A.overwegende dat Ryan Cornelius, een 71-jarige Britse staatsburger die getrouwd is met een EU-burger, sinds 2008 willekeurig wordt vastgehouden in de Verenigde Arabische Emiraten (VAE), nadat hij was veroordeeld op grond van valse beschuldigingen van fraude in verband met een lening van de Dubai Islamic Bank (DIB) voor een vastgoedontwikkelingsproject;

B.overwegende dat hij aanvankelijk was veroordeeld tot tien jaar gevangenisstraf, maar dat zijn vonnis net voor zijn geplande vrijlating in 2018 met nog eens twintig jaar werd verlengd op grond van Wet 37 van 2009 van Dubai, met terugwerkende kracht en in strijd met de internationale rechtsnormen;

C.overwegende dat de regering van de VAE volgens mensenrechtenorganisaties een zorgwekkende staat van dienst heeft op het gebied van willekeurige detentie, oneerlijke processen en beschuldigingen van foltering;

D.overwegende dat de vastgoedontwikkeling die door de DIB bij Ryan Cornelius in beslag is genomen, volgens onafhankelijke accountants aantoonbaar vele malen het bedrag van zijn uitstaande schuld aan de bank waard is;

E.overwegende dat de UNWGAD zijn aanhoudende opsluiting heeft aangemerkt als een schending van het internationaal recht en daarbij heeft gewezen op het gebrek aan een eerlijke rechtsgang, gedwongen bekentenissen, eenzame opsluiting, ontzegging van juridisch advies en gedwongen ondertekening van documenten in het Arabisch;

F.overwegende dat Ryan Cornelius nog steeds in onmenselijke gevangenisomstandigheden wordt vastgehouden, met een verslechterende gezondheid en zonder behoorlijke toegang tot gezondheidszorg;

G.overwegende dat in artikel 7, lid 1, van Wet 37 van 2009 van Dubai is bepaald dat de veroordeelde persoon (de schuldenaar) niet tot een gevangenisstraf wordt veroordeeld indien hij ouder is dan 70 jaar; overwegende dat Ryan Cornelius in 2024 70 jaar is geworden en als zodanig op grond van deze wet een vrijstelling moet krijgen;