1.is ingenomen met het actieplan van de Commissie tegen cyberpesten als kader voor de aanpak van cyberpesten, met inbegrip van de voorgestelde definitie die een coherente statistische beoordeling en de uitwisseling van beste praktijken tussen de lidstaten, en een striktere uitvoering en handhaving van de huidige wetgeving mogelijk maakt;

2.is ingenomen met de nadruk die in het actieplan tegen cyberpesten wordt gelegd op preventie en digitale geletterdheid als doeltreffende langetermijninstrumenten; verzoekt de Commissie en de lidstaten te investeren in op de leeftijd afgestemde programma’s voor digitaal onderwijs en mediageletterdheid, teneinde ervoor te zorgen dat die hulpmiddelen kinderen bereiken in alle sociaal-economische contexten;

3.verzoekt de lidstaten alomvattende nationale plannen ter bestrijding van cyberpesten vast te stellen die voorzien in doeltreffende, evenredige en afschrikkende sancties voor cyberpesten, waarbij rekening gehouden wordt met de ernst van het gedrag en de kwetsbaarheid van het slachtoffer;

4.is van mening dat slachtoffers cyberpesten gemakkelijk moeten kunnen melden; merkt op dat het actieplan tegen cyberpesten voorziet in een app voor onlineveiligheid tegen cyberpesten, als gebruiksvriendelijk en EU-breed interoperabel meldingsmechanisme, om meldingen, gecoördineerde ondersteuning en het verzamelen van bewijsmateriaal te centraliseren;

5.uit zijn bezorgdheid over het feit dat, ondanks de wetgevings- en beleidsmaatregelen die tot dusver op EU- en nationaal niveau zijn genomen, cyberpesten en misbruik op basis van beeld- of videomateriaal in de hele EU blijven toenemen, wat erop wijst dat de bestaande instrumenten, waaronder verplichtingen uit hoofde van de digitaledienstenverordening en harmonisatie uit hoofde van de richtlijn ter bestrijding van geweld tegen vrouwen en huiselijk geweld, mogelijk niet volstaan om de volledige omvang en ernst van het probleem aan te pakken;

6.merkt op dat het actieplan tegen cyberpesten niet voorziet in maatregelen op het gebied van strafrecht op EU-niveau;

7.verzoekt de Commissie na te gaan of er behoefte is aan een meer geharmoniseerde aanpak op EU-niveau om cyberpesten te definiëren; verzoekt de Commissie te onderzoeken of cyberpesten, met inbegrip van het zonder toestemming verspreiden van intiem materiaal, op EU-niveau moet worden erkend als een vorm van bijzonder zware criminaliteit met een grensoverschrijdende dimensie; spreekt nogmaals zijn steun uit voor de toevoeging van haatmisdrijven — waar de ernstigste vormen van cyberpesten onder kunnen vallen — aan de lijst van EU-misdrijven in artikel 83, lid 1, VWEU;

8.benadrukt dat goed toegeruste wetshandhavingsinstanties, met voldoende personeel, technische expertise en IT-infrastructuur, een onmisbaar onderdeel vormen van een doeltreffende aanpak van cyberpesten; verzoekt de Commissie en Europol de onderzoekscapaciteiten van de lidstaten te vergroten, onder meer voor de bestrijding van grensoverschrijdend cyberpesten;

9.verzoekt de lidstaten om beste praktijken uit te wisselen met betrekking tot hun juridische aanpak; benadrukt dat bij de inspanningen prioriteit moet worden gegeven aan preventie-, onderwijs- en bewustmakingsmaatregelen die gericht zijn op kinderen, ouders en opvoeders, alsook aan digitale geletterdheid en herstel, met name wanneer er minderjarigen bij betrokken zijn;

10.dringt aan op een snelle uitvoering en omzetting van de herziene richtlijn slachtofferrechten;

11.verzoekt de Commissie en de lidstaten ervoor te zorgen dat platforms ter verantwoording worden geroepen om cyberpesten te voorkomen en tegen te gaan;

12.wijst erop dat het bedrijfsmodel van bepaalde onlineplatforms de verspreiding van haatdragende inhoud stimuleert en derhalve bijdraagt tot een steeds onveiligere onlineomgeving, met name voor minderjarigen, vrouwen en leden van de lhbtiq+-gemeenschap of andere minderheden; benadrukt de rol van verregaand gepersonaliseerde aanbevelingssystemen die haatzaaiende uitlatingen naar voren schuiven en minder polariserende inhoud lager rangschikken;

13.wijst erop dat de digitaledienstenverordening een aantal aspecten van intimidatie en cyberpesten aanpakt en met name artikel 28 dat aanbieders reeds verplicht een hoog niveau van privacy, veiligheid en bescherming van minderjarigen te waarborgen; wijst in dit verband op de richtsnoeren van de Commissie in het kader van de digitaledienstenverordening, waarin wordt gespecificeerd hoe platforms ervoor kunnen zorgen dat minderjarigen hun diensten veilig kunnen gebruiken; merkt op dat zeer grote onlineplatforms er in aanzienlijke mate niet in zijn geslaagd deze maatregelen ten uitvoer te leggen; verzoekt de Commissie en de lidstaten de handhaving van artikel 28 van de digitaledienstenverordening en de bepaling inzake kennisgeving- en actiemechanismen van die verordening, die gevolgen hebben voor de bescherming van slachtoffers van cyberpesten, te versterken;

14.verzoekt de Commissie de lopende handhavingszaken af te ronden, onderzoeken in te stellen naar eventuele schendingen van artikel 28 van de digitaledienstenverordening, met inbegrip van door aanbevelingssystemen veroorzaakte systemische risico’s, en de “notice-and-takedown”-verplichting van platforms strikt te handhaven; verwerpt met klem elke poging om de digitaledienstenverordening opnieuw ter discussie te stellen; wijst erop dat toegang voor onderzoekers in het kader van de digitaledienstenverordening van cruciaal belang is om te zorgen voor empirisch onderbouwde wetgeving;

15.verzoekt de Commissie gevolg te geven aan haar aankondiging om richtsnoeren op te stellen voor betrouwbare flaggers van cyberpesten, waarmee hun rol bij het aanpakken van illegale inhoud wordt verduidelijkt;

16.betreurt het huidige gebrek aan een rechtskader voor opsporing van onlinemateriaal betreffende seksueel misbruik van kinderen en verzoekt de Commissie snel actie te ondernemen om ervoor te zorgen dat vrijwillige-meldingsmechanismen van materiaal betreffende seksueel misbruik van kinderen worden ingevoerd; benadrukt dat platforms verplicht zijn een veilige digitale omgeving voor kinderen te waarborgen, waarin hun grondrechten en de vertrouwelijkheid van de gegevens van alle gebruikers worden geëerbiedigd;

17.spreekt zijn bezorgdheid uit over het toenemende gebruik van AI voor onrechtmatige doeleinden, waaronder het genereren van deepfakes, het klonen van stemmen en het zonder toestemming verspreiden van intieme inhoud; herhaalt dat “uitkleedapps” in het kader van de AI-verordening moeten worden verboden als onderdeel van de AI‑omnibusonderhandelingen; verzoekt aanbieders onverwijld te voldoen aan de verplichtingen van artikel 50 van de verordening artificiële intelligentie met betrekking tot transparantie en het gebruik van watermerken, zodat door AI gegenereerde inhoud duidelijk wordt gelabeld om de schadelijke effecten van deepfakes, met name op minderjarigen, te beperken;

18.verzoekt de Commissie te beoordelen of de bestaande verplichtingen inzake risicobeoordeling en -beperking uit hoofde van het EU-recht adequaat van toepassing zijn op aanbieders van onlinekansspelen, met name aanbieders van realtime-communicatiefuncties die minderjarigen kunnen blootstellen aan cyberpesten;

19.herinnert aan de verplichtingen uit hoofde van de herziene richtlijn audiovisuele mediadiensten om minderjarigen te beschermen tegen illegale en schadelijke inhoud en alle gebruikers te beschermen tegen inhoud die aanzet tot geweld of haat; dringt er bij de Commissie op aan om toe te zien op de tenuitvoerlegging van deze richtlijn door de lidstaten;

20.herinnert eraan dat slachtoffers van cyberpesten beter moeten worden beschermd en ondersteund; is bezorgd over het feit dat belangenorganisaties van slachtoffers steeds vaker onder druk komen te staan door een gebrek aan financiering; dringt aan op meer en duurzame EU-financiering voor maatschappelijke organisaties, hulplijnen en slachtofferhulpdiensten, en op integratie van maatregelen ter voorkoming en bestrijding van cyberpesten in nationale strategieën voor geestelijke gezondheidszorg, met bijzondere aandacht voor minderjarigen en andere kwetsbare groepen;

21.verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsook aan de regeringen en parlementen van de lidstaten.