(10)Το υλικό σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών, ανεξάρτητα από τη μέθοδο δημιουργίας του, μεταξύ άλλων και με τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης, περιλαμβάνει συχνά εικόνες που απεικονίζουν τη σεξουαλική κακοποίηση παιδιών από ενήλικες. Μπορεί επίσης να περιλαμβάνει εικόνες παιδιών που συμμετέχουν σε πράξεις σαφούς σεξουαλικού χαρακτήρα ή εικόνες των απόκρυφων μερών τους οι οποίες παράγονται ή χρησιμοποιούνται πρωταρχικά για σεξουαλικούς σκοπούς και ανεξαρτήτως του εάν γίνονται αντικείμενο εκμετάλλευσης εν γνώσει ή εν αγνοία του ανηλίκου. Επιπλέον, η έννοια του υλικού σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών περιλαμβάνει επίσης ρεαλιστικές εικόνες παιδιού στις οποίες απεικονίζεται ανήλικος να συμμετέχει ή να επιδίδεται σε πράξη σαφούς σεξουαλικού χαρακτήρα για σεξουαλικούς κυρίως σκοπούς, καθώς και τα λεγόμενα «εγχειρίδια οδηγιών» που αποσκοπούν στην παροχή συμβουλών, καθοδήγησης ή οδηγιών σχετικά με τον τρόπο δημιουργίας, διανομής ή απόκτησης υλικού σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών ή τον τρόπο διάπραξης σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών, σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών ή άγρας παιδιών.

(11)Έρευνες έχουν δείξει ότι ο περιορισμός της διάδοσης υλικού σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών δεν είναι μόνο ζωτικής σημασίας για την αποφυγή της εκ νέου θυματοποίησης που συνδέεται με την κυκλοφορία εικόνων και βίντεο της κακοποίησης, αλλά είναι επίσης ουσιώδους σημασίας ως μορφή πρόληψης από την πλευρά του δράστη, καθώς η πρόσβαση σε υλικό σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών αποτελεί συχνά το πρώτο βήμα προς τη διά ζώσης κακοποίηση, ανεξάρτητα από το αν απεικονίζει πραγματική ή απλώς ρεαλιστική κακοποίηση και εκμετάλλευση. Δεδομένης της συνεχιζόμενης ανάπτυξης εφαρμογών τεχνητής νοημοσύνης ικανών να παράγουν ρεαλιστικές εικόνες που δεν μπορούν να διακριθούν από τις πραγματικές εικόνες, ο αριθμός των αποκαλούμενων βαθυπαραποιημένων (deepfake) εικόνων, ψευδοφωτογραφιών και βίντεο που δημιουργούνται με τεχνητή νοημοσύνη ή με οποιοδήποτε άλλο υπολογιστικό μέσο και απεικονίζουν σεξουαλική κακοποίηση παιδιών αναμένεται να αυξηθεί εκθετικά τα επόμενα έτη. Επιπλέον, η ανάπτυξη περιβαλλόντων επαυξημένης, διευρυμένης και εικονικής πραγματικότητας που χρησιμοποιούν άβαταρ, καθώς και αισθητηριακή ανάδραση, π.χ. μέσω συσκευών που παρέχουν αίσθηση αφής, δεν καλύπτονται πλήρως από τον υφιστάμενο ορισμό. Η συμπερίληψη ρητής αναφοράς σε αναπαραστάσεις που δημιουργούνται «με οποιοδήποτε μέσο» και η αναφορά σε «αναπαραγωγές και αναπαραστάσεις» «ανεξάρτητα από τη μέθοδο δημιουργίας ή παραποίησης» θα πρέπει να διασφαλίζει ότι ο ορισμός του υλικού σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών καλύπτει τις εν λόγω τεχνολογικές εξελίξεις καθώς και τις μελλοντικές με τρόπο επαρκώς τεχνολογικά ουδέτερο και, ως εκ τούτου, ανθεκτικό στις μελλοντικές εξελίξεις.

(12)Για την πρόληψη αδικημάτων σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών, ο ορισμός του υλικού σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών θα πρέπει να περιλαμβάνει τα «εγχειρίδια οδηγιών σχετικά με τον τρόπο σεξουαλικής κακοποίησης ή εκμετάλλευσης παιδιών, ανεξάρτητα από τη μορφή με την οποία παρέχονται οι εν λόγω οδηγίες. Οι εν λόγω οδηγίες, μεταξύ άλλων με τη μορφή εγχειριδίων, παρέχουν συμβουλές σχετικά με τον τρόπο εξεύρεσης, προσεταιρισμού και κακοποίησης παιδιών και αποφυγής του εντοπισμού και της δίωξης ή παρέχουν καθοδήγηση σχετικά με τον τρόπο δημιουργίας, διανομής ή απόκτησης υλικού σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών. Τα ψηφιακά μοντέλα ή προτροπές που καθιστούν δυνατή τη δημιουργία υλικού σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών που παράγεται από ΤΝ θα πρέπει επίσης να θεωρούνται οδηγίες σχετικά με τον τρόπο σεξουαλικής κακοποίησης ή εκμετάλλευσης παιδιών και, ως εκ τούτου, εμπίπτουν στον ορισμό του υλικού σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών. Μειώνοντας τα εμπόδια και παρέχοντας την απαραίτητη τεχνογνωσία, τα εγχειρίδια αυτά συμβάλλουν στην υποκίνηση των δραστών και υποστηρίζουν τη διάπραξη σεξουαλικής κακοποίησης. Η διάδοσή τους στο διαδίκτυο έχει ήδη οδηγήσει ορισμένα κράτη μέλη να τροποποιήσουν το ποινικό τους δίκαιο και να ποινικοποιήσουν ρητά την κατοχή και τη διανομή τέτοιων οδηγιών. Η έλλειψη εναρμόνισης δημιουργεί άνισο επίπεδο προστασίας στην ΕΕ.

(14)Κατά τη θέσπιση νομοθεσίας στον τομέα του ουσιαστικού ποινικού δικαίου, η Ένωση θα πρέπει να εξασφαλίσει τη συνοχή αυτής της νομοθεσίας, ιδίως όσον αφορά το ύψος των ποινών. Επειδή καλύπτει εξαιρετικά μεγάλο αριθμό διαφορετικών αδικημάτων και για να είναι σε θέση να εκφράσει τους διαφορετικούς βαθμούς βαρύτητας, η παρούσα οδηγία απαιτεί ευρύτερη διαφοροποίηση του ύψους των ποινών από εκείνη που συνήθως θα πρέπει να προβλέπουν τα νομικά μέσα της Ένωσης. Η οδηγία θα πρέπει να διασφαλίζει ότι τα διαπραχθέντα αδικήματα που διευκολύνονται από την τεχνολογία καλύπτονται από τις ίδιες ποινές με άλλες πράξεις, καθώς η σοβαρότητα και τα τραύματα που προκύπτουν από τα αδικήματα αυτά είναι ισοδύναμα.

(15)Για τις σοβαρές μορφές σεξουαλικής κακοποίησης και σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών θα πρέπει να επιβάλλονται αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές ποινές. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται ειδικότερα διάφορες μορφές σεξουαλικής κακοποίησης και εκμετάλλευσης παιδιών που διευκολύνονται με τη χρήση της τεχνολογίας των πληροφοριών και επικοινωνιών, όπως είναι η διαδικτυακή προσέγγιση παιδιών για σεξουαλικούς σκοπούς μέσω κοινωνικών δικτύων και χώρων συνομιλίας (chat rooms). Θα πρέπει επίσης να διευκρινιστεί ο ορισμός του υλικού σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών και να πλησιάσει περισσότερο τον ορισμό που περιλαμβάνεται στις διεθνείς πράξεις. Σε ευρύτερο επίπεδο, η ορολογία που χρησιμοποιείται στην παρούσα οδηγία θα πρέπει να ευθυγραμμιστεί με αναγνωρισμένα διεθνή πρότυπα, όπως οι κατευθυντήριες γραμμές ορολογίας για την προστασία των παιδιών από τη σεξουαλική εκμετάλλευση και τη σεξουαλική κακοποίηση που εγκρίθηκαν από τη διυπηρεσιακή ομάδα εργασίας στο Λουξεμβούργο στις 28 Ιανουαρίου 2016. Επιπλέον, για να ενισχυθεί η αποτελεσματική εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εναρμονίσουν και να εκσυγχρονίσουν τη γλώσσα που χρησιμοποιείται στο εθνικό τους δίκαιο ώστε να την ευθυγραμμίσουν με τη γλώσσα που χρησιμοποιείται στην παρούσα οδηγία. Ως βασικό αρχικό μέτρο, αυτό συνεπάγεται την αντικατάσταση του όρου «παιδική πορνογραφία» με τον όρο «υλικό σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών».

(20)Στο πλαίσιο του υλικού σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών, ο όρος «δεν θεωρείται ότι διαπράττονται χωρίς δικαίωμα» επιτρέπει στα κράτη μέλη να παρέχουν μία άμυνα έναντι συμπεριφοράς που συνδέεται με υλικό που θα μπορούσε να αποτελεί υλικό σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών και έχει, για παράδειγμα, ιατρικούς, επιστημονικούς, ή συναφείς σκοπούς. Επιπλέον, ο όρος «χωρίς δικαίωμα» δεν αποκλείει τη νομική προστασία ή ανάλογες σχετικές αρχές που μπορούν, υπό ειδικές συνθήκες, να απαλλάξουν ένα πρόσωπο από την ευθύνη. Επίσης, επιτρέπει δραστηριότητες που διεξάγονται στο πλαίσιο εσωτερικών νομικών εξουσιών, όπως η νόμιμη κατοχή υλικού σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών εκ μέρους των αρχών με σκοπό τη διεξαγωγή ποινικών διώξεων ή την πρόληψη, τον εντοπισμό ή την έρευνα αδικημάτων , ή δραστηριότητες που ασκούνται από οργανώσεις, όπως ανοικτές γραμμές επικοινωνίας, που ενεργούν προς το δημόσιο συμφέρον κατά της σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών, όταν οι εν λόγω οργανώσεις έχουν εξουσιοδοτηθεί από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους στο οποίο είναι εγκατεστημένες. Οι δραστηριότητες αυτές περιλαμβάνουν, ιδίως, τη λήψη, την ανάλυση και τη δημιουργία καταγγελιών υλικού για το οποίο υπάρχουν υπόνοιες ότι αποτελεί υλικό σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών, καθώς και τον καθορισμό του τόπου στον οποίο φιλοξενείται το υλικό που αναφέρεται στις καταγγελίες, οι οποίες υποβάλλονται σ’ αυτές από χρήστες του διαδικτύου ή άλλες οργανώσεις που ενεργούν προς το δημόσιο συμφέρον κατά της σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών, καθώς και τη διενέργεια αναζητήσεων για τον εντοπισμό της διάδοσης υλικού σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών.

(22)Η άγρα παιδιών για σεξουαλικούς σκοπούς συνιστά απειλή με ειδικά χαρακτηριστικά στο πλαίσιο του διαδικτύου, δεδομένου ότι το τελευταίο παρέχει μία άνευ προηγουμένου ανωνυμία στους χρήστες διότι καθιστά δυνατή την απόκρυψη της πραγματικής ταυτότητας και των προσωπικών χαρακτηριστικών τους, όπως, για παράδειγμα, το στοιχείο της ηλικίας τους. Την τελευταία δεκαετία, η χρήση τεχνολογιών των πληροφοριών και των επικοινωνιών έχει παράσχει στους δράστες όλο και πιο εύκολη πρόσβαση σε παιδιά, στο πλαίσιο της οποίας η επαφή συχνά αρχίζει με τον δράστη να παρασύρει το παιδί, για παράδειγμα προσποιούμενος τον συνομήλικό του ή με άλλες παραπλανητικές ή κολακευτικές ενέργειες, σε επισφαλείς καταστάσεις που λαμβάνουν χώρα τόσο στον πραγματικό όσο και στον εικονικό κόσμο. Αυτή η αυξημένη πρόσβαση σε παιδιά έχει οδηγήσει στην ταχεία ανάπτυξη φαινομένων όπως ο σεξουαλικός εκβιασμός. Ο «σεξουαλικός εκβιασμός παιδιών» αναφέρεται στην απειλή διανομής υλικού προσωπικής φύσης το οποίο απεικονίζει ανήλικο θύμα με σκοπό την απόκτηση χρημάτων, υλικού σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών ή την αποκόμιση άλλου οφέλους, υπό την απειλή της διάδοσης του εν λόγω υλικού χωρίς τη συγκατάθεση του εικονιζόμενου προσώπου, και επηρεάζει παιδιά τόσο κάτω της ηλικίας σεξουαλικής συναίνεσης όσο και πάνω απ’ αυτήν. Τα τελευταία χρόνια έχει σημειωθεί αύξηση του σεξουαλικού εκβιασμού με οικονομικά κίνητρα από ομάδες οργανωμένου εγκλήματος που στοχεύουν ιδίως έφηβα αγόρια, γεγονός που έχει οδηγήσει σε πολλές περιπτώσεις τα παιδιά αυτά στην αυτοχειρία. Ως εκ τούτου, είναι σημαντικό όλα αυτά τα φαινόμενα να καλύπτονται δεόντως από τη νομοθεσία των κρατών μελών. Ταυτόχρονα, τα κράτη μέλη αναγνωρίζουν τη σημασία να αντιμετωπιστεί επίσης και το φαινόμενο της προσέγγισης ενός παιδιού εκτός του πλαισίου του διαδικτύου, ιδίως στις περιπτώσεις όπου αυτή η προσέγγιση δεν γίνεται με τη χρήση της τεχνολογίας πληροφοριών και επικοινωνιών. Παρέχονται κίνητρα στα κράτη μέλη προκειμένου να ποινικοποιήσουν τη συμπεριφορά σύμφωνα με την οποία η προσέγγιση ενός παιδιού με στόχο να συναντήσει τον δράστη για σεξουαλικούς σκοπούς γίνεται παρουσία ή στο περιβάλλον του παιδιού, για παράδειγμα, υπό μορφή ιδιαίτερης προπαρασκευαστικής πράξεως, απόπειρας διάπραξης των αδικημάτων που αναφέρονται στην παρούσα οδηγία ή ως ιδιαίτερη μορφή σεξουαλικής κακοποίησης. Ασχέτως με το μέσο που θα επιλεγεί για την ποινικοποίηση του αδικήματος του προσεταιρισμού εκτός διαδικτύου, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίσουν ότι θα ασκήσουν δίωξη κατά των υπαιτίων των αδικημάτων αυτών.

(23)Υπό το πρίσμα των πρόσφατων τεχνολογικών εξελίξεων και, ιδίως, της ανάπτυξης της τεχνητής νοημοσύνης και περιβαλλόντων επαυξημένης, διευρυμένης και εικονικής πραγματικότητας, υπάρχει επείγουσα ανάγκη να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικότερα η άγρα παιδιών και να διενεργούνται περιοδικές αξιολογήσεις του νομικού πλαισίου: η ποινικοποίηση της άγρας παιδιών δεν θα πρέπει να περιορίζεται σε φωνητικές, κειμενικές ή ταχυδρομικές συνομιλίες, αλλά να περιλαμβάνει επίσης επαφές, επικοινωνία ή συναντήσεις στον αληθινό και τον ψηφιακό κόσμο, μεταξύ άλλων σε περιβάλλοντα επαυξημένης, διευρυμένης ή εικονικής πραγματικότητας, καθώς και τη μεγάλης κλίμακας άγρα παιδιών μέσω της χρήσης διαλογικών ρομπότ (chatbot) εκπαιδευμένων για τον σκοπό αυτό, καθώς το φαινόμενο αυτό αναμένεται να σημειώσει αύξηση δεδομένης της προβλεπόμενης εξέλιξης των εφαρμογών τεχνητής νοημοσύνης. Ως εκ τούτου, η φράση «μέσω της τεχνολογίας των πληροφοριών και των επικοινωνιών» θα πρέπει να νοείται με επαρκώς ευρύ τρόπο ώστε να καλύπτει όλες αυτές τις τεχνολογικές εξελίξεις.

(24)Η παρούσα οδηγία δεν ρυθμίζει τις πολιτικές των κρατών μελών όσον αφορά τις συναινετικές σεξουαλικές δραστηριότητες στις οποίες μπορεί να συμμετέχουν παιδιά και οι οποίες μπορούν να θεωρηθούν ως η φυσιολογική ανακάλυψη της σεξουαλικότητας στο πλαίσιο της ανθρώπινης ανάπτυξης, λαμβάνοντας υπόψη τις διαφορετικές πολιτιστικές και νομικές παραδόσεις και νέες μορφές σύναψης και συντήρησης σχέσεων μεταξύ παιδιών και εφήβων, μεταξύ άλλων και με χρήση της τεχνολογίας των πληροφοριών και επικοινωνιών. Τα κράτη μέλη, τα οποία επωφελούνται των δυνατοτήτων που αναφέρονται στην παρούσα οδηγία, το πράττουν κατά την άσκηση των αρμοδιοτήτων τους. Ιδίως, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να εξαιρούν από την ποινικοποίηση τις συναινετικές σεξουαλικές δραστηριότητες που αφορούν αποκλειστικά παιδιά άνω της ηλικίας σεξουαλικής συναίνεσης, καθώς και τις συναινετικές σεξουαλικές δραστηριότητες στις οποίες συμμετέχουν συνομήλικοι. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι οι συνομήλικοι προστατεύονται από τη δίωξη για συναινετικές δραστηριότητες που δεν αποσκοπούν στην εκμετάλλευση, υπό την προϋπόθεση ότι δεν υπάρχει στοιχείο εξαναγκασμού, κατάχρησης εμπιστοσύνης ή εξάρτησης μεταξύ των συνομηλίκων. Οι τροποποιήσεις του εν λόγω άρθρου αποσκοπούν στην αποσαφήνιση του πεδίου εφαρμογής της παρέκκλισης, δεδομένου ότι ορισμένα κράτη μέλη φαίνεται να έχουν ερμηνεύσει την αρχική της διατύπωση κατά τρόπο υπερβολικά ευρύ (π.χ. εξαιρώντας από την ποινικοποίηση συναινετικές δραστηριότητες μεταξύ ανηλίκων άνω της ηλικίας συναίνεσης και ενηλίκων οποιασδήποτε ηλικίας, οι οποίοι θεωρούνται «συνομήλικοι» παρά τη σημαντική διαφορά ηλικίας). Οι διατάξεις σχετικά με την ηλικία συναίνεσης δεν θα πρέπει να ερμηνεύονται κατά τρόπο που να περιορίζει με οποιονδήποτε τρόπο την ποινικοποίηση της σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών και της εκμετάλλευσης παιδιών που έχουν φθάσει την ηλικία συναίνεσης, καθώς κανένα παιδί δεν μπορεί να συναινέσει στη σεξουαλική κακοποίηση.

(25)Τα κράτη μέλη θα πρέπει να προβλέψουν στην εθνική νομοθεσία τους επιβαρυντικές περιστάσεις, σύμφωνα με τους εφαρμοστέους κανόνες περί επιβαρυντικών περιστάσεων που προβλέπονται στις έννομες τάξεις τους. Η ηλικία του θύματος, οι θεραπείες που αποσκοπούν στην αλλαγή του γενετήσιου προσανατολισμού ή της ταυτότητας φύλου ενός προσώπου (η λεγόμενη «θεραπευτική αγωγή μεταστροφής») και το γεγονός ότι το αδίκημα υπαγορεύθηκε από έναν ή περισσότερους από τους λόγους που προστατεύονται βάσει του άρθρου 21 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη ως επιβαρυντική περίσταση. Θα πρέπει να μεριμνήσουν ώστε οι εν λόγω επιβαρυντικές περιστάσεις να μπορούν να εξετάζονται από τα δικαστήρια κατά την επιβολή των ποινών στους δράστες, χωρίς να είναι ωστόσο υποχρεωτική η εφαρμογή των εν λόγω επιβαρυντικών περιστάσεων από τα δικαστήρια. Τα κράτη μέλη δεν θα πρέπει να προβλέπουν στο δίκαιό τους τις επιβαρυντικές περιστάσεις όταν αυτό είναι περιττό λόγω του χαρακτήρα του συγκεκριμένου αδικήματος. Η συνάφεια των διάφορων επιβαρυντικών περιστάσεων που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία θα πρέπει να εκτιμηθεί σε εθνικό επίπεδο για καθένα από τα αδικήματα που αναφέρεται στην παρούσα οδηγία.

(26)H σωματική ή ψυχική ανικανότητα στο πλαίσιο της παρούσας οδηγίας θα πρέπει να εξυπακούεται ότι περιλαμβάνει και καταστάσεις σωματικής ή ψυχικής ανικανότητας που οφείλονται στην επήρεια ναρκωτικών, φαρμάκων και οινοπνεύματος ή οποιασδήποτε ουσίας που θα μπορούσε να βλάψει την ελεύθερη βούληση. Τα άτομα που βρίσκονται σε κατάσταση ανικανότητας δεν μπορούν να συναινέσουν συνειδητά και αυτοβούλως και, ως εκ τούτου, οποιαδήποτε σεξουαλική πράξη υπό τις συνθήκες αυτές καθίσταται εγγενώς μη συναινετική.

(31)Τα θύματα σεξουαλικής κακοποίησης και σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών συχνά δεν είναι σε θέση να καταγγείλουν το έγκλημα για αρκετές δεκαετίες μετά τη διάπραξή του λόγω ντροπής, ενοχής και αυτοκατάκρισης, οι οποίες μπορεί να σχετίζονται, μεταξύ άλλων, με το κοινωνικό και πολιτισμικό στίγμα που εξακολουθεί να περιβάλλει τη σεξουαλική κακοποίηση, τη μυστικότητα του πλαισίου στο οποίο διαπράττεται η κακοποίηση, τη διατύπωση απειλών ή την επίρριψη ευθυνών από τον δράστη, και/ή το τραύμα. Λόγω της ιδιαίτερης ευπάθειας και των ιδιαίτερων αναπτυξιακών περιορισμών των παιδιών, ενδέχεται να μην αντιλαμβάνονται πλήρως ότι αυτό που συνέβη ήταν κακοποιητικό, ιδίως εάν ο θύτης ήταν έμπιστος ενήλικας. Ενδέχεται να χρειαστεί να ενηλικιωθούν οι επιζώντες ώστε να αναπτύξουν τη συναισθηματική ωριμότητα για να αναγνωρίσουν την κακοποίηση για αυτό που ήταν και να κατανοήσουν τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της. Το τραύμα μπορεί να οδηγήσει τα θύματα να καταπιέζουν ή να μπλοκάρουν τη μνήμη τους ως μέτρο προστασίας για χρόνια. Οι δράστες σεξουαλικής κακοποίησης και σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών, σε αντίθεση με τους δράστες άλλων βίαιων εγκλημάτων, τείνουν να παραμένουν ενεργοί έως το γήρας, συνεχίζοντας να συνιστούν απειλή για τα παιδιά. Υπό το πρίσμα αυτό, η αποτελεσματική διερεύνηση και δίωξη αδικημάτων σεξουαλικής κακοποίησης και σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών, καθώς και η κατάλληλη συνδρομή και υποστήριξη των θυμάτων, είναι δυνατές μόνο εάν καταργηθούν οι προθεσμίες παραγραφής.

(34)Τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενθαρρύνουν κάθε πρόσωπο που γνωρίζει ή υποψιάζεται ότι έχει τελεστεί πράξη σεξουαλικής κακοποίησης ή σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών να το αναφέρει στις αρμόδιες υπηρεσίες. Ιδίως, τα κράτη μέλη θα πρέπει να θέτουν στη διάθεση των παιδιών πληροφορίες σχετικά με τη δυνατότητα καταγγελίας της κακοποίησης, μεταξύ των οποίων τηλεφωνικές γραμμές βοήθειας και μέσω των πλατφορμών επικοινωνίας που χρησιμοποιούν περισσότερο οι πιο νέοι. Είναι ευθύνη κάθε κράτους μέλους να ορίσει τις αρμόδιες αρχές στις οποίες θα μπορούν να αναφέρονται τέτοιου είδους υποψίες. Οι εν λόγω αρμόδιες αρχές δεν θα πρέπει να είναι μόνο υπηρεσίες προστασίας παιδιών ή συναφείς κοινωνικές υπηρεσίες. Η απαίτηση «καλής πίστης» όσον αφορά τις υποψίες θα πρέπει να έχει στόχο την αποτροπή της επίκλησης της διάταξης για την καταγγελία καθαρά φανταστικών ή ψευδών γεγονότων με δόλο.

(35)Οι κανόνες δικαιοδοσίας θα πρέπει να τροποποιηθούν ώστε να εξασφαλίζεται ότι οι δράστες σεξουαλικής κακοποίησης ή σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών που προέρχονται από την Ένωση διώκονται ακόμα και αν διαπράττουν τα εγκλήματα εκτός Ένωσης, μεταξύ άλλων και στο πλαίσιο του αποκαλούμενου σεξουαλικού τουρισμού. Η σεξουαλική εκμετάλλευση παιδιών στο πλαίσιο ταξιδιών ή τουρισμού θα πρέπει να νοείται ως σεξουαλική εκμετάλλευση παιδιών από άτομο ή άτομα που ταξιδεύουν από το σύνηθες περιβάλλον τους προς προορισμούς στο εξωτερικό όπου έχουν σεξουαλικές επαφές με παιδιά και συμμετέχουν σε αδικήματα που περιγράφονται στην παρούσα οδηγία. Όταν η σεξουαλική εκμετάλλευση παιδιών στο πλαίσιο ταξιδιών ή τουρισμού λαμβάνει χώρα εκτός της Ένωσης, τα κράτη μέλη ενθαρρύνονται να αναζητούν να αυξήσουν, μέσω των διαθέσιμων εθνικών ή διεθνών μέσων, περιλαμβανομένων και διμερών ή πολυμερών συμβάσεων περί έκδοσης, την αμοιβαία αρωγή ή διαβίβαση της ποινικής δικογραφίας, και τη συνεργασία με τρίτες χώρες και διεθνείς οργανισμούς, με στόχο την καταπολέμηση της σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών στο εξωτερικό. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να ευνοούν τον ανοικτό διάλογο και την επικοινωνία με χώρες εκτός της Ένωσης για να μπορούν να διώκουν, σύμφωνα με τη σχετική εθνική νομοθεσία, τους δράστες οι οποίοι ταξιδεύουν εκτός των συνόρων της Ένωσης για λόγους σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών στο πλαίσιο ταξιδιών ή τουρισμού.

(36)Μέτρα για την προστασία των παιδιών-θυμάτων με συνολικό τρόπο θα πρέπει να θεσπίζονται προς το συμφέρον τους, λαμβανομένης υπόψη της αξιολόγησης των αναγκών τους. Η αποτελεσματική προστασία των παιδιών απαιτεί συνολική κοινωνική προσέγγιση. Θέτοντας το παιδί στο επίκεντρο, όλες οι αρμόδιες αρχές και υπηρεσίες θα πρέπει να συνεργάζονται για την προστασία και τη στήριξη του παιδιού με γνώμονα το συμφέρον του. Το μοντέλο «Barnahus» για την παροχή φιλικού προς τα παιδιά περιβάλλοντος, στελεχωμένου με ειδικούς από όλους τους σχετικούς κλάδους, αποτελεί επί του παρόντος το πλέον προηγμένο παράδειγμα μιας φιλικής προς τα παιδιά προσέγγισης της δικαιοσύνης και αποφυγής της εκ νέου θυματοποίησης. Οι σχετικές διατάξεις της παρούσας οδηγίας βασίζονται στις αρχές του εν λόγω μοντέλου. Το μοντέλο αυτό έχει ως στόχο να διασφαλίσει ότι όλα τα παιδιά που εμπλέκονται σε έρευνες για κακοποίηση παιδιών ή σεξουαλική εκμετάλλευση παιδιών απολαύουν υψηλής ποιότητας αξιολόγησης σε φιλικά προς τα παιδιά περιβάλλοντα, κατάλληλων ψυχοκοινωνικών υπηρεσιών και προστασίας των παιδιών. Η παρούσα οδηγία επιχειρεί να διασφαλίσει ότι όλα τα κράτη μέλη τηρούν τις αρχές αυτές, που είναι προσανατολισμένες στα θύματα, και θέτουν σε εφαρμογή κατάλληλα για την κάθε ηλικία και διεπιστημονικά συστήματα προστασίας των παιδιών για την παροχή αποτελεσματικής φροντίδας και νομικής υποστήριξης στα παιδιά-θύματα, μολονότι δεν απαιτεί από τα κράτη μέλη να εφαρμόσουν το μοντέλο Barnahus αυτό καθαυτό. Όταν είναι απαραίτητες ιατρικές εξετάσεις του παιδιού για τους σκοπούς των ποινικών ερευνών, για παράδειγμα για τη συλλογή αποδεικτικών στοιχείων κακοποίησης, αυτές θα πρέπει να περιορίζονται στο απολύτως αναγκαίο για τον περιορισμό του εκ νέου τραυματισμού. Η υποχρέωση αυτή δεν θα πρέπει να εμποδίζει άλλες ιατρικές εξετάσεις που είναι αναγκαίες για την ευζωία του παιδιού. Τα παιδιά-θύματα θα πρέπει να έχουν εύκολη πρόσβαση σε φιλική προς τα παιδιά δικαιοσύνη, μέσα έννομης προστασίας και μέτρα για τη διευθέτηση σύγκρουσης συμφερόντων σε περίπτωση που η σεξουαλική κακοποίηση ή η σεξουαλική εκμετάλλευση συμβαίνει εντός της οικογένειας. Όταν πρέπει να διοριστεί ειδικός εκπρόσωπος για ένα παιδί κατά τη διάρκεια ποινικής διερεύνησης ή διαδικασίας, τον ρόλο αυτό μπορεί επίσης να επιτελέσει νομικό πρόσωπο, όργανο ή αρχή. Επιπλέον, τα παιδιά-θύματα θα πρέπει να προστατεύονται από ποινές που επιβάλλονται, για παράδειγμα από την εθνική νομοθεσία για την πορνεία, εάν ενημερώνουν τις αρμόδιες αρχές σχετικά με την υπόθεσή τους. Εξάλλου, η συμμετοχή των παιδιών-θυμάτων σε ποινικές διαδικασίες δεν θα πρέπει να προκαλεί στο μέτρο του δυνατού πρόσθετα τραύματα, ως συνέπεια των συνεντεύξεων ή της οπτικής επαφής με τους δράστες. Όλες οι αρχές που συμμετέχουν στη διαδικασία θα πρέπει να εκπαιδεύονται σε φιλική προς τα παιδιά δικαιοσύνη. Η καλή κατανόηση των παιδιών και του τρόπου με τον οποίο συμπεριφέρονται όταν έρχονται αντιμέτωπα με τραυματικές εμπειρίες θα συμβάλλει στην εξασφάλιση υψηλής ποιότητας λήψης αποδεικτικών στοιχείων και στη μείωση επίσης της ψυχικής έντασης των παιδιών κατά την εφαρμογή των αναγκαίων μέτρων. Όταν τα παιδιά-θύματα ή τα παιδιά-μάρτυρες συμμετέχουν σε ποινικές διαδικασίες, το δικαστήριο θα πρέπει να λαμβάνει πλήρως υπόψη την ηλικία και τον βαθμό ωριμότητάς τους κατά τη διεξαγωγή της διαδικασίας και θα πρέπει να διασφαλίζει ότι η διαδικασία είναι προσβάσιμη και κατανοητή για το παιδί. Θα πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στο δικαίωμα ακρόασης και ουσιαστικής συμμετοχής του παιδιού, διασφαλίζοντας ότι οι απόψεις του ακούγονται και γίνονται σεβαστές καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας.

(37)Τα κράτη μέλη θα πρέπει να παρέχουν εξατομικευμένη και ολοκληρωμένη βραχυπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη βοήθεια στα παιδιά-θύματα και τους επιζώντες, ανεξάρτητα από την ύπαρξη επίσημης καταγγελίας. Ως «επιζών» θα πρέπει να νοείται το πρόσωπο που έχει υποστεί σεξουαλική βία ως παιδί, ανεξάρτητα από το νομικό καθεστώς του και την αναγνώρισή του ως θύματος αξιόποινης πράξης από νομικό σύστημα. Όλες οι βλάβες που προκαλούνται σε παιδιά από σεξουαλική κακοποίηση και εκμετάλλευση είναι σημαντικές και θα πρέπει να αντιμετωπίζονται το συντομότερο δυνατόν μετά την πρώτη επαφή του θύματος με τις αρχές. Η άμεση βοήθεια προς τα θύματα πριν τις ποινικές έρευνες και διαδικασίες, καθώς και κατά τη διάρκειά τους, είναι απαραίτητη για τον περιορισμό των μακροχρόνιων τραυμάτων που συνδέονται με την κακοποίηση. Για να διευκολυνθεί η ταχεία παροχή βοήθειας, συμπεριλαμβανομένου του προσδιορισμού των αρμόδιων υπηρεσιών υποστήριξης, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εκδώσουν κατευθυντήριες γραμμές και πρωτόκολλα για τους επαγγελματίες της υγείας, της εκπαίδευσης και των κοινωνικών υπηρεσιών, συμπεριλαμβανομένου του προσωπικού στις γραμμές βοήθειας. Εξαιτίας της φύσης της βλάβης που προκαλεί η σεξουαλική κακοποίηση και η σεξουαλική εκμετάλλευση, η βοήθεια αυτή θα πρέπει να συνεχιστεί να παρέχεται για όσο διάστημα είναι αναγκαίο για την πλήρη σωματική και ψυχική αποκατάσταση του παιδιού και, εάν κριθεί αναγκαίο, θα μπορούσε να παραταθεί και μετά την ενηλικίωσή του. Η συνδρομή και η παροχή συμβουλών θα πρέπει να θεωρείται ότι επεκτείνονται και στους γονείς, τους φροντιστές ή τους κηδεμόνες των παιδιών-θυμάτων, σε περίπτωση που αυτοί δεν βαρύνονται από υποψίες για το σχετικό αδίκημα, προκειμένου να τους συνδράμουν για να βοηθήσουν τα παιδιά-θύματα καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας.

(39)Η οδηγία 2012/29/ΕΕ θεσπίζει μια σειρά δικαιωμάτων που έχουν τα θύματα στο πλαίσιο ποινικών διαδικασιών, όπως, μεταξύ άλλων, το δικαίωμα της προστασίας και το δικαίωμα έκδοσης απόφασης για χορήγηση αποζημίωσης από τον δράστη και κάθε οργάνωση που ευθύνεται για σεξουαλική κακοποίηση και εκμετάλλευση παιδιών. Η πρόταση αναθεώρησης της οδηγίας για τα δικαιώματα των θυμάτων προβλέπει στοχευμένες τροποποιήσεις των δικαιωμάτων όλων των θυμάτων. Επιπροσθέτως των δικαιωμάτων που θεσπίζονται βάσει της εν λόγω οδηγίας, τα παιδιά-θύματα σεξουαλικής κακοποίησης, σεξουαλικής εκμετάλλευσης και υλικού σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών θα πρέπει να έχουν πρόσβαση σε νομικές συμβουλές και, σύμφωνα με τον ρόλο των θυμάτων στα οικεία δικαστικά συστήματα, σε νομική εκπροσώπηση, μεταξύ άλλων και για την απαίτηση αποζημίωσης. Τέτοιου είδους νομικές συμβουλές και νομική εκπροσώπηση θα μπορούσαν επίσης να παρέχονται από τις αρμόδιες αρχές για την απαίτηση αποζημίωσης από το κράτος. Σκοπός της παροχής νομικών συμβουλών είναι να επιτρέπεται να ενημερώνονται και να λαμβάνουν συμβουλές για τις διάφορες δυνατότητες που έχουν στη διάθεσή τους. Οι νομικές συμβουλές θα πρέπει να παρέχονται από πρόσωπο που έχει κατάλληλη νομική κατάρτιση χωρίς απαραιτήτως να είναι δικηγόρος. Οι νομικές συμβουλές και, σύμφωνα με τον ρόλο των θυμάτων στο οικείο δικαστικό σύστημα, η νομική εκπροσώπηση θα πρέπει να παρέχονται δωρεάν, τουλάχιστον όταν το θύμα δεν έχει επαρκείς οικονομικούς πόρους, κατά τρόπο σύμφωνο με τις εσωτερικές διαδικασίες των κρατών μελών. Το δικαίωμα αποζημίωσης των θυμάτων δεν θα πρέπει να υπόκειται σε παραγραφή.

(40)Το Κέντρο της ΕΕ για την προστασία των παιδιών («Κέντρο της ΕΕ»), που συστάθηκε με τον κανονισμό [(ΕΕ) .../... για τη θέσπιση κανόνων με σκοπό την πρόληψη και την καταπολέμηση της σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών]16, θα πρέπει να στηρίζει τα κράτη μέλη στις προσπάθειές τους για πρόληψη και παροχή συνδρομής στα θύματα, καθώς και στις υποχρεώσεις τους βάσει της παρούσας οδηγίας. Η θέσπιση των εν λόγω κανόνων και η σύσταση του Κέντρου της ΕΕ χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση είναι υψίστης σημασίας για τον εξορθολογισμό και την ενίσχυση των πολλαπλών προσπαθειών για την πρόληψη και την καταπολέμηση της σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών σε ολόκληρη την Ένωση. Θα πρέπει να διευκολύνει την ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών εντός και εκτός της Ένωσης. Το Κέντρο της ΕΕ θα πρέπει να ενθαρρύνει τον διάλογο μεταξύ όλων των οικείων ενδιαφερόμενων μερών, ώστε να συμβάλει στην ανάπτυξη προγραμμάτων αιχμής για την πρόληψη. Επιπλέον, με τη συνεργασία με τα κράτη μέλη και τη συμβολή στην τυποποίηση της συλλογής δεδομένων σχετικά με τη σεξουαλική κακοποίηση και τη σεξουαλική εκμετάλλευση παιδιών σε ολόκληρη την Ένωση, το Κέντρο της ΕΕ θα πρέπει να αποτελεί πλεονέκτημα για τη στήριξη τεκμηριωμένης πολιτικής τόσο για την πρόληψη όσο και για την παροχή βοήθειας στα θύματα. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να συστήσουν εθνικές αρχές ή ισοδύναμους φορείς που θεωρούν καταλληλότερους σύμφωνα με την εσωτερική τους οργάνωση, λαμβάνοντας υπόψη την ανάγκη για ελάχιστη δομή με προσδιορισμένα καθήκοντα, ικανά να διενεργούν αξιολογήσεις των τάσεων στη σεξουαλική κακοποίηση παιδιών, να συλλέγουν στατιστικά στοιχεία, να μετρούν τα αποτελέσματα των δράσεων για την πρόληψη και την καταπολέμηση της σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών, και να υποβάλλουν τακτικά εκθέσεις σχετικά με τις εν λόγω τάσεις, στατιστικές και αποτελέσματα. Οι εν λόγω εθνικές αρχές θα πρέπει να λειτουργούν ως εθνικό σημείο επαφής και θα πρέπει να ακολουθούν ολοκληρωμένη πολυσυμμετοχική προσέγγιση στο έργο τους. Επιπλέον, τα κράτη μέλη θα πρέπει να θεσπίσουν τους αναγκαίους μηχανισμούς σε εθνικό επίπεδο για να διασφαλίσουν τον αποτελεσματικό συντονισμό και τη συνεργασία κατά την ανάπτυξη και την εφαρμογή μέτρων για την πρόληψη και την καταπολέμηση της σεξουαλικής κακοποίησης και της σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών, τόσο εντός όσο και εκτός διαδικτύου, μεταξύ όλων των οικείων δημόσιων και ιδιωτικών φορέων, καθώς και για τη διευκόλυνση της συνεργασίας με το Κέντρο της ΕΕ και την Επιτροπή. Δεδομένου ότι το Κέντρο της ΕΕ ιδρύεται με τον κανονισμό [(ΕΕ) ../.. για τη θέσπιση κανόνων με σκοπό την πρόληψη και την καταπολέμηση της σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών], όλες οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας που αναφέρονται σε αυτό θα πρέπει να εφαρμόζονται από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του εν λόγω κανονισμού.

__________________

16 COM(2022)0209 της 11.5.2022.

(42)Τα κράτη μέλη θα πρέπει να λαμβάνουν μέτρα για την αποτροπή ή την απαγόρευση πράξεων που σχετίζονται με την προώθηση της σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών και της σεξουαλικής κακοποίησης και της σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών στο πλαίσιο ταξιδιών ή τουρισμού. Θα μπορούσαν να εξεταστούν διάφορα προληπτικά μέτρα, όπως η σύνταξη και η ενίσχυση κώδικα συμπεριφοράς και μηχανισμών αυτορρύθμισης στον κλάδο του τουρισμού, η θέσπιση κώδικα δεοντολογίας ή «σημάτων ποιότητας» ή η θέσπιση ρητής πολιτικής για τουριστικούς οργανισμούς που εργάζονται για την καταπολέμηση της σεξουαλικής κακοποίησης και της σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών στο πλαίσιο ταξιδιών ή τουρισμού. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να αξιοποιούν τα εργαλεία που έχουν στη διάθεσή τους βάσει του δικαίου της ΕΕ, του εθνικού δικαίου και των διεθνών συμφωνιών, με σκοπό την πρόληψη της σεξουαλικής κακοποίησης και της σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών στο πλαίσιο ταξιδιών ή τουρισμού μέσω της επικράτειάς τους ή προς αυτήν, κυρίως με την ανάληψη κατάλληλης δράσης μετά τη λήψη σχετικών πληροφοριών από τρίτες χώρες, συμπεριλαμβανομένης της διενέργειας περαιτέρω ελέγχων ή της έκδοσης άρνησης εισόδου στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1861 σχετικά με την εγκατάσταση, τη λειτουργία και τη χρήση του Συστήματος Πληροφοριών Σένγκεν (SIS) στον τομέα των συνοριακών ελέγχων17.

__________________

17 Κανονισμός (ΕΕ) 2018/1861 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2018, σχετικά με την εγκατάσταση, τη λειτουργία και τη χρήση του Συστήματος Πληροφοριών Σένγκεν (SIS) στον τομέα των συνοριακών ελέγχων, την τροποποίηση της σύμβασης εφαρμογής της συμφωνίας Σένγκεν και την τροποποίηση και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1987/2006 (ΕΕ L 312 της 7.12.2018, σ. 14, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2018/1861/oj).

(43)Κάθε κράτος μέλος θα πρέπει να θεσπίσει ή να ενισχύσει τις πολιτικές παρεμπόδισης της σεξουαλικής κακοποίησης και σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών, περιλαμβανομένων και μέτρων για την αποθάρρυνση και μείωση της ζήτησης που ευνοεί όλες τις μορφές σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών, καθώς και μέτρων για να περιοριστεί ο κίνδυνος θυματοποίησης των παιδιών, μέσω πληροφόρησης και προγραμμάτων ευαισθητοποίησης, μεταξύ άλλων για τους γονείς, τους εθελοντές, τους φροντιστές, τους δασκάλους, τους εκπαιδευτικούς, τους επαγγελματίες στον τομέα της προστασίας των παιδιών, τους επαγγελματίες κοινωνικής και ανάδοχης φροντίδας, τους εκπαιδευτές, τους επαγγελματίες του νομικού κλάδου, τους δικαστές οικογενειακών δικαστηρίων, τους αστυνομικούς που εργάζονται στην πρώτη γραμμή, τους επαγγελματίες του τομέα της υγείας, τους ηγέτες θρησκευτικών κοινοτήτων και εν γένει την κοινωνία, καθώς και προγραμμάτων έρευνας και εκπαίδευσης, συμπεριλαμβανομένης της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης. Σε τέτοιες πρωτοβουλίες, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εγκρίνουν μία προσέγγιση που ευνοεί τα δικαιώματα των παιδιών. Προσοχή θα πρέπει να δοθεί για την εξασφάλιση ότι οι εκστρατείες ευαισθητοποίησης που στοχεύουν στα παιδιά είναι οι κατάλληλες και επαρκώς εύκολες στην κατανόηση, και ότι είναι προσαρμοσμένες στις ειδικές ανάγκες των παιδιών διαφορετικών ηλικιακών ομάδων, συμπεριλαμβανομένων των παιδιών προσχολικής ηλικίας, καθώς και των παιδιών που είναι ιδιαίτερα ευάλωτα, συμπεριλαμβανομένων των παιδιών με διανοητικές, νοητικές, αισθητηριακές ή σωματικές αναπηρίες, των παιδιών σε συνθήκες μετανάστευσης, είτε ασυνόδευτων είτε συνοδευόμενων, ή των παιδιών που δεν συμμορφώνονται με τους συμβατικούς κανόνες που σχετίζονται με τον γενετήσιο προσανατολισμό, την ταυτότητα και την έκφραση φύλου ή τα χαρακτηριστικά φύλου. Τα μέτρα πρόληψης θα πρέπει να έχουν ολιστική προσέγγιση στο φαινόμενο της σεξουαλικής κακοποίησης και της σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών, αντιμετωπίζοντας τις διαστάσεις της τόσο στο διαδίκτυο όσο και εκτός αυτού, και κινητοποιώντας όλα τα οικεία ενδιαφερόμενα μέρη. Ιδίως όσον αφορά τη διαδικτυακή διάσταση, τα μέτρα θα πρέπει να περιλαμβάνουν την ανάπτυξη δεξιοτήτων ψηφιακού γραμματισμού, συμπεριλαμβανομένης της κριτικής αλληλεπίδρασης με τον ψηφιακό κόσμο, ώστε να βοηθούν τους χρήστες να εντοπίζουν και να αντιμετωπίζουν απόπειρες διαδικτυακής σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών, να αναζητούν στήριξη και να αποτρέπουν τη διάπραξή της. Ιδιαίτερη προσοχή θα πρέπει να δοθεί στην πρόληψη της σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών και της σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών που λαμβάνουν φροντίδα σε εγκατάσταση ομαδικής διαβίωσης και όχι στο πλαίσιο της οικογενειακής φροντίδας. Αν αυτές δεν υπάρχουν ήδη , θα πρέπει να εξεταστεί επίσης το ενδεχόμενο καθιέρωσης ειδικών ανοικτών τηλεφωνικών γραμμών βοήθειας ή ανοικτών γραμμών επικοινωνίας. Τα παιδιά θα πρέπει να είναι σε θέση να λαμβάνουν πληροφορίες και συμβουλές σχετικά με τα αδικήματα που αναφέρονται στα άρθρα 3 έως 8β μέσω των εν λόγω διαύλων.

διαγράφεται

(50)Εφόσον η επικινδυνότητα του δράστη και το ενδεχόμενο κινδύνου επανάληψης των αδικημάτων το καθιστούν σκόπιμο, θα πρέπει να επιβάλλεται στον δράστη που έχει καταδικαστεί προσωρινή ή μόνιμη απαγόρευση άσκησης τουλάχιστον επαγγελματικών και εθελοντικών δραστηριοτήτων που περιλαμβάνουν τακτικές επαφές με παιδιά ή στο πλαίσιο οργανώσεων που εργάζονται για παιδιά ή οργανώσεων που ενεργούν προς το δημόσιο συμφέρον για την καταπολέμηση της σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών . Κατά την πρόσληψη προσώπου σε θέση που περιλαμβάνει άμεσες και τακτικές επαφές με παιδιά, οι εργοδότες θα πρέπει να αιτούνται πληροφορίες για καταχωρισμένες στο ποινικό μητρώο ισχύουσες καταδίκες που αφορούν σεξουαλικά αδικήματα σε βάρος παιδιών ή για ισχύουσες απαγορεύσεις. Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, ο όρος «εργοδότης» θα πρέπει να καλύπτει επίσης άτομα που διοικούν οργάνωση ενεργό σε εθελοντική εργασία που σχετίζεται με επίβλεψη ή παιδική μέριμνα και περιλαμβάνει άμεσες και τακτικές επαφές με παιδιά , μεταξύ άλλων κοινοτικά περιβάλλοντα όπως σχολεία, νοσοκομεία, υπηρεσίες κοινωνικής φροντίδας, αθλητικές ομάδες ή θρησκευτικές κοινότητες. Ο τρόπος απόκτησης των πληροφοριών αυτών, όπως, για παράδειγμα, η πρόσβαση μέσω του ενδιαφερόμενου ατόμου και το ακριβές περιεχόμενο των πληροφοριών, η έννοια των οργανωμένων δραστηριοτήτων εθελοντικού χαρακτήρα και οι άμεσες και τακτικές επαφές με παιδιά θα πρέπει να καθορίζονται σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία. Ωστόσο, οι πληροφορίες που διαβιβάζονται από μια αρμόδια αρχή σε άλλη θα πρέπει να περιέχουν τουλάχιστον όλα τα σχετικά αρχεία που αποθηκεύονται από οποιοδήποτε κράτος μέλος στα εθνικά ποινικά μητρώα του, καθώς και όλα τα σχετικά αρχεία που μπορούν εύκολα να αποκτηθούν από τρίτες χώρες, όπως πληροφορίες που μπορούν να ληφθούν από το Ηνωμένο Βασίλειο μέσω του διαύλου που έχει θεσπιστεί σύμφωνα με τον τίτλο IX τρίτο μέρος της συμφωνίας εμπορίου και συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας, αφενός, και του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας, αφετέρου19.

__________________

19 ΕΕ L 149 της 30.4.2021, σ. 10, ELI: http://data.europa.eu/eli/agree_internation/2021/689(1)/ojhttp://data.europa.eu/eli/agree_internation/2021/689(1)/oj.

(52)Για πληροφορίες που δεν είναι ή δεν είναι ακόμη διαθέσιμες στο Ευρωπαϊκό Σύστημα Πληροφοριών Ποινικού Μητρώου (ECRIS), για παράδειγμα πληροφορίες σχετικά με παραβάτες που είναι υπήκοοι τρίτων χωρών, έως την πλήρη εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 2019/816 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου20, τα κράτη μέλη θα πρέπει να χρησιμοποιούν άλλους διαύλους για να παρέχουν όλες τις σχετικές πληροφορίες στους εργοδότες που προσλαμβάνουν προσωπικό σε θέση στο πλαίσιο της οποίας υπάρχει άμεση και τακτική επαφή με παιδιά. Ο στόχος της παρούσας οδηγίας δεν είναι η εναρμόνιση κανόνων που καθορίζουν κατά πόσο είναι απαραίτητη ή όχι η συναίνεση του ενδιαφερόμενου προσώπου κατά την ανταλλαγή πληροφοριών για στοιχεία από τα ποινικά μητρώα. Είτε αυτή η συναίνεση είναι απαραίτητη είτε όχι βάσει του εθνικού δικαίου, η παρούσα οδηγία δεν προβλέπει νέα υποχρέωση τροποποίησης του εθνικού δικαίου και των εθνικών διαδικασιών σε αυτόν τον τομέα.

__________________

20 Κανονισμός (ΕΕ) 2019/816 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Απριλίου 2019, για τη θέσπιση κεντρικού συστήματος εντοπισμού των κρατών μελών που διαθέτουν πληροφορίες σχετικά με καταδικαστικές αποφάσεις εις βάρος υπηκόων τρίτων χωρών και ανιθαγενών (ECRIS-TCN), με σκοπό τη συμπλήρωση του Ευρωπαϊκού Συστήματος Πληροφοριών Ποινικού Μητρώου, και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1726 (ΕΕ L 135 της 22.5.2019, σ. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2019/816/oj).

Η παρούσα οδηγία θεσπίζει ελάχιστους κανόνες σχετικά με τον ορισμό των ποινικών αδικημάτων και των κυρώσεων στον τομέα της σεξουαλικής κακοποίησης και σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών, του υλικού σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών και της άγρας παιδιών για σεξουαλικούς σκοπούς, μεταξύ άλλων μέσω της τεχνολογίας των πληροφοριών και των επικοινωνιών. Καθιερώνει επίσης διατάξεις για την ενίσχυση της πρόληψης των εν λόγω ποινικών αδικημάτων και την προστασία των θυμάτων τους.

(Δεν αφορά το ελληνικό κείμενο.)

β)κάθε αναπαράσταση, με οποιοδήποτε μέσο και προς σεξουαλικούς κυρίως σκοπούς, των απόκρυφων μερών παιδιού·

γ)κάθε υλικό στο οποίο απεικονίζεται πρόσωπο που εμφανίζεται ως παιδί να επιδίδεται σε πραγματική ή προσομοιωμένη πράξη σαφούς σεξουαλικού χαρακτήρα ή κάθε απεικόνιση των απόκρυφων μερών οποιουδήποτε προσώπου εμφανίζεται ως παιδί, προς σεξουαλικούς κυρίως σκοπούς·

δ)τυχόν ρεαλιστικές εικόνες, ψευδοφωτογραφίες, αναπαραγωγές ή αναπαραστάσεις παιδιού στις οποίες απεικονίζεται να επιδίδεται σε πράξη σαφούς σεξουαλικού χαρακτήρα ή των απόκρυφων μερών παιδιού, προς σεξουαλικούς κυρίως σκοπούς, ανεξάρτητα από τη μέθοδο δημιουργίας ή παραποίησης, μεταξύ άλλων με τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης, τεχνολογιών βαθυπαραποίησης ή επαυξημένης, εκτεταμένης ή εικονικής πραγματικότητας·

ε)κάθε υλικό, ανεξάρτητα από τη μορφή του, που προορίζεται για την παροχή συμβουλών, καθοδήγησης ή οδηγιών σχετικά με τον τρόπο διάπραξης οποιουδήποτε από τα αδικήματα που αναφέρονται στα άρθρα 3 έως 8β, συμπεριλαμβανομένων τυχόν οδηγιών για συστήματα τεχνητής νοημοσύνης·

4)«παιδική εκμετάλλευση σε πορνεία»: η χρησιμοποίηση παιδιού για σεξουαλικές πράξεις με την προσφορά χρημάτων ή άλλου είδους αμοιβής, κέρδους, πλεονεκτήματος, οφέλους ή ανταλλάγματος ως πληρωμή ή υπόσχεση πληρωμής, προκειμένου το παιδί να συμμετάσχει σε σεξουαλικές πράξεις, ανεξάρτητα από το εάν η εν λόγω πληρωμή, υπόσχεση πληρωμής, το εν λόγω κέρδος, το πλεονέκτημα, το όφελος ή το αντάλλαγμα δίνονται στο παιδί ή σε τρίτο·

5)« παράσταση σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών » : η οργανωμένη απευθείας έκθεση, που προορίζεται για ακροατήριο ενός ή περισσότερων ατόμων, μεταξύ άλλων και με χρήση της τεχνολογίας των πληροφοριών και επικοινωνιών:

α)παιδιού που επιδίδεται σε πραγματική ή προσομοιωμένη συμπεριφορά ή πράξη σαφούς σεξουαλικού χαρακτήρα· ή

β)των απόκρυφων μερών παιδιού προς σεξουαλικούς κυρίως σκοπούς,

8)«συνομήλικοι»: πρόσωπα που έχουν παρόμοια ηλικία και βαθμό ψυχολογικής και σωματικής ανάπτυξης και ωριμότητας.

Αδικήματα σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών

1.Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να εξασφαλίσουν ότι τιμωρούνται οι εκ προθέσεως τελούμενες πράξεις που αναφέρονται στις παραγράφους 2 έως 8.

2.Ο εξαναγκασμός, προς σεξουαλικούς σκοπούς, παιδιού που δεν έχει φθάσει την ηλικία σεξουαλικής συναίνεσης ή παιδιού άνω της ηλικίας σεξουαλικής συναίνεσης που δεν συναινεί να γίνει μάρτυρας σεξουαλικών πράξεων, μεταξύ άλλων μέσω της έκθεσης του παιδιού σε πορνογραφικό περιεχόμενο, ακόμα και αν δεν συμμετέχει σε αυτές, τιμωρείται με στερητική της ελευθερίας ποινή το ανώτατο όριο της οποίας ανέρχεται σε τουλάχιστον ένα έτος.

3.Ο εξαναγκασμός, προς σεξουαλικούς σκοπούς, παιδιού που δεν έχει φθάσει την ηλικία σεξουαλικής συναίνεσης ή παιδιού άνω της ηλικίας σεξουαλικής συναίνεσης που δεν συναινεί να γίνει μάρτυρας σεξουαλικής κακοποίησης, ακόμα και αν δεν συμμετέχει σε αυτήν, τιμωρείται με στερητική της ελευθερίας ποινή το ανώτατο όριο της οποίας ανέρχεται σε τουλάχιστον δύο έτη.

4.Η σεξουαλική πράξη με παιδί που δεν έχει φθάσει την ηλικία σεξουαλικής συναίνεσης ή η πρόκληση της διενέργειας απ’ αυτό σεξουαλικής πράξης με άλλο πρόσωπο ή με τον εαυτό του τιμωρείται με στερητική της ελευθερίας ποινή το ανώτατο όριο της οποίας ανέρχεται σε τουλάχιστον δέκα έτη.

α)γίνεται κατάχρηση αναγνωρισμένης θέσης εμπιστοσύνης, εξουσίας ή επιρροής επάνω στο παιδί, τιμωρείται με στερητική της ελευθερίας ποινή το ανώτατο όριο της οποίας ανέρχεται σε τουλάχιστον δώδεκα έτη· ή

β)γίνεται κατάχρηση μιας ιδιαίτερα ευάλωτης κατάστασης του παιδιού, κυρίως λόγω διανοητικής, νοητικής, αισθητηριακής ή σωματικής αναπηρίας ή κατάστασης εξάρτησης, τιμωρείται με στερητική της ελευθερίας ποινή το ανώτατο όριο της οποίας ανέρχεται σε τουλάχιστον δώδεκα έτη· ή

γ)γίνεται χρήση εξαναγκασμού, σωματικής ή ψυχολογικής βίας, εκβιασμού ή άλλης απειλής, τιμωρείται με στερητική της ελευθερίας ποινή το ανώτατο όριο της οποίας ανέρχεται σε τουλάχιστον 14 έτη·

6.Η χρήση εξαναγκασμού, βίας ή απειλής προκειμένου να τελέσει το παιδί σεξουαλική πράξη με τρίτο πρόσωπο ή με τον εαυτό του τιμωρείται με στερητική της ελευθερίας ποινή το ανώτατο όριο της οποίας ανέρχεται σε τουλάχιστον 14 έτη.

7.Οι ακόλουθες εκ προθέσεως τελούμενες πράξεις τιμωρούνται με στερητική της ελευθερίας ποινή το ανώτατο όριο της οποίας ανέρχεται σε τουλάχιστον 16 έτη:

8.Η πράξη της παραγράφου 7 τιμωρείται με στερητική της ελευθερίας ποινή το ανώτατο όριο της οποίας ανέρχεται σε τουλάχιστον 16 έτη, όταν το παιδί είναι άνω της ηλικίας σεξουαλικής συναίνεσης και δεν συναινεί.

9.Για τους σκοπούς των παραγράφων 2, 3, 4 και 8, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι:

α)ως μη συναινετική πράξη νοείται πράξη η οποία πραγματοποιείται χωρίς τη συναίνεση του παιδιού ή όταν το παιδί δεν είναι σε θέση να σχηματίσει ελεύθερη βούληση λόγω της ύπαρξης των περιστάσεων της παραγράφου 5, ή λόγω άλλων περιστάσεων, συμπεριλαμβανομένης της σωματικής ή διανοητικής κατάστασης του παιδιού, όπως απώλεια των αισθήσεων, νάρκωση, μέθη, αιφνιδιασμός, αδυναμία αντίδρασης, ασθένεια ή σωματική βλάβη·

γ)η έλλειψη συναίνεσης δεν μπορεί να αντικρουσθεί με βάση τη σιωπή, τη λεκτική ή σωματική μη αντίσταση του παιδιού ή την προηγούμενη ή υφιστάμενη σεξουαλική συμπεριφορά του ή την υφιστάμενη ή προηγούμενη σχέση του με τον δράστη.

Αδικήματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών

1.Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να εξασφαλίσουν ότι τιμωρούνται οι εκ προθέσεως τελούμενες πράξεις που αναφέρονται στις παραγράφους 2 έως 7α.

2.Η πρόκληση της συμμετοχής παιδιού σε παραστάσεις σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών ή η στρατολόγησή του προκειμένου να συμμετάσχει σε αυτές ή η αποκόμιση κέρδους από παιδί ή η εκμετάλλευσή του με άλλους τρόπους προς τον σκοπό αυτό τιμωρείται με στερητική της ελευθερίας ποινή το ανώτατο όριο της οποίας ανέρχεται σε τουλάχιστον έξι έτη.

3.Η χρήση εξαναγκασμού ή βίας προκειμένου να συμμετάσχει παιδί σε παραστάσεις σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών ή η χρήση απειλής απέναντί του προς τον σκοπό αυτό τιμωρείται με στερητική της ελευθερίας ποινή το ανώτατο όριο της οποίας ανέρχεται σε τουλάχιστον εννέα έτη.

4.Η εν γνώσει παρακολούθηση παραστάσεων σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών στις οποίες συμμετέχουν παιδιά τιμωρείται με στερητική της ελευθερίας ποινή το ανώτατο όριο της οποίας ανέρχεται σε τουλάχιστον τρία έτη.

5.Η πρόκληση της συμμετοχής παιδιού σε εκμετάλλευση σε πορνεία ή η στρατολόγησή του προκειμένου να συμμετάσχει σε αυτήν όπως και η αποκόμιση κέρδους από το παιδί ή η εκμετάλλευσή του με άλλους τρόπους προς τον σκοπό αυτό τιμωρείται με στερητική της ελευθερίας ποινή το ανώτατο όριο της οποίας ανέρχεται σε τουλάχιστον δώδεκα έτη.

6.Η χρήση εξαναγκασμού ή βίας προκειμένου να συμμετάσχει το παιδί σε εκμετάλλευση σε πορνεία ή η χρήση απειλής απέναντί του προς τον σκοπό αυτό τιμωρείται με στερητική της ελευθερίας ποινή το ανώτατο όριο της οποίας ανέρχεται σε τουλάχιστον 14 έτη.

7.Η τέλεση σεξουαλικών πράξεων με παιδί, εάν πραγματοποιείται μέσω εκμετάλλευσης σε πορνεία, τιμωρείται με στερητική της ελευθερίας ποινή το ανώτατο όριο της οποίας ανέρχεται σε τουλάχιστον δώδεκα έτη.

2.Η απόκτηση ή κατοχή υλικού σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών, συμπεριλαμβανομένης της κατοχής του υλικού που αναφέρεται στο άρθρο 2 σημείο 3 στοιχείο δ) για προσωπική χρήση, τιμωρείται με μέγιστη στερητική της ελευθερίας ποινή τουλάχιστον δύο ετών

3.Η εν γνώσει απόκτηση πρόσβασης σε υλικό σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών μέσω της τεχνολογίας των πληροφοριών και επικοινωνιών τιμωρείται με στερητική της ελευθερίας ποινή το ανώτατο όριο της οποίας ανέρχεται σε τουλάχιστον δύο έτη.

4.Η διανομή, διάδοση ή μετάδοση υλικού σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών τιμωρείται με στερητική της ελευθερίας ποινή το ανώτατο όριο της οποίας ανέρχεται σε τουλάχιστον τέσσερα έτη.

5.Η προσφορά, παροχή ή διάθεση υλικού σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών τιμωρείται με στερητική της ελευθερίας ποινή το ανώτατο όριο της οποίας ανέρχεται σε τουλάχιστον τέσσερα έτη.

6.Η παραγωγή υλικού σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών, συμπεριλαμβανομένης της παραγωγής του υλικού που αναφέρεται στο άρθρο 2 σημείο 3 στοιχείο δ) για προσωπική χρήση, τιμωρείται με μέγιστη στερητική της ελευθερίας ποινή τουλάχιστον οκτώ ετών

Για τους σκοπούς της παραγράφου 1, οι πράξεις των παραγράφων 2, 3 και η μετάδοση της παραγράφου 4 δεν θεωρείται ότι διαπράττονται χωρίς δικαίωμα, ιδίως όταν διενεργούνται από οργάνωση εγκατεστημένη σε κράτος μέλος ή για λογαριασμό και υπό την ευθύνη οργάνωσης, όπως ανοικτή γραμμή επικοινωνίας, εγκατεστημένης σε κράτος μέλος, η οποία ενεργεί προς το δημόσιο συμφέρον κατά της σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών και έχει λάβει άδεια από τις αρμόδιες αρχές του εν λόγω κράτους μέλους, όταν οι εν λόγω πράξεις διενεργούνται σύμφωνα με τους όρους που καθορίζονται στην εν λόγω άδεια.

Στους όρους αυτούς περιλαμβάνεται η απαίτηση οι οργανώσεις που λαμβάνουν την εν λόγω άδεια να διαθέτουν την αναγκαία εμπειρογνωσία και ανεξαρτησία, να υπάρχουν κατάλληλοι μηχανισμοί αναφοράς και εποπτείας που να διασφαλίζουν ότι οι οργανώσεις ενεργούν ταχέως, επιμελώς και προς το δημόσιο συμφέρον, και ότι οι οργανώσεις χρησιμοποιούν ασφαλείς διαύλους επικοινωνίας για τη διενέργεια των δράσεων που καλύπτονται από την άδεια.

8.Τα κράτη μέλη παρέχουν νομικό πλαίσιο για τις οργανώσεις που ενεργούν προς το δημόσιο συμφέρον κατά της σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών της παραγράφου 7 και διασφαλίζουν ότι οι άδειες που λαμβάνουν αυτές οι οργανώσεις από τις αρμόδιες αρχές κράτους μέλους επιτρέπουν όλες τις ακόλουθες δραστηριότητες:

(Δεν αφορά το ελληνικό κείμενο.)

(Δεν αφορά το ελληνικό κείμενο.)

(Δεν αφορά το ελληνικό κείμενο.)

(Δεν αφορά το ελληνικό κείμενο.)

α)η πρόταση, μεταξύ άλλων μέσω της τεχνολογίας των πληροφοριών και επικοινωνιών, συνάντησης με παιδί είτε διαδικτυακά είτε διά ζώσης, με σκοπό τη διάπραξη ενός εκ των αδικημάτων που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφοι 4, 5, 6 και 7, το άρθρο 4 και το άρθρο 5 παράγραφος 6, όταν η εν λόγω πρόταση ακολουθείται από πράξεις που μπορούν να οδηγήσουν σε μια τέτοια συνάντηση, τιμωρείται με στερητική της ελευθερίας ποινή το ανώτατο όριο της οποίας ανέρχεται σε τουλάχιστον ένα έτος·

Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλιστεί ότι θα τιμωρείται με στερητική της ελευθερίας ποινή το ανώτατο όριο της οποίας ανέρχεται σε τουλάχιστον ένα έτος, μεταξύ άλλων, διά της τεχνολογίας πληροφοριών και επικοινωνιών απόπειρα διάπραξης των αδικημάτων που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφοι 2 και 3 από ενήλικα που προσεγγίζει παιδί για την παραγωγή υλικού σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών.

Η πράξη του πρώτου εδαφίου τιμωρείται με στερητική της ελευθερίας ποινή το ανώτατο όριο της οποίας ανέρχεται σε τουλάχιστον δύο έτη όταν γίνεται χρήση εξαναγκασμού, βίας ή απειλής.

Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλιστεί ότι θα τιμωρείται με στερητική της ελευθερίας ποινή το ανώτατο όριο της οποίας ανέρχεται σε τουλάχιστον τρία έτη η, μεταξύ άλλων διά της τεχνολογίας πληροφοριών και επικοινωνιών, απόπειρα διάπραξης των αδικημάτων που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφοι 2 και 5 από ενήλικα που προκαλεί τη συμμετοχή παιδιού σε παραστάσεις σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών και σεξουαλική εκμετάλλευση.

Η πράξη του πρώτου εδαφίου τιμωρείται με στερητική της ελευθερίας ποινή το ανώτατο όριο της οποίας ανέρχεται σε τουλάχιστον έξι έτη όταν γίνεται χρήση εξαναγκασμού, βίας ή απειλής.

Άγρα για τη διάπραξη σεξουαλικής κακοποίησης ή εκμετάλλευσης, συμπεριλαμβανομένης της ζωντανής μετάδοσης

Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσουν ότι τιμωρείται με στερητική της ελευθερίας ποινή το ανώτατο όριο της οποίας ανέρχεται σε τουλάχιστον πέντε έτη η εκ προθέσεως υπόσχεση ή η παροχή, σε οποιοδήποτε πρόσωπο, χρημάτων ή άλλης μορφής αμοιβής ή ανταλλάγματος, ώστε να προκληθεί η εκ του εν λόγω προσώπου διάπραξη οποιουδήποτε αδικήματος από αυτά που απαριθμούνται στο άρθρο 3 παράγραφοι 4, 5, 6, 7 και 8, στο άρθρο 4 παράγραφοι 2 και 3 και στο άρθρο 5 παράγραφος 6, συμπεριλαμβανομένης της ζωντανής μετάδοσης.

Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσουν ότι η εκ προθέσεως λειτουργία ή διαχείριση υπηρεσίας της κοινωνίας των πληροφοριών που σχεδιάστηκε για να διευκολύνει ή να ενθαρρύνει τη διάπραξη οποιουδήποτε από τα αδικήματα που αναφέρονται στα άρθρα 3 έως 7 τιμωρείται με στερητική της ελευθερίας ποινή το ανώτατο όριο της οποίας ανέρχεται σε τουλάχιστον δέκα έτη.

1.Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να εξασφαλίσουν ότι τιμωρούνται η ηθική αυτουργία ή η συνέργεια στη διάπραξη αδικήματος που αναφέρεται στα άρθρα 3 έως 8β.

2.Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να εξασφαλίσουν ότι τιμωρείται κάθε απόπειρα διάπραξης αδικήματος που αναφέρεται στο άρθρο 3 παράγραφοι 4, 5 , 6, 7 και 8, στο άρθρο 4 παράγραφοι 2, 3, 5, 6 και 7, στο άρθρο 5 παράγραφοι 4, 5 και 6 , στο άρθρο 7 και στο άρθρο 8β.

1.Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, στο πλαίσιο του άρθρου 3 παράγραφοι 2, 4 και 7, προβλέπεται εξαίρεση από την ποινικοποίηση για συναινετικές σεξουαλικές δραστηριότητες μεταξύ συνομηλίκων, υπό την προϋπόθεση ότι δεν υπάρχει στοιχείο κατάχρησης εμπιστοσύνης ή εξάρτησης μεταξύ των συνομηλίκων.

2.Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, στο πλαίσιο του άρθρου 4 παράγραφος 4, προβλέπεται εξαίρεση από την ποινικοποίηση για παράσταση που πραγματοποιείται στο πλαίσιο συναινετικών σχέσεων εάν το παιδί έχει φθάσει την ηλικία της σεξουαλικής συναίνεσης ή μεταξύ συνομηλίκων, εφόσον οι πράξεις δεν συνεπάγονταν οποιαδήποτε κακοποίηση ή εκμετάλλευση και δεν προσφέρθηκαν χρήματα ή άλλου είδους ανταλλάγματα ή ανταπόδοση ως αμοιβή για την παράσταση.

Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι στο πλαίσιο του άρθρου 5 παράγραφοι 2, 3, 4 και 6, προβλέπεται εξαίρεση από την ποινικοποίηση για την παραγωγή, απόκτηση ή κατοχή υλικού, ή στην πρόσβαση στο υλικό αυτό στο οποίο εμπλέκονται αποκλειστικά:

εφόσον η παραγωγή και κατοχή του εν λόγω υλικού πραγματοποιείται με τη συναίνεση των εμπλεκόμενων παιδιών και μόνο προς ιδία χρήση από τα συγκεκριμένα πρόσωπα, υπό την προϋπόθεση ότι δεν υπάρχει κατάχρηση εμπιστοσύνης ή εξάρτηση μεταξύ των συνομηλίκων.

4.Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι στο πλαίσιο του άρθρου 6, προβλέπεται εξαίρεση από την ποινικοποίηση για προτάσεις, συζητήσεις, επαφές ή ανταλλαγές μεταξύ συνομηλίκων, υπό την προϋπόθεση ότι δεν υπάρχει κατάχρηση εμπιστοσύνης ή εξάρτηση μεταξύ των συνομηλίκων.

Για τους σκοπούς των παραγράφων 1 έως 4 του παρόντος άρθρου, παιδί άνω της ηλικίας σεξουαλικής συναίνεσης μπορεί να θεωρηθεί ότι έχει συναινέσει σε μια δραστηριότητα μόνον όταν η συναίνεση δόθηκε οικειοθελώς και με σαφήνεια και πλήρη επίγνωση και χωρίς αμφισημία, καθώς και ως αποτέλεσμα της ελεύθερης βούλησης του παιδιού, η οποία αξιολογείται στο πλαίσιο των περιστάσεων, όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 2α). Παιδί άνω της ηλικίας σεξουαλικής συναίνεσης δεν θεωρείται ότι έχει συναινέσει όταν το παιδί δεν ήταν σε θέση να σχηματίσει ελεύθερη βούληση λόγω των περιστάσεων που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 5 ή λόγω άλλων περιστάσεων, συμπεριλαμβανομένης της σωματικής ή διανοητικής κατάστασης του παιδιού, όπως απώλεια των αισθήσεων, ύπνος, μέθη, αιφνιδιασμός, αδυναμία αντίδρασης, ασθένεια ή σωματική βλάβη.

Η έλλειψη συναίνεσης δεν μπορεί να αντικρουσθεί με βάση τη σιωπή, τη λεκτική ή σωματική μη αντίσταση του παιδιού ή προηγούμενη σεξουαλική συμπεριφορά του ή την υφιστάμενη ή προηγούμενη σχέση του με τον δράστη.

6.Η συναινετική ανταλλαγή προσωπικών εικόνων, βίντεο ή παρόμοιου υλικού δεν μπορεί να ερμηνευθεί ως συναίνεση για οποιαδήποτε περαιτέρω κοινοποίηση ή διάδοση της ίδιας εικόνας, βίντεο ή παρόμοιου υλικού, μεταξύ άλλων σε παραποιημένη ή αλλοιωμένη μορφή. Για κάθε μεταγενέστερη κοινοποίηση ή διάδοση, είτε από τον αρχικό αποδέκτη είτε από οποιοδήποτε άλλο μέρος, απαιτείται η ρητή και εν επιγνώσει συναίνεση του απεικονιζόμενου ατόμου.

α)το αδίκημα διεπράχθη σε βάρος παιδιού ιδιαίτερα ευάλωτης κατάστασης, όπως για παράδειγμα παιδιού νεαρή ηλικίας, παιδιού με διανοητική, νοητική, αισθητηριακή ή σωματική αναπηρία, όταν στερείται της ελευθερίας του ή όταν η ελευθερία του είναι περιορισμένη, σε κατάσταση εξάρτησης ή σε κατάσταση σωματικής ή διανοητικής ανικανότητας·

1.Για να αποφευχθεί ο κίνδυνος επανάληψης των αδικημάτων, τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσουν τη δυνατότητα να επιβάλλεται σε φυσικό πρόσωπο που έχει καταδικαστεί για αδίκημα που αναφέρεται στα άρθρα 3 έως 9 προσωρινή ή μόνιμη απαγόρευση άσκησης τουλάχιστον επαγγελματικών και οργανωμένων εθελοντικών δραστηριοτήτων που περιλαμβάνουν ή διευκολύνουν τακτικές επαφές με παιδιά.

2.Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα για να διασφαλίζουν ότι οι εργοδότες, όταν προσλαμβάνουν ένα πρόσωπο, συμβούλους και εθελοντές για επαγγελματικές ή οργανωμένες δραστηριότητες εθελοντικού χαρακτήρα που περιλαμβάνουν τακτικές επαφές με παιδιά, και οι οργανώσεις που ενεργούν προς το δημόσιο συμφέρον κατά της σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών υποχρεούνται να ζητούν πληροφορίες, σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο και με κάθε πρόσφορο τρόπο, όπως η πρόσβαση κατόπιν αιτήματος ή μέσω του οικείου προσώπου, για καταχωρισμένες στο ποινικό μητρώο καταδικαστικές αποφάσεις που αφορούν οποιοδήποτε από τα αδικήματα που αναφέρονται στα άρθρα 3 έως 9 ή για την ύπαρξη οποιασδήποτε απαγόρευσης άσκησης δραστηριοτήτων που περιλαμβάνουν άμεσες και τακτικές επαφές με παιδιά λόγω αυτών των καταδικαστικών αποφάσεων.

3.Για την εφαρμογή των παραγράφων 1 και 2 του παρόντος άρθρου, τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσουν ότι, όταν αυτές ζητούνται από τις αρμόδιες αρχές, οι σχετικές με την ύπαρξη καταδικαστικών αποφάσεων πληροφορίες που αφορούν αδικήματα τα οποία αναφέρονται στα άρθρα 3 έως 9 ή οποιασδήποτε απαγόρευσης άσκησης δραστηριοτήτων που περιλαμβάνουν άμεσες και τακτικές επαφές με παιδιά λόγω αυτών των καταδικαστικών αποφάσεων διαβιβάζονται από τις αρχές στο αιτούν μέρος και ότι οι διαβιβαζόμενες πληροφορίες είναι όσο το δυνατόν πληρέστερες και περιλαμβάνουν τουλάχιστον πληροφορίες σχετικά με ποινικές καταδίκες ή απαγορεύσεις άσκησης δραστηριοτήτων που απορρέουν από ποινικές καταδίκες τις οποίες τηρεί σε αρχείο οποιοδήποτε κράτος μέλος. Για τον σκοπό αυτό, οι πληροφορίες αυτές διαβιβάζονται μέσω του ECRIS ή του μηχανισμού ανταλλαγής πληροφοριών ποινικού μητρώου που έχει θεσπιστεί με τρίτες χώρες.

Ποινές εις βάρος νομικών προσώπων

1.Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να εξασφαλίσουν την τιμωρία νομικών προσώπων που υπέχουν ευθύνη βάσει του άρθρου 13 με αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές ποινές στις οποίες περιλαμβάνονται χρηματικές ποινές ή διοικητικά πρόστιμα και, ενδεχομένως, άλλες ποινές, όπως:

2.Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να διασφαλίσουν ότι, για τα νομικά πρόσωπα που υπέχουν ευθύνη σύμφωνα με το άρθρο 13, τα αδικήματα που τιμωρούνται με στερητική της ελευθερίας ποινή το ανώτατο όριο της οποίας ανέρχεται σε τουλάχιστον δύο έτη για φυσικά πρόσωπα, τιμωρούνται με πρόστιμα των οποίων το ανώτατο επίπεδο είναι τουλάχιστον ίσο με το 1 τοις εκατό του συνολικού παγκόσμιου κύκλου εργασιών του νομικού προσώπου είτε κατά το οικονομικό έτος που προηγείται του οικονομικού έτους κατά το οποίο διαπράχθηκε το αδίκημα είτε κατά το οικονομικό έτος που προηγείται της απόφασης επιβολής του προστίμου, είτε με ποσό που αντιστοιχεί σε 8 000 000 EUR, όποιο είναι υψηλότερο.

3.Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να διασφαλίσουν ότι, για τα νομικά πρόσωπα που υπέχουν ευθύνη σύμφωνα με το άρθρο 13, τα αδικήματα που τιμωρούνται με στερητική της ελευθερίας ποινή το ανώτατο όριο της οποίας ανέρχεται σε τουλάχιστον τρία έτη για φυσικά πρόσωπα, τιμωρούνται με πρόστιμα των οποίων το ανώτατο επίπεδο είναι τουλάχιστον ίσο με το 5 τοις εκατό του συνολικού παγκόσμιου κύκλου εργασιών του νομικού προσώπου είτε κατά το οικονομικό έτος που προηγείται του οικονομικού έτους κατά το οποίο διαπράχθηκε το αδίκημα είτε κατά το οικονομικό έτος που προηγείται της απόφασης επιβολής του προστίμου, είτε με ποσό που αντιστοιχεί σε 40 000 000 EUR, όποιο είναι υψηλότερο.

Ποινή έρευνα και δίωξη

διαγράφεται

διαγράφεται

διαγράφεται

διαγράφεται

διαγράφεται

3.Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να τεθούν στη διάθεση των προσώπων, των μονάδων ή των υπηρεσιών που έχουν αρμοδιότητα διερεύνησης ή δίωξης των αδικημάτων που αναφέρονται στα άρθρα 3 έως 9 αποτελεσματικά εργαλεία έρευνας, όπως αυτά που χρησιμοποιούνται σε περιπτώσεις οργανωμένου εγκλήματος ή άλλων σοβαρών μορφών εγκληματικότητας. Κατά περίπτωση, τα εργαλεία αυτά περιλαμβάνουν ειδικά ερευνητικά εργαλεία, όπως αυτά που χρησιμοποιούνται για την καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος ή άλλων σοβαρών εγκλημάτων, για παράδειγμα τη δυνατότητα διεξαγωγής μυστικών ερευνών, τη χρήση των λεγόμενων «δολωμάτων», την παρακολούθηση επικοινωνιών, τη μυστική παρακολούθηση, συμπεριλαμβανομένης της ηλεκτρονικής παρακολούθησης, και την παρακολούθηση τραπεζικών λογαριασμών ή άλλες χρηματοοικονομικές έρευνες, σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο.

4.Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τα πρόσωπα, οι μονάδες ή οι υπηρεσίες που διερευνούν και διώκουν τα αδικήματα που αναφέρονται στα άρθρα 3 έως 9 διαθέτουν επαρκές προσωπικό και εμπειρογνωσία για την αποτελεσματική διερεύνηση και δίωξη τέτοιων εγκλημάτων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που διαπράττονται μέσω της χρήσης τεχνολογίας πληροφοριών και επικοινωνιών, σύμφωνα με τους εφαρμοστέους κανόνες του ενωσιακού και του εθνικού δικαίου.

2.Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να ενθαρρύνουν κάθε πρόσωπο που γνωρίζει ή υποψιάζεται, καλή την πίστει, ότι έχει τελεστεί κάποιο από τα αδικήματα που αναφέρονται στα άρθρα 3 έως 9 να αναφέρει τα αδικήματα αυτά στις αρμόδιες υπηρεσίες , με την επιφύλαξη του άρθρου 18 του κανονισμού (ΕΕ) 2022/2065 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου24 και το άρθρο 12 του κανονισμού (ΕΕ) .../...25 [για τη θέσπιση κανόνων με σκοπό την πρόληψη και την καταπολέμηση της σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών].

__________________

24 Κανονισμός (ΕΕ) 2022/2065 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Οκτωβρίου 2022, σχετικά με την ενιαία αγορά ψηφιακών υπηρεσιών και την τροποποίηση της οδηγίας 2000/31/ΕΚ (πράξη για τις ψηφιακές υπηρεσίες) (ΕΕ L 277 της 27.10.2022, σ. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2022/2065/oj).

25 Κανονισμός (ΕΕ)

3.Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τουλάχιστον όλοι οι επαγγελματίες και οι εθελοντές που εργάζονται σε στενή επαφή με παιδιά, μεταξύ άλλων στους τομείς της προστασίας των παιδιών, της εκπαίδευσης, του αθλητισμού, της παιδικής μέριμνας και της υγειονομικής περίθαλψης, καθώς και οι επαγγελματίες του νομικού κλάδου, οι εκπαιδευτικοί και οι εκπαιδευτές, οι δικαστές οικογενειακών δικαστηρίων και οι αστυνομικοί πρώτης γραμμής ενημερώνονται και εκπαιδεύονται για την αναγνώριση της σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών.

4.Τα κράτη μέλη απαλλάσσουν τους επαγγελματίες που δραστηριοποιούνται στο πλαίσιο προγραμμάτων που απευθύνονται σε πρόσωπα που έχουν καταδικαστεί για ποινικό αδίκημα που τιμωρείται βάσει της παρούσας οδηγίας ή πρόσωπα που φοβούνται ότι ενδέχεται να διαπράξουν οποιοδήποτε από τα αδικήματα που τιμωρούνται δυνάμει της παρούσας οδηγίας από την υποχρέωση υποβολής καταγγελίας της παραγράφου 3.

1.Εκτός από τα δικαιώματα των θυμάτων κατά την υποβολή καταγγελίας δυνάμει του άρθρου 5 της οδηγίας 2012/29/ΕΕ και του άρθρου 5α της οδηγίας (ΕΕ) .../... [προτεινόμενη οδηγία για την τροποποίηση της οδηγίας 2012/29/ΕΕ για τη θέσπιση ελάχιστων προτύπων σχετικά με τα δικαιώματα, την υποστήριξη και την προστασία θυμάτων της εγκληματικότητας], τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τα θύματα μπορούν να καταγγέλλουν στις αρμόδιες αρχές τα αδικήματα που αναφέρονται στα άρθρα 3 έως 9 της παρούσας οδηγίας δωρεάν, με ασφάλεια και με εύκολο, εμπιστευτικό και προσβάσιμο τρόπο. Αυτό περιλαμβάνει τη δυνατότητα καταγγελίας των εν λόγω ποινικών αδικημάτων και υποβολής αποδεικτικών στοιχείων, όπου είναι εφικτό, μέσω εύκολα προσβάσιμων και φιλικών προς τον χρήστη τεχνολογιών πληροφοριών και επικοινωνιών.

2.Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι διαδικασίες καταγγελίας που αναφέρονται στην παράγραφο 1 είναι ασφαλείς, εμπιστευτικές και έχουν σχεδιαστεί με φιλικό προς τα παιδιά τρόπο και γλώσσα, που να ανταποκρίνονται στην ηλικία και τον βαθμό ωριμότητάς τους. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι η υποβολή καταγγελίας δεν εξαρτάται από τη συναίνεση των γονέων και ότι παρέχονται κατάλληλες πληροφορίες σχετικά με τις διαδικασίες καταγγελίας και τις υπηρεσίες υποστήριξης.

3.Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι απαγορεύεται στις αρμόδιες αρχές που έρχονται σε επαφή με θύματα που καταγγέλλουν αδικήματα σεξουαλικής κακοποίησης ή σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών να διαβιβάζουν στις αρμόδιες μεταναστευτικές αρχές δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα που αφορούν το καθεστώς διαμονής του θύματος, καθώς και να τα χρησιμοποιούν για τις διαδικασίες επιστροφής.

6.Όταν ένα ποινικό αδίκημα που αναφέρεται στα άρθρα 3 έως 9 εμπίπτει στη δικαιοδοσία περισσότερων του ενός κρατών μελών, αυτά τα κράτη μέλη συνεργάζονται για να καθορίσουν ποιο κράτος μέλος πρέπει να ασκήσει ποινική δίωξη. Κατά περίπτωση και σύμφωνα με το άρθρο 12 της απόφασης-πλαίσιο 2009/948/ΔΕΥ, το ζήτημα παραπέμπεται στην Eurojust και όλες οι αρμόδιες εθνικές αρχές ενημερώνονται σχετικά προκειμένου να διευκολυνθεί η διασυνοριακή συνεργασία.

1.Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι στα παιδιά που πέφτουν θύματα των αδικημάτων που αναφέρονται στα άρθρα 3 έως 9 παρέχεται συνδρομή, στήριξη και προστασία, σύμφωνα με τα άρθρα 21 και 22, λαμβανομένων υπόψη των συμφερόντων του παιδιού, ανεξαρτήτως εάν υπέβαλαν ή όχι επίσημη καταγγελία.

1.Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να εξασφαλίσουν την παροχή συνδρομής και ειδικής και κατάλληλης στήριξης στα θύματα πριν, κατά και για κατάλληλο χρονικό διάστημα μετά την περάτωση της ποινικής διαδικασίας, ώστε να τους δίνεται η δυνατότητα να ασκούν τα δικαιώματά τους που ορίζονται στην οδηγία 2012/29/ΕΕ, την οδηγία (ΕΕ) …/… [προτεινόμενη οδηγία για την τροποποίηση της οδηγίας 2012/29/ΕΕ για τη θέσπιση ελάχιστων προτύπων σχετικά με τα δικαιώματα, την υποστήριξη και την προστασία θυμάτων της εγκληματικότητας] , καθώς και στην παρούσα οδηγία. Τα κράτη μέλη παρέχουν ιδίως στα θύματα των αδικημάτων που αναφέρονται στα άρθρα 3 έως 9 εύκολα προσβάσιμα κέντρα παραπομπής, τα οποία μπορούν να αποτελούν μέρος του εθνικού συστήματος υγειονομικής περίθαλψης, ώστε να διασφαλίζεται η αποτελεσματική στήριξη των παιδιών θυμάτων σεξουαλικής κακοποίησης ή εκμετάλλευσης και να διασφαλίζεται η κλινική διαχείριση της σεξουαλικής βίας, συμπεριλαμβανομένης της συνδρομής στη φύλαξη και την τεκμηρίωση των αποδεικτικών στοιχείων, σύμφωνα με το άρθρο 9α της οδηγίας (ΕΕ) …/… [προτεινόμενη οδηγία για την τροποποίηση της οδηγίας 2012/29/ΕΕ για τη θέσπιση ελάχιστων προτύπων σχετικά με τα δικαιώματα, την υποστήριξη και την προστασία θυμάτων της εγκληματικότητας]. Τα κέντρα αυτά παρέχουν υποστήριξη που λαμβάνει υπόψη το ψυχικό τραύμα και, κατά περίπτωση, παραπομπή σε εξειδικευμένη μετατραυματική υποστήριξη και συμβουλευτική για παιδιά θύματα. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τα παιδιά θύματα σεξουαλικής κακοποίησης ή εκμετάλλευσης έχουν πρόσβαση σε ιατρικές και εγκληματολογικές εξετάσεις που μπορούν να παρέχονται στα εν λόγω κέντρα ή μέσω παραπομπής σε εξειδικευμένα κέντρα ή μονάδες. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν τον συντονισμό μεταξύ των κέντρων παραπομπής και των αρμόδιων ιατρικών και εγκληματολογικών κέντρων. Όλες οι υπηρεσίες που αναφέρονται στο παρόν άρθρο παρέχονται κατά τρόπο φιλικό προς τα παιδιά. Τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν ότι τα κέντρα αυτά συνδέονται με τα κέντρα που έχουν συσταθεί δυνάμει του άρθρου 28 της οδηγίας (ΕΕ) 2024/1385 για την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της εξ οικείων βίας. Ειδικότερα δε τα κράτη μέλη προβαίνουν στις απαραίτητες ενέργειες προκειμένου να διασφαλίσουν την προστασία των παιδιών που καταγγέλλουν περιπτώσεις κακοποίησης εντός του οικογενειακού τους περιβάλλοντος, σύμφωνα με το βέλτιστο συμφέρον του παιδιού.

2.Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι στα θύματα και στις οικογένειές τους παρέχεται κατάλληλη για την ηλικία και τις ανάγκες τους, προσβάσιμη, φιλική προς το παιδί, ολοκληρωμένη, εξειδικευμένη, συντονισμένη ιατρική περίθαλψη, συμπεριλαμβανομένης της πρόσβασης σε υπηρεσίες σεξουαλικής και αναπαραγωγικής υγειονομικής περίθαλψης, συναισθηματική, ψυχοκοινωνική, ψυχολογική, νομική και εκπαιδευτική και διοικητική υποστήριξη, καθώς και κάθε άλλη κατάλληλη υποστήριξη προσαρμοσμένη ιδίως σε καταστάσεις σεξουαλικής κακοποίησης, με ιδιαίτερη προσοχή στη μακροπρόθεσμη αποκατάσταση των θυμάτων. Η στήριξη αυτή είναι διαθέσιμη στο ίδιο μέρος, με βάση το μοντέλο «Barnahus».

3.Όταν είναι αναγκαίο, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι παρέχεται προσωρινή στέγη στα παιδιά. Τα παιδιά τοποθετούνται κατά προτεραιότητα με άλλα μέλη της οικογένειας, λαμβάνοντας υπόψη το βέλτιστο συμφέρον τους, κατά περίπτωση σε προσωρινό ή μόνιμο κατάλυμα, εξοπλισμένο με υπηρεσίες υποστήριξης.

4.Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τα θύματα αδικημάτων που τιμωρούνται βάσει της παρούσας οδηγίας έχουν πρόσβαση στα κέντρα παραπομπής που δημιουργούνται δυνάμει του άρθρου 26 της οδηγίας [(ΕΕ) .../...προτεινόμενη οδηγία για τη βία κατά των γυναικών]26.

__________________

26 COM(2022) 105 της 8.3.2022.

7.Τα ανήλικα θύματα αδικημάτων τα οποία αναφέρονται στα άρθρα 3 έως 9 θεωρούνται ως ιδιαίτερα ευάλωτα θύματα κατά την έννοια του άρθρου 22 παράγραφος 2 της οδηγίας 2012/29/ΕΕ και της οδηγίας (ΕΕ) .../... [προτεινόμενη οδηγία για την τροποποίηση της οδηγίας 2012/29/ΕΕ για τη θέσπιση ελάχιστων προτύπων σχετικά με τα δικαιώματα, την υποστήριξη και την προστασία θυμάτων της εγκληματικότητας].

9.Οι προσπάθειες των κρατών μελών για παροχή βοήθειας στα θύματα υποστηρίζονται προορατικά από το Κέντρο της ΕΕ, αφού συσταθεί από:

Προστασία των παιδιών στο πλαίσιο ποινικών ερευνών και διαδικασιών

1.Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να εξασφαλίσουν ότι, στο πλαίσιο ποινικών ερευνών και διαδικασιών, σύμφωνα με τον ρόλο των θυμάτων στο οικείο δικαστικό σύστημα, οι αρμόδιες αρχές διορίζουν ειδικό εκπρόσωπο για το παιδί-θύμα, στην περίπτωση που, σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία, οι δικαιούχοι της γονικής μέριμνας αποκλείονται από την εκπροσώπηση του παιδιού λόγω σύγκρουσης συμφερόντων μεταξύ αυτών και του παιδιού-θύματος ή στην περίπτωση που το παιδί είναι ασυνόδευτο ή αποχωρισμένο από την οικογένειά του. Όλες οι αρχές που συμμετέχουν στη διαδικασία εκπαιδεύονται σε φιλική προς τα παιδιά δικαιοσύνη.

α)οι συνεντεύξεις με το παιδί-θύμα ή, κατά περίπτωση, με το παιδί-μάρτυρα πραγματοποιούνται χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση από τη στιγμή της αναφοράς των γεγονότων στις αρμόδιες αρχές·

β)οι συνεντεύξεις με το παιδί-θύμα ή, κατά περίπτωση, με το παιδί-μάρτυρα πραγματοποιούνται σε χώρους σχεδιασμένους ή προσαρμοσμένους για τον σκοπό αυτό·

γ)οι συνεντεύξεις με το παιδί-θύμα ή, κατά περίπτωση, με το παιδί-μάρτυρα διεξάγονται από επαγγελματίες εκπαιδευμένους προς τον σκοπό αυτό ή με τη βοήθειά τους·

δ)όλες τις συνεντεύξεις με το παιδί-θύμα ή, κατά περίπτωση, με το παιδί-μάρτυρα διεξάγονται, εάν αυτό είναι δυνατόν και σκόπιμο, από τα ίδια πρόσωπα·

στ)το παιδί-θύμα ή, κατά περίπτωση, το παιδί-μάρτυρας μπορεί να συνοδεύεται από τον νόμιμο εκπρόσωπό του ή, κατά περίπτωση, από ενήλικα της επιλογής του, εκτός αν έχει εκδοθεί αιτιολογημένη απόφαση για το αντίθετο σχετικά με το συγκεκριμένο πρόσωπο·

(Δεν αφορά το ελληνικό κείμενο.)

β)την ακρόαση του παιδιού-θύματος ή, κατά περίπτωση, του παιδιού-μάρτυρα στη δικαστική αίθουσα χωρίς να είναι παρόν, κυρίως με τη χρήση της κατάλληλης τεχνολογίας επικοινωνιών.

6.Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα, εφόσον είναι προς όφελος των παιδιών θυμάτων ή, κατά περίπτωση, των παιδιών-μαρτύρων και λαμβανομένων υπόψη άλλων υπέρτερων συμφερόντων, προκειμένου να προστατεύουν την ιδιωτική ζωή, την ταυτότητα και την εικόνα των παιδιών-θυμάτων και των παιδιών-μαρτύρων και να αποτρέπουν την κοινοποίηση πληροφοριών που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην ταυτοποίησή τους.

7.Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσουν ότι, όταν απαιτείται η συμμετοχή παιδιού σε ποινικές δικαστικές διαδικασίες που αφορούν οποιοδήποτε από τα αδικήματα που αναφέρονται στα άρθρα 3 έως 9, το δικαστήριο λαμβάνει υπόψη στην οικεία δικαστική διαδικασία τα ευάλωτα σημεία του παιδιού, συμπεριλαμβανομένης της ηλικίας, του βαθμού ωριμότητας και της πνευματικής και σωματικής ευεξίας. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι αυτό εφαρμόζεται σε όλα τα παιδιά, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που είναι ύποπτα, κατηγορούνται ή καταδικάζονται για αξιόποινη πράξη.

2.Εκτός από τα δικαιώματά τους δυνάμει του άρθρου 16α της οδηγίας (ΕΕ) .../... [προτεινόμενη οδηγία για την τροποποίηση της οδηγίας 2012/29/ΕΕ για τη θέσπιση ελάχιστων προτύπων σχετικά με τα δικαιώματα, την υποστήριξη και την προστασία θυμάτων της εγκληματικότητας], τα θύματα έχουν τη δυνατότητα να ζητούν αποζημίωση στο πλαίσιο ποινικών και αστικών διαδικασιών για κάθε ζημία που υπέστησαν από οποιοδήποτε από τα αδικήματα που τιμωρούνται δυνάμει της παρούσας οδηγίας. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι δεν ισχύει προθεσμία παραγραφής για το δικαίωμα αποζημίωσης του θύματος.

διαγράφεται

διαγράφεται

διαγράφεται

διαγράφεται

Τα κράτη μέλη συγκροτούν ή ορίζουν εθνικές αρχές ή ισοδύναμους φορείς για την άσκηση των ακόλουθων δραστηριοτήτων:

Ιδίως, οι εθνικές αρχές υπέχουν τις υποχρεώσεις συλλογής δεδομένων, έρευνας και υποβολής εκθέσεων του άρθρου 31.

Τα κράτη μέλη θεσπίζουν κατάλληλους μηχανισμούς για να διασφαλίσουν τον αποτελεσματικό συντονισμό και τη συνεργασία για την ανάπτυξη και την υλοποίηση μέτρων με σκοπό την καταπολέμηση της σεξουαλικής κακοποίησης και εκμετάλλευσης παιδιών, τόσο στο διαδίκτυο όσο και εκτός αυτού, σε εθνικό επίπεδο, μεταξύ των αρμόδιων αρχών, οργανισμών και φορέων, συμπεριλαμβανομένων των τοπικών και περιφερειακών αρχών, των υπηρεσιών επιβολής του νόμου, του δικαστικού σώματος, των εισαγγελέων, των παρόχων υπηρεσιών υποστήριξης καθώς και των παρόχων υπηρεσιών κοινωνίας των πληροφοριών, καθώς και των μη κυβερνητικών οργανώσεων, συμπεριλαμβανομένων όσων διαθέτουν γραμμές ανοικτής επικοινωνίας και γραμμές βοήθειας, των κοινωνικών υπηρεσιών, συμπεριλαμβανομένων των αρχών προστασίας των παιδιών και παιδικής πρόνοιας, των παρόχων εκπαίδευσης και υγειονομικής περίθαλψης, των κοινωνικών εταίρων, με την επιφύλαξη της αυτονομίας τους, και άλλων σχετικών οργανώσεων και οντοτήτων. Οι μηχανισμοί αυτοί διασφαλίζουν επίσης τον αποτελεσματικό συντονισμό και συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών, με το Κέντρο της ΕΕ και την Επιτροπή και άλλους οργανισμούς και φορείς της ΕΕ.

διαγράφεται

1.Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να διασφαλίσουν ότι πρόσωπα που φοβούνται ότι μπορεί να διαπράξουν αδίκημα που αναφέρεται στα άρθρα 3 έως 9 έχουν εύκολη και ανώνυμη πρόσβαση σε ειδικά και αποτελεσματικά προγράμματα ή μέτρα παρέμβασης που έχουν σχεδιαστεί με στόχο την αξιολόγηση και την πρόληψη του κινδύνου διάπραξης τέτοιων αδικημάτων, καθώς και σε προσβάσιμους, εύχρηστους, ασφαλείς και άμεσα διαθέσιμους διαύλους, όπως τηλεφωνικές γραμμές βοήθειας και διαδικτυακές συνομιλίες, τους οποίους διαχειρίζεται κατάλληλα εκπαιδευμένο προσωπικό.

2.Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι τα προγράμματα ή τα μέτρα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 είναι προσβάσιμα χωρίς αδικαιολόγητους περιορισμούς σύμφωνα με τα εθνικά πρότυπα που αφορούν την υγειονομική περίθαλψη και ότι τα προγράμματα αυτά διαθέτουν συνεχώς τους κατάλληλους πόρους.

1.Με σκοπό την αποθάρρυνση και τη μείωση της ζήτησης η οποία ευνοεί όλες τις μορφές σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών, τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα, όπως εκπαίδευση και κατάρτιση, εκστρατείες πληροφόρησης και ευαισθητοποίησης σχετικά με τις διά βίου συνέπειες της σεξουαλικής κακοποίησης και εκμετάλλευσης παιδιών, τον παράνομο χαρακτήρα της και τη δυνατότητα των προσώπων τα οποία φοβούνται ότι μπορεί να διαπράξουν συναφή αδικήματα να έχουν πρόσβαση σε ειδικά και αποτελεσματικά προγράμματα ή μέτρα παρέμβασης. Τα κράτη μέλη αναπτύσσουν επικοινωνιακή στρατηγική και εθνικά σχέδια δράσης και προωθούν τον διάλογο και τη συνεργασία με τις οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών, τις ανοικτές γραμμές επικοινωνίας, τις γραμμές βοήθειας, τις δημόσιες αρχές και τις σχετικές υπηρεσίες της κοινωνίας της πληροφορίας.

2.Τα κράτη μέλη προβαίνουν σε κατάλληλες ενέργειες, ακόμη και μέσω του διαδικτύου, όπως ενημερωτικές εκστρατείες και εκστρατείες ευαισθητοποίησης της κοινής γνώμης, προγράμματα ή υλικό έρευνας, εκπαίδευσης και κατάρτισης, μεταξύ άλλων για τον ψηφιακό γραμματισμό, για την κατάλληλη για την ηλικία των παιδιών σεξουαλική διαπαιδαγώγηση που επικεντρώνεται στην έννοια της συναίνεσης, για τις ασφαλείς πρακτικές εντός και εκτός διαδικτύου, καθώς και την ορθή χρήση του διαδικτύου και των νέων τεχνολογιών, ενδεχομένως σε συνεργασία με τις σχετικές οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών και άλλους ενδιαφερόμενους φορείς, με στόχο την ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης και τον περιορισμό του κινδύνου που υφίσταται για τα παιδιά να πέσουν θύματα σεξουαλικής κακοποίησης ή σεξουαλικής εκμετάλλευσης.

3.Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν την προώθηση ή προσφορά της τακτικής και εξειδικευμένης κατάρτισης, μεταξύ άλλων στη φιλική προς τα παιδιά δικαιοσύνη, σε επαγγελματίες, δικαστές και υπαλλήλους που ενδέχεται να έλθουν σε επαφή με ανήλικα θύματα κακοποίησης ή εκμετάλλευσης, περιλαμβανομένων, μεταξύ άλλων, επαγγελματιών στον τομέα της προστασίας των παιδιών, επαγγελματιών του νομικού κλάδου, εκπαιδευτικών, προσωπικού παιδικής μέριμνας, επαγγελματιών του τομέα της υγείας, εκπαιδευτών, εθελοντών και προπονητών, δικαστών οικογενειακών δικαστηρίων και των αστυνομικών που εργάζονται στην πρώτη γραμμή, με σκοπό να τους διευκολύνουν να εντοπίζουν πρόωρα σημάδια κακοποίησης ή πιθανής κακοποίησης ή σεξουαλικής εκμετάλλευσης, τα παιδιά-θύματα και τα δυνητικά παιδιά-θύματα σεξουαλικής κακοποίησης ή εκμετάλλευσης.

Τα κράτη μέλη λαμβάνουν κατάλληλα μέτρα για να διασφαλίσουν την πρόληψη της σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών σε κοινοτικά περιβάλλοντα, συμπεριλαμβανομένων σχολείων, νοσοκομείων, υπηρεσιών κοινωνικής φροντίδας, ανάδοχων οικογενειών, παιδικών σταθμών, αθλητικών συλλόγων ή θρησκευτικών κοινοτήτων, προκειμένου να εξοπλίσουν τα παιδιά και τους ενήλικες, συμπεριλαμβανομένων των γονέων και των εκπαιδευτικών, με επαρκείς δεξιότητες για τον εντοπισμό πιθανών κακόβουλων συμπεριφορών.

α)ειδικές δραστηριότητες κατάρτισης και ευαισθητοποίησης για το προσωπικό, τους συμβούλους και τους εθελοντές που εργάζονται σε στενή επαφή με παιδιά, μεταξύ άλλων σχετικά με τον τρόπο πρόληψης, εντοπισμού και παροχής κατάλληλης για την ηλικία, ευαισθητοποιημένης ως προς τη διάσταση του φύλου αντίδρασης στη σεξουαλική κακοποίηση και εκμετάλλευση παιδιών που λαμβάνει υπόψη τις τραυματικές εμπειρίες·

β)υποχρεωτικές πολιτικές προστασίας των παιδιών, ειδικές κατευθυντήριες γραμμές, εσωτερικά πρωτόκολλα και πρότυπα για τον προσδιορισμό ορθών πρακτικών, όπως η θέσπιση μηχανισμών εποπτείας και λογοδοσίας για το προσωπικό που εργάζεται σε στενή επαφή με παιδιά σε τέτοια περιβάλλοντα·

γ)η δημιουργία ασφαλών και προσβάσιμων χώρων, υπό τη διαχείριση ειδικού και κατάλληλα εκπαιδευμένου προσωπικού, όπου παιδιά, γονείς, φροντιστές και μέλη της κοινότητας μπορούν να καταγγείλουν ανάρμοστη συμπεριφορά.

Τα μέτρα πρόληψης δίνουν ιδιαίτερη προσοχή στην ανάγκη προστασίας των ιδιαίτερα ευάλωτων παιδιών, συμπεριλαμβανομένων των παιδιών με διανοητικές, νοητικές, αισθητηριακές ή σωματικές αναπηρίες.

5.Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, τα κράτη μέλη υποστηρίζονται προορατικά από το Κέντρο της ΕΕ, αφού συσταθεί, με τους εξής τρόπους:

γ)διευκολύνοντας την παραγωγή και την ανταλλαγή γνώσεων, κατευθυντήριων γραμμών για τους επαγγελματίες πρώτης γραμμής, βέλτιστων πρακτικών και εμπειρογνωμοσύνης μεταξύ κρατών μελών, θεσμικών και λοιπών οργάνων και οργανισμών της Ένωσης και τρίτων χωρών, με την τήρηση δημόσιας βάσης δεδομένων για μέτρα και προγράμματα πρόληψης που εφαρμόζονται στο εκάστοτε κράτος μέλος, καθώς και σε τρίτες χώρες·

β)συμφωνούν να συμμετάσχουν στα προγράμματα ή μέτρα έχοντας πλήρη επίγνωση των γεγονότων·

2.Τα κράτη μέλη δύνανται να λάβουν μέτρα για την άμεση φραγή της πρόσβασης σε ιστοσελίδες που περιλαμβάνουν ή διαδίδουν υλικό σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών στους χρήστες του διαδικτύου στην επικράτειά τους. Τα μέτρα αυτά πρέπει να καθορίζονται με διαφανείς διαδικασίες και να παρέχουν επαρκείς εγγυήσεις, ειδικότερα για να εξασφαλίζεται ότι η φραγή περιορίζεται στις απαραίτητες και αναλογικές προς τον επιδιωκόμενο σκοπό ενέργειες, και ότι οι χρήστες θα ενημερώνονται για τους λόγους μιας τέτοιας απαγόρευσης. Στις εν λόγω εγγυήσεις περιλαμβάνεται επίσης και η δυνατότητα άσκησης δικαστικής προσφυγής.

1.Τα κράτη μέλη διαθέτουν σύστημα καταγραφής, παραγωγής και παροχής ανωνυμοποιημένων στατιστικών δεδομένων σχετικά με τα στάδια καταγγελίας, έρευνας και δικαστικής διαδικασίας σε σχέση με τα ποινικά αδικήματα των άρθρων 3 έως 9, προκειμένου να παρακολουθούν την αποτελεσματικότητα των μέτρων τους για την καταπολέμηση της σεξουαλικής κακοποίησης και της σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών.

(Δεν αφορά το ελληνικό κείμενο.)

β)τον ετήσιο αριθμό των καταγγελθέντων αδικημάτων, των προσώπων που διώχθηκαν και καταδικάστηκαν για αδίκημα των άρθρων 3 έως 9, ο οποίος λαμβάνεται από εθνικές διοικητικές πηγές·