<?xml version="1.0" encoding="UTF-8" standalone="no"?><SDOCTA xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" STATUS="DEF1" xsi:noNamespaceSchemaLocation="TA.xsd"><IDENT><STRING BOLD="on">P10_TA(2026)0166</STRING></IDENT><TI><STRING BOLD="on">Wniosek o uchylenie immunitetu Nikosa Pappasa</STRING></TI><HIDDEN><STRING HIDDEN="on" ITALIC="on">(A10-0128/2026 - Sprawozdawca: Marcin Sypniewski)</STRING></HIDDEN><TXTLST><DECISION><TI><STRING BOLD="on">Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 19 maja 2026 r. w sprawie wniosku o uchylenie immunitetu Nikosa Pappasa (2025/2234(IMM))</STRING></TI><TEXT><PREAMBLE><PRINIT><STRING ITALIC="on">Parlament Europejski,</STRING></PRINIT><GRVISA><VISA><P><NO.P>–</NO.P>uwzględniając wniosek o uchylenie immunitetu Nikosa Pappasa otrzymany pismem z dnia 7 października 2025 r. od Zastępcy Prokuratora Generalnego przy Sądzie Najwyższym Republiki Greckiej, przekazującym wniosek złożony przez prokuratora przy sądzie pierwszej instancji w Atenach w związku z postępowaniem karnym, które ma zostać wszczęte przeciwko Nikosowi Pappasowi, i ogłoszony w Parlamencie 12 listopada 2025 r.,</P></VISA><VISA><P><NO.P>–</NO.P>po wysłuchaniu wyjaśnień Nikosa Pappasa 15 kwietnia 2026 r., zgodnie z art. 9 ust. 6 Regulaminu,</P></VISA><VISA><P><NO.P>–</NO.P>uwzględniając art. 8 i 9 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej, jak również art. 6 ust. 2 aktu z dnia 20 września 1976 r. dotyczącego wyborów przedstawicieli do Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich,</P></VISA><VISA><P><NO.P>–</NO.P>uwzględniając wyroki wydane przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w dniach 21 października 2008 r., 19 marca 2010 r., 6 września 2011 r., 17 stycznia 2013 r. i 19 grudnia 2019 r.<FOOTNOTE><FIELD> Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 21 października 2008 r., Marra/De Gregorio i Clemente, C-200/07 i C-201/07, ECLI:EU:C:2008:579; wyrok Sądu z dnia 19 marca 2010 r., Gollnisch/Parlament, T-42/06, ECLI:EU:T:2010:102; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 6 września 2011 r., Patriciello, C-163/10, ECLI: EU:C:2011:543; wyrok Sądu z dnia 17 stycznia 2013 r., Gollnisch/Parlament, T-346/11 i T-347/11, ECLI:EU:T:2013:23; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 19 grudnia 2019 r., Junqueras Vies, C-502/19, ECLI:EU:C:2019:1115.</FIELD></FOOTNOTE>,</P></VISA><VISA><P><NO.P>–</NO.P>uwzględniając art. 5 ust. 2, art. 6 ust. 1 oraz art. 9 Regulaminu,</P></VISA><VISA><P><NO.P>–</NO.P>uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A10-0128/2026),</P></VISA></GRVISA><GRCONS><CONS><P><NO.P>A.</NO.P>mając na uwadze, że Zastępca Prokuratora Generalnego przy Sądzie Najwyższym Grecji przekazał wniosek prokuratora Sądu Pierwszej Instancji w Atenach o uchylenie immunitetu Nikosa Pappasa, posła do Parlamentu Europejskiego wybranego w Grecji, w związku z zarzutami zniewag w internecie i gróźb karalnych, czyli czynów określonych w art. 94, art. 361 ust. 1 zdania pierwsze i drugie oraz art. 333 ust. 1 zdanie pierwsze greckiego kodeksu karnego;</P></CONS><CONS><P><NO.P>B.</NO.P>mając na uwadze, że zgodnie z wnioskiem w zgłoszeniu wskazano, że 11 czerwca 2025 r. Nikos Pappas miał znieważyć wnoszącego zgłoszenie i zagrozić mu bezpośrednimi w wiadomościach wysyłanych z jego osobistego konta na Instagramie;</P></CONS><CONS><P><NO.P>C.</NO.P>mając na uwadze, że Nikos Pappas został wybrany do Parlamentu Europejskiego w wyborach europejskich w czerwcu 2024 r. i w czasie popełniania zarzucanych czynów był posłem do Parlamentu Europejskiego; mając na uwadze, że zgodnie z wnioskiem zgłoszenie przeciwko niemu wpłynęło 16 lipca 2025 r.;</P></CONS><CONS><P><NO.P>D.</NO.P>mając na uwadze, że zarzucany czyn i późniejszy wniosek o uchylenie immunitetu nie dotyczą opinii wyrażonej przez Nikosa Pappasa ani stanowiska zajętego przez niego w głosowaniu w czasie wykonywania obowiązków służbowych w rozumieniu art. 8 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej;</P></CONS><CONS><P><NO.P>E.</NO.P>mając na uwadze, że zgodnie z art. 9 akapit pierwszy lit. a) Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej podczas sesji Parlamentu Europejskiego posłowie do Parlamentu Europejskiego korzystają na terytorium swoich państw członkowskich z immunitetów przyznawanych członkom parlamentu ich państwa członkowskiego;</P></CONS><CONS><P><NO.P>F.</NO.P>mając na uwadze, że zgodnie z art. 62 konstytucji Republiki Greckiej w czasie trwania mandatu poselskiego posła nie można ścigać, aresztować, uwięzić ani poddać innym środkom polegającym na pozbawieniu wolności bez zgody izby deputowanych;</P></CONS><CONS><P><NO.P>G.</NO.P>mając na uwadze, że immunitet przewidziany w Protokole nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej ma chronić Parlament i posłów do niego przed postępowaniami sądowymi w związku z działaniami podejmowanymi w ramach wykonywania obowiązków parlamentarnych i niemożliwych do oddzielenia od tych obowiązków;</P></CONS><CONS><P><NO.P>H.</NO.P>mając na uwadze, że zgodnie z art. 5 ust. 2 Regulaminu immunitet parlamentarny nie jest osobistym przywilejem posła, lecz gwarancją niezależności Parlamentu jako całości oraz jego posłów;</P></CONS><CONS><P><NO.P>I.</NO.P>mając na uwadze, że Parlament nie znalazł w tej sprawie dowodów wskazujących na zaistnienie <STRING ITALIC="on">fumus persecutionis</STRING>, a zatem nic nie wskazuje na to, aby zamiarem leżącym u podstaw postępowania sądowego było zaszkodzenie działalności politycznej Nikosa Pappasa jako posła do Parlamentu Europejskiego a tym samym zaszkodzenie niezależności Parlamentu Europejskiego;</P></CONS><CONS><P><NO.P>J.</NO.P>mając na uwadze, że w kontekście procedury uchylenia immunitetu Parlamentu nie można uznawać za sąd, a posła – za oskarżonego<FOOTNOTE><FIELD> Wyrok Sądu z dnia 30 kwietnia 2019 r., Briois/Parlement, T-214/18, ECLI:EU:T:2019:266.</FIELD></FOOTNOTE>;</P></CONS></GRCONS></PREAMBLE><DISPOSITIF> <ACTLST><ACTION><P><NO.P>1.</NO.P>postanawia uchylić immunitet Nikosa Pappasa;</P></ACTION><ACTION><P><NO.P>2.</NO.P>zobowiązuje swoją przewodniczącą do niezwłocznego przekazania niniejszej decyzji oraz sprawozdania właściwej komisji właściwemu organowi Republiki Greckiej i Nikosowi Pappasowi.</P></ACTION></ACTLST></DISPOSITIF></TEXT></DECISION></TXTLST></SDOCTA>