1.uważa, że nadszedł czas, by ponowić zobowiązanie polityczne do uczynienia UE wiarygodnym gwarantem bezpieczeństwa przez wzmocnienie jej gotowości obronnej dzięki wspieraniu ściślejszej współpracy między państwami członkowskimi, ich siłami zbrojnymi i przemysłami; wzywa państwa członkowskie do połączenia wysiłków na rzecz osiągnięcia spójnych, ambitnych i zintegrowanych europejskich ram obrony; podkreśla w tym kontekście, że Komisja i państwa członkowskie powinny przygotować procedury nadzwyczajne dotyczące projektów realizowanych w razie poważnych kryzysów lub wojen, obejmujące szybszy przydział środków publicznych i kapitału prywatnego, co stanowi integralną część zapewniania gotowości oraz zdolności UE do szybkiego i skutecznego reagowania na pojawiające się zagrożenia bezpieczeństwa;

2.z zaniepokojeniem zauważa, że do końca lipca 2025 r. pomimo ambitnych celów planu ReArm Europe tylko 10 z 27 państw członkowskich wyraźnie ogłosiło, że do 2030 r. zamierza zwiększyć wydatki obronne do co najmniej 3 % PKB; wzywa wszystkie państwa członkowskie, aby sporządziły szczegółową strategiczną wizję wydatków wojskowych do 2030 r., wyraźnie odróżniającą zdolności ściśle obronne od infrastruktury podwójnego zastosowania i obejmującą etapy rozwoju zdolności, wskaźniki zapasów, dane dotyczące udziału MŚP oraz docelowy udział zamówień realizowanych na zasadzie współpracy; zaznacza, że krajowe budżety obronne muszą wyeliminować lukę w zdolnościach, odtworzyć potencjał odstraszający i zapewnić odpowiednie wsparcie na rzecz Ukrainy; podkreśla, że w przyszłych inwestycjach należy priorytetowo traktować współpracę, interoperacyjność i wspólne zamówienia, tak by współpraca na szczeblu UE stała się normą w europejskim sektorze przemysłu obronnego; w związku z tym zaznacza, że plan Gotowość 2030 należy dostosować do konkretnych celów liczbowych określonych w strategii na rzecz europejskiego przemysłu obronnego (EDIS), w szczególności przez zadbanie, aby do 2030 r. co najmniej 40 % sprzętu obronnego podlegało wspólnym zamówieniom, aby do 2030 r. co najmniej 35 % handlu na potrzeby obrony odbywało się wewnątrz UE i aby do 2030 r. co najmniej 50 %, a do 2035 r. co najmniej 60 % zamówień obronnych dotyczyło produktów wytworzonych w UE; wyraża uznanie dla tych państw członkowskich, które konsekwentnie przeznaczają ponad 3 % PKB na obronność; przypomina, że państwa członkowskie powinny regularnie aktualizować swoje cele dotyczące zdolności i doktryny wojenne w reakcji na nowe i pojawiające się zagrożenia;

3.dostrzega poważne pogorszenie się kontekstu bezpieczeństwa UE, skutkujące wzrostem zagrożeń dla jej granic zewnętrznych; w związku z tym wzywa UE i państwa członkowskie, aby przyjęły kompleksowe podejście do obronności i uznały, że bezpieczeństwo wykracza poza zasoby wojskowe i obejmuje również obronę przed zagrożeniami hybrydowymi; zaznacza, że wewnętrzna stabilność polityczna jest warunkiem wstępnym wiarygodnej siły wojskowej oraz że o ile obywatele nie będą ufać instytucjom i demokracji, ogólne bezpieczeństwo i spójność UE pozostaną chwiejne; apeluje o szybką i solidarną mobilizację unijnego wsparcia finansowego, w szczególności dla państw członkowskich najbardziej narażonych na konwencjonalne zagrożenia wojskowe;

4.z zadowoleniem odnotowuje propozycje zawarte w planie ReArm Europe mające zapewnić państwom członkowskim większą elastyczność budżetową i zachęcić do wzrostu wydatków obronnych w celu wzmocnienia EDTIB; odnotowuje w szczególności, że w ramach instrumentu SAFE o wartości 150 mld EUR przewidziano mechanizm pożyczkowy i że z pożyczek z SAFE skorzysta 19 państw członkowskich; ubolewa jednak, że Komisja oparła ten instrument na art. 122 TFUE, z pominięciem konsultacji z Parlamentem, co uniemożliwia monitorowanie i kontrolę środków finansowych oraz grozi pogłębieniem różnic między państwami członkowskimi; zwraca uwagę na swoją funkcję kontroli budżetowej zgodnie z art. 314 TFUE i w związku z tym zdecydowanie wzywa Komisję, aby powstrzymała się od stosowania art. 122 do innych inicjatyw związanych z przemysłem obronnym lub innych kwestii związanych z finansowaniem obrony w przyszłości; w związku z tym uważa, że projekty w ramach SAFE zdecydowanie powinny odpowiadać priorytetom UE dotyczącym zdolności określonym w białej księdze w sprawie obronności europejskiej, w planie rozwoju zdolności i w Planie działania na rzecz gotowości obronnej do 2030 r.; ubolewa jednak, że zamówienia realizowane przez jedno państwo członkowskie kwalifikują się do wsparcia w ramach SAFE, o ile umowa o udzielenie zamówienia zostanie podpisana nie później niż 30 maja 2026 r., ponieważ nie zachęca to do wspólnych zamówień i defragmentacji rynku i ostatecznie grozi pogłębieniem dysproporcji między państwami członkowskimi; w związku z tym podkreśla, że finansowanie powinno opierać się również na ułatwionym dostępie do kapitału prywatnego, wkładach krajowych, istniejących marginesach budżetowych lub alternatywnych mechanizmach zapewniających odpowiedzialność budżetową; w tym celu wzywa Komisję, aby wspierała wieloletnie zakupy zbiorcze, tak by obniżyć koszty jednostkowe i zmniejszyć fragmentację systemów uzbrojenia obecnie stosowanych w UE;

5.zauważa, że europejski ekosystem obronny pozostaje rozdrobniony pod względem przemysłowym, finansowym i administracyjnym; zaznacza, że budżet UE pozostaje skutecznym instrumentem służącym poprawie zintegrowanego planowania, stabilnego długoterminowego finansowania i skutecznego wdrażania w dziedzinie obronności, a tym samym przezwyciężeniu tej fragmentacji; przypomina, że zwiększonym krajowym budżetom obronnym powinna towarzyszyć zwiększona koordynacja i wspólne działania na szczeblu UE; przypomina o znaczeniu zapewnienia szerokiego poparcia dla inwestycji publicznych w obronność, a tym samym o potrzebie sprawiedliwego podziału kosztów; ubolewa nad brakiem silnej klauzuli preferencji unijnej w planie ReArm Europe, dotyczącej zwłaszcza instrumentu SAFE, która wzmocniłaby EDTIB, stworzyłaby nowe miejsca pracy w UE, zwiększyłaby interoperacyjność i wzajemną zastępowalność produktów obronnych w UE oraz ograniczyłaby zależność od państw spoza UE, a tym samym podniosłaby potencjał odstraszający Europy i poprawiłaby bezpieczeństwo dostaw; zaznacza, że aby instrument SAFE był skuteczny finansowo, powinien przede wszystkim być narzędziem wspólnych zamówień, utrzymywania i obsługi strategicznych czynników wspomagających, zwłaszcza czynników umożliwiających wywiad, obserwację i rozpoznanie; wzywa Komisję, aby czyniła pełny użytek ze swojej roli, w szczególności za pośrednictwem grupy zadaniowej SAFE, tak by zapewnić zgodność krajowych planów obronnych państw członkowskich z celem SAFE zakładającym wspieranie wspólnych zamówień z myślą o skutecznej eliminacji luk w zdolnościach oraz wykorzystać wszystkie dostępne instrumenty, w tym europejskie projekty wspólnego zainteresowania w dziedzinie obronności i strukturę na rzecz europejskiego programu zbrojeniowego;

6.zauważa ograniczone i nierównomierne stosowanie krajowej klauzuli wyjścia i odnotowuje, że pomimo takiej elastyczności kilka państw członkowskich nadal boryka się z ograniczeniami w zakresie zdolności fiskalnej przy przestrzeganiu wymagań i skutecznym reagowaniu na wspólne priorytety oraz że inne państwa członkowskie powstrzymały się od ubiegania się o krajową klauzulę wyjścia z obawy przed reakcją rynków finansowych; uznaje, że krajowa klauzula wyjścia jest tymczasowym instrumentem na wypadek sytuacji nadzwyczajnych w poszczególnych krajach, podczas gdy planowanie zrównoważonych inwestycji wymaga długoterminowej przewidywalności; podkreśla, że dla przyciągnięcia inwestycji prywatnych i zapewnienia efektywnego wykorzystania zasobów publicznych w całej UE zasadnicze znaczenie mają przewidywalne warunki fiskalne i regulacyjne; uważa, że w stosownych przypadkach ramy te należy wzmocnić za pomocą instrumentów i narzędzi inwestycyjnych na szczeblu UE mających na celu minimalizację kosztu dla unijnych podatników i maksymalizację skuteczności dostarczania unijnych dóbr publicznych;

7.z zadowoleniem odnotowuje wnioski Komisji mające na celu uproszczenie, ułatwienie i przyspieszenie zamówień publicznych w dziedzinie obronności; apeluje o wzmocnienie zasady preferencji unijnej, tak aby beneficjenci mogli decydować o określaniu, dostosowywaniu i ewolucji projektów i systemów w całym cyklu eksploatacyjnym i aby komponenty nie były pozyskiwane od państw lub podmiotów spoza UE naruszających interesy UE i jej państw członkowskich dotyczące bezpieczeństwa i obrony; ponadto apeluje o pełne dostosowanie kryteriów kwalifikowalności w planie ReArm Europe do kryteriów określonych w programie na rzecz europejskiego przemysłu obronnego (EDIP), aby zmniejszyć fragmentację, zaoszczędzić koszty i zwiększyć efektywność, wspierać interoperacyjność i wzajemną zastępowalność oraz podnieść konkurencyjność EDTIB; zaznacza, że przepisy regulujące udzielanie zamówień i udział w postępowaniach powinny być proporcjonalne i przyjazne dla MŚP, oraz apeluje, by wprowadzić minimalną obowiązkową część projektu z przeznaczeniem na udział MŚP w łańcuchu wartości, co zapewni równy dostęp nie tylko głównym wykonawcom, lecz także start-upom i mniejszym dostawcom oraz pozwoli uniknąć obciążeń administracyjnych, które zniechęcają MŚP do udziału; ponadto wzywa do wzmocnienia odporności europejskich łańcuchów dostaw poprzez promowanie wspólnych standardów i łańcuchów dostaw opartych na wielu dostawcach, które zmniejszają krytyczne zależności; uznaje, że potrzebna jest ścisła współpraca transatlantycka jako fundament europejskiej obronności, jednak z zaniepokojeniem odnotowuje ogłoszenie znacznego wzrostu zamówień na produkty obronne ze Stanów Zjednoczonych, gdyż będzie to sprzeczne z ambicjami określonymi w EDIS i powoduje niepewność inwestycji w EDTIB; apeluje o transatlantycką współpracę przemysłową w dziedzinie obronności opartą na zasadzie równych warunków działania, która przyniesie korzyści obu stronom; podkreśla, że udział w programach obronnych UE musi być w pełni zgodny z podstawowymi wartościami UE, interesami bezpieczeństwa i celami wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa (WPZiB) oraz wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony (WPBiO);

8.podkreśla, że przemysł obronny UE potrzebuje przewidywalnego, wieloletniego popytu i wspólnych wymagań, aby zapewnić szybkość, skalę i wartość; zaznacza, że interoperacyjność i standaryzacja muszą być od samego początku uwzględnione w zamówieniach publicznych i inwestycjach w dziedzinie obronności w UE poprzez wspólne testy i certyfikację oraz transgraniczną akceptację, aby ograniczyć rozprzestrzenianie się wariantów i fragmentację rynku, zgodnie z raportami Draghiego, Letty i Niinistö; zachęca państwa członkowskie, aby uzupełniły swoje zobowiązania budżetowe przejrzystymi średnioterminowymi prognozami inwestycji w obronność, obejmującymi cele w zakresie zdolności, harmonogramy zamówień i udział wydatków przeznaczonych na programy współpracy; zwraca się do EDA o zestawienie tych krajowych prognoz w corocznym przeglądzie porównawczym, aby ułatwić koordynację i wskazać możliwości realizacji wspólnych projektów;

