1.zgadza się z Komisją, że spełniono warunki wymienione w rozporządzeniu w sprawie EFG, a w szczególności w jego art. 4 ust. 2 lit. a), i że Belgia ma prawo do wkładu finansowego w wysokości 7 527 625 EUR na mocy tego rozporządzenia, co stanowi 85 % łącznych kosztów wynoszących 8 856 030 EUR (wliczając wydatki na zindywidualizowane usługi w wysokości 8 738 968 EUR oraz wydatki na działania przygotowawcze, zarządzanie, informacje, reklamy, kontrolę i sprawozdawczość w wysokości 117 062 EUR);

2.zauważa, że władze belgijskie złożyły wniosek 18 września 2025 r. oraz że Komisja – po tym, jak otrzymała od Belgii dodatkowe informacje – zakończyła jego ocenę 9 stycznia 2026 r. i tego samego dnia przekazała ją Parlamentowi; podkreśla, jak ważne jest skrócenie czasu między złożeniem wniosku o pomoc z EFG a decyzją w sprawie finansowania przy jednoczesnym pełnym zabezpieczeniu praw Parlamentu jako jednego z organów władzy budżetowej;

3.zauważa, że wniosek dotyczy pracowników, którzy zaprzestali pracy dla Audi oraz dla pięciu dostawców i producentów na wcześniejszych etapach w łańcuchu dostaw, oraz że wszyscy oni będą beneficjentami pomocy;

4.zauważa, że wzrost liczby upadłości w ciągu ostatnich dwóch lat znacznie podniósł stopę bezrobocia w niektórych regionach Belgii, zwłaszcza w Brukseli i Hainaut (Walonia); podkreśla, że ryzyko bezrobocia jest skorelowane z poziomem wykształcenia – połowa osób o wykształceniu podstawowym i jedna trzecia osób o wykształceniu średnim są bardziej narażone na ryzyko bezrobocia, a reprezentanci tych grup stanowią 83 % zwalnianych pracowników; ubolewa, że zwolnienia, których dotyczy wniosek, jeszcze bardziej pogorszą sytuację; wzywa władze belgijskie do podjęcia działań, które zmniejszą liczbę upadłości, tak aby zapobiec strukturalnemu i regionalnemu regresowi, a zarazem do wyeliminowania dysproporcji społecznych, które prowadzą do wykluczenia pracowników, takich jak różnice w traktowaniu kobiet i mężczyzn oraz niski poziom wykształcenia;

5.zauważa, że światowy rynek produkcji i sprzedaży samochodów, w szczególności samochodów elektrycznych, charakteryzuje się coraz bardziej agresywną konkurencją globalną; podkreśla rosnące wyzwania stojące przed europejskimi producentami samochodów w związku z wprowadzaniem na rynek innowacyjnych i przystępnych cenowo modeli w przyszłościowych segmentach, takich jak pojazdy elektryczne o napędzie akumulatorowym; ubolewa, że pomimo rentowności przedsiębiorstwo Audi zaprzestało działalności w Belgii oraz że produkcja zostanie przeniesiona do Chin i Meksyku, co doprowadziło do zwolnienia 3 414 pracowników; zauważa z zaniepokojeniem, że trudne warunki produkcji, w tym niewystarczający dostęp i wdrożenie tańszych źródeł energii, przyczyniły się do relokacji zakładów Audi poza Unię;

6.podkreśla, że zamknięcie zakładu po ponad 70 latach eksploatacji, mimo produkowania w nim pojazdów elektrycznych, pokazuje, że wyzwania stojące przed przemysłem europejskim mają charakter strukturalny, a nie wyłącznie technologiczny;

7.podkreśla, jak ważne jest znalezienie trwałego rozwiązania, które umożliwi zmianę przeznaczenia zamkniętej fabryki, tak aby stworzyć wysokiej jakości miejsca pracy w regionie; wzywa władze belgijskie, by podjęły niezbędne działania, które ułatwią otwarcie nowego zakładu produkcyjnego w byłej fabryce Audi;

8.podkreśla, że kwalifikacje i umiejętności zwolnionych pracowników mają kluczowe znaczenie dla przygotowanej na przyszłe wyzwania gospodarki europejskiej, która dokonuje transformacji ekologicznej, a jednocześnie utrzymuje silną bazę przemysłową; uważa w związku z tym, że uruchomienie EFG musi być częścią szerszej reakcji politycznej na wszystkich szczeblach politycznych, która zagwarantuje zwolnionym pracownikom odpowiednie możliwości zatrudnienia zgodne z ich kwalifikacjami i umiejętnościami;

9.przypomina, że zgodnie z porozumieniem zawartym ze związkami zawodowymi i z partnerami społecznymi na rzecz pracowników mają być świadczone następujące spersonalizowane usługi: usługi w obszarze doradztwa, informacji i pośrednictwa pracy; szkolenia, w tym w zakresie umiejętności informatycznych; wydarzenie poświęcone poszukiwaniu pracy (ang. job day); pomoc finansowa na założenie działalności gospodarczej; zachęty do działań w zakresie poszukiwania pracy; podkreśla, jak ważne jest wspieranie wysokiej jakości, zorientowanych na przyszłość miejsc pracy, aby zagwarantować długoterminową odporność gospodarczą i społeczną;

10.podkreśla, że władze belgijskie powinny zapewnić widoczność finansowania unijnego i zwracać uwagę na jego wartość dodaną za pomocą skutecznych i ukierunkowanych informacji dla beneficjentów, władz regionalnych i lokalnych, partnerów społecznych i ogółu społeczeństwa;

11.apeluje o przeprowadzenie gruntownych ocen końcowych wdrożonych środków, w tym o przedstawienie jasnych informacji o sposobie wykorzystania funduszy i tego, czy udało się dzięki nim osiągnąć cele dla których powstał EFG, w tym danych i kalendarium dotyczących liczby pracowników, którzy pomyślnie wrócili na rynek pracy, oraz uzyskanego przez nich zatrudnienia, a także dotyczących osób, które ukończyły szkolenia i podniosły swoje kwalifikacje, wraz z odpowiednimi kalendariami;

12.stwierdza, że 17 lutego 2025 r. Belgia rozpoczęła świadczenie zindywidualizowanych usług na rzecz beneficjentów, a zatem okres kwalifikowalności do otrzymania wkładu finansowego z EFG będzie trwał od tego dnia do dnia przypadającego 24 miesiące od daty wejścia w życie decyzji w sprawie finansowania;

13.stwierdza, że Belgia zaczęła ponosić wydatki administracyjne związane z wdrażaniem EFG 9 lipca 2024 r. i że takie wydatki kwalifikują się do wkładu finansowego z EFG od tego dnia do dnia przypadającego 31 miesięcy od daty wejścia w życie decyzji w sprawie finansowania;

14.zauważa, że władze belgijskie potwierdziły, iż przy dostępie do proponowanych działań i ich wdrażaniu przestrzegane będą zasady równego traktowania i niedyskryminacji oraz że będzie się zapobiegać ewentualnym przypadkom podwójnego finansowania;

15.przypomina, że pomoc z EFG nie może zastępować działań, za które na mocy prawa krajowego lub układów zbiorowych odpowiedzialne są przedsiębiorstwa;

16.przypomina, że EFG jest instrumentem solidarności i sprawiedliwej transformacji oraz że – chociaż zapewnia on wsparcie po utracie miejsc pracy – nie może zastąpić proaktywnej, spójnej i skoordynowanej polityki przemysłowej Unii na rzecz ochrony europejskiej bazy zatrudnienia w przemyśle, zabezpieczenia społecznego oraz długoterminowej odporności gospodarczej i społecznej, a także na rzecz zapobiegania regionalnemu regresowi strukturalnemu; podkreśla, że Unia musi koncentrować się na zapobieganiu takim zamknięciom zakładów, tworząc warunki dla dostaw przystępnej cenowo, czystej i niezawodnej energii, co pozwoli jej utrzymać konkurencyjność produkcji przemysłowej, oraz inwestując w rozwój umiejętności zarówno wysoko wykwalifikowanych pracowników, jak i pracowników przemysłowych; ponadto podkreśla, że Unia musi pilnie podjąć spójne i skoordynowane działania na rzecz konkurencyjności, opracowane w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi, w celu ochrony europejskiej bazy zatrudnienia w przemyśle i zabezpieczenia społecznego, a także podkreśla, że jedynie solidna i odporna gospodarka europejska może skutecznie zapobiegać zwolnieniom na dużą skalę, co ograniczy potrzebę wypłat z EFG;

17.zatwierdza decyzję załączoną do rezolucji;

18.zobowiązuje swoją przewodniczącą, by wraz z przewodniczącym Rady podpisała niniejszą decyzję i zadbała o jej publikację w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej;

19.zobowiązuje swoją przewodniczącą do przekazania niniejszej rezolucji wraz z załącznikiem Radzie i Komisji.