1.wyraża głębokie zaniepokojenie sytuacją humanitarną w prowincjach Kunar i Nangarhar i sąsiednich prowincjach po trzęsieniach ziemi, składa kondolencje rodzinom ofiar i wzywa podmioty międzynarodowe, aby jak najszybciej udzieliły wsparcia ocalałym; nalega, by zintensyfikowano działania ratunkowe skierowane do ludności o niedostatecznym dostępie do opieki zdrowotnej, by udzielano pomocy powracającym migrantom na przejściach granicznych oraz by wzmacniano w szczególności usługi opieki zdrowotnej skierowane do matek i dzieci; wzywa faktyczne władze Afganistanu do zniesienia wszelkich ograniczeń w dostępie do pomocy humanitarnej albo jej dystrybucji; potępia jako zbrodnię przeciwko ludzkości celowe porzucenie, na które afgański reżim skazał kobiety i dziewczęta będące ofiarami tej tragedii;

2.zdecydowanie potępia środki represji, takie jak niedawne wyłączenie internetu w całym kraju przez talibów; przypomina, że praktyki te jeszcze bardziej izolują ludność Afganistanu, w szczególności kobiety korzystające z możliwości nauki online, oraz negatywnie wpływają na operacje pomocy humanitarnej i na i tak już niestabilną gospodarkę; wzywa faktyczne władze, aby powstrzymały się od stosowania takich praktyk w przyszłości;

3.wzywa społeczność międzynarodową do koordynowania wysiłków na rzecz zwiększania i dostarczania pomocy humanitarnej, odbudowy infrastruktury oraz zapewnienia ocalałym wsparcia medycznego i psychologicznego, w tym opieki po przeżyciach traumatycznych; wzywa do większych inwestycji w odporność opartą na społeczności, w tym w mieszkalnictwo odporne na trzęsienia ziemi, lokalne systemy opieki zdrowotnej, bezpieczeństwo żywnościowe i źródła utrzymania dla kobiet; wzywa Komisję do pilnego zwiększenia wsparcia podstawowych potrzeb i środków utrzymania dla Afganistanu oraz do zwiększenia puli środków krajowych; wzywa Komisję do kontynuowania prac w ramach powiązania między aspektami humanitarnymi a rozwojowymi i pokojowymi; przypomina, że pogarszająca się sytuacja humanitarna i ogólny brak perspektyw na lepszą przyszłość mogą prowadzić do większej destabilizacji i radykalizacji, a także przesiedleń ludności w Afganistanie i poza jego granicami; z zadowoleniem przyjmuje wyrażony przez Komisję we wniosku „Globalny wymiar Europy” Wniosek Komisji z 16 lipca 2025 r. dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego „Globalny wymiar Europy” (COM(2025)0551). zamiar zwiększenia wsparcia UE dla działań na rzecz odporności i zintegrowanych reakcji na niestabilność oraz wzywa Komisję i państwa członkowskie do zwiększenia elastycznego, wieloletniego finansowania w tym zakresie; zachęca UE do zacieśnienia współpracy z partnerami regionalnymi i zaufanymi organizacjami pozarządowymi, aby zagwarantować, że pomoc jest dostarczana bez ingerencji talibów wszędzie tam, gdzie to możliwe;

4.z głębokim zaniepokojeniem zauważa, że region, w którym doszło do trzęsienia ziemi, stoi w obliczu masowego napływu afgańskich rodzin powracających do zniszczonych domów i pól uprawnych po przymusowym wydaleniu z Iranu i Pakistanu; potępia naruszenia praw człowieka, do których dochodzi podczas tych deportacji; wyraża głębokie zaniepokojenie wynikającym z tego dodatkowym obciążeniem dla infrastruktury pomocy humanitarnej w tych prowincjach; wzywa Iran i Pakistan do natychmiastowego zaprzestania deportacji do Afganistanu; podkreśla w związku z tym, jak ważne jest przestrzeganie zasady non-refoulement, zwłaszcza biorąc pod uwagę trwający konflikt i niestabilność w Afganistanie oraz prześladowanie grup etnicznych, kobiet i przeciwników politycznych;

5.z zaniepokojeniem zauważa sytuację afgańskich obrońców praw człowieka, dziennikarzy i innych osób publicznych, które w ciągu ostatniej dekady wspierały demokratyczny rozwój w Afganistanie i którym wydano dokumenty zezwalające im na tymczasowy pobyt w Pakistanie; wzywa UE i jej państwa członkowskie, aby udzielały pomocy – w stosownych przypadkach i w miarę możliwości – w procedurze składania wniosków przez te osoby;

6.zdecydowanie potępia liczne ograniczenia warunkowane płcią nałożone przez talibów i prowadzoną przez nich dyskryminacyjną politykę, które uniemożliwiają Afgankom dostęp do edukacji, szkoleń medycznych, opieki zdrowotnej i pomocy humanitarnej, a w rezultacie prowadzą do powstania apartheidu płciowego; apeluje, aby UE poparła uznanie apartheidu płciowego za zbrodnię przeciwko ludzkości; wzywa faktyczne władze Afganistanu do zniesienia wszelkich ograniczeń nałożonych na kobiety i do natychmiastowego przywrócenia pełnego, równego i znaczącego udziału kobiet i dziewcząt w życiu publicznym; ponawia swój apel do UE i państw członkowskich o podjęcie wszelkich starań, by umożliwić Afgankom znaczący udział w rozmowach na forach międzynarodowych i w negocjacjach międzynarodowych; w szczególności wzywa faktyczne władze do ponownego otwarcia szkół medycznych dla kobiet, biorąc pod uwagę drastyczny niedobór kobiet wśród personelu medycznego w tym kraju;

7.wzywa faktyczne władze, aby natychmiast zniosły ograniczenia nałożone na pracownice humanitarne i studentki, umożliwiły kobietom pełny udział w reagowaniu na klęski żywiołowe oraz zezwoliły organizacjom działającym na rzecz praw kobiet na kontynuację pracy w Afganistanie; w szczególności wzywa władze do natychmiastowego zniesienia wszelkich ograniczeń nałożonych na kobiety pracujące dla organizacji społeczeństwa obywatelskiego, zarówno na szczeblu lokalnym, jak i międzynarodowym, tak aby mogły kontynuować pracę;

8.potępia utrzymującą się przemoc wobec kobiet w Afganistanie, w tym gwałty i przemoc seksualną, przymusowe małżeństwa (dzieci), przemoc domową i okaleczanie żeńskich narządów płciowych;

9.podkreśla, że talibowie muszą uniemożliwić Al-Kaidzie, Daiszowi, Państwu Islamskiemu Prowincji Chorasan i innym ugrupowaniom terrorystycznym oraz pojedynczym terrorystom wykorzystywanie terytorium afgańskiego do zagrażania bezpieczeństwu jakiegokolwiek innego kraju lub naruszania jego bezpieczeństwa poprzez nieprzyjmowanie członków tych ugrupowań oraz uniemożliwianie im rekrutacji, szkoleń i pozyskiwania funduszy; wyraża zaniepokojenie, że zobowiązania te nie są realizowane; wzywa wszystkich odpowiednich partnerów do wzmożenia wysiłków na rzecz likwidacji wszystkich sieci finansowania terroryzmu;

10.wzywa UE i państwa członkowskie, by zwiększyły presję na talibów, w tym poprzez ukierunkowane sankcje, zamrożenie aktywów i zakaz podróżowania wobec przywódców talibskich odpowiedzialnych za systematyczne łamanie praw człowieka, oraz by powstrzymały się od wznowienia stosunków dyplomatycznych z talibami zgodnie z pięcioma kryteriami określonymi w konkluzjach Rady z września 2021 r. w sprawie Afganistanu;

11.wzywa społeczność międzynarodową do pociągnięcia talibów do odpowiedzialności, w tym poprzez ustanowienie niezależnego mechanizmu dochodzeniowego ONZ w Afganistanie, oraz do wykonania nakazów aresztowania najwyższego przywódcy talibów Haibatullaha Akhundzady i talibskiego prezesa Sądu Najwyższego Abdula Hakima Haqqaniego, wydanych przez MTK w lipcu 2025 r. za zbrodnie przeciwko ludzkości związane z prześladowaniem kobiet i dziewcząt; wyraża poparcie dla toczących się dochodzeń w sprawie prześladowań ze względu na płeć i innych naruszeń praw człowieka;

12.z zadowoleniem przyjmuje ustanowienie niezależnego mechanizmu dochodzeniowego w Afganistanie w odpowiedzi na apel afgańskich ofiar, co stanowi znaczący krok w dążeniu do prawdy, sprawiedliwości i rozliczalności dla ludności Afganistanu cierpiącej z powodu popełnionych w tym kraju zbrodni międzynarodowych i naruszeń prawa międzynarodowego; z zadowoleniem przyjmuje też przedłużenie mandatu specjalnego sprawozdawcy ONZ i popiera jego apel o rozliczalność;

13.zobowiązuje swoją przewodniczącą do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawicielce Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, rządom i parlamentom państw członkowskich, specjalnemu wysłannikowi UE ds. Afganistanu oraz faktycznym władzom Afganistanu.