1.spreekt opnieuw zijn steun uit voor de EU-Magnitski-wet als onmisbaar instrument voor het buitenlands beleid om de mensenrechten wereldwijd en het mensenrechteninstrumentarium van de EU te versterken, met name omdat dit kan bijdragen aan een gedragsverandering bij gesanctioneerde personen en entiteiten en aan de inspanningen om de directe daders van ernstige mensenrechtenschendingen, de personen of entiteiten die de schendingen mee mogelijk maken, en de aanstichters ter verantwoording te roepen, alsook diegenen die de schendingen op indirecte wijze steunen of er direct of indirect van profiteren, met inbegrip van hun directe familieleden; benadrukt dat het instrument zo is ontworpen dat het geen afbreuk doet aan het genot van mensenrechten door de bevolking;

2.spreekt nogmaals zijn onwrikbare inzet uit voor het bestrijden van straffeloosheid bij ernstige mensenrechtenschendingen overal ter wereld door bestaande sanctie-instrumenten van de EU, waaronder de EU-Magnitski-wet, doeltreffend te gebruiken; bevestigt zijn niet-aflatende inzet voor het internationale rechtsstelsel, dat voor ongekende uitdagingen staat, waaronder ongegronde sancties tegen rechters en personeelsleden van het Internationaal Strafhof, van wie sommigen EU-onderdaan zijn; spoort de EU in dat verband aan om haar blokkeringsverordening Verordening (EG) nr. 2271/96 van de Raad van 22 november 1996 tot bescherming tegen de gevolgen van de extraterritoriale toepassing van rechtsregels uitgevaardigd door een derde land daarop gebaseerde of daaruit voortvloeiende handelingen (PB L 309 van 29.11.1996, blz. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/1996/2271/oj). in werking te doen treden om de gevolgen van deze sancties te beperken;

3.roept op tot een uitgebreide effectbeoordeling van de EU-Magnitski-wet en de interactie ervan met de landspecifieke sancties van de EU en de andere horizontale beperkende EU-maatregelen om de samenhang, evenredigheid en doeltreffendheid ervan te evalueren, onder meer wat betreft het beïnvloeden van het gedrag van de op de lijst geplaatste personen of entiteiten, operationele tekortkomingen in kaart te brengen en een consistente en strategische toepassing overal ter wereld te waarborgen, en dringt erop aan dat de EU-Magnitski-wet wordt herzien in overeenstemming met de bevindingen van die effectbeoordeling;

4.pleit ervoor dat de lijsten die zijn opgesteld in het kader van de EU-Magnitski-wet voortdurend en systematisch en ten minste om de twaalf maanden worden geëvalueerd, om de samenhang en evenredigheid ervan te waarborgen en ervoor te zorgen dat zij gebaseerd zijn op de meest actuele informatie en rechterlijke beslissingen;

5.is van mening dat er meer informatie beschikbaar moet worden gemaakt over de criteria voor het van de lijst schrappen van personen of entiteiten, teneinde de juridische duidelijkheid, de eerlijke rechtsgang, de transparantie en de verantwoording te verbeteren;

6.wijst er opnieuw op dat het belangrijk is dat de EU-Magnitski-wet in overeenstemming is met en een aanvulling vormt op de landspecifieke en horizontale beperkende maatregelen van de EU, sectorale maatregelen, wapenembargo’s en bestaande internationale sanctiekaders;

7.spoort de Raad aan de lijst in het kader van de EU-Magnitski-wet af te stemmen op de sanctielijsten van gelijkgestemde partners, met name die van de G7, en de VN-Veiligheidsraad, wanneer dat politiek en juridisch mogelijk is, teneinde de algemene legitimiteit en doeltreffendheid ervan te vergroten;

8.roept de Commissie en de lidstaten op tot het versterken van de synergieën tussen de EU-Magnitski-wet en internationale verantwoordingsmechanismen, zoals de VN, het Internationaal Strafhof en regionale mensenrechtenrechtbanken, om de EU-maatregelen tegen ernstige mensenrechtenschendingen doeltreffender te maken;

9.benadrukt dat het belangrijk is dat kandidaat-lidstaten en potentiële kandidaat-lidstaten van de EU zich aansluiten bij de EU-Magnitski-wet, in overeenstemming met de bredere afstemming van die landen op het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid van de EU;

10.staat volledig achter het opleggen van gerichte sancties voor de bestrijding van corruptie binnen het EU-kader, hetgeen al lang een prioriteit is voor het Parlement, hetzij door deze in de EU-Magnitski-wet op te nemen, hetzij via een andere regeling; beveelt aan het toepassingsgebied van de regeling uit te breiden tot gevallen van grootschalige corruptie en misbruik van overheidsopdrachten waarmee autoritaire regimes rechtstreeks worden ondersteund, om zo mensenrechtenschendingen te koppelen aan kleptocratische praktijken; benadrukt verder dat bij sancties tegen corruptie rekening moet worden gehouden met de bredere systemische context en dat dergelijke sancties nauw verbonden moeten zijn met alomvattende strategieën ten aanzien van de betrokken actoren; is ingenomen met het feit dat de Commissie een voorstel heeft ingediend voor een sanctieregeling voor corruptiebestrijding; betreurt dat sommige lidstaten het dossier in de Raad hebben geblokkeerd;

11.benadrukt dat met de EU-Magnitski-wet ook moet worden opgetreden tegen schendingen van de mensenrechten die mogelijk worden gemaakt door digitale surveillance, de uitvoer van spyware en andere voor repressie gebruikte technologieën, en opzettelijke milieuvernietiging waarbij het duidelijk de bedoeling is de burgerbevolking schade te berokkenen; dringt erop aan dat personen die bij dergelijk misbruik betrokken zijn, uitdrukkelijk op de lijst worden geplaatst;

12.is ingenomen met het recente gebruik van de EU-Magnitski-wet tegen actoren die verantwoordelijk zijn voor de transnationale repressie van dissidenten en mensenrechtenverdedigers, en dringt aan op meer vermeldingen op de lijst om deze toenemende mondiale trend weer te geven en gevallen van transnationale repressie systematisch te beoordelen, met inbegrip van digitale surveillance, intimidatie van ballingen en grensoverschrijdende intimidatie, desinformatie en rechtsmisbruik; verzoekt de Raad een werkdefinitie van transnationale repressie vast te stellen om te zorgen voor consistente sancties van onder andere niet-statelijke handlangers zoals particuliere beveiligingsbedrijven en diasporaorganisaties; verzoekt de EU meer sancties op te leggen aan personen en entiteiten waarvan op geloofwaardige wijze is aangetoond dat zij verantwoordelijk zijn voor daden van transnationale repressie tegen mensenrechtenverdedigers, waaronder intimidatie van familieleden, digitale aanvallen en intimidatie in het buitenland;

13.dringt er bij de lidstaten op aan geen bilaterale politieke of diplomatieke maatregelen te nemen die een belemmering vormen voor hun inzet voor internationale strafrechtelijke mechanismen, met inbegrip van het Statuut van Rome, en de verdediging van de mensenrechten, of die indruisen tegen het eensgezinde standpunt van de EU ten aanzien van sancties; verzoekt de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, indien geen rekening wordt gehouden met deze aanbeveling, de betrokken lidstaten op te roepen hun maatregelen op elkaar af te stemmen en de eenheid van de EU te handhaven; verzoekt de lidstaten de coördinatie te verbeteren en gebruik te maken van hun eigen instrumenten, zoals universele rechtspraak en nationale sancties, op voorwaarde dat deze op gecoördineerde wijze worden toegepast ter ondersteuning van de gemeenschappelijke EU‑doelstellingen, teneinde aanzienlijke veranderingen teweeg te brengen en bij te dragen tot de verwezenlijking van de doelstellingen van EU-sancties;

14.veroordeelt het feit dat sommige EU-lidstaten in strijd met de EU-sancties handelen door gesanctioneerde personen toe te staan het grondgebied van de EU binnen te komen; dringt er bij alle EU-lidstaten op aan volledig en onvoorwaardelijk in overeenstemming met de EU-sancties te handelen; verzoekt de Commissie, als hoedster van de Verdragen, ervoor te zorgen dat de EU-lidstaten in overeenstemming met de sancties handelen en verzoekt haar elk geval van niet-naleving door de lidstaten streng en op niet-discriminerende wijze aan te pakken;

15.benadrukt dat de beperkende maatregelen van de EU alleen volledig effect kunnen sorteren als zij door alle lidstaten consistent, snel en op uniforme wijze worden uitgevoerd; wijst op de verschillen tussen de lidstaten op het gebied van rechtskaders, administratieve structuren en operationele middelen voor de uitvoering van sancties; verzoekt de Commissie en de lidstaten daarom om de nodige maatregelen te nemen om een meer geharmoniseerde en gecoördineerde toepassing te waarborgen, onder meer door de capaciteit voor bevriezing van tegoeden te vergroten, de uitwisseling van informatie te verbeteren en gemeenschappelijke monitoring‑ en handhavingsmechanismen op EU-niveau te ontwikkelen;

16.dringt er bij de EDEO op aan legale procedures vast te stellen om de rente te mobiliseren van de bevroren tegoeden van personen die op de sanctielijst in het kader van de EU-Magnitski-wet staan, zodat deze gebruikt kunnen worden ten behoeve van de slachtoffers van de ernstige mensenrechtenschendingen waarvoor de gesanctioneerde personen verantwoordelijk zijn; moedigt de EU voorts aan de mogelijkheid te onderzoeken om een specifieke procedure vast te stellen met betrekking tot woekerwinsten;

17.verheugt zich zeer over het feit dat de Raad in het kader van de EU-Magnitski-wet thematische sanctiepakketten heeft aangenomen; dringt er bij de Raad op aan soortgelijke gerichte maatregelen op een systematische en proactieve wijze te treffen om op te treden tegen andere specifieke en ernstige mensenrechtenschendingen waaronder foltering, gedwongen verdwijningen, willekeurige detentie en de repressie van het maatschappelijk middenveld en mensenrechtenverdedigers;

18.herhaalt zijn oproep aan de Raad om geleidelijk over te stappen op besluitvorming met gekwalificeerde meerderheid van stemmen voor besluiten op gebieden van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid die geen gevolgen hebben op militair of defensiegebied, zoals sancties;

19.dringt erop aan dat de EU-sanctieregeling in overeenstemming is met en een aanvulling vormt op het internationaal strafrecht, het internationaal humanitair recht en het EU-beleid op het gebied van de rechtsstaat en de fundamentele vrijheden, met als doel de strijd tegen straffeloosheid wereldwijd op te voeren;

20.spoort de EU aan de lijst in het kader van de EU-Magnitski-wet strategisch af te stemmen op nationale en internationale strafrechtelijke inspanningen, onder meer door in de lijst namen op te nemen van personen die door internationale rechtbanken zoals het Internationaal Strafhof zijn aangeklaagd alsmede daders van internationale kernmisdrijven en andere actoren die deze verantwoordingsprocessen belemmeren;

21.onderstreept dat sancties ook moeten voorkomen dat daders van ernstige mensenrechtenschendingen en corruptie anoniem blijven, zodat bekend wordt wie de verantwoordelijken zijn;

22.spoort de Raad aan ervoor te zorgen dat alle regio’s in de wereld aan evenveel toezicht en inzet worden onderworpen en de huidige geografische en thematische onevenwichtigheden in de lijst in het kader van de EU-Magnitski-wet te corrigeren door de lijst uit te breiden tot buiten de huidige geografische concentratie zodat deze alle personen en entiteiten omvat die verantwoordelijk zijn voor ernstige mensenrechtenschendingen, ongeacht hun land van herkomst;

23.spoort de Raad aan om bijzondere aandacht te besteden aan schendingen zoals seksueel en gendergerelateerd geweld, discriminerende beleidsmaatregelen en de vervolging van vrouwelijke leiders, journalisten en activisten, zodat deze categorieën in toekomstige opnamen in de lijst op passende wijze worden weerspiegeld;

24.merkt op dat tot nu toe een aanzienlijk deel van de op grond van de EU-Magnitski-wet gesanctioneerde personen bij het repressie-apparaat van de staat betrokken was, maar geen besluiten heeft genomen, terwijl slechts een minderheid van degenen die op de lijst staan politieke of militaire leidinggevende functies bekleedt; dringt er bij de Raad op aan de lijst van laaggeplaatste daders uit te breiden tot politieke en militaire leiders, en sancties op te leggen aan degenen die verantwoordelijk zijn voor het nemen van besluiten die tot ernstige mensenrechtenschendingen hebben geleid;

25.dringt aan op meer en doeltreffendere communicatie over opgelegde sancties om nogmaals de nadruk te leggen op het mondiale standpunt van de EU met betrekking tot mensenrechten en het bestrijden van straffeloosheid, aangezien gesanctioneerde personen in sommige gevallen in nationale propaganda als helden worden afgeschilderd en zelfs worden beloond door repressieve regimes; merkt op dat de EU-Magnitski-wet een doeltreffend afschrikkend effect heeft op personen en entiteiten die eigendom hebben in de EU of de middelen hebben om naar de EU te reizen;

26.veroordeelt alle tegensancties die aan de EU of haar instellingen, de lidstaten, organen of burgers worden opgelegd enkel en alleen omdat zij zich in het kader van de EU-Magnitski-wet inzetten voor de bevordering en eerbiediging van de mensenrechten, de democratie en de rechtsstaat;

27.beveelt aan de sanctieprocedure transparanter te maken, te voorzien in duidelijke richtsnoeren en tegelijkertijd het recht van op de lijst geplaatste personen op effectieve rechterlijke toetsing te eerbiedigen;

28.beveelt aan om aanhoudende, aantoonbare, reële en blijvende gedragsveranderingen bij op de lijst geplaatste personen en entiteiten, zoals permanente samenwerking met internationale rechtsmechanismen, formeel te erkennen als een criterium voor schrapping van de lijst, teneinde verantwoording en naleving te stimuleren;

29.stelt voor om een gestructureerd en transparant raadplegingsmechanisme op te zetten voor verslaglegging door en betrokkenheid van het maatschappelijk middenveld bij de sanctieprocedure, met beschermende maatregelen voor klokkenluiders, met inbegrip van de oprichting van een speciaal EDEO-contactpunt; beveelt aan een begrotingsvenster in te voeren ter versterking van de capaciteit van de EDEO om informatie en voorstellen van het maatschappelijk middenveld systematisch te beoordelen, te onderzoeken, erop te reageren en te verwerken;

30.roept de Raad en de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid op te overwegen om het Parlement een aanvullende rol te geven bij het verzamelen en voorstellen van gevallen van ernstige mensenrechtenschendingen die in aanmerking komen voor de sanctieregeling en het Parlement jaarlijks verslagen te verstrekken over besluiten inzake sancties in het kader van de EU‑Magnitski-wet, met inbegrip van de omzeiling van sancties; dringt erop aan dat de Raad de aanbevelingen voor vermelding op de sanctielijst in resoluties van het Parlement grondig in overweging neemt;

31.dringt erop aan dat de EU-Magnitski-wet wordt herzien om de omzeiling van sancties te voorkomen door expliciete en geactualiseerde richtsnoeren uit te vaardigen over het verbod op het verstrekken van economische middelen en technische en materiële bijstand aan personen en entiteiten die op de lijst staan, waarin wordt verduidelijkt dat het verbod op het verlenen van technische en materiële steun ook van toepassing is op niet-financiële ondersteuning, zoals ICT-infrastructuur, software, versoepeling van de wetgeving en cyberinstrumenten die worden gebruikt voor repressie; benadrukt dat de sanctieregeling van de EU moet worden versterkt door vaker gebruik te maken van uiteenlopende secundaire sancties, met als doel staatsambtenaren, entiteiten, ondernemingen en personen aan te pakken die betrokken zijn bij het faciliteren van inbreuken of het omzeilen van sancties, waardoor autoritaire regimes ernstige mensenrechtenschendingen kunnen blijven begaan;

32.verzoekt de Commissie nauwer samen te werken met de Europese Bankautoriteit, de Europese Autoriteit voor effecten en markten, de autoriteit voor de bestrijding van witwassen en de nationale financiële-inlichtingeneenheden om systematisch ondoorzichtige financiële producten, cryptoactiva en offshoreconstructies die worden gebruikt om sancties te ontwijken, op te sporen;

33.roept op entiteiten in voorkomend geval zowel op de lijst in het kader van de EU‑Magnitski-wet te plaatsen als op te nemen in geografische sanctieregelingen;

34.verzoekt de Raad de uitzonderingsclausules te herzien om ervoor te zorgen dat contracten die zijn gesloten voordat een persoon op de lijst is gezet, niet ten goede komen aan de familieleden of zakenpartners van de gesanctioneerde persoon of van entiteiten die onder zeggenschap van deze persoon staan;

35.verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie en de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid.