1.podkreśla, że EFS+ musi nadal być kluczowym i podstawowym instrumentem wspierania państw członkowskich, regionów, społeczności lokalnych i ludzi we wzmacnianiu społecznego wymiaru Unii oraz w dążeniu do rozwoju społeczno-gospodarczego, który nie pozostawia nikogo w tyle;

2.podkreśla, że EFS+ musi uwzględniać wyzwania społeczne takie jak skutki zmiany klimatu i cyfryzacja, przyczyniać się do zaradzenia im i dostosowywać się do nich, a jednocześnie odpowiadać na wyzwania społeczne, takie jak rosnące koszty utrzymania i płace, które nie rosną w jednakowym tempie, promowanie odporności społecznej, zmniejszanie nierówności i ochrona osób znajdujących się w najtrudniejszej sytuacji; podkreśla, że EFS+ powinien napędzać długoterminowe inwestycje i wzrost, koncentrując się na spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej, a jednocześnie wspierając transformację strukturalną w całej UE i zwiększając konwergencję między państwami członkowskimi;

3.podkreśla, że EFS+ musi nadal przyczyniać się do pozytywnej konwergencji społecznej, zwłaszcza osób najbardziej potrzebujących, inwestować w kapitał ludzki, zatrudnienie, rozwój umiejętności i włączenie społeczne, a jednocześnie pobudzać przedsiębiorczość i innowacje społeczne, inwestować w dzieci, zajmować się transformacją cyfrową i ekologiczną, wyzwaniami demograficznymi i regionami dotkniętymi kryzysami takimi jak rosyjska wojna napastnicza przeciwko Ukrainie;

4.podkreśla, że EFS+ musi nadal zwiększać możliwości zatrudnienia, ułatwiać sprawiedliwą mobilność pracowników, wspierać tworzenie wysokiej jakości miejsc pracy, zapewniać godne warunki pracy i zwiększać uczestnictwo w zatrudnieniu, w szczególności kobiet, osób z niepełnosprawnościami i innych osób znajdujących się w trudnej sytuacji, w celu zwiększenia odporności społecznej i gospodarczej, a jednocześnie pomagać w dostosowaniu się do zmian w przemyśle, również przez szkolenia oraz zmianę i podnoszenie kwalifikacji;

5.podkreśla, że EFS+ powinien opierać się na strategii inwestycji społecznych i podejściu obejmującym całe życie przez wspieranie działań, które mogą zapewnić ludziom średnio- i długoterminowe rozwiązania;

6.podkreśla, że celem EFS+ powinno być osiągnięcie włączenia społecznego i wysokich poziomów zatrudnienia dzięki trwałym miejscom pracy wysokiej jakości, odpowiednim płacom, godnym warunkom pracy, w tym dobrostanowi pracowników, zdrowemu środowisku pracy, sprawiedliwym systemom ochrony socjalnej w państwach członkowskich, możliwościom kształcenia i szkolenia zawodowego oraz uczenia się przez całe życie dla wszystkich, biorąc pod uwagę szczególne potrzeby osób znajdujących się w trudnej sytuacji, aby stworzyć wykwalifikowaną, konkurencyjną i odporną siłę roboczą, gotową na transformację ekologiczną i cyfrową oraz przyszły świat pracy, a także budować sprawiedliwą ochronę socjalną oraz integracyjne i spójne społeczeństwa, aby wyeliminować ubóstwo, zwalczać nierówności i zrealizować założenia i główne cele określone w Europejskim filarze praw socjalnych;

7.apeluje o silny, wzmocniony i odrębny EFS+ ze znacznie zwiększonym wsparciem publicznym dla instrumentów w państwach członkowskich, aby zapewnić pomoc osobom znajdującym się w trudnej sytuacji i osobom najbardziej potrzebującym w naszych społeczeństwach, inwestować w ludzi i umiejętności, pomagać w wydźwiganiu ludzi z ubóstwa i wykluczenia społecznego oraz pobudzać inwestycje społeczne i przedsiębiorczość społeczną; podkreśla w związku z tym, że osiągnięcie celów EFS+ na okres po 2027 r. wymagałoby znacznego i uzasadnionego zwiększenia budżetu EFS+ w puli środków finansowych EFS+ na lata 2028–2034;

8.wzywa Komisję, aby zapewniła zwiększone i odpowiednio przydzielone finansowanie przeznaczone na osiągnięcie celów EFS+ i celów Europejskiego filaru praw socjalnych oraz jego planu działania i głównych celów; wyraża w związku z tym zaniepokojenie próbami podziału lub połączenia istniejącego EFS+ z innymi funduszami, ponieważ mogłoby to stworzyć poważne zagrożenie dla realizacji jego celów oraz celów Europejskiego filaru praw socjalnych, a także jego planu działania i głównych celów; ostrzega, że ujednolicenie, centralizacja, optymalizacja lub połączenie funduszy może nie poprawić ich skuteczności; podkreśla w związku z tym, że ewentualna zmiana struktury funduszu musi oznaczać utrzymanie skuteczności i celu ESF+ w zakresie wspierania zatrudnienia, włączenia społecznego, edukacji, szkoleń i rozwoju umiejętności i musi zapewniać odpowiedni budżet i być zarządzana jak najbliżej beneficjenta;

9.uważa, że EFS+ powinien nadal stosować model zarządzania dzielonego i że w związku z tym należy zadbać o to, by inne zarządzanie EFS+ nie doprowadziło do utraty priorytetu nadanego aspektom społecznym, w tym projektom dotyczącym zatrudnienia, edukacji, umiejętności, szkoleń i włączenia społecznego, do potencjalnej utraty ukierunkowania i do tego, że finansowanie nie będzie docierało do szczebla lokalnego, do osób znajdujących się w trudnej sytuacji i osób najbardziej potrzebujących, co zwiększyłoby ryzyko realokacji środków na inne cele;

10.wzywa Komisję i państwa członkowskie, aby zapewniły udział partnerów społecznych, organizacji społeczeństwa obywatelskiego, w tym nienastawionych na zysk podmiotów świadczących usługi społeczne, przedsiębiorstw społecznych, organizatorów kształcenia lub szkolenia i przedstawicieli grup docelowych w opracowywaniu, wdrażaniu, monitorowaniu i ocenie EFS+, a także przekazywały im informacje i zapewniały konsultacje z nimi, aby przeznaczyć na ten cel odpowiednie środki finansowe i zapobiec wykluczeniu mniejszych podmiotów; wzywa Komisję, aby przestrzegała zasady partnerstwa na szczeblu UE, ponieważ ma ona zasadnicze znaczenie dla powodzenia EFS+ i należy ją utrzymać w kolejnych wieloletnich ramach finansowych (WRF); wzywa organizacje społeczeństwa obywatelskiego, aby zaangażowały się w prace Komitetu ESF+, ponieważ są one głównymi partnerami wykonawczymi funduszu;

11.podkreśla potrzebę, by model zarządzania EFS+ pozwalał, przy jednoczesnym utrzymaniu wysokiego poziomu przejrzystości, odpowiednio odzwierciedlić w programach operacyjnych krajowe, regionalne i lokalne uwarunkowania i wyzwania, m.in. dzięki należytemu uwzględnieniu wiedzy fachowej zainteresowanych stron na szczeblu krajowym i regionalnym, w tym społeczeństwa obywatelskiego, oraz zapewnieniu, by finansowanie trafiało do organizacji, które zajmują się osobami potrzebującymi, i na działania ukierunkowane na takie osoby;

12.podkreśla, że dostępność wysokiej jakości bezpłatnych usług publicznych, takich jak wczesna edukacja i opieka nad dziećmi, edukacja i zdrowie, oraz powszechny dostęp do tych usług, a także dostęp do odpowiednich, przystępnych cenowo i godnych mieszkań oraz podstawowych usług, takich jak przystępna cenowo energia, urządzenia sanitarne, woda i zdrowe odżywianie, są warunkami koniecznymi, aby zapewnić równe szanse i zwiększyć poziom zatrudnienia, poprawić warunki życia i pracy oraz zwalczać ubóstwo i wykluczenie społeczne; podkreśla rolę, jaką w tym względzie może odegrać EFS+; zwraca szczególną uwagę na sytuację osób starszych, które ze względu na rosnące koszty utrzymania i malejącą siłę nabywczą ich emerytur żyją w poważnym ubóstwie lub są nim zagrożone, a sytuacja ta często prowadzi do niemożności zaspokojenia podstawowych potrzeb, takich jak żywność, mieszkanie czy dostęp do placówek opieki, a to skutkuje utratą godności społecznej;

13.zauważa, że obecny program EFS+ przyjęto przed kryzysami, które doprowadziły do wyższej inflacji i wyższych kosztów utrzymania, a zatem do potrzeby większych inwestycji publicznych i społecznych, a obecny EFS+ nie jest w stanie zaspokoić aktualnych potrzeb; dlatego apeluje do Komisji, aby w kolejnych WRF zagwarantowała dla EFS+ kompleksowy, stabilny i zakrojony na szeroką skalę budżet oparty na potrzebach i prawach, który będzie uwzględniał inflację, wzrost kosztów utrzymania, wskaźniki ubóstwa i potrzebę dostępu do przystępnych cenowo mieszkań;

14.podkreśla, że EFS+ po roku 2027 powinien objąć inwestycje mające zaradzić trwałym wyzwaniom społecznym, a także pozostać zgodny z ogólnymi i szczegółowymi celami obecnego EFS+, a jednocześnie być w stanie reagować i dostosowywać się do zmieniających się warunków społeczno-gospodarczych; podkreśla znaczenie zasad funduszu dotyczących zarządzania dzielonego, jasnych celów i koncentracji tematycznej oraz zwraca uwagę, że większość środków z funduszu powinna być wydawana jak najbliżej osób, które z niego korzystają, w ścisłej współpracy z lokalnymi i regionalnymi władzami i organizacjami; podkreśla potrzebę dzielenia się najlepszymi praktykami w zakresie najbardziej efektywnego i przejrzystego wdrażania EFS+; podkreśla potrzebę ciągłej oceny wpływu i skuteczności inicjatyw EFS;

15.podkreśla, że EFS+ po roku 2027 powinien przede wszystkim uwzględniać strukturalne wyzwania społeczne i gospodarcze; wyraża zaniepokojenie, że EFS+ był wielokrotnie wykorzystywany jako narzędzie reagowania kryzysowego, i podkreśla, że takie podejście stanowi zagrożenie dla długoterminowych celów politycznych i inwestycyjnych polityki spójności, a także stwarza ryzyko, że dotarcie do osób, dla których przeznaczona jest polityka spójności, nie będzie możliwe w wystarczającym stopniu;

16.w związku z tym wzywa Komisję do ochrony środków budżetowych EFS+, aby można było je wykorzystać na jego główne cele i beneficjentów, oraz do zaproponowania instrumentu rezerwy finansowej, który pozwoli UE szybko i elastycznie reagować na społeczne sytuacje nadzwyczajne i kryzysowe, uzupełni EFS+ i inne fundusze spójności, opierałby się na sukcesie uruchomionego w 2020 r. europejskiego instrumentu tymczasowego wsparcia w celu zmniejszenia zagrożeń związanych z bezrobociem w sytuacji nadzwyczajnej (SURE) na europejskim systemie reasekuracji świadczeń dla osób bezrobotnych albo na Funduszu Solidarności Unii Europejskiej i byłby narzędziem do naprawy szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi lub stanami zagrożenia zdrowia publicznego; wzywa zatem Komisję do zapewnienia wystarczającego finansowania w związku ze zwiększonym ryzykiem w tych obszarach spowodowanym zmianą klimatu;

17.podkreśla, że zasady horyzontalne, takie jak równość płci, przeciwdziałanie dyskryminacji ze względu na płeć, orientację seksualną, wiek, religię lub światopogląd, narodowość, rasę lub pochodzenie etniczne Art. 10 TFUE. i swoboda przemieszczania się, powinny być integralną częścią EFS+; podkreśla znaczenie podejścia intersekcjonalnego w całym procesie opracowywania,wdrażania, monitorowania i oceny funduszu;

18.podkreśla znaczenie włączenia społecznego osób z niepełnosprawnościami i w związku z tym nalega, aby EFS+ wspierał zatrudnienie osób z niepełnosprawnościami za pośrednictwem staży zawodowych i szkoleniowych, zwłaszcza z myślą o ułatwieniu przejścia takich osób z zakładów pracy chronionej na otwarty rynek pracy;

19.podkreśla, że konieczne są dalsze wysiłki w celu zapewnienia osobom z niepełnosprawnościami dostępu do wysokiej jakości wsparcia i korzystania z należnych im praw zapisanych w Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych; podkreśla, że w ramach przyszłego EFS+ nadal należy priorytetowo traktować umożliwianie niezależnego życia i przejście od opieki instytucjonalnej do opieki świadczonej na poziomie społeczności lokalnych oraz ułatwiać wsparcie świadczone w domu, a także wspomagać programy pomocy osobistej; apeluje, aby EFS+ przyczynił się do realizacji europejskiej strategii na rzecz praw osób z niepełnosprawnościami na lata 2021–2030, a w szczególności do ułatwienia wdrożenia przyszłych wytycznych UE dotyczących niezależnego życia i włączenia do społeczności, przyszłych ram doskonałości usług społecznych dla osób z niepełnosprawnościami oraz pakietu dotyczącego zatrudnienia osób z niepełnosprawnościami;

20.domaga się, aby EFS+ koncentrował się na osobach znajdujących się w niekorzystnej sytuacji w naszych społeczeństwach, w szczególności na osobach i społecznościach marginalizowanych, takich jak dzieci znajdujące się w trudnej sytuacji i osoby starsze, mniejszości etniczne, Romowie, osoby z niepełnosprawnościami lub cierpiące na choroby przewlekłe, osoby bezdomne, grupy o niskich dochodach, osoby długotrwale bezrobotne, a także osoby zamieszkujące obszary wiejskie, wyspy lub regiony oddalone, które zmagają się ze szczególnymi wyzwaniami społeczno-gospodarczymi; zaznacza, że EFS+ musi być inkluzywny i zwracać szczególną uwagę na wszystkie rodzaje rodzin, osoby i rodziny zamieszkujące obszary wyludnione, gdzie dostęp do usług i możliwości może być bardziej ograniczony, oraz na dzieci pozbawione opieki rodzicielskiej; podkreśla ponadto, że EFS+ powinien zachęcać do przyjmowania środków zapobiegających rozdzielaniu rodzin znajdujących się w niepewnej sytuacji, w tym programów edukacji rodzicielskiej, terapii zorientowanej na rodzinę i szkoleń w zakresie zatrudnienia;

21.podkreśla, że EFS+ powinien obejmować inwestycje w projekty ukierunkowane na zatrudnienie kobiet oraz włączenie społeczne i gospodarcze kobiet, ze szczególnym uwzględnieniem matek samotnie wychowujących dzieci i gospodarstw domowych prowadzonych przez kobiety; nalega, aby EFS+ wspierał kobiety – w tym kobiety, które są ofiarami przemocy ze względu na płeć i przemocy ekonomicznej – znajdujące się w trudnej sytuacji i potrzebujące dodatkowego wsparcia, aby (ponownie) zintegrowały się ze społeczeństwem i rynkiem pracy; apeluje o przekrojowe podejście do kwestii płci Komunikat Komisji z 5 marca 2020 r.: „Unia równości: strategia na rzecz równouprawnienia płci na lata 2020–2025”, COM(2020)0152. w całym EFS+;

22.wzywa Komisję, aby w świetle obecnych wyzwań włączyła do celów szczegółowych EFS+ promowanie sprawiedliwej transformacji, położenie kresu bezdomności, promowanie przedsiębiorstw społecznych w gospodarce społecznej oraz integrację społeczno-gospodarczą osób znajdujących się w trudnej sytuacji, w tym migrantów, osób młodych, osób starszych i osób mieszkających na obszarach dotkniętych niżem demograficznym oraz osób z niepełnosprawnościami i chorobami przewlekłymi, a także osób powracających na rynek pracy po dłuższej nieobecności;

23.podkreśla, że jeśli nie zapewni się konkretnego wsparcia na opracowanie średnio- i długoterminowych rozwiązań mających na celu wydźwignięcie ludzi z ubóstwa i usunięcie strukturalnych przyczyn nierówności, aby wzmocnić ich odporność na nadchodzące wyzwania, wyeliminowanie istniejących luk w krajowych systemach ochrony socjalnej, a tym samym wzmocnienie systemów opieki socjalnej, oraz złagodzenie społecznych skutków kryzysów w ukierunkowany sposób, osiągnięcie celów EPSR w zakresie ubóstwa stanie się wyzwaniem; domaga się, aby przeznaczyć wsparcie na zapewnienie godnych warunków życia – tak by nikt nie został w tyle – oraz dostępu do wysokiej jakości podstawowych usług publicznych; apeluje, aby strategia UE na rzecz walki z ubóstwem, którą przedstawiono w wytycznych politycznych przewodniczącej Komisji Ursuli von der Leyen na kadencję 2024–2029, wykraczała poza propozycje polityczne i zapewniała lepsze finansowanie sprawiedliwości społecznej w ramach wszystkich funduszy, a także by ułatwiła ona wykorzystanie EFS+ w praktyce; podkreśla rolę EFS+ we wdrażaniu tej strategii;

24.podkreśla, że walka z ubóstwem dzieci wymaga odpowiednio finansowanych, kompleksowych i zintegrowanych środków, a także efektywnego wdrożenia europejskiej gwarancji dla dzieci na szczeblu krajowym, i nalega, aby zgodnie z zasadą pomocniczości państwa członkowskie pilnie zajęły się tą kwestią za pomocą solidnych zasobów budżetowych, a także jest gotów usprawnić koordynację i wymianę najlepszych praktyk na szczeblu UE, jednocześnie nadal zapewniając dodatkowe wsparcie za pośrednictwem EFS+; nalega ponadto, aby wszystkie państwa członkowskie przeznaczyły co najmniej 5 % swoich środków z EFS+ na zwalczanie ubóstwa dzieci, a państwa członkowskie, w których odsetek dzieci zagrożonych ubóstwem lub wykluczeniem społecznym jest wyższy niż średnia w UE – aby skuteczniej rozwiązać ten problem, powinny przeznaczyć na ten cel wyższą kwotę; nalega na przejrzyste i skuteczne wykorzystanie budżetu europejskiej gwarancji dla dzieci jak najbliżej grup docelowych i we współpracy z całym spektrum zainteresowanych stron i lokalnych organizacji;

