–έχοντας υπόψη το αίτημα για την άρση της ασυλίας του Petr Bystron, που διαβίβασε το γερμανικό Ομοσπονδιακό Υπουργείο Δικαιοσύνης με επιστολή της 24ης Οκτωβρίου 2024, κατόπιν αιτήματος του γενικού εισαγγελέα του Μονάχου, σε συνάρτηση με ποινική διαδικασία που κινήθηκε κατά του Petr Bystron, και το οποίο ανακοινώθηκε στην Ολομέλεια στις 3 Απριλίου 2025,
–έχοντας υπόψη το γεγονός ότι ο Petr Bystron θεωρείται ότι παραιτήθηκε από το δικαίωμα ακρόασης σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 6 του Κανονισμού του,
–έχοντας υπόψη τα άρθρα 8 και 9 του Πρωτοκόλλου αριθ. 7 περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και το άρθρο 6 παράγραφος 2 της Πράξης της 20ής Σεπτεμβρίου 1976 περί της εκλογής των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με άμεση και καθολική ψηφοφορία,
–έχοντας υπόψη τις αποφάσεις που εξέδωσε το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 21 Οκτωβρίου 2008, στις 19 Μαρτίου 2010, στις 6 Σεπτεμβρίου 2011, στις 17 Ιανουαρίου 2013, στις 19 Δεκεμβρίου 2019 και στις 5 Ιουλίου 2023 Απόφαση του Δικαστηρίου, της 21ης Οκτωβρίου 2008, Marra κατά De Gregorio και Clemente, C-200/07 και C-201/07, ECLI:EU:C:2008:579· απόφαση του Δικαστηρίου, της 19ης Μαρτίου 2010, στην υπόθεση T-42/06, Gollnisch κατά Κοινοβουλίου, ECLI:EU:T:2010:102· απόφαση του Δικαστηρίου, της 6ης Σεπτεμβρίου 2011, Patriciello, C-163/10, ECLI:EU:C:2011:543· απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 17ης Ιανουαρίου 2013, Gollnisch κατά Κοινοβουλίου, T-346/11 και T-347/11, ECLI:EU:T:2013:23· απόφαση του Δικαστηρίου της 19ης Δεκεμβρίου 2019, Junqueras Vies, C-502/19, ECLI:EU:C:2019:1115· απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 5ης Ιουλίου 2023, Puigdemont i Casamajó κ.λπ. κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, T-272/21, ECLI:EU:T:2023:373.,
–έχοντας υπόψη το άρθρο 46 του Θεμελιώδους Νόμου της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας,
–έχοντας υπόψη το άρθρο 5 παράγραφος 2, το άρθρο 6 παράγραφος 1 και το άρθρο 9 του Κανονισμού του,
–έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων (A10-0009/2026),
Α.λαμβάνοντας υπόψη ότι το γερμανικό Ομοσπονδιακό Υπουργείο Δικαιοσύνης διαβίβασε αίτημα του γενικού εισαγγελέα του Μονάχου για την άρση της ασυλίας του Petr Bystron, βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που εκλέχθηκε στη Γερμανία, σε συνάρτηση με φερόμενες ως διαπραχθείσες πράξεις που ενδέχεται να συνιστούν απάτη σύμφωνα με το άρθρο 263 παράγραφος 1 του γερμανικού ποινικού κώδικα, σχετικά με φερόμενη ως διαπραχθείσα ψευδή δήλωση σε σχέση με την καταβολή κατ’ αποκοπή αποζημίωσης·
Β.λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με το αίτημα, ο Petr Bystron ήταν μέλος της Γερμανικής Ομοσπονδιακής Βουλής από το 2017 έως τον Ιούλιο του 2024· λαμβάνοντας υπόψη ότι, υπό την ιδιότητά του ως μέλους του γερμανικού ομοσπονδιακού κοινοβουλίου (Bundestag), εδικαιούτο, σύμφωνα με το άρθρο 12 παράγραφος 3 του νόμου περί βουλευτών του γερμανικού ομοσπονδιακού κοινοβουλίου (AbgG), κατ’ αποκοπή αποζημίωση που καλύπτει, μεταξύ άλλων, την απασχόληση προσωπικού· λαμβάνοντας υπόψη ότι, στις 10 Νοεμβρίου 2021, ο Petr Bystron υπέγραψε σύμβαση εργασίας για την πρόσληψη μέλους του προσωπικού ως «υπαλλήλου γραφείου/δακτυλογράφου» στο γραφείο της εκλογικής του περιφέρειας στο Μόναχο· λαμβάνοντας υπόψη ότι, με την υποβολή της σύμβασης εργασίας στη διοίκηση του Bundestag, ο Petr Bystron φέρεται να δήλωσε ρητά ότι το εν λόγω μέλος του προσωπικού θα εργαζόταν ως υπάλληλος γραφείου/δακτυλογράφος στο γραφείο της εκλογικής του περιφέρειας· λαμβάνοντας υπόψη ότι το αίτημα αναφέρει ότι, στην πραγματικότητα, το εν λόγω μέλος του προσωπικού δεν εργάστηκε ως υπάλληλος γραφείου/δακτυλογράφος· λαμβάνοντας υπόψη ότι, λόγω των εσφαλμένων πληροφοριών στη σύμβαση εργασίας, η διοίκηση του Bundestag φέρεται ότι θεώρησε εσφαλμένα ότι πληρούνταν οι προϋποθέσεις του άρθρου 12 παράγραφος 3 του AbgG για την καταβολή της κατ’ αποκοπή αποζημίωσης και, ως εκ τούτου, έδωσε οδηγίες για την καταβολή των μισθών στον υπάλληλο (περίπου 14 850 EUR συνολικά)· λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με το αίτημα, οι περιστάσεις αυτές ήταν γνωστές στον Petr Bystron και, ως εκ τούτου, υπάρχει υποψία ότι προέβη σκόπιμα σε ψευδή δήλωση·
Γ.λαμβάνοντας υπόψη ότι ο Petr Bystron εξελέγη στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις ευρωπαϊκές εκλογές του Ιουνίου 2024 και ότι δεν ήταν βουλευτής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κατά τον χρόνο τέλεσης του αδικήματος που φέρεται ότι διέπραξε·
Δ.λαμβάνοντας υπόψη ότι το αδίκημα που φέρεται ότι διέπραξε και το επακόλουθο αίτημα για την άρση της ασυλίας του δεν συνδέονται με έκφραση γνώμης ή ψήφου από τον Petr Bystron κατά την άσκηση των καθηκόντων του υπό την έννοια του άρθρου 8 του Πρωτοκόλλου αριθ. 7 περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης·
Ε.λαμβάνοντας υπόψη ότι το άρθρο 9 πρώτο εδάφιο στοιχείο α) του Πρωτοκόλλου αριθ. 7 περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορίζει ότι κατά τη διάρκεια των συνόδων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, οι βουλευτές του απολαύουν, εντός της επικρατείας των κρατών τους, των ασυλιών που αναγνωρίζονται στα μέλη του κοινοβουλίου του κράτους μέλους τους·
ΣΤ.λαμβάνοντας υπόψη ότι το άρθρο 46 παράγραφοι 2, 3 και 4 του Θεμελιώδους Νόμου της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας ορίζει τα εξής:
Ζ.λαμβάνοντας υπόψη ότι σκοπός της ασυλίας που προβλέπεται στο Πρωτόκολλο αριθ. 7 περί προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι να προστατεύονται το Κοινοβούλιο και οι βουλευτές του από δικαστικές διαδικασίες που σχετίζονται με ασκούμενες κατά την επιτέλεση κοινοβουλευτικών καθηκόντων δραστηριότητες οι οποίες είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με τα καθήκοντα αυτά·
Η.λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 2 του Κανονισμού του, η ασυλία δεν αποτελεί προσωπικό προνόμιο των βουλευτών, αλλά εγγύηση της ανεξαρτησίας του Κοινοβουλίου στο σύνολό του και των βουλευτών του·
Θ.λαμβάνοντας υπόψη ότι, εν προκειμένω, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν εντόπισε κανένα στοιχείο που να αποδεικνύει fumus persecutionis, δηλαδή πραγματικά περιστατικά από τα οποία τεκμαίρεται ότι η εν λόγω διαδικασία κινήθηκε με σκοπό να βλάψει την πολιτική δραστηριότητα του βουλευτή υπό την ιδιότητά του ως βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου·
Ι.λαμβάνοντας υπόψη, αφενός, ότι το Κοινοβούλιο δεν αποτελεί Δικαστήριο και, αφετέρου, ότι ο βουλευτής δεν μπορεί, στο πλαίσιο διαδικασίας άρσης ασυλίας, να θεωρείται «κατηγορούμενος» Απόφαση του Δικαστηρίου, της 30ής Απριλίου 2019, Briois κατά Κοινοβουλίου, T-214/18, ECLI:EU:T:2019:266.·