Το Κοινοβούλιο προτείνει να χαρακτηριστεί η εταιρική μορφή που καλύπτεται από το 28ο καθεστώς «Societas Europaea Unificata» (S.EU) (Ενιαία Ευρωπαϊκή Εταιρεία) . Οι κανόνες για τη S.EU πρέπει να είναι οι ίδιοι σε όλα τα κράτη μέλη και, προκειμένου να αντιμετωπιστεί ο κατακερματισμός της εσωτερικής αγοράς, τα κράτη μέλη δεν μπορούν να διατηρούν ή να θεσπίζουν στο εθνικό τους δίκαιο διατάξεις που παρεκκλίνουν από τους εν λόγω κανόνες. Με την προοπτική να εξασφαλιστεί ένα ισχυρό, φιλόδοξο και ολοκληρωμένο κανονιστικό πλαίσιο, το Κοινοβούλιο επιμένει στην έγκριση της S.EU με νομική βάση που προβλέπει τη συνήθη νομοθετική διαδικασία με ειδική πλειοψηφία στο Συμβούλιο. Ως εκ τούτου, το Κοινοβούλιο αντιτίθεται στη χρήση του άρθρου 352 παράγραφος 1 ΣΛΕΕ ως νομικής βάσης. Το Κοινοβούλιο είναι επιφυλακτικό ως προς τη χρήση της ενισχυμένης συνεργασίας, διότι υπάρχει το ενδεχόμενο το 28ο καθεστώς να εφαρμοστεί σε μερίδα, μόνο, των κρατών μελών, κάτι το οποίο θα προκαλούσε περαιτέρω κατακερματισμό της εσωτερικής αγοράς, αντί να τον υπερκεράσει, και θα υπονόμευε την ελκυστικότητα των S.EU, οι οποίες, σε μια τέτοια περίπτωση, δεν θα αναγνωρίζονταν σε ολόκληρη την Ένωση. Το 28ο καθεστώς για τη θέσπιση S.EU θα πρέπει, ενδεχομένως, να εγκριθεί με περισσότερες από μία νομοθετικές πράξεις και όχι με μία και μοναδική περιεκτική νομοθετική πράξη. Στην περίπτωση αυτή, κάθε επιμέρους νομοθετική πρόταση θα πρέπει να παρέχει τις ίδιες εγγυήσεις όσον αφορά την προστασία των δημόσιων συμφερόντων, όπως του εργατικού δικαίου και των δικαιωμάτων των εργαζομένων και των συνδικαλιστικών οργανώσεων. Οι συνιστώσες εταιρικού δικαίου του καθεστώτος θα πρέπει να εγκριθούν βάσει του άρθρου 50 και του άρθρου 114 παράγραφος 1 ΣΛΕΕ, τα οποία είναι οι μοναδικές διαθέσιμες νομικές βάσεις για νομικές πράξεις στον τομέα του εταιρικού δικαίου που προβλέπουν τη συνήθη νομοθετική διαδικασία με ειδική πλειοψηφία στο Συμβούλιο. Ωστόσο, το άρθρο 50 ΣΛΕΕ προβλέπει μόνο την έκδοση οδηγιών. Στο πλαίσιο αυτό, η S.EU δεν θα είναι αυτόνομη εταιρική μορφή, αλλά εθνική εταιρική μορφή σε όλα τα κράτη μέλη, η οποία πρέπει να αποτελείται από ένα σύνολο ουσιωδών στοιχείων τα οποία εναρμονίζει το δίκαιο της Ένωσης, προκειμένου να αποφευχθούν ο κανονιστικός υπερθεματισμός και οι αποκλίνουσες εθνικές S.EU, κάτι το οποίο θα ήταν αντίθετο προς τον σκοπό του 28ου καθεστώτος. Η συντομογραφία S.EU θα πρέπει να προστεθεί στις υφιστάμενες συντομογραφίες της εθνικής εταιρικής μορφής.
Η S.EU θα πρέπει να βασίζεται σε εταιρικές μορφές που θεσπίζονται βάσει του εθνικού δικαίου. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να είναι ελεύθερα να επιλέξουν αν θα επιτρέψουν στις υφιστάμενες εθνικές εταιρικές μορφές να μετατραπούν σε S.EU ή αν θα δημιουργήσουν μια νέα εθνική εταιρική μορφή. Οι ιδρυτές ή οι ιδιοκτήτες εθνικής εταιρικής μορφής θα πρέπει να μπορούν να επιλέξουν οικειοθελώς να συμμετάσχουν στο νέο καθεστώς, το οποίο θα επιτρέπει τη χρήση του εταιρικού σήματος «S.EU».
Μια S.EU θα πρέπει να αναγνωρίζεται αυτομάτως στις εθνικές έννομες τάξεις όλων των κρατών μελών ως εταιρεία περιορισμένης ευθύνης.
Το εφαρμοστέο δίκαιο για τη δημιουργία μιας S.EU θα πρέπει να είναι το δίκαιο του κράτους μέλους στο οποίο είναι καταχωρισμένη η εν λόγω εταιρεία. Κατά παρέκκλιση από την εν λόγω αρχή και με σκοπό την προστασία προκαθορισμένων δημόσιων συμφερόντων, θα πρέπει να είναι δυνατός ο προσδιορισμός του εφαρμοστέου δικαίου μέσω υπερισχύοντος συνδετικού στοιχείου αντί για τον τόπο σύστασης.
Προκειμένου να επιτευχθεί ασφάλεια δικαίου όσον αφορά τα συστατικά στοιχεία της S.EU, η οδηγία που εκδίδεται δυνάμει του άρθρου 50 και του άρθρου 114 παράγραφος 1 ΣΛΕΕ πρέπει να αποτελεί οδηγία με στόχο τη μέγιστη εναρμόνιση.
Το Κοινοβούλιο έχει επίγνωση του κινδύνου ότι αυτόματη αναγνώριση των S.EU θα μπορούσε να οδηγήσει στην καταστρατήγηση υποχρεωτικών εγχώριων κανόνων που προστατεύουν τους εργαζομένους, τους εκπροσώπους και τις συνδικαλιστικές οργανώσεις τους και άλλα ευάλωτα μέρη, καθώς και άλλα δημόσια συμφέροντα. Ως εκ τούτου, οι εταιρικοί κανόνες για τη S.EU δεν θα πρέπει να θίγουν το ενωσιακό και το εθνικό δίκαιο στον τομέα του ατομικού και του συλλογικού εργατικού δικαίου, συμπεριλαμβανομένων των κανόνων για τη συμμετοχή των εργαζομένων στις υποθέσεις της εταιρείας, και θα πρέπει να περιλαμβάνουν διασφαλίσεις που θα αποτρέπουν αποτελεσματικά την καταχρηστική χρήση της S.EU.
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να προβλέπουν στην εθνική έννομη τάξη τους ένα σύνολο κανόνων οι οποίοι, εφόσον τηρούνται, επιτρέπουν σε μια εθνική εταιρική μορφή να περιλαμβάνει την συντομογραφία S.EU στην εταιρική επωνυμία της. Για να είναι επιλέξιμη για καταχώριση ως S.EU, η εθνική εταιρική μορφή θα πρέπει να συμμορφώνεται με τα ακόλουθα:
Για τη σύσταση εταιρείας επιλέξιμης να καταχωριστεί ως S.EU, η απαίτηση για το ελάχιστο αμέσως καταβεβλημένο κεφάλαιο πρέπει, για τους σκοπούς της καταχώρισης της εν λόγω εταιρείας, να οριστεί σε 1 EUR, ανεξάρτητα από το ελάχιστο κεφάλαιο που προβλέπει άλλως η σχετική εθνική νομοθεσία.
Προκειμένου να διασφαλιστεί η προστασία των πιστωτών, η Επιτροπή θα πρέπει να προτείνει ένα ολοκληρωμένο νομικό πλαίσιο που θα ενσωματώνει εναλλακτικούς μηχανισμούς, όπως τα τεστ φερεγγυότητας. Οι εν λόγω εναλλακτικοί μηχανισμοί θα πρέπει να είναι αναλογικοί και διαφανείς, με σαφή κριτήρια για την αξιολόγηση της οικονομικής ευρωστίας των εταιρειών και τον μετριασμό των κινδύνων για τους πιστωτές.
Για λόγους απλούστευσης, η δυνατότητα καταχώρισης ως S.EU δεν θα πρέπει να περιορίζεται σε μια νέα κατηγορία «καινοτόμων εταιρειών» ή να υπόκειται σε άλλους περιοριστικούς παράγοντες, καθώς τούτο θα συνεπαγόταν πρόσθετη γραφειοκρατία και περιττό γραφειοκρατικό φόρτο.
Εάν μια S.EU προτίθεται να εισαχθεί στο χρηματιστήριο, θα πρέπει να υποχρεούται να μετατραπεί σε ανώνυμη εταιρεία βάσει του ενωσιακού ή του εθνικού δικαίου σύμφωνα με τους ενωσιακούς και τους εθνικούς κανόνες μετατροπής.
Η δημιουργία και η καταχώριση μιας S.EU θα πρέπει να είναι πλήρως ψηφιακή και να συμμορφώνεται με την αρχή «μόνον άπαξ», σύμφωνα με την οποία οι εταιρείες που υποβάλλουν έγγραφο σε ένα κράτος μέλος δεν θα πρέπει να υποχρεούνται να το υποβάλουν εκ νέου σε άλλο κράτος μέλος. Η σύσταση μιας S.EU πρέπει να ολοκληρώνεται εντός 48 ωρών.
Μόλις δημιουργηθεί, μια S.EU θα πρέπει να λάβει ενοποιημένη ψηφιακή ταυτότητα και αναγνωριστικό εταιρικό κωδικό, με σκοπό τον εξορθολογισμό της καταχώρισης, την ενίσχυση της διαφάνειας και της εμπιστοσύνης, τη διευκόλυνση της επαλήθευσης της ταυτότητας των εταιρειών και την καταπολέμηση της απάτης, της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και της φοροδιαφυγής, ενώ θα πρέπει παράλληλα να κατοχυρώνεται η ασφάλεια δικαίου.
Για να διευκολυνθεί η επίτευξη των εν λόγω στόχων, η Επιτροπή θα πρέπει να δημιουργήσει ή να ενσωματώσει στις υφιστάμενες δομές και να διαχειρίζεται ενιαία ψηφιακή πύλη σε επίπεδο Ένωσης η οποία θα χρησιμεύει ως σημείο απευθείας εισόδου των S.EU. Η εν λόγω πύλη θα πρέπει να συμπληρώνει και να επεκτείνει το υφιστάμενο σύστημα διασύνδεσης των μητρώων επιχειρήσεων (BRIS) παρέχοντας εναρμονισμένη διεπαφή ενιαίας πρόσβασης για διασυνοριακή χρήση, χωρίς τη δημιουργία νέου χωριστού ή παράλληλου μητρώου. Η ψηφιακή πύλη δεν θα πρέπει να αντικαταστήσει τους υφιστάμενους εθνικούς κανόνες περί σύστασης εταιριών, αλλά θα πρέπει να χρησιμεύσει ως κοινή πύλη στην οποία θα συγκεντρώνονται όλες οι απαραίτητες πληροφορίες για τους επενδυτές· Ως εκ τούτου, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διαβιβάζουν αυτόματα τα έγγραφα στην πύλη, διασφαλίζοντας την αναγνώριση και την απρόσκοπτη πρόσβαση των ενδιαφερόμενων μερών. Η πλατφόρμα θα πρέπει επίσης να παρέχει πληροφορίες σχετικά με τις εθνικές διαδικασίες και τους πόρους και να παρέχει πρόσβαση σε υποδείγματα εγγράφων επενδυτών για τις S.EU, να καθιστά δυνατή την επαλήθευση των διαπιστευτηρίων, την ηλεκτρονική υπογραφή των εγγράφων, την πώληση και τη διάθεση μεριδίων, τη δημιουργία και την έγκριση αποφάσεων του διοικητικού συμβουλίου και την παροχή υπηρεσιών ηλεκτρονικής τιμολόγησης. Κατά τη χρήση της ψηφιακής πύλης για την καταχώριση μιας S.EU, μια εταιρεία πρέπει να επιλέγει ένα κράτος μέλος ως τόπο σύστασης και, στο πλαίσιο αυτό, το εθνικό δίκαιο που εφαρμόζεται στη σύσταση.
Η ψηφιακή πύλη για τις εταιρείες σε επίπεδο Ένωσης θα πρέπει να καθιστά δυνατή την καταχώριση ως S.EU και την αναζήτηση εταιρείας καταχωρισμένης ως S.EU. Η καταχώριση, η συμπλήρωση και οι επικαιροποιήσεις θα πρέπει να πραγματοποιούνται μέσω της ψηφιακής πύλης μόνο μία φορά και θα πρέπει να είναι προσβάσιμες σε όλα τα κράτη μέλη βάσει πολύγλωσσης διεπαφής και εναρμονισμένων προτύπων ταυτοποίησης δυνάμει του κανονισμού (EΕ) αριθ. 910/2014. Η ψηφιακή πύλη θα μπορούσε να κάνει χρήση ενός αδειοδοτημένου δικτύου κατανεμημένου καθολικού (DLT) που καταγράφει βασικά εταιρικά γεγονότα, όπως καταχωρίσεις ή μεταφορές μετοχών, με αμετάβλητες χρονοσφραγίδες.
Τυχόν εισφορές σε μετρητά για τη σύσταση της εταιρείας θα πρέπει να είναι δυνατόν να καταβάλλονται σε δημόσιο οργανισμό καταπιστευματικής διαχείρισης για την περίοδο πριν από την ολοκλήρωση του ανοίγματος τραπεζικού λογαριασμού. Μετά το άνοιγμα του τραπεζικού λογαριασμού, ο οργανισμός καταπιστευματικής διαχείρισης θα πρέπει να μεταφέρει τις εισφορές σε μετρητά στον εν λόγω τραπεζικό λογαριασμό.
Οι κανόνες για τις S.EU δεν θα πρέπει να θίγουν το ενωσιακό και το εθνικό εργατικό δίκαιο, συμπεριλαμβανομένων των κανόνων για τη συμμετοχή των εργαζομένων, των εκπροσώπων των εργαζομένων ή και των δύο, στις υποθέσεις μιας εταιρείας, όπως ορίζεται στο άρθρο 2 στοιχείο ια) της οδηγίας 2001/86/ΕΚ. Καταρχήν, η S.EU θα πρέπει να αντιμετωπίζεται από το κράτος μέλος καταγωγής της κατά τον ίδιο τρόπο που αντιμετωπίζεται η εγχώρια μορφή εταιρείας περιορισμένης ευθύνης στην οποία βασίζεται και από οποιοδήποτε κράτος μέλος υποδοχής κατά τον ίδιο τρόπο με συγκρίσιμες εταιρείες αλλοδαπού δικαίου της Ένωσης, ενώ θα πρέπει παράλληλα να διασφαλίζεται ότι αποτρέπεται αποτελεσματικά η τεχνητή χρήση της S.EU με σκοπό να παρακαμφθούν τα υφιστάμενα επίπεδα προστασίας της συμμετοχής των εργαζομένων που προβλέπεται στο δίκαιο των κρατών μελών.
Το εφαρμοστέο δίκαιο στις ατομικές συμβάσεις εργασίας εξακολουθεί να καθορίζεται αποκλειστικά βάσει του άρθρου 8 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 593/2008 και η δικαιοδοσία για τις ατομικές συμβάσεις εργασίας εξακολουθεί να καθορίζεται βάσει του τμήματος 5 του κεφαλαίου II του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1215/2012, συμπεριλαμβανομένης της σχετικής νομολογίας του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ως εκ τούτου, η επιλογή των μερών δεν μπορεί να στερήσει από τους εργαζομένους την προστασία που τους εξασφαλίζουν οι διατάξεις αναγκαστικού δικαίου από τις οποίες δεν μπορεί να υπάρξει παρέκκλιση με συμφωνία.
Όσον αφορά τη συμμετοχή των εργαζομένων, η S.EU πρέπει να υπόκειται σε τυχόν κανόνες σχετικά με τη συμμετοχή των εργαζομένων που ισχύουν στο κράτος μέλος της καταστατικής έδρας. Ωστόσο, εάν μια S.EU ασκεί οικονομική δραστηριότητα που συνεπάγεται απασχόληση σε άλλο κράτος μέλος χωρίς να ιδρύσει υποκατάστημα, πρακτορείο ή θυγατρική, η S.EU πρέπει να υπόκειται σε τυχόν κανόνες σχετικά με τη συμμετοχή των εργαζομένων που ισχύουν στο κράτος μέλος του τόπου απασχόλησης, εκτός εάν η έννομη τάξη της καταστατικής έδρας της S.EU προβλέπει τουλάχιστον το ίδιο επίπεδο δικαιωμάτων εκπροσώπησης των εργαζομένων σε επίπεδο διοικητικού συμβουλίου με εκείνο που απαιτείται από το δίκαιο του τόπου απασχόλησης. Εάν χρειαστεί, η S.EU θα πρέπει να προσαρμόσει αναλόγως το καταστατικό της.
Εάν το εφαρμοστέο δίκαιο δεν είναι δυνατόν να καθοριστεί σύμφωνα με τις αρχές που ορίζονται στην προηγούμενη παράγραφο, ως εναλλακτική επιλογή πρέπει να κινείται διαδικασία διαπραγμάτευσης ισοδύναμη με εκείνη που προβλέπεται στα άρθρα 3 έως 7 της οδηγίας 2001/86/ΕΚ όταν ο αριθμός των εργαζομένων φθάσει σε τουλάχιστον ένα κράτος μέλος οποιοδήποτε όριο που ενεργοποιεί δικαιώματα εκπροσώπησης των εργαζομένων σε επίπεδο διοικητικού συμβουλίου στο εν λόγω κράτος μέλος, υπό την προϋπόθεση ότι μια S.EU δεν έχει ακόμη λάβει μέτρα για τη συμμετοχή των εργαζομένων ή υπό την προϋπόθεση ότι η επίτευξη του ορίου συνεπάγεται αλλαγές στην υφιστάμενη συμμετοχή των εργαζομένων.
Εάν υφιστάμενη εθνική εταιρεία μετατραπεί σε S.EU, τα άρθρα 86ιβ, 133 και 160ιβ της οδηγίας (ΕΕ) 2017/1132 πρέπει να εφαρμόζονται τηρουμένων των αναλογιών, υπό την προϋπόθεση ότι δεν παραβιάζονται ήδη θεσμοθετημένα δικαιώματα συμμετοχής των εργαζομένων.
Προκειμένου να δοθούν κίνητρα στις ευρωπαϊκές καινοτόμες εταιρείες, να προσελκυστούν επενδύσεις, να δημιουργηθούν εναλλακτικές δίοδοι πρόσβασης σε κεφάλαια και μοντέλα χρηματοδότησης και να αποτραπεί η μετεγκατάσταση της καινοτομίας, η δημιουργία της οποίας υποστηρίζεται συχνά από ευρωπαϊκά δημόσια ερευνητικά κονδύλια, εκτός της Ένωσης, τα κράτη μέλη θα πρέπει να θεσπίσουν κανόνες που θα επιτρέπουν στις εταιρείες να επιλέγουν οικειοθελώς και αμετάκλητα τη συμμετοχή σε πρόσθετα συστήματα νομικής προστασίας. Σκοπός αυτών των πρόσθετων συστημάτων νομικής προστασίας θα πρέπει να είναι να βοηθήσουν τις ευρωπαϊκές εταιρείες που επιθυμούν ενδεχομένως να προστατευτούν από τις «φονικές εξαγορές» και τη μετεγκατάσταση. Τα συστήματα αυτά μπορούν να περιλαμβάνουν:
Οι εταιρείες που έχουν επιλέξει τη συμμετοχή σε τέτοια πρόσθετα συστήματα νομικής προστασίας θα πρέπει να είναι σε θέση να περιλαμβάνουν στην εταιρική επωνυμία τους τη σήμανση περί «υπεύθυνου ιδιοκτησιακού καθεστώτος».
Η οδηγία (ΕΕ) 2017/1132 θα πρέπει να τροποποιηθεί όσον αφορά τις διασυνοριακές μετατροπές, συγχωνεύσεις και διασπάσεις προκειμένου να επιτραπεί στα κράτη μέλη που έχουν επιλέξει να θεσπίσουν τη δική τους εθνική εταιρική μορφή υπεύθυνου ιδιοκτησιακού καθεστώτος να περιορίσουν τη διασυνοριακή μετατροπή μιας τέτοιας εθνικής εταιρικής μορφής σε εταιρικές μορφές άλλων κρατών μελών που προβλέπουν επίσης παρόμοιες μορφές υπεύθυνου ιδιοκτησιακού καθεστώτος.
Η προσέλκυση ειδικευμένων και καινοτόμων ταλέντων είναι ζωτικής σημασίας για την τόνωση της οικονομικής ανάπτυξης, την προώθηση της καινοτομίας και τη διατήρηση της ανταγωνιστικότητας σε μια ταχέως εξελισσόμενη παγκόσμια αγορά. Η αύξηση της παραγωγικότητας, η καινοτομία και η κοινωνική ένταξη πρέπει να συμβαδίζουν. Το πλαίσιο S.EU θα πρέπει να διευκολύνει την ελεύθερη κυκλοφορία εντός της Ένωσης, χωρίς την ανάγκη για διαμεσολαβητές στις διοικητικές διαδικασίες, τηρώντας παράλληλα τους ισχύοντες ενωσιακούς και εθνικούς κανόνες για το εργατικό και κοινωνικό δίκαιο· Η S.EU θα πρέπει να προβλέπει προαιρετικούς εναρμονισμένους κανόνες σε ολόκληρη την Ένωση σχετικά με τα συστήματα οικονομικής συμμετοχής των εργαζομένων, ιδίως όσον αφορά τη διάρθρωση των προγραμμάτων αγοράς μετοχών από εργαζομένους (ESOP), με τη βοήθεια χωριστού ενδιάμεσου φορέα, και τη δημιουργία προγραμμάτων μετοχικών δικαιωμάτων προαίρεσης που χορηγούνται σε εργαζομένους (ESO). Κάτι τέτοιο θα δώσει στις ΜΜΕ, στις νεοφυείς και στις αναπτυσσόμενες νέες επιχειρήσεις τη δυνατότητα όχι μόνο να προσελκύσουν ταλέντα, να παράσχουν κίνητρα για μακροπρόθεσμη δέσμευση και να ασκήσουν πιο εύκολα τις δραστηριότητές τους στις διάφορες εθνικές αγορές λόγω του σχεδιασμού των υφιστάμενων διακριτών πλαισίων, αλλά και να προωθήσουν την πλήρη και δίκαιη συμμετοχή των εργαζομένων στην αξία στην οποία συμβάλλουν με την εργασία και το διανοητικό κεφάλαιό τους. Οι εναρμονισμένοι κανόνες για τα προαιρετικά ESOP και τα ESO θα πρέπει να επικεντρώνονται στην εναρμόνιση των βασικών στοιχείων εταιρικού δικαίου, του πλαισίου και των διαρθρωτικών χαρακτηριστικών των σχεδίων για την οικονομική συμμετοχή των εργαζομένων, χωρίς να επηρεάζουν τους δημοσιονομικούς κανόνες. Κατά τον σχεδιασμό εναρμονισμένων κανόνων στο πλαίσιο των S.EU πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι ακόλουθες αρχές:
Η Επιτροπή, σε διαβούλευση με τους κοινωνικούς εταίρους και τα σχετικά ενδιαφερόμενα μέρη και με βάση τις βέλτιστες πρακτικές, θα πρέπει να σχεδιάσει κατευθυντήριες γραμμές για τις S.EU με σκοπό τη διευκόλυνση της εφαρμογής, την περαιτέρω ενημέρωση σχετικά με την οικονομική συμμετοχή των εργαζομένων και τη διασφάλιση της σύγκλισης των συστημάτων οικονομικής συμμετοχής των εργαζομένων σε όλα τα κράτη μέλη. Οι κατευθυντήριες γραμμές θα πρέπει να περιλαμβάνουν πληροφορίες σχετικά με τους συναφείς χρηματοοικονομικούς κινδύνους για τους εργαζομένους, να προσδιορίζουν τις επιλογές εξαγοράς από τους εργαζομένους και τη δημοκρατική διακυβέρνηση και να εξετάζουν τον αντίκτυπο στους εργαζομένους.
Επιπλέον, η Επιτροπή θα πρέπει να αντιμετωπίσει, στο πλαίσιο της δέσμης μέτρων του 28ου καθεστώτος, ζητήματα που σχετίζονται με τη φορολογική μεταχείριση της οικονομικής συμμετοχής των εργαζομένων, ώστε να διασφαλιστούν η νομική συνοχή και η διασυνοριακή εφαρμογή. Έως ότου επιτευχθεί εναρμόνιση σε επίπεδο Ένωσης, τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενθαρρυνθούν σθεναρά να θεσπίσουν εκ των προτέρων υποστηρικτικά μέτρα για την οικονομική συμμετοχή των εργαζομένων, ευθυγραμμισμένα με τους στόχους των S.EU, προκειμένου να καταστήσουν τη συμμετοχή αυτή ελκυστική τόσο για τους εργοδότες όσο και για τους εργαζομένους, προωθώντας τη διασυνοριακή κινητικότητα και τη δικαιοσύνη.
Για να ενισχυθεί η ικανότητα καινοτομίας των S.EU και να επιταχυνθεί η εμπορική αξιοποίηση των αποτελεσμάτων της έρευνας, η νομοθετική πρόταση θα πρέπει να συνοδεύεται από μέτρα για την προώθηση και τη διευκόλυνση διαρθρωμένων συμπράξεων μεταξύ S.EU και πανεπιστημίων, ερευνητικών ιδρυμάτων και γραφείων μεταφοράς τεχνολογίας. Η Επιτροπή θα πρέπει να αναπτύξει κατευθυντήριες γραμμές και υποδείγματα συμφωνιών συνεργασίας για τις εν λόγω συμπράξεις, διασφαλίζοντας ότι είναι απλές, διαφανείς και δίκαιες για όλα τα συμμετέχοντα μέρη.
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να θεσπίσουν εναρμονισμένους μετοχικούς χρεωστικούς τίτλους που επιτρέπουν στους επενδυτές να επενδύουν σε εταιρείες χωρίς να αποκτούν δικαιώματα ελέγχου επί μιας εταιρείας, όπως δικαιώματα συμμετοχής στα κέρδη, αφανείς συμμετοχές ή δάνεια που συνδέονται με τα κέρδη. Οι εν λόγω μετοχικοί χρεωστικοί τίτλοι θα πρέπει:
Προκειμένου να αυξηθεί η ασφάλεια δικαίου στις 27 εθνικές έννομες τάξεις της εσωτερικής αγοράς και να μειωθούν τα εμπόδια για επενδύσεις σε S.EU, η Επιτροπή θα πρέπει να διευκολύνει την ανάπτυξη τυποποιημένου πολύγλωσσου υποδείγματος καταστατικού, συμφωνιών μετόχων και όλων των άλλων σχετικών εγγράφων για τις S.EU και να δημιουργήσει μια πλατφόρμα στην οποία θα διατίθενται τα εν λόγω υποδείγματα εγγράφων και πρακτικές πληροφορίες σε όλες τις επίσημες γλώσσες της Ένωσης.
Η Επιτροπή θα πρέπει να ορίσει ομάδα εμπειρογνωμόνων επιφορτισμένη με την εκπόνηση τυποποιημένων υποδειγμάτων καταστατικών υψηλής ποιότητας που να ανταποκρίνονται στις εναρμονισμένες απαιτήσεις για τις S.EU. Η εν λόγω ομάδα εμπειρογνωμόνων θα πρέπει να απαρτίζεται, μεταξύ άλλων, από εκπροσώπους των ιδρυτών, των επενδυτών και των συνδικαλιστικών οργανώσεων.
Η Επιτροπή θα πρέπει να διορίσει μια επιπλέον ομάδα εμπειρογνωμόνων επιφορτισμένη με την εκπόνηση τυποποιημένων, δίκαιων και υψηλής ποιότητας υποδειγμάτων συμφωνιών μετόχων. Τα εν λόγω υποδείγματα συμφωνιών μετόχων θα πρέπει να επιτυγχάνουν ισορροπία μεταξύ των συμφερόντων των ιδρυτών και των επενδυτών. Η εν λόγω ομάδα εμπειρογνωμόνων θα πρέπει να απαρτίζεται, μεταξύ άλλων, από εκπροσώπους των ιδρυτών και επενδυτές επιχειρηματικών κεφαλαίων.
Η Επιτροπή θα πρέπει να στηρίζει και να αξιοποιεί υφιστάμενες πρωτοβουλίες έρευνας και πληροφορίες για το ευρωπαϊκό και συγκριτικό επιχειρηματικό δίκαιο, ώστε να συγκεντρώσει ανοικτής πρόσβασης και συγκρίσιμες πληροφορίες σχετικά με τη ρύθμιση των επιχειρήσεων στα κράτη μέλη σε όλες τις επίσημες γλώσσες της Ένωσης.
Προκειμένου να επιταχυνθεί η επίλυση διαφορών που αφορούν τις S.EU, θα πρέπει να θεσπιστεί εναλλακτικός εξειδικευμένος μηχανισμός επίλυσης διαφορών. Η συμμετοχή στον εν λόγω μηχανισμό θα πρέπει να υπόκειται στη συγκατάθεση των εμπλεκόμενων μερών. Οι διαφορές που αφορούν το ατομικό και το συλλογικό εργατικό δίκαιο θα πρέπει να εξαιρούνται από τον εν λόγω μηχανισμό και η δικαιοδοσία στις περιπτώσεις αυτές θα πρέπει να καθορίζεται σύμφωνα με τα άρθρα 20 έως 23 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1215/2012.
Επιπλέον, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξετάσουν το ενδεχόμενο να συστήσουν ειδικό τμήμα στα εθνικά τους δικαστήρια —είτε τμήμα εντός συγκεκριμένου δικαστηρίου σε εθνικό επίπεδο είτε τμήμα εντός συγκεκριμένου δικαστηρίου σε κάθε ομοσπονδιακή οντότητα, ανάλογα με το εκάστοτε εθνικό δικαστικό σύστημα. Τα εν λόγω τμήματα θα πρέπει να είναι επιφορτισμένα με την επίλυση διαφορών αστικού δικαίου μεταξύ εταιρειών που σχετίζονται με την εταιρική μορφή της S.EU, διαφορών που προκύπτουν από την απόκτηση S.EU ή μετοχών S.EU ή σχετίζονται με αυτές και διαφορών μεταξύ μιας S.EU και των μελών του διοικητικού ή εποπτικού συμβουλίου της. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι οι διαδικασίες ενώπιον των εν λόγω τμημάτων μπορούν να διεξάγονται στην αγγλική γλώσσα, υπό την προϋπόθεση ότι τα εμπλεκόμενα μέρη συναινούν.
Η αποτελεσματικότητα του 28ου καθεστώτος όσον αφορά την προώθηση της καινοτομίας, την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας, την κατοχύρωση της ασφάλειας δικαίου και την πρόληψη της καταστρατήγησης των κανόνων των ενωσιακών και εθνικών κοινωνικών και εργασιακών προτύπων θα πρέπει να παρακολουθείται συνεχώς.
Η Επιτροπή θα πρέπει να διενεργήσει και να δημοσιεύσει ολοκληρωμένη και διαφανή εκτίμηση επιπτώσεων κάθε φορά που υποβάλλεται νέα νομοθετική πρόταση η οποία σχετίζεται με το 28ο καθεστώς, εστιάζοντας στις κοινωνικές, φορολογικές και νομικές συνέπειες, καθώς και στον κίνδυνο αποδυνάμωσης της Ένωσης και των εθνικών προτύπων προστασίας. Για να διαφυλαχθούν η ασφάλεια δικαίου και η συνοχή, η Επιτροπή θα πρέπει επίσης να αξιολογήσει τα υφιστάμενα εθνικά μοντέλα και τις βέλτιστες πρακτικές, όπως τη λειτουργικότητα των εθνικών εταιρικών μητρώων, και τις αυτοματοποιημένες ψηφιακές διαδικασίες που διευκολύνουν τη σύσταση εταιρειών, διατηρώντας παράλληλα υψηλά πρότυπα διαφάνειας και λογοδοσίας. Η Επιτροπή θα πρέπει ειδικότερα να διερευνήσει τρόπους βελτιστοποίησης των διαδικασιών, ώστε να διασφαλίσει ότι ολόκληρη η διαδικασία καταχώρισης, συμπεριλαμβανομένων πρόσθετων επαληθεύσεων και ελέγχων συμμόρφωσης, μπορεί να ολοκληρώνεται εντός 48 ωρών, σύμφωνα με τις διαδικαστικές εγγυήσεις χωρίς να θίγεται η ασφάλεια δικαίου.
Η Επιτροπή θα πρέπει επίσης να διασφαλίσει ολοκληρωμένη επανεξέταση και, όπου απαιτείται, αναθεώρηση του 28ου καθεστώτος ανά τακτά χρονικά διαστήματα, συμπεριλαμβανομένης αξιολόγησης των ποσοστών υιοθέτησής του από τις εταιρείες, ιδίως τις ΜΜΕ, τις νεοφυείς και τις αναπτυσσόμενες νέες επιχειρήσεις, της ευθυγράμμισής του με τις εξελισσόμενες επιχειρηματικές και κοινωνικές ανάγκες, της ανταγωνιστικότητας, της κοινωνικής προστασίας και της απασχόλησης στην Ένωση και της συνολικής καταλληλότητάς του για τον επιδιωκόμενο σκοπό.
Η Επιτροπή θα πρέπει κάθε 4 έτη να αξιολογεί και να υποβάλλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο Συμβούλιο και στην Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή σχετικά με τις δυνητικές επιπτώσεις της νομοθετικής πράξης στην ανάπτυξη και στην οικονομική μεγέθυνση των ΜΜΕ, καθώς και τη συμμόρφωση με το ενωσιακό και το εθνικό εργατικό δίκαιο και τα πρότυπα προστασίας των εργαζομένων, και τις επιπτώσεις σε αυτά, ώστε να διασφαλίζεται η προσαρμοστικότητα στις νέες προκλήσεις. Εφόσον κρίνεται σκόπιμο, η εν λόγω έκθεση θα πρέπει να συνοδεύεται από νομοθετικές προτάσεις για αναθεώρηση.