25.wzywa Komisję, aby – zgodnie z dwoma celami ogólnymi funduszu i w celu odzwierciedlenia ich równorzędnego znaczenia – zwiększyła środki na integrację społeczną powyżej obecnych 25 % oraz – w odpowiedzi na rosnące koszty utrzymania i żywności – zwiększyła środki na pomoc żywnościową i podstawową pomoc materialną dla osób najbardziej potrzebujących do 5 %;

26.z zadowoleniem przyjmuje zapowiedź przewodniczącej Komisji dotyczącą opracowania europejskiego planu na rzecz przystępnych cenowo mieszkań oraz uruchomienia ogólnoeuropejskiej platformy inwestycyjnej na rzecz przystępnych cenowo i zrównoważonych mieszkań; podziela ambicję, aby priorytetowo potraktować walkę z kryzysem mieszkaniowym zgodnie z zasadą pomocniczości, i podkreśla, że EFS+ po roku 2027 powinien usprawnić terminowy i sprawiedliwy dostęp do przystępnych cenowo, godnych, dostępnych, inkluzywnych, zrównoważonych i wysokiej jakości usług, które promują dostępność mieszkań, w tym środków takich jak mieszkalnictwo socjalne i przystępne cenowo programy najmu; uważa, że wszystkie państwa członkowskie muszą inwestować w wystarczającą ilość środków z EFS+ na walkę z bezdomnością, i zwraca się do Komisji, aby zaproponowała znaczne środki na ten cel;

27.podkreśla potrzebę zapewnienia wystarczającego finansowania z EFS+ po roku 2027 wysokiej jakości i dostępnej publicznej edukacji i kształcenia zawodowego, a także prawa socjalnego pracowników do uczestnictwa w rozwoju umiejętności, podnoszenia kwalifikacji, przekwalifikowania i uczenia się przez całe życie, a także rozwiązania problemu niedoboru umiejętności i zapewnienia obywatelom, a w szczególności pracownikom dotkniętym transformacją cyfrową i ekologiczną, możliwości efektywnego poruszania się po zmieniającym się rynku pracy bez narażania się na jakikolwiek rodzaj dyskryminacji, oraz potrzebę propagowania konkretnych działań na rzecz starszych pracowników, aby jak najlepiej wykorzystać talenty i doświadczenie seniorów; wzywa w tym kontekście do ścisłej współpracy między kluczowymi podmiotami, w tym instytucjami edukacyjnymi, pracodawcami, pracownikami, rządami i władzami lokalnymi;

28.podkreśla, że EFS+ ma potencjał we wspieraniu innowacji i umiejętności cyfrowych i jednocześnie wspiera pracowników dotkniętych transformacją cyfrową i ekologiczną za pomocą ukierunkowanego dostosowywania programów kształcenia i szkolenia do zmieniających się potrzeb kluczowych sektorów oraz zapewniania dostępu do możliwości uczenia się przez całe życie, tak aby pracownicy w każdym wieku mogli stale dostosowywać swoje umiejętności do nowych potrzeb w zakresie zatrudnienia w szybko zmieniającej się gospodarce; podkreśla potrzebę zwiększenia dotacji i rozwoju programów wspierających pracowników w transformacji cyfrowej i ekologicznej, w tym przekwalifikowania i zdobywania nowych umiejętności;

29.nalega, aby środki mające na celu poprawę dostępu do rynku pracy i wspieranie nabywania umiejętności były opracowywane w sposób promujący i uznający autonomię jednostek oraz ukierunkowany na pracowników zagrożonych utratą pracy w przyszłości; przypomina w tym kontekście o szerokiej gamie podejmowanych na szczeblu UE inicjatyw, które mogą zapewnić przydatne wskazówki dotyczące opracowywania programów kształcenia i szkolenia na szczeblu krajowym i regionalnym;

30.apeluje o wzmożenie wysiłków na rzecz wsparcia realizacji gwarancji dla młodzieży; wzywa Komisję, aby zaproponowała, by wszystkie państwa członkowskie przeznaczały większe środki niż obecne 12,5 % środków z EFS+ na wsparcie ukierunkowanych działań i reform strukturalnych wspierających wysokiej jakości zatrudnienie, kształcenie i szkolenie zawodowe młodzieży, w szczególności staże i praktyki zawodowe, a także przejście od kształcenia do zatrudnienia, ścieżki powrotu do kształcenia lub szkolenia oraz edukację drugiej szansy; w tym kontekście ponownie apeluje do państw członkowskich, aby zakazały praktyk wyzysku, w tym bezpłatnych staży; podkreśla potrzebę stworzenia mechanizmów monitorowania i oceny, aby zapewnić ich długoterminowe oddziaływanie i skuteczność;

31.podkreśla znaczenie ukierunkowania EFS+ na różne grupy o różnych potrzebach; podkreśla w związku z tym, jak ważne jest przeznaczanie wsparcia na między innymi projekty dotyczące włączenia społecznego osób z niepełnosprawnościami, Romów, starzenia się społeczeństwa, kobiet i dzieci oraz dużych gospodarstw domowych i rodzin wielodzietnych oraz rodzin i gospodarstw domowych prowadzonych przez kobiety, a także społeczno-ekonomicznej integracji migrantów, w tym migrantów zarobkowych, ze szczególnym uwzględnieniem migrantek; podkreśla ponadto, że EFS+ powinien wspierać projekty dotyczące celów społecznych i edukacyjnych oraz podnoszenia umiejętności w regionach doświadczających znacznego wyludniania się; nalega, aby EFS+ po roku 2027 objął inne aspekty włączenia społecznego, takie jak warunki mieszkaniowe, stan zdrowia i sytuacja rodzinna oraz usługi publiczne i opieka świadczona na poziomie społeczności lokalnych; podkreśla, że nie ma uniwersalnego rozwiązania i że sposoby zaspokojenia tych potrzeb mogą różnić się w zależności od regionu;

32.podkreśla, że komponent „Zatrudnienie i innowacje społeczne” EFS+ wspiera inicjatywy skierowane do pracowników mobilnych znajdujących się w niepewnej sytuacji oraz finansowanie doradztwa w zakresie związków zawodowych, oraz zwraca uwagę na znaczenie przedstawicieli pracowników w rokowaniach zbiorowych; wzywa Komisję i państwa członkowskie do zapewnienia stabilnego finansowania europejskiej sieci krajowych i międzynarodowych usług doradztwa w zakresie związków zawodowych dla takich pracowników, aby zwiększyć sprawiedliwą mobilność siły roboczej;

33.przypomina, że EFS+ powinien też dążyć do zapewnienia zdrowego i dobrze dostosowanego środowiska pracy, aby skuteczniej reagować na zagrożenia dla zdrowia związane ze zmieniającymi się formami pracy i na potrzeby starzejącej się siły roboczej; podkreśla, że pandemia przyspieszyła powstanie nowych realiów i pojawienie się nowych form pracy wynikających z cyfryzacji, w tym sztucznej inteligencji (AI), które wpłynęły na bezpieczeństwo i higienę pracy; w tym kontekście wzywa do poparcia i wystarczającego finansowania skutecznych prac nad ochroną pracowników przed niebezpiecznymi i szkodliwymi substancjami;

34.wzywa EFS+ do pobudzenia skutecznego wdrażania europejskiej strategii w dziedzinie opieki we wszystkich państwach członkowskich przez inwestowanie w wysokiej jakości usługi i infrastrukturę w zakresie opieki opartej na społeczności i opieki domowej, długoterminową opiekę i wsparcie osób z niepełnosprawnościami oraz osób starszych wymagających wsparcia, a także w wysokiej jakości wczesną edukację i opiekę nad dzieckiem za pośrednictwem opartych na społeczności, skoncentrowanych na dziecku i jednostce, wysokiej jakości, przystępnych cenowo i dostępnych publicznych systemów opieki, które promują autonomię osób wymagających opieki, a także ich godność i godność opiekunów; apeluje o dalsze inwestycje na rzecz wspierania opiekunów, zarówno formalnych, jak i nieformalnych, i jednoczesne zapewnienie – za pośrednictwem porozumienia w sprawie opieki – godnych warunków pracy dla pracowników sektora opieki, w tym odpowiednich wynagrodzeń; wzywa państwa członkowskie, aby maksymalnie wykorzystały środki z EFS+ do wzmocnienia i ukończenia procesu deinstytucjonalizacji, tak aby każda osoba mogła żyć w środowisku rodzinnym lub społeczności lokalnej;

35.przypomina, że do zapewnienia pozytywnej konwergencji społecznej niezbędne są wydatki publiczne; podkreśla, że wdrożenie Europejskiego filaru praw socjalnych i reform w ramach odpowiednich zaleceń dla poszczególnych krajów w ramach europejskiego semestru zależy również od silnego wsparcia EFS+ dla niektórych środków politycznych, zwłaszcza tych związanych ze wzmocnieniem systemów opieki społecznej, zapewnieniem sprzyjających włączeniu społecznemu, dostępnych i wysokiej jakości edukacji i kształcenia zawodowego, systemów opieki i usług opieki zdrowotnej, w tym w zakresie zdrowia psychicznego, ograniczeniem ubóstwa dzieci i wyeliminowaniem bezdomności, a także środków związanych z równym traktowaniem i równością szans dla kobiet i mężczyzn, którą to równość należy zagwarantować i wzmocnić we wszystkich obszarach, w tym w zakresie uczestnictwa w rynku pracy, warunków zatrudnienia i awansu zawodowego;

36.przypomina, że strategie polityczne UE odznaczają się największą skutecznością, gdy są skoordynowane z instrumentami finansowania i innymi ramami strategicznymi, takimi jak europejski semestr i jego zalecenia dla poszczególnych krajów; zauważa, że skuteczność interwencji finansowanych ze środków EFS+ zależy od pomyślnego wdrożenia reform;

37.podkreśla, że dialog społeczny i rokowania zbiorowe mają kluczowe znaczenie dla dobrostanu w miejscu pracy oraz zmniejszenia ubóstwa osób pracujących, wykluczenia społecznego i nierówności płacowych; zwraca się do Komisji, aby konsekwentne przeznaczała odpowiednie i wystarczające środki finansowe na budowanie zdolności, aby umożliwić partnerom społecznym odgrywanie istotnej roli w obszarach ich kompetencji, wzmocnić ich zdolność do angażowania się w dialog społeczny zarówno na szczeblu UE, jak i na szczeblu krajowym oraz wzmocnić działania partnerów społecznych przy odpowiednim minimalnym obowiązku we wszystkich państwach członkowskich, a także uwzględnić pomoc techniczną na te trzy cele; nalega ponadto, aby organizacje społeczeństwa obywatelskiego i organizacje nienastawione na zysk miały zagwarantowany – na równych zasadach – minimalny dostęp do finansowania, aby mogły przyczyniać się do realizacji celów EFS+ w państwach członkowskich; zwraca jednocześnie uwagę na potrzebę rozwijania zdolności instytucjonalnych poprzez silną i profesjonalną administrację oraz wspierania innowacji w zarządzaniu sektorem publicznym;

38.podkreśla, jak ważne dla osiągnięcia celów UE w zakresie włączenia społecznego są spółdzielnie pracownicze, przedsiębiorstwa społeczne i inne alternatywne modele biznesowe; podkreśla, że niezwykle ważne jest, aby małe przedsiębiorstwa społeczne, nienastawione na zysk podmioty świadczące usługi społeczne i organizacje społeczeństwa obywatelskiego miały dostęp do wszystkich komponentów EFS+; apeluje o ustanowienie stopy współfinansowania w wysokości co najmniej 90 % w przypadku działań skierowanych do osób najbardziej potrzebujących i co najmniej 70 % w przypadku wszystkich innych działań realizowanych przez małe podmioty o ograniczonych zdolnościach, takie jak organizacje społeczeństwa obywatelskiego, usługi społeczne nienastawione na zysk i przedsiębiorstwa społeczne, aby zapewnić im dostęp do finansowania przy jednoczesnym zachowaniu minimalnej liczby różnych stóp współfinansowania;

39.wzywa państwa członkowskie, aby zapewniły koordynację między władzami i organizacjami regionalnymi i lokalnymi oraz ich zaangażowanie w projekty finansowane z budżetów krajowych, a także podkreśla potrzebę utrzymania partnerskiego podejścia obecnego EFS+, które ma kluczowe znaczenie dla zwiększania jakości programów finansowanych ze środków EFS+; ponownie podkreśla potrzebę przyjęcia zasad zarządzania funduszem we współpracy z podmiotami lokalnymi, które są najbliżej potrzeb obywateli i mogą opracować rozwiązania ukierunkowane terytorialnie, najlepiej dopasowane do konkretnych obszarów; podkreśla potrzebę zaangażowania podmiotów regionalnych i lokalnych we wdrażanie funduszu;

40.domaga się, aby przepisy regulujące korzystanie z EFS+ i jego wdrażanie zapewniały i zwiększały zgodność z praworządnością, dorobkiem prawnym UE, najwyższymi standardami społecznymi UE, prawami socjalnymi i zasadami demokratycznymi, a także były zgodne z Europejskim filarem praw socjalnych, celami zrównoważonego rozwoju ONZ oraz podstawowymi prawami człowieka i prawami pracowniczymi zapisanymi również w Karcie praw podstawowych UE;

41.apeluje, aby przepisy regulujące EFS+ umożliwiały przydzielanie środków publicznych wyłącznie tym pracodawcom, którzy przestrzegają praw pracowniczych i obowiązujących przepisów dotyczących warunków pracy; zachęca Komisję do stworzenia kompleksowej bazy danych, która uzupełniałaby dane Eurostatu, aby umożliwić terminowe i rzetelne monitorowanie zmian w zatrudnieniu, warunkach życia i stosunkach pracy;

42.zauważa z zaniepokojeniem, że rządy krajowe często utrudniają skuteczne wdrażanie EFS+, ponieważ nakładają niepotrzebne obciążenia administracyjne lub uniemożliwiają podmiotom lokalnym zarządzanie wsparciem w ramach funduszu lub możliwościami finansowania; wzywa do zmniejszenia obciążeń administracyjnych i biurokracji, zwłaszcza przez uproszczenie procesów składania wniosków o dostęp do funduszy i procedur sprawozdawczych dla organizacji, w szczególności organizacji społeczeństwa obywatelskiego i organizacji gospodarki społecznej oraz mniejszych organizacji; podkreśla, że przy opracowywaniu środków upraszczających należy konsultować się z beneficjentami, w tym z nienastawionymi na zysk dostawcami usług społecznych; nalega, aby uproszczenie było zgodne z podstawowymi zasadami zarządzania dzielonego, przejrzystości, rozliczalności i niezależnej kontroli, a także zasadami partnerstwa, co zapewni właściwe zarządzanie środkami publicznymi;

43.zauważa, że nadmierne poleganie na wskaźnikach takich jak poziom błędu może prowadzić do większego obciążenia administracyjnego; zauważa, że różne wskaźniki, w tym pomiar nakładów, wyników, wydajności lub miary jakościowe, mogą pasować do różnych celów i interwencji;

44.apeluje do Komisji o konsekwentne wspieranie państw członkowskich i przekazywanie im informacji, aby pomóc im w skutecznym i przejrzystym opracowywaniu indywidualnych projektów, w tym przejrzystych i przewidywalnych warunków, które zapewnią wnioskodawcom oraz beneficjentom końcowym finansowania jasność i przewidywalność prawa;

45.wzywa Komisję, aby zadbała o bardziej dogłębną ocenę skuteczności poszczególnych interwencji bez nakładania nowych, znacznych obciążeń na dostawców, na przykład przez uproszczenie wymiany informacji między państwami członkowskimi a Komisją oraz przez utworzenie biur ds. oceny zarówno na szczeblu unijnym, jak i krajowym;

46.ponownie podkreśla, że cyfryzacja jest jednym z ważnych narzędzi pozwalających zmniejszyć obciążenia administracyjne i usprawnić składanie wniosków o finansowanie, w związku z czym należy ją propagować i wzmacniać umiejętności cyfrowe obywateli; ostrzega jednak, że nie wszyscy ludzie są przygotowani na cyfryzację, a niektóre grupy osób, zwłaszcza te znajdujące się w najtrudniejszej sytuacji – takie jak osoby starsze mieszkające na wyludnionych obszarach, gdzie dostęp do usług i możliwości może być bardziej ograniczony – oraz projekty skierowane do nich, a także organizacje społeczeństwa obywatelskiego, usługi społeczne nienastawione na zysk i przedsiębiorstwa społeczne, mogą w rezultacie utracić możliwości finansowania;

47.jest zdania, że należy dołożyć większych starań, aby organizacje i ludzie wiedzieli o wszystkich możliwościach, jakie oferuje EFS+; nalega, aby Komisja i państwa członkowskie zwiększały świadomość o możliwościach oferowanych przez EFS+, informowały o nich organizacje i doradzały im na ten temat, przeprowadzając kampanie informacyjne; zauważa, że nadal utrzymuje się znaczna luka w wiedzy i umiejętnościach, zwłaszcza w przypadku usług społecznych, w zakresie dostępu do obecnego EFS+ i prowadzenia projektów finansowanych przez UE; uważa w szczególności, że w przyszłym rozporządzeniu w sprawie EFS+ należy przewidzieć budżet na pomoc techniczną w celu utworzenia sieci krajowych centrów informacyjnych lub niskoprogowych punktów informacyjnych oferujących usługi takie jak doradztwo zawodowe bez wcześniejszego umawiania się, koordynowanych na szczeblu ogólnoeuropejskim, aby skutecznie zapewniać szkolenia, wytyczne i wsparcie dla organizacji działających w terenie;

48.wzywa Komisję i państwa członkowskie, aby wzmocniły synergię na wszystkich szczeblach między projektami wspieranymi z EFS+ i innych funduszy UE;

49.zobowiązuje swoją przewodniczącą do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu oraz Europejskiemu Komitetowi Regionów.