(4)Uit de feedback over en de ervaring met de twee uitvoeringsjaren van de strategische GLB-plannen in het huidige rechtskader van de Unie voor het GLB blijkt dat verdere beperkte aanpassingen van die wetgeving noodzakelijk zijn om de geconstateerde knelpunten en complexiteiten aan te pakken. Hiertoe behoort het feit dat in het rechtskader van de Unie voor het GLB vooralsnog onvoldoende rekening wordt gehouden met specifieke omstandigheden, praktijken en behoeften van bepaalde groepen landbouwers — zoals biologische, jonge en kleinschalige landbouwers en veehouders —, waardoor de lidstaten de verschillende instrumenten niet aan de specifieke omstandigheden, behoeften en praktijken van die landbouwers kunnen aanpassen. Bepaalde vereenvoudigingsmogelijkheden binnen het GLB, zoals het gebruik van vaste bedragen of vereenvoudigde kostenopties, worden daarnaast onvoldoende benut vanwege de complexiteit bij de uitvoering en het beheer ervan. Dit kan leiden tot overlappende of dubbelzinnige vereisten voor landbouwers, de toegang tot steun voor landbouwers bemoeilijken en de groeimogelijkheden van landbouwers belemmeren, onder meer voor jonge en nieuwe landbouwers. Er is ook sprake van een zekere starheid in de regels die van invloed is op de wijze waarop de lidstaten hun strategische GLB-plannen beheren en wijzigen en hun rapportageverplichtingen nakomen. Ten slotte moeten de lasten van controlebezoeken op het landbouwbedrijf en controles van zowel landbouwers als administratieve instanties worden verlicht, met name door doeltreffendere methoden in te voeren voor kwaliteitsbeoordelingen in het kader van het geïntegreerde beheers- en controlesysteem (GBCS) en conditionaliteitscontroles. Door deze knelpunten en starheden weg te nemen, kunnen de lidstaten de strategische GLB-plannen benutten om zoveel mogelijk kansen te scheppen voor landbouwers en andere begunstigden van het GLB, administratieve lasten en complexiteit te verminderen, en beter gebruik te maken van schaarse hulpbronnen.

(6)Om het risico van negatieve gevolgen voor de eengemaakte markt en de internationale handel van de nieuwe crisisbetalingen aan landbouwers naar aanleiding van natuurrampen, ongunstige klimaatgebeurtenissen en rampzalige gebeurtenissen overeenkomstig de artikelen 41 bis en 78 bis van Verordening (EU) 2021/2115 zoveel mogelijk te beperken, moeten de interventies op grond waarvan deze steun van de Unie moet worden verleend, door de lidstaten zodanig worden vormgegeven dat zij beantwoorden aan de criteria van bijlage 2 bij de WTO-Overeenkomst inzake de landbouw (“groene doos”).

(8)Gelet op het uitzonderlijke karakter van de betaling die de landbouwer in een crisissituatie zou ontvangen, na aanzienlijke productieverliezen te hebben geleden als gevolg van natuurrampen, ongunstige klimaatgebeurtenissen of andere rampzalige gebeurtenissen, en om de samenhang met in artikel 78 bis van Verordening (EU) 2021/2115 bedoelde betalingen te waarborgen, moet het in artikel 12 van die verordening bedoelde conditionaliteitssysteem niet van toepassing zijn op aanvullende betalingen aan landbouwers naar aanleiding van natuurrampen, ongunstige klimaatgebeurtenissen of rampzalige gebeurtenissen in het kader van de rechtstreekse betalingen, als bedoeld in artikel 41 bis van die verordening.

(9)Het conditionaliteitssysteem, dat uit de regelgeving voortvloeiende beheerseisen (RBE’s) en normen inzake een goede landbouw- en milieuconditie (GLMC) omvat, is erop gericht de ontwikkeling van duurzame landbouw te bevorderen door de begunstigden er beter bewust van te maken dat het noodzakelijk is deze basisnormen en vereisten in acht te nemen. Het heeft tevens tot doel het GLB beter bij de door Uniewetgeving nagestreefde doelstellingen op het gebied van milieu, volksgezondheid, gezondheid van planten en dierenwelzijn te laten aansluiten. Aangezien het landbouwareaal dat wordt beheerd door kleine landbouwers die betalingen ontvangen in het kader van de in artikel 28 van Verordening (EU) 2021/2115 bedoelde interventies, beperkt is, levert de toepassing van het conditionaliteitssysteem op deze kleine landbouwers, die de meeste landbouwbedrijven in de Unie beheren, onvoldoende voordelen op terwijl daar aanzienlijke kosten tegenover staan, en legt het deze landbouwers en nationale overheden zware administratieve lasten op. Om dergelijke kosten te verminderen en de daarmee samenhangende administratieve lasten te verlichten, is het passend om kleine landbouwers vrij te stellen van de toepassing van het conditionaliteitssysteem.

(11)GLMC-norm 1, vermeld in bijlage III bij Verordening (EU) 2021/2115, streeft ernaar blijvend grasland in stand te houden met het oog op het behoud van de koolstofvoorraad. In punten 1.7.3 en 1.9.1.1 van bijlage II bij Verordening (EU) 2018/848 wordt het belang van grasland en weides benadrukt, dat de omzetting van blijvend grasland voor andere vormen van grondgebruik voorkomt en overeenkomstig de hoofddoelstelling van GLMC-norm 1 de koolstofvoorraad in blijvend grasland in stand houdt. De GLMC-normen 3, 5 en 6, zoals opgenomen in bijlage III bij Verordening (EU) 2021/2115, hebben respectievelijk tot doel organisch materiaal in de bodem te behouden, erosie te beperken en bodems te beschermen in kwetsbare perioden. Deze doelstellingen worden reeds verwezenlijkt door de grondbewerkings- en teeltmethoden die worden toegepast bij het verbouwen van biologische gewassen, met name de in punt 1.9. van bijlage II bij Verordening (EU) 2018/848 bedoelde methoden. GLMC-norm 4, vermeld in bijlage III bij Verordening (EU) 2021/2115, heeft tot doel waterlopen te beschermen tegen vervuiling. De punten 1.5, 1.7, 1.9 en 1.10 van bijlage II bij Verordening (EU) 2018/848 hebben tot doel het risico van watervervuiling te verminderen door het gebruik van geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik aan banden te leggen, het gebruik van meststoffen en pesticiden te beperken, en de bezettingsdichtheid te beperken. De ervaring heeft geleerd dat de biologische landbouw een positieve invloed heeft op het uitspoelen en weglekken van nutriënten, waardoor de kans kleiner wordt dat een biologische landbouwer de kwaliteit van het water aantast en de hoofddoelstelling van GLMC-norm 4 wordt bereikt. Gezien de beginselen en voorschriften die zijn vastgelegd in Verordening (EU) 2018/848 en bestaande praktijken in het kader van de biologische landbouwsystemen, worden biologische landbouwers waarvan het hele bedrijf overeenkomstig Verordening (EU) 2018/848 is gecertificeerd, derhalve verondersteld aan de GLMC-normen 1, 3, 4, 5 en 6 te voldoen, zoals reeds het geval is met betrekking tot GLMC-norm 7.

(13)Gelet op het uitzonderlijke karakter van de betaling die de landbouwer zou ontvangen in een crisissituatie, na aanzienlijke verliezen te hebben geleden als gevolg van natuurrampen, ongunstige klimaatgebeurtenissen of andere rampzalige gebeurtenissen, en om de samenhang met betalingen bedoeld in artikel 78 bis van Verordening (EU) 2021/2115 te waarborgen, mag het in artikel 14 van die verordening bedoelde conditionaliteitssysteem niet gelden voor aanvullende betalingen aan landbouwers naar aanleiding van natuurrampen, ongunstige klimaatgebeurtenissen of rampzalige gebeurtenissen in het kader van de in artikel 41 bis van die verordening bedoelde rechtstreekse betalingen.

(14)Steeds vaker voorkomende, ernstigere en langdurigere natuurrampen, ongunstige klimaatgebeurtenissen en rampzalige gebeurtenissen hebben aanzienlijke gevolgen voor de landbouwsector in de Unie. In Verordening (EU) 2021/2115 wordt reeds een aantal instrumenten voor landbouwers geboden om veerkracht op te bouwen en op crises te reageren. De schaalgrootte van de gebeurtenissen en het plotselinge en buitengewone karakter ervan maken uitbreiding van de voor de lidstaten beschikbare instrumenten echter noodzakelijk. Het is dan ook passend om aanvullende crisisbetalingen te verrichten aan landbouwers en deze als een nieuw interventietype in de vorm van rechtstreekse betalingen op te nemen in artikel 16 van die verordening.

(15)Volgens artikel 19 van Verordening (EU) 2021/2115 kunnen de lidstaten tot 3 % van de aan een landbouwer te betalen rechtstreekse betalingen inhouden ter ondersteuning van de bijdrage van landbouwers aan een risicobeheersinstrument. Een lidstaat die besluit van deze optie gebruik te maken, moet deze toepassen op alle begunstigden van rechtstreekse betalingen in een bepaald jaar. De ervaring heeft geleerd dat slechts zeer weinig lidstaten gebruikmaken van deze optie. Uit overleg met de lidstaten is naar voren gekomen dat de uitvoering van deze bepaling wordt belemmerd door het ontbreken van instrumenten voor risicobeheer, hetzij opgezet door de lidstaten of beschikbaar via een particuliere verzekering, waarover alle landbouwers kunnen beschikken die rechtstreekse betalingen ontvangen. Om ervoor te zorgen dat er meer gebruik wordt gemaakt van de in artikel 19 van die verordening geboden mogelijkheid, moet de uitvoering ervan flexibeler worden gemaakt en deze mogelijkheid worden afgestemd op de bestaande beheersinstrumenten in de lidstaten. Als gevolg van deze wijziging kunnen de lidstaten tot 3 % van de rechtstreekse betalingen inhouden die moeten worden verricht aan landbouwers voor wie in een bepaald jaar risicobeheersregelingen bestaan. De lidstaten waar risicobeheersregelingen bestaan voor alle begunstigden van rechtstreekse betalingen, kunnen tot 3 % van de rechtstreekse betalingen aan al deze begunstigden blijven inhouden.

(21)In de eerste uitvoeringsjaren van de strategische GLB-plannen zijn natuurrampen, ongunstige klimaatgebeurtenissen en andere rampzalige gebeurtenissen van invloed geweest op de productie van talloze landbouwers in de hele Unie. Die trend zal zich in de toekomst naar verwachting voortzetten. Daarom moet het voor de lidstaten mogelijk zijn om crisisbetalingen aan te bieden in de vorm van meer rechtstreekse inkomenssteun om de zwaarst getroffen landbouwers snel te kunnen compenseren. Ter handhaving van de stimulans voor landbouwers om hun productie te verzekeren, moeten de lidstaten een hoger compensatiepercentage vaststellen voor deze landbouwers, die onder een verzekeringsregeling of ander risicobeheersinstrument vallen. Om meer middelen ter ondersteuning van landbouwers beschikbaar te kunnen stellen, moeten de lidstaten in de gelegenheid worden gesteld om deze crisisbetalingen met aanvullende nationale financiering tot 200 % te medefinancieren. De lidstaten moeten er echter voor zorgen dat de totale door de landbouwer ontvangen compensatie gecumuleerd met andere vormen van door de Unie of nationale overheden gefinancierde steun (waaronder aanvullende nationale financiering), een particuliere verzekering of andere risicobeheersregelingen niet leidt tot overcompensatie of dubbele financiering.

(33)Om landbouwers van wie de productie schade heeft opgelopen door natuurrampen, ongunstige klimaatgebeurtenissen of andere rampzalige gebeurtenissen, doeltreffend te ondersteunen, moeten de lidstaten crisisbetalingen niet alleen kunnen plannen via interventies in de vorm van rechtstreekse inkomenssteun, maar ook via interventies voor plattelandsontwikkeling. Dit soort steun moet de lidstaten voldoende flexibiliteit bieden om de interventies te plannen. De lidstaten moeten echter zorgen voor de samenhang tussen deze interventies. Bepalingen inzake het toespitsen van steun en het stimuleringseffect moeten derhalve van dienovereenkomstige toepassing zijn. Ter waarborging van goed financieel beheer van de Uniemiddelen moeten de lidstaten ervoor zorgen dat de totale door de landbouwer ontvangen compensatie gecumuleerd met andere vormen van door de Unie of nationale overheden gefinancierde steun (waaronder aanvullende nationale financiering), particuliere verzekering of andere risicobeheersregelingen niet leidt tot overcompensatie of dubbele financiering.

(40)Artikel 86, leden 2 en 3, van Verordening (EU) 2021/2115 bevat regels betreffende de subsidiabiliteit van uitgaven die voortvloeien uit wijzigingen van strategische GLB-plannen voor de bijdrage uit respectievelijk het ELGF en het Elfpo. Om de regels inzake de subsidiabiliteit van uitgaven te vereenvoudigen, de synergieën tussen het ELGF en het Elfpo te verbeteren, en de lidstaten meer flexibiliteit te bieden bij het bepalen van de data voor het van kracht worden van de met het ELGF verband houdende wijzigingen van strategische GLB-plannen, is het passend om uitgaven als subsidiabel aan te merken na de goedkeuring van een strategische wijziging van een strategisch GLB-plan voor een bijdrage uit het ELGF, en wel vanaf de door de betrokken lidstaat overeenkomstig artikel 119, lid 8, van die verordening vastgestelde datum voor het van kracht worden van de wijziging, maar op zijn vroegst vanaf de datum waarop het verzoek tot wijziging bij de Commissie wordt ingediend. Voor andere wijzigingen van strategische GLB-plannen met betrekking tot ELGF komen de uitgaven in aanmerking voor een bijdrage uit het ELGF vanaf de datum waarop de Commissie in kennis wordt gesteld van de wijziging, zoals bepaald in artikel 119, lid 9, van Verordening (EU) 2021/2115, zoals gewijzigd bij deze verordening. Ter waarborging van de samenhang tussen de regels betreffende het in aanmerking komen voor een bijdrage uit het ELGF en het Elfpo in het geval van noodmaatregelen wegens natuurrampen, rampzalige gebeurtenissen of ongunstige klimaatgebeurtenissen moet in strategische GLB-plannen kunnen worden vastgelegd dat uit het ELGF gefinancierde uitgaven die verband houden met wijzigingen van strategische GLB-plannen voor aanvullende crisisbetalingen aan landbouwers in het kader van de rechtstreekse betalingen als bedoeld in artikel 41 bis van die verordening, subsidiabel kunnen zijn vanaf de datum waarop de gebeurtenis zich heeft voorgedaan.

(41)Met het oog op passende financiering voor de nieuwe interventietypes voor crisisbetalingen aan landbouwers naar aanleiding van natuurrampen, ongunstige klimaatgebeurtenissen of rampzalige gebeurtenissen als bedoeld in de artikelen 41 bis en 78 bis van Verordening (EU) 2021/2115 moeten de lidstaten een bepaald deel van zowel rechtstreekse betalingen als Elfpo-financiering voor deze interventietypes kunnen reserveren. Om ervoor te zorgen dat voldoende financiering beschikbaar blijft voor de andere GLB-prioriteiten, moet dit aandeel echter worden beperkt tot een jaarlijks maximumbedrag dat per lidstaat beschikbaar is en overeenkomt met 3 % van het totaal aan rechtstreekse betalingen en Elfpo-financiering per jaar. Om de lidstaten ertoe aan te sporen de voorkeur te geven aan het gebruik van het in artikel 41 bis van die verordening bedoelde en met rechtstreekse betalingen gefinancierde instrument, moet het jaarlijkse maximumbedrag dat door een lidstaat kan worden gereserveerd, overeenkomen met 4 % van het totaal aan rechtstreekse betalingen en Elfpo-financiering per jaar, indien de lidstaat besluit om geen steun te verlenen voor crisisbetalingen uit hoofde van artikel 78 bis van die verordening.

(42)Vanwege hun bijzondere aard moeten de nieuwe interventietypes voor crisisbetalingen aan landbouwers in het kader van de rechtstreekse betalingen als bedoeld in artikel 41 bis van Verordening (EU) 2021/2115 en in het kader van plattelandsontwikkeling als bedoeld in artikel 78 bis van die verordening worden vrijgesteld van de verplichting om bij te dragen aan de in bijlage I bij die verordening opgenomen resultaatindicatoren.

(43)Aanvullende nationale financiering voor aanvullende crisisbetalingen aan landbouwers die overeenkomstig artikel 41 bis van Verordening (EU) 2021/2115 wordt verstrekt, moet worden opgenomen in bijlage V bij het strategische GLB-plan van de lidstaat.

(44)Artikel 119, lid 4, van Verordening (EU) 2021/2115 bevat de goedkeuring door de Commissie van door de lidstaten ingediende verzoeken tot wijziging van strategische GLB-plannen. Op grond van artikel 119, lid 9, van die verordening wordt de lidstaten de mogelijkheid geboden om wijzigingen van strategische GLB-plannen aan te brengen en toe te passen die verband houden met de interventies als bedoeld in titel III, hoofdstuk IV, van die verordening, die door de Commissie samen met het volgende verzoek tot wijziging worden goedgekeurd. De ervaring heeft geleerd dat de wijzigingen van strategische GLB-plannen vaak talrijke technische elementen bevatten die deze complex en kostbaar maken voor de lidstaten, en tot vertragingen in de goedkeuringsprocedures leiden hoewel de strategische oriëntatie van de plannen ongewijzigd blijft. Dit vormt een obstakel voor de tijdige en doeltreffende aanpassing van strategische GLB-plannen aan de veranderende economische realiteit en behoeften van landbouwers en andere begunstigden in lidstaten, en heeft een negatieve invloed op de uitvoering van die plannen. Om wijzigingsprocedures te vereenvoudigen en doelmatiger te maken, met name wat betreft elementen van de strategische GLB-plannen die niet van strategische aard zijn, moet de goedkeuring van de Commissie alleen vereist zijn voor strategische wijzigingen van strategische GLB-plannen. Daartoe moeten strategische wijzigingen in Verordening (EU) 2021/2115 worden gedefinieerd als wijzigingen van belangrijke elementen van de strategische GLB-plannen die aanzienlijke gevolgen hebben voor de strategie en interventielogica van die plannen, waaronder de overhevelingen van financiële toewijzingen tussen het Elfpo en het ELGF, maximale en minimale financiële toewijzingen, en wijzigingen in streefcijfers en financiële plannen. De lidstaten moeten alle andere wijzigingen van hun strategische GLB-plannen kunnen aanbrengen en toepassen na de Commissie hiervan in kennis te hebben gesteld, en deze andere wijzigingen hoeven niet door de Commissie te worden goedgekeurd.

(53)Op aanvullende nationale financiering voor aanvullende crisisbetalingen aan landbouwers die overeenkomstig artikel 41 bis van Verordening (EU) 2021/2115 wordt verstrekt, moeten dezelfde regels van toepassing zijn als voor aanvullende nationale financiering in het kader van plattelandsontwikkeling.

(55)In bijlage I bij Verordening (EU) 2021/2115 zijn op grond van artikel 7 van die verordening impact-, resultaat- en outputindicatoren opgenomen. De tabel “Jaarlijkse prestatiegoedkeuring — OUTPUT” in bijlage I bij die verordening moet worden vervangen om outputindicatoren op te nemen voor de nieuwe interventietypes en de gewijzigde interventietypes en om rekening te houden met de afschaffing door deze verordening van de jaarlijkse prestatiegoedkeuring als bedoeld in artikel 54 van Verordening (EU) 2021/2116.

(56)Bijlage II bij Verordening (EU) 2021/2115 bevat een lijst van de voor elk interventietype van die verordening relevante punten van bijlage 2 bij de WTO-Overeenkomst inzake de landbouw (“groene doos”). De nieuwe interventietypes voor crisisbetalingen aan landbouwers in het kader van de rechtstreekse betalingen als bedoeld in artikel 41 bis van Verordening (EU) 2021/2115 en voor plattelandsontwikkeling als bedoeld in artikel 78 bis van die verordening moeten derhalve in die bijlage worden opgenomen.

(61)De ervaring met de uitvoering van de landbouwreserve heeft geleerd dat deze in crisissituaties van pas komt om steun te verlenen aan getroffen landbouwers en bij te dragen aan het weer beter in evenwicht brengen van markten. In de afgelopen jaren werd de reserve echter steeds vaker gebruikt om de situatie te verlichten van landbouwers die rechtstreekse verliezen lijden als gevolg van natuurrampen, ongunstige klimaatgebeurtenissen of rampzalige gebeurtenissen, hoewel het oorspronkelijk beoogde doel ervan als financieringsinstrument was om compensatie te bieden en de gevolgen van marktverstoringen te beperken. Gezien de toenemende uitdagingen waarmee de landbouwsector van de Unie wordt geconfronteerd, waaronder handelsspanningen, geopolitieke onzekerheid en de toenemende indirecte gevolgen van diergezondheidskwesties voor het marktevenwicht, lijkt het gerechtvaardigd om de reserve weer voor zijn oorspronkelijke doel aan te wenden. Landbouwers die de rechtstreekse gevolgen van natuurrampen, ongunstige klimaatgebeurtenissen of rampzalige gebeurtenissen ondervinden, met onder meer als gevolg het verlies van plant- en diersoorten en producten daarvan, moeten daarvoor worden gecompenseerd door de lidstaten, die robuuste strategieën voor risico- en crisisbeheer ontwikkelen met de financiële steun van hun strategische GLB-plannen, waaronder de door deze verordening tot stand gebrachte nieuwe instrumenten. Maatregelen ter compensatie van de negatieve gevolgen voor landbouwers van marktverstoringen die van invloed zijn op de prijzen, de kosten of de omzet, ook wanneer deze ontstaan als indirecte gevolgen van natuurrampen, ongunstige klimaatgebeurtenissen of rampzalige gebeurtenissen, moeten nog steeds worden gefinancierd uit de landbouwreserve.

(80)Aangezien in het kader van de landbouwreserve voor 2025 reeds middelen zijn toegewezen voor sectoren die zijn getroffen door ongunstige klimaatgebeurtenissen en natuurrampen als bedoeld in Uitvoeringsverordening (EU) 2025/441 van de Commissie19, moet artikel 2, punt 5, van deze verordening van toepassing zijn vanaf het landbouwbegrotingsjaar 2026, d.w.z. pas vanaf 16 oktober 2025.

__________________

“blijvend grasland en blijvend weiland” (samen “blijvend grasland”) is land dat wordt gebruikt voor een natuurlijke of ingezaaide vegetatie van grassen of andere kruidachtige voedergewassen, dat minimaal vijf jaar of, wanneer de lidstaten daartoe besluiten, minimaal zeven jaar niet in de vruchtwisseling van het bedrijf is opgenomen en, indien lidstaten daartoe besluiten, dat minimaal vijf jaar of minimaal zeven jaar niet is omgeploegd, bewerkt of opnieuw met andere grassoorten of met andere kruidachtige voedergewassen ingezaaid. Dit begrip kan ook andere soorten omvatten zoals struiken of bomen die kunnen worden begraasd en, indien de lidstaten daartoe besluiten, struiken of bomen die diervoeder produceren, mits de grassen en andere kruidachtige voedergewassen blijven overheersen.

1.De lidstaten nemen in hun strategische GLB-plannen een conditionaliteitssysteem op, op grond waarvan aan landbouwers en andere begunstigden die rechtstreekse betalingen krachtens hoofdstuk II, behalve de betalingen als bedoeld in artikel 41 bis, of jaarlijkse betalingen krachtens de artikelen 70, 71 en 72 ontvangen, een administratieve sanctie wordt opgelegd als zij niet voldoen aan de uit het Unierecht voortvloeiende beheerseisen en de in het strategisch GLB-plan vastgestelde en in bijlage III vermelde GLMC-normen, met betrekking tot de volgende specifieke gebieden:

Landbouwers waarvan het gehele bedrijf overeenkomstig Verordening (EU) 2018/848 van het Europees Parlement en de Raad* is gecertificeerd, worden verondersteld aan de in bijlage III bij deze verordening vermelde GLMC-normen 1, 3, 4, 5, 6 en 7 te voldoen.

(6)in Artikel 14 wordt lid 1 vervangen door:

“1. De lidstaten geven in hun strategische GLB-plannen aan dat aan landbouwers en andere begunstigden die rechtstreekse betalingen krachtens hoofdstuk II, behalve de betalingen als bedoeld in artikel 41 bis, of jaarlijkse betalingen krachtens de artikelen 70, 71 en 72 ontvangen, uiterlijk met ingang van 1 januari 2025 een administratieve sanctie zal worden opgelegd als zij niet voldoen aan de vereisten in verband met de toepasselijke arbeidsvoorwaarden of werkgeversverplichtingen die voortvloeien uit de in bijlage IV genoemde rechtshandelingen.”;

7)artikel 16 wordt als volgt gewijzigd:

a) lid 1 wordt vervangen door:

De jaarlijkse betaling voor elke landbouwer als bedoeld in de eerste alinea bedraagt maximaal 2 500 EUR.

In afwijking van de eerste alinea kunnen de lidstaten besluiten om de krachtens hoofdstuk I, afdeling 2, van deze titel vastgestelde GLMC-norm 2 uit te sluiten van de in de eerste alinea, punt a), vastgestelde vereiste.

Aanvullende crisisbetalingen aan landbouwers naar aanleiding van natuurrampen, ongunstige weersomstandigheden of rampzalige gebeurtenissen in het kader van de rechtstreekse betalingen

1.De lidstaten kunnen aanvullende crisisbetalingen verrichten om begunstigden van rechtstreekse betalingen krachtens de afdelingen 2 en 3 van dit hoofdstuk die worden getroffen door natuurrampen, ongunstige weersomstandigheden of rampzalige gebeurtenissen, te compenseren. Die betalingen hebben tot doel de continuïteit van de landbouwactiviteit van deze begunstigden te waarborgen en zijn onderworpen aan de in dit artikel uiteengezette voorwaarden als nader gespecificeerd door de lidstaten in hun strategische GLB-plannen.

2.Steun in het kader van dit artikel mag slechts worden verleend als de bevoegde autoriteit van de lidstaat formeel erkent dat zich een natuurramp, ongunstige weersomstandigheden of een rampzalige gebeurtenis, zoals door de lidstaat gedefinieerd, heeft voorgedaan en dat deze gebeurtenissen, of maatregelen die overeenkomstig Verordening (EU) 2016/2031 zijn vastgesteld om een plantenziekte of plaagorganisme bij planten uit te roeien of in te dammen, of maatregelen die zijn vastgesteld om in de bijlage bij Uitvoeringsverordening (EU) 2018/1882 van de Commissie* vermelde dierziekten te bestrijden, te voorkomen of uit te roeien, of maatregelen die overeenkomstig artikel 6, lid 3, en artikel 259 van Verordening (EU) 2016/429 zijn vastgesteld voor een nieuwe ziekte, rechtstreeks schade hebben veroorzaakt waardoor minimaal 30 % van de gemiddelde jaarproductie van de landbouwer in de laatste drie jaar of de gemiddelde jaarproductie van drie van de laatste vijf jaar, de hoogste en het laagste productie niet meegerekend, verloren is gegaan. De verliezen worden berekend op het niveau van het bedrijf, op het niveau van de activiteit van het bedrijf in de betrokken sector of voor het specifieke betrokken areaal.

3.De lidstaten zorgen ervoor dat de steun op grond van dit artikel gericht is op landbouwers die het zwaarst zijn getroffen door natuurrampen, ongunstige weersomstandigheden of rampzalige gebeurtenissen, door de subsidiabiliteitsvoorwaarden vast te stellen op basis van het beschikbare bewijs.

4.De lidstaten stellen de toepasselijke steunpercentages voor het compenseren van het productieverlies vast. Deze percentages zijn hoger voor landbouwers die onder een verzekeringsregeling of ander risicobeheersinstrument vallen. Indexen kunnen worden gebruikt om het productieverlies te berekenen.

5.De lidstaten kunnen besluiten om de betalingen overeenkomstig artikel 115, lid 5, en artikel 146 met aanvullende nationale financiering tot 200 % te medefinancieren.

6.Bij het verlenen van steun uit hoofde van dit artikel zorgen de lidstaten ervoor dat interventies uit hoofde van dit artikel stroken met interventies op basis van artikel 78 bis en dat overcompensatie als gevolg van het combineren van interventies uit hoofde van dit artikel met andere nationale of Uniesteuninstrumenten of particuliere verzekeringsregelingen wordt vermeden.

7.In afwijking van artikel 111, eerste alinea, zijn de punten h) en i) van die alinea niet van toepassing op steun in het kader van dit interventietype.

In afwijking van de eerste alinea kunnen de lidstaten besluiten om de krachtens hoofdstuk I, afdeling 2, van deze titel vastgestelde GLMC-norm 2 uit te sluiten van de in de eerste alinea, punt a), vastgestelde vereiste.

b)maximaal 50 000 EUR voor de in lid 2, punt d), bedoelde activiteiten.

De lidstaten zorgen ervoor dat enkel steun wordt verstrekt voor verliezen boven een drempel van minimaal 20 % van de gemiddelde jaarproductie of het gemiddelde jaarinkomen van de landbouwer in de laatste drie jaar, of de gemiddelde jaarproductie of het gemiddelde inkomen van drie van de laatste vijf jaar, het hoogste en het laagste inkomen niet meegerekend. Met sectorale productierisicobeheersinstrumenten worden de verliezen berekend op holdingniveau of op het niveau van de activiteit van het bedrijf in de betrokken sector of voor het specifieke verzekerde areaal.

Voor vaste gewassen en in andere gemotiveerde gevallen waarvoor de in de eerste alinea bedoelde berekeningsmethoden niet passend zijn, kunnen de lidstaten de verliezen beoordelen op basis van de gemiddelde jaarproductie of het gemiddelde jaarinkomen van de landbouwer over een periode van maximaal acht jaar, het hoogste en laagste inkomen niet meegerekend.

1.De lidstaten kunnen crisisbetalingen verrichten aan actieve landbouwers die worden getroffen door natuurrampen, ongunstige weersomstandigheden of rampzalige gebeurtenissen. Die betalingen hebben tot doel de continuïteit van de landbouwactiviteit van deze landbouwers te waarborgen en zijn onderworpen aan de in dit artikel uiteengezette voorwaarden die door de lidstaten nader zijn gespecificeerd in hun strategische GLB-plannen.

2.Steun in het kader van dit artikel mag slechts worden verleend als de bevoegde autoriteit van de lidstaat formeel erkent dat zich een natuurramp, ongunstige weersomstandigheden of een rampzalige gebeurtenis, zoals door de lidstaat gedefinieerd, heeft voorgedaan en dat deze gebeurtenissen, of maatregelen die overeenkomstig Verordening (EU) 2016/2031 zijn vastgesteld om een plantenziekte of plaagorganisme bij planten uit te roeien of in te dammen, of maatregelen die zijn vastgesteld om in de bijlage bij Uitvoeringsverordening (EU) 2018/1882 van de Commissie vermelde dierziekten te voorkomen of uit te roeien, of maatregelen die overeenkomstig artikel 6, lid 3, en artikel 259 van Verordening (EU) 2016/429 zijn vastgesteld voor een nieuwe ziekte, rechtstreeks schade hebben veroorzaakt waardoor minimaal 30 % van de gemiddelde jaarproductie van de landbouwer in de laatste drie jaar of de gemiddelde jaarproductie van drie van de laatste vijf jaar, de hoogste en het laagste productie niet meegerekend, verloren is gegaan. De verliezen worden berekend op het niveau van het bedrijf, op het niveau van de activiteit van het bedrijf in de betrokken sector of voor het specifieke betrokken areaal.

3.De lidstaten zorgen ervoor dat de steun op grond van dit artikel gericht is op landbouwers die het zwaarst zijn getroffen door natuurrampen, ongunstige weersomstandigheden of rampzalige gebeurtenissen, door de subsidiabiliteitsvoorwaarden vast te stellen op basis van het beschikbare bewijs.

In afwijking van de eerste alinea van dit lid kan in het strategisch GLB-plan worden bepaald dat uit het ELGF gefinancierde uitgaven in verband met wijzigingen van het plan naar aanleiding van interventies als bedoeld in artikel 41 bis, subsidiabel kunnen zijn vanaf de datum waarop de gebeurtenis zich heeft voorgedaan, in het geval van noodmaatregelen wegens natuurrampen, rampzalige gebeurtenissen of ongunstige weersomstandigheden.

Voor elke lidstaat is het maximumbedrag dat kan worden gereserveerd voor de crisisbetalingen aan landbouwers naar aanleiding van natuurrampen, ongunstige weersomstandigheden of rampzalige gebeurtenissen als bedoeld in de artikelen 41 bis en 78 bis, beperkt tot de in bijlage XV, tabel 1, vermelde jaarlijkse bedragen.

Voor de kalenderjaren 2025 en 2026 mogen de totale jaarlijkse uitgaven voor de in artikel 41 bis bedoelde aanvullende crisisbetalingen niet meer bedragen dan de indicatieve financiële toewijzing voor dit interventietype voor het desbetreffende kalenderjaar, als vastgesteld door de lidstaten in hun financiële plannen overeenkomstig artikel 112, lid 2, punt a), en goedgekeurd door de Commissie overeenkomstig artikel 119. Dat financiële maximum vormt een bij Unierecht vastgelegd financieel maximum.

In afwijking van lid 1, wanneer een lidstaat besluit geen steun te verlenen voor crisisbetalingen overeenkomstig artikel 78 bis, is het jaarlijkse maximumbedrag dat door deze lidstaat kan worden gereserveerd voor de in artikel 41 bis bedoelde aanvullende crisisbetalingen, beperkt tot de in bijlage XV, tabel 2, vermelde jaarlijkse bedragen.

Voor de kalenderjaren 2025 en 2026 mogen de totale jaarlijkse uitgaven voor de in artikel 41 bis bedoelde aanvullende crisisbetalingen niet meer bedragen dan de indicatieve financiële toewijzing voor dit interventietype voor het desbetreffende kalenderjaar, als vastgesteld door de lidstaten in hun financiële plannen overeenkomstig artikel 112, lid 2, punt a), en goedgekeurd door de Commissie overeenkomstig artikel 119. Dat financiële maximum vormt een bij Unierecht vastgelegd financieel maximum.

Punt e) van de eerste alinea is niet van toepassing op interventies in het kader van het in artikel 41 bis bedoelde interventietype voor aanvullende crisisbetalingen aan landbouwers in het kader van de rechtstreekse betalingen, op het in artikel 55, lid 1, punten a) en c) tot en met g), bedoelde interventietype in de bijenteeltsector, op interventies in het kader van het in artikel 58, lid 1, punten h) tot en met k), bedoelde interventietype in de wijnsector, op voorlichtings- en promotieactiviteiten voor kwaliteitsregelingen in het kader van het in artikel 77 bedoelde interventietype voor samenwerking, en op interventies in het kader van het in artikel 78 bis bedoelde interventietype voor crisisbetalingen aan landbouwers in het kader van plattelandsontwikkeling.

28)in artikel 115, lid 5, wordt punt a) vervangen door:

“a) een korte beschrijving van de aanvullende nationale financiering voor interventies in plattelandsontwikkeling vastgelegd in titel III, hoofdstuk IV, en voor interventies voor aanvullende crisisbetalingen aan landbouwers vastgelegd in artikel 41 bis, die wordt verstrekt in het kader van het strategisch GLB-plan, met inbegrip van de bedragen per interventie en vermelding van de naleving van de in deze verordening vastgestelde vereisten;”;

5.De Commissie kan binnen dertig werkdagen na de datum waarop het in lid 2 bedoelde verzoek tot wijziging is ingediend, opmerkingen formuleren. De lidstaten verstrekken de Commissie alle noodzakelijke aanvullende informatie.

6.Het verzoek tot strategische wijziging van een strategisch GLB-plan wordt uiterlijk drie maanden na de indiening van het verzoek door de lidstaat goedgekeurd.

Wanneer de Commissie niet binnen dertig werkdagen na de indiening van de kennisgeving bezwaar maakt tegen gemelde wijzigingen, worden de wijzigingen wettelijk van kracht vanaf de datum van de kennisgeving. De Commissie maakt bezwaar tegen een gemelde wijziging als zij van oordeel is dat de wijziging niet verenigbaar is met deze verordening en Verordening (EU) 2021/2116, of met de op grond daarvan vastgestelde gedelegeerde en uitvoeringshandelingen.

1.Elke lidstaat wijst één autoriteit aan die verantwoordelijk is voor het treffen of coördineren van maatregelen om nationale en grensoverschrijdende interoperabiliteit tot stand te brengen en te handhaven tussen informatiesystemen die worden gebruikt voor de uitvoering, administratie, monitoring en evaluatie van het GLB ten voordele van landbouwers en andere GLB-begunstigden. Voor de toepassing van dit artikel wordt onder interoperabiliteit verstaan het vermogen van informatiesystemen om interactie tot stand te brengen door de elektronische uitwisseling van gegevens.

De lidstaten baseren hun beoordeling van behoeften en het ontwerp van maatregelen zoveel mogelijk op het beginsel dat gegevens slechts eenmalig worden verzameld en worden hergebruikt.

De reserve mag niet worden gebruikt voor maatregelen die steun bieden aan landbouwers die zijn getroffen door natuurrampen, ongunstige klimaatomstandigheden of catastrofale omstandigheden. De reserve mag evenwel worden gebruikt voor maatregelen tegen marktverstoringen die het gevolg zijn van natuurrampen, ongunstige klimaatomstandigheden of catastrofale omstandigheden, met inbegrip van maatregelen die zijn aangenomen overeenkomstig artikelen 219 en 220 van Verordening (EU) nr. 1308/2013.