A.mając na uwadze, że proponowana klasyfikacja państw w kategoriach ryzyka na podstawie rozporządzenia (UE) 2023/1115 nie odzwierciedla dokładnie obecnej sytuacji w danych państwach, ponieważ opiera się na nieaktualnych danych i nie uwzględnia wszystkich istotnych i dostępnych wskaźników ryzyka;

B.mając na uwadze, że rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2025/1093 nie odzwierciedla dokładnie realiów w danych państwach, ponieważ nie uwzględnia kluczowych czynników rzeczywistych, w szczególności obecnej dynamiki użytkowania gruntów i degradacji lasów; mając na uwadze, że uznanie degradacji za czynnik ryzyka doprowadziłoby do zaklasyfikowania niektórych państw członkowskich w wyższych kategoriach ryzyka, podważając tym samym założenie, że łańcuchy dostaw w Unii są automatycznie klasyfikowane w kategorii niskiego ryzyka https://www.eea.europa.eu/publications/how-are-european-forest/how-are-european-forest-ecosystems-doing.;

C.mając na uwadze, że kluczowe zmiany w zakresie zarządzania, tendencji wylesiania i mechanizmów egzekwowania, które zaszły od 31 grudnia 2020 r., czyli daty granicznej wskazanej w art. 2 rozporządzenia (UE) 2023/1115, nie zostały odpowiednio odzwierciedlone w metodologii;

D.mając na uwadze, że dane, na których opiera się klasyfikacja ryzyka, pochodzą przede wszystkim z globalnej oceny zasobów leśnych przeprowadzonej przez Organizację Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa, przy czym najnowsze dane krajowe obejmujące pełne cykle pochodzą sprzed 2020 r., w związku z czym nie odzwierciedlają one odpowiednio lub sprawiedliwie niedawnych działań krajowych podjętych w celu zapobiegania wylesianiu, zaktualizowanej polityki użytkowania gruntów, poprawy monitorowania satelitarnego w czasie rzeczywistym ani najnowszych tendencji wylesiania w różnych krajach https://www.fao.org/forest-resources-assessment/en.;

E.mając na uwadze, że metodologia klasyfikacji państw w kategoriach ryzyka nie jest przejrzysta w odniesieniu do sposobu ważenia różnych czynników ryzyka i nie uwzględnia różnorodności regionalnej w poszczególnych krajach; mając na uwadze, że budzi to poważne obawy co do uczciwości i wiarygodności metodologii klasyfikacji;

F.mając na uwadze, że metodologia klasyfikacji państw w kategoriach ryzyka jest błędna, ponieważ koncentruje się przede wszystkim na zagregowanych historycznych wskaźnikach wylesiania, a podejście to nie uwzględnia wielowymiarowego charakteru ryzyka wylesiania, gdyż nie obejmuje pełnego zakresu wskaźników określonych w art. 29 rozporządzenia (UE) 2023/1115;

G.mając na uwadze, że podejście leżące u podstaw obecnej metodologii ustanowionej w rozporządzeniu (UE) 2023/1115 nie zapewnia wystarczającej elastyczności, aby uwzględnić terminowe aktualizacje, co powoduje znaczną niepewność i potencjalną zmienność na rynkach;

H.mając na uwadze, że bez jasno określonego mechanizmu regularnej i przejrzystej ponownej oceny klasyfikacja państw w kategoriach ryzyka jest niedostosowana do zmieniających się warunków, co podważa zarówno skuteczność rozporządzenia (UE) 2023/1115, jak i funkcjonowanie światowych rynków towarowych;

I.mając na uwadze, że brak jasnych ścieżek umożliwiających państwom zmianę klasyfikacji w kategoriach ryzyka za pomocą widocznych postępów podważa rolę rozporządzenia (UE) 2023/1115 jako pozytywnego mechanizmu zachęcającego i ogranicza jego potencjał w zakresie stymulowania zrównoważonej transformacji w terenie,

J.mając na uwadze, że kryterium utraty lasów netto w latach 2015–2020, stosowane do określenia kategorii niskiego ryzyka, o której mowa w art. 29 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2023/1115, uwzględnia całkowitą utratę obszarów leśnych, a nie wylesianie wąsko zdefiniowane w tym rozporządzeniu, a tym samym obejmuje obszary tymczasowej zmiany pokrywy leśnej lub gospodarkę leśną niezwiązaną ze zmianą użytkowania gruntów, co podważa spójność metodologiczną i pewność prawa;

K.mając na uwadze, że metodologia klasyfikacji państw w kategoriach ryzyka wprowadza względny próg wynoszący 0,2 % rocznej utraty obszarów leśnych oraz bezwzględny próg rocznej utraty lasów wynoszący 70 000 hektarów, przy czym nie przedstawia jasnego uzasadnienia tych konkretnych wartości; mając na uwadze, że niektóre kraje o wysokim poziomie wylesiania, takie jak Stany Zjednoczone, plasują się nieco poniżej progu bezwzględnego, co budzi wątpliwości co do obiektywności i solidności wybranych wskaźników;

L.mając na uwadze, że ocena ryzyka wylesiania w oparciu o ekspansję gruntów uprawnych wykorzystywanych na potrzeby odnośnych towarów zdefiniowanych w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2023/1115 oraz skalę produkcji zwierzęcej i produkcji drewna jest nieprecyzyjna; mając na uwadze, że uwzględnienie ogólnej produkcji drewna jako wskaźnika zastępczego ryzyka wylesiania budzi wątpliwości metodologiczne, ponieważ łączy legalną działalność leśną z wylesianiem wynikającym ze zmiany użytkowania gruntów;

M.mając na uwadze, że obecny system obejmujący tylko trzy kategorie ryzyka jest niewystarczający, aby odpowiednio rozróżnić kraje o bardzo zróżnicowanych poziomach ryzyka wylesiania;

N.mając na uwadze, że brak zróżnicowanego podejścia może osłabić motywację bardziej ambitnych rządów do podejmowania dalszych działań, ponieważ w rzeczywistości penalizuje postęp i nie uwzględnia znaczących wysiłków na rzecz zwalczania wylesiania;

O.mając na uwadze, że Komisja powinna zająć się niedociągnięciami metodologicznymi obecnego systemu klasyfikacji obejmującego trzy kategorie przez rozważenie wprowadzenia czwartej kategorii – „o znikomym ryzyku” – aby odzwierciedlić rzeczywistość niektórych krajów lub regionów, w których ryzyko wylesiania lub degradacji lasów jest faktycznie znikome ze względu na solidne ramy prawne, niską dynamikę zmiany użytkowania gruntów i praktyki zrównoważonego gospodarowania gruntami;

P.mając na uwadze, że obecny system może prowadzić do nadmiernego uproszczenia ryzyka wylesiania przez przyznawanie statusu krajom na podstawie przestarzałych danych lub średnich krajowych, co może stworzyć fałszywe poczucie bezpieczeństwa i potencjalnie ograniczyć obowiązek należytej staranności w odniesieniu do produktów pochodzących z obszarów, na których utrzymuje się nielegalne wylesianie;

Q.mając na uwadze, że chociaż obecne dane wskazują na zlokalizowany wzrost wylesiania w niektórych regionach świata, zmiany te uwypuklają potrzebę szczegółowego i specyficznego dla danego regionu monitorowania zamiast statycznej krajowej klasyfikacji ryzyka, która stwarza ryzyko błędnego określenia ogólnej tendencji i ignorowania postępów lub niepowodzeń regionalnych;

R.mając na uwadze, że wiarygodne i długoterminowe badania, takie jak „Deforestación en la Amazonía: Pasado y Futuro” [Wylesianie w Amazonii – przeszłość i przyszłość] https://infoamazonia.org/wp-content/uploads/2023/03/DEFORESTACION-AMAZONIA-2025_21032023.pdf., opublikowane w 2023 r. przez Amazońską Sieć Georeferencyjnych Informacji Społeczno-Środowiskowych, pokazują złożoność i zmienność dynamiki wylesiania spowodowanego cyklami politycznymi, poziomami egzekwowania prawa i lokalnymi warunkami społeczno-gospodarczymi, a zatem wskazują na potrzebę bardziej elastycznego podejścia uwzględniającego kontekst zamiast sztywnych wskaźników krajowych;

S.mając na uwadze, że obecny model klasyfikacji ryzyka nie uwzględnia zmienności światowych rynków towarowych, na których wahania cen, dynamika handlu i zmiany popytu mogą szybko zmienić presję związaną z wylesianiem;

T.mając na uwadze, że klasyfikacja ryzyka powinna również umożliwiać stworzenie regulowanego mechanizmu kompensacyjnego, mającego zastosowanie wyłącznie poza obszarami pierwotnymi lub obszarami o wysokiej różnorodności biologicznej;

U.mając na uwadze, że obecny krajowy system wskaźników może zniechęcać do współpracy i wymiany danych przez państwa produkujące odnośne towary, zwłaszcza jeżeli uznają one klasyfikację państw w kategoriach ryzyka za niesprawiedliwą lub motywowaną politycznie; mając na uwadze, że wspieranie wzajemnego zaufania i zaangażowania wymaga sprawiedliwego, opartego na dowodach i na współpracy podejścia, które zachęca do przejrzystości i rozliczalności, a nie do stosowania represyjnych oznaczeń;

V.mając na uwadze, że organizacje środowiskowe i organizacje społeczeństwa obywatelskiego z krajów produkujących odnośne towary wyraziły obawy co do braku inkluzywnych konsultacji przy opracowywaniu krajowego systemu wskaźników, podkreślając znaczenie procesów partycypacyjnych z udziałem społeczności rdzennych, lokalnych zainteresowanych stron i władz regionalnych;

1.uważa, że rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2025/1093 wykracza poza uprawnienia wykonawcze przewidziane w rozporządzeniu (UE) 2023/1115;

2.wzywa Komisję do uchylenia rozporządzenia wykonawczego (UE) 2025/1093;

3.apeluje do Komisji o przegląd krajowego systemu wskaźników w celu zagwarantowania, że będzie on opierać się na aktualnych danych, umożliwiać zróżnicowanie regionalne i uwzględniać przejrzyste ważenie wskaźników ryzyka;

4.wzywa Komisję do ustanowienia jasnych, określonych w czasie i przejrzystych procedur regularnej ponownej oceny klasyfikacji ryzyka w poszczególnych krajach na podstawie wymiernych postępów i aktualnych danych naukowych;

5.podkreśla znaczenie współpracy z krajami produkującymi odnośne towary i zainteresowanymi stronami w drodze inkluzywnych i partycypacyjnych procesów oraz zapewnienia wsparcia dla reform gospodarki leśnej i systemów identyfikowalności;

6.apeluje o środki uzupełniające, takie jak partnerstwa na rzecz lasów, pomoc techniczna i zachęty do sprawiedliwego handlu, które będą towarzyszyć procesowi analizy wskaźników i promować zrównoważoną transformację w regionach produkujących towary;

7.zobowiązuje swoją przewodniczącą do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich.