P10_TA(2026)0164Αίτημα για την άρση της ασυλίας του Harald VilimskyΑπόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 19ης Μαΐου 2026 σχετικά με το αίτημα για την άρση της ασυλίας του Harald Vilimsky (2025/2158(IMM))Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–έχοντας υπόψη το αίτημα για την άρση της ασυλίας του Harald Vilimsky, που απέστειλε η Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Αυστρίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση την 1η Ιουλίου 2025, διαβιβάζοντας αίτημα της Εισαγγελίας της Βιέννης σε συνάρτηση με ποινική διαδικασία που πρόκειται να κινηθεί σε βάρος του Harald Vilimsky, και το οποίο ανακοινώθηκε στην Ολομέλεια στις 9 Ιουλίου 2025,

–έχοντας ακούσει τον Harald Vilimsky στις 15 Απριλίου 2026, σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 6 του Κανονισμού του,

–έχοντας υπόψη τα άρθρα 8 και 9 του Πρωτοκόλλου αριθ. o 7 περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και το άρθρο 6 παράγραφος 2 της Πράξης της 20ής Σεπτεμβρίου 1976 περί της εκλογής των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με άμεση και καθολική ψηφοφορία,

–έχοντας υπόψη τις αποφάσεις που εξέδωσε το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 21 Οκτωβρίου 2008, 19 Μαρτίου 2010, 6 Σεπτεμβρίου 2011, 17 Ιανουαρίου 2013 και 19 Δεκεμβρίου 2019 Απόφαση του Δικαστηρίου της 21ης Οκτωβρίου 2008, Marra κατά De Gregorio και Clemente, C-200/07 και C–201/07, ECLI:EU:C:2008:579· απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 19ης Μαρτίου 2010, Gollnisch κατά Κοινοβουλίου, T-42/06, ECLI:EU:T:2010:102· απόφαση του Δικαστηρίου της 6ης Σεπτεμβρίου 2011, Patriciello, C-163/10, ECLI:EU:C:2011:543· απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 17ης Ιανουαρίου 2013, Gollnisch κατά Κοινοβουλίου, T-346/11 και T-347/11, ECLI:EU:T:2013:23· απόφαση του Δικαστηρίου της 19ης Δεκεμβρίου 2019, Junqueras Vies, C-502/19, ECLI:EU:C:2019:1115.,

–έχοντας υπόψη το άρθρο 5 παράγραφος 2, το άρθρο 6 παράγραφος 1 και το άρθρο 9 του Κανονισμού του,

–έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων (A10-0125/2026),

Α.λαμβάνοντας υπόψη ότι η Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Αυστρίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση διαβίβασε αίτημα του εισαγγελέα της Βιέννης για την άρση της ασυλίας του Harald Vilimsky, βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που εξελέγη στην Αυστρία, σχετικά με φερόμενες ως διαπραχθείσες πράξεις απιστίας και υπεξαίρεσης, οι οποίες συνιστούν αδικήματα σύμφωνα με το άρθρο 153 παράγραφοι 1 και 3 του αυστριακού ποινικού κώδικα, λόγω της φερόμενης συμμετοχής του στο αδίκημα κατά την έννοια του άρθρου 12 του ίδιου κώδικα·

Β.λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με το αίτημα, κατόπιν προηγούμενων αιτημάτων της εισαγγελίας της Βιέννης το 2021 για την άρση της ασυλίας του Harald Vilimsky, καθώς και της απόφασης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 11ης Νοεμβρίου 2021 για την άρση της ασυλίας του και ενόψει της εμφάνισης νέων πραγματικών περιστατικών, είναι σκόπιμο να ζητηθεί η άρση της ασυλίας του Harald Vilimsky και βάσει των νέων στοιχείων· λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με πληροφορίες από την έρευνα, ο Harald Vilimsky είναι ύποπτος για κατάχρηση εξουσίας διότι φέρεται ότι χρησιμοποίησε κονδύλια του πολιτικού του κόμματος FPÖ (Freiheitliche Partei Österreichs — Die Freiheitlichen) για σκοπούς που δεν συνδέονται με τις δραστηριότητές του, σε ημερομηνίες του 2013 που δεν έχουν ακόμη προσδιοριστεί επακριβώς, ιδίως επιτρέποντας πληρωμές ιδιωτικού χαρακτήρα που δεν συνδέονται με τις δραστηριότητες του κόμματος, σχετικά με την εγκατάσταση πόρτας και κλειδαριάς στην ιδιωτική διεύθυνσή του, προκαλώντας έτσι συνολική ζημία ύψους 9 434 EUR στην περιουσία του FPÖ·

Γ.λαμβάνοντας υπόψη ότι ο Harald Vilimsky εξελέγη στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις ευρωπαϊκές εκλογές του Μαΐου 2019 και επανεξελέγη τον Ιούνιο του 2024, και, επομένως, δεν ήταν βουλευτής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κατά τον χρόνο τέλεσης των φερόμενων ως διαπραχθέντων αδικημάτων·

Δ.λαμβάνοντας υπόψη ότι το φερόμενο ως διαπραχθέν αδίκημα δεν αποτελεί γνώμη ή ψήφο δοθείσα από τον Harald Vilimsky κατά την άσκηση των καθηκόντων του κατά την έννοια του άρθρου 8 του Πρωτοκόλλου αριθ. 7 περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ ούτε το επακόλουθο αίτημα για την άρση της ασυλίας του συνδέεται με τέτοια γνώμη ή ψήφο·

Ε.λαμβάνοντας υπόψη ότι το άρθρο 9 πρώτο εδάφιο στοιχείο α) του Πρωτοκόλλου αριθ. 7 περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορίζει ότι κατά τη διάρκεια των συνόδων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, οι βουλευτές του απολαύουν, εντός της επικρατείας των κρατών μελών τους, των ασυλιών που αναγνωρίζονται στα μέλη του κοινοβουλίου του κράτους μέλους τους·

ΣΤ.λαμβάνοντας υπόψη ότι στο άρθρο 57 παράγραφοι 2 και 3 του αυστριακού Συντάγματος ορίζεται ότι:

«2. Τα μέλη του Εθνικού Συμβουλίου μπορούν να συλληφθούν λόγω τέλεσης αξιόποινης πράξης -με εξαίρεση τα επ’ αυτοφώρω διαπραττόμενα εγκλήματα- μόνο με την άδεια του Εθνικού Συμβουλίου. Ομοίως, άδεια του Εθνικού Συμβουλίου απαιτείται για έρευνες σε κατοικίες μελών του.

3. Σε κάθε άλλη περίπτωση, τα μέλη του Εθνικού Συμβουλίου μπορεί να διωχθούν από τις αρχές χωρίς την άδεια του Εθνικού Συμβουλίου για πράξη αξιόποινη μόνον εάν αυτή καταφανώς δεν συνδέεται με την πολιτική δραστηριότητα του συγκεκριμένου μέλους. Ωστόσο, εάν ο ενδιαφερόμενος βουλευτής ή το ένα τρίτο των μελών της επιφορτισμένης με τα θέματα αυτά μόνιμης επιτροπής υποβάλλει σχετικό αίτημα, η κατηγορούσα αρχή πρέπει να ζητήσει από το Εθνικό Συμβούλιο να επιβεβαιώσει την ύπαρξη μιας τέτοιας συνάφειας. Σε περίπτωση υποβολής ενός τέτοιου αιτήματος, η κατηγορούσα αρχή οφείλει να παραιτηθεί κάθε δίωξης ή να παύσει αμέσως κάθε τυχόν ήδη ασκηθείσα δίωξη.»·

Ζ.λαμβάνοντας υπόψη ότι σκοπός της ασυλίας που προβλέπεται στο Πρωτόκολλο αριθ. 7 περί προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι να προστατεύονται το Κοινοβούλιο και οι βουλευτές του από δικαστικές διαδικασίες που σχετίζονται με ασκούμενες κατά την επιτέλεση κοινοβουλευτικών καθηκόντων δραστηριότητες οι οποίες είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με τα καθήκοντα αυτά·

H.λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 2 του Κανονισμού του, η βουλευτική ασυλία δεν αποτελεί προσωπικό προνόμιο των βουλευτών, αλλά εγγύηση της ανεξαρτησίας του Κοινοβουλίου στο σύνολό του και των βουλευτών του·

Θ.λαμβάνοντας υπόψη ότι, εν προκειμένω, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν εντόπισε κανένα στοιχείο που να αποδεικνύει fumus persecutionis, δηλαδή δεν φαίνεται ότι η δικαστική διαδικασία κινήθηκε με σκοπό να πληγεί η πολιτική δραστηριότητα του Harald Vilimsky ως βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και συνεπώς να θιγεί η ανεξαρτησία του Κοινοβουλίου·

Ι.λαμβάνοντας υπόψη ότι το Κοινοβούλιο δεν αποτελεί Δικαστήριο και ότι ο βουλευτής δεν μπορεί, στο πλαίσιο διαδικασίας άρσης ασυλίας, να θεωρείται ως κατηγορούμενος Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 30ής Απριλίου 2019, Briois κατά Κοινοβουλίου, T-214/18, ECLI:EU:T:2019:266.·

1.αποφασίζει να άρει την ασυλία του Harald Vilimsky·

2.αναθέτει στην Πρόεδρό του να διαβιβάσει αμελλητί την παρούσα απόφαση και την έκθεση της αρμόδιας επιτροπής του στην αρμόδια αρχή της Δημοκρατίας της Αυστρίας και στον Harald Vilimsky.