–uwzględniając wniosek o uchylenie immunitetu Jany Nagyovej z dnia 1 lipca 2024 r. złożony przez sąd apelacyjny w Pradze w związku z postępowaniem karnym toczącym się przed tym sądem w następstwie wniesienia apelacji (sygn. akt 3 To 34/2024), ogłoszony na posiedzeniu plenarnym w dniu 19 lipca 2024 r.,
–po wysłuchaniu wyjaśnień Jany Nagyovej w dniu 29 stycznia 2025 r., zgodnie z art. 9 ust. 6 Regulaminu,
–uwzględniając art. 8 i 9 protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej, jak również art. 6 ust. 2 aktu dotyczącego wyboru członków Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich z dnia 20 września 1976 r.,
–uwzględniając wyroki wydane przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w dniach 21 października 2008 r., 19 marca 2010 r., 6 września 2011 r., 17 stycznia 2013 r., 19 grudnia 2019 r. i 5 lipca 2023 r. Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 21 października 2008 r., Marra/De Gregorio i Clemente, C-200/07 i C-201/07, ECLI:EU:C:2008:579; wyrok Sądu z dnia 19 marca 2010 r., Gollnisch/Parlament, T-42/06, ECLI:EU:T:2010:102; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 6 września 2011 r., Patriciello, C-163/10, ECLI: EU:C:2011:543; wyrok Sądu z dnia 17 stycznia 2013 r., Gollnisch/Parlament, T-346/11 i T-347/11, ECLI:EU:T:2013:23; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 19 grudnia 2019 r., Junqueras Vies, C-502/19, ECLI:EU:C:2019:1115; wyrok Sądu z dnia 5 lipca 2023 r., Puigdemont i Casamajó i in./Parlament, T-272/21, ECLI:EU:T:2023:373.,
–uwzględniając art. 27 konstytucji Republiki Czeskiej oraz art. 10 ust. 1 ustawy nr 141/1961 Coll. – kodeks postępowania karnego (kodeksu postępowania karnego Republiki Czeskiej),
–uwzględniając art. 5 ust. 2, art. 6 ust. 1 oraz art. 9 Regulaminu,
–uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A10-0029/2025),
A.mając na uwadze, że dnia 1 lipca 2024 r. sąd apelacyjny w Pradze złożył wniosek o uchylenie immunitetu parlamentarnego Jany Nagyovej, posłanki do Parlamentu Europejskiego wybranej w Republice Czeskiej, by móc kontynuować toczące się obecnie przed nim – w następstwie wniesienia apelacji – postępowanie karne w sprawie zarzutu popełnienia przestępstwa oszustwa subwencyjnego zgodnie z art. 212 ust. 1 i art. 212 ust. 6 lit. a) oraz przestępstwa naruszenia interesów finansowych Unii Europejskiej zgodnie z art. 260 ust. 1 i 5 ustawy nr 40/2009 Coll. (kodeksu karnego Republiki Czeskiej);
B.mając na uwadze, że postępowanie karne przeciwko Janie Nagyovej toczy się na podstawie aktu oskarżenia prokuratury okręgowej w Pradze z dnia 21 marca 2022 r. w związku z czynem, który Jana Nagyová miała popełnić wspólnie ze współoskarżonym, ponieważ jako osoba zawodowo zajmująca się subwencjami unijnymi, a w okresie od 17 stycznia 2008 r. do 5 stycznia 2010 r. jako wiceprezes zarządu czeskiej spółki złożyła wniosek o udzielenie subwencji, wiedząc, że spółka ta nie jest do tego uprawniona, i przedstawiając fałszywe informacje, że spółka ta jest niezależnym małym przedsiębiorstwem;
C.mając na uwadze, że immunitet parlamentarny ma chronić Parlament i posłów do niego przed postępowaniami sądowymi w związku z działaniami podejmowanymi w ramach wykonywania obowiązków parlamentarnych i niemożliwych do oddzielenia od tych obowiązków;
D.mając na uwadze, że zarzucane czyny nie dotyczą opinii wyrażonej lub głosu oddanego w ramach wykonywania obowiązków posła do Parlamentu Europejskiego w rozumieniu art. 8 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej;
E.mając na uwadze, że zgodnie z art. 9 akapit pierwszy lit. a) Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej posłowie do Parlamentu Europejskiego korzystają na terytorium swoich państw z immunitetów przyznawanych członkom parlamentu ich państwa;
F.mając na uwadze, że art. 27 ust. 4 konstytucji Republiki Czeskiej stanowi, że posłowie i senatorzy nie mogą bez zgody izby, której są członkami, zostać pociągnięci do odpowiedzialności karnej, a jeżeli izba ta nie wyrazi zgody, wszczęte postępowanie karne zostaje zawieszone na czas trwania ich mandatu;
G.mając na uwadze, że w tym przypadku Parlament nie znalazł dowodów wskazujących na zaistnienie fumus persecutionis, czyli okoliczności wskazujących na leżący u podstaw postępowania sądowego zamiar zaszkodzenia działalności politycznej posła, a tym samym Parlamentowi Europejskiemu;
H.mając na uwadze, że Parlamentu nie można uznawać za sąd, a posła – za „oskarżonego” w kontekście procedury uchylenia immunitetu Wyrok Sądu z dnia 30 kwietnia 2019 r., Briois/Parlament, T-214/18, ECLI:EU:T:2019:266.;