1.apeluje o powszechną mobilizację wszystkich dostępnych zasobów finansowych i instrumentów w celu wzmocnienia bezpieczeństwa oraz suwerenności przemysłowej i technologicznej UE, w tym zwiększenia odporności i ochrony infrastruktury krytycznej – takiej jak systemy elektroenergetyczne, wodne i komunikacyjne – w celu ochrony obywateli i przedsiębiorstw UE oraz łagodzenia skutków przerw w dostawie prądu i innych poważnych zakłóceń, przyspieszenia transformacji i inwestowania w nią, zwiększenia konkurencyjności, generowania trwałego wzrostu gospodarczego, tworzenia wysokiej jakości miejsc pracy, wspierania MŚP i wsparcia konwergencji społecznej i spójności w kontekście niestabilności geopolitycznej i napięć międzynarodowych; podkreśla, że Europa pozostaje w tyle, a brak dalszych działań grozi utratą jej znaczenia na arenie międzynarodowej;

2.z zadowoleniem przyjmuje wznowienie debaty na temat potrzeby przywrócenia konkurencyjności i produktywności oraz wzrostu gospodarczego w UE, do czego przyczyniły się sprawozdania Draghiego i Letty; przypomina, że wzrost produktywności można osiągnąć głównie poprzez inwestycje w innowacyjne działania, w tym w transformację; zwraca uwagę, że konkurencja może stymulować produktywność, inwestycje i innowacje;

3.uznaje sprawozdania Draghiego i Letty za jeden z wielu sygnałów ostrzegawczych dla europejskich i krajowych decydentów, a także punkt wyjścia do działań wspierających inwestycje zarówno prywatne, jak i publiczne, w szczególności na potrzeby sektorów technologii w procesie transformacji, transformacji sektora motoryzacyjnego i przemysłu ciężkiego, w tym przemysłu stalowego i chemicznego; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja uznaje rolę finansów publicznych w mobilizacji finansów prywatnych i wspieraniu innowacji w UE; zwraca uwagę, że brak postępów w integracji rynków finansowych UE często wynikał z zastrzeżeń państw członkowskich; wzywa państwa członkowskie do wykorzystania obecnej dynamiki i współpracy z Parlamentem w celu rzeczywistego przyspieszenia integracji rynków finansowych UE; przypomina, że działania Unii Europejskiej w kierunku osiągnięcia URK nie przyniosły ostatecznego rezultatu od 2015 r.; zachęca wszystkie strony do podjęcia starań w celu jak najszybszego osiągnięcia unii oszczędności i inwestycji;

4.z zaniepokojeniem odnotowuje ryzyko negatywnych wstrząsów dla wzrostu gospodarczego MFW, „World Economic Outlook” [Światowa prognoza gospodarcza], kwiecień 2025 r. oraz trwające zawirowania na rynkach finansowych i niepewność geopolityczną, co może zagrozić przede wszystkim dobrobytowi europejskich obywateli, pracowników i przedsiębiorstw; zauważa, że niepewność geopolityczna już znacznie zwiększyła zmienność rynków finansowych i doprowadziła do osłabienia dolara amerykańskiego oraz że bezpieczeństwo jest warunkiem wstępnym trwałego wzrostu;

5.uznaje, że solidne ramy regulacyjne UE przyczyniły się do jej stabilności finansowej; uważa, że ta stabilność i przewidywalność legislacyjna mogłaby stać się prawdziwą przewagą komparatywną i konkurencyjną, ponieważ czynniki te mają kluczowe znaczenie dla zaufania inwestorów międzynarodowych; przypomina o nierozerwalnym związku między praworządnością a zrównoważonym i konkurencyjnym wzrostem gospodarczym; podkreśla, że solidność sektora finansowego jest kluczowym elementem jego konkurencyjności;

6.uznaje dotychczasowe prace nad budową unii rynków kapitałowych, począwszy od „Planu działania na rzecz tworzenia unii rynków kapitałowych” we wrześniu 2015 r.; ubolewa, że od tego czasu postęp w integracji rynków kapitałowych UE jest ograniczony i wzywa do jego przyspieszenia; z zadowoleniem przyjmuje w związku z tym przyjęcie komunikatu Komisji zatytułowanego „Unia oszczędności i inwestycji. Strategia na rzecz zwiększenia zamożności obywateli i konkurencyjności gospodarczej w UE”, w którym przedstawiono różne inicjatywy polityczne i który ma na celu integrację rynków finansowych UE oraz skuteczne kierowanie oszczędności na inwestycje;

7.podkreśla, że ważne jest zwiększenie zaufania do systemu bankowego oraz że zapewnienie stabilności finansowej i promowanie skutecznego jednolitego rynku to podstawowe cele UE; uznaje, że osiągnięcie unii bankowej musi być strategicznym priorytetem w pogłębianiu unii gospodarczej i walutowej; apeluje do Rady o przyspieszenie przyjęcia pozostałych przepisów w celu zabezpieczenia ram stabilności finansowej i sfinalizowania unii bankowej;

8.nalega, aby pilnie podjąć działania, przyspieszyć proces decyzyjny, zmniejszyć opóźnienia we wdrażaniu oraz przyspieszyć decyzje w sprawie instrumentów UE i mechanizmów wsparcia;

9.uważa, że Unia musi poczynić postępy w zakresie unii rynków kapitałowych, aby zwiększyć inwestycje sektora prywatnego; podkreśla, że osiągnięcie minimalnego rocznego poziomu dodatkowych inwestycji niezbędnych do odbudowy zrównoważonego i innowacyjnego sektora przemysłowego oraz zapewnienia dobrobytu Unii będzie również wymagało wsparcia ze strony sektora publicznego; podkreśla, że wzrost wydajności stworzyłby również większą przestrzeń fiskalną;

10.podkreśla, że zbyt dużo kapitału nie jest produktywnie wykorzystywane w UE; zaznacza, że przedsiębiorstwa, zwłaszcza MŚP, nie są w stanie w pełni wykorzystać istniejących rynków kapitałowych w Europie do finansowania i inwestycji;

11.ubolewa nad faktem, że wielu przedsiębiorców mających siedzibę w UE odczuwa potrzebę relokacji, aby uzyskać łatwiejszy dostęp do finansowania i zasobów; zauważa z zaniepokojeniem, że ze względu na brak dużych funduszy kapitału wysokiego ryzyka i rentownych możliwości wyjścia w UE decydują się na zwiększenie skali działalności z wykorzystaniem inwestycji zagranicznych i na rynkach zagranicznych; zauważa, że wynika to z braku zintegrowanej unii rynków kapitałowych w UE oraz z faktu, że rynki UE nie są jeszcze w stanie zaspokoić swoich potrzeb; przypomina, że w UE rocznie powstaje więcej przedsiębiorstw typu start-up niż w Stanach Zjednoczonych, a zwrot z inwestycji kapitału wysokiego ryzyka w Unii jest o około 6 % wyższy niż w USA Centrum Studiów nad Polityką Europejską, „It’s finally time to leverage pension funds to foster EU productivity and benefit pensioners” [Nadszedł czas, by wykorzystać fundusze emerytalne do zwiększenia produktywności w UE, z korzyścią dla emerytów], 10 lutego 2025 r., https://www.ceps.eu/its-finally-time-to-leverage-pension-funds-to-foster-eu-productivity-and-benefit-pensioners/., co wskazuje, że instytucje Unii muszą wspierać tworzenie bardziej atrakcyjnego i wspierającego otoczenia dla innowacji i wzrostu; zgadza się ze sprawozdaniem Draghiego i Letty, że UE powinna dalej rozwijać swoje rynki kapitału wysokiego ryzyka, i w związku z tym podkreśla znaczenie rozwoju silnego ekosystemu dla kapitału wysokiego ryzyka i inwestycji w UE oraz wzywa do tworzenia kapitału wysokiego ryzyka dla przedsiębiorstw w celu uzyskania inwestycji na naszych rynkach, takich jak wystarczająco duże europejskie fundusze wzrostu i wykupu; podkreśla, że wsparcie publiczne dla rynków kapitału wysokiego ryzyka powinno priorytetowo traktować projekty zgodne z priorytetami UE;

12.podkreśla, że europejskie rynki finansowe muszą być atrakcyjne i łatwo dostępne zarówno dla emitentów, jak i inwestorów; wskazuje, że dotyczy to zarówno rynku pierwotnego, jak i wtórnego; podkreśla, że decyzja o notowaniu na rynku regulowanym często wiąże się z dodatkowymi wymogami dla przedsiębiorstw, również w celu ochrony inwestorów; zauważa, że takie wymogi mogą zniechęcać do pierwszej oferty publicznej; wzywa Komisję do stałego monitorowania i zmniejszania kosztów administracyjnych i kosztów przestrzegania przepisów ponoszonych przez spółki notowane na rynku regulowanym, w szczególności w przypadku małych i średnich przedsiębiorstw; z zadowoleniem odnotowuje, jako pierwszy krok w tym kierunku, niedawno przyjęty akt w sprawie dopuszczania do obrotu giełdowego, który ułatwi przedsiębiorstwom o różnej wielkości, w tym MŚP, wejście na europejskie giełdy papierów wartościowych; apeluje o pragmatyczne wdrożenie aktu w sprawie dopuszczania do obrotu giełdowego i wzywa Komisję do dalszego rozwijania tej inicjatywy, w szczególności w odniesieniu do badań kapitałowych dla MŚP oraz dzięki wzmocnieniu rynków rozwoju MŚP, które pomogły mniejszym przedsiębiorstwom przedstawić pierwszą ofertę publiczną;

13.podkreśla, że inwestycje publiczne odgrywają kluczową rolę w uzupełnianiu inwestycji prywatnych; wzywa Komisję do przedstawienia wniosków, które będą miały na celu zmobilizowanie dodatkowego kapitału, również w celu wsparcia celów określonych w art. 3 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE); uważa, że instrumenty finansowe i gwarancje budżetowe stanowią skuteczny sposób wykorzystania zasobów służący osiągnięciu kluczowych celów polityki UE; przypomina, że dobrze zaprojektowane gwarancje budżetowe i instrumenty finansowe oparte na potrzebach rynkowych stanowią wysoce efektywne wykorzystanie ograniczonych zasobów budżetowych UE w celu zmniejszenia ryzyka inwestycyjnego i przyciągania kapitału prywatnego;

14.podkreśla, że zasoby publiczne powinny być ukierunkowane na zapewnianie jakości, skuteczności, zrównoważonego charakteru i dostępności usług publicznych i infrastruktury, zwłaszcza usług i infrastruktury związanych z usługami świadczonymi w interesie ogólnym, przy jednoczesnym stymulowaniu prywatnych inwestycji w innowacyjne i czyste technologie i gałęzie przemysłu na ściśle określonych warunkach;

15.podkreśla, że zlikwidowanie luki inwestycyjnej nie jest wyłącznie kwestią mobilizacji dużych kwot finansowych, ale także zapewnienia, aby UE była przygotowana do kierowania funduszy na inwestycje produkcyjne; podkreśla, że potencjał instytucjonalny, jasność przepisów i jakość projektów mają kluczowe znaczenie dla efektywnego wykorzystania kapitału publicznego i prywatnego; zauważa zatem, że ze względu na szereg czynników, w tym ograniczony dostęp do szerszego portfela rynkowego, jakość produktów i opłaty, wiele produktów UE nie zapewnia wystarczających zysków;

16.przypomina, że wzrost produktywności można osiągnąć głównie poprzez inwestycje w innowacyjne działania; przypomina, że nadal jest daleko do osiągnięcia celu zakładający przeznaczenie 3 % PKB na badania i innowacje; apeluje do Komisji i państw członkowskich o zapewnienie wystarczającego finansowania i narzędzi do osiągnięcia tego celu;

17.ubolewa, że niski poziom edukacji finansowej w wielu państwach członkowskich stanowi poważne wyzwanie dla ekonomicznej autonomii obywateli oraz rozwoju silnej i konkurencyjnej gospodarki; przypomina, że słaba edukacja finansowa utrudnia społeczeństwu podejmowanie świadomych decyzji dotyczących oszczędzania, inwestowania i planowania emerytalnego; potwierdza, że ta luka w edukacji finansowej utrudnia rozwój kultury inwestycyjnej, która ma kluczowe znaczenie dla wzrostu gospodarczego; podkreśla znaczenie ambitnej, wymiernej i zdecydowanej strategii UE na rzecz promowania wiedzy finansowej w Europie, dzięki czemu obywatele będą mogli skuteczniej chronić i wykorzystywać swoje oszczędności oraz nastąpi rozwój atrakcyjniejszego rynku kapitałowego;

18.z zadowoleniem przyjmuje cel, jaki wyznaczyła sobie Komisja, by stać się „Komisją inwestycji” i odblokować finansowanie niezbędne do realizacji transformacji ekologicznej, cyfrowej i społecznej, zmaksymalizować synergie między inwestycjami publicznymi i prywatnymi oraz pozyskać kapitał prywatny i ograniczyć ryzyko z nim związane;

19.uważa, że atrakcyjność rynków kapitałowych UE wzrośnie dzięki dalszej integracji jej rynku wewnętrznego w sposób pobudzający konkurencję między przedsiębiorstwami UE, stworzeniu możliwości gospodarczych dla inwestycji prywatnych i uproszczenia, a to przełoży się na wyższe zyski dla obywateli i przedsiębiorstw; podkreśla, że zyski są jednak osłabiane przez wysokie koszty związane z inwestycjami na europejskich rynkach finansowych; wzywa Komisję i państwa członkowskie do opracowania rozwiązań, zarówno legislacyjnych, jak i innych, wspierających utworzenie zintegrowanego ogólnounijnego rynku kapitałowego o wystarczającej wielkości, płynności, głębokości i przejrzystości, aby przyciągnąć zarówno inwestorów z UE, jak i inwestorów międzynarodowych, a jednocześnie zapewnić ochronę konsumentów i stabilność finansową; przypomina, że perspektywa wyższych zwrotów z inwestycji jest kluczową zachętą do udziału inwestorów detalicznych w rynkach kapitałowych; podkreśla w tym kontekście, że unia rynków kapitałowych nie będzie możliwa bez dokończenia budowy unii bankowej;

20.zauważa, że europejskie rynki kapitałowe pozostają obecnie bardzo rozdrobnione, a europejskie fundusze inwestycyjne nadal są niemal siedem razy mniejsze w porównaniu z funduszami amerykańskimi Sprawozdanie Noyera, s. 62.; uważa, że szkodzi to konkurencyjności unijnego sektora funduszy inwestycyjnych w stosunku do globalnych konkurentów, ponieważ wielkość funduszu jest kluczowym czynnikiem wpływającym na koszty naliczane inwestorom końcowym; uważa, że bardziej zintegrowany transgraniczny rynek funduszy w UE może z czasem doprowadzić do powiększenia funduszy i wzrostu wydajności, co – jeśli zostanie przeniesione na inwestorów detalicznych – może pomóc obniżyć koszty i zapewnić lepszy stosunek wartości do ceny dla inwestorów końcowych;

21.uważa, że CMU przyniesie korzyści konsumentom i MŚP, oferując możliwości inwestycji o wysokiej rentowności w gospodarkę realną, a w ostatecznym rozrachunku przyczyni się do pobudzenia rynku kapitału wysokiego ryzyka dzięki poprawie dostępu do zróżnicowanych źródeł finansowania; uważa, że finansowanie europejskich scale-upów za pomocą europejskiego kapitału powinno być priorytetem, czego przykładem jest europejska inicjatywa na rzecz liderów technologii uruchomiona w lutym 2023 r. w celu finansowania obiecujących europejskich przedsiębiorstw technologicznych;

22.uważa, że kapitał wysokiego ryzyka powinien stać się bardziej dostępny dla przedsiębiorstw jako alternatywa dla tradycyjnych kredytów bankowych w celu dywersyfikacji źródeł finansowania; wzywa Komisję do zaproponowania środków mających zwiększyć tego rodzaju finansowanie dla przedsiębiorstw z UE;

23.zwraca uwagę, że wielkość, głębokość i płynność rynków kapitałowych różnią się bardzo w zależności od państwa członkowskiego, przy czym niektóre państwa członkowskie odniosły znacznie większy sukces w zapewnianiu atrakcyjnych rynków pierwotnych i wtórnych dla przedsiębiorstw oraz zachęcaniu obywateli do inwestowania na tych rynkach; wzywa Komisję do zidentyfikowania najlepszych praktyk i uwzględnienia ich w pracach nad unią oszczędności i inwestycji;

24.uważa, że kapitał prywatny będzie miał kluczowe znaczenie dla wypełnienia w najbardziej efektywny sposób luki inwestycyjnej zidentyfikowanej w sprawozdaniu Draghiego;

25.wspiera integrację ram instytucjonalnych i struktur rynkowych; ponownie apeluje o wsparcie procesu konwergencji praktyk nadzorczych prowadzonego przez ESMA, w tym w drodze przyznania ESMA bezpośrednich uprawnień do nadzoru, jeśli przyniesie to europejską wartość dodaną – na przykład nad ogólnoeuropejskimi infrastrukturami rynkowymi, aby wzmocnić konkurencyjność europejskich rynków obrotu giełdowego i poprawić efektywność otoczenia nadzorczego oraz współpracę z właściwymi organami krajowymi; przypomina, że ESMA ma już bezpośrednie uprawnienia nadzorcze nad kilkoma podmiotami finansowymi, takimi jak agencje ratingowe, repozytoria transakcji czy kontrahenci centralni poziomu 2 zlokalizowani poza UE;

26.przyznaje również, że zharmonizowany nadzór nie zawsze wymaga jednego organu nadzoru, ale można go również osiągnąć poprzez konwergencję krajowych praktyk nadzorczych, tam gdzie jest to bardziej odpowiednie; w związku z tym popiera zamiar Komisji dotyczący zaproponowania środków mających na celu wzmocnienie narzędzi konwergencji praktyk nadzorczych i zwiększenie ich skuteczności oraz osiągnięcia bardziej jednolitego bezpośredniego nadzoru nad rynkami kapitałowymi poprzez przeniesienie niektórych zadań na szczebel UE;

27.zwraca uwagę, że każde zwiększenie uprawnień Europejskich Urzędów Nadzoru (EUN) powinno iść w parze z proporcjonalnym zwiększeniem poziomu ich odpowiedzialności; uważa, że należy zmienić zarządzanie ESMA, tak aby zagwarantować skuteczność i niezależność decyzji ESMA; popiera propozycję zawartą w sprawozdaniu Draghiego, aby nadać ESMA bardziej europejską strukturę zarządzania oraz nawiązania ścisłej współpracy z krajowymi organami nadzoru w oparciu o model jednolitego mechanizmu nadzorczego lub Urzędu ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy i Finansowaniu Terroryzmu (AMLA);

28.uważa, że EUN powinny być odpowiednio finansowane, aby mogły należycie wykonywać swoje obowiązki, w tym przez możliwość pobierania opłat, w tym z zaangażowaniem instytucji finansowych i uczestników rynku finansowego objętych nadzorem;

29.podkreśla, że istotna jest silna rola Europejskiego Banku Centralnego (EBC) w nadzorowaniu infrastruktur rynkowych o znaczeniu systemowym, zgodnie z jego obowiązkami wynikającymi z Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) i rozporządzenia SIPS Rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (UE) nr 795/2014 z dnia 3 lipca 2014 r. w sprawie wymogów nadzorczych w odniesieniu do systemów płatności o znaczeniu systemowym (Dz.U. L 217 z 23.7.2014, s. 16, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2014/795/oj).; uważa, że EBC powinien aktywnie przyczyniać się do zwiększania interoperacyjności, odporności i integracji ogólnounijnych systemów transakcyjnych i systemów rozliczeń posttransakcyjnych, w szczególności przez nadzór nad platformami takimi jak TARGET2-Securities;

30.podkreśla, że obciążenie administracyjne i koszty przestrzegania przepisów, które występują w kontekście transgranicznym, można już rozwiązać przez lepszą koordynację i współpracę krajowych organów nadzoru, np. w obszarze udostępniania danych; wzywa Komisję i EUN do przejścia na system „tylko jednego zgłoszenia”; uważa, że europejski pojedynczy punkt dostępu jest ważną inicjatywą w tym zakresie i apeluje o jego terminowe wdrożenie; sugeruje, że ESMA mogłaby również stać się centralnym ośrodkiem przetwarzania danych, co scentralizowałoby sprawozdawczość podmiotów podlegających wymogom sprawozdawczym zgodnie z MiFiR Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 600/2014 z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 84, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2014/600/oj). i EMIR Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji, Dz.U. L 201 z 27.7.2012, s. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2012/648/oj).;

31.wzywa Komisję do opracowania wniosków dotyczących wspierania przenoszenia działalności rozliczeniowej do UE; ubolewa nad obecną sytuacją, w której większość działalności rozliczeniowej UE jest prowadzona poza UE; oczekuje ambitnego aktu delegowanego w sprawie aktywnych rachunków w ramach EMIR 3.0; zachęca Komisję Europejską do dalszej oceny rozwoju działalności rozliczeniowej i wpływu rozporządzenia oraz do przedstawienia dalszych wniosków ustawodawczych w celu wzmocnienia ekosystemu rozliczeniowego UE;

32.z zadowoleniem przyjmuje ogłoszenie przez Komisję ambitnego pakietu wniosków ustawodawczych mających na celu wzmocnienie ekosystemu transakcji i rozliczeń posttransakcyjnych w Unii Europejskiej, usunięcie barier dla działalności transgranicznej i dostosowanie ram do nowych technologii; oczekuje, że taka propozycja może pomóc w rozwiązaniu problemu fragmentacji rynku w UE; podkreśla jednak, że większość inicjatyw zmierzających do konsolidacji rynku powinna być napędzana przez rynek;

33.uznaje potrzebę wydajnych i płynnych rynków kapitałowych w celu pobudzenia inwestycji, w tym konkurencyjnej infrastruktury posttransakcyjnej rynku; z zadowoleniem przyjmuje wniosek ustawodawczy Komisji dotyczący wprowadzenia ukierunkowanej zmiany do rozporządzenia w sprawie rozrachunku papierów wartościowych i centralnych depozytów papierów wartościowych Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 909/2014 z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie usprawnienia rozrachunku papierów wartościowych w Unii Europejskiej i w sprawie centralnych depozytów papierów wartościowych, zmieniające dyrektywy 98/26/WE i 2014/65/UE oraz rozporządzenie (UE) nr 236/2012 (Dz.U. L 257 z 28.8.2014, s. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2014/909/oj). w celu skrócenia cyklu rozrachunkowego w UE z dwóch dni („T+2”) do jednego dnia („T+1”) w odniesieniu do transakcji na zbywalnych papierach wartościowych realizowanych w systemach obrotu; zwraca uwagę, że inicjatywa ta umożliwia UE nadrobienie zaległości w stosunku do innych jurysdykcji, które już zakończyły przechodzenie na cykl T+1, a także pozwala uniknąć rozbieżności; oczekuje, że wniosek zwiększy wydajność i odporność rynków kapitałowych UE, w tym dzięki mniejszemu ryzyku nieprzeprowadzenia rozrachunku, szybszej dostępności papierów wartościowych i funduszy oraz niższym wymogom dotyczącym depozytu zabezpieczającego; zauważa z zaniepokojeniem, że inne jurysdykcje, takie jak Stany Zjednoczone i Indie, badają lub stosują w ramach pilotażu cykle rozrachunkowe T+0; wzywa Komisję do pilnego zainicjowania technicznej i regulacyjnej oceny wykonalności przejścia na cykl rozrachunkowy T+0, w ścisłej koordynacji z infrastrukturami rynkowymi, bankami centralnymi i uczestnikami rynku; podkreśla, że dalsze skrócenie cyklu rozrachunkowego zmniejszyłoby ryzyko systemowe, poprawiłoby efektywność rynku i zwiększyłoby atrakcyjność rynków kapitałowych UE na świecie;

34.zwraca uwagę, że usprawnienie procedur administracyjnych może zwiększyć atrakcyjność UE jako miejsca docelowego inwestycji; uważa, że ujednolicenie ram prawnych państw członkowskich z jednoczesnym utrzymaniem krajowych kompetencji i minimalnych standardów powinno stanowić element programu upraszczania w celu ułatwienia działalności transgranicznej; przypomina, że poleganie na rozporządzeniach, a nie na dyrektywach, zmniejszyłoby rozbieżności we wdrażaniu prawodawstwa UE, w tym nadmiernie rygorystyczne wdrażanie, a tym samym ułatwiłoby trwający proces upraszczania; wzywa Komisję, aby stosowała zasadę „Lepsze stanowienie prawa”, co ma prowadzić do harmonizacji w obszarach, w których oceny skutków wskazują na wyraźną wartość dodaną, i rozwiązania problemu fragmentacji; zwraca uwagę na możliwe korzyści usprawnienia unijnych ram zrównoważonego finansowania, jak podkreślono w sprawozdaniu Draghiego, w szczególności przez większą jasność, spójność i wytyczne; odnotowuje w związku z tym pakiet zbiorczy Komisji dotyczący zrównoważonego rozwoju;

35.uważa, że pierwszym krokiem do uproszczenia jest skuteczne prawodawstwo; wzywa Komisję do zapewnienia zaangażowania Europejskich Urzędów Nadzoru (EUN) w proces decyzyjny dotyczący mandatów poziomu 2 i 3 w celu zagwarantowania, aby mandaty te były oparte na dowodach, proporcjonalne i dostosowane do potrzeb sektora finansowego; zachęca Komisję i EUN, by oceniły również, w jaki sposób zmniejszyć liczbę i złożoność przyszłych aktów delegowanych, aktów wykonawczych, zestawów pytań i odpowiedzi oraz wytycznych; podkreśla konieczność ścisłego przestrzegania przez EUN mandatu udzielonego przez europejskiego prawodawcę;

36.z zadowoleniem odnotowuje niedawne przyjęcie aktu w sprawie dopuszczania do obrotu giełdowego, który ułatwi przedsiębiorstwom o różnej wielkości, w tym MŚP, wejście na europejskie giełdy papierów wartościowych; podkreśla, że przepisy poziomu 2 aktu w sprawie dopuszczania do obrotu giełdowego powinny przyczynić się do bardziej dostępnego i opłacalnego środowiska notowań w całej Unii;

37.wzywa Komisję do zajęcia się kwestią rozdrobnienia krajowych ram dotyczących niewypłacalności oraz do ustanowienia skutecznych mechanizmów rozstrzygania sporów transgranicznych; podkreśla, że większa konwergencja prawna i przejrzystość proceduralna są niezbędne do zmniejszenia barier dla inwestycji transgranicznych i wspierania głębszej integracji rynków kapitałowych UE;

38.podtrzymuje swoje zaangażowanie w realizację ogólnych celów ram zrównoważonego finansowania oraz w pobudzanie inwestycji publicznych i prywatnych w transformację; przypomina, że dochody z systemu handlu uprawnieniami do emisji będą miały kluczowe znaczenie dla wspierania inwestycji w cele związane z klimatem i energią zarówno z budżetów państw członkowskich, jak i Unii; przypomina, że na początku obecnej kadencji Komisja ponownie potwierdziła swoją ambicję, żeby pozostać światowym liderem w dziedzinie zrównoważonego finansowania; zauważa, że Komisja dokonuje obecnie krytycznej oceny wszystkich elementów ram zrównoważonego finansowania i może przedstawić wnioski dotyczące uproszczenia;

39.wzywa Komisję do przyjęcia wniosku dotyczącego przeglądu rozporządzenia w sprawie ujawniania informacji związanych ze zrównoważonym rozwojem w sektorze usług finansowych Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2088 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie ujawniania informacji związanych ze zrównoważonym rozwojem w sektorze usług finansowych (Dz.U. L 317 z 9.12.2019, s. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2019/2088/oj)., w tym przeciwdziałania ryzyku pseudoekologicznego marketingu;

40.podkreśla, że wysokie ceny energii negatywnie wpływają na konkurencyjność UE; z zadowoleniem przyjmuje zatem propozycję przedstawioną w sprawozdaniu Draghiego; apeluje o stosowanie zasady „taka sama działalność, takie same przepisy” oraz o przegląd wyłączenia dotyczącego działalności dodatkowej, które umożliwia przedsiębiorstwom niefinansowym obrót na rynkach energetycznych instrumentów pochodnych bez podlegania takiej samej kontroli, jakiej podlegają podmioty finansowe;

41.podkreśla, że przedsiębiorstwa, które mają dostęp do rynków kapitałowych, odnotowują znaczny wzrost, ponieważ mogą finansować swoją ekspansję, innowacje i projekty rozwojowe; twierdzi, że dzięki pozyskiwaniu środków od szerszej bazy inwestorów przedsiębiorstwa te mogą zdywersyfikować swoje źródła finansowania; uważa, że stymulowanie pierwszych ofert publicznych (IPO) ma zasadnicze znaczenie dla wzrostu europejskich przedsiębiorstw i dalszej integracji rynków kapitałowych UE; apeluje o wdrożenie środków, które zmniejszą bariery regulacyjne i poprawią dostęp do kapitału, zapewniając MŚP łatwy dostęp do rynków kapitałowych bez nadmiernych kosztów lub złożoności;

42.obawia się, że bez jasnej i skoordynowanej strategii liczba pierwszych ofert publicznych w UE pozostanie ograniczona, co ograniczy potencjał wzrostu europejskich przedsiębiorstw i zmniejszy atrakcyjność rynków UE dla inwestorów z całego świata;

43.przypomina, że przepisy UE, takie jak rozporządzenie w sprawie prospektu i MiFID II, przyczyniły się do poprawy przejrzystości i efektywności rynku, jednak można zrobić jeszcze więcej, aby usprawnić procesy dla przedsiębiorstw, które chcą wejść na rynek publiczny; podkreśla potrzebę dalszej harmonizacji praktyk rynkowych we wszystkich państwach członkowskich w celu stworzenia prawdziwie jednolitego rynku kapitałowego; broni stosowania najlepszych praktyk na szczeblu UE;

44.zauważa, że obecne ramy podatkowe w Unii obejmujące 27 różnych systemów opodatkowania osób prawnych mogą stworzyć przeszkody dla przedsiębiorstw i inwestycji transgranicznych na rynku wewnętrznym Wniosek Komisji z 12 września 2023 r. dotyczący dyrektywy Rady w sprawie działalności gospodarczej w Europie: ramy opodatkowania dochodu (BEFIT)(COM(2023)0532), uzasadnienie, s. 8.; uważa, że innowacyjne przedsiębiorstwa w stosownych przypadkach mogłyby skorzystać na jednolitym zestawie przepisów obowiązujących w całej UE zgodnie z Traktatami oraz ze wspólnych praktyk; odnotowuje w tym względzie wniosek „Działalność gospodarcza w Europie: ramy opodatkowania dochodu” ustanawiający jednolity zestaw zasad obliczania podstawy opodatkowania osób prawnych; przypomina, że szereg inicjatyw ustawodawczych w dziedzinie opodatkowania jest nadal wstrzymanych i że ważne jest zagwarantowanie pewności, przewidywalności i stabilności; przyjmuje do wiadomości wyjaśnienie Komisji, które inicjatywy w dziedzinie opodatkowania mają zostać wycofane;

45.przypomina, że większość kwestii podatkowych wchodzi w zakres kompetencji krajowych państw członkowskich; podkreśla jednak, że bardziej skoordynowane ramy opodatkowania osób prawnych mogłyby pomóc obniżyć koszty przestrzegania przepisów i zmniejszyć obciążenia administracyjne, a także stworzyć równe warunki działania dla przedsiębiorstw działających na całym rynku wewnętrznym, zachęcić do ekspansji, zwiększyć pewność prawa oraz pobudzić inwestycje i wzrost w Unii; wzywa państwa członkowskie do przyspieszenia w szczególności negocjacji w sprawie zasad amortyzacji; zwraca się do Komisji o zbadanie i ocenę korzyści i wad wariantu 28. systemu prawnego;

46.wzywa Komisję do wdrożenia środków zachęcających inwestorów zarówno krajowych, jak i zewnętrznych do uczestnictwa w europejskich rynkach kapitałowych; wzywa Komisję do zapewnienia państwom członkowskim wsparcia technicznego w opracowywaniu i wdrażaniu polityki podatkowej zachęcającej do inwestycji;

47.odnotowuje zawarte w sprawozdaniu Draghiego zalecenie dotyczące zapewnienia zachęt podatkowych wspierających rozwój sektorów strategicznych; uważa, że zachęty podatkowe związane z produktami inwestycyjnymi powinny priorytetowo traktować inwestycje dokonywane w Europie, aby wspierać europejską konkurencyjność;

48.z zadowoleniem przyjmuje, jako pierwszy krok i w celu zmniejszenia złożoności i fragmentacji rynku wewnętrznego, wytyczne Komisji dotyczące opracowywania zachęt podatkowych, przy jednoczesnym poszanowaniu kompetencji krajowych państw członkowskich;

49.wzywa Komisję do usunięcia istniejących barier dla transgranicznych inwestycji detalicznych, takich jak zbyt skomplikowane procedury odzyskiwania podatków u źródła oraz brak ogólnounijnych minimalnych standardów dotyczących walnych zgromadzeń akcjonariuszy;

50.podkreśla, że integracja rynków kapitałowych jest niezbędnym filarem strategii inwestycyjnej Unii i może, jeśli zwiększy to skuteczność, zostać uzupełniona starannie zaprojektowanymi bodźcami w odniesieniu do produktów długoterminowych, aby zmaksymalizować wpływ;

51.wzywa Komisję do opracowania wniosków mających na celu ułatwienie ukierunkowania oszczędności za pomocą długoterminowych produktów oszczędnościowych na inwestycje produkcyjne, w oparciu o doświadczenia krajowe, które wykazały silną absorpcję przez inwestorów detalicznych; zwraca się do Komisji o zbadanie rozwiązań i pomysłów badań, takich jak utworzenia unijnego inwestycyjnego rachunku oszczędnościowego, który byłby dostępny dla wszystkich obywateli Unii, lub oznaczenia na szczeblu UE produktów inwestycyjnych odpowiednich dla inwestorów detalicznych w oparciu o wspólne kryteria lub cechy, takie jak: produkty „niezłożone”, proporcjonalne koszty, ukierunkowanie na inwestycje długoterminowe, alokacja aktywów i techniki ograniczania ryzyka; wzywa Komisję do wprowadzenia uproszczonego i usprawnionego segmentu doradztwa lub segmentu ukierunkowanej realizacji wyłącznie dla produktów oznaczonych jako podstawowe i proste; zwraca się w szczególności do Komisji o ocenę wartości dodanej i skuteczności oznakowania inwestycji, które oferują możliwości nagradzania inwestorów na całym świecie lub są zrównoważone i zlokalizowane głównie w UE (oznakowanie „Invest” lub „Made in Europe”), oraz ocenę gotowości przedsiębiorstw i obywateli na takie oznakowanie; podkreśla, że taka inicjatywa powinna mieć na celu wygenerowanie dodatkowych oszczędności przy jednoczesnym zabezpieczeniu i, w miarę możliwości, zwiększeniu różnorodności produktów, dystrybutorów i struktur rynkowych w całej Unii; zauważa, że niektóre państwa członkowskie czynią postępy w kierunku „Europy chętnych”; wzywa Komisję i państwa członkowskie do przyjęcia jak najambitniejszego podejścia i do poczynienia postępów jako blok;

52.odnotowuje wprowadzenie europejskiego oznakowania oszczędności długoterminowych „Finance Europe” Francuskie Ministerstwo Gospodarki, Finansów oraz Suwerenności Przemysłowej i Cyfrowej, „Launch of the ‘Finance Europe’ Label: creating investment opportunities for financing the European economy” [Utworzenie oznakowania „Finance Europe”: stworzenie możliwości inwestycyjnych w celu finansowania europejskiej gospodarki], komunikat prasowy z 6 czerwca 2025 r.,https://presse.economie.gouv.fr/lancement-du-label-europeen-finance-europe-pour-que-lepargne-des-europeens-contribue-au-financement-de-leconomie-europeenne/.przez siedem państw członkowskich we współpracy z ich krajowymi sektorami finansowymi; zauważa, że kryteria takiego znaku obejmują alokację portfela, w ramach którego co najmniej 70 % aktywów jest inwestowanych w przedsiębiorstwa europejskie, minimalny okres inwestycji wynoszący pięć lat, znaczną część inwestycji w kapitał własny oraz ewentualnie zachęty podatkowe opracowane na szczeblu krajowym;

53.przypomina, że istniejące ogólnoeuropejskie produkty, takie jak europejskie długoterminowe fundusze inwestycyjne (ELTIF) i ogólnoeuropejskie indywidualne produkty emerytalne (OIPE), miały jak dotąd trudności z uzyskaniem znaczącej popularności wśród inwestorów detalicznych; przyjmuje do wiadomości trwające reformy mające zwiększyć ich atrakcyjność, ale podkreśla, że doświadczenie pokazuje, iż sama struktura regulacyjna jest niewystarczająca, aby pobudzić absorpcję;

54.podkreśla, że silna ochrona konsumentów ma zasadnicze znaczenie dla zwiększenia zaufania i udziału w europejskich produktach inwestycyjnych; podkreśla potrzebę wyraźnego ujawniania informacji, struktur przejrzystych i niskich opłat, dostępu do podstawowych usług finansowych w celu promowania włączenia finansowego, solidnej regulacji narzędzi cyfrowych, takich jak sztuczna inteligencja (AI), stosowanych przez instytucje finansowe do sprzedaży europejskich produktów finansowych i zapewniania doradztwa w tym zakresie, a także solidnych regulacji i standaryzacji produktów finansowych, uzupełnionych o ukierunkowane inicjatywy w zakresie edukacji finansowej;

55.wzywa Komisję do wsparcia opracowania europejskiej rodziny indeksów rynku akcji na potrzeby unii rynków kapitałowych Komisja Europejska, Feasibility study for the creation of a CMU equity market index family [Badanie wykonalności dotyczące utworzenia rodziny indeksów rynku akcji na potrzeby unii rynków kapitałowych], 2020 r., https://op.europa.eu/pl/publication-detail/-/publication/1562efbd-cbc6-11ea-adf7-01aa75ed71a1/language-en/. w oparciu o dane, które zostaną udostępnione w ramach przyszłego ogólnounijnego systemu publikacji informacji skonsolidowanych, co zapewniłoby większą widoczność mniejszych i mniej płynnych rynków krajowych w UE oraz umożliwiłoby obywatelom europejskim łatwe inwestowanie w akcje spółek o średniej i małej kapitalizacji we wszystkich państwach członkowskich UE; uważa, że ta rodzina indeksów powinna obejmować wszystkie publicznie notowane akcje w UE i umożliwiać tworzenie podindeksów dla poszczególnych krajów, regionów i sektorów, aby zaspokoić zróżnicowane potrzeby inwestorów, emitentów i ich giełd; podkreśla, że rozwój indeksów i zarządzanie nimi, a także ich wykorzystanie przez uczestników rynku powinny być opłacalne, aby zminimalizować obciążenie uczestników rynku i zmaksymalizować pozytywne efekty drugiej rundy, takie jak zwiększona liczba akcji notowanych na giełdzie i nowe produkty finansowe;

56.podkreśla znaczenie lepszego dostępu do aktualnych cen i informacji o produktach dla inwestorów detalicznych, a także możliwości tworzenia ofert dostosowanych do indywidualnych potrzeb; apeluje o wdrożenie środków w celu ułatwienia dostępu do takich informacji;

57.przypomina, że systemy emerytalne i modele ich finansowania w dużej mierze zależą od specyfiki krajowej; podkreśla, że systemy emerytalne pomagają chronić emerytów, budować rynki kapitałowe i mobilizować inwestycje oraz muszą priorytetowo traktować stabilność, solidarność oraz zapewnienie odpowiednich i przewidywalnych dochodów na emeryturze; podkreśla, że silne gwarancje ochrony oszczędzających detalicznych powinny być wzięte pod uwagę w rozwoju produktów emerytalnych w ramach filaru 2 i filaru 3;

58.uważa, że systemy monitorowania uprawnień emerytalnych mogą dać obywatelom europejskim wyraźniejszy obraz uprawnień, których mogą oczekiwać na emeryturze; wzywa Komisję do dopilnowania, aby wszystkie państwa członkowskie wprowadziły proste i przejrzyste systemy monitorowania uprawnień emerytalnych, łatwo i swobodnie dostępne dla obywateli;

59.zwraca uwagę, że pośrednicy tacy jak fundusze emerytalne i zakłady ubezpieczeń odgrywają kluczową rolę w kierowaniu prywatnych oszczędności na inwestycje produkcyjne; oczekuje, że Komisja przyjmie ambitny akt delegowany w sprawie długoterminowych gwarancji i długoterminowych instrumentów kapitałowych w ramach Wypłacalności II, który będzie w pełni odzwierciedlał porozumienie osiągnięte przez współprawodawców w sprawie dyrektywy zmieniającej Wypłacalność II i brał pod uwagę odpowiednie zalecenia EIOPA;

60.oczekuje, że Komisja opracuje rozwiązania, które umożliwią przedsiębiorstwom, w tym rozwijającym się start-upom, mikroprzedsiębiorstwom i MŚP, zwiększenie skali działalności i wejście na giełdę w UE; w związku z tym domaga się, aby przyszła unijna strategia na rzecz przedsiębiorstw typu start-up i przedsiębiorstw scale-up zawierała rozdział dotyczący finansowania, w szczególności dotyczący kapitału wysokiego ryzyka, w którym przedstawione zostaną odpowiednie zachęty dla europejskich przedsiębiorstw typu start-up i przedsiębiorstw scale-up, aby nie przenosiły się do państw trzecich, i ukierunkowany na stworzenie atrakcyjnego i otwartego środowiska inwestycyjnego, w którym mile widziani są zarówno inwestorzy z UE, jak i z całego świata, którzy chcą inwestować w Unii; podkreśla, jak ważne jest przyciąganie talentów do UE w celu zapewnienia długoterminowego wzrostu gospodarczego, innowacji i globalnej konkurencyjności; podkreśla potrzebę pogłębienia integracji rynków pierwotnych UE przez zwiększenie konwergencji regulacyjnej i ułatwienie transgranicznego notowania; uznaje, że rynki rozwoju MŚP są ważnym punktem wejścia MŚP na rynki kapitałowe i powinny być bardziej dostępne dzięki uproszczonym wymogom;

61.apeluje o ukierunkowane wsparcie na szczeblu UE, aby wyniki badań skuteczniej docierały do rynku, zwłaszcza w państwach członkowskich o słabszych ekosystemach innowacji; podkreśla wagę łączenia instytucji badawczych ze przedsiębiorstwami typu start-up i przemysłem;

62.popiera wychodzenie inwestorów z przedsiębiorstw prywatnych poprzez promowanie takich mechanizmów jak wielostronny obrót akcjami przedsiębiorstw prywatnych w trybie notowań nieciągłych, co poprawia płynność i przejrzystość oraz umożliwia inwestorom na etapie początkowym osiąganie zysków; uważa, że takie mechanizmy powinny być zaprojektowane specjalnie w celu ułatwienia handlu transgranicznego między państwami członkowskimi UE, przy jednoczesnym zachowaniu praw akcjonariuszy, zwłaszcza akcjonariuszy mniejszościowych;

63.wzywa Komisję do priorytetowego potraktowania ambitnego planu działania na rzecz unii oszczędności i inwestycji, który zachęca do inwestycji prywatnych, wspiera stabilność finansową i ochronę konsumenta, sprzyja dostępowi do kapitału wysokiego ryzyka i inwestycji kapitałowych, aby umożliwić MŚP czerpanie korzyści z większej integracji rynku, zapewnia inwestorom detalicznym dostęp do rynków, zwiększa wiedzę finansową oraz zmniejsza nadmierną zależność od pożyczek bankowych i uzupełnia je, a jednocześnie zapewnia zachęty do zrównoważonej działalności;

64.uważa, że zwiększenie świadomości finansowej i zaufania jest niezbędne do stworzenia udanej unii rynków kapitałowych i zmobilizowania inwestycji prywatnych; zauważa z zaniepokojeniem, że poziom wiedzy finansowej pozostaje niski w całej Unii, a tylko 18 % obywateli UE wykazuje wysoki poziom wiedzy finansowej; podkreśla, że poziom wiedzy znacznie się różni w poszczególnych państwach członkowskich i grupach demograficznych; wzywa do wyraźniejszego skupienia się na wiedzy finansowej, ponieważ należy poprawić poziom zrozumienia poszczególnych produktów inwestycyjnych przez obywateli UE;

65.uważa, że w UE należy wspierać intensywniejsze inicjatywy w zakresie edukacji finansowej, aby poprawić poziom zrozumienia przez obywateli korzyści płynących z udziału w rynkach kapitałowych oraz pomóc inwestorom indywidualnym w podejmowaniu świadomych decyzji inwestycyjnych; z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji dotyczący nowej strategii i wskazuje, że powinna być ona na tyle ambitna, aby znacząco poprawić poziom edukacji w całej Europie i tym samym zapewnić trwałą zmianę; wskazuje na pilną potrzebą przyjęcia środków promujących bardziej dostępną i sprawiedliwą edukację finansową w całej UE, z poszanowaniem kompetencji krajowych; uważa, że Komisja i państwa członkowskie powinny finansować inicjatywy organizacji konsumenckich, indywidualnych stowarzyszeń inwestorów lub organizacji udziałowców, które promują zrozumienie i sprzyjają udziałowi inwestorów detalicznych w rynkach kapitałowych; wzywa Komisję do wspierania rozwoju niezależnych i przyjaznych dla użytkownika narzędzi cyfrowych, które mogłyby umożliwić obywatelom łatwe porównywanie różnych cech i właściwości produktów inwestycyjnych dostępnych na rynku;

66.podkreśla, że inicjatywy w zakresie edukacji finansowej nie mogą zastąpić solidnych ram ochrony inwestorów; zwraca uwagę, że inicjatywy w zakresie edukacji finansowej mogą mieć ograniczony wpływ ze względu na nieuniknione ograniczenia zachowania i uprzedzenia poznawcze dotykające inwestorów indywidualnych oraz ze względu na szybkość innowacji i samą złożoność rynków finansowych; uważa, że inicjatywy na szczeblu UE i państw członkowskich wspierające standaryzację i prostotę produktów finansowych mogłyby zwiększyć zrozumienie produktów inwestycyjnych przez obywateli UE i poprawić porównywalność tych produktów;

67.wzywa Komisję i państwa członkowskie do większego skoncentrowania się na cyfryzacji w sektorze usług finansowych, aby wykorzystać nowe możliwości oferowane przez sztuczną inteligencję, wymianę danych i nowe technologie oraz utrzymać konkurencyjność na arenie międzynarodowej;

68.wzywa Komisję, aby ułatwiła długoterminowe inwestycje kapitałowe inwestorów instytucjonalnych, w tym banków, ubezpieczycieli, funduszy emerytalnych i funduszy inwestycyjnych;

69.popiera ustanowienie pełnoprawnego europejskiego systemu gwarantowania depozytów; przyznaje, że podział ryzyka i ograniczanie ryzyka są ze sobą powiązane;

70.odnotowuje przegląd ram sekurytyzacji przedstawiony przez Komisję 17 czerwca 2025 r., który mógłby przyczynić się do integracji finansowej poprzez łączenie kredytów bankowych i rynków kapitałowych; uważa, że działania mające na celu ożywienie sekurytyzacji powinny koncentrować się na usprawnieniu wymogów regulacyjnych dotyczących ujawniania informacji oraz na prostych, przejrzystych i standardowych kryteriach, bez osłabiania stabilności finansowej;

71.przypomina o znaczeniu buforów fiskalnych dla wspierania inwestycji publicznych; zwraca uwagę w szczególności, że zgodnie z ramami reguł fiskalnych państwa członkowskie powinny przynajmniej utrzymać poziom inwestycji publicznych finansowanych ze środków krajowych przez cały okres obowiązywania krajowych średnioterminowych planów strukturalnych w stosunku do poziomu średnioterminowego sprzed rozpoczęcia realizacji planu;

72.zauważa, że jest mało prawdopodobne, aby sektor prywatny mógł sfinansować lwią część inwestycji niezbędnych do cyfryzacji i dekarbonizacji gospodarki bez wsparcia ze strony sektora publicznego; uważa, że pilny charakter działań w dziedzinie konkurencyjności, obrony, energii i dekarbonizacji wymaga znacznej mobilizacji inwestycji prywatnych i publicznych, w tym w stosownych przypadkach partnerstw publiczno-prywatnych;

73.zwraca jednak uwagę, że poziom długu publicznego w całej UE jest wysoki, a przestrzeń fiskalna – ograniczona; podkreśla zatem, że wszelkie środki wsparcia publicznego mające mobilizować inwestycje prywatne muszą być ściśle ukierunkowane; zwraca uwagę, że inicjatywy zmniejszające ryzyko, np. przez gwarancje publiczne, okazały się skuteczne w osiąganiu tego celu;

74.zwraca uwagę, że większy wpływ i większa częstotliwość klęsk żywiołowych byłyby ogromnym obciążeniem dla finansów publicznych; zauważa, że te przyszłe koszty nie są obecnie uwzględniane w analizie stabilności długu;

75.oczekuje, że Komisja i państwa członkowskie podejmą ambitne i konkretne kroki, aby uniknąć gwałtownego spadku inwestycji publicznych po 2026 r., kiedy to w perspektywie poważnej wojny handlowej, która może mieć wpływ na przydział inwestycji, wygasną również Instrument na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności (RRF) oraz Program InvestEU; zwraca uwagę na podstawowe wady RRF, jak brak zaangażowania władz regionalnych i lokalnych od etapu projektowania do realizacji w ramach terytorialnego podejścia opartego na wielopoziomowym sprawowaniu rządów; podkreśla potrzebę utrzymania poziomu inwestycji publicznych zarówno na szczeblu krajowym, jak i europejskim, aby pobudzać inwestycje prywatne i finansować wysokiej jakości usługi publiczne i infrastrukturę publiczną; uważa, że w stosownych przypadkach ramy te należy wzmocnić za pomocą instrumentów i narzędzi inwestycyjnych na szczeblu UE, mających minimalizować koszty dla podatników UE oraz maksymalizować skuteczność dostarczania europejskich dóbr publicznych, co mogłoby również stanowić krok w kierunku wspólnego bezpiecznego składnika aktywów; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje wniosek w sprawie pakietu zbiorczego dotyczącego InvestEU, który ma zmobilizować znaczną kwotę dodatkowych inwestycji na pozostałą część wieloletnich ram finansowych;

76.zwraca uwagę, że istnieje potrzeba skutecznej koordynacji krajowych polityk fiskalnych w celu utrzymania odpowiedniego poziomu inwestycji publicznych w UE;

77.zauważa, że aby zachować zgodność z ramami fiskalnymi UE, oczekuje się, że rządy UE wprowadzą restrykcyjny kurs polityki fiskalnej w 2025 r., który mógłby być sprzeczny z potrzebami inwestycyjnymi UE; podkreśla, że ponieważ rządy UE zmagają się ze swoimi obciążeniami fiskalnymi, do zlikwidowania luki inwestycyjnej potrzebne są ogólnounijne instrumenty inwestycyjne;

