(7)W unijnej strategii na rzecz bioróżnorodności 2030 zapisanej w komunikacie Komisji z 20 maja 2020 r. pt. „Unijna strategia na rzecz bioróżnorodności 2030 – Przywracanie przyrody do naszego życia” określono wiele celów, w tym cel polegający na przywróceniu dobrego stanu środowiska ekosystemów morskich oraz na umożliwieniu zawarcia ambitnego, prawnie wiążącego porozumienia o morskiej różnorodności biologicznej na obszarach znajdujących się poza jurysdykcją krajową.

(10)Unia i państwa członkowskie powinny, jak stanowi art. 9 oraz cele porozumienia BBNJ, wspierać uczciwy i sprawiedliwy podział korzyści wynikających z działalności związanej z morskimi zasobami genetycznymi i informacją cyfrową o sekwencjach DNA morskich zasobów genetycznych z obszarów znajdujących się poza jurysdykcją krajową na potrzeby ochrony i zrównoważonego wykorzystywania morskiej różnorodności biologicznej na tych obszarach, w tym przez wkład finansowy, przekazywanie technologii morskich lub tworzenie zdolności w państwach rozwijających się.

(14)Porozumienie BBNJ umożliwia ustanowienie narzędzi zarządzania obszarowego, w tym morskich obszarów chronionych, na obszarach znajdujących się poza jurysdykcją krajową. Środki przyjęte przez Konferencję Stron na mocy porozumienia BBNJ powinny zostać wdrożone i w stosownych przypadkach transponowane do prawodawstwa Unii. W oczekiwaniu na transpozycję nie należy podważać skuteczności przyjętych środków. Aby zapewnić koordynację na poziomie Unii, należy przyjąć procedury niezbędne do współpracy między państwami członkowskimi a Komisją, zanim w Sekretariacie BBNJ zostaną złożone wnioski dotyczących ustanowienia narzędzi zarządzania obszarowego lub wniosku w sprawie środka nadzwyczajnego.

(15)W ramach ustalonych procedur Komisja powinna przeprowadzić ocenę prawną obejmującą ocenę potrzeby przedłożenia Sekretariatowi BBNJ wniosku dotyczącego ustanowienia narzędzi zarządzania obszarowego lub wniosku dotyczącego środka nadzwyczajnego na podstawie art. 19 i art. 24 ust. 3 porozumienia BBNJ w imieniu Unii lub w imieniu Unii i jej państw członkowskich lub tego, czy państwo członkowskie lub grupa państw członkowskich, które przedłożyły projekt wniosku, mogą przedstawić wniosek Sekretariatowi we własnym imieniu.

(17)Unia jest stroną Konwencji Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska, podpisanej w Aarhus 25 czerwca 1998 r. i ratyfikowanej 17 lutego 2005 r. Unia jest stroną Konwencji Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ o ocenach oddziaływania na środowisko w kontekście transgranicznym, podpisanej w Espoo 25 lutego 1991 r. i ratyfikowanej 24 czerwca 1997 r. Zobowiązania wynikające z tych konwencji powinny nadal mieć zastosowanie w dziedzinach objętych zakresem niniejszej dyrektywy. Konwencja z Espoo ma na celu wzmocnienie współpracy międzynarodowej w zakresie oceny oddziaływania na środowisko, w szczególności w kontekście transgranicznym. Wśród celów konwencji z Aarhus znajduje się zagwarantowanie prawa do dostępu do informacji, praw do udziału społeczeństwa w podejmowaniu decyzji w sprawach dotyczących środowiska oraz dostępu do wymiaru sprawiedliwości, aby przyczyniać się do ochrony prawa do życia w środowisku, które jest odpowiednie dla zdrowia i ogólnego dobrostanu. W zakresie niniejszej dyrektywy prawa dostępu do informacji i udziału społeczeństwa w podejmowaniu decyzji i dostępu do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska powinny być wykonywane zgodnie z tymi samymi zasadami, które ustanowiono na mocy konwencji z Aarhus.

(18)Chociaż celem niniejszej dyrektywy jest ustanowienie ram prawnych regulujących działalność prowadzoną na obszarach znajdujących się poza jurysdykcją krajową, wszelką działalność, która ma być prowadzona na obszarach podlegających jurysdykcji krajowej, która może powodować znaczne zanieczyszczenie lub znaczące i szkodliwe zmiany w środowisku morskim na obszarach znajdujących się poza jurysdykcją krajową, powinna podlegać ocenie zgodnie z dotychczasowym prawem Unii, np. dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/92/UE8, innymi odpowiednimi aktami prawnymi Unii, które zawierają przepisy dotyczące ocen środowiskowych planowanej działalności9, oraz przepisami krajowymi transponującymi prawodawstwo Unii. Zgodnie z art. 28 ust. 2 porozumienia BBNJ w Unii taka działalność prowadzona na obszarach podlegających jurysdykcji krajowej powinna być oceniana na podstawie obowiązujących przepisów Unii. W takich przypadkach państwa członkowskie powinny zapewnić wypełnienie obowiązków wynikających z porozumienia BBNJ.

__________________

8 Dz.U. L 26 z 28.1.2012, s. 1–21.

9 Takimi jak dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/2413 z dnia 18 października 2023 r. zmieniająca dyrektywę (UE) 2018/2001, rozporządzenie (UE) 2018/1999 i dyrektywę 98/70/WE w odniesieniu do promowania energii ze źródeł odnawialnych oraz uchylająca dyrektywę Rady (UE) 2015/652, rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1252 z dnia 11 kwietnia 2024 r. w sprawie ustanowienia ram na potrzeby zapewnienia bezpiecznych i zrównoważonych dostaw surowców krytycznych oraz zmiany rozporządzeń (UE) nr 168/2013, (UE) 2018/858, (UE) 2018/1724 i (UE) 2019/1020, rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1735 z dnia 13 czerwca 2024 r. w sprawie ustanowienia ram środków na rzecz wzmocnienia europejskiego ekosystemu produkcji technologii neutralnych emisyjnie i zmieniające rozporządzenie (UE) 2018/1724.

(19)Jeżeli inne mające zastosowanie instrumenty lub ramy prawne lub organy światowe, regionalne, subregionalne lub sektorowe zapewniają ramy oceny wpływu planowanej działalności podlegającej jurysdykcji lub kontroli krajowej, która to działalność ma miejsce na obszarach znajdujących się poza jurysdykcją krajową, państwa członkowskie nie powinny być zobowiązane do przeprowadzania wstępnej kontroli lub oceny oddziaływania na środowisko zgodnie z niniejszą dyrektywą, o ile państwa członkowskie sprawujące jurysdykcję lub kontrolę nad planowaną działalnością stwierdzą, że spełniono warunki określone w art. 29 ust. 4 porozumienia BBNJ. W takich przypadkach zainteresowane państwo członkowskie powinno zapewnić publikację sprawozdania z oceny oddziaływania na środowisko za pośrednictwem systemu wymiany informacji BBNJ.

(20)Wszelkie plany lub programy przygotowane lub przyjęte przez organy krajowe, regionalne lub lokalne państw członkowskich, które to plany lub programy mogą powodować znaczne zanieczyszczenie lub znaczące i szkodliwe zmiany w środowisku morskim na obszarach znajdujących się poza jurysdykcją krajową, powinny podlegać ocenie zgodnie z dyrektywą 2001/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady10 oraz przepisami krajowymi transponującymi tę dyrektywę.

__________________

10 Dz.U. L 197 z 21.7.2001, s. 30–37.

(21)Przy określaniu prawdopodobieństwa spowodowania znacznego zanieczyszczenia lub wystąpienia znaczących i szkodliwych zmian w środowisku morskim w wyniku planowanej działalności państwa członkowskie powinny wziąć pod uwagę, w jakim stopniu mogą one być znaczące lub istotne. Dokonując tego ustalenia, państwa członkowskie powinny również uwzględnić kryteria określone w dyrektywie 2011/92/UE.

i)„planowana działalność” oznacza działalność w środowisku morskim obejmującą m.in. wykonywanie robót budowlanych, instalacji, programów lub innych interwencji, w tym regularną działalność mającą na celu wykorzystanie zasobów naturalnych;

j)„działalność podlegająca jurysdykcji lub kontroli” oznacza działalność prowadzoną przez osoby prawne, zarówno publiczne, jak i prywatne, oraz przez osoby fizyczne, w odniesieniu do której państwo członkowskie może, zgodnie z prawem międzynarodowym, wykonywać swoje kompetencje lub uprawnienia;

n)„społeczeństwo” oznacza zainteresowaną społeczność, a także Ludy Tubylcze i społeczności lokalne posiadające odpowiednią wiedzę tradycyjną, jak również odpowiednie organy światowe, regionalne, subregionalne i sektorowe oraz środowisko naukowe;

s)„znikomy lub przejściowy wpływ” oznacza wpływ, który nie powoduje znacznych zanieczyszczeń ani znaczących i szkodliwych zmian w środowisku morskim.

skreśla się

a)połowów regulowanych mającym zastosowanie prawem międzynarodowym i unijnym, np. wspólną polityką rybołówstwa, oraz działalności związanej z połowami; oraz

6.Państwa członkowskie zapewniają, aby repozytoria, w zakresie, w jakim jest to wykonalne, oraz bazy danych objęte ich jurysdykcją, przygotowywały co dwa lata sprawozdanie zbiorcze dotyczące dostępu do morskich zasobów genetycznych i informacji cyfrowej o sekwencjach DNA powiązanych z ich znormalizowanym identyfikatorem partii „BBNJ” oraz udostępniały to sprawozdanie komitetowi ds. dostępu i podziału korzyści ustanowionemu na podstawie art. 15 porozumienia BBNJ. W stosownych przypadkach wykorzystują do celów powiadamiania i przechowywania danych zgodnie z porozumieniem BBNJ istniejące unijne systemy gromadzenia danych i sprawozdawczości.

1.Państwa członkowskie zapewniają, aby potencjalny wpływ na środowisko morskie planowanej działalności podlegającej ich jurysdykcji lub kontroli, która to działalność ma miejsce na obszarach znajdujących się poza jurysdykcją krajową, podlegał ocenie przed wydaniem przez właściwy organ lub właściwe organy decyzji zezwalającej na nią (zezwolenia na inwestycję) zgodnie z niniejszą dyrektywą. Na wniosek państwa członkowskiego Komisja udziela mu w tym pomocy technicznej.

6.Niniejszy rozdział nie ma zastosowania do planowanej działalności podlegającej jurysdykcji lub kontroli państw członkowskich, która to działalność ma miejsce na obszarach znajdujących się poza jurysdykcją krajową, w przypadku gdy przeprowadzono w odniesieniu do niej wstępną kontrolę lub ocenę oddziaływania na środowisko zgodnie z wymogami określonymi w innych odpowiednich międzynarodowych instrumentach lub ramach prawnych lub w przypadku gdy tę kontrolę lub ocenę przeprowadziły odpowiednie organy międzynarodowe, regionalne, subregionalne lub sektorowe. W przypadku działalności, w odniesieniu do której ocenę oddziaływania na środowisko przeprowadzono zgodnie z wymogami innych międzynarodowych instrumentów lub ram prawnych lub prawa Unii, lub w przypadku, gdy ocenę tę przeprowadziły odpowiednie organy światowe, regionalne, subregionalne lub sektorowe, zainteresowane państwa członkowskie zapewniają, aby:

7.W odniesieniu do planowanej działalności podlegającej jurysdykcji lub kontroli państw członkowskich, która to działalność ma miejsce na obszarach podlegających jurysdykcji krajowej i może spowodować znaczne zanieczyszczenie lub znaczące i szkodliwe zmiany w środowisku morskim na obszarach znajdujących się poza jurysdykcją krajową, państwa członkowskie stosują dyrektywę 2011/92/UE i inne odpowiednie akty prawne UE zawierające przepisy dotyczące ocen środowiskowych planowanej działalności. W odniesieniu do tej działalności państwa członkowskie terminowo udostępniają odpowiednie informacje, w tym istotne sprawozdania z monitorowania, za pośrednictwem systemu wymiany informacji BBNJ w trakcie procedury prowadzonej na podstawie dyrektywy 2011/92/UE i innych odpowiednich aktów prawnych UE, które zawierają przepisy dotyczące ocen środowiskowych planowanej działalności, oraz zapewniają monitorowanie działalności w sposób zgodny z wymogami tej dyrektywy i przepisami krajowymi.

1.Jeżeli planowana działalność może mieć większy niż znikomy lub przejściowy wpływ na środowisko morskie na obszarach znajdujących się poza jurysdykcją krajową lub skutki działalności są nieznane lub mało znane, państwo członkowskie, którego jurysdykcji lub kontroli podlega dana działalność, dokonuje wstępnej kontroli, aby ustalić, czy działalność ta może spowodować znaczne zanieczyszczenie lub znaczące i szkodliwe zmiany w środowisku morskim, przy czym uwzględnia zasadę ostrożności, jeżeli nie ma naukowej pewności, a zatem czy działalność ta podlega ocenie oddziaływania na środowisko, chyba że spełnione zostaną warunki zapisane w art. 8 ust. 6.

5.W celu zapewnienia kompletności i wysokiej jakości sprawozdań z oceny oddziaływania na środowisko państwa członkowskie zapewniają, aby sprawozdania były przygotowywane przez niezależnych ekspertów posiadających odpowiednie kompetencje, oraz wymagają od nich ujawnienia konfliktów interesów powiązanych z ich rola i zadaniami. Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy dysponowały wystarczającą wiedzą fachową do zbadania tych sprawozdań lub miały do niej dostęp w razie potrzeby.

1.Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwy organ lub właściwe organy podjęły decyzję o zezwoleniu na prowadzenie planowanej działalności, jeżeli, uwzględniając środki łagodzenia lub zarządzania, ustaliły, że podjęto wszelkie racjonalne starania w celu zapewnienia, aby planowaną działalność prowadzono w sposób gwarantujący zapobieganie znacznemu zanieczyszczeniu lub znaczącym i szkodliwym zmianom w środowisku morskim.

a)wnioski właściwego organu dotyczące prawdopodobnego znacznego zanieczyszczenia lub znaczących i szkodliwych zmian w środowisku morskim w wyniku planowanej działalności oraz główne powody wydania zezwolenia;

4.Po podjęciu decyzji o zezwoleniu lub odmowie wydania zezwolenia na prowadzenie planowanej działalności państwa członkowskie niezwłocznie zapewniają, aby decyzja ta została podana do wiadomości społeczeństwa, w tym za pośrednictwem systemu wymiany informacji BBNJ i Sekretariatu BBNJ. W tym celu państwa członkowskie udostępniają publicznie warunki określone w decyzji o zatwierdzeniu planowanej działalności, w tym warunki dotyczące środków łagodzących i kompensujących oraz wymogi dotyczące działań następczych, a także uwagi i opinie otrzymane podczas konsultacji, o których mowa w art. 11, oraz opis sposobu, w jaki uwzględniono wspomniane uwagi i opinie lub w inny sposób się do nich odniesiono.

W przypadku gdy państwo członkowskie sprawujące jurysdykcję lub kontrolę nad działalnością, na którą wydano zezwolenie, stwierdzi znaczne zanieczyszczenie lub znaczące i szkodliwe zmiany w środowisku morskim, których nie przewidziano w ocenie oddziaływania na środowisko, pod względem ich charakteru lub wagi, albo które wynikają z naruszenia któregokolwiek z warunków, o których mowa w art. 12 ust. 2 lit. b), lub w przypadku gdy strona porozumienia BBNJ lub organ naukowo-techniczny BBNJ zgłosi jakiekolwiek zastrzeżenia lub zalecenia, dane państwo członkowskie dokonuje przeglądu swojej decyzji. W tym celu państwo członkowskie:

1.Zgodnie z celem, jakim jest przyczynianie się do wdrażania konwencji z Aarhus, państwa członkowskie zapewniają, aby zgodnie z odpowiednim krajowym systemem prawnym członkowie zainteresowanej społeczności mieli dostęp do procedury odwoławczej przed sądem lub innym niezależnym i bezstronnym organem ustanowionym na mocy ustawy w celu zakwestionowania materialnej lub proceduralnej legalności decyzji, działań lub zaniechań na mocy art. 8–13 oraz 16–19, jeżeli spełniony jest co najmniej jeden z następujących warunków:

W przypadku gdy dyrektywa 2001/42/WE przewiduje obowiązek przeprowadzenia strategicznej oceny oddziaływania na środowisko, przy przeprowadzaniu takich ocen państwa członkowskie przestrzegają przepisów tej dyrektywy.

1.Państwa członkowskie, niezależnie od tego, czy działają indywidualnie czy zbiorowo, przesyłają Komisji projekt wniosku na podstawie art. 19 porozumienia BBNJ lub projekt środka nadzwyczajnego na podstawie art. 24 ust. 3 tego porozumienia przed przedłożeniem go Sekretariatowi BBNJ. Po otrzymaniu wniosku Komisja informuje o tym wszystkie państwa członkowskie i niezwłocznie udostępnia projekt wniosku. Państwa członkowskie mogą przedłożyć Komisji uwagi na temat projektu wniosku lub środków nadzwyczajnych w terminie 30 dni od otrzymania projektu wniosku lub wcześniej, jeżeli uzasadniają to środki nadzwyczajne. Komisja przesyła otrzymane uwagi pozostałym państwom członkowskim.

skreśla się

3.Komisja analizuje projekt wniosku lub środka nadzwyczajnego oraz uwagi, które otrzyma zgodnie z ust. 1, i w ciągu 30 dni od upływu terminu na zgłoszenie uwag przez państwa członkowskie przedstawia ocenę prawną tego, czy Komisja powinna w imieniu Unii przedłożyć Sekretariatowi BBNJ projekt wniosku lub środka nadzwyczajnego otrzymany na podstawie tego ustępu należy powinien. Ocenę prawną jest udostępnia się wszystkim państwom członkowskim.

2.W sprawie opracowywania wniosków, o których mowa w niniejszym rozdziale, państwa członkowskie konsultują się w stosownych przypadkach z odpowiednimi zainteresowanymi stronami, w tym z państwami oraz organami światowymi, regionalnymi, subregionalnymi i sektorowymi, a także ze społeczeństwem obywatelskim, środowiskiem naukowym, sektorem prywatnym, Ludami Tubylczymi i społecznościami lokalnymi.

2.W stosownych przypadkach państwa członkowskie i Komisja propagują przyjmowanie środków i współpracują w zakresie swoich kompetencji na mocy odpowiednich instrumentów i ram prawnych oraz wśród właściwych organów światowych, regionalnych, subregionalnych i sektorowych, których są członkami, w celu wsparcia i ułatwienia wdrożenia decyzji i zaleceń wydanych przez Konferencję Stron na podstawie części III porozumienia BBNJ.