9.zaznacza, że należy wzmocnić EDTIB przez agregację popytu, uproszczenie i harmonizację przepisów oraz wspieranie otwartej i uczciwej konkurencji między przemysłami europejskimi, co zwiększy opłacalność i konkurencyjność europejskiego przemysłu obronnego oraz poprawi dostęp do sprzętu obronnego w całej UE; ubolewa na brakiem kompleksowych danych dotyczących unijnych zamówień na sprzęt realizowanych na zasadzie współpracy, co uniemożliwia kompleksową analizę tego rodzaju zamówień na sprzęt obronny i odpowiednią ocenę stanu obronności w UE w tym obszarze; apeluje do Komisji i Rady, aby zaradziła utrzymującym się przeszkodom w wewnątrzunijnym handlu produktami obronnymi, w tym barierom w licencjonowaniu i certyfikacji, oraz wzywa współprawodawców do priorytetowego potraktowania przyjęcia i skutecznego wdrożenia wniosku Komisji w sprawie pakietu zbiorczego w dziedzinie obronności w celu usprawnienia transferów i zamówień w całej UE, aby wspierać bardziej odporną i konkurencyjną EDTIB;

10.podkreśla, że należy wzmocnić synergię z cywilnymi programami innowacyjnymi, takimi jak „Horyzont Europa” i Europejska Rada ds. Innowacji, aby zmaksymalizować wpływ i uniknąć powielania działań; zaznacza jednocześnie, że postępowi technologicznemu muszą towarzyszyć niezbędne zdolności ludzkie; z zaniepokojeniem odnotowuje, że w 2024 r. liczebność czynnego personelu wzrosła tylko marginalnie, i ostrzega, że rosnące inwestycje bez równoległych wysiłków na rzecz rekrutacji i zatrzymywania pracowników grożą powstaniem luk w zdolności do eksploatacji i konserwacji nowego sprzętu; wzywa państwa członkowskie, aby priorytetowo traktowały politykę rekrutacji i zatrzymywania pracowników w sektorze obronności, w tym programy wymiany i szkoleń wspierane przez UE, tak by zapewnić przełożenie zwiększonych wydatków na rzeczywistą gotowość operacyjną;

11.ponownie apeluje do Komisji o zbadanie wszystkich możliwości wspierania inwestycji państw członkowskich w obronność oraz maksymalizację synergii w istniejących mechanizmach w celu wspierania gotowości obronnej UE; ponownie apeluje o zadbanie, by następne WRF wspierały kompleksowe podejście do bezpieczeństwa dzięki odpowiednim i skoordynowanym inwestycjom; z zadowoleniem odnotowuje konsolidację środków na obronność zaproponowaną w WRF na lata 2028–2034; ubolewa jednak, że we wniosku dotyczącym WRF na lata 2028–2034 Komisja nie przedstawiła wystarczająco szczegółowego podziału tych środków; przypomina, że szczegółowy podział budżetu jest niezbędny, by umożliwić władzy budżetowej podejmowanie konstruktywnych i świadomych decyzji; podkreśla, że odpowiednie inwestycje na szczeblu UE w dziedzinie obronności w następnych WRF, oparte na przejrzystym zarządzaniu, mogą ograniczyć powielanie działań, zapewnić korzyści skali i zwiększyć interoperacyjność; przypomina o szczególnym charakterze sektora obronnego i wyraża opinię, że w następnych WRF należy zachować wszystkie kryteria i procedury instrumentów finansowania europejskiego przemysłu obronnego, w szczególności kryteria dotyczące Europejskiego Funduszu Obronnego i EDIP;

12.w związku z tym jest zdania, że należy zbadać wszystkie możliwości wspierania inwestycji państw członkowskich w obronność, w szczególności za pomocą istniejących mechanizmów, bez zwiększania wkładów krajowych i ogólnego obciążenia podatkowego obywateli; zaznacza, że takie instrumenty nie mogą opierać się wyłącznie na udzielaniu pożyczek gwarantowanych przez UE, na przykład za pośrednictwem SAFE;

13.zaznacza, że finansowanie unijne powinno uzupełniać, a nie zastępować wysiłki państw członkowskich na rzecz zwiększenia krajowych wydatków obronnych; podkreśla, że instrumenty UE powinny wnosić wartość dodaną dzięki wspieraniu współpracy, interoperacyjności i skuteczności, przy czym planowanie i wymogi dotyczące zdolności muszą mieścić się w odpowiednich ramach instytucjonalnych; przypomina, że aby zaspokoić pilne potrzeby WPBiO, należy zagwarantować dodatkowe zasoby na priorytety obronne; w związku z tym ponownie apeluje do Komisji i Rady o zadbanie, by UE była zdolna do pokrywania ogólnych wyższych potrzebnych wydatków, w tym przez ustanowienie nowych zasobów własnych;

14.przypomina, że celem EBI jest wspieranie integracji UE, promowanie rozwoju UE i wspieranie polityk UE zgodnie z art. 309 TFUE; z zadowoleniem przyjmuje proaktywne podejście EBI do zwiększenia finansowania europejskiego bezpieczeństwa i obrony; zauważa jednak, że jego polityka inwestycyjna nadal wyklucza „broń i amunicję”, a jego interwencje dotychczas byłe niewystarczające, jeśli chodzi o szybkość, gotowość do podejmowania ryzyka i skalę, przez co nie mogły zaspokoić pilnych potrzeb w zakresie gotowości obronnej; odnotowuje postępy w poszerzaniu kryteriów, ale uważa, że są one nadal niewystarczające do realizacji celów gotowości obronnej do 2030 r. wskazanych przez podmioty przemysłowe za pośrednictwem badań i konsultacji publicznych; z myślą o spójności z planem ReArm Europe wzywa państwa członkowskie, jako organ zarządzający EBI, aby dostosowały mandat EBI w celu zwiększenia jego zdolności do wspierania europejskiego przemysłu obronnego oraz zmieniły wytyczne inwestycyjne, tak by umożliwić finansowanie uzasadnionych projektów związanych z bronią i amunicją zgodnych z prawem międzynarodowym i interesami bezpieczeństwa UE; wzywa grupę EBI, aby zwiększyła gotowość do podejmowania ryzyka i ambicje w celu przyciągnięcia inwestycji; ostrzega jednak, że wszelkie dostosowania kryteriów kwalifikowalności lub finansowania grupy EBI w celu dopasowania ich do nowych priorytetów muszą chronić sytuację finansową grupy i zapewniać skuteczne finansowanie innych strategicznych priorytetów UE; wzywa EBI, aby przeprowadził i przedstawił Parlamentowi dogłębną ocenę ilościową swojej polityki inwestycyjnej dotyczącej obronności, bez uszczerbku – w stosownych przypadkach – dla zawartych z inwestorami umów dotyczących poufności;

15.sugeruje, aby EBI nieustannie analizował i oceniał swoją rolę oraz zakres kwalifikujących się inwestycji w świetle pilnej potrzeby zwiększenia potencjału europejskiego sektora obronnego oraz zapewnienia długoterminowego bezpieczeństwa i strategicznej autonomii; sugeruje formalne rozszerzenie mandatu EBI o wsparcie na rzecz EDTIB za pośrednictwem specjalnej jednostki zależnej wspieranej gwarancjami Komisji i wspomaganej przez sieć ekspertów; uważa, że taka struktura byłaby skuteczniejszym rozwiązaniem niż utworzenie nowego banku obrony, bezpieczeństwa i odporności;

16.zaznacza, że istotna jest poprawa dostępności i spójności unijnych funduszy wsparcia inwestycyjnego dla przedsiębiorstw będących częścią EDTIB, w szczególności dla start-upów i MŚP, przez stopniowe modyfikowanie i dostosowywanie kryteriów kwalifikowalności odpowiednio do ambicji określonych w EDIS i EDIP, uproszczenie procedur składania wniosków i harmonizację celów programów prac; podkreśla znaczenie dostosowania harmonogramów i wymogów takich funduszy do różnych cykli innowacyjnych i tempa rozwoju różnych rodzajów zdolności; zwraca się do państw członkowskich i regionów o wzmocnienie roli izb handlowych i przemysłowych we wspieraniu MŚP będących częścią EDTIB, jeśli chodzi o badania naukowe i dostęp do finansowania unijnego;

17.wzywa Komisję do przedstawienia jasnych wytycznych i wzorów dotyczących nowych umów, koordynacji i współrealizacji przez konkurentów w sektorze obronnym, aby ułatwić przedsiębiorstwom będącym częścią EDTIB większe inwestycje w badania i rozwój;

18.apeluje o opracowanie instrumentu wspierającego publiczne i prywatne inwestycje w obronność w oparciu o gwarancje z budżetu UE, wzorowanego na przykładzie InvestEU; z zadowoleniem odnotowuje, w perspektywie krótkoterminowej, wniosek Komisji dotyczący aktu delegowanego w sprawie wytycznych inwestycyjnych Funduszu InvestEU dotyczących inwestycji strategicznych w dziedzinie obronności Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2025/1774 z dnia 28 sierpnia 2025 r. zmieniające rozporządzenie delegowane (UE) 2021/1078 w odniesieniu do inwestycji strategicznych w dziedzinie obronności określonych w wytycznych inwestycyjnych dotyczących Funduszu InvestEU (Dz.U. L, 2025/1774, 18.12.2025, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg_del/2025/1774/oj)., w którym zaapelowano, by usunąć niepotrzebne obciążenia administracyjne związane z wykorzystywaniem gwarancji budżetowych i instrumentów finansowych do wspierania inwestycji w dziedzinie obronności, oferując w ten sposób dodatkowe uproszczenie przy jednoczesnym poszanowaniu potrzeby ochrony bezpieczeństwa UE i państw członkowskich; uważa, że łącznie środki te zapewniłyby zarówno szybką mobilizację finansowania, jak i ustanowienie stabilnych i skalowalnych ram inwestycyjnych dla europejskiego przemysłu obronnego;

19.uważa, że przeznaczenie środków bankowych na pożyczki, gwarancje oraz wysokiej jakości portfele płynnościowe jest niezbędne do zapewnienia długich terminów zapadalności w zakresie wydatków na obronność, które zapewnią przewidywalność i stabilność; ponownie podkreśla, że przyspieszenie utworzenia unii oszczędności i inwestycji pomogłoby zmobilizować kapitał prywatny i poprawić dostęp do finansowania;

20.wzywa Unijne Centrum Monitorowania Płatności, aby przeprowadziło badanie dotyczące przestrzegania terminów płatności w EDTIB w porównaniu z resztą tego sektora oraz sporządziło ranking przedsiębiorstw najbardziej rygorystycznych w tym zakresie;

21.apeluje do EBI, aby przy wsparciu państw członkowskich osiągnął kwotę 4 mld EUR na pożyczki krótkoterminowe, z gwarancjami ryzyka w wysokości do 50 %, a także apeluje o złagodzenie i uproszczenie kryteriów zaangażowania EBI w dziedzinie obronności oraz rozszerzenie kwalifikowalności na podwykonawców pośrednich;

22.zauważa, że pomimo wysiłków podejmowanych od początku wojny w Ukrainie wielu inwestorów nadal niechętnie finansuje obronę, w tym z powodu niepewności co do stosowania norm dotyczących ochrony środowiska, polityki społecznej i ładu korporacyjnego, a EDTIB pozostaje dyskryminowana na rynkach finansowych ze względu na błędnie postrzegane ryzyko wizerunkowe; przypomina, że wiele technologii obronnych ma podwójne zastosowanie i w związku z tym przynosi znaczące efekty zewnętrzne dla innowacji cywilnych i szerzej pojętej gospodarki UE; podkreśla potrzebę przeciwdziałania utrzymującym się negatywnym opiniom na temat finansowania sektora obronnego, zwłaszcza w sektorze bankowym; apeluje do Komisji i państw członkowskich, aby ulepszyły informowanie i podnoszenie świadomości w odniesieniu do finansowania EDTIB, tak aby umożliwić podmiotom finansowym doskonalenie umiejętności w zakresie analizy i obsługi finansowania związanego z obronnością; apeluje do Komisji, aby ulepszyła informowanie i podnoszenie świadomości w odniesieniu do finansowania EDTIB;

23.uznaje rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2025/1775 z dnia 28 sierpnia 2025 r. zmieniające rozporządzenie delegowane (UE) 2020/1818 w odniesieniu do definicji broni zakazanej Dz.U. L, 2025/1775, 30.12.2025, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg_del/2025/1775/oj., w którym pojęcie „broni kontrowersyjnej” zastąpiono pojęciem „broni zakazanej” i które przyjęto w ramach pakietu zbiorczego dotyczącego gotowości obronnej; podkreśla, że definicja ta ogranicza się do broni wyraźnie zakazanej przez wiążące konwencje międzynarodowe; z zadowoleniem odnotowuje doprecyzowania prawne zawarte w pakiecie zbiorczym dotyczącym gotowości obronnej i uznaje ich znaczenie dla realizacji celów UE w zakresie finansowania obronności; apeluje do prywatnych podmiotów finansowych, aby ograniczyły stosowane przez siebie wykluczenia do tego skonsolidowanego wykazu i opublikowały swoją politykę inwestycyjną; proponuje, aby ponownie indywidualnie rozpatrzyć objęcie finansowaniem unijnym podmiotów, których polityka inwestycyjna nie uwzględnia tego wykluczenia;

24.przypomina, że unijne ramy zrównoważonego finansowania mają na celu ukierunkowanie przepływów kapitału na zrównoważoną działalność bez ograniczania finansowania sektora obronnego, co Komisja potwierdziła w zawiadomieniu z 18 sierpnia 2025 r., zgodnie z którym wyłączenie działalności związanej z obronnością z systematyki UE nie uniemożliwia inwestorom prywatnym ani publicznym inwestowania w sektor obronny; wzywa Komisję do publicznego i jednoznacznego potwierdzenia, że zielona systematyka unijna nie zakazuje ani nie ogranicza inwestycji w obronę ani też do nich nie zniechęca; zaznacza, że obrona i bezpieczeństwo są warunkami wstępnymi zrównoważonego rozwoju;

25.uważa, że zasadnicze znaczenie ma wspieranie europejskiego rynku wyspecjalizowanych inwestorów oferujących ciągłość finansowania (kredyty, dług prywatny i kapitał własny) na rzecz przedsiębiorstw, zwłaszcza start-upów, MŚP i spółek o średniej kapitalizacji, będących częścią EDTIB i ukraińskiej bazy technologiczno-przemysłowej sektora obronnego (DTIB); z zadowoleniem odnotowuje inicjatywę Komisji i EBI dotyczącą ustanowienia instrumentu kapitałowego w dziedzinie obronności o wartości 175 mln EUR na lata 2024–2027; uważa jednak ten fundusz za całkowicie niewystarczający w świetle potrzeb finansowych i wzywa EBI do spełnienia woli państw członkowskich, powtórzonej w konkluzjach Rady, poprzez zwiększenie tego budżetu do 1 mld EUR, aby lepiej zaspokoić potrzeby kapitałowe europejskiej bazy technologiczno-przemysłowej sektora obronnego i jej łańcucha wartości, ze szczególnym uwzględnieniem mniejszych podmiotów, borykających się z największą luką w finansowaniu; zachęca EBI do rozszerzenia tego instrumentu na ukraińską DTIB oraz do zaprojektowania go w taki sposób, aby sprzyjał on partnerstwom i wspólnym przedsięwzięciom między przedsiębiorstwami będącymi częścią EDTIB i ukraińskiej DTIB;

26.wzywa Komisję i grupę EBI do uruchomienia wsparcia na rzecz projektów podwójnego zastosowania przez poprawę dostępu przedsięwzięć na wczesnym etapie rozwoju i MŚP do takiego wsparcia, uproszczenie procedur, zapewnienie inwestorom jasnych wytycznych oraz regularne składanie sprawozdań na temat wykorzystania środków i ich dystrybucji geograficznej; apeluje o skuteczne wdrożenie poprzez ukierunkowane zaproszenia do składania wniosków i jasne wytyczne dla instytucji zarządzających, tak aby regiony o słabiej rozwiniętych ekosystemach obronnych miały dostęp do tych możliwości; zachęca państwa członkowskie, aby uwzględniły te możliwości przy opracowywaniu programów oraz koordynowały działania z Komisją i EBI w celu rozwijania regionalnych platform inwestycyjnych, zapewniając komplementarność i unikając podwójnego finansowania;

27.wzywa Komisję, aby w swojej polityce konkurencji uwzględniła gotowość obronną, bezpieczeństwo dostaw, potencjał sprzyjający innowacjom oraz zmniejszenie zależności od państw spoza UE; jednocześnie wzywa państwa członkowskie do zadbania, aby ich zamówienia na produkty obronne były otwarte i konkurencyjne dla EDTIB jako całości; wzywa państwa członkowskie do wzmocnienia kontroli nad inwestycjami bezpośrednimi podmiotów z państw trzecich;

28.wzywa Komisję, aby wzmocniła programy współpracy przemysłowej i partnerstwa transnarodowe, w tym platformy łańcucha dostaw i projekty wspólnego rozwoju, tak by zintegrować łańcuchy produkcji, optymalnie wykorzystywać krajową wiedzę specjalistyczną, promować korzyści skali i wzmocnić globalną konkurencyjność EDTIB;

29.podkreśla znaczenie dobrze funkcjonujących rynków kapitałowych dla finansowania związanego z obroną; wzywa Komisję i państwa członkowskie do przyspieszenia postępów w realizacji programu unii rynków kapitałowych oraz unii oszczędności i inwestycji, w szczególności przez poprawę dostępu do kapitału własnego, kapitału wysokiego ryzyka i finansowania dla MŚP z sektora obronnego; podkreśla, że unia rynków kapitałowych oraz unia oszczędności i inwestycji mają kluczowe znaczenie dla zwiększenia skali finansowania związanego z obroną;

30.podkreśla znaczenie przyspieszenia prac nad ukończeniem unii oszczędności i inwestycji w celu wsparcia głębszego, bardziej płynnego i zintegrowanego systemu finansowego UE, skuteczniej kierującego oszczędności na inwestycje produkcyjne, takie jak inwestycje w europejski przemysł obronny; podkreśla, że europejski przemysł obronny musi znacząco zwiększyć swoje moce produkcyjne, aby sprostać ogromnemu wzrostowi zapotrzebowania na produkty wojskowe;

31.z zadowoleniem odnotowuje wprowadzenie znaku „Finance Europe”; zauważa, że znak ten, którego celem jest ukierunkowanie prywatnych oszczędności na inwestycje w europejską gospodarkę realną, sprzyja finansowaniu kapitałowemu przedsiębiorstw; zachęca Komisję, aby wsparła tę inicjatywę przez zaproponowanie europejskiego znaku w ramach unii oszczędności i inwestycji, a jednocześnie dopilnowała, aby nie spowodowało to dodatkowych obciążeń administracyjnych;

32.z zadowoleniem przyjmuje zalecenie Komisji dotyczące rachunków oszczędnościowo-inwestycyjnych Zalecenie Komisji (UE) 2025/2029 z dnia 30 września 2025 r. w sprawie zwiększenia dostępności rachunków oszczędnościowo-inwestycyjnych dzięki uproszczonemu i korzystnemu traktowaniu podatkowemu (Dz.U. L, 2025/2029, 8.10.2025, ELI: http://data.europa.eu/eli/reco/2025/2029/oj).; podkreśla, że celem rachunków oszczędnościowo-inwestycyjnych jest zwiększenie udziału inwestorów detalicznych na rynkach kapitałowych UE, co przyczyni się do wzmocnienia rynków oraz ułatwi poszerzenie bazy inwestorów w UE, co z kolei pomoże w finansowaniu strategicznych priorytetów UE, w tym obronności; zachęca Komisję do dalszego wspierania tej inicjatywy; wzywa państwa członkowskie do wdrożenia zalecenia Komisji w sprawie zwiększenia dostępności rachunków oszczędnościowo-inwestycyjnych;

33.z zadowoleniem przyjmuje trwające prace mające na celu wykorzystanie zamrożonych aktywów rosyjskich do sfinansowania działań obronnych Ukrainy, przy jednoczesnym uwzględnieniu kwestii stabilności finansowej i sporów sądowych;

34.apeluje o jednolite zobowiązanie państw członkowskich do zwiększenia wydatków obronnych zgodnie z wynikami szczytu NATO, który odbył się w Hadze w 2025 r. i podczas którego sojusznicy z NATO zobowiązali się do inwestowania 5 % PKB rocznie w podstawowe wymogi obronne oraz wydatki związane z obronnością i bezpieczeństwem do 2035 r.; wzywa państwa członkowskie, aby wspierały europejskie inicjatywy obronne, zwiększyły interoperacyjność oraz inwestowały we wspólne zamówienia dostosowane do wspólnych priorytetów strategicznych, co obejmuje produkcję amunicji;

35.zobowiązuje swoją przewodniczącą do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji.