A.mając na uwadze, że wolność prasy w Kamerunie wciąż jest osłabiana; mając na uwadze, że w konstytucji Kamerunu zapisano wolność wypowiedzi i prawa podstawowe; mając na uwadze, że dziennikarze są rutynowo zatrzymywani, atakowani, cenzurowani i więzieni, gdy informują o kryzysie w anglojęzycznych regionach Kamerunu, pod zarzutami działalności antypaństwowej, zniesławienia i rozpowszechniania fałszywych informacji oraz w odwecie;
B.mając na uwadze, że Kamerun stosuje długotrwałe tymczasowe aresztowania i arbitralne zatrzymania; mając na uwadze, że dziennikarzy przetrzymuje się bez prawa kontaktu, a wyroki skazujące są wydawane przez sądy wojskowe, co stanowi jedne z poważnych naruszeń prawa do rzetelnego procesu sądowego i praw procesowych;
C.mając na uwadze, że Komitet ONZ przeciwko Torturom, Freedom House i Komitet Ochrony Dziennikarzy donosiły niedawno, że kameruńska policja, żandarmeria i inni funkcjonariusze kameruńskiego rządu aresztowali, zatrzymali, zaatakowali fizycznie i zastraszali dziennikarzy oraz że po zatrzymaniu dziennikarze są często źle traktowani, torturowani i zabijani;
D.mając na uwadze, że Tsi Conrad, Mancho Bibixy, Kingsley Fomunyuy Njoka i Thomas Awah Junior są dziennikarzami, którzy relacjonowali sytuację w anglojęzycznych regionach Kamerunu, w tym donosili o nadużyciach popełnionych podczas konfliktu zbrojnego i w czasie trwających niepokojów społecznych; mając na uwadze, że chorego dziennikarza Amadou Vamoulkégo skazano na 32 lata więzienia za niezależne kierowanie nadawcą publicznym;
E.mając na uwadze, że od sierpnia 2019 r. do maja 2023 r. zabito dziennikarzy Martineza Zogo, Jean-Jacques'a Olę Bebego, Samuela Waziziego i Anyego Nde Nsoha, a poważne pytania dotyczące tego, kto ponosi odpowiedzialność za te zbrodnie, pozostają bez odpowiedzi;
F.mając na uwadze, że UE jest wiodącym partnerem handlowym Kamerunu;