(1)In de Unie bestaat er momenteel geen gemeenschappelijke aanpak voor de berekening van de belastinggrondslag voor ondernemingen. Daarom moeten ondernemingen in de Unie in elke lidstaat waarin zij actief zijn, voldoen aan een ander vennootschapsbelastingstelsel. Volgens het jaarverslag 2024 inzake belasting liepen de wettelijke belastingtarieven voor vennootschappen tussen de lidstaten in 2023 bijvoorbeeld uiteen van 10 % tot 31,5 % (en van 9 % tot 29 % indien rekening wordt gehouden met de fiscale steunregelingen van de regeringen).

(2)Doordat in de Unie 27 verschillende vennootschapsbelastingstelsels naast elkaar bestaan, is het ingewikkeld om de belastingvoorschriften na te leven en hebben ondernemingen te maken met oneerlijke concurrentie en kan dit leiden tot dubbele belasting, belastingontwijking en dubbele niet-belastingheffing. Volgens het jaarverslag 2024 inzake belasting werd de inkomstenderving door de verschuiving van bedrijfswinsten geraamd op 20 % van alle in 2022 in de Unie geïnde inkomsten uit vennootschapsbelasting, wat overeenkomt met ongeveer 100 miljard EUR in nominale waarde. Deze verschijnselen zijn eens te meer evident nu de opvattingen over landsgrenzen en bedrijfsmodellen aanzienlijk zijn veranderd door de globalisering en de digitalisering van de economie. De versnipperde respons van de regeringen op de nieuwe omstandigheden heeft de interne markt verder verstoord. Bovendien leiden de verschillende rechtskaders onvermijdelijk tot uiteenlopende praktijken van de belastingdiensten in de lidstaten. Dit gaat vaak gepaard met langdurige procedures die onvoorspelbaar en inconsistent zijn en hoge nalevingskosten met zich meebrengen, hetgeen gevolgen kan hebben voor grensoverschrijdende investeringen. Een dergelijke complexiteit kan de uitbreiding van ondernemingen op de eengemaakte markt belemmeren, hetgeen negatieve gevolgen heeft voor de innovatie, het concurrentievermogen en de werkgelegenheid. Een gemeenschappelijke aanpak is derhalve niet alleen noodzakelijk om te zorgen voor een eerlijke en doeltreffende belastingheffing, maar ook om de integriteit en het concurrentievermogen van de op de eengemaakte markt actieve vennootschappen te versterken.

(3)Hoewel de vennootschapsbelastingstelsels qua opzet verschillen, hebben zij in wezen een vergelijkbare werking, aangezien de regels ervan hetzelfde doel dienen, namelijk een belastbare grondslag voor ondernemingen vaststellen. In dit verband, ter ondersteuning van de goede werking van de interne markt, moet het vennootschapsbelastingklimaat in de Unie vorm worden gegeven overeenkomstig het beginsel dat bedrijven hun eerlijk deel van de belasting betalen in de rechtsgebieden waar hun winsten tot stand komen. Daarom is het voor op de interne markt actieve ondernemingen van belang dat de lidstaten een gemeenschappelijk rechtskader invoeren om de basiskenmerken van de vennootschapsbelastingstelsels te harmoniseren, teneinde de belastingregels te vereenvoudigen, de administratieve lasten te verminderen, eerlijke concurrentie te waarborgen, de rechtszekerheid voor over de grenzen heen actieve vennootschappen te vergroten, en belastingontwijking te bestrijden. Het toepassingsgebied van een dergelijke harmonisatie moet strikt worden beperkt tot de in deze richtlijn bedoelde criteria en entiteiten, terwijl het belastingtarief en het handhavingsbeleid bij de lidstaten blijven, in het kader van Richtlijn (EU) 2022/2523 van de Raad1 bis.

(5)Het ondernemingsklimaat op de interne markt moet aantrekkelijker worden gemaakt om groei en investeringen in de Unie te stimuleren. Daartoe moet prioriteit worden gegeven aan de vaststelling van een gemeenschappelijk kader van vennootschapsbelastingregels, die grensoverschrijdend actieve ondernemingen makkelijker kunnen naleven en die hen faciliteren wanneer zij hun buitenlandse activiteiten verder willen uitbreiden, en ondernemerschap op de interne markt aanmoedigen. Een enkele reeks vennootschapsbelastingregels voor internationale activiteiten zal naar verwachting resulteren in meer fiscale zekerheid en minder belastinggeschillen, aangezien het kader verstoringen zou aanpakken en zou leiden tot minder gevallen van dubbele en niet-belastingheffing. Dit betekent ook minder mogelijkheden om bepaalde specifieke nationale belastingbepalingen in een pan-Europese context te misbruiken. Aangezien stabiele belastinginkomsten van cruciaal belang zijn voor de begrotingen van de lidstaten, onder meer om te investeren in infrastructuur, onderzoek en ontwikkeling, veiligheid en defensie, en de groene en de sociale transitie en om openbare diensten te verlenen, vooral voor de meest kwetsbare huishoudens, is het bovendien van essentieel belang om in de Unie regels voor vaststelling van de winst op te stellen die niet zullen leiden tot lagere inkomsten voor de lidstaten. Daarnaast is het van cruciaal belang ervoor te zorgen dat de inkomsten in de toekomst worden toegerekend volgens een instrument dat stoelt op solide parameters die niet kunnen worden misbruikt.

(7)Hoewel de drempel zou worden bepaald aan de hand van de gecombineerde inkomsten van de groep op mondiaal niveau, moet de werkingssfeer van de bepalingen worden beperkt tot de leden van de groep die actief zijn op de interne markt, aangezien het Unierecht alleen van toepassing is binnen de Unie en niet bindend is voor niet-lidstaten. Daarom moeten alleen de in de Unie gevestigde entiteiten van een dergelijke groep worden opgenomen. Hieronder vallen vennootschappen die voor belastingdoeleinden zijn gevestigd in een lidstaat en hun vaste inrichtingen, met inbegrip van een aanmerkelijke economische aanwezigheid, die in een lidstaat actief zijn, alsook de vaste inrichtingen in de Unie van in een derde land gevestigde vennootschappen van dezelfde groep.

(9)Het beoogde initiatief heeft tot doel de huidige regels te vereenvoudigen en zo de efficiëntie en het concurrentievermogen van de interne markt te verbeteren. Daarom moeten de regels inzake de berekening van de belastinggrondslag zodanig worden opgezet dat een beperkte reeks belastingcorrecties wordt toegepast op de jaarrekeningen van elk groepslid. Deze beperkte correcties zouden gemeenschappelijke correcties zijn die nodig zijn om de jaarrekening om te zetten in een belastinggrondslag. Gelet op de nodige afstemming op Richtlijn (EU) 2022/2523 moeten de correcties aansluiten bij dat kader, dat ook de uitvoering moet vergemakkelijken voor lidstaten en ondernemingen die reeds vertrouwd zijn met de algemene beginselen ervan. In dat kader moet rekening worden gehouden met de betaling van een bijheffing die verschuldigd is in overeenstemming met Richtlijn (EU) 2022/2523 of in toepassing van een gekwalificeerde binnenlandse bijheffing als bedoeld in die richtlijn, of een andere alternatieve minimumbelasting die erkend is in een internationaal forum zoals de OESO.

(10)Aangezien de berekening van de belastinggrondslag van elk groepslid met het oog op vereenvoudiging zal worden gebaseerd op de financiële rekeningen, moeten de belastingregels zo nauw mogelijk aansluiten op de financiële verslaglegging. Indien mogelijk wordt een actief of passief in het kader van de financiële verslaglegging op dezelfde wijze behandeld als met het oog op de belastingheffing, zodat correcties niet nodig zouden zijn. Evenzo moeten, gelet op de grondgedachte achter belastingheffing, andere elementen van de belastinggrondslag voor belastingdoeleinden anders worden behandeld dan in het kader van de financiële verslaglegging. Om te zorgen voor consistentie met de internationale belastingpraktijken, zoals de praktijken in het kader van pijler 2, moet deze richtlijn meer flexibiliteit bieden bij de keuze van de standaarden voor financiële verslaglegging die worden gebruikt om het voorlopige belastingresultaat te bepalen.

(12)Om de hoofddoelstelling van een vereenvoudigd vennootschapsbelastingkader te verwezenlijken, moeten de voorlopige fiscale resultaten van elk groepslid worden geaggregeerd tot één gemeenschappelijke belastinggrondslag, die vervolgens aan de in aanmerking komende groepsleden wordt toegerekend. Een dergelijk kader moet eenvoudig zijn voor ondernemingen en mag hun geen nieuwe lasten opleggen. De belastingcorrecties op de jaarrekening zouden resulteren in een voorlopig fiscaal resultaat voor elk groepslid. Deze resultaten worden vervolgens geaggregeerd, waardoor een afgetopte grensoverschrijdende verliesverrekening tussen Befit-groepsleden mogelijk wordt, waarna de geaggregeerde belastinggrondslag aan de groepsleden wordt toegerekend aan de hand van een overgangsregel inzake toerekening; zo wordt de weg vrijgemaakt voor een permanent mechanisme. Het permanente mechanisme moet zijn gebaseerd op een evenredige toewijzing op grond van een formule met inbegrip van, maar niet beperkt tot, drie reeksen materiële factoren: arbeid, activa, verkoop en digitale aanwezigheid. Hierdoor is het niet langer nodig om transacties binnen de Befit-groep in overeenstemming te brengen met het zakelijkheidsbeginsel. Dit zou als voordeel hebben dat gebruik wordt gemaakt van recentere landenrapporten en van de in de overgangsperiode vergaarde gegevens. Een dergelijk voorstel maakt het ook mogelijk de verwachte effecten van de uitvoering van de tweepijleraanpak op de nationale belastinggrondslagen en de belastinggrondslagen van de Befit-groep, grondiger te beoordelen en aldus de kosten van de naleving van belastingvoorschriften voor ondernemingen te verlagen. Aldus kan het belangrijke doel van een fiscaal neutrale interne markt nog steeds worden verwezenlijkt, waarbij het aantal gevallen van dubbele belasting en dubbele niet-belastingheffing wordt verminderd en meer fiscale zekerheid wordt geboden met als doel het aantal belastinggeschillen te verminderen. Gelet op de veranderende internationale fiscale ontwikkelingen en de onzekerheid of belangrijke jurisdicties pijler 1 zullen uitvoeren, is het van essentieel belang dat de Unie de flexibiliteit behoudt bij de ontwikkeling van een autonoom, eerlijk en economisch evenwichtig toewijzingsmechanisme.

(14)Om ruimte te bieden voor groei en investeringen, kunnen de lidstaten na de toerekening ook individueel aanvullende correcties (bv. bij de fiscale behandeling van pensioenpremies) toepassen op gebieden die niet onder het gemeenschappelijk kader vallen. Het staat de lidstaten voorts vrij hun toegerekende aandeel verder te corrigeren zonder plafond om te waarborgen dat de lidstaten op dit gebied nationale beleidskeuzen kunnen maken, bijvoorbeeld om hulpbronnenefficiëntie te genereren, investeringen te stimuleren en banen te scheppen. Dergelijke aanvullende elementen kunnen aftrekposten, toeslagen, belastingkredieten of andere nationale maatregelen op het gebied van de vennootschapsbelasting omvatten, met inbegrip van maatregelen ter bevordering van onderzoek en ontwikkeling of andere beleidsdoelstellingen, op voorwaarde dat die maatregelen alleen van toepassing zijn op het toegerekende deel van de belastinggrondslag en niet van invloed zijn op de geconsolideerde belastinggrondslag of op het toewijzingsmechanisme op grond van deze richtlijn. De correctie na de toerekening moet echter gericht zijn op fiscale prikkels die op input gebaseerd zijn. De lidstaten moeten afzien van het aanbieden van op output gebaseerde fiscale prikkels, zoals octrooiboxen en andere regelingen inzake intellectuele eigendom.

(15)In sommige lidstaten stoelt het vennootschapsbelastingstelsel op beginselen die afwijken van de meest gangbare aanpak, zoals een uitkeringsbelastingstelsel. Het is daarom van het grootste belang in de nodige correcties te voorzien om een werkbare interactie met die stelsels te waarborgen en geen tegenstrijdigheid tussen de twee systemen in te voeren, waardoor de oprichting van bedrijven zou worden ontmoedigd. Bepaalde correcties na de toerekening zouden in dit verband een oplossing kunnen vormen. Het deel dat volgens een uitkeringsstelsel aan een groepslid wordt toegerekend, moet dan worden aangepast naar rato van de in de loop van het boekjaar verstrekte uitkeringen. De essentie van een uitkeringsbelastingstelsel blijft onverkort behouden, aangezien de uitkering gekoppeld is aan een tijdstip waarop het toegerekende deel wordt belast en bijgevolg bepaalt over welk deel ervan belasting moet worden geheven. In dit verband moet worden overwogen een overdrachtsmechanisme toe te passen om ervoor te zorgen dat het toegerekende deel dat in het lopende jaar niet wordt belast, in de daaropvolgende jaren belastbaar is. De mogelijke opneming van uitkeringsbelastingstelsels in het toepassingsgebied van deze richtlijn moet na vijf jaar worden beoordeeld.

(17)Een gemeenschappelijk kader voor de vennootschapsbelasting zou noodzakelijkerwijs een beheerssysteem omvatten, dat idealiter moet zorgen voor een zekere mate van fiscale zekerheid en vereenvoudiging. Om de uniformiteit te bevorderen, moet in het beheerssysteem worden voorzien in een centraal referentiepunt waar een aantal gemeenschappelijke kwesties wordt behandeld, zoals een informatieaangifte op groepsniveau, en in een passende vertrouwelijkheid en beveiliging, alsmede coördinatie en samenwerking tussen de nationale belastingdiensten. Tegelijkertijd moet het beheerssysteem tijdens de overgang de nationale fiscale soevereiniteit volledig eerbiedigen, aangezien plaatselijke belastingaangiften, controles en geschillenbeslechting in de eerste plaats bij de lidstaten moeten blijven berusten.

(18)Om te zorgen voor een correcte toepassing en handhaving van de regels van het gemeenschappelijk kader, moeten de lidstaten regels vaststellen inzake sancties voor inbreuken op krachtens deze richtlijn vastgestelde nationale bepalingen. De sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. Die sancties moeten worden vastgesteld op een minimumtarief van 0,1 % van de omzet van de Befit-groep in het geval dat de Befit-informatieaangifte niet dienovereenkomstig wordt ingediend en in geval van opzettelijke onjuiste rapportage bij het indienen van de Befit-informatieaangifte.

(19)Om de voordelen van een gemeenschappelijk rechtskader voor de berekening van de heffingsgrondslag voor de vennootschapsbelasting op de interne markt optimaal te benutten, moet de toepassing van de regels facultatief zijn voor groepen, met inbegrip van kmo-groepen, wier jaarlijkse gecombineerde inkomsten minder dan 750 miljoen EUR bedragen, zolang zij een geconsolideerde jaarrekening opstellen en een belastbare aanwezigheid in de Unie hebben. Door de toepassing van de regels open te laten voor kleinere groepen, kunnen meer groepen met grensoverschrijdende structuren en activiteiten baat hebben bij de vereenvoudiging die het gemeenschappelijk kader biedt. Vennootschappen die ervoor kiezen onder deze richtlijn te vallen, moeten gebruik kunnen maken van de technische bijstand van de lidstaten en de Commissie om aan de nieuwe regels te voldoen en zo hun grensoverschrijdende activiteiten te bevorderen.

8.De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 74 gedelegeerde handelingen vast te stellen om bijlagen I en II te wijzigen uitsluitend om rekening te houden met wetswijzigingen in de lidstaten met betrekking tot vennootschapsvormen en vennootschapsbelastingen.

a)de vennootschap is hetzij de uiteindelijke moederentiteit van de groep, hetzij een andere vennootschap van de groep waarbij de uiteindelijke moederentiteit direct of indirect ten minste 50 % bezit van de eigendomsrechten of van de rechten die aanspraak geven op de winst;

b)het hoofdkantoor van de vaste inrichting is hetzij de uiteindelijke moederentiteit van de groep, hetzij een ander lid (vennootschap of entiteit) van de groep waarbij de uiteindelijke moederentiteit direct of indirect ten minste 50 % bezit van de eigendomsrechten of van de rechten die aanspraak geven op de winst.

Het netto-inkomen of -verlies uit de financiële verslaglegging van een Befit-groepslid wordt gecorrigeerd overeenkomstig artikel 16, lid 1, punt e), van Richtlijn (EU) 2022/2523.

Schrappen

Schrappen

1.Het netto-inkomen of -verlies uit de financiële verslaglegging van een Befit-groepslid wordt gecorrigeerd om in het boekjaar van verwerving alle vaste materiële activa met een boekwaarde vóór afschrijving van minder dan 7 500 EUR uit te sluiten.

a)alle gebouwen en alle andere soorten onroerende goederen en bouwwerken die voor de onderneming worden gebruikt, met uitzondering van industriële gebouwen en structuren: 30 jaar;

b)alle andere vaste materiële activa: de gebruiksduur ervan zoals beoordeeld overeenkomstig de in artikel 7 bedoelde aanvaardbare boekhoudnorm in de Unie, maar niet minder dan tien jaar;

1.Kosten in verband met verwerving, voortbrenging of verbetering worden, samen met de datum van ingebruikneming na verwerving, voortbrenging of verbetering, voor elk vast actief afzonderlijk geregistreerd in een register van vaste activa binnen de Befit-groep.

3.Het register van vaste activa wordt zodanig bijgehouden dat het voldoende informatie, waaronder over de afschrijving, omvat voor de berekening van het voorlopig fiscaal resultaat. Gedurende vijf jaar vanaf de datum waarop de afschrijving van een dergelijk actief is geëindigd, wordt een kopie van het register van vaste activa door de Befit-groep bijgehouden. Het register van vaste activa omvat ten minste de volgende informatie:

Wanneer een vennootschap of een vaste inrichting tot een Befit-groep toetreedt, worden alle niet-gecompenseerde verliezen die tot vijf jaar vóór de datum van toetreding zijn gemaakt, overeenkomstig het vennootschapsbelastingrecht van de lidstaat waar zij voor belastingdoeleinden is gevestigd of een vaste inrichting heeft, afgetrokken van haar aandeel in de Befit-belastinggrondslag zoals bepaald overeenkomstig hoofdstuk III.

Niettegenstaande artikel 9 wordt, wanneer een Befit-groepslid als gevolg van een vervreemding van aandelen uittreedt uit de Befit-groep en dit Befit-groepslid in dat boekjaar of het voorgaande boekjaar in het kader van een transactie binnen de Befit‑groep een of meer vaste activa heeft verworven, het bedrag dat overeenkomt met de winst die of het verlies dat voortvloeit uit de vervreemding van deze vaste activa binnen de Befit-groep, opgenomen in het netto-inkomen of -verlies uit de financiële verslaglegging van het Befit-groepslid dat de activa bezat vóór de vervreemding binnen de Befit-groep.

De eerste alinea is niet van toepassing indien het Befit-groepslid aantoont dat de transactie binnen de Befit-groep is uitgevoerd om geldige commerciële redenen, in de zin van artikel 15, lid 1, punt a) van Richtlijn 2009/133/EG.

b)negatief is, wordt het verlies verrekend met het belastbare inkomen van de uiteindelijke moederentiteit en wordt het overgedragen voor maximaal vijf jaar en verrekend met de volgende positieve Befit-belastinggrondslag. De aftrek is naar rato van de deelneming die de uiteindelijke moederentiteit houdt in haar kwalificerende dochterondernemingen zoals bedoeld in artikel 3, lid 1, dan wel voor het volledige bedrag ten aanzien van vaste inrichtingen. De vermindering van de heffingsgrondslag van de ingezeten belastingplichtige leidt niet tot een negatief bedrag.

Voor elk boekjaar tussen 1 juli 2028 en uiterlijk 30 juni 2033 (de “overgangsperiode”) wordt de Befit-belastinggrondslag aan de Befit-groepsleden toegerekend overeenkomstig het grondslagtoerekeningspercentage.

Voor groepen die na afloop van het eerste boekjaar waarin deze richtlijn van toepassing wordt, onder deze richtlijn komen te vallen, wordt de in de eerste alinea bedoelde overgangsperiode uiterlijk op 30 juni 2033 beëindigd.

a)laag risico: wanneer de door een Befit-groepslid gemaakte kosten of verkregen baten in het kader van transacties binnen de Befit-groep in een boekjaar met minder dan 15 % stijgen ten opzichte van de gemiddelde kosten of baten van de voorgaande drie boekjaren bij transacties binnen de Befit-groep;

b)hoog risico: wanneer de door een Befit-groepslid gemaakte kosten of verkregen baten in het kader van transacties binnen de Befit-groep in een boekjaar met 15 % of meer stijgen ten opzichte van de gemiddelde kosten of baten van de voorgaande drie boekjaren bij transacties binnen de Befit-groep.

5.Niettegenstaande artikel 13, lid 2, wordt het financieringskostensurplus als bedoeld in artikel 2 van Richtlijn (EU) 2016/1164 van de Raad dat voortvloeit uit een transactie tussen Befit-groepsleden, niet in aanmerking genomen in de berekening van het grondslagtoerekeningspercentage van het Befit-groepslid dat die kosten maakt. De lidstaten treffen passende maatregelen om ondernemingen aan te moedigen die risico’s te beperken.

Schrappen

10.De regels van de leden 1 tot en met 8 blijven van toepassing tot de inwerkingtreding van een overeenkomstig artikel 77, lid 1 ter, voorgestelde wijziging.

2.Naast de in lid 1 genoemde correcties kan een lidstaat, als bedoeld in Richtlijn (EU) 2022/2523, toestaan dat het toegerekende deel van de Befit-groepsleden die voor belastingdoeleinden zijn gevestigd in die lidstaat of daar een vaste inrichting hebben, door middel van aanvullende posten wordt verhoogd of verlaagd.

2.De Befit-informatieaangifte wordt uiterlijk zes maanden na afloop van het boekjaar bij de autoriteit van aangifte ingediend.

1.De indienende entiteit stelt de autoriteit van aangifte binnen drie maanden na de tijdige indiening van een Befit-informatieaangifte in kennis van fouten in die aangifte.

3.De informatie die tussen de leden van een Befit-team wordt uitgewisseld, wordt voor zover mogelijk langs elektronische weg verstrekt, via een beveiligde verbinding of een beveiligd netwerk, met gebruikmaking van een Befit-samenwerkingsinstrument.

4.Om de werkzaamheden en de communicatie van het Befit-team te vergemakkelijken, standaardiseert de Commissie door middel van uitvoeringshandelingen de uitwisseling van informatie tussen de Befit-teamleden middels een Befit-samenwerkingsinstrument en ondersteunt zij de beveiligde doorgifte van informatie. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld volgens de in artikel 73 bedoelde onderzoeksprocedure.

1.Een Befit-groepslid stelt de bevoegde autoriteit van de lidstaat waar hij voor belastingdoeleinden is gevestigd of een vaste inrichting heeft, binnen drie maanden na de tijdige indiening van een individuele belastingaangifte in kennis van fouten in die aangifte.

1.De bevoegde autoriteit van een lidstaat kan controles initiëren en coördineren van Befit-groepsleden die voor belastingdoeleinden zijn gevestigd of een vaste inrichting hebben in die lidstaat. Die bevoegde autoriteit stelt de andere leden van het Befit-team binnen één maand nadat een dergelijke controle is geïnitieerd in kennis.

1.Een Befit-groepslid kan binnen drie maanden na de kennisgeving van de individuele belastingaanslag krachtens artikel 64 beroep tegen de inhoud van die aanslag instellen bij de bevoegde autoriteit van de lidstaat waar dat Befit-groepslid voor belastingdoeleinden is gevestigd of een vaste inrichting heeft. Het administratief beroep wordt behandeld door een bestuurlijk lichaam dat, naar het recht van de lidstaat van het Befit-groepslid, bevoegd is om beroepen in eerste aanleg te behandelen. Het administratief beroep wordt beheerst door het recht van de lidstaat waar het Befit-groepslid voor belastingdoeleinden is gevestigd of een vaste inrichting heeft. Indien een dergelijk bestuurlijk lichaam ontbreekt in de lidstaat van waar het Befit-groepslid voor belastingdoeleinden is gevestigd of een vaste inrichting heeft, kan het Befit-groepslid rechtstreeks beroep instellen bij de rechter.

1.Indien het krachtens artikel 66 gegeven besluit is bevestigd of gewijzigd, is de indienende entiteit gerechtigd om binnen drie maanden na ontvangst van het besluit van de administratieve beroepsinstantie rechtstreeks beroep in te stellen bij de rechter in de lidstaat waar zij voor belastingdoeleinden is gevestigd of een vaste inrichting heeft. Het beroep bij de rechter wordt beheerst door het recht van de lidstaat waar de indienende entiteit voor belastingdoeleinden is gevestigd of een vaste inrichting heeft.

1.Indien het krachtens artikel 67 gegeven besluit is bevestigd of gewijzigd, is het Befit-groepslid gerechtigd om binnen drie maanden nadat hij in kennis is gesteld van het besluit van de in artikel 67 bedoelde administratieve beroepsinstantie, beroep in te stellen bij de rechter in de lidstaat waar hij voor belastingdoeleinden is gevestigd of een vaste inrichting heeft. Het beroep bij de rechter wordt beheerst door het recht van de lidstaat waar het Befit-groepslid voor belastingdoeleinden is gevestigd of een vaste inrichting heeft.

Indien de uitkomst van een administratief beroep of een beroep bij de rechter wijzigingen van de belastingaanslag van de Befit-groep of van de individuele belastingaanslag van een of meer Befit-groepsleden vereist, nemen de lidstaten passende maatregelen om ervoor te zorgen dat die wijzigingen mogelijk blijven binnen een periode van tien jaar.

De lidstaten stellen voorschriften vast ten aanzien van de sancties die van toepassing zijn op inbreuken op nationale bepalingen die zijn vastgesteld op grond van deze richtlijn en nemen alle nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat deze sancties worden uitgevoerd en gehandhaafd. De sancties en nalevingsmaatregelen moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. Sancties worden vastgesteld op ten minste 0,1 % van de omzet van de Befit-groep in het geval dat de Befit-informatieaangifte niet wordt ingediend overeenkomstig artikel 59 en in geval van opzettelijk onjuiste rapportage in een Befit-informatieaangifte.

2.De lidstaten verstrekken het Europees Parlement en de Commissie relevante informatie voor de evaluatie van de richtlijn overeenkomstig lid 3, met inbegrip van geaggregeerde gegevens over Befit-groepsleden die voor belastingdoeleinden zijn gevestigd in hun jurisdictie en vaste inrichtingen daarvan die in hun jurisdictie actief zijn, teneinde naar behoren het volgende te beoordelen:

4.De krachtens lid 2 aan het Europees Parlement en de Commissie verstrekte informatie wordt door de Commissie, overeenkomstig de bepalingen die van toepassing zijn op de instellingen van de Unie en artikel 76 van deze richtlijn, vertrouwelijk gehouden.