A.overwegende dat het Europees burgerinitiatief (EBI) een instrument is waarmee EU-burgers de Commissie kunnen verzoeken nieuwe wetgeving voor te stellen; overwegende dat wanneer voor een EBI ten minste één miljoen handtekeningen zijn verzameld, de Commissie binnen zes maanden na de validering van het EBI moet aangeven welke maatregelen zij voornemens is te nemen;

B.overwegende dat meer dan 300 organisaties uit heel Europa zich bij de burgerbeweging “My Voice, My Choice” hebben aangesloten; overwegende dat de beweging de EU oproept zorg te dragen voor veilige en toegankelijke abortussen voor iedereen, en eist dat de EU wetgeving aanneemt waarmee een financieel mechanisme zou worden gecreëerd om lidstaten die zich vrijwillig bij het mechanisme aansluiten, te helpen veilige abortuszorg te bieden voor iedereen die daartoe geen toegang heeft;

C.overwegende dat de Commissie in Besluit (EU) 2024/1158 betreffende de registratie van het EBI heeft verklaard dat “het loutere feit dat financiële steun wordt verleend om dit soort gezondheidsdiensten te verlenen niet zonder meer lijkt in te houden dat er sprake is van een gerichte aantasting van de bevoegdheden van de lidstaten om hun eigen gezondheidsbeleid en de verstrekking van hun gezondheidsdiensten te bepalen”;

D.overwegende dat toegang tot seksuele en reproductieve gezondheid en rechten (SRGR), waaronder veilige, algemeen toegankelijke en legale abortuszorg, een grondrecht is; overwegende dat een verbod op de toegang tot reproductieve zorg niet leidt tot minder behoefte aan abortussen, maar er juist voor zorgt dat vrouwen en meisjes vaker hun toevlucht nemen tot onveilige abortussen, met alle negatieve gevolgen van dien voor veel aspecten van hun leven, waaronder hun vruchtbaarheid en sterftecijfers, of dat patiënten naar het buitenland moeten reizen voor een legale abortus;

E.overwegende dat het bereiken van gendergelijkheid en het volledige genot van mensenrechten voor iedereen in Europa betekent dat moeten worden gewaarborgd dat mensen hun reproductieve autonomie moeten kunnen uitoefenen, waaronder hun recht om in vrijheid en verantwoordelijkheid te beslissen of, wanneer en hoe zij kinderen krijgen; overwegende dat het recht op lichamelijke integriteit en autonomie volledig moet worden geëerbiedigd en gewaarborgd;

F.overwegende dat volgens het VN-Comité voor de uitbanning van discriminatie van vrouwen het recht van vrouwen op gezondheid hun seksuele en reproductieve rechten omvat, en dat het Comité in zijn algemene aanbeveling nr. 35 stelt dat “schendingen van de seksuele en reproductieve gezondheid en rechten van vrouwen, zoals gedwongen sterilisatie, gedwongen abortus, gedwongen zwangerschap, criminalisering van abortus, het ontzeggen of uitstellen van veilige abortus of zorg na een abortus, gedwongen voortzetting van de zwangerschap, en misbruik en mishandeling van vrouwen en meisjes die op zoek zijn naar informatie, goederen en diensten op het gebied van seksuele en reproductieve gezondheid, vormen van gendergerelateerd geweld zijn die, afhankelijk van de omstandigheden, kunnen neerkomen op foltering of wrede, onmenselijke of vernederende behandeling”; overwegende dat het Comité er bij staten op aandringt wetten die abortus strafbaar stellen, in te trekken; overwegende dat de WHO en internationale mensenrechtenorganen landen oproepen abortus op verzoek te legaliseren en onnodige en schadelijke belemmeringen weg te nemen die de tijdige toegang tot abortuszorg vertragen of verhinderen;

G.overwegende dat SRGR deel uitmaken van de streefdoelen van de duurzameontwikkelingsdoelstellingen van de VN, met name doelstelling 3.7 inzake het waarborgen van universele toegang tot diensten op het gebied van seksuele en reproductieve gezondheidszorg, en doelstelling 5.6 inzake het waarborgen van universele toegang tot SRGR;

H.overwegende dat de waarborging van SRGR van essentieel belang is voor de bescherming van de menselijke waardigheid en onlosmakelijk verbonden is met de bestrijding van seksueel en gendergerelateerd geweld, de verwezenlijking van gendergelijkheid en de naleving van andere mensenrechten, zoals het recht op leven, gezondheid, privacy, persoonlijke veiligheid, non-discriminatie, gelijkheid voor de wet en vrijwaring van foltering en van andere wrede, onmenselijke of onterende behandelingen of bestraffingen;

I.overwegende dat vrouwen door het gebrek aan toegang tot universeel toegankelijke, veilige en legale abortus direct in hun rechten worden beperkt, waaronder hun recht op zelfbeschikking, lichamelijke en geestelijke integriteit, gezondheid, onderwijs en werk; overwegende dat met de inperking van dergelijke rechten vrouwen worden gereduceerd tot hun voortplantingsfunctie, hetgeen neerkomt op discriminatie op grond van geslacht;

J.overwegende dat veel EU-lidstaten belangrijke wetgevingsmaatregelen hebben genomen om de toegang tot abortus te bevorderen door schadelijke procedurele en regelgevende belemmeringen weg te nemen en strafrechtelijke sancties af te schaffen; overwegende dat twee lidstaten abortus op verzoek echter nog steeds niet toestaan, acht lidstaten een verplichte bedenktijd hanteren en verschillende lidstaten abortuszorg niet vergoeden of subsidiëren of slechts een beperkte dekking bieden; overwegende dat elf landen in Europa geen medicamenteuze abortusbehandeling (d.w.z. een niet-chirurgische methode om de zwangerschap af te breken) bieden en dat slechts vijf landen abortuszorg via telegeneeskunde toestaan; overwegende dat de termijnen voor abortus op verzoek binnen Europa aanzienlijk variëren, van 10 tot 24 weken;

K.overwegende dat er in sommige lidstaten nog altijd regressieve belemmeringen bestaan voor de toegang tot abortus, waaronder verplichte begeleiding, de mogelijkheid voor medisch personeel om abortuszorg te weigeren, verplichte echografieën, een gebrek aan dekking van de kosten voor abortuszorg, verplichte toestemming van derden en beperkingen wat betreft de redenen voor het verlenen van abortuszorg of de methoden voor het beëindigen van de zwangerschap; overwegende dat sommige lidstaten dergelijke belemmeringen onlangs hebben ingevoerd;

L.overwegende dat uit gegevens blijkt dat de meeste abortussen in het eerste trimester plaatsvinden en dat de meerderheid van de vrouwen die een abortus ondergaan, op dat moment al kinderen hebben, getrouwd zijn of een langdurige relatie hebben, of anticonceptie gebruiken;

M.overwegende dat ongeveer 20 miljoen vrouwen in EuropaDit cijfer is gebaseerd op het aantal in Polen en Malta wonende vrouwen dat geen toegang heeft tot abortus vanwege restrictieve wetten in hun land van verblijf en beperkingen in andere EU-lidstaten. geen toegang hebben tot veilige en legale abortuszorg en dat hun gezondheid nog altijd in gevaar is; overwegende dat het daarbij ook gaat om vrouwen die op de vlucht zijn voor conflicten en oorlogen, en om vrouwelijke migranten;

N.overwegende dat veel vrouwen de grens moeten oversteken om toegang te krijgen tot abortuszorg in een ander EU-land, en daarbij vaak worden geconfronteerd met financiële, logistieke en psychologische belemmeringen, ondanks de bestaande EU-regels inzake grensoverschrijdende gezondheidszorg;

O.overwegende dat op grond van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie “de Unie rekening [houdt] met de eisen in verband met de […] bescherming van de menselijke gezondheid” (artikel 9) en zij “ook stimuleringsmaatregelen [kan] vaststellen die gericht zijn op de bescherming en de verbetering van de menselijke gezondheid” (artikel 168)”;

P.overwegende dat alle vrouwen en meisjes dezelfde toegang tot gezondheidszorg moeten krijgen, ongeacht waar zij wonen en zonder dat ze worden blootgesteld aan discriminatie; overwegende dat gemarginaliseerde groepen, onder wie mensen die tot raciale, etnische en religieuze minderheden, migranten behoren, mensen met een kansarme sociaal-economische achtergrond, personen die in landelijke gebieden wonen, personen met een handicap, lhbtiq+’ers en slachtoffers van geweld, vaak te maken hebben met extra belemmeringen, intersectionele discriminatie en geweld bij de toegang tot gezondheidszorg;

Q.overwegende dat alleen biologische vrouwen zwanger kunnen worden en kinderen kunnen krijgen;

R.overwegende dat er nog altijd discrepanties zijn in de abortuszorg in Europa; overwegende dat de zorgstelsels van sommige lidstaten reeds abortuspatiënten uit andere lidstaten moeten aanvaarden vanwege de daar geldende beperkingen, en dat in dit EBI daarom wordt voorgesteld deze lidstaten financieel te compenseren;

S.overwegende dat sommige vrouwen vanwege financiële beperkingen niet kunnen reizen om toegang te krijgen tot abortuszorg;

T.overwegende dat de huidige EU-wetgeving niet beantwoordt aan de uitdagingen in verband met grensoverschrijdende abortuszorg;