(1)Żywe zwierzęta, w tym koty i psy, są objęte załącznikiem I do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i stanowią część wspólnej polityki rolnej Unii, a ich dobrostan trzeba chronić. W Unii istnieje rynek tych zwierząt, w tym znaczący handel transgraniczny. Wiele państw członkowskich jest sygnatariuszami Europejskiej konwencji o ochronie zwierząt domowych. Istnieje wiele dowodów na nieoptymalne funkcjonowanie rynku wewnętrznego psów i kotów w Unii, a także na nielegalny handel tymi zwierzętami w Unii i ich przywóz do Unii. W związku z tym, uwzględniając wyniki badań dotyczących zwierząt, w których uznaje się ich zdolność do odczuwania emocji i bólu oraz do interakcji społecznych, należy ustanowić minimalne wymogi dotyczące dobrostanu psów i kotów, które są hodowane i utrzymywane w zakładach, a także zaostrzyć wymogi dotyczące identyfikowalności psów i kotów wprowadzanych na rynek unijny.

(2)Psy i koty, mające własne wyjątkowe potrzeby biologiczne i behawioralne, są w Unii sprzedawane i trzymane jako zwierzęta domowe. Brak unijnych przepisów dotyczących dobrostanu w zakresie hodowli, utrzymywania i wprowadzania do obrotu psów i kotów, a także rozbieżne przepisy krajowe, o ile takowe istnieją, niekiedy prowadzą do tego, że zwierzęta te rodzą się, są hodowane i sprzedawane lub nieodpłatnie adoptowane w okolicznościach, które mają poważny negatywny wpływ na ich dobrostan. Komercyjni hodowcy psów i kotów w poszczególnych państwach członkowskich nie konkurują na równych zasadach, ponieważ warunki dobrostanu zwierząt są jednym z głównych elementów konkurencyjności tych podmiotów i znacznie różnią się między państwami członkowskimi. W konsekwencji konkurencja jest zakłócona, zwłaszcza w przypadku hodowców i posiadaczy zwierząt o wysokich standardach, którzy nie są w stanie osiągnąć korzyści finansowych ze swoich inwestycji w dobrostan zwierząt w handlu transgranicznym, ponieważ konkurują tu z podmiotami, które czerpią zyski z warunków dobrostanu zwierząt poniżej standardów, aby wywierać presję konkurencyjną oraz obniżać ceny i normy.

(3)Ponadto konsumenci nie są dostatecznie chronieni, ponieważ nabywając psa lub kota, często mają do czynienia z negatywnymi skutkami złych warunków dobrostanu, w jakich zwierzęta były hodowane i utrzymywane w zakładach, takimi jak problemy zdrowotne, problemy behawioralne lub wady genetyczne zakupionego lub nabytego psa lub kota. Aby wspierać świadome wybory konsumentów i promować przestrzeganie przepisów unijnych, konieczne jest informowanie opinii publicznej i podnoszenie świadomości na temat różnic między odpowiedzialnymi praktykami hodowlanymi a praktykami niespełniającymi wymogów lub niezgodnymi z prawem.

(6)Nielegalny handel psami i kotami rozwinął się częściowo z powodu braku identyfikowalności miotu, z którego pochodzą te zwierzęta, oraz ze względu na duże zainteresowanie konsumentów tymi zwierzętami, przy czym oba te czynniki dodatkowo ułatwił rozwój handlu przez internet. Z kolei nielegalne praktyki handlowe wiążą się z cierpieniem psów i kotów poddawanych niekontrolowanym praktykom hodowlanym. Nie można zagwarantować, że podmioty będą przestrzegały tych samych standardów dobrostanu zwierząt, ani zapewnić jednolitych warunków konkurencji na rynku wewnętrznym w odniesieniu do wprowadzania psów i kotów do obrotu, jeśli nie wprowadzi się wiarygodnej możliwości identyfikacji pochodzenia zwierząt. W związku z tym kluczowe jest zapewnienie identyfikowalności psów i kotów za pomocą systemu, w którym identyfikuje się i rejestruje psy i koty przed ich pierwszym wprowadzeniem na rynek w Unii, a także za każdym razem, gdy następuje zmiana właściciela zwierząt.

(7)Nasila się nielegalny handel kotami i psami spoza UE. Obecne przepisy UE dotyczące przemieszczania psów i kotów do UE, takie jak przepisy rozporządzenia (UE) nr 576/2013 i Prawa o zdrowiu zwierząt, nie zawierają wystarczających narzędzi do zapobiegania temu nielegalnemu handlowi. Oznacza to, że konieczne są dodatkowe przepisy dotyczące zwalczania nielegalnego handlu psami i kotami. Istniejące przepisy dotyczące zdrowia zwierząt wymagają, aby zarówno w przypadku przemieszczania o charakterze handlowym, jak i niehandlowym psów i kotów wprowadzanych do Unii zwierzęta były identyfikowane za pomocą mikroczipa. Aby poprawić skuteczność tych przepisów dotyczących identyfikowalności, właściciele psów i kotów lub osoby odpowiedzialne za te zwierzęta wprowadzane do Unii powinni zapewnić ich rejestrację w jednej z baz danych państw członkowskich w miejscu przeznaczenia. Zapewni to większą kontrolę nad przemieszczaniem tych zwierząt.

(8)Przepisy dotyczące identyfikowalności zawarte w niniejszym wniosku przyczynią się również do ochrony zdrowia publicznego, ponieważ poprawią dobrostan i zdrowie zwierząt oraz kontrole ewentualnego przenoszenia chorób zwierząt, z których niektóre mają charakter odzwierzęcy, a niektóre są przenoszone na dzikie zwierzęta, zgodnie z podejściem „Jedno zdrowie”.

(10)W rozporządzeniu (UE) 2016/429 wymagana jest identyfikacja psów i kotów za pomocą transpondera, ale tylko wtedy, gdy podlegają one przemieszczaniu między państwami członkowskimi lub są wprowadzane do Unii. Identyfikacja wymagana na mocy tego rozporządzenia nie jest w pełni zharmonizowana, ponieważ nie obejmuje dokładnych norm dotyczących transponderów. Ponadto rozporządzenie to nie nakłada na państwa członkowskie obowiązku prowadzenia baz danych psów i kotów. W związku z tym państwa członkowskie powinny być zobowiązane do utworzenia i prowadzenia baz danych psów i kotów wprowadzanych do obrotu w Unii, aby zapewnić identyfikowalność tych zwierząt. Należy również zapewnić interoperacyjność tych baz danych. Pozwoli to na wyszukiwanie informacji o psach i kotach w całej Unii, a także umożliwi właściwym organom przeprowadzanie kontroli urzędowych w celu zapewnienia zgodności z przepisami dotyczącymi dobrostanu zwierząt.

(11)Wprowadzanie do obrotu psów i kotów – zarówno odpłatnie, jak i nieodpłatnie – ma wpływ na rynek wewnętrzny. W związku z tym, aby zapobiec oszustwom, należy zapewnić identyfikowalność wszystkich zwierząt będących przedmiotem obrotu w Unii, a utrzymywanie zwierząt w zakładach hodowlanych, zakładach sprzedaży, domach tymczasowych lub schroniskach dla zwierząt powinno podlegać szczegółowym przepisom. Wojsko, policja lub służby celne, które hodują lub trzymają psy na użytek własny, nie znajdują się w takiej sytuacji, ponieważ nie prowadzą działalności hodowlanej lub związanej z utrzymywaniem zwierząt w celach komercyjnych.

(13)Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/63/UE4 reguluje utrzymywanie, hodowlę i dostarczanie zwierząt utrzymywanych do celów naukowych, w tym psów i kotów. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/6 reguluje badania kliniczne weterynaryjnych produktów leczniczych z wykorzystaniem zwierząt, w tym psów i kotów. Psy i koty przeznaczone lub wykorzystywane do celów naukowych, a także psy i koty wykorzystywane w badaniach klinicznych wymaganych do uzyskania pozwolenia na dopuszczenie do obrotu weterynaryjnych produktów leczniczych, należy zatem wyłączyć z zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia.

__________________

4 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/63/UE z dnia 22 września 2010 r. w sprawie ochrony zwierząt wykorzystywanych do celów naukowych (Dz.U. L 276 z 20.10.2010, s. 33). s

(14)Duża liczba psów i kotów zostanie po raz pierwszy objęta szczegółowymi przepisami dotyczącymi dobrostanu, co pozwoli im korzystać z lepszych warunków życia. Biorąc jednak pod uwagę praktyczne trudności w niektórych przypadkach, związane z ustaleniem, czy psy i koty są utrzymywane jako zwierzęta domowe lub wykorzystywane do celów rolniczych, takich jak pasterstwo, pilnowanie zwierząt gospodarskich, zabezpieczenie gospodarstwa, czy też w celu wprowadzenia do obrotu lub dostarczenia, niniejsze rozporządzenie powinno zwalniać właścicieli zwierząt domowych, którzy utrzymują pewną liczbę psów i kotów oraz produkują pewną liczbę miotów poniżej określonego progu. W przeciwnym razie ci właściciele zwierząt domowych podlegaliby odpowiednim wymogom niniejszego rozporządzenia, co nie byłoby proporcjonalne. Bezpańskie koty, które przemieszczają się swobodnie i kontrolują populacje gryzoni, od dawna są częścią tej równowagi na obszarach wiejskich oraz pełnią funkcjonalną i symbiotyczną rolę w gospodarstwach rolnych. Należy odpowiednio uwzględnić obszary wiejskie i oddalone, na których dostęp do usług weterynaryjnych i infrastruktury zapewniającej zgodność może być ograniczony, a także unikać nakładania nieproporcjonalnych obciążeń na rolników i drobnych hodowców.

(17)Ponadto na rynku unijnym różne rodzaje podmiotów prowadzą różne rodzaje działalności związanej z wprowadzaniem psów i kotów do obrotu. Oprócz hodowców komercyjnych istnieją zakłady sprzedaży, w których psy i koty, które zazwyczaj rodzą się i są hodowane w innych zakładach, są utrzymywane na sprzedaż. Ochrona tych zwierząt może być nieoptymalna i nie istnieją wspólne standardy dobrostanu, których należy przestrzegać w tych zakładach. Biorąc pod uwagę, że zakłady sprzedaży są podmiotami komercyjnymi, które wprowadzają do obrotu psy i koty, do tych zakładów należy stosować wymogi niniejszego rozporządzenia.

(19)Pomimo różnic w działalności prowadzonej przez hodowców komercyjnych i zakłady sprzedaży, z jednej strony, oraz schroniska dla zwierząt, z drugiej strony, wszystkie rodzaje działalności polegają na wprowadzaniu psów i kotów na rynek w Unii i w pewnym stopniu pokrywają się, zwłaszcza na poziomie popytu. Szukając psa lub kota, konsumenci dokonują wyboru między zakupem zwierzęcia od hodowcy (bezpośrednio lub przez zakład sprzedaży lub pośrednika) a adopcją ze schroniska. Nabywanie psów lub kotów bezpośrednio od właścicieli zwierząt należy do rzadkości. Ważnym czynnikiem przy wyborze psa lub kota są ewentualne problemy behawioralne lub inne problemy, które zwierzę może wykazywać z powodu utrzymywania go w złych warunkach dobrostanu i które mogą zmniejszyć jego przydatność jako zwierzęcia domowego, niezależnie od tego, czy zwierzę było utrzymywane w komercyjnym zakładzie hodowlanym, w zakładzie sprzedaży czy w schronisku. Co więcej, biorąc pod uwagę, że handel prowadzony jest również przez pośredników i głównie online, konsumenci mogą nie być świadomi przed nabyciem psa lub kota, czy zwierzę pochodzi ze schroniska, od hodowcy czy z zakładu sprzedaży. Dostarczanie takich informacji mogłoby pomóc nabywcom w dokonywaniu świadomych i odpowiedzialnych wyborów. Istnieją dowody na to, że schroniska wprowadzają na rynek unijny wiele zwierząt, w szczególności kotów. Istnieją również dowody na to, że zwierzęta, w szczególności psy, są wprowadzane na rynek ze schronisk w niektórych państwach członkowskich do potencjalnych właścicieli zwierząt domowych w innych państwach członkowskich. Aby zapewnić osiągnięcie celu niniejszego rozporządzenia polegającego na sprawnym funkcjonowaniu rynku wewnętrznego psów i kotów oraz racjonalnym rozwoju tego sektora przy jednoczesnym zapewnieniu wysokiego poziomu dobrostanu zwierząt, niektóre wymogi określone w niniejszym rozporządzeniu należy stosować do schronisk, które utrzymują pewną minimalną liczbę zwierząt, niezależnie od tego, czy wprowadzają one psy lub koty na rynek unijny za wynagrodzeniem, oddają bezpłatnie lub w zamian za zwrot uzasadnionych kosztów. Ze względu jednak na zasadę proporcjonalności oraz biorąc pod uwagę, że działalność schronisk różni się od działalności innych podmiotów i może pełnić funkcję leżącą w interesie publicznym, do schronisk powinny mieć zastosowanie tylko niektóre wymogi określone w niniejszym rozporządzeniu, dotyczące w szczególności liczby i kompetencji opiekunów zwierząt, pomieszczeń dla zwierząt, karmienia i pojenia, potrzeb behawioralnych i bolesnych praktyk oraz wizyt doradczych lekarza weterynarii.

(20)Ponadto, biorąc pod uwagę znaczną liczbę zwierząt wprowadzanych na rynek w Unii przez schroniska oraz potrzebę osiągnięcia celów niniejszego rozporządzenia dotyczących identyfikowalności i zapobiegania nielegalnemu handlowi, schroniska powinny również podlegać wymogom określonym w niniejszym rozporządzeniu, dotyczącym identyfikacji i rejestracji psów i kotów, niezależnie od tego, czy ich działalność można uznać za działalność gospodarczą. Podmioty odpowiedzialne za schroniska należy zachęcać do przyjmowania odpowiednich środków, aby przeciwdziałać rozmnażaniu się psów lub kotów utrzymywanych w schroniskach.

(23)W celu zapewnienia właściwego egzekwowania niniejszego rozporządzenia istotne jest, aby właściwe organy mogły zidentyfikować zakłady podlegające ich kontrolom urzędowym. Podmioty utrzymujące psy i koty w zakładach powinny zatem zgłaszać swoją działalność właściwym organom, a właściwe organy powinny prowadzić aktualizowany rejestr tych zakładów. Aby ograniczyć do minimum obciążenie administracyjne dla podmiotów, właściwe organy powinny móc w tym celu wykorzystywać informacje lub dane zgromadzone w rejestrze zakładów dla psów i kotów prowadzonym na podstawie rozporządzenia (UE) 2016/429.

(24)Stres oraz cierpienie psów i kotów podczas tresury prowadzonej przez nieprzeszkolonych lub słabo wykształconych przewodników mogą mieć szkodliwy wpływ na wzorce zachowań psów i kotów, co może stanowić zagrożenie dla zdrowia i bezpieczeństwa ludzi oraz dla środowiska. W związku z tym odpowiednio wyszkoleni i wykwalifikowani pracownicy są niezbędni do poprawy warunków dobrostanu zwierząt, w tym podczas hodowli i utrzymywania psów przeznaczonych dla służb wojskowych, policyjnych i celnych oraz podczas zajmowania się tymi psami. Aby uzyskać kompetencje w zakresie dobrostanu zwierząt, niezbędna jest znajomość podstawowych wzorców zachowań i potrzeb danego gatunku. Opiekunowie zwierząt powinni posiadać kompetencje w zakresie dobrostanu zwierząt odpowiednie do ich zadań i zwierząt, którymi się zajmują, aby nie zadawać psom i kotom bólu ani nie powodować ich niepokoju i cierpienia. Opiekunowie zwierząt i właściwe organy, w tym agencje rządowe, powinni regularnie aktualizować swoje kompetencje za pośrednictwem programów szkoleniowych propagujących metody szkolenia takie jak warunkowanie instrumentalne, przy priorytetowym traktowaniu pozytywnego wzmocnienia, zamiast metod opartych na karach.

(25)Biorąc pod uwagę fakt, że dobrostan zwierząt obejmuje zdrowie zwierząt, lekarze weterynarii mają najlepsze możliwości udzielania porad podmiotom w celu poprawy sytuacji w zakresie dobrostanu zwierząt w zakładach. Lekarze weterynarii powinni odgrywać aktywną rolę w podnoszeniu poziomu świadomości w zakresie wzajemnych powiązań między zdrowiem i dobrostanem tych zwierząt. W zakładach, w których liczba utrzymywanych psów i kotów przekracza określony próg, wizyta lekarza weterynarii dotycząca dobrostanu zwierząt powinna się odbyć w ciągu pierwszego roku stosowania niniejszego rozporządzenia lub w ciągu pierwszego roku od powiadomienia o nowym zakładzie, a w następnych latach wizyta weterynarza powinna się odbywać w razie potrzeby, na podstawie oceny ryzyka sporządzanej przez właściwe organy.

(26)Określone strategie hodowli mogą powodować problemy w zakresie dobrostanu psów i kotów. Wybór określonych cech genetycznych ze względów estetycznych lub innych względów marketingowych może spowodować stworzenie również cech niepożądanych z punktu widzenia dobrostanu zwierząt i przekazanie ich przyszłym pokoleniom. W związku z tym podmioty powinny podejmować działania zmierzające do zapewnienia, aby ich strategie hodowli nie prowadziły do takich negatywnych konsekwencji dla dobrostanu psów i kotów. W szczególności strategie hodowlane motywowane celami sprzedażowymi mogą skutkować tym, że u określonego rodzaju psów i kotów będą wykształcać się „przesadne cechy pokrojowe”. Ponieważ takie przesadne cechy pokrojowe mogą prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych u psów i kotów, hodowcy powinni wyłączyć zwierzęta o takich cechach z programów hodowlanych.

(27)Z dowodów naukowych wynika, że krzyżowanie wsobne ma znaczący negatywny wpływ zdrowie i dobrostan zwierząt. W związku z tym krzyżowanie wsobne psów i kotów, w tym rodziców i potomstwa, rodzeństwa, rodzeństwa przyrodniego lub dziadków i wnuków, powinno być zakazane, ponieważ zwiększa występowanie zaburzeń dziedzicznych i zagraża funkcjonowaniu układu odpornościowego, co ma negatywny wpływ na zdrowie i dobrostan psów i kotów. Krzyżowanie wsobne powinno być mimo wszystko możliwe, gdy jest konieczne do zachowania lokalnych ras o ograniczonych zasobach genetycznych, o ile – z tego względu – zezwoli na to właściwy organ.

(30)W dowodach naukowych jasno wskazano, że psom i kotom należy zapewnić wystarczającą przestrzeń do wyrażania ich naturalnych zachowań oraz normalnych interakcji społecznych. Nie jest to możliwe, gdy zwierzęta utrzymuje się przez długi czas w zamknięciu i w kojcach. Utrzymywanie psów i kotów w kojcach przed długi czas powinno być zatem zakazane, z wyjątkiem sytuacji, gdy kojec potrzebny jest do transportu i krótkotrwałej izolacji poszczególnych psów lub kotów przez czas ich udziału w pokazach, wystawach i konkursach, w przypadku szczeniąt lub kociąt o ograniczonej zdolności termoregulacji lub szczeniąt i kociąt razem z ich matkami, pod warunkiem ograniczenia do minimum stresu i uniknięcia cierpienia ze względu na skrajnie wysokie temperatury, a także zapewnienia psom i kotom możliwości stania oraz leżenia w naturalnej pozycji.

(33)Aby zapobiec wystąpieniu powikłań związanych z ciążą i naruszeniu dobrostanu, suki i kotki nie powinny być poddawane rozrodowi przed osiągnięciem odpowiedniej dojrzałości. Aby sukom i kotkom umożliwić fizyczny powrót do zdrowia po ciąży i okresie laktacji, należy je ponownie poddawać rozrodowi dopiero po upływie wystarczającego czasu. Aby zapobiec jednak niektórym patologicznym stanom chorobowym u suk i kotek związanym z rozrodem, takim jak ropomacicze, w okresie dwóch lat powinny być dozwolone maksymalnie trzy ciąże, po których musi nastąpić odpowiedni okres rekonwalescencji nie krótszy niż rok w przypadku suk i kotek, które miały trzy mioty, w tym martwe szczenięta lub kocięta, w okresie dwóch lat. Należy zaprzestać rozrodu w przypadku starszych suk i kotek oraz w przypadku suk i kotek, które miały dwa cesarskie cięcia, ponieważ nie można wykluczyć, że kolejna ciąża będzie miała negatywny wpływ na ich dobrostan. Wszystkie samice wykorzystywane do celów rozrodu powinny być regularnie monitorowane przez lekarza weterynarii.

(36)Zabiegi zmierzające do zmiany wyglądu lub zapobiegania określonym zachowaniom kotów i psów, takie jak przycinanie uszu, obcinanie ogona, usuwanie pazurów i resekcja fałd głosowych, mają poważny negatywny wpływ na dobrostan kotów i psów. Zabiegi te powodują ból i uniemożliwiają kotom i psom wyrażanie naturalnych zachowań. Z tego powodu można na nie zezwolić jedynie w przypadku gdy są wykonywane przez lekarza weterynarii i tylko wtedy, gdy jest to konieczne ze względów medycznych. Takie praktyki można jednak dopuścić w przypadku niektórych ras, np. psów myśliwskich, ze względów profilaktycznych, diagnostycznych lub terapeutycznych, pod warunkiem że wykonuje je lekarz weterynarii. W konkretnych sytuacjach i regionach Europy obcinanie ogonów może także być uzasadnione zapobieganiem obrażeniom ogonów, z zastrzeżeniem że opiera się na pełnej i dogłębnej ocenie lekarskiej.

(37)Uprzednia kontrola zakładów przeprowadzona przez urzędowego lekarza weterynarii lub innych specjalistów – w przypadku delegowania zadania kontroli urzędowej – oraz późniejsze zatwierdzenie zakładów stanowią skuteczny sposób gwarantowania, że zakłady przestrzegają wymogów niniejszego rozporządzenia. Biorąc jednak pod uwagę ograniczoną dostępność urzędowych lekarzy weterynarii w państwach członkowskich, wymóg uprzedniej kontroli na miejscu i zatwierdzenia w odniesieniu do wszystkich zakładów nie jest proporcjonalny, a urzędowi lekarze weterynarii powinni skoncentrować się na zakładach stwarzających większe ryzyko z punktu widzenia dobrostanu zwierząt. Warunki panujące w zakładach hodowlanych są szczególnie istotne dla zapewnienia odpowiedniego hodowania, utrzymania i traktowania psów i kotów przed wprowadzeniem ich do obrotu, w szczególności ze względu na konsekwencje, jakie mogą mieć dla psów i kotów złe warunki dobrostanu w młodym wieku. Ważne jest zatem, aby właściwe organy zatwierdziły te zakłady i aby przed zatwierdzeniem poddano je wstępnej kontroli na miejscu. Ważne jest również, aby wykaz tych zatwierdzonych zakładów był publicznie dostępny w celu umożliwienia potencjalnym nabywcom weryfikacji statusu zakładów hodowlanych, a tym samym aby zwiększyć kontrolę publiczną i świadomość społeczeństwa.

(38)Niektóre podmioty, które wprowadzaj do obrotu psy i koty, zachęcają potencjalnych klientów do zakupu za wszelką cenę, używając argumentów emocjonalnych, nie informując potencjalnego właściciela o konsekwencjach posiadania zwierzęcia domowego. Inne podmioty lub schroniska kładą nacisk na odpowiedzialność związaną z posiadaniem zwierzęcia domowego, co skutkuje ograniczeniem ich zdolności do sprzedaży zwierząt. Ta rozbieżność postaw podmiotów zazwyczaj daje przewagę mniej odpowiedzialnym podmiotom, co prowadzi do zakłócenia konkurencji pomimo znaczenia, jakie dla dobrostanu zwierząt i porządku publicznego ma informowanie klientów o ich odpowiedzialności przy zakupie psa lub kota. Uzasadnione jest zatem wprowadzenie wymogu, zgodnie z którym wszystkie podmioty wprowadzające psy i koty na rynek w Unii jako zwierzęta domowe muszą informować przyszłych właścicieli o spoczywającej na nich odpowiedzialności. Ponadto jeżeli pies lub kot są wprowadzane na rynek za pośrednictwem internetu, ofercie internetowej powinno towarzyszyć odpowiednie ostrzeżenie, aby skutecznie przekazać informacje o odpowiedzialności związanej z posiadaniem zwierząt.

(39)Nielegalny handel i oszukańcze praktyki związane ze sprzedażą lub przekazywaniem psów i kotów do adopcji ułatwia brak identyfikowalności spowodowany brakiem wymogów dotyczących identyfikacji i rejestracji tych zwierząt. Oszukańcze praktyki mogą ponadto pojawić się w przypadku gdy systemy identyfikacji i rejestracji psów i kotów nie są zharmonizowane lub są trudne w obsłudze, ponieważ systemy techniczne nie są interoperacyjne. Niezbędne jest zatem zharmonizowanie norm dotyczących sposobów identyfikacji i rejestracji oraz zapewnienie, aby proces identyfikacji i rejestracji psów i kotów kończył się przed wprowadzeniem zwierzęcia na rynek unijny po raz pierwszy. Osoby fizyczne lub prawne wprowadzające psy i koty do obrotu powinny przedstawić dowód potwierdzający ich identyfikację i rejestrację w jednej z baz danych ustanowionych w tym celu przez państwa członkowskie przed wprowadzeniem danego zwierzęcia do obrotu w Unii. Następnie przy każdej zmianie właściciela lub osoby odpowiedzialnej za zwierzę należy wpisać odpowiednią zmianę w jednej z tych baz danych. Ze względu na zasadę proporcjonalności osoby fizyczne sporadycznie dostarczające psy i koty za pośrednictwem innych środków niż platformy internetowe nie powinny podlegać temu obowiązkowi.

(40)Osoby fizyczne lub prawne wprowadzające psy i koty na rynek unijny powinny nie tylko przedstawić dowód potwierdzający identyfikację, okazując dokument odnoszący się do kodu transpondera wszczepionego zwierzęciu, ale powinni również przedstawić dowód potwierdzający rejestrację tego zwierzęcia w oficjalnej bazie danych. Umożliwia to przekazanie nowemu właścicielowi kluczowych informacji o zwierzęciu i zapewnia identyfikowalność.

(41)Ponieważ większość psów i kotów oferuje się obecnie na sprzedaż lub przekazuje bezpłatnie za pośrednictwem ofert umieszczanych na platformach internetowych, dostawcy platform internetowych powinni działać z należytą starannością, pośrednicząc w udzielaniu dostępu do psów i kotów. W związku z tym, nie naruszając rozporządzenia (UE) 2022/2065, platformy internetowe powinny być zobowiązane do dostosowania warunków swoich ofert dotyczących psów i kotów, tak aby osoby fizyczne lub prawne wprowadzające te zwierzęta na rynek unijny przedstawiały dowody potwierdzające identyfikację i rejestrację psów i kotów przeznaczonych do sprzedaży lub przekazywanych bezpłatnie. Komisja powinna ponadto zapewnić opracowanie publicznie dostępnego i bezpłatnego systemu umożliwiającego weryfikację autentyczności identyfikacji i rejestracji psa lub kota. Środek ten zmierza do skuteczniejszego zwalczania nadużyć dzięki poprawie identyfikowalności w zakresie pochodzenia psów i kotów wprowadzanych do obrotu w Unii, dzięki umożliwieniu właściwym organom przeprowadzania skuteczniejszych kontroli i ostatecznie dzięki poprawie dobrostanu tych zwierząt. Nie powinno to oznaczać, że na platformy internetowe nakłada się obowiązek ogólnego monitorowania ogłoszeń zamieszczanych za pośrednictwem platformy albo ogólny obowiązek ustalania faktów w celu oceny prawdziwości identyfikacji i rejestracji przed publikacją oferty.

(43)Aby zapewnić identyfikowalność psów i kotów, należy nie tylko identyfikować je indywidualnie niepowtarzalnym identyfikatorem w formie transpondera, ale ich identyfikację należy również zarejestrować w bazie danych. W związku z tym państwa członkowskie powinny być zobowiązane do utworzenia i prowadzenia baz danych psów i kotów wprowadzanych do obrotu w Unii, aby zapewnić identyfikowalność tych zwierząt. Należy również zapewnić interoperacyjność tych baz danych. Ułatwi to dostęp do informacji na temat psów i kotów w całej Unii, a także umożliwi właściwym organom prowadzenie kontroli urzędowych, aby zapewnić zgodność z przepisami dotyczącymi dobrostanu zwierząt. Aby ułatwić interoperacyjność między krajowymi bazami danych, Komisja powinna ustanowić bazę indeksową.

(46)Egzekwowanie przepisów dotyczących przywozu należy zapewnić przez sporządzenie wykazu państw trzecich, którym zezwolono na wprowadzanie psów i kotów do obrotu w Unii w oparciu o przeprowadzoną przez Komisję ocenę wiarygodności ich kontroli urzędowych w zakresie egzekwowania przepisów dotyczących dobrostanu zwierząt wymaganych na mocy niniejszego rozporządzenia lub przepisów uznanych przez Unię za równoważne, w zakładach na ich terytorium wywożących lub zamierzających wywozić psy i koty na rynek Unii. W odniesieniu do tych państw trzecich należy ponadto ustanowić wykaz zakładów, w których hoduje i utrzymuje się psy i koty i które mogą wywozić te zwierzęta do Unii, aby zapewnić identyfikowalność i kontrole w unijnych punktach kontroli granicznej. Zgodnie z podejściem opartym na analizie ryzyka Komisja powinna przeprowadzić kontrolę niezawodności systemów kontroli urzędowych państw trzecich, zatwierdzonych na podstawie niniejszego rozporządzenia, jak również tych systemów, które ubiegają się o zatwierdzenie na podstawie niniejszego rozporządzenia. Zgodność z odpowiednimi przepisami niniejszego rozporządzenia lub przepisami uznawanymi przez Unię za przepisy równoważne powinna być ponadto poświadczona odpowiednim świadectwem zdrowia stosowanym na potrzeby takiego wywozu. W tym celu Komisja powinna dążyć do zmiany odpowiedniego wzoru urzędowego świadectwa, aby uwzględnić powiązane poświadczenie dotyczące dobrostanu zwierząt.

(47)Zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2016/429 ustanowiono wykaz państw trzecich upoważnionych do wprowadzania psów i kotów na terytorium Unii, w celu zarządzania ryzykiem wprowadzenia do Unii przenośnych chorób zwierząt. Zakres wykazu państw trzecich, o którym mowa w motywie 46, należy zatem ograniczyć do państw trzecich upoważnionych na podstawie rozporządzenia (UE) 2016/429 i zapewniających odpowiednie gwarancje, że ich właściwe organy mają możliwość kontrolowania zakładów, w których hoduje i utrzymuje się psy i koty do celów wywozu do Unii, i zapewniania, by te zakłady spełniały wymogi dotyczące dobrostanu zwierząt określone w niniejszym rozporządzeniu.

(48)W celu uwzględnienia postępu naukowo-technicznego, w szczególności opinii Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA), oraz jego skutków społecznych, gospodarczych i środowiskowych należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w celu uzupełnienia art. 6a niniejszego rozporządzenia przez dodanie cech genotypów, fenotypów i przesadnych cech pokrojowych, które są wykluczone z rozrodu, tak aby strategie hodowli nie skutkowały genotypami mającymi szkodliwy wpływ na zdrowie lub dobrostan psów i kotów. W kontekście pokazów piękności, wystaw i konkursów, po rozważeniu zarówno opinii naukowej EFSA, jak i specyficznej sytuacji społeczno-gospodarczej sektora, akty delegowane powinny odzwierciedlać stopniowe i zrównoważone podejście, aby zapewnić proporcjonalne wdrożenie możliwe w praktyce.

skreśla się

skreśla się

(55)Istotne jest, aby przepisy Unii podlegały regularnemu monitorowaniu i ocenie, żeby możliwe było dostosowanie ich w celu osiągnięcia oczekiwanych skutków. W związku z tym w ramach rozporządzenia należy nałożyć na Komisję obowiązek monitorowania dobrostanu psów i kotów w Unii oraz przeprowadzania oceny, która zostanie przedstawiona innym instytucjom Unii. Ocena ta powinna obejmować postępy technologiczne i naukowe, do których doszło między innymi w zakresie sposobów identyfikacji psów lub kotów, a także możliwości zastosowania alternatywnych rozwiązań, które są mniej inwazyjne niż wszczepienie transpondera. Ocena ta powinna też gwarantować, że unijny system identyfikowalności będzie odporny na oszustwa i stabilny, jak również powinna zapewniać proporcjonalność kosztu identyfikacji dla osób fizycznych i prawnych objętych obowiązkiem identyfikacji na mocy niniejszego rozporządzenia.

b)identyfikowalności psów i kotów hodowanych lub utrzymywanych w Unii lub wprowadzanych do obrotu w Unii.

1.Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do hodowli, utrzymywania, wprowadzania do obrotu oraz wprowadzania na terytorium Unii psów i kotów.

2.Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do hodowli, utrzymywania, wprowadzania do obrotu ani dostarczania psów lub kotów wykorzystywanych do celów naukowych lub do badań klinicznych wymaganych na potrzeby pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktów leczniczych przeznaczonych dla zwierząt.

4.„utrzymywanie” oznacza każdą czynność, która polega na trzymaniu psów i kotów, umieszczeniu ich lub zajmowaniu się nimi w zakładzie lub w ramach odpowiedzialności podmiotu;

5.„wprowadzanie do obrotu” oznacza sprzedaż, oferowanie na sprzedaż, dystrybucję lub jakąkolwiek inną formę przeniesienia własności lub odpowiedzialności, odpłatnie albo nieodpłatnie, z wyłączeniem okazjonalnego i nieregularnego bezpłatnego oddawania małej liczby psów i kotów przez osoby fizyczne w sposób inny niż za pośrednictwem platformy internetowej, a także zamieszczanie ofert dotyczących zwierząt we wszystkich powyższych celach;

skreśla się

7.„platforma internetowa” oznacza platformę internetową w rozumieniu art. 3 lit. i) rozporządzenia (UE) 2022/2065 pośredniczącą we wprowadzaniu do obrotu psów lub kotów;

skreśla się

11.„zakłady” oznaczają zakłady hodowlane, zakłady sprzedaży, schroniska i domy tymczasowe;

12.„zakłady hodowlane” oznaczają wszelkie pomieszczenia lub obiekty, w których utrzymuje się psy lub koty w celach rozrodu z zamiarem wprowadzenia ich potomstwa do obrotu, w tym gospodarstwa domowe;

13.„zakłady sprzedaży” oznaczają pomieszczenia lub obiekty, w których psy lub koty są utrzymywane w celu sprzedaży, lecz się w nich nie urodziły;

14.„schroniska” oznaczają wszelkie pomieszczenia lub obiekty, w tym gospodarstwa domowe, prowadzone przez osobę fizyczną lub prawną, w których utrzymuje się niechciane, porzucone, bezpańskie, zagubione lub odebrane właścicielom psy lub koty w celu wprowadzenia ich do obrotu;

15.„podmiot” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną, która wprowadza psy i koty do obrotu i odpowiada za zakład hodowlany, zakład sprzedaży lub schronisko lub za psy lub koty tam utrzymywane, lub osobę, która odpowiada za niechciane, porzucone, bezpańskie, zagubione lub odebrane właścicielom psy i koty oraz umieszcza je w domach tymczasowych;

skreśla się

19.„okaleczanie” oznacza interwencję, w tym zabieg chirurgiczny, przeprowadzoną w celach innych niż terapeutyczne lub diagnostyczne i innych niż sterylizacja chirurgiczna lub wszczepienie transpondera, która powoduje uszkodzenie lub utratę wrażliwej części ciała lub zmiany w strukturze kostnej psa lub kota;

20.„cierpienie” oznacza nieprzyjemny, niepożądany stan fizyczny lub psychiczny, który jest wynikiem narażenia zwierzęcia na szkodliwe bodźce lub nieustannego braku istotnych pozytywnych bodźców;

21.„pomieszczenia dla zwierząt” oznaczają budynki lub wydzieloną przestrzeń na zewnątrz zakładów, gdzie utrzymuje się psy i koty, na stałe lub tymczasowo;

22.„psiarnia” oznacza strukturę fizyczną obejmującą co najmniej jedną zagrodę do utrzymywania psów;

23.„kociarnia” oznacza strukturę fizyczną obejmującą co najmniej jedną zagrodę do utrzymywania kotów;

24.„opiekun zwierząt” oznacza osobę zajmującą się psami i kotami hodowanymi lub utrzymywanymi w zakładzie, w tym wolontariuszy, stażystów i pracowników zatrudnionych w niepełnym wymiarze czasu pracy;

26.„trzymanie na uwięzi” oznacza przywiązanie zwierzęcia do punktu mocującego lub przedmiotu w celu utrzymania go na pożądanym obszarze lub ograniczenia jego ruchu;

27.„kojec” oznacza klatkę, skrzynkę, boks, pojemnik lub przenośną strukturę, które służą do odgradzania psów lub kotów;

skreśla się

29.„odpowiedzialność związana z posiadaniem zwierząt” oznacza zobowiązanie właściciela psa lub kota lub przyszłego właściciela psa lub kota do wykonywania różnych obowiązków ukierunkowanych na zaspokajanie zdrowotnych, behawioralnych, środowiskowych i fizycznych potrzeb psa lub kota oraz do minimalizowania zagrożeń, jakie pies lub kot może stanowić dla społeczności, innych zwierząt lub otoczenia.

Z wyjątkiem przepisów określonych w art. 5 niniejszy rozdział nie ma zastosowania do:

–zakład hodowlany, w którym w roku kalendarzowym rodzą się najwyżej dwa mioty przeznaczone do wprowadzenia do obrotu, podlega tylko obowiązkom określonym w art. 5, art. 6 ust. 1, 1a i 1b, art. 6a, 7 i 8, art. 11 ust. 2, 3 i 4, art. 12 ust. 3, 4 i 7, art. 13 ust. 2 lit. b), c) i d), art. 14 ust. 2, 3, 4 i 5a, art. 15 i art. 15a ust. 1.

skreśla się

(Nie dotyczy polskiej wersji językowej)

Podmioty i opiekunowie zwierząt stosują następujące zasady dotyczące dobrostanu w odniesieniu do psów lub kotów hodowanych lub utrzymywanych w ich zakładzie:

a)psom i kotom zapewnia się wodę i karmę o jakości i w ilości umożliwiającej im prawidłowe i odpowiednie odżywianie i nawodnienie;

b)psy i koty utrzymuje się w odpowiednim i czystym otoczeniu fizycznym, które jest bezpieczne i wygodne, szczególnie pod względem przestrzeni, jakości powietrza, temperatury, światła, ochrony przed niekorzystnymi warunkami klimatycznymi i łatwości poruszania się i zapobiega się nadmiernemu stłoczeniu zwierząt;

c)psy i koty utrzymuje się, zapewniając im bezpieczeństwo, czystość i dobre zdrowie dzięki zapobieganiu chorobom, upośledzeniom czynnościowym, urazom i bólowi, wynikającym w szczególności z praktyk związanych z zarządzaniem i postępowaniem ze zwierzętami, z praktyk hodowlanych lub z okaleczania;

e)psy i koty utrzymuje się w taki sposób, aby zoptymalizować ich stan psychiczny przez zapobieganie negatywnym doświadczeniom pod względem czasu trwania i nasilenia lub ograniczanie ich, a także przez maksymalne zwiększenie możliwości zdobywania pozytywnych doświadczeń pod względem czasu trwania i nasilenia, zapobieganie rozwojowi nieprawidłowych powtarzalnych zachowań i innych zachowań wskazujących na negatywny dobrostan zwierząt oraz uwzględnianie indywidualnych potrzeb psa lub kota w różnych dziedzinach, o których mowa w lit. a)–d).

Ogólne obowiązki dotyczące dobrostanu

1.Podmioty i opiekunowie zwierząt odpowiadają za dobrostan psów lub kotów utrzymywanych w ich zakładach i będących pod ich kontrolą oraz za minimalizowanie wszelkich czynników ryzyka zagrażających ich dobrostanowi.

skreśla się

skreśla się

Powiadamianie o zakładach i ich rejestrowanie

Podmioty powiadamiają właściwe organy o swojej działalności, podając co najmniej następujące informacje:

c)rodzaj zakładu; zakład hodowlany, zakład sprzedający, schronisko albo dom tymczasowy;

e)potencjał zakładu wyrażony maksymalną liczbą psów i kotów, które mogą być utrzymywane w zakładzie.

1.Podmioty przekazują nabywcy psa lub kota na piśmie informacje niezbędne do umożliwienia mu zapewnienia dobrostanu psa lub kota, w tym informacje o odpowiedzialności związanej z posiadaniem zwierząt, oraz informacje o szczególnych potrzebach danego psa lub kota w kwestii karmienia, opieki, zdrowia, warunków przebywania i potrzeb behawioralnych, a także informacje o jego stanie zdrowia, w tym o szczepieniach.

2.Jeżeli podmioty oraz osoby fizyczne lub prawne zamieszczają na platformach internetowych ofertę wprowadzenia do obrotu psów i kotów, musi być wyświetlane co najmniej następujące ostrzeżenie zapisane wyraźną czytelną i pogrubioną czcionką:

2.„Zwierzę to nie zabawka. Zakup lub adopcja zwierzęcia to bardzo ważna decyzja życiowa. Jako właściciel masz obowiązek stale dbać o zaspokojenie potrzeb zwierzęcia związanych z jego zdrowiem i dobrostanem. Opieka nad zwierzęciem wymaga środków finansowych. Porzucenie zwierzęcia przez osobę, która podjęła się opieki nad nim, jest zabronione.”.

1.Opiekunowie zwierząt, z wyjątkiem nadzorowanych wolontariuszy i stażystów, muszą posiadać następujące kompetencje w odniesieniu do psów i kotów, którymi się zajmują:

b)umiejętność rozpoznawania ich ekspresji, w tym wszelkich oznak cierpienia, oraz określania i wdrażania odpowiednich środków łagodzących, które należy podjąć w takich przypadkach;

c)umiejętność stosowania właściwych praktyk w zakresie zarządzania zwierzętami, umiejętność stosowania i konserwacji urządzeń używanych w odniesieniu do gatunków znajdujących się pod ich opieką oraz umiejętność minimalizowania wszelkich zagrożeń dla dobrostanu zwierząt, zapobiegając w ten sposób cierpieniu;

Wizyty doradcze dotyczące dobrostanu

1.Podmioty:

a)zapewniają, aby do dnia … [1 rok od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia] lub w ciągu pierwszego roku od daty powiadomienia o nowym zakładzie zakłady, za prowadzenie których są odpowiedzialne, były co najmniej raz w roku wizytowane bez zapowiedzi przez urzędowego lekarza weterynarii, zatrudnionego przez właściwy organ, w celu zidentyfikowania i oceny czynników ryzyka dla dobrostanu zwierząt, udzielenia porady podmiotowi lub osobie fizycznej lub prawnej odpowiedzialnej za prowadzenie schroniska w sprawie środków, których celem jest wyeliminowanie ryzyk zagrażających dobrostanowi i zdrowiu zwierząt oraz środowisku, a także, jeżeli ustalenia wskazują, że czynniki ryzyka są poważne, złożenia sprawozdania właściwemu organowi zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2017/625 i przeprowadzenia wizyty następczej w ciągu dwóch miesięcy;

b)przechowują zapisy ustaleń wynikających z wizyty lekarza weterynarii, o której mowa w lit. a), oraz działań następczych, przechowują te zapisy przez co najmniej 5 lat od daty wizyty i udostępniają je na żądanie właściwym organom i lekarzowi weterynarii przeprowadzającemu wizytę.

2.Do dnia [24 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia] Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 23 uzupełniających niniejszy artykuł w celu określenia minimalnych kryteriów do identyfikacji i oceny czynników ryzyka przez weterynarza podczas wizyt doradczych dotyczących dobrostanu, w tym dotyczące działań następczych.

1.Podmioty zapewniają karmienie psów lub kotów zgodnie z wymogami określonymi w pkt 1 załącznika I.

2.Podmioty zapewniają odpowiednie karmienie i pojenie psów lub kotów poprzez dostarczanie im:

a)czystej i świeżej wody bez ograniczeń;

b)karmy w ilości i jakości wystarczającej do zaspokojenia potrzeb fizjologicznych, żywieniowych i metabolicznych oraz uczucia sytości psów i kotów w ramach diety dostosowanej do wieku, rasy, kategorii, poziomu aktywności oraz stanu zdrowia psów i kotów lub kotów, z myślą przede wszystkim o zapewnieniu i utrzymaniu dobrego stanu zdrowia;

3.Podmioty i opiekunowie zapewniają, aby urządzenia służące do karmienia i pojenia były utrzymane w czystości oraz były skonstruowane i zainstalowane w taki sposób, aby:

a)zapewniały równy dostęp wszystkim psom i kotom;

1.Podmioty, z wyjątkiem osób fizycznych lub prawnych odpowiedzialnych za prowadzenie schronisk, zapewniają psom i kotom pomieszczenia dla zwierząt zgodnie z załącznikiem I pkt 2.

2.Podmioty zapewniają, aby:

c)w zakładach hodowlanych i zakładach sprzedaży, gdzie psy i koty utrzymuje się w pomieszczeniach, temperaturę, względną wilgotność powietrza i stężenie gazów utrzymywano w granicach nieszkodliwych dla psów lub kotów oraz aby wentylacja była wystarczająca do zapobiegania przegrzaniu;

d)psy i koty miały wystarczającą przestrzeń do swobodnego poruszania się i wyrażania zachowań charakterystycznych dla danego gatunku zgodnie z ich potrzebami;

Podmiotom nie wolno utrzymywać psów ani kotów w kojcach.

W drodze odstępstwa kojców można używać wyłącznie do transportu, krótkotrwałej izolacji poszczególnych psów lub kotów oraz podczas uczestnictwa w pokazach, wystawach i konkursach, w przypadku szczeniąt lub kociąt o ograniczonej zdolności termoregulacji lub szczeniąt i kociąt razem z ich matkami, pod warunkiem ograniczenia do minimum stresu i uniknięcia cierpienia, a także zapewnienia psom i kotom możliwości stania oraz leżenia w naturalnej pozycji.

4.Utrzymywanie psów wyłącznie w pomieszczeniach jest zakazane. Psy utrzymywane w pomieszczeniach muszą mieć codzienny dostęp do przestrzeni na wolnym powietrzu, która umożliwia aktywność fizyczną, eksplorację terenu i socjalizację. Ponadto w przypadku gdy psy utrzymywane są w psiarni, podmioty projektują i budują indywidualne zagrody, aby umożliwić psom swobodny dostęp do ogrodzonej przestrzeni na zewnątrz i do przestrzeni wewnątrz pomieszczeń lub indywidualnego schronienia.

7.Podmioty zapewniają psom lub kotom ekspozycję na światło i możliwość przebywania w ciemności przez wystarczające i nieprzerwane okresy, aby zachować normalny rytm dobowy.

skreśla się

skreśla się

2.Podmioty i opiekunowie zapewniają, aby:

a)psy lub koty, za które są odpowiedzialne, były poddawane kontroli przeprowadzanej przez opiekunów zwierząt co najmniej raz dziennie, a psy i koty podatne na zagrożenia, takie jak osobniki nowo narodzone, psy i koty chore lub z urazami oraz suki i kotki w okresie okołoporodowym, były poddawane kontroli częściej;

b)psy lub koty, u których występują objawy choroby, niemocy, urazu lub w inny sposób naruszonego dobrostanu, były przenoszone – w razie potrzeby – bez zbędnej zwłoki do wyodrębnionego obszaru, leczone, w stosownych przypadkach, przez lekarza weterynarii oraz utrzymywane tam do czasu pełnego powrotu do zdrowia;

c)jeżeli w przypadkach, o których mowa w lit. b), nie da się osiągnąć powrotu do zdrowia, a psy lub koty doznają poważnego bólu lub cierpienia, którego nie można złagodzić, a dalsze utrzymywanie ich przy życiu jest sprzeczne z zasadami ich dobrostanu, mogą zostać poddane eutanazji wyłącznie przez lekarza weterynarii i za uprzednią zgodą podmiotu;

d)były dostępne środki w celu zapobiegania pasożytom zewnętrznym i wewnętrznym oraz ich zwalczania, w tym opieka weterynaryjna o charakterze prewencyjnym, na przykład szczepienia, w celu zapobiegania powszechnym chorobom, na które psy lub koty mogą być narażone, z należytym uwzględnieniem sytuacji epidemiologicznej;

e)materiały urozmaicające warunki bytowania nie stwarzały ryzyka wystąpienia zanieczyszczenia biologicznego lub chemicznego.

Podmioty odpowiedzialne za zakład hodowlany i ich opiekunowie zapewniają, aby:

a)suki lub kotki były poddane rozrodowi tylko wtedy, gdy osiągnęły minimalny wiek zgodnie z załącznikiem I pkt 3, rozwój ich układu kostnego zakończył się i nie zdiagnozowano u nich chorób, nie mają klinicznych oznak chorób lub stanów fizycznych, które mogłyby negatywnie wpłynąć na ich ciążę i dobrostan;

b)ciąże suk lub kotek zakończone wydaniem na świat miotów następowały z maksymalną częstotliwością zgodnie z załącznikiem I pkt 3; ;

skreśla się

e)nie zabijano ani nie porzucano psów i kotów, które nie są już wykorzystywane do rozrodu, w tym w wyniku przepisów określonych w niniejszym rozporządzeniu, ale by utrzymywano je, sprzedawano, przekazywano bezpłatnie lub znajdowano im nowy dom.

skreśla się

skreśla się

1.Podmioty zapewniają podjęcie środków w celu zaspokojenia potrzeb behawioralnych kotów lub psów zgodnie z załącznikiem I pkt 4.

2.Utrzymywanie psów i kotów w miejscach ograniczających ich naturalny ruch jest zakazane, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 12 ust. 3 akapit drugi, i przypadków wykonywania następujących procedur lub zabiegów:

a)badań fizykalnych;

b)indywidualnej identyfikacji psów i kotów oraz odczytywania informacji identyfikacyjnych;

3.Trzymanie zwierząt na uwięzi jest zakazane, z wyjątkiem czasu trwania leczenia.

1.Okaleczanie, w tym przycinanie uszu, obcinanie ogona, usuwanie pazurów lub innego rodzaju częściowa lub całkowita amputacja palców oraz resekcja fałd głosowych, jest zakazane, chyba że wykonuje się je z uwagi na wskazania lekarskie, które mogą obejmować względy profilaktyczne, diagnostyczne lub lecznicze, wyłącznie w celu zachowania, poprawy stanu zdrowia psów lub kotów lub zapobiegania urazom. W takim przypadku zabieg może wykonywać wyłącznie lekarz weterynarii, w znieczuleniu i długotrwałym znieczuleniu.

2.Podmioty dopilnowują, aby sterylizacja chirurgiczna była przeprowadzana wyłącznie w znieczuleniu i pod przedłużonym działaniem środków przeciwbólowych przez lekarza weterynarii.

3.Zakazuje się stosowania wobec zwierząt praktyk powodujących ból lub cierpienie:

(Nie dotyczy polskiej wersji językowej)

e)podnoszenia psów lub kotów za kończyny, głowę, ogon, uszy, skórę lub sierść.

1.Wszystkie psy i koty utrzymywane w zakładach, a także wszystkie psy i koty wprowadzane do obrotu są identyfikowane indywidualnie za pomocą podskórnego transpondera zawierającego mikroczip, zgodnie z załącznikiem II. Wszczepienia transpondera dokonuje lekarz weterynarii lub przeprowadza się je na jego odpowiedzialność. Jeżeli lekarz weterynarii uzna, że wszczepienie mikroczipa może w istotny sposób zagrozić zdrowiu psa lub kota, może tymczasowo opóźnić wszczepienie mikroczipa do czasu, gdy możliwe będzie odpowiednie podjęcie działań w związku z obawami dotyczącymi zdrowia zwierzęcia. Jeżeli pies lub kot doświadcza istotnych niekorzystnych reakcji po wszczepieniu mikroczipa, lekarz weterynarii podejmuje wszystkie konieczne działania, aby zapewnić zdrowie psa lub kota, włącznie z usunięciem mikroczipa.

2.W terminie dwóch dni roboczych po identyfikacji zgodnie z ust. 1 lekarz weterynarii rejestruje psy i koty w krajowej bazie danych, o której mowa w art. 19. Państwa członkowskie mogą zezwolić, by rejestrację prowadziły osoby inne niż lekarze weterynarii, o ile osoby te dysponują środkami, które pozwalają zagwarantować prawidłowość informacji wprowadzanych do bazy danych. Jeśli chodzi o psy i koty utrzymywane w zakładach, rejestracji dokonuje się w imieniu podmiotu prowadzącego zakład odpowiedzialnego za psa lub kota. Jeśli psa lub kota wprowadza do obrotu osoba fizyczna, rejestracji dokonuje się w imieniu tej osoby. W przypadku przeniesienia własności lub odpowiedzialności osoba fizyczna lub prawna wprowadzająca psa lub kota do obrotu dopilnowuje, aby każdą zmianę właściciela lub osoby odpowiedzialnej za zwierzę zarejestrowano w bazie danych, o której mowa w art. 19, w terminie dwóch tygodni od daty zmiany właściciela lub osoby odpowiedzialnej, zgodnie z warunkami określonymi przez odpowiedzialne państwo członkowskie.

Przed wprowadzeniem psa lub kota do obrotu podmiot lub osoba fizyczna dokonująca tego wprowadzenia przedstawia nabywcy zwierzęcia:

a)dowód potwierdzający identyfikację i rejestrację psa lub kota zgodnie z ust. 1 i 2 oraz link do systemu, o którym mowa w ust. 6;

Nabywcy muszą mieć możliwość zweryfikowania autentyczności identyfikacji i rejestracji wprowadzonych do obrotu psów i kotów za pośrednictwem systemu, o którym mowa w ust. 7.

Dostawcy platform internetowych dopilnowują, aby ich interfejs internetowy był zaprojektowany i zorganizowany w sposób, który ułatwia podmiotom lub innym osobom fizycznym lub prawnym wprowadzającym psy lub koty do obrotu wypełnienie ich obowiązków wynikających z ust. 3 oraz art. 8 ust. 2, zgodnie z art. 31 rozporządzenia (UE) 2022/2065, oraz informują nabywców w czytelny sposób o możliwości zweryfikowania identyfikacji i rejestracji psa lub kota za pośrednictwem linku do systemu, o którym mowa w ust. 6.

Osoba fizyczna lub prawna wprowadzająca psy lub koty do obrotu ponosi wyłączną odpowiedzialność za dokładność informacji przekazanych za pośrednictwem interfejsu platformy internetowej. Żaden z przepisów niniejszego ustępu nie może być interpretowany jako nakładający na dostawcę platformy internetowej ogólny obowiązek monitorowania w rozumieniu art. 8 rozporządzenia (UE) 2022/2065.

skreśla się

6.Komisja zapewnia publiczny i nieodpłatny dostęp do systemu internetowego, w ramach którego przeprowadza się zautomatyzowane kontrole autentyczności identyfikacji i rejestracji wprowadzonych do obrotu psów lub kotów, za pomocą bazy danych, o której mowa w art. 19. Komisja może – po przeprowadzeniu publicznej procedury wyboru, zgodnie z odpowiednimi przepisami tytułu VII rozporządzenia (UE, Euratom) 2018/1046 – powierzyć opracowanie, utrzymanie i obsługę tego systemu niezależnemu podmiotowi. System spełnia następujące kryteria:

Komisja przyjmuje akty wykonawcze, w których określa:

1.Właściwe organy ustanawiają i prowadzą bazy danych psów i kotów zidentyfikowanych i zarejestrowanych zgodnie z art. 17 i art. 21 ust. 4.

2.Państwa członkowskie dopilnowują, aby ich bazy danych, o których mowa w ust. 1, były zgodne z wymogami określonymi w akcie wykonawczym, o którym mowa w ust. 3 lit. b), w celu zapewnienia interoperacyjności tych baz, tak aby identyfikacja psa lub kota mogła być uwierzytelniona i śledzona w całej Unii.

b)interoperacyjności między bazami danych państw członkowskich a indeksową bazą danych;

1.Psy i koty mogą być wprowadzane do Unii w celu wprowadzenia ich do obrotu, o ile spełnione zostaną następujące warunki:

a)hodowano i utrzymywano je zgodnie z którymkolwiek z poniższych elementów:

(ii)warunkami uznanymi przez Unię zgodnie z art. 129 rozporządzenia (UE) 2017/625 za równoważne z warunkami określonymi w rozdziale II niniejszego rozporządzenia; lub

(iii)w stosownych przypadkach – z wymogami zawartymi w szczegółowej umowie zawartej między Unią a państwem wywozu.

b) pochodzą z państwa trzeciego lub terytorium oraz z zakładu wymienionego w wykazie zgodnie z art. 126 i 127 rozporządzenia (UE) 2017/625.

2.Świadectwo urzędowe, o którym mowa w art. 126 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/625, towarzyszące psom i kotom wprowadzanym do Unii z państw trzecich lub terytoriów w celu wprowadzenia do obrotu w Unii, zawiera poświadczenie zgodności z ust. 1 niniejszego artykułu.

3.Bez uszczerbku dla przepisów art. 10 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 576/2013 i art. 74 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2020/69211 lekarz weterynarii identyfikuje, za pomocą mikroczipa zgodnego z załącznikiem II, psy i koty, które mają być wprowadzone w do obrotu w Unii, przed ich wprowadzeniem na teren Unii. Importer dopilnowuje, by lekarz weterynarii zarejestrował psy i koty w krajowej bazie danych, o której mowa w art. 19, w terminie pięciu dni roboczych od ich wprowadzenia do Unii. Państwa członkowskie mogą zezwolić, by rejestrację prowadziły osoby inne niż lekarze weterynarii, o dysponują one środkami pozwalającymi zapewnić prawidłowość informacji wprowadzanych do bazy danych.

__________________

11 Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/692 z dnia 30 stycznia 2020 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do przepisów dotyczących wprowadzania do Unii przesyłek niektórych zwierząt, materiału biologicznego i produktów pochodzenia zwierzęcego oraz przemieszczania ich i postępowania z nimi po ich wprowadzeniu, Dz.U. L 174 z 3.6.2020, s. 379.

W przypadku gdy psy lub koty wprowadzane do Unii nie są jeszcze zarejestrowane w bazie danych państwa członkowskiego, o której mowa w art. 19 ust. 1, są one rejestrowane w bazie danych państwa członkowskiego wjazdu przez lekarza weterynarii na granicy Unii. Rejestracji dokonuje się w imieniu właściciela lub osoby odpowiedzialnej za zwierzę, a jej ramach odnotowuje się zakład pochodzenia wymieniony w wykazie zgodnie z ust. 2. Państwa członkowskie mogą zezwolić, by rejestrację prowadziły osoby inne niż lekarze weterynarii, o ile osoby te dysponują środkami, które pozwalają zagwarantować prawidłowość informacji wprowadzanych do bazy danych.

skreśla się

Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 23 w celu zmiany załączników do niniejszego rozporządzenia, aby uwzględnić postęp naukowo-techniczny, w tym – w stosownych przypadkach – opinie naukowe Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności, oraz skutki społeczne, gospodarcze i środowiskowe, w odniesieniu do:

a)wymogów dotyczących pojenia i karmienia i procesu odsadzenia;

c)wymogów dotyczących oświetlenia;

h)minimalnego i maksymalnego wieku suk i kotek umożliwiającego rozród;

j)wymogów dotyczących transponderów stosowanych w celu indywidualnej identyfikacji psów i kotów;

2.Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 6 ust. 2b, art. 6a ust. 3 i art. 22, powierza się Komisji na czas nieokreślony od dnia [data wejścia w życie niniejszego rozporządzenia] r.

3.Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 6 ust. 2b, art. 6a ust. 3 i art. 22, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

6.Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 6 ust. 2b, art. 6a ust. 3 i art. 22 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy przed upływem tego terminu zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady termin ten przedłuża się o dwa miesiące.

1.Niniejsze rozporządzenie nie uniemożliwia państwom członkowskim utrzymania ani przyjmowania bardziej rygorystycznych przepisów krajowych zapewniających szerszą ochronę dobrostanu psów i kotów oraz gwarantujących ich identyfikowalność, pod warunkiem że przepisy te nie są sprzeczne z niniejszym rozporządzeniem i nie zakłócają prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o takich przepisach krajowych. Komisja przedstawia je pozostałym państwom członkowskim.

skreśla się

skreśla się

4.Państwa członkowskie mające bardziej rygorystyczne przepisy krajowe, o których mowa w ust. 1, nie zakazują ani nie utrudnią wprowadzania do obrotu na swoim terytorium psów i kotów utrzymywanych w innym państwie członkowskim na tej podstawie, że dane psy i koty nie były utrzymywane zgodnie z bardziej rygorystycznymi przepisami krajowymi dotyczącymi dobrostanu zwierząt.

1.Na podstawie sprawozdań otrzymanych zgodnie z art. 20 oraz dodatkowych istotnych informacji Komisja do dnia [7 lat po dacie wejścia w życie niniejszego rozporządzenia] r., a następnie co 5 lat, publikuje sprawozdanie monitorujące dotyczące dobrostanu psów i kotów wprowadzanych do obrotu w Unii. W sprawozdaniu monitorującym ocenia się skuteczność, efektywność, adekwatność, spójność, skutki społeczno-gospodarcze i unijną wartość dodaną niniejszego rozporządzenia w osiąganiu jego celów. W szczególności Komisja ocenia:

2.Do dnia [12 lat od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia] r. Komisja przeprowadza ocenę niniejszego rozporządzenia, w tym ocenę ewentualnego maksymalnego wieku rozrodczego psów i kotów, i przedkłada Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu i Komitetowi Regionów sprawozdanie na temat głównych ustaleń.

Państwa członkowskie ustanawiają przepisy dotyczące kar za naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia, a także za naruszenia wynikające z porzucenia zwierząt domowych, i podejmują wszelkie niezbędne środki, aby zapewnić ich wykonanie. Przewidziane kary muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia [2 lata od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia], z wyjątkiem:

1.Karmienie i pojenie

1.1.Psy i koty karmi się co najmniej dwa razy dziennie. Szczenięta i kocięta karmi się częściej.

skreśla się

skreśla się

skreśla się

1.2.Każde szczenię lub kocię jest karmione siarą przez co najmniej pierwsze dwa dni życia, a następnie mlekiem pochodzącym od jego matki lub posiadającej pokarm suki lub kotki. Jeżeli to niemożliwe, ponieważ jest ona chora lub w inny sposób niezdolna do wykarmienia swojego potomstwa, lub jeżeli jest to niewystarczające, szczenię lub kocię jest karmione preparatem mlekozastępczym przeznaczonym dla szczeniąt i kociąt z taką częstotliwością, jaką zaleca producent preparatu lub lekarz weterynarii.

skreśla się

1.4.Wszystkie nieodsadzone szczenięta i kocięta są karmione taką ilością mleka, preparatu mlekozastępczego lub połączenia obydwu, aby mogły stopniowo przybierać na wadze.

skreśla się

skreśla się

2.2.1.Psom i kotom zapewnia się ekspozycję na światło przez co najmniej 7 godzin na dobę.

2.2.2.Sztuczne oświetlenie ma szerokie lub pełne spektrum, o częstotliwości co najmniej 80 Hz.

skreśla się

2.2.4.Koty i psy mają możliwość przebywania bez oświetlenia sztucznego przez co najmniej 8 godzin na dobę.

2.3.3.Jeżeli w zagrodzie przebywa więcej niż jeden pies lub kot, podmioty, wprowadzając określone środki (np. panele separacyjne), muszą dopilnować, aby zwierzęta te nie stanowiły dla siebie zagrożenia ze względu na agresywne zachowanie.

3.2.Suki poddaje się rozrodowi dopiero od drugiej rui.

3.3.Suka lub kotka wydaje na świat nie więcej niż 3 mioty w okresie 2 lat.

3.4.W przypadku suk i kotek, które w okresie 2 lat wydały na świat trzy mioty, łącznie z miotami martwo urodzonymi, następuje okres rekonwalescencji wynoszący co najmniej 1 rok.

c)miejsca, w których trzymane są koty i psy, były wyposażone w dostępne dla wszystkich zwierząt konstrukcje i przedmioty urozmaicające warunki bytowania, które stwarzają stymulujące otoczenie oraz w miarę możliwości zawierają konstrukcje umożliwiające wspinanie się i ukrywanie, a także które zmniejszają frustrację zwierząt;

Transpondery używane do indywidualnej identyfikacji psów i kotów zgodnie z wymogami określonymi w art. 17 i art. 21 muszą spełniać następujące wymogi:

1.Liczba psów i kotów zarejestrowanych w ujęciu rocznym, zgodnie z art. 17 i art. 21 ust. 4.

2.Liczba zatwierdzonych zakładów hodowlanych w ujęciu rocznym, zgodnie z art. 7a.