1.wzywa Komisję i Radę do zapewnienia skutecznego wykorzystania wszystkich dostępnych narzędzi prawnych i narzędzi zarządzania, w tym ukierunkowanych środków, z zastosowaniem podejścia naukowego, a także skutecznych konsultacji z zainteresowanymi stronami, aby zapobiec dalszemu pogarszaniu się stanu stad ryb w Morzu Bałtyckim;

2.wzywa Komisję, aby wraz z państwami członkowskimi oceniła, w jaki sposób zmienił się podział kwot między segmenty floty na Morzu Bałtyckim, oraz ustaliła, czy istnieje związek przyczynowy między presją na zasoby a krajową polityką podziału uprawnień do połowów;

3.wzywa Komisję i państwa członkowskie, aby podczas wdrażania rozporządzenia w sprawie wieloletniego planu dla Morza Bałtyckiego przeszły do fazy odbudowy i odtwarzania stad ryb, podejmując środki i działania na podstawie najlepszych dostępnych opinii naukowych, a także podejmując inne możliwe powiązane środki związane z innymi przepisami unijnymi lub krajowymi w celu wyeliminowania wszelkich czynników stresogennych dla stad ryb; wzywa Komisję i państwa członkowskie, aby przy realizacji wspomnianej wyżej fazy odbudowy i odtwarzania stad rozważyły środki zaradcze oparte na najlepszej dostępnej wiedzy naukowej, takie jak zawieszenie ukierunkowanych połowów niektórych stad w Morzu Bałtyckim, jak przewidziano w wieloletnim planie zarządzania, oraz unikały środków, które mogłyby osłabić stabilność społeczno-gospodarczą społeczności nadbrzeżnych, by zapewnić zrównoważony charakter działalności połowowej przeznaczonej do spożycia przez ludzi;

4.wzywa do uruchomienia wsparcia społecznego i finansowego, w tym wsparcia dla dotkniętych społeczności, inwestycji lokalnych, tymczasowej rekompensaty i pomocy pomostowej dla rybaków zgodnie z przepisami UE, aby zapobiec nadmiernym trudnościom i zachować dziedzictwo kulturowe; zauważa, że o ile środki tymczasowe stanowią odpowiedź na pilne problemy ekologiczne, o tyle narzędzia służące trwałemu zaprzestaniu działalności połowowej mają na celu dostosowanie zdolności połowowej do uprawnień do połowów w perspektywie długoterminowej; w związku z tym wzywa do wyraźnego rozróżnienia między tymczasowym a trwałym zaprzestaniem działalności połowowej w systemach wsparcia; przyznaje, że małe i średnie przedsiębiorstwa prowadzące połowy na Morzu Bałtyckim nie otrzymały odpowiedniej rekompensaty ekonomicznej za straty poniesione od czasu zamknięcia ukierunkowanych połowów dorsza w 2019 r.; wzywa Komisję do ustanowienia specjalnego funduszu na rzecz odbudowy i transformacji rybołówstwa bałtyckiego, aby wspierać restrukturyzację floty, modernizację technologii, rekompensatę za straty spowodowane zakazami połowów poszczególnych gatunków oraz ochronę społeczności zajmujących się rybołówstwem przybrzeżnym i ich dziedzictwa kulturowego;

5.podkreśla, że wszelkie środki mające na celu odbudowę zasobów muszą uwzględniać specyficzne i unikatowe warunki hydrologiczne i chemiczne akwenu Morza Bałtyckiego jako półzamkniętego morza słonawego charakteryzującego się ograniczoną wymianą wody, strefami beztlenowymi i trwałym zanieczyszczeniem osadami, które są specyficzne dla tego akwenu i nie są porównywalne z warunkami panującymi w innych akwenach morskich UE;

6.wzywa Radę, aby przyjmowała poziomy całkowitych dopuszczalnych połowów w pełnej zgodności z zasadą ostrożnego zarządzania zasobami i jednocześnie brała pod uwagę wrażliwość ekosystemu Morza Bałtyckiego, czynniki społeczno-gospodarcze i powolne tempo odbudowy stad, a także niepewność naukową opinii naukowych; wzywa Komisję, aby przy ocenie obecnego planu wieloletniego starannie rozważyła aspekty społeczno-gospodarcze; podkreśla, że potrzebne jest wyważone podejście uwzględniające czynniki środowiskowe i społeczno-gospodarcze zgodnie z art. 2 rozporządzenia w sprawie WPRyb;

