1.zgadza się z Komisją, że spełniono warunki wymienione w rozporządzeniu w sprawie EFG, a w szczególności w jego art. 4 ust. 2 lit. a), i że Belgia ma prawo do wkładu finansowego w wysokości 2 132 535 EUR na mocy tego rozporządzenia, co stanowi 85 % łącznych kosztów wynoszących 2 508 865 EUR (wliczając wydatki na zindywidualizowane usługi w wysokości 2 412 465 EUR oraz wydatki na działania przygotowawcze, zarządzanie, informacje, reklamy, kontrolę i sprawozdawczość w wysokości 96 400 EUR);

2.zauważa, że władze belgijskie złożyły wniosek 22 grudnia 2025 r. oraz że Komisja – po otrzymaniu od Belgii dodatkowych informacji – zakończyła ocenę wniosku prawie miesiąc przed upływem terminu, tj. 30 kwietnia 2026 r., i przekazała ją Parlamentowi tego samego dnia; podkreśla, jak ważne jest skrócenie czasu między złożeniem wniosku o pomoc z EFG a decyzją w sprawie finansowania, przy jednoczesnym pełnym zabezpieczeniu praw Parlamentu Europejskiego jako jednego z organów władzy budżetowej;

3.odnotowuje, że wniosek dotyczy 803 beneficjentów objętych pomocą, których zwolniono z przedsiębiorstwa Soliver;

4.zauważa, że przedsiębiorstwo Soliver, producent wyrobów szklanych dla budownictwa i sektora motoryzacyjnego, po przejęciu przez American Glass Products Holding (AGP) w 2018 r. skoncentrowało swoją działalność wyłącznie na zaawansowanych technologicznie szybach samochodowych; zauważa, że przedsiębiorstwo zaczęło borykać się z trudnościami związanymi głównie ze spowolnieniem w sektorze motoryzacyjnym, wynikającym z opóźnień w produkcji modeli samochodów, do których przeznaczone były jego produkty, co ostatecznie doprowadziło do znacznego spadku rentowności i zakończyło się upadłością;

5.zwraca uwagę, że przemysł szklarski jest sektorem energochłonnym, poważnie dotkniętym utrzymującymi się wysokimi cenami energii, co znacznie osłabiło jego konkurencyjność; podkreśla, że osiągnięcie konkurencyjnych cen energii w perspektywie długoterminowej wymaga znacznego zwiększenia niezawodnych i przystępnych cenowo dostaw energii, w tym poprzez dywersyfikację źródeł energii i dróg dostaw, rozwój wewnętrznej produkcji energii oraz pełne urzeczywistnienie unii energetycznej;

6.zauważa, że choć pracownicy posiadający kwalifikacje techniczne lub gotowi do przekwalifikowania się mają najkorzystniejsze perspektywy zatrudnienia, wynika to z niedoboru specjalistów technicznych, spowodowanego niskim udziałem młodzieży w szkoleniach zawodowych oraz starzeniem się siły roboczej; podkreśla, że reintegracja zwolnionych pracowników oraz zapewnienie równego dostępu do wysokiej jakości możliwości szkolenia mają kluczowe znaczenie dla gotowej na przyszłe wyzwania gospodarki europejskiej o silnej bazie przemysłowej; podkreśla w tym kontekście znaczenie wzmocnienia konkurencyjności przemysłowej Unii;

7.ubolewa nad tym, że wzrost liczby upadłości w ciągu ostatnich kilku lat miał negatywny wpływ na stopę bezrobocia w niektórych regionach Belgii, zwłaszcza w regionie Flandrii; podkreśla, że we Flandrii zwolnieni starsi pracownicy napotykają większe przeszkody w powrocie na rynek pracy; wzywa władze belgijskie do zapewnienia specjalnego i dostosowanego do potrzeb wsparcia, aby pomóc pracownikom dalej rozwijać niezbędne umiejętności pozwalające na znalezienie nowej pracy wysokiej jakości, a jednocześnie do podjęcia środków mających na celu zmniejszenie liczby przypadków upadłości i rozwiązanie problemu dysproporcji społecznych prowadzących do wykluczenia siły roboczej;

8.przypomina, że w porozumieniu z ekspertami i partnerami społecznymi na rzecz pracowników mają być świadczone zindywidualizowane usługi obejmujące następujące środki: grupę zadaniową złożoną z doświadczonych konsultantów i opiekunów klientów, świadczącą zindywidualizowane usługi doradcze; usługi w zakresie zwolnień monitorowanych zapewniające indywidualne doradztwo; pomoc w poszukiwaniu pracy; intensywną pomoc w poszukiwaniu pracy; szkolenie i przekwalifikowanie, w tym szkolenie w miejscu pracy; uczestnictwo w targach pracy; podkreśla, jak ważne jest wspieranie wysokiej jakości, zorientowanych na przyszłość miejsc pracy, które wzmacniają konkurencyjność i wspierają transformację cyfrową;

9.przypomina, że EFG jest instrumentem solidarności i sprawiedliwej transformacji i chociaż zapewnia wsparcie w przypadku utraty miejsc pracy, nie może zastąpić proaktywnej polityki przemysłowej; uważa, że uruchomienie EFG musi być częścią szerszej reakcji politycznej na wszystkich szczeblach politycznych, aby zapewnić zwolnionym pracownikom odpowiednie możliwości zatrudnienia zgodne z ich kwalifikacjami i umiejętnościami; podkreśla, że Unia musi koncentrować się przede wszystkim na zapobieganiu takim zamknięciom zakładów, tworząc warunki dla utrzymania konkurencyjności produkcji przemysłowej i stabilności finansowej systemów zabezpieczenia społecznego oraz inwestując w rozwój umiejętności zarówno wysoko wykwalifikowanych pracowników, jak i pracowników przemysłowych; podkreśla potrzebę zapewnienia specjalnego wsparcia dostosowanego do profilu pracowników, przy jednoczesnym podjęciu działań mających na celu zmniejszenie liczby przypadków upadłości i rozwiązanie problemu dysproporcji społecznych prowadzących do wykluczenia siły roboczej; podkreśla, że zmniejszenie zbędnych obciążeń regulacyjnych i administracyjnych ma zasadnicze znaczenie dla wspierania konkurencyjności przemysłu, przyciągania inwestycji i utrzymania wysokiej jakości miejsc pracy w Unii;

10.podkreśla, że władze belgijskie powinny zapewnić widoczność finansowania unijnego i zwracać uwagę na jego wartość dodaną za pomocą skutecznych i ukierunkowanych informacji dla beneficjentów, władz regionalnych i lokalnych, partnerów społecznych i ogółu społeczeństwa;

11.wzywa Komisję do zapewnienia równej widoczności tego instrumentu we wszystkich państwach członkowskich oraz do promowania jego wartości dodanej poprzez rozpowszechnianie ukierunkowanych informacji wśród organów krajowych, które powinny dalej przekazywać takie informacje przedsiębiorstwom dotkniętym zwolnieniami, władzom regionalnym i lokalnym, partnerom społecznym i ogółowi społeczeństwa;

12.apeluje o przeprowadzenie, wraz z partnerami społecznymi, dokładnych ocen końcowych wdrożonych środków, w tym o przedstawienie jasnych i przejrzystych informacji na temat sposobu wykorzystania funduszy, reintegracji pracowników na rynku pracy oraz tego, czy osiągnięto cele EFG; podkreśla w tym kontekście znaczenie regularnego monitorowania środków finansowanych z EFG w celu oceny ich skuteczności;

13.stwierdza, że 11 czerwca 2025 r. Belgia rozpoczęła świadczenie zindywidualizowanych usług na rzecz beneficjentów objętych pomocą i zaczęła ponosić wydatki administracyjne związane z wdrażaniem EFG, i że okres kwalifikowalności do otrzymania wkładu finansowego z EFG będzie trwał od tego dnia do upłynięcia odpowiednio 24 i 31 miesięcy od daty wejścia w życie decyzji w sprawie finansowania;

14.zauważa, że władze belgijskie potwierdziły, iż przy dostępie do proponowanych działań i ich wdrażaniu przestrzegane będą zasady równego traktowania i niedyskryminacji oraz że będzie się zapobiegać ewentualnym przypadkom podwójnego finansowania;

15.przypomina, że pomoc z EFG nie może zastępować działań, za które na mocy prawa krajowego lub układów zbiorowych odpowiedzialne są władze publiczne lub przedsiębiorstwa; przypomina, że EFG jest mechanizmem ograniczonym, ukierunkowanym i uzupełniającym;

16.zatwierdza decyzję załączoną do rezolucji;

17.zobowiązuje swoją przewodniczącą do podpisania wraz z przewodniczącym Rady niniejszej decyzji i dopilnowania, by opublikowano ją w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej;

18.zobowiązuje swoją przewodniczącą do przekazania niniejszej rezolucji wraz z załącznikiem Radzie i Komisji.