<?xml version="1.0" encoding="UTF-8" standalone="no"?><SDOCTA xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" STATUS="DEF1" xsi:noNamespaceSchemaLocation="TA.xsd"><IDENT><STRING BOLD="on">P10_TA(2026)0017</STRING></IDENT><TI><STRING BOLD="on">Przypadek Josepha Figueiry Martina w Republice Środkowej Afryki</STRING></TI><HIDDEN><STRING HIDDEN="on" ITALIC="on">(B10-0066, 0088, 0091, 0093, 0094 oraz 0096/2026)</STRING></HIDDEN><TXTLST><RESOL><TI><STRING BOLD="on">Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 stycznia 2026 r. w sprawie przypadku Josepha Figueiry Martina w Republice Środkowoafrykańskiej (2026/2572(RSP))</STRING></TI><TEXT><PREAMBLE><PRINIT><STRING ITALIC="on">Parlament Europejski,</STRING></PRINIT><GRVISA><VISA><P><NO.P>–</NO.P>uwzględniając art. 150 ust. 5 i art. 136 ust. 4 Regulaminu,</P></VISA></GRVISA><GRCONS><CONS><P><NO.P>A.</NO.P>mając na uwadze, że Joseph Figueira Martin, obywatel Belgii i Portugalii i badacz w dziedzinie pomocy humanitarnej pracujący dla organizacji pozarządowej FHI 360, został porwany 26 maja 2024 r. w Republice Środkowoafrykańskiej przez grupę Wagnera, gdy pracował nad projektem rozwojowym, a następnie został przekazany władzom Republiki Środkowoafrykańskiej;</P></CONS><CONS><P><NO.P>B.</NO.P>mając na uwadze, że umieszczono go w celi izolacyjnej Centralnego Biura ds. Walki z Przestępczością (OCRB) w Bangi w ośrodku prowadzonym przez Wagnera i torturowano go; mając na uwadze, że przez ponad rok przebywał w areszcie w nieludzkich warunkach bez dostępu do opieki medycznej i bez procesu sądowego;</P></CONS><CONS><P><NO.P>C.</NO.P>mając na uwadze, że 4 listopada 2025 r. sąd karny w Bangi uznał J. Martina – na podstawie bezpodstawnych oskarżeń – za winnego przestępstw, w tym współudziału w zmowie przestępczej i szkodzenia bezpieczeństwu państwa, skazał go na 10 lat pracy przymusowej i nakazał mu wpłacenie 50 mln franków CFA tytułem odszkodowania i zadośćuczynienia cywilnego;</P></CONS></GRCONS></PREAMBLE><DISPOSITIF><ACTLST><ACTION><P><NO.P>1.</NO.P>przypomina, że w rezolucji z 10 lipca 2025 r.<FOOTNOTE><FIELD> Teksty przyjęte, P10_TA(2025)0162.</FIELD></FOOTNOTE> Parlament wezwał do niezwłocznego i bezwarunkowego uwolnienia J. Martina; ubolewa nad ciągłymi uchybieniami ze strony władz Republiki Środkowoafrykańskiej, co dodatkowo pogarsza sytuację J. Martina;</P></ACTION><ACTION><P><NO.P>2.</NO.P>domaga się od władz Republiki Środkowoafrykańskiej niezwłocznego i bezwarunkowego uwolnienia J. Martina; podkreśla, że w tych okolicznościach trwające pozbawienie wolności obywatela UE pozostaje niedopuszczalne w świetle poważnych obaw co do sprawiedliwości proceduralnej i rzetelności postępowania;</P></ACTION><ACTION><P><NO.P>3.</NO.P>wzywa władze Republiki Środkowoafrykańskiej do niezwłocznego zezwolenia na ewakuację medyczną J. Martina w związku z poważnym pogorszeniem jego stanu zdrowia i pojawieniem się zaburzeń widzenia, a w międzyczasie do zagwarantowania niezwłocznego i nieograniczonego dostępu do specjalistycznej opieki medycznej, w tym świadczonej przez niezależnych lekarzy, a także do pomocy prawnej, pomocy konsularnej i wizyt rodzinnych, w pełnej zgodności z międzynarodowymi standardami praw człowieka;</P></ACTION><ACTION><P><NO.P>4.</NO.P>wzywa Komisję, wiceprzewodniczącą/wysoką przedstawicielkę i Radę, aby w koordynacji z Belgią i Portugalią nałożyły ukierunkowane sankcje, w tym zakazy podróżowania i zamrożenie aktywów, na wszystkie osoby odpowiedzialne za arbitralne zatrzymanie, złe traktowanie i skazanie J. Martina, gdyby władze Republiki Środkowoafrykańskiej nadal naruszały jego prawa;</P></ACTION><ACTION><P><NO.P>5.</NO.P>apeluje o wysłanie delegacji ad hoc Parlamentu do Republiki Środkowoafrykańskiej, aby ocenić sytuację J. Martina i wzmóc naciski na jego uwolnienie;</P></ACTION><ACTION><P><NO.P>6.</NO.P>podkreśla, że postępowania sądowe, w tym postępowania odwoławcze, powinny ściśle spełniać gwarancje sprawiedliwości proceduralnej ustanowione w Międzynarodowym pakcie praw obywatelskich i politycznych oraz w krajowym systemie prawnym Republiki Środkowoafrykańskiej, ponieważ ich naruszenie stanowi pogwałcenie praw podstawowych;</P></ACTION><ACTION><P><NO.P>7.</NO.P>ponawia swój apel do Rady, aby uznała grupę Wagnera za organizację terrorystyczną;</P></ACTION><ACTION><P><NO.P>8.</NO.P>podkreśla spoczywający na UE i jej państwach członkowskich obowiązek ochrony pracowników organizacji humanitarnych i rozwojowych w każdych okolicznościach oraz potępia arbitralne aresztowania, zatrzymania lub ściganie takich pracowników; zaznacza, że takie akty naruszają międzynarodowe prawo humanitarne i prawa pracowników organizacji humanitarnych;</P></ACTION><ACTION><P><NO.P>9.</NO.P>zobowiązuje swoją przewodniczącą do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej/wysokiej przedstawicielce, rządowi i parlamentowi Republiki Środkowoafrykańskiej, Unii Afrykańskiej i ONZ.</P></ACTION></ACTLST></DISPOSITIF></TEXT></RESOL></TXTLST></SDOCTA>