1.z zadowoleniem przyjmuje plan działania Komisji przeciwko cyberszykanowaniu jako ramy zwalczania tego zjawiska, w tym zaproponowaną w nim definicję umożliwiającą spójną ocenę statystyczną i wymianę najlepszych praktyk, a także bardziej rygorystyczne wdrażanie i egzekwowanie obowiązujących przepisów;

2.z zadowoleniem przyjmuje fakt, że plan działania przeciwko cyberszykanowaniu koncentruje się na prewencji i umiejętnościach cyfrowych jako skutecznych narzędziach długoterminowych; wzywa Komisję i państwa członkowskie do zwiększenia nakładów na dostosowaną do wieku edukację cyfrową oraz szkolenia nauczycieli, aby zapewnić dostęp do tych zasobów dzieciom we wszystkich kontekstach społeczno-ekonomicznych;

3.ponownie wzywa państwa członkowskie do ustanowienia kompleksowych krajowych planów przeciwdziałania cyberszykanowaniu oraz wprowadzenia skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających sankcji za przestępstwa związane z cyberszykanowaniem, z uwzględnieniem powagi i powtarzalności tych czynów oraz stopnia wrażliwości ofiary;

4.uważa, że ofiary powinny mieć możliwość zgłaszania cyberszykanowania w łatwy sposób; zauważa, że aby scentralizować zgłaszanie, skoordynowane wsparcie i gromadzenie dowodów, plan działania przeciwko cyberszykanowaniu przewiduje internetową aplikację bezpieczeństwa przeciwko cyberszykanowaniu jako przyjazny dla użytkownika i ogólnounijny interoperacyjny mechanizm zgłaszania;

5.wyraża zaniepokojenie faktem, że pomimo działań legislacyjnych i politycznych na szczeblu unijnym i krajowym zjawisko cyberszykanowania oraz nadużyć z wykorzystaniem zdjęć lub filmów nadal nasila się w całej UE, co wskazuje, że istniejące instrumenty, w tym zobowiązania wynikające z aktu o usługach cyfrowych oraz harmonizacja przepisów w ramach dyrektywy w sprawie zwalczania przemocy wobec kobiet i przemocy domowej, mogą okazać się niewystarczające, by sprostać pełnej skali i powadze tego problemu;

6.stwierdza, że Plan działania przeciwko cyberszykanowaniu nie zawiera środków w dziedzinie prawa karnego na szczeblu UE;

7.wzywa Komisję, by oceniła potrzebę przyjęcia bardziej zharmonizowanego podejścia do zdefiniowania cyberszykanowania na szczeblu UE; wzywa Komisję do zbadania, czy cyberszykanowanie, w tym rozpowszechnianie materiałów o charakterze intymnym bez zgody osoby, której dotyczą, należy uznać na szczeblu UE za szczególnie poważne przestępstwo o wymiarze transgranicznym; ponownie wyraża poparcie dla włączenia przestępstw z nienawiści – które mogłyby obejmować najpoważniejsze formy cyberszykanowania – do wykazu przestępstw UE zgodnie z art. 83 ust. 1 TFUE;

8.podkreśla, że niezbędnym elementem skutecznego zwalczania cyberszykanowania są organy ścigania dysponujące odpowiednimi zasobami, w tym odpowiednim personelem, wiedzą techniczną i infrastrukturą informatyczną; zwraca się do Komisji i Europolu o zwiększenie zdolności śledczych państw członkowskich w tym względzie, włącznie ze zwalczaniem cyberszykanowania transgranicznego;

9.zachęca państwa członkowskie do dzielenia się najlepszymi praktykami w dziedzinie strategii prawnych; podkreśla, że w działaniach należy priorytetowo traktować środki zapobiegawcze, edukacyjne i uświadamiające skierowane do dzieci, rodziców i nauczycieli, a także umiejętności cyfrowe i podejście naprawcze, zwłaszcza w przypadku małoletnich;

10.wzywa do szybkiego wdrożenia i transpozycji zmienionej dyrektywy o prawach ofiar;

11.wzywa Komisję i państwa członkowskie do dopilnowania, aby platformy ponosiły odpowiedzialność za zapobieganie cyberszykanowaniu i przeciwdziałanie mu;

12.zwraca uwagę, że model biznesowy platform internetowych sprzyja rozpowszechnianiu nienawistnych treści, a tym samym pogarsza stan bezpieczeństwa online, w szczególności dla małoletnich, kobiet, członków społeczności LGBTIQ+ i innych mniejszości; podkreśla rolę hiperspersonalizowanych systemów rekomendacji, które propagują nawoływanie do nienawiści i obniżają rangę mniej dzielących treści;

13.podkreśla, że niektóre aspekty nękania i cyberszykanowania reguluje akt o usługach cyfrowych, w szczególności jego art. 28, który już zobowiązuje dostawców do zapewnienia wysokiego poziomu prywatności, bezpieczeństwa i ochrony małoletnich; zwraca w związku z tym uwagę na wytyczne Komisji w ramach aktu o usługach cyfrowych, w których określono, w jaki sposób platformy mogą zapewnić bezpieczeństwo małoletnich korzystających z ich usług; zauważa, że bardzo duże platformy internetowe zasadniczo nie wdrożyły tych środków; wzywa Komisję i państwa członkowskie do skuteczniejszego egzekwowania art. 28 aktu o usługach cyfrowych oraz przepisów aktu o usługach cyfrowych dotyczących zgłaszania i działania, które mają wpływ na ochronę ofiar cyberszykanowania;

14.wzywa Komisję do doprowadzenia do końca toczących się spraw z dziedziny egzekwowania prawa, do wszczynania śledztw w sprawie wszelkich naruszeń art. 28 aktu o usługach cyfrowych, w tym ryzyka systemowego stwarzanego przez systemy rekomendacji, oraz do rygorystycznego egzekwowania spoczywającego na platformach obowiązku zgłaszania i usuwania treści; zdecydowanie odrzuca wszelkie próby ponownego otwarcia aktu o usługach cyfrowych; zwraca uwagę, że dostęp naukowców, który umożliwia akt o usługach cyfrowych, ma kluczowe znaczenie dla stanowienia prawa uwzględniającego dowody empiryczne;

15.wzywa Komisję do podjęcia działań w związku z ogłoszonymi wytycznymi dla zaufanych podmiotów sygnalizujących cyberszykanowanie, aby pomóc wyjaśnić ich rolę w zwalczaniu nielegalnych treści;

16.wyraża ubolewanie z powodu obecnego braku ram prawnych umożliwiających wykrywanie materiałów przedstawiających wykorzystywanie seksualne dzieci w internecie i wzywa Komisję do podjęcia szybkich działań w celu zapewnienia wprowadzenia dobrowolnych mechanizmów zgłaszania materiałów przedstawiających niegodziwe traktowanie dzieci w celach seksualnych; podkreśla obowiązki platform w zakresie zapewnienia dzieciom bezpiecznej przestrzeni cyfrowej, w której przestrzegane są ich prawa podstawowe i prywatność danych każdego użytkownika;

17.wyraża zaniepokojenie coraz częstszym wykorzystywaniem sztucznej inteligencji do nadużyć, w tym do generowania materiałów głęboko zafałszowanych, klonowania głosu i tworzenia treści intymnych bez zgody; ponownie podkreśla potrzebę wprowadzenia zakazu aplikacji, które „rozbierają” zdjęcia, na podstawie aktu w sprawie sztucznej inteligencji w ramach negocjacji nad pakietem zbiorczym w sprawie sztucznej inteligencji; wzywa dostawców do niezwłocznego przestrzegania art. 50 aktu w sprawie sztucznej inteligencji dotyczącego przejrzystości i znaków wodnych, aby zapewnić wyraźne oznakowanie treści generowanych przez sztuczną inteligencję w celu złagodzenia szkodliwego wpływu materiałów głęboko zafałszowanych, zwłaszcza na małoletnich;

18.wzywa Komisję do zbadania, czy obowiązujące na mocy prawa UE wymogi dotyczące oceny ryzyka i ograniczania ryzyka w wystarczającym stopniu obejmują operatorów gier online, w szczególności tych, którzy oferują funkcje komunikacji w czasie rzeczywistym, które mogą narażać nieletnich na cyberszykanowanie;

19.przypomina o wynikających ze zmienionej dyrektywy o audiowizualnych usługach medialnych obowiązkach ochrony małoletnich przed treściami nielegalnymi i szkodliwymi oraz wszystkich użytkowników przed treściami nawołującymi do przemocy lub nienawiści; wzywa Komisję do monitorowania wdrażania tej dyrektywy w państwach członkowskich;

20.przypomina o potrzebie wzmocnienia ochrony i wsparcia ofiar cyberszykanowania; wyraża zaniepokojenie tym, że działalność organizacji ofiar jest coraz bardziej zagrożona ze względu na brak środków finansowych; apeluje o zwiększenie i zapewnienie trwałości finansowania przez UE organizacji społeczeństwa obywatelskiego, telefonów zaufania i służb udzielających wsparcia ofiarom oraz o włączenie środków zapobiegania cyberszykanowaniu i reagowania na nie do krajowych strategii zdrowia psychicznego, ze szczególnym uwzględnieniem małoletnich i innych słabszych grup społecznych;

21.zobowiązuje swoją przewodniczącą do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich.