–έχοντας υπόψη το αίτημα για την άρση της ασυλίας του Νίκου Παππά, το οποίο ελήφθη με την από 10 Σεπτεμβρίου 2025 επιστολή της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, με την οποία διαβιβάστηκε αίτημα που υποβλήθηκε από τον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών σε σχέση με ποινική διαδικασία που πρόκειται να κινηθεί εναντίον του, και το οποίο ανακοινώθηκε στην Ολομέλεια στις 6 Οκτωβρίου 2025,
–έχοντας ακούσει τον Νίκο Παππά στις 28 Ιανουαρίου 2026, σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 6 του Κανονισμού του,
–έχοντας υπόψη τα άρθρα 8 και 9 του Πρωτοκόλλου αριθ. 7 περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και το άρθρο 6 παράγραφος 2 της Πράξης της 20ής Σεπτεμβρίου 1976 περί της εκλογής των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με άμεση και καθολική ψηφοφορία,
–έχοντας υπόψη τις αποφάσεις που εξέδωσε το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 21 Οκτωβρίου 2008, 19 Μαρτίου 2010, 6 Σεπτεμβρίου 2011, 17 Ιανουαρίου 2013 και 19 Δεκεμβρίου 2019 Απόφαση του Δικαστηρίου της 21ης Οκτωβρίου 2008, Marra κατά De Gregorio και Clemente, C‑200/07 και C-201/07, ECLI:EU:C:2008:579· απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 19ης Μαρτίου 2010, Gollnisch κατά Κοινοβουλίου, T-42/06, ECLI:EU:T:2010:102· απόφαση του Δικαστηρίου της 6ης Σεπτεμβρίου 2011, Patriciello, C-163/10, ECLI: EU:C:2011:543· απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 17ης Ιανουαρίου 2013, Gollnisch κατά Κοινοβουλίου, T-346/11 και T-347/11, ECLI:EU:T:2013:23· απόφαση του Δικαστηρίου της 19ης Δεκεμβρίου 2019, Junqueras Vies, C-502/19, ECLI:EU:C:2019:1115.,
–έχοντας υπόψη το άρθρο 5 παράγραφος 2, το άρθρο 6 παράγραφος 1 και το άρθρο 9 του Κανονισμού του,
–έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων (A10-0077/2026),
Α.λαμβάνοντας υπόψη ότι με την από 10 Σεπτεμβρίου 2025 επιστολή η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου έχει διαβιβάσει αίτημα του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών για την άρση της ασυλίας του Νίκου Παππά, βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ο οποίος εξελέγη στην Ελληνική Δημοκρατία, σε σχέση με εικαζόμενες πράξεις δυσφήμησης και εξύβρισης, οι οποίες κατά το άρθρο 361 παράγραφος 1 και το άρθρο 363 του ελληνικού Ποινικού Κώδικα αποτελούν αξιόποινες πράξεις που στοιχειοθετούν πλημμελήματα·
Β.λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με το αίτημα, η καταγγελία αναφέρει ότι, στο πλαίσιο συνέντευξης σε διαδικτυακή εκπομπή, ο Νίκος Παππάς φέρεται να προέβη, ενώπιον τρίτων, σε ψευδείς και δυσφημιστικούς ισχυρισμούς σχετικά με δημοσιογράφο, προσβάλλοντας εσκεμμένα την τιμή του· λαμβάνοντας υπόψη ότι ο Νίκος Παππάς φέρεται να διέπραξε τα εν λόγω αδικήματα στην Αθήνα στις 20 Μαρτίου 2024·
Γ.λαμβάνοντας υπόψη ότι ο Νίκος Παππάς εξελέγη στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις ευρωπαϊκές εκλογές του Ιουνίου του 2024 και ότι δεν ήταν βουλευτής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κατά τον χρόνο τέλεσης των εικαζόμενων αδικημάτων· λαμβάνοντας υπόψη ότι η καταγγελία εναντίον του χρονολογείται από τις 10 Ιουνίου 2024·
Δ.λαμβάνοντας υπόψη ότι το εικαζόμενο αδίκημα και το επακόλουθο αίτημα για την άρση της ασυλίας του δεν συνδέονται με έκφραση γνώμης ή ψήφου από τον Νίκο Παππά κατά την άσκηση των καθηκόντων του υπό την έννοια του άρθρου 8 του πρωτοκόλλου αριθ. 7 περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης·
Ε.λαμβάνοντας υπόψη ότι το άρθρο 9 πρώτο εδάφιο στοιχείο α) του πρωτοκόλλου αριθ. 7 περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορίζει ότι κατά τη διάρκεια των συνόδων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, οι βουλευτές του απολαύουν, εντός της επικρατείας των κρατών τους, των ασυλιών που αναγνωρίζονται στα μέλη του κοινοβουλίου του οικείου κράτους μέλους·
ΣΤ.λαμβάνοντας υπόψη ότι σύμφωνα με το άρθρο 62 του Συντάγματος της Ελληνικής Δημοκρατίας, ο βουλευτής, κατά την διάρκεια της θητείας του, δεν διώκεται ούτε συλλαμβάνεται ούτε φυλακίζεται ούτε με άλλο τρόπο περιορίζεται χωρίς την άδεια της Βουλής·
Ζ.λαμβάνοντας υπόψη ότι σκοπός της ασυλίας που προβλέπεται στο Πρωτόκολλο αριθ. 7 περί προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι να προστατεύονται το Κοινοβούλιο και οι βουλευτές του από δικαστικές διαδικασίες που σχετίζονται με ασκούμενες κατά την επιτέλεση κοινοβουλευτικών καθηκόντων δραστηριότητες οι οποίες είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με τα καθήκοντα αυτά·
Η.λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 2 του Κανονισμού του, η ασυλία δεν αποτελεί προσωπικό προνόμιο των βουλευτών, αλλά εγγύηση της ανεξαρτησίας του Κοινοβουλίου στο σύνολό του και των βουλευτών του·
Θ.λαμβάνοντας υπόψη ότι, εν προκειμένω, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν εντόπισε κανένα στοιχείο που να αποδεικνύει fumus persecutionis, δηλαδή πραγματικά περιστατικά από τα οποία τεκμαίρεται ότι η εν λόγω διαδικασία κινήθηκε με σκοπό να βλάψει την πολιτική δραστηριότητα του βουλευτή ως βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου·
Ι.λαμβάνοντας υπόψη, αφενός, ότι το Κοινοβούλιο δεν αποτελεί Δικαστήριο και, αφετέρου, ότι ο βουλευτής δεν μπορεί, στο πλαίσιο διαδικασίας άρσης ασυλίας, να θεωρείται κατηγορούμενος Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου, της 30ής Απριλίου 2019, Briois κατά Κοινοβουλίου, T-214/18, ECLI:EU:T:2019:266, σκέψη 91.·