1.merkt op dat de EU de afgelopen jaren blijk heeft gegeven van een hoge mate van veerkracht en eenheid bij grote schokken, onder andere dankzij een gecoördineerde beleidsrespons van alle EU-instellingen, met inbegrip van flexibiliteit bij de toepassing van nieuwe en bestaande instrumenten; wijst er voorts op dat het bevorderen van duurzame groei op lange termijn betekent dat een evenwicht moet worden gevonden tussen verantwoord begrotingsbeleid, structurele hervormingen en investeringen die samen de efficiëntie, productiviteit, werkgelegenheid en welvaart verhogen, en dat dit ook inhoudt dat het concurrentievermogen wordt versterkt, de eengemaakte markt wordt bevorderd, een beleid voor economische groei wordt ontwikkeld en het regelgevingskader wordt herzien om investeringen aan te trekken; benadrukt dat het van fundamenteel belang is om duurzame, inclusieve en concurrerende economische groei tot stand te brengen;

2.merkt op dat coördinatie van het economisch beleid fundamenteel noodzakelijk is voor een succesvolle economische en monetaire unie; wijst erop dat het Europees Semester het vaste kader is voor de coördinatie van het economisch, sociaal, begrotings- en werkgelegenheidsbeleid in de hele EU overeenkomstig de Verdragen, met inachtneming van de vastgestelde nationale bevoegdheden;

3.neemt kennis van de toezegging van de Commissie om ervoor te zorgen dat het Europees Semester een drijvende kracht is achter beleidscoördinatie voor concurrentievermogen, duurzaamheid en sociale rechtvaardigheid, alsook voor de integratie van de duurzameontwikkelingsdoelstellingen van de VN en de Europese pijler van sociale rechten; merkt op dat de Europese Green Deal een speerpunt blijft voor de Commissie;

4.benadrukt dat een geïntegreerd, gecoördineerd, doelgericht en horizontaal industriebeleid van vitaal belang is om de investeringen in de innovatiecapaciteit van de EU te verhogen en tegelijkertijd het concurrentievermogen en de integriteit van de eengemaakte markt te versterken;

5.benadrukt dat publieke en particuliere investeringen cruciaal zijn om de EU in staat te stellen het hoofd te bieden aan bestaande uitdagingen, waaronder het ontwikkelen van de innovatiecapaciteit van de EU en het uitvoeren van de rechtvaardige groene en digitale transitie, en dat zij de veerkracht, het concurrentievermogen op de lange termijn en de open strategische autonomie van de EU zullen vergroten; wijst erop dat er strategische investeringen nodig zijn in energie-interconnecties, koolstofarme energie (zoals hernieuwbare energiebronnen) en energie-efficiëntie, onder meer om i) de EU onafhankelijk te maken van ingevoerde fossiele brandstoffen en de mogelijke inflatoire effecten van afhankelijkheid daarvan te voorkomen, ii) de productiesystemen te moderniseren en iii) de sociale cohesie te bevorderen; merkt op dat fysieke risico’s in verband met klimaatverandering, wanneer ze zich voordoen, grote gevolgen voor de overheidsfinanciën kunnen hebben, zoals is gebleken bij de overstromingen in Valencia in oktober 2024 en de cycloon op Mayotte in december 2024; verzoekt de lidstaten de nodige investeringen te doen om de matiging van en de aanpassing aan de klimaatverandering te verbeteren en de EU-economie veerkrachtiger te maken;

6.verzoekt de Commissie op basis van de Verklaring van Boedapest initiatieven te nemen om de EU concurrerender, productiever, innovatiever en duurzamer te maken, door voort te bouwen op economische, sociale en territoriale cohesie en te zorgen voor convergentie en een gelijk speelveld, zowel binnen de EU als wereldwijd; neemt kennis van de ontwikkeling van een nieuw instrument voor de coördinatie van het concurrentievermogen; verwacht van de Commissie dat zij verduidelijkt hoe dit instrument zal interageren met het Europees Semester; wijst erop dat het van belang is micro-, kleine en middelgrote ondernemingen te ondersteunen als drijvende krachten achter economische groei en werkgelegenheid in de EU;

7.wijst erop dat een dynamisch ecosysteem voor ondernemerschap moet worden bevorderd dat innovatoren ondersteunt, waarbij wordt erkend dat zij een cruciale rol spelen bij het stimuleren van het mondiale concurrentievermogen, economische veerkracht, banencreatie en open strategische autonomie;

8.is ingenomen met de aanbevelingen van de Commissie in verband met het economisch beleid van de eurozone, waarbij zij de lidstaten ertoe oproept het concurrentievermogen te vergroten en de productiviteit te bevorderen door middel van betere toegang tot financiering voor bedrijven, minder administratieve lasten, en publieke en particuliere investeringen op gebieden die gemeenschappelijke prioriteiten van de EU vormen, waaronder i) een eerlijke groene en digitale transitie, ii) sociale en economische veerkracht, met inbegrip van de Europese pijler van sociale rechten, iii) energiezekerheid, en iv) de opbouw van defensievermogens;

9.is ingenomen met de aanbeveling van de Commissie dat de lidstaten van de eurozone bij het vaststellen van begrotingsstrategieën ernaar moeten streven de kwaliteit en efficiëntie van overheidsuitgaven en ‑inkomsten te verbeteren, daar die van essentieel belang zijn om de houdbaarheid van de overheidsfinanciën te waarborgen en tegelijkertijd schadelijke en verstorende gevolgen voor de economische groei tot een minimum te beperken; benadrukt dat dit onder meer kan worden bereikt door de Europese coördinatie te verbeteren en belastingontwijking en -ontduiking terug te dringen; is ingenomen met de conclusie in het verslag-Draghi dat een gecoördineerde verlaging van de belasting op inkomen uit arbeid voor werknemers met een laag tot gemiddeld inkomen nodig is om het concurrentievermogen van de EU te bevorderen; wijst erop dat de lidstaten bevoegd zijn voor belastingbeleid; verzoekt de lidstaten de belastingdruk te verleggen van inkomen naar minder verstorende belastinggrondslagen;

10.benadrukt dat er begrotingsbuffers moeten worden gecreëerd om uitdagingen op het gebied van houdbaarheid van de overheidsfinanciën aan te pakken, voldoende middelen voor investeringen te waarborgen en potentiële toekomstige schokken en crises op te vangen; vindt het belangrijk concurrerende, duurzame en inclusieve groei te bevorderen ter ondersteuning van begrotingsstabiliteit en budgettaire veerkracht op lange termijn;

11.vindt het verontrustend dat volgens de economische najaarsprognose 2024 van de Commissie het bbp van de EU in 2024 met 0,9 % zal groeien (0,8 % in de eurozone), in 2025 met 1,5 % (1,3 % in de eurozone) en in 2026 met 1,8 % (1,6 % in de eurozone); herinnert eraan dat deze cijfers blijk geven van een geleidelijk herstel, maar ook van een beperkte economische groei in vergelijking met vorige economische cycli; merkt op dat de economische vooruitzichten voor de EU zeer onzeker blijven, met risico’s die de economische groei negatief dreigen te beïnvloeden;

12.stelt vast dat de overheidsschuldquote naar verwachting zal stijgen tot 83,0 % in de EU en 89,6 % in de eurozone in 2025 en tot 83,4 % in de EU en 90 % in de eurozone in 2026, wanneer de outputkloof zowel in de EU als in de eurozone vrijwel gedicht zal zijn, en dat dit cijfer daarmee hoger ligt dan in 2024 (82,4 % voor de EU en 89,1 % voor de eurozone);

13.wijst erop dat de ontwikkeling van de overheidsschuldquote van land tot land verschilt; wijst erop dat beleidsonzekerheid en geopolitieke risico’s de kosten van leningen op de financiële markten aanzienlijk kunnen doen toenemen voor de lidstaten; merkt op dat onhoudbare schuldniveaus ten koste kunnen gaan van de economische stabiliteit en afbreuk kunnen doen aan de economische veerkracht van de lidstaten en hun vermogen om te reageren op crises; benadrukt dat de schuldquotes van elf lidstaten van de eurozone in 2024 en 2025 naar verwachting boven de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 60 % zullen liggen en dat ze in vijf lidstaten boven 100 % zullen blijven;

14.neemt er kennis van dat volgens de economische najaarsprognose 2024 van de Commissie het overheidstekort in de EU en de eurozone zal dalen tot respectievelijk 3,1 % en 3 % van het bbp in 2024 en verder zal dalen tot 3 % en 2,9 % van het bbp in 2025 en tot 2,9 % en 2,8 % van het bbp in 2026; benadrukt dat in 2024 naar verwachting tien lidstaten een tekort van meer dan de in het Verdrag vastgelegde referentiewaarde van 3 % van het bbp zullen hebben; wijst erop dat dit aantal in 2025 stabiel zal blijven en dat de meeste lidstaten in 2026 naar verwachting nog steeds een zwakkere begrotingssituatie zullen hebben dan vóór de pandemie (2019), waarbij negen lidstaten nog steeds een tekort van meer dan 3 % zullen hebben;

15.merkt op dat acht lidstaten buitensporige tekorten hebben; wijst erop dat de Raad corrigerende maatregelen heeft genomen en verzoekt de betrokken lidstaten maatregelen te nemen om buitensporige tekorten terug te dringen en tegelijkertijd de sociaal-economische gevolgen tot een minimum te beperken; acht het belangrijk de buitensporigtekortprocedure consistent op de lidstaten toe te passen;

16.neemt er kennis van dat volgens de economische najaarsprognose 2024 van de Commissie de inflatie zal dalen van 2,6 % in 2024 tot 2,4 % in 2025 en tot 2 % in 2026 in de EU, en van 2,4 % in 2024 tot 2,1 % in 2025 en 1,9 % in 2026 in de eurozone; herinnert eraan dat, hoewel deze daling positief is, de kerninflatie relatief hoog blijft, hetgeen duidt op aanhoudende inflatiedruk; merkt op dat het begrotingsbeleid de houdbaarheid van de overheidsfinanciën moet waarborgen maar ook het monetaire beleid kan ondersteunen bij het verminderen van de inflatie, en dat het voldoende ruimte voor aanvullende investeringen moet laten en langetermijngroei moet ondersteunen;

17.merkt op dat de Commissie de jaarlijkse duurzamegroeianalyse, het waarschuwingsmechanismeverslag, de ontwerpaanbeveling voor de eurozone en het ontwerp van gezamenlijk verslag over de werkgelegenheid niet gelijktijdig heeft kunnen presenteren;

18.merkt op dat, volgens het waarschuwingsmechanismeverslag 2025 van de Commissie, in 2025 diepgaande evaluaties zullen worden voorbereid voor de negen landen waarvan is vastgesteld dat zij in 2024 met onevenwichtigheden of buitensporige onevenwichtigheden te kampen hebben gehad, terwijl een nieuwe diepgaande evaluatie moet worden uitgevoerd voor een andere lidstaat, aangezien die bijzondere risico’s op nieuwe onevenwichtigheden vertoont;

19.onderstreept dat huisvesting rechtstreeks samenhangt met de macro-economische onevenwichtigheden in de eurozone, met schadelijke gevolgen voor de economische veerkracht, de dynamiek en de sociale vooruitgang en voor de regionale mobiliteit en de mobiliteit binnen de EU; vindt het zorgwekkend dat de huizenprijzen in sommige lidstaten waarschijnlijk zullen stijgen en bij gebrek aan een holistische strategie moeilijk te beteugelen kunnen worden;

20.wijst erop dat de hervorming tot doel heeft het kader eenvoudiger, transparanter en doeltreffender te maken, met meer nationale verantwoordelijkheid en betere handhaving, waarbij een onderscheid wordt gemaakt tussen de lidstaten op basis van hun individuele uitgangsposities, hetgeen een stap voorwaarts betekent om een einde te maken aan de uniforme aanpak in het licht van de landspecifieke overwegingen met betrekking tot de houdbaarheid van de overheidsfinanciën die zijn opgenomen in het netto-uitgavenpad; herinnert er voorts aan dat met de hervorming wordt beoogd de houdbaarheid van de overheidsfinanciën te versterken door middel van geleidelijke en op maat gesneden aanpassingen, in combinatie met hervormingen en investeringen, en anticyclisch begrotingsbeleid te bevorderen;

21.erkent dat de nieuwe begrotingsregels voorzien in meer flexibiliteit en stimulansen in verband met de investeringen en nationale hervormingen die nodig zijn om de economische, sociale en geopolitieke uitdagingen waarmee de EU wordt geconfronteerd, aan te pakken; erkent dat de financiële middelen en bijdragen uit de nationale begrotingen per lidstaat verschillen; is ingenomen met het feit dat de indicator voor netto-uitgaven alle nationale medefinanciering in door de EU gefinancierde programma’s uitsluit, waardoor de lidstaten meer begrotingsruimte krijgen om te investeren in de gemeenschappelijke prioriteiten van de EU, zoals vastgelegd in Verordening (EU) 2024/1263, en zo de synergieën tussen de EU-begroting en de nationale begrotingen helpen versterken, waardoor de versnippering wordt verminderd en de algemene efficiëntie van overheidsuitgaven op sommige gebieden, zoals defensie, wordt vergroot;

22.benadrukt dat de schuldhoudbaarheidsanalyse van essentieel belang is voor de hervormde begrotingsregels van de EU; is van mening dat de discretionaire rol van de Commissie in de schuldhoudbaarheidsanalyse vereist dat de desbetreffende beoordelingen volledig transparant, voorspelbaar, reproduceerbaar en stabiel zijn; verzoekt de Commissie mogelijke methodologische verbeteringen aan te pakken, zoals het beoordelen van overloopeffecten tussen de lidstaten, en het Parlement hierover naar behoren te informeren;

23.wijst erop dat de Commissie het kader voor begrotingsregels in het verleden inconsistent heeft toegepast en dat de lidstaten de regels ongelijk hebben nageleefd; benadrukt dat het van essentieel belang is dat het nieuwe kader de gelijke behandeling van de lidstaten waarborgt; stelt dat een succesvol kader sterk afhankelijk is van een correcte, transparante en doeltreffende uitvoering vanaf het begin, rekening houdend met de uitgangsposities van de lidstaten en de individuele uitdagingen waarmee zij worden geconfronteerd; neemt kennis van de wijzigingen die in het nieuwe kader zijn aangebracht om de geloofwaardigheid van de financiële sanctieregeling te verbeteren;

24.moedigt de lidstaten aan de technische definitie van hun nationale operationele indicator af te stemmen op de Europese indicator voor primaire netto-uitgaven;

25.benadrukt de rol van het Parlement en onafhankelijke begrotingsautoriteiten bij het EU-kader voor economische governance; onderstreept de discretionaire bevoegdheid van de Commissie bij de ontwikkeling van de budgettair-structurele plannen voor de middellange termijn; benadrukt dat het Parlement en het Europees Begrotingscomité nauwer moeten toezien op de Commissie, zoals beoogd met Verordening (EU) 2024/1263, en dat het Parlement beter moet worden geïnformeerd om doeltreffend toezicht mogelijk te maken;

26.merkt op dat niet alle lidstaten hun nationale budgettair-structurele en ontwerpbegrotingsplannen voor de middellange termijn tijdig konden indienen; merkt op dat vijf lidstaten als gevolg van parlementsverkiezingen en de vorming van nieuwe regeringen hun nationale budgettair-structurele plannen voor de middellange termijn nog niet hebben ingediend en dat twee lidstaten hun ontwerpbegrotingsplannen nog niet hebben ingediend, terwijl één lidstaat zijn ontwerpbegrotingsplan om andere, niet nader bepaalde redenen niet heeft ingediend; roept deze lidstaten op de desbetreffende plannen zo spoedig mogelijk in te dienen; onderstreept dat de tijdige indiening van deze plannen een voorwaarde is voor de doeltreffende uitvoering en de geloofwaardigheid van de nieuwe regels; wijst nogmaals op het belang van de tijdige indiening van ontwerpbegrotingsplannen zodat de toezeggingen in de begrotingsplannen, na de goedkeuring van de nationale budgettair-structurele plannen voor de middellange termijn, kunnen worden omgezet in concreet beleid;

27.herinnert eraan dat de hervormingen en investeringen in de nationale budgettair-structurele plannen voor de middellange termijn moeten stroken met de gemeenschappelijke prioriteiten van de EU zoals vastgelegd in Verordening (EU) 2024/1263; benadrukt dat de Commissie in het nieuwe kader bijzondere aandacht moet besteden aan deze prioriteiten wanneer ze de nationale budgettair-structurele plannen voor de middellange termijn beoordeelt;

28.erkent dat 21 van de 22 nationale budgettair-structurele plannen voor de middellange termijn die tot dusver zijn beoordeeld, een positieve evaluatie hebben gekregen; stelt vast dat de lidstaten in het nieuwe kader kunnen uitgaan van aannames die afwijken van de schuldhoudbaarheidsanalyse van de Commissie indien deze verschillen op transparante wijze worden toegelicht, naar behoren worden gemotiveerd en berusten op solide economische argumenten in de technische dialoog met de lidstaten; merkt echter op dat de Commissie in de door vijf lidstaten ingediende plannen onvoldoende gerechtvaardigde inconsistenties en afwijkingen van het kader voor de schuldhoudbaarheidsanalyse heeft vastgesteld in macro-economische aannames met betrekking tot het potentiële bbp en/of de bbp-deflator; benadrukt dat dergelijke afwijkingen en risico’s op uitstel van inspanningen de toekomstige houdbaarheid van de overheidsfinanciën in gevaar kunnen brengen; merkt op dat de Commissie erkent dat in de plannen die drie lidstaten hebben ingediend, de begrotingsaanpassing tegen het einde van de periode geconcentreerd is; verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat een dergelijke concentratie van de aanpassing voldoet aan de vereisten van de verordening, en roept de Commissie op procyclisch beleid te voorkomen;

29.constateert dat slechts zeven lidstaten hun relevante onafhankelijke begrotingsinstelling om advies hebben verzocht, terwijl dat het toezicht extra kracht bijzet; stelt bezorgd vast dat sommige onafhankelijke begrotingsinstellingen een negatief oordeel hebben gegeven over het nationale begrotingsplan van hun lidstaat; benadrukt dat negen lidstaten niet hebben voldaan aan hun verplichting om het maatschappelijk middenveld, sociale partners, regionale autoriteiten en andere relevante belanghebbenden te raadplegen voordat zij hun nationale plannen indienden; betreurt tevens dat verschillende lidstaten hun nationale parlementen niet hebben betrokken bij het goedkeuringsproces voor de plannen en niet hebben gemeld of de vereiste raadplegingen met de nationale parlementen hebben plaatsgevonden, zoals bepaald in het nieuwe kader;

30.merkt op dat vijf lidstaten om een verlenging van de aanpassingsperiode hebben verzocht; benadrukt dat een dergelijke verlenging gebaseerd moet zijn op een reeks investerings- en hervormingstoezeggingen die samen de potentiële groei en veerkracht van de economie verbeteren, de houdbaarheid van de overheidsfinanciën ondersteunen, de gemeenschappelijke prioriteiten van de EU en de relevante landspecifieke aanbevelingen aanpakken en in overeenstemming zijn bevonden met de in de verordening uiteengezette voorwaarden voor een dergelijke verlenging; neemt er nota van dat de hervormingen en investeringen die zijn aangehaald om deze verlenging te rechtvaardigen, grotendeels gebaseerd zijn op hervormingen die reeds zijn goedgekeurd in het kader van de herstel- en veerkrachtfaciliteit; benadrukt het belang en de noodzaak van hervormingen en investeringen die een positieve bijdrage leveren aan de potentiële bbp-groei van de lidstaten; verzoekt de Commissie achteraf te evalueren of de overeengekomen investeringen en hervormingen daadwerkelijk hebben bijgedragen tot het ondersteunen van de houdbaarheid van de overheidsfinanciën, het versterken van het groeipotentieel van de economie, het aanpakken van de gemeenschappelijke prioriteiten van de EU en de landspecifieke aanbevelingen en het waarborgen van het vereiste niveau van nationaal gefinancierde overheidsinvesteringen;

31.neemt kennis van de beoordeling door de Commissie dat slechts acht van de 17 ingediende ontwerpbegrotingsplannen in overeenstemming zijn met de begrotingsaanbevelingen die voortvloeien uit de nationale budgettair-structurele plannen voor de middellange termijn; betreurt dat volgens de beoordeling zeven plannen niet volledig stroken met de aanbevelingen, één niet-conform is en één niet dreigt te stroken met de aanbevelingen; is bezorgd over het feit dat zes lidstaten ontwerpbegrotingsplannen hebben ingediend met een jaarlijkse of cumulatieve groei van de uitgaven boven hun voorgeschreven plafonds;

32.neemt kennis van de prognose van de Commissie dat de uitvoering van het herziene governancekader het structureel primair saldo voor de eurozone als geheel zal doen dalen met 0,5 % van het bbp in 2024 en met 0,25 % van het bbp in 2025; neemt kennis van de beoordeling door de Commissie dat dit in overeenstemming is met de inspanningen om de houdbaarheid van de overheidsfinanciën te verbeteren en het lopende desinflatieproces te ondersteunen, aangezien de economische onzekerheid hoog blijft; merkt op dat de groei van het bbp de consolidatie van de overheidsfinanciën in de hele EU zal blijven ondersteunen; dringt aan op een begrotingsbeleid dat de stabiliteit herstelt en tegelijkertijd innovatie, het concurrentievermogen van de industrie en economische groei op lange termijn bevordert; benadrukt dat er extra begrotingsruimte moet worden gecreëerd om toekomstige uitdagingen en potentiële crises aan te pakken, met behoud van voldoende investeringen om duurzame en inclusieve groei, industrialisering en welvaart voor iedereen te ondersteunen en te bevorderen;

33.is van mening dat de doeltreffende uitvoering van de begrotingsregels noodzakelijk is maar op zich niet volstaat om te allen tijde een optimale begrotingskoers te verwezenlijken en een hoge levensstandaard voor alle Europeanen te waarborgen; merkt op dat de begrotingskoers in 2025 naar verwachting nog steeds aanzienlijk zal verschillen van lidstaat tot lidstaat; verzoekt de Commissie ideeën te onderzoeken voor een mechanisme waarmee ervoor kan worden gezorgd dat de conjunctuur in de EU als geheel te allen tijde is afgestemd op de macro-economische vooruitzichten;

34.wijst erop dat de fiscal-drag in 2025 volgens de Commissie gedeeltelijk zal worden gecompenseerd door een lichte toename van investeringen, die zowel uit de nationale begrotingen als uit subsidies uit de herstel- en veerkrachtfaciliteit en andere EU-fondsen worden gefinancierd; benadrukt de rol van de herstel- en veerkrachtfaciliteit bij het aanpakken van de investeringsbehoeften in de EU, en merkt op dat de faciliteit eind 2026 afloopt, wat zou kunnen leiden tot een daling van de overheidsinvesteringen in gemeenschappelijke Europese prioriteiten;

35.verzoekt de Commissie besprekingen over het aanpakken van de aanzienlijke investeringskloof in de EU op gang te brengen en de financieringskosten te verlagen, de financiële stabiliteit te versterken en strategische investeringen mogelijk te maken in overeenstemming met de doelstellingen van de EU en met het oog op de levering van Europese collectieve goederen, zoals defensievermogens, om tegemoet te komen aan de behoeften in een context van toenemende dreigingen en veiligheidsuitdagingen; dringt erop aan ten volle gebruik te maken van de efficiëntiewinsten die kunnen voortvloeien uit de levering van Europese collectieve goederen op EU-niveau door middel van een doeltreffende coördinatie van de investeringsprioriteiten tussen de lidstaten; is van mening dat dit kader in voorkomend geval moet worden versterkt met investeringsinstrumenten op EU-niveau die zijn ontworpen om de kosten voor de belastingbetalers in de EU tot een minimum te beperken en Europese collectieve goederen zo efficiënt mogelijk te leveren;

36.wijst erop dat EU-uitgaven gepaard moeten gaan met robuuste controles om transparantie, verantwoordingsplicht en efficiënt gebruik van middelen te garanderen, opdat ze niet leiden tot een ongerechtvaardigde toename van de overheidsuitgaven;

37.moedigt de lidstaten aan investeringsuitgaven te bevorderen die een positief rendement opleveren; neemt kennis van de inschatting in het verslag-Draghi dat ongeveer vier vijfde van de productieve investeringen door de particuliere sector in de EU zal worden gedaan, terwijl overheidsinvesteringen als katalysator zullen fungeren; is ingenomen met het initiatief van de Commissie om in het kader van het nieuwe meerjarig financieel kader een fonds voor concurrentievermogen voor te stellen en verzoekt de Commissie ten volle gebruik te maken van financiële garanties om particuliere investeringen aan te trekken; benadrukt dat de lidstaten hun inspanningen, met name hun begrotingsinspanningen, moeten opvoeren om innovatie, digitalisering, onderwijs, opleiding en decarbonisatie te versnellen, het Europese concurrentievermogen te versterken en afhankelijkheden te verminderen;

38.stelt vast dat het percentage “volledig opgevolgde” landspecifieke aanbevelingen is gedaald van 18,1 % (in de periode 2011-2018) tot 13,9 % (in de periode 2019-2023); herinnert eraan dat het opvolgen van landspecifieke aanbevelingen, ook in verband met de efficiëntie van de overheidsuitgaven, van fundamenteel belang is om de houdbaarheid van de overheidsfinanciën te waarborgen en macro-economische onevenwichtigheden aan te pakken; pleit voor een efficiëntere opvolging van de landspecifieke aanbevelingen en de desbetreffende hervormingen; dringt erop aan na te gaan hoe het percentage “volledig opgevolgde” landspecifieke aanbevelingen kan worden verhoogd; verzoekt de Commissie de landspecifieke aanbevelingen beter te laten aansluiten op de respectieve landverslagen; dringt erop aan het effect van de hervormingen en de vooruitgang bij het verkleinen van de vastgestelde investeringstekorten te evalueren; dringt aan op meer transparantie bij de opstelling van landspecifieke aanbevelingen;

39.herhaalt in dit verband dat de landspecifieke aanbevelingen moeten worden versterkt door de nadruk te leggen op een beperkt aantal uitdagingen, met name specifieke structurele uitdagingen voor de lidstaten en de gemeenschappelijke prioriteiten van de EU, met het oog op het bevorderen van gezonde en inclusieve economische groei, het versterken van het concurrentievermogen en de macro-economische stabiliteit, het bevorderen van de groene en de digitale transitie en het waarborgen van sociale en intergenerationele rechtvaardigheid;

40.herinnert aan de toezegging van de lidstaten om in hun nationale begrotingsplannen rekening te houden met zowel de economische als de sociale dimensie van de relevante landspecifieke aanbevelingen, zoals aangegeven in het kader van het Europees Semester; stelt vast dat de Commissie in de nationale begrotingsplannen landspecifieke aanbevelingen heeft aangetroffen waar geen rekening mee is gehouden;

41.benadrukt dat de landspecifieke aanbevelingen belangrijk zijn voor het aanpakken van de factoren die op langere termijn de houdbaarheid van de overheidsfinanciën bepalen, met inbegrip van de houdbaarheid en de goede werking van openbare pensioenstelsels, de stelsels voor gezondheidszorg en langdurige zorg in het licht van demografische uitdagingen zoals de vergrijzing, en de paraatheid voor ongunstige ontwikkelingen, met inbegrip van fysieke risico’s in verband met klimaatverandering; benadrukt het belang van landspecifieke aanbevelingen voor het aanpakken van de stabiliteit van de woningmarkt om bij te dragen tot de economische veerkracht van de EU;

42.verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie.