A.mając na uwadze, że pismem z dnia 21 lipca 2025 r., potwierdzonym pismem z 1 września 2025 r., Europejska Prokurator Generalna złożyła wniosek o uchylenie immunitetu Angeliki Niebler, będącej posłanką do Parlamentu Europejskiego wybraną w Niemczech, w związku z zarzucanymi czynami, które miały zostać popełnione w latach 2017–2025;

B.mając na uwadze, że zgodnie z wnioskiem opartym na informacjach udzielonych przez osobę prywatną, która pracowała dla Angeliki Niebler od sierpnia 2021 r. do września 2023 r., Angelika Niebler – w okresie od 2017 r., tj. od ósmej do dziesiątej kadencji parlamentarnej – miała niesłusznie występować o zwrot kosztów podróży do Strasburga i Brukseli, miała tymczasowo angażować akredytowanych asystentów parlamentarnych i asystentów krajowych do celów prywatnych lub niezwiązanych z pełnioną przez nią funkcją posłanki do PE ani z wykonywaniem obowiązków parlamentarnych, a ponadto miała zatrudnić asystenta krajowego, którego wynagrodzenie zostało wypłacone przez Parlament Europejski w imieniu Angeliki Niebler, lecz który miał pracować wyłącznie dla byłego posła do Parlamentu Europejskiego z tej samej partii, ale; mając na uwadze, że zgodnie z wnioskiem, na podstawie udzielonych informacji istnieją przesłanki pozwalające podejrzewać wykorzystanie przez Angelikę Niebler kosztów pomocy parlamentarnej w sposób sprzeczny z art. 29 ust. 2 decyzji Prezydium z dnia 11 września 2023 r. w sprawie przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego Decyzja Prezydium z dnia 11 września 2023 r. w sprawie przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego oraz uchylenia decyzji Prezydium z dni 19 maja i 9 lipca 2008 r. (Dz.U. C, C/2024/2814, 26.4.2024, ELI: http://data.europa.eu/eli/C/2024/2814/oj).; mając na uwadze, że zarzucane czyny mogą stanowić przestępstwo oszustwa, o którym mowa w § 263 ust. 1 i 3 niemieckiego kodeksu karnego;

C.mając na uwadze, że Angelika Niebler została wybrana do Parlamentu Europejskiego w wyborach europejskich w maju 2014 r., a następnie została ponownie wybrana w wyborach europejskich w maju 2019 r. i czerwcu 2024 r., i w wyniku czego w czasie popełniania zarzucanych czynów była posłanką do Parlamentu Europejskiego;

D.mając na uwadze, że zarzucane czyny i późniejszy wniosek o uchylenie immunitetu nie dotyczą opinii wyrażonej przez Angelikę Niebler ani stanowiska zajętego przez nią w głosowaniu w czasie wykonywania obowiązków posła w rozumieniu art. 8 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej;

E.mając na uwadze, że zgodnie z art. 9 akapit pierwszy lit. a) Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej podczas sesji Parlamentu Europejskiego jego posłowie korzystają na terytorium swoich państw z immunitetów przyznawanych członkom parlamentu ich państwa członkowskiego;

F.mając na uwadze, że art. 46 ust. 2, 3 i 4 ustawy zasadniczej Republiki Federalnej Niemiec stanowi, co następuje:

„(2) Poseł nie może zostać pociągnięty do odpowiedzialności ani zatrzymany za czyn karalny bez zgody Bundestagu, chyba że zostanie ujęty w trakcie popełniania czynu lub w ciągu następnej doby.

(3) Zgoda Bundestagu wymagana jest również w celu jakiegokolwiek ograniczenia wolności osobistej posła lub w celu wszczęcia postępowania przeciwko posłowi na mocy art. 18.

(4) Na wniosek Bundestagu zostają zawieszone wszelkie postępowania karne przeciwko posłowi lub wszelkie postępowania na mocy art. 18 oraz wszelkie zatrzymania lub inne ograniczenia jego wolności osobistej.”;

G.mając na uwadze, że immunitet, o którym mowa w Protokole nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej, ma chronić Parlament i jego posłów przed postępowaniami sądowymi w związku z działaniami podejmowanymi w ramach wykonywania obowiązków parlamentarnych, niemożliwymi do oddzielenia od tych obowiązków;

H.mając na uwadze, że zgodnie z art. 5 ust. 2 Regulaminu immunitet parlamentarny nie jest osobistym przywilejem posła, lecz gwarancją niezależności Parlamentu jako całości oraz jego członków;

I.mając na uwadze, że wszelkie wnioski muszą być wyciągnięte na podstawie informacji i wyjaśnień udzielonych w danej sprawie; mając na uwadze, że istnieją poważne wątpliwości co do elementów i motywów zawiadomienia, które doprowadziło do wniosku o uchylenie immunitetu, w tym anonimowego charakteru zawiadomienia, co uniemożliwia jego merytoryczną ocenę i sprawia, że nie można wykluczyć tego, że zawiadomienie mogło zostać złożone przez osobę prywatną kierującą się bezpośrednimi pobudkami politycznymi w celu narażenia Angeliki Niebler na szwank; mając ponadto na uwadze, że moment złożenia zawiadomienia i jego wybiórczy charakter pogłębiają te obawy, zwłaszcza w świetle znaczącej roli politycznej Angeliki Niebler; mając na uwadze, że niespójności we wniosku, w tym widoczny brak precyzji co do dokładnych kwot finansowych, o których mowa, a także szczególne okoliczności zarzucanego nadużycia, budzą obawy, że intencją postępowania mogło być nadszarpnięcie reputacji Angeliki Niebler;

J.mając na uwadze, że w związku z tym wydaje się, iż w przedmiotowej sprawie istnieje fumus persecutionis, tj. „konkretny dowód” Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 17 września 2020 r., Troszczynski/Parlament, C-12/19 P, ECLI:EU:C:2020:725, pkt 26. wskazujący na to, że sprawę wniesiono do sądu z zamiarem zaszkodzenia działalności politycznej Angeliki Niebler, jako posłanki do Parlamentu Europejskiego a tym samym zaszkodzenia niezależności Parlamentu Europejskiego;

K.mając na uwadze, że w kontekście procedury uchylenia immunitetu Parlamentu nie można uznawać za sąd, a posła – za „oskarżonego” Wyrok Sądu z 30 kwietnia 2019 r., Briois/Parlament, T-214/18, ECLI:EU:T:2019:266.;