78.przypomina, że fundusz odbudowy NextGenerationEU jest największym pakietem stymulacyjnym, jaki UE kiedykolwiek sfinansowała w celu wsparcia ożywienia gospodarczego oraz transformacji ekologicznej i cyfrowej; zwraca uwagę, że główne kwestie związane z refinansowaniem NextGenerationEU nadal pozostają nierozwiązane; wzywa Radę, aby w trybie pilnym przyjęła nowe zasoby własne, aby umożliwić trwałą spłatę pożyczek zaciągniętych w ramach NextGenerationEU; uważa, że należy wziąć pod uwagę wszelkie instrumenty i narzędzia, aby zapewnić Unii niezbędne zasoby;

79.zauważa, że emisja wspólnego bezpiecznego składnika aktywów mogłaby stanowić punkt odniesienia, który ułatwiłby osiągnięcie unii rynków kapitałowych, poprawił transmisję polityki pieniężnej w całej strefie euro, wzmocnił międzynarodową rolę euro i zaspokoił niektóre potrzeby inwestycyjne wskazane w sprawozdaniu Draghiego; powtarza w związku z tym, że wspólne zaciąganie pożyczek poprzez emisję obligacji UE stanowi realną opcję zapewnienia Unii wystarczających zasobów na reagowanie na poważne ogólnounijne kryzysy, takie jak trwający kryzys w obszarze bezpieczeństwa i obrony; wzywa Komisję do posunięcia naprzód dyskusji nad wyeliminowaniem istniejącej w UE dużej luki inwestycyjnej, o której mowa w sprawozdaniu Draghiego, oraz do przedstawienia konkretnych propozycji rozwiązań w zakresie finansowania;

80.z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja zamierza zwiększyć udział inwestorów detalicznych w europejskich produktach finansowych we współpracy z Grupą Europejskiego Banku Inwestycyjnego (EBI), Europejskim Mechanizmem Stabilności i krajowymi bankami prorozwojowymi; zaleca, aby bezpieczne aktywa emitowane na szczeblu UE były włączane do produktów oszczędnościowych dla pracowników;

81.uważa, że zwiększone potrzeby obronne wynikające z napięć geopolitycznych wymagają natychmiastowej mobilizacji wsparcia finansowego bez uszczerbku dla szczególnego charakteru polityki bezpieczeństwa i obrony niektórych państw członkowskich, zwłaszcza tych, które zachowują neutralność; z zadowoleniem przyjmuje przyszły wniosek Komisji dotyczący nowego instrumentu finansowego SAFE o wartości do 150 mld EUR na rzecz zwiększenia zdolności obronnych UE w kontekście planu ReArm Europe; wyraża jednak ubolewanie, że Komisja zdecydowała się oprzeć swój wniosek ustawodawczy na art. 122 TFUE, wykluczającym konsultacje z Parlamentem; przypomina, że skuteczny rozwój zdolności obronnych opiera się na wspólnych inwestycjach na szczeblu UE, które zapewniają interoperacyjność i generują przyrost wydajności, a nie zależy przede wszystkim od rozdrobnionych wydatków krajowych przez skoordynowane uruchamianie krajowych klauzul wyjścia w celu umożliwienia inwestycji związanych z obronnością;

82.z zadowoleniem przyjmuje wspólną inicjatywę Komisji Europejskiej i grupy EBI mającą na celu utworzenie funduszu funduszy o nazwie „Defence Equity Facility”, którego budżet wynosi 175 mln EUR na lata 2024–2027, aby wspierać prywatne inwestycje w europejskie MŚP opracowujące innowacyjne technologie obronne podwójnego zastosowania;

83.z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie grupy EBI, przedstawione w jego strategicznym planie działania na lata 2024–2027, do wspierania rozwoju unii rynków kapitałowych poprzez mobilizację kapitału prywatnego na potrzeby inwestycji produkcyjnych i wspieranie korzyści płynących w kluczowych obszarach polityki UE, innowacji w całym cyklu życia przedsiębiorstw, finansowania kapitału wysokiego ryzyka i finansowania kapitałowego podwyższonego ryzyka dla przedsiębiorstw typu start-up i przedsiębiorstw scale-up; przypomina, że obowiązkiem banku publicznego UE jest wspieranie długoterminowych projektów transformacji, w przypadku których istnieją trudności w uzyskaniu finansowania z sektora prywatnego;

84.podkreśla potrzebę uproszczenia, usprawnienia, zoptymalizowania i skonsolidowania procesów i mandatów EBI w celu zwiększenia synergii, skuteczności i wydajności oraz zmniejszenia obciążeń administracyjnych, kosztów sprawozdawczości i złożoności dla przedsiębiorstw i projektów, w przypadku których w przeciwnym razie niechętnie ubiegano by się o finansowanie ze względu na złożone procedury, wysokie koszty przestrzegania przepisów i niepewność regulacyjną;

85.popiera zwiększone wykorzystanie przez EBI instrumentów podwyższonego ryzyka, takich jak bezpośrednie i pośrednie finansowanie kapitałowe i quasi-kapitałowe, w tym za pośrednictwem Europejskiego Funduszu Inwestycyjnego, w celu wspierania inwestycji w przedsiębiorstwa i fundusze, w szczególności za pośrednictwem kapitału wysokiego ryzyka i produktów dłużnych wysokiego ryzyka, ale podkreśla, że instrumenty podwyższonego ryzyka muszą być stosowane przy ścisłym określeniu ram ryzyka i wymiernych wskaźników ryzyka;

86.uważa, że wsparcie publiczne na rzecz inwestycji wykracza poza dostęp do finansowania i powinno obejmować również pomoc techniczną, zarządzanie projektami, budowanie zdolności, komercjalizację badań naukowych, wsparcie dostępu do finansowania prywatnego oraz wspieranie współpracy między uniwersytetami a kapitałem wysokiego ryzyka w celu stymulowania innowacji i konkurencyjności;

87.wzywa Komisję do zaproponowania narzędzia koordynacji konkurencyjności, które będzie również wspierać identyfikację europejskich potrzeb przemysłowych, niedoborów i możliwości rynkowych, oraz do opracowania odpowiednich zaleceń; podkreśla, że powinno ono być powiązane z przyszłym Funduszem Konkurencyjności, aby zapewnić skuteczne rozwiązania problemów przemysłowych w całej Unii;

88.wzywa Komisję do położenia większego nacisku na priorytety unii oszczędności i inwestycji w ramach europejskiego semestru, przy zapewnieniu konsekwentnego wspierania, monitorowania i oceny reform strukturalnych i środków mających pogłębić i zintegrować unijne rynki kapitałowe;

89.zwraca się do Komisji o włączenie konkretnych środków na rzecz promowanie kapitału wysokiego ryzyka do przyszłego Funduszu Konkurencyjności, programu TechEU lub wszelkich podobnych inicjatyw;

90.uznaje rolę polityki konkurencji i pomocy państwa we wspieraniu rozwoju przemysłu europejskiego; uważa jednak, że pomoc państwa może prowadzić do dalszej fragmentacji jednolitego rynku;

91.zauważa, że do drugiego kwartału 2027 r. Komisja opublikuje przegląd śródokresowy unii oszczędności i inwestycji;

92.podkreśla, że Parlament powinien być odpowiednio zaangażowany we wdrażanie unii oszczędności i inwestycji; wzywa Komisję do zaangażowania się we wczesne dyskusje w obszarach unii rynków kapitałowych i usług finansowych, zanim przedstawi nowe wnioski i wszelkie dostosowania istniejących wniosków;

93.zobowiązuje swoją przewodniczącą do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji.