<?xml version="1.0" encoding="UTF-8" standalone="no"?><SDOCTA xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" STATUS="DEF1" xsi:noNamespaceSchemaLocation="TA.xsd"><IDENT><STRING BOLD="on">P10_TA(2026)0187</STRING></IDENT><TI><STRING BOLD="on">Przypadki obrońców praw człowieka i środowiska Andriego Yunusa i Muhammada Rosidiego w Indonezji</STRING></TI><HIDDEN><STRING HIDDEN="on" ITALIC="on">(B10-0248, 0250, 0256, 0257 oraz 0264/2026)</STRING></HIDDEN><TXTLST><RESOL><TI><STRING BOLD="on">Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 21 maja 2026 r. w sprawie przypadków obrońców praw człowieka i środowiska Andriego Yunusa i Muhammada Rosidiego w Indonezji (2026/2738(RSP))</STRING></TI><TEXT><PREAMBLE><PRINIT><STRING ITALIC="on">Parlament Europejski,</STRING></PRINIT><GRVISA><VISA><P><NO.P>–</NO.P>uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie Indonezji,</P></VISA><VISA><P><NO.P>–</NO.P>uwzględniając art. 150 ust. 5 i art. 136 ust. 4 Regulaminu,</P></VISA></GRVISA><GRCONS><CONS><P><NO.P>A.</NO.P>mając na uwadze, że w marcu 2026 r. Andrie Yunus, przedstawiciel Komisji ds. Osób Zaginionych i Ofiar Przemocy (KontraS), został zaatakowany kwasem w Dżakarcie po nagraniu podcastu na temat remilitaryzacji i kontroli sądowej w Indonezji; mając na uwadze, że przed sądem wojskowym postawiono czterech agentów indonezyjskiego wywiadu strategicznego pomimo wiarygodnych ustaleń wskazujących na udział dodatkowych sprawców i możliwość istnienia łańcuchów dowodzenia; mając na uwadze, że istnieją obawy, iż sprawa zostanie przeniesiona z jurysdykcji cywilnej do wojskowej;</P></CONS><CONS><P><NO.P>B.</NO.P>mając na uwadze, że aktywista środowiskowy Muhammad Rosidi, działający przeciwko nielegalnemu wydobyciu i przemytowi cyny, również padł ofiarą ataku kwasem w lutym 2026 r.;</P></CONS><CONS><P><NO.P>C.</NO.P>mając na uwadze, że przestrzeń społeczeństwa obywatelskiego w Indonezji kurczy się, a w Papui i Papui Zachodniej nasilają się represje wobec obrońców praw człowieka, dziennikarzy, działaczy związkowych, studentów i działaczy na rzecz ochrony środowiska, a także dyskryminacja mniejszości, tłumienie krytyki i przemoc; mając na uwadze, że niedawne reformy prawodawstwa rozszerzają uprawnienia wojskowe na sektory cywilne, w tym za pośrednictwem sądów wojskowych, podważają nadzór cywilny, ograniczają podstawowe wolności i grożą umocnieniem bezkarności;</P></CONS><CONS><P><NO.P>D.</NO.P>mając na uwadze, że Indonezja pozostaje jednym ze strategicznych partnerów UE w regionie Indo-Pacyfiku i ważnym podmiotem wspierającym bezpieczeństwo regionalne;</P></CONS></GRCONS></PREAMBLE><DISPOSITIF><ACTLST><ACTION><P><NO.P>1.</NO.P>wyraża poważne zaniepokojenie atakami na Andriego Yunusa i Muhammada Rosidiego oraz szerszym schematem przemocy wobec obrońców praw człowieka i środowiska w Indonezji; podkreśla zagrożenia, na jakie narażeni są obrońcy środowiska w Indonezji, zwłaszcza ci, którzy ujawniają nielegalną działalność wydobywczą;</P></ACTION><ACTION><P><NO.P>2.</NO.P>wzywa władze do przeprowadzenia szybkiego, dokładnego, przejrzystego i niezależnego dochodzenia w sprawie obu ataków oraz do osądzenia w sądach cywilnych wszystkich osób naruszających prawa człowieka, w tym podżegaczy, aby położyć kres bezkarności;</P></ACTION><ACTION><P><NO.P>3.</NO.P>jest głęboko zaniepokojony planami rządowymi, które grożą dalszym ograniczeniem wolności wypowiedzi, w tym projektami ustaw o dezinformacji, radiofonii i telewizji oraz cyberbezpieczeństwie, a także planami monitorowania i certyfikacji obrońców praw człowieka w celu określenia, kto kwalifikuje się do ochrony prawnej;</P></ACTION><ACTION><P><NO.P>4.</NO.P>wzywa Indonezję do ponownego rozważenia i istotnej zmiany represyjnych przepisów oraz do zagwarantowania bezpiecznego środowiska dla obrońców praw człowieka, aktywistów środowiskowych, związków zawodowych i dziennikarzy, wolnego od inwigilacji, nękania i represji;</P></ACTION><ACTION><P><NO.P>5.</NO.P>wzywa UE i państwa członkowskie do zintensyfikowania współpracy z Indonezją, w tym na najwyższym szczeblu i na forach międzynarodowych, tak aby zaradzić pogarszającej się sytuacji w zakresie praw człowieka, zwłaszcza w Papui i Papui Zachodniej, w tym w ramach dialogu UE–Indonezja na temat praw człowieka;</P></ACTION><ACTION><P><NO.P>6.</NO.P>podkreśla rolę Indonezji jako strategicznego partnera UE i kluczowego partnera w stawianiu czoła wyzwaniom regionalnym – od bezpieczeństwa gospodarczego i degradacji środowiska po bezpieczeństwo regionalne i wolność żeglugi; wzywa UE do egzekwowania zobowiązań w zakresie praw człowieka, pracy i ochrony środowiska we wszystkich aspektach stosunków z Indonezją; wzywa Komisję do finansowania ochrony obrońców praw człowieka; podkreśla znaczenie należytej staranności w łańcuchu dostaw;</P></ACTION><ACTION><P><NO.P>7.</NO.P>zobowiązuje swoją przewodniczącą do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawicielce Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, państwom członkowskim UE oraz rządowi i parlamentowi Indonezji.</P></ACTION></ACTLST></DISPOSITIF></TEXT></RESOL></TXTLST></SDOCTA>