7.podkreśla, że ustanowienie wieloletnich kwot połowowych na podstawie najlepszej dostępnej wiedzy naukowej mogłoby dać ekosystemom morskim Morza Bałtyckiego czas na odbudowę i zapewnić przedsiębiorstwom stabilność potrzebną do planowania inwestycji, zachowania miejsca pracy i utrzymania infrastruktury portowej oraz wspierania wymiany pokoleń w sektorze rybołówstwa; podkreśla, że przedłużająca się niestabilność regulacyjna prowadzi do wycofania inwestycji, utraty zdolności produkcyjnych i zaniku rodzinnych przedsiębiorstw rybackich, co stanowi nieodwracalną stratę społeczno-gospodarczą dla bałtyckich społeczności nadbrzeżnych; podkreśla, że opracowanie takich środków zarządzania powinno obejmować skuteczne, terminowe i systematyczne konsultacje z zainteresowanymi stronami;

8.wzywa państwa członkowskie i Komisję, aby – biorąc pod uwagę niedociągnięcia rozporządzenia w sprawie wieloletniego planu dla Morza Bałtyckiego w osiąganiu jego celów środowiskowych i społeczno-gospodarczych – rozważyły wprowadzenie środków zgodnie z art. 12 i 13 rozporządzenia w sprawie WPRyb w każdym przypadku, gdy najlepsze dostępne opinie naukowe wskazują na potrzebę takich środków, oraz aby przygotowały działania przez analizę kosztów i korzyści wynikających z zamknięcia odpowiednich rodzajów działalności połowowej, w tym połowów rekreacyjnych, z uwzględnieniem utraconych dochodów, miejsc pracy, bezpieczeństwa żywnościowego oraz przyszłych kosztów braku działań;

9.wzywa do zapobiegania nieodwracalnym szkodom ekologicznym w bałtyckich stadach śledzia i szprota, aby zapewnić długoterminową rentowność rybołówstwa przybrzeżnego i łodziowego ukierunkowanego na te gatunki oraz chronić morskie sieci troficzne; uważa, że w świetle opinii naukowych należy pilnie rozważyć przerwy na odbudowę tych stad, dopóki dowody naukowe nie wykażą ich wyraźnej i trwałej odbudowy;

10.podkreśla w związku z tym, że dla maksymalnej skuteczności działań naprawczych konieczne jest właściwe zaangażowanie zainteresowanych stron i oparcie tych działań na najlepszej dostępnej wiedzy naukowej, by mogły realizować swoje cele; podkreśla ponadto możliwość tworzenia opartych na podstawach naukowych obszarów odbudowy stad ryb oraz stref zamkniętych w Morzu Bałtyckim, w szczególności w okresach zimowych i przedtarłowych, aby zapewnić stałe uzupełnianie stad i zdrową strukturę wiekową, jak również możliwość biernych i czynnych środków odbudowy, takich jak odbudowa tarlisk i obszarów rozrodu, zgodnie z przepisami odpowiedniego prawodawstwa UE w zakresie ochrony środowiska; podkreśla, jak że ważne jest, aby takim środkom towarzyszyła odpowiednia i terminowa rekompensata zgodnie z odpowiednimi przepisami UE;

11.przypomina o zobowiązaniach i celach UE dotyczących zasięgu obszarowego i skuteczności chronionych obszarów morskich; zachęca do właściwego wdrożenia skutecznych środków zarządzania na obecnych chronionych obszarach morskich na Morzu Bałtyckim, a także do wyznaczenia dodatkowych chronionych obszarów morskich zgodnie ze zobowiązaniami UE; podkreśla, że przy wyznaczaniu tych obszarów należy opierać się na ocenach naukowych wskazujących na obecność kluczowych siedlisk lub tarlisk; zwraca uwagę na potrzebę skutecznych środków zarządzania i projektów pilotażowych dotyczących selektywnych narzędzi połowowych o niewielkim wpływie na środowisko, inspirowanych udanymi inicjatywami realizowanymi na Morzu Północnym i w cieśninie Skagerrak;

12.podkreśla znaczenie utrzymania rentownego tradycyjnego łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego o ograniczonych wyładunkach w regionie, co umożliwi mu prowadzenie działalności w fazach odbudowy; przypomina o odpowiednich przepisach zmienionego rozporządzenia w sprawie kontroli rybołówstwa oraz o ich pełnym i skutecznym wdrożeniu; podkreśla, że rybołówstwo to ma kluczowe znaczenie dla źródeł utrzymania, odporności tradycyjnych łańcuchów dostaw i utrzymania miejsc pracy w społecznościach zajmujących się rybołówstwem przybrzeżnym oraz że ma ono szczególną wartość społeczną i kulturową; zwraca uwagę, że wzmocnienie tego rybołówstwa może przynieść większą wartość dodaną lokalnym gospodarkom; podkreśla znaczenie trzech filarów zrównoważonego rozwoju zgodnie z art. 2 rozporządzenia w sprawie WPRyb;

13.wzywa Komisję i państwa członkowskie do priorytetowego potraktowania poprawy sytuacji społeczno-gospodarczej rybaków zajmujących się łodziowym rybołówstwem przybrzeżnym; podkreśla znaczenie uprawnień do połowów i stref połowowych na obszarach przybrzeżnych dla małych podmiotów; podkreśla, że państwa członkowskie mogą osiągnąć tę poprawę poprzez przydział kwot krajowych zgodnie z art. 17 rozporządzenia w sprawie WPRyb, a także poprzez inwestycje w selektywne narzędzia połowowe o niewielkim wpływie na środowisko; wzywa ponadto Komisję i państwa członkowskie do oceny i – w stosownych przypadkach – wdrożenia zasad zróżnicowanego dostępu do łowisk na Morzu Bałtyckim w zależności od długości statków i rodzaju narzędzi, w szczególności w celu ograniczenia presji konkurencyjnej wywieranej przez duże statki przemysłowe na małe i średnie przedsiębiorstwa rodzinne i społeczności nadbrzeżne;

14.wzywa państwa członkowskie i Komisję, aby jeszcze bardziej zaostrzyły wprowadzenie w życie obowiązku wyładunku, aby zwalczać nielegalne odrzuty w Morzu Bałtyckim, przy czym należy brać pod uwagę wykonalność wprowadzanych środków, wspierały selektywność i ograniczały niezamierzone połowy oraz wdrażały odpowiednie przepisy w tej dziedzinie zgodnie z rozporządzeniem w sprawie WPRyb i rozporządzeniem w sprawie kontroli rybołówstwa;

15.podkreśla rolę Europejskiego paktu na rzecz wszechoceanu w promowaniu całościowego podejścia oraz regeneracyjnej i zrównoważonej niebieskiej gospodarki w Morzu Bałtyckim poprzez ukierunkowane działania na rzecz odbudowy stad ryb i zmniejszenia presji na środowisko; zauważa, że realizacja celów paktu na rzecz wszechoceanu i Kompasu konkurencyjności dla UE wymaga odpowiedniego wsparcia finansowego na rzecz rozwoju odpornej i długoterminowo rentownej gospodarki morskiej, a także na rzecz wspierania innowacji, modernizacji, dekarbonizacji i cyfryzacji;

16.wzywa Komisję i państwa członkowskie do zmniejszenia obciążeń administracyjnych i zapewnienia lepszej koordynacji między strategiami politycznymi w celu wzmocnienia odporności, konkurencyjności i długoterminowego zrównoważonego rozwoju regionu Morza Bałtyckiego w obliczu wyzwań ekologicznych i rynkowych;

17.wzywa Komisję jako strażniczkę traktatów do działania zgodnie z traktatami w przypadkach, gdy Rada i państwa członkowskie naruszają przepisy UE, takie jak przepisy wieloletniego planu dla Morza Bałtyckiego;

18.wzywa państwa członkowskie do zapewnienia pełnego i skutecznego wdrożenia unijnego rozporządzenia w sprawie kontroli rybołówstwa, w tym przepisów mających na celu rozwiązanie problemu nieprawidłowego raportowania połowów oraz zwiększenie rzetelności i wiarygodności deklaracji połowowych w regionie;

19.podkreśla, że zarządzanie rybołówstwem musi opierać się na najlepszych dostępnych opiniach naukowych oraz że ICES ma do odegrania kluczową rolę w zapewnianiu spójności naukowej, a wiedza rybaków jest ważna; podkreśla znaczenie niezależności ICES; wzywa państwa członkowskie i Komisję do zapewnienia ICES dostępu do aktualnych i niezbędnych danych naukowych dotyczących połowów w celu dalszej poprawy jej opinii i zapewnienia terminowej dostępności wysokiej jakości ocen naukowych; wzywa Komisję do publicznego udostępnienia wszystkich opinii naukowych, o które zwraca się do ICES, również w celu umożliwienia otwartego dialogu;

20.wzywa Komisję, aby podczas obrad nad protokołem ustaleń niezwłocznie zwróciła się do ICES o dalsze opracowywanie opinii ekosystemowych dotyczących wielu gatunków oraz opinii naukowych dotyczących odbudowy stad, z uwzględnieniem zmian środowiskowych i interakcji w sieci pokarmowej, o zbadanie możliwości wykorzystania ekosystemowych wartości referencyjnych i danych dotyczących śmiertelności połowowej uwzględniających kontekst ekosystemowy przygotowanych dla Morza Bałtyckiego oraz interakcji między poszczególnymi gatunkami, a także o opracowanie wskaźników uzupełniających opartych na innych odpowiednich przepisach UE, takich jak dyrektywa ramowa w sprawie strategii morskiej, na przykład w celu uwzględnienia wskaźników dotyczących dużych ryb oraz wskaźników wieku i wielkości; podkreśla, że wszelkie takie opinie powinny być przejrzyste i przewidywalne dla sektora oraz unikać przeszacowania prowadzącego do nieproporcjonalnych limitów połowowych i niepewności dla przedsiębiorstw na późniejszym etapie;

21.wzywa Komisję, aby w przypadku Morza Bałtyckiego zwróciła się do ICES o opinię w sprawie buforów ostrożnościowych związanych z niepewnością opinii naukowych oraz niepewnością co do stałego uzupełniania i trajektorii biomasy, a także o opinię na temat skutków niestosowania przedziałów powyżej maksymalnego podtrzymywalnego połowu i wszystkich istotnych konsekwencji oraz aby unikała sztywnych lub automatycznych odliczeń, które nie uwzględniają realiów społeczno-gospodarczych; podkreśla, że maksymalny podtrzymywalny połów pozostaje ważnym narzędziem adaptacyjnego i odpowiedzialnego zarządzania; wzywa ponadto Komisję do zwrócenia się do Komitetu Naukowo-Technicznego i Ekonomicznego ds. Rybołówstwa o przeprowadzenie odpowiednich analiz społeczno-gospodarczych dotyczących Morza Bałtyckiego;

22.wzywa Komisję, aby opierała wszystkie oceny stad wykorzystywane do wdrażania prawa UE na odniesieniach biomasy MSY zgodnie z celami art. 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie wieloletniego planu dla Morza Bałtyckiego i art. 2 ust. 2 rozporządzenia w sprawie WPRyb;

23.wzywa Komisję i państwa członkowskie do dopilnowania, aby zarządzanie stadami ryb w Morzu Bałtyckim obejmowało cele dotyczące przywrócenia naturalnego składu wielkościowego i naturalnej struktury wiekowej populacji zgodnie z art. 2 ust. 5 lit. j) rozporządzenia w sprawie WPRyb, który odnosi się do art. 1 ust. 1 dyrektywy ramowej w sprawie strategii morskiej, ponieważ zdrowe struktury populacji przyczyniają się do zdolności reprodukcyjnych, odporności stad i stabilności ekosystemu; zachęca do opracowania wskaźników monitorowania i bardziej selektywnych praktyk połowowych opracowanych we współpracy z sektorem, które mogą ograniczyć systematyczne odławianie większych i starszych ryb oraz lepiej chronić potencjał stałego uzupełniania stada;

24.wzywa Komisję, aby w celu wdrożenia prawodawstwa UE, w tym rozporządzenia w sprawie wieloletniego planu dla Morza Bałtyckiego, zwróciła się do ICES o opinię naukową uwzględniającą istotne czynniki stresu środowiskowego i ekosystemowego w Morzu Bałtyckim; uważa, że w opinii tej należy wyraźnie podkreślić i uwzględnić – oprócz innych czynników – także zagrożenia związane z obecnym stanem środowisk, interakcje między lądem a morzem, zwiększoną niepewność spowodowaną zmianą klimatu oraz wpływ interakcji między gatunkami, w tym oddziaływanie odpowiednich populacji drapieżników; podkreśla, że wszelkie opinie naukowe powinny również jasno informować o poziomie niepewności dla każdego czynnika;

25.wzywa Komisję do skonsultowania się z ICES w ramach obecnego protokołu ustaleń, aby zachęcić do regularnej aktualizacji wytycznych technicznych dotyczących zasad kontroli odłowu oraz do dalszego udoskonalania metod oceny stad w oparciu o niezależne kryteria naukowe; zauważa, że ważne jest, aby ICES – przygotowując opinie naukowe dla Komisji lub państw członkowskich – stosowała najbardziej aktualne podejścia do Morza Bałtyckiego oraz aby opinie te były naukowo uzasadnione i spójne z unijnymi ramami prawnymi dotyczącymi rybołówstwa; zauważa, że jest to proces wewnętrzny w ramach ICES;

26.wzywa Komisję i państwa członkowskie, aby w oparciu o najlepszą dostępną wiedzę naukową zainicjowały kompleksowe mapowanie populacji genetycznej niektórych gatunków eksploatowanych komercyjnie w Morzu Bałtyckim, takich jak śledź i szprot, a także innych gatunków eksploatowanych w celach handlowych, oraz aby uzupełniały opinie naukowe oparte na dowodach w celu poprawy jakości decyzji w sprawie uprawnień do połowów i środków technicznych; podkreśla, że takie dane genetyczne muszą zostać w pełni zatwierdzone przez ICES i włączone do długoterminowych modeli oceny stad, zanim zostaną wykorzystane do celów zarządzania;

27.wzywa Komisję i państwa członkowskie do poprawy dostępności i jakości danych dotyczących kryteriów wieku i wielkości odnośnych stad podczas przygotowywania decyzji dotyczących zarządzania rybołówstwem w regionie; podkreśla, że usprawnione gromadzenie danych na temat tych parametrów powinno wspierać integrację wskaźnika 3 w ramach kryterium 3 dyrektywy ramowej w sprawie strategii morskiej (D3C3), zgodnie z art. 3 ust. 3 wieloletniego planu dla Morza Bałtyckiego;

28.wzywa Komisję, aby zwróciła się do ICES o sporządzenie szczegółowej analizy naukowej obecnego podejścia UE do korzystania z opinii naukowych dotyczących Morza Bałtyckiego; wzywa ponadto Komisję do dopilnowania, aby zlecane opinie w sprawie poziomów połowów w pełni odzwierciedlały wszystkie odpowiednie wymogi prawne i cele polityczne, w tym cele WPRyb określone w art. 2; zwraca uwagę, że ważne jest, aby Komisja zajęła się wszelkimi niedociągnięciami i określiła konkretne działania dotyczące tego, jak można wykorzystać obecnie dostępne opinie w sprawie uprawnień do połowów, z zachowaniem należytej ostrożności, aby spełnić wszystkie odpowiednie wymogi prawne i osiągnąć wszystkie cele;

29.zachęca Komisję i Radę do zadbania o to, aby ustalanie całkowitego dopuszczalnego połowu było przejrzyste i oparte na najlepszych dostępnych opiniach naukowych i wiedzy, zgodnie z celami rozporządzenia w sprawie wieloletniego planu dla Morza Bałtyckiego i rozporządzenia w sprawie WPRyb oraz zgodnie z opiniami ekosystemowymi dotyczącymi wielu gatunków, przy jednoczesnym uwzględnieniu interakcji między rybołówstwem a długoterminową stabilnością społeczno-gospodarczą społeczności nadbrzeżnych;

30.wzywa Komisję i państwa członkowskie, aby przy dalszym pogłębianiu zrozumienia zarządzania opartego na ekosystemach w istniejących ramach prawnych UE, na przykład dotyczących funkcjonujących ekosystemów, o których mowa w art. 5 ust. 5 lit. a) dyrektywy ramowej w sprawie strategii morskiej, uwzględniały odpowiednie prace i definicje międzynarodowe, w tym prace i definicje UNEP;

31.wzywa Komisję do opracowania opartego na podstawach naukowych, skoordynowanego i międzysektorowego planu w celu zajęcia się kluczowymi czynnikami stresogennymi mającymi wpływ na Morze Bałtyckie, przy jednoczesnym zapewnieniu pluralistycznego zarządzania i planowania przestrzennego obszarów morskich, z udziałem wszystkich odpowiednich zainteresowanych stron i we współpracy z nimi;

32.wzywa Komisję, aby wykorzystała okazję do wsparcia lepszej koordynacji polityki i spójnego wdrażania polityki morskiej i wodnej w ramach przyszłego wniosku ustawodawczego dotyczącego aktu o wszechoceanie;

33.apeluje o skuteczne środki łagodzenia zmiany klimatu i przystosowania się do niej, aby odpowiednio wcześnie przeciwdziałać zagrożeniom związanym z klimatem oraz uniknąć zwiększającego się ryzyka i kosztów opóźnionych działań w regionie;

34.wzywa do ciągłego i skutecznego wdrażania prawodawstwa UE w zakresie ochrony środowiska i jednocześnie uznaje potrzebę zrównoważonych i wykonalnych rozwiązań dla wszystkich odpowiednich sektorów w celu rozwiązania problemu presji środowiskowych na Morzu Bałtyckim i innych wodach UE, w tym zanieczyszczenia substancjami biogennymi z wielu źródeł;

35.apeluje o znaczące zwiększenie inwestycji w nowoczesne oczyszczalnie ścieków oraz systemy retencji i filtracji zanieczyszczeń, zarówno w krajach nadbałtyckich, jak i we wszystkich zlewniach rzek odprowadzających wody do Bałtyku; podkreśla, że bez kompleksowej modernizacji infrastruktury wodno-kanalizacyjnej wszelkie wysiłki na rzecz poprawy jakości wód Morza Bałtyckiego pozostaną jedynie na poziomie deklaracji i będą nieskuteczne;

36.wzywa państwa członkowskie i Komisję do dopilnowania, aby wszystkie podejścia do naturalnego drapieżnictwa były oparte na podstawach naukowych i konsultacjach z zainteresowanymi stronami, w tym na zapobiegawczych, lokalnie ukierunkowanych środkach zarządzania kormoranami i fokami szarymi, oraz do dopilnowania, aby wszystkie przyjęte środki były skuteczne i spełniały wszystkie wymogi prawne i obejmowały odpowiednie monitorowanie, ukierunkowane i odpowiednie finansowanie oraz wzmocnioną współpracę z zainteresowanymi stronami, aby zapewnić skuteczność wdrożonych środków, w tym praktyk łagodzących, takich jak odstraszanie lub przemieszczanie fizyczne;

37.podkreśla, że Komisja musi podjąć pilne i skuteczne działania w związku z presją wywieraną przez populacje kormoranów na zasoby rybne w Morzu Bałtyckim, dbając przy tym, aby środki były proporcjonalne, dostosowane do warunków regionalnych i wdrażane w drodze skutecznych, ukierunkowanych i dostosowanych do warunków lokalnych interwencji w zakresie zarządzania opartych na najlepszych dostępnych danych naukowych, przy jednoczesnym umożliwianiu państwom członkowskim stosowania – w razie potrzeby – praktycznych i dostosowanych do sytuacji środków łagodzących w celu skutecznego przeciwdziałania lokalnym skutkom, a tym samym wspieraniu długoterminowego zrównoważonego charakteru rybołówstwa na dotkniętych obszarach przybrzeżnych;

38.wzywa Komisję i państwa członkowskie do ścisłego monitorowania, czy środki na rzecz odbudowy krytycznie zagrożonego morświna bałtyckiego są skutecznie wdrażane, i w razie potrzeby do podjęcia dodatkowych działań, aby zapobiegać głównym zagrożeniom dla ich przetrwania;

39.przypomina, że w latach 70. XX wieku populacje fok bałtyckich zostały niemal doszczętnie wytrzebione;

40.ponawia swój apel do Komisji o zaproponowanie unijnego planu zarządzania populacją kormoranów w rybołówstwie i akwakulturze w Morzu Bałtyckim w oparciu o najlepsze dostępne opinie naukowe i praktyki państw członkowskich oraz z uwzględnieniem planu zaproponowanego niedawno przez Europejską Komisję Doradczą ds. Rybołówstwa Śródlądowego i Akwakultury (EIFAAC https://www.fao.org/fishery/services/storage/fs/fishery/documents/EIFAAC/cormorantsplan/EuropeanManagementPlanforCormorants-April2025.pdf.) Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa, a także wcześniejszych projektów badawczych finansowanych przez UE, takich jak „INTERCAFE” https://www.ceh.ac.uk/our-science/projects/intercafe.; podkreśla potrzebę wprowadzenia środków zapobiegawczych, rekompensat za straty oraz finansowania ze środków unijnych i krajowych;

41.ponownie podkreśla poważne zagrożenia dla środowiska i bezpieczeństwa, jakie stwarzają niewybuchy zatopione w Morzu Bałtyckim; przypomina swoją rezolucję z 27 kwietnia 2021 r. w sprawie pozostałości chemicznych w Morzu Bałtyckim oraz udane projekty CHEMSEA, DAIMON i DAIMON 3; wzywa Komisję i państwa członkowskie, aby podejmowały dalsze skoordynowane i praktyczne działania umożliwiające systematyczne lokalizowanie, ocenianie i monitorowanie tych materiałów niebezpiecznych w celu wyznaczenia priorytetów w zakresie obszarów do remediacji;

42.wzywa państwa członkowskie i Komisję do podjęcia wspólnych wysiłków na rzecz wspierania rozwoju badań naukowych i wymiany najlepszych praktyk w zakresie bezpiecznych i opłacalnych sposobów identyfikacji i usuwania amunicji i niewybuchów z dna morskiego, aby umożliwić skoordynowane działania na rzecz remediacji na dużą skalę;

43.wzywa Komisję i państwa członkowskie do uruchomienia skoordynowanego, długoterminowego i odpowiednio finansowanego programu UE mającego na celu identyfikację, neutralizację i usuwanie niewybuchów w Morzu Bałtyckim;

44.potępia nieodpowiedzialną, niezrównoważoną i niezgodną ze stanem nauki eksploatację zasobów ryb w Morzu Bałtyckim przez Rosję;

45.wzywa Radę i Komisję do uwzględnienia jednostronnych działań Rosji przy ustalaniu kwot dla Morza Bałtyckiego; wzywa ponadto Komisję do rozważenia środków mających na celu wywarcie presji na Rosję, aby dostosowała kwoty do opinii naukowych;

46.zdecydowanie potępia nasilającą się obecność rosyjskiej floty cieni na Morzu Bałtyckim i nieprzestrzeganie przez nią przepisów, co zwiększa ryzyko wycieków ropy naftowej i innych zagrożeń dla środowiska; zwraca uwagę na potencjalne szkody dla ekosystemów morskich, lokalnego rybołówstwa i zdrowia ludzkiego; zauważa ponadto obawy, że rosyjskie produkty rybołówstwa nadal trafiają na rynek UE za pośrednictwem istniejących kanałów handlowych, i podkreśla, że należy skutecznie wyeliminować wszelkie luki prawne, które mogą podważać cele unijnych środków ograniczających; wzywa Komisję, aby przeanalizowała dalsze środki zwalczania rosyjskiej floty cieni, zwłaszcza w regionie Morza Bałtyckiego; nawołuje do zacieśnienia współpracy regionalnej i bardziej rygorystycznego egzekwowania przepisów w celu ograniczenia tych zagrożeń i ochrony zasobów morskich w Morzu Bałtyckim; podkreśla znaczenie zapewnienia pełnego egzekwowania sankcji wobec Rosji;

47.podkreśla pilną potrzebę zwiększenia wysiłków na rzecz koordynacji kompleksowych strategii politycznych, a także ciągłych i przyspieszonych postępów we wdrażaniu przepisów dotyczących innych obszarów polityki, aby uniknąć polegania wyłącznie na środkach dotyczących rybołówstwa i zapobiec dalszemu pogarszaniu się sytuacji społeczno-gospodarczej społeczności nadbrzeżnych; odnotowuje wysiłki poczynione w kontekście konferencji „Nasz Bałtyk”; zachęca do dalszych postępów w osiąganiu wymiernych rezultatów;

48.wzywa Komisję do rozpoczęcia oceny i ewentualnego przeglądu rozporządzenia w sprawie wieloletniego planu dla Morza Bałtyckiego w celu poprawy jego jasności, spójności i praktycznego stosowania oraz do oceny jego wyników pod względem aspektów środowiskowych i społeczno-gospodarczych; podkreśla ponadto, jak ważne jest dopilnowanie, aby wszelkie ewentualne przyszłe dostosowania ram były proste, oparte na podstawach naukowych i wykonalne dla sektora;

49.wzywa Komisję, aby w ramach ewentualnego przeglądu rozporządzenia w sprawie wieloletniego planu dla Morza Bałtyckiego oceniła i w stosownych przypadkach zaproponowała włączenie stad łososia i troci jako stad szczególnych objętych zakresem rozporządzenia w odniesieniu do przyłowów;

50.wyraża zaniepokojenie, że wartość dodana współpracy regionalnej w regionie Morza Bałtyckiego jest niska, biorąc pod uwagę, że w planie wieloletnim w większości przypadków skonsolidowano istniejące lub ugruntowane możliwości współpracy; zauważa, że ze względu na powolne procesy i zwiększoną biurokrację towarzyszącą takim inicjatywom państwa członkowskie wydały stosunkowo niewiele wspólnych zaleceń, co stanowi niepokojący sygnał, że przepisy dotyczące regionalizacji unijnych przepisów dotyczących rybołówstwa nie są wykorzystywane do dostosowania środków zarządzania do specyfiki Morza Bałtyckiego; podkreśla potrzebę współpracy regionalnej między krajami bałtyckimi, z udziałem wszystkich zainteresowanych stron;

51.podkreśla, że skuteczne zarządzanie Morzem Bałtyckim musi opierać się na zaufaniu, dialogu i współpracy regionalnej między państwami członkowskimi, wszystkimi zainteresowanymi stronami, organami regionalnymi, takimi jak HELCOM, i społecznościami nadbrzeżnymi w celu promowania praktycznych rozwiązań i wymiany wiedzy;

52.wzywa do przyjęcia nowego, dostosowanego do warunków regionalnych podejścia do zarządzania ryzykiem;

53.apeluje o doprecyzowanie zasad zawartych w wieloletnim planie zarządzania, aby zakazać elastyczności obejmującej kolejny rok w przypadku stad pozostających poniżej obecnego punktu odniesienia do celów ochrony (Btrigger) określonego w wieloletnim planie dla Morza Bałtyckiego, zgodnie z ustaleniami Rady;

54.wzywa Komisję do wzmocnienia opartych na podstawach naukowych i proporcjonalnych środków zarządzania zasobami łososia w Morzu Bałtyckim, tak by zapewnić odpowiednie zrozumienie i uwzględnienie wpływu połowów śledzia, szprota i dorsza na ekosystem łososia; wzywa do ściślejszego monitorowania i badań w celu wspierania zrównoważonego zarządzania łososiem;

55.podkreśla, że zarządzanie rybołówstwem w UE powinno opierać się na europejskim doświadczeniu, nauce i realiach regionalnych; wzywa Komisję i Radę do zaproponowania dostosowanych regionalnie zasad dla Morza Bałtyckiego dotyczących działań podejmowanych automatycznie, gdy liczebność stad spadnie poniżej wartości progowych ustanowionych zgodnie z zasadą ostrożnego zarządzania zasobami, i przypomina, że zarządzanie maksymalnym podtrzymywalnym połowem należy uzupełnić, w stosownych przypadkach, środkami różnicującymi połowy w zależności od wielkości i wieku; uważa, że inspirację można czerpać z praktyk zarządzania w innych regionach, takich jak Australia, Nowa Zelandia, Kanada i Stany Zjednoczone, jednocześnie zapewniając spójność z ramami prawnymi UE;

56.wzywa Komisję i państwa członkowskie do zacieśnienia współpracy regionalnej zgodnie z art. 18 rozporządzenia w sprawie WPRyb;

57.wzywa do podjęcia konkretnych i skutecznych środków w celu dopilnowania, aby coraz więcej ryb złowionych w Morzu Bałtyckim trafiało do bezpośredniego spożycia przez ludzi, aby wspierać i stymulować lokalne łańcuchy dostaw żywności;

58.zauważa, że niektóre państwa członkowskie w regionie Morza Bałtyckiego, takie jak Niemcy i Szwecja, wprowadziły środki krajowe mające na celu ograniczenie lub zakazanie połowów włokami dennymi na niektórych obszarach morskich;

59.wzywa Komisję i państwa członkowskie, aby w odniesieniu do Morza Bałtyckiego zaproponowały wstrzymanie połowów włokiem na mączkę rybną i olej z ryb w fazie odbudowy, jak również ograniczenie działalności wydobywczej na chronionych obszarach morskich; uznaje, że podejścia w Unii różnią się w zależności od konkretnego kontekstu ekologicznego, prawnego i społeczno‑gospodarczego; zachęca państwa członkowskie do dalszego opracowywania proporcjonalnych, opartych na podstawach naukowych rozwiązań we współpracy z zainteresowanymi stronami, w szczególności z sektorem rybołówstwa i społecznościami nadbrzeżnymi, w celu zwiększenia ochrony środowiska morskiego przy jednoczesnym zapewnieniu rentowności unijnego sektora rybołówstwa poprzez sprawiedliwą transformację;

60.zobowiązuje swoją przewodniczącą do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji.