1.wyraża pełną solidarność z narodem gruzińskim, który kontynuuje walkę o europejską i demokratyczną Gruzję pomimo regresu demokratycznego, nasilających się represji, bezprawnych aresztowań, nieustającej wrogiej retoryki, dezinformacji i gróźb; podkreśla, że prawie 75 % obywateli Gruzji nadal wyraża poparcie dla dalszej integracji z UE; ponownie podkreśla, że drzwi UE pozostają szeroko otwarte dla narodu gruzińskiego, aby mógł powrócić na europejską ścieżkę;

2.zauważa z głębokim rozczarowaniem, że partia Gruzińskie Marzenie nie tylko zatrzymała integrację Gruzji z UE, ale w praktyce odwróciła jej kierunek; ubolewa nad regresem w realizacji wszystkich dziewięciu priorytetów, które były warunkami przyznania Gruzji statusu kraju kandydującego; podkreśla niespójność twierdzeń partii Gruzińskie Marzenie, że integracja z UE pozostaje głównym priorytetem, podczas gdy jej najwyżsi urzędnicy i media powiązane z rządem prowadzą zorganizowaną i systematyczną kampanię szerzącą manipulacyjne, oparte na wzorcach rosyjskich narracje, dezinformację i teorie spiskowe przeciwko UE, jej urzędnikom i dyplomatom;

3.ubolewa, że od sfałszowanych wyborów parlamentarnych w październiku 2024 r. partia Gruzińskie Marzenie jeszcze bardziej zaostrzyła swój kurs ku pełnemu autorytaryzmowi; jest zaniepokojony szybkim niszczeniem fundamentów demokratycznych Gruzji poprzez ukierunkowane ataki na instytucje demokratyczne, podstawowe wolności i pluralizm demokratyczny, co stoi w jaskrawej sprzeczności z rozwojem demokracji niezbędnym do przystąpienia do UE; podziela ocenę Komisji, że najważniejszym instytucjom, takim jak Centralna Komisja Wyborcza, Komisja ds. Komunikacji, Wysoka Rada Sądownictwa, Trybunał Konstytucyjny, prokuratura, bank narodowy oraz organy ścigania i służby bezpieczeństwa, brakuje bezstronności, niezależności i nadzoru demokratycznego; podkreśla, że Gruzja nie może poczynić żadnych postępów w procesie akcesyjnym, dopóki nie powróci na ścieżkę reform demokratycznych, nie zagwarantuje m.in. wolnych, uczciwych i konkurencyjnych wyborów, nie ochroni niezależności instytucji państwowych, nie znajdzie skutecznego rozwiązania problemu kontroli ze strony oligarchów oraz nie poprawi ochrony praw człowieka i wolności mediów;

4.podkreśla, że ukierunkowane sankcje osobiste nałożone przez UE i jej państwa członkowskie na Bidzinę Iwaniszwilego, głównych przywódców partii Gruzińskie Marzenie, sędziów, prokuratorów i innych urzędników odpowiedzialnych za ciągły regres demokracji w Gruzji, oszustwa wyborcze, poważne łamanie praw człowieka oraz prześladowanie przeciwników politycznych i działaczy, a także na przyczyniających się do tych zjawisk właścicieli przedsiębiorstw i mediów powiązanych z partią Gruzińskie Marzenie, byłyby ważnym instrumentem walki z bezkarnością; z zadowoleniem przyjmuje, że wobec braku jednomyślności na szczeblu UE coraz więcej państw członkowskich nakłada indywidualne zakazy wydawania wiz i inne sankcje na gruzińskich urzędników; wzywa inne państwa członkowskie do pójścia za tym przykładem;

5.ponawia swój zdecydowany apel do UE i jej państw członkowskich o nałożenie natychmiastowych i ukierunkowanych sankcji osobistych wobec Bidziny Iwaniszwilego, członków jego rodziny i jego przedsiębiorstw oraz wzywa UE do zamrożenia jego aktywów i do współpracy w tej sprawie z innymi jurysdykcjami, w szczególności ze Zjednoczonym Królestwem i Stanami Zjednoczonymi;

6.potępia systematyczną bezkarność funkcjonariuszy i instytucji odpowiedzialnych za represje polityczne, nękanie dziennikarzy i obrońców praw człowieka oraz prześladowanie działaczy opozycji; podkreśla, że dotychczasowa reakcja UE na umacnianie się autorytarnych tendencji w Gruzji była nieodpowiednia i spóźniona; wzywa Radę i państwa członkowskie do wprowadzenia skoordynowanych, ogólnounijnych środków ograniczających wobec wszystkich odpowiedzialnych polityków, urzędników i osób wspierających, które obejmowałyby rozszerzenie list sankcyjnych, kompleksowe zamrażanie aktywów oraz zakazy wizowe skierowane przeciwko osobom odpowiedzialnym za zawłaszczanie państwa, represje i propagandę wspieraną przez reżim; wzywa przyszły rząd Węgier do zniesienia nałożonej przez poprzedni rząd blokady ogólnounijnych ukierunkowanych sankcji wobec Iwaniszwiliego i kierownictwa partii Gruzińskie Marzenie; wzywa Radę do rozważenia mechanizmów zbiorowych w przypadkach, gdy nie jest możliwe osiągnięcie jednomyślności, aby zapewnić skuteczną i jednolitą reakcję UE;

7.ubolewa, że partia Gruzińskie Marzenie nie podjęła żadnych kroków, aby odwrócić swój antydemokratyczny i antyeuropejski kurs; uważa, że współpraca z władzami gruzińskimi powinna być ściśle uzależniona od podjęcia przez nie konkretnych i możliwych do zweryfikowania kroków mających na celu odwrócenie ich obecnego kursu regresu demokratycznego, represji, ograniczeń i ostrej dezinformacji antyunijnej na wzór rosyjski; podtrzymuje zatem swoje wcześniejsze stanowiska dotyczące nieuznawania legitymacji parlamentu i powołanego przez niego prezydenta; ubolewa, że parlament Gruzji jest de facto parlamentem jednopartyjnym, który automatycznie zatwierdza inicjatywy ustawodawcze mające na celu demontaż podstaw pluralistycznej demokracji parlamentarnej; z niepokojem zauważa, że de facto parlament Gruzji ogłosił tymczasowe wycofanie się ze Zgromadzenia Parlamentarnego Euronest;

8.ponawia wezwanie skierowane do przedstawicieli UE i państw członkowskich oraz posłów do Parlamentu Europejskiego, aby powstrzymali się od organizowania spotkań z przedstawicielami reżimu, począwszy od obecnego faktycznego prezydenta, tak długo, jak władze Gruzji będą kontynuowały regres demokratyczny i represje; wzywa państwa członkowskie do skonsolidowania spójnego i skoordynowanego podejścia w sprawie ograniczenia kontaktów politycznych z władzami Gruzińskiego Marzenia wyłącznie do spraw absolutnie niezbędnych, przy jednoczesnym utrzymaniu i zacieśnieniu współpracy z gruzińskim społeczeństwem obywatelskim, niezależnymi mediami oraz instytucjami akademickimi w Gruzji; potępia utrzymującą się agresywną retorykę wobec dyplomatów, polityków i urzędników UE oraz państw członkowskich; podkreśla znaczenie dalszego propagowania norm europejskich, wartości demokratycznych oraz europejskiej drogi w gruzińskim społeczeństwie oraz wśród sił politycznych przestrzegających zasad demokracji;

9.z zaniepokojeniem odnotowuje agresywną retorykę wobec Stanów Zjednoczonych, Zjednoczonego Królestwa i innych sojuszników;

10.wzywa władze gruzińskie do przywrócenia gwarancji dotyczących służby cywilnej opartych na osiągnięciach, przywrócenia skutecznej ochrony prawnej przed politycznie motywowanymi zwolnieniami oraz zapewnienia skutecznego wdrożenia prawa dostępu do informacji publicznej;

11.zwraca uwagę, że większość partii opozycyjnych zbojkotowało wybory samorządowe z 4 października 2025 r., co świadczy o głębokim braku wiary większości społeczeństwa w uczciwość procesu wyborczego; ubolewa, że zmiany w gruzińskim kodeksie wyborczym, wprowadzone w grudniu 2024 r. oraz marcu i kwietniu 2025 r., jeszcze bardziej wzmocniły dominację partii rządzącej i wprowadziły nowe ograniczenia dotyczące rejestracji lokalnych obserwatorów, mediów i podmiotów wyborczych; ponownie podkreśla, że władze gruzińskie zignorowały apele Komisji Weneckiej o uchylenie zmian wprowadzonych w 2024 r.; podkreśla, że brak misji obserwacji ze strony Biura Instytucji Demokratycznych i Praw Człowieka OBWE z powodu późnego zaproszenia oraz ze strony lokalnych organizacji obserwatorów z powodu ograniczeń poważnie wpłynął na przejrzystość procesu wyborczego i wiarygodność jego wyników; ponownie wzywa do poprawy warunków wyborczych poprzez ustanowienie niezależnych i bezstronnych organów wyborczych oraz do przeprowadzania przyszłych wyborów pod wnikliwą obserwacją międzynarodowych i krajowych organizacji pozarządowych; wyraża głębokie zaniepokojenie z powodu zmiany kodeksu wyborczego z grudnia 2025 r., zgodnie z którą obywatele Gruzji nie mogą głosować w wyborach z zagranicy; podkreśla, że udział w wyborach jest podstawowym prawem konstytucyjnym każdego obywatela i musi być możliwy niezależnie od miejsca zamieszkania;

12.potępia przyjmowanie bezprecedensowych i coraz bardziej restrykcyjnych przepisów, które mają sprawić, by dotarcie międzynarodowego wsparcia, w tym środków finansowych, do społeczeństwa obywatelskiego i mediów było praktycznie niemożliwe, oraz odciąć je od wszelkich niezależnych źródeł finansowania; zwraca uwagę na niedawne zmiany w ustawie o dotacjach, które weszły w życie 5 marca 2026 r. i które znacznie rozszerzają zakres tego, co uznaje się za „dotację”, oraz sprawiają, że otrzymywanie dotacji lub finansowania z zagranicy bez uprzedniej zgody rządu jest przestępstwem, za które grozi kara do sześciu lat pozbawienia wolności; zauważa, że stanowi to bezpośrednie naruszenie układu o stowarzyszeniu UE–Gruzja; wzywa do ochrony fundacji politycznych, międzynarodowych organizacji pozarządowych oraz agencji rozwoju; przypomina władzom gruzińskim, że wszelkie nękanie organizacji państw członkowskich UE pociągnie za sobą bezpośrednie konsekwencje;

13.odnotowuje, że te zmiany są kontynuacją zmian w ustawie o dotacjach przyjętych w kwietniu 2025 r., które już znacznie ograniczyły możliwości uzyskania międzynarodowego wsparcia finansowego oraz przewidują dla międzynarodowych darczyńców wymóg uzyskania uprzedniej zgody na udzielenie dotacji od władz państwowych, a także restrykcyjny nadzór i sankcje administracyjne dla beneficjentów, mające na celu odstraszenie organizacji od przyjmowania pomocy międzynarodowej, w tym finansowania z UE; podkreśla, że ta obszerna definicja „dotacji” może obejmować szeroki zakres transakcji podlegających uprzedniemu zatwierdzeniu i może sprawić, że każdy obywatel stanie się potencjalnym celem prześladowań ze strony rządu; odnotowuje z zaniepokojeniem zakaz członkostwa w partiach przez osiem lat dla każdej osoby, która była kiedykolwiek zatrudniona w organizacji korzystającej z finansowania zagranicznego, co prowadzi do wykluczenia licznych, aktywnych społecznie osób z udziału w polityce partyjnej; wzywa UE i jej państwa członkowskie do podjęcia natychmiastowych działań w celu ochrony i wsparcia pozostałych niezależnych mediów i organizacji społeczeństwa obywatelskiego w Gruzji;

14.ubolewa nad ciągłymi próbami prześladowania przeciwników politycznych przez rządzącą partię Gruzińskie Marzenie, w tym przez nielegalne aresztowania i zatrzymania, groźby i ataki fizyczne; potępia uwięzienie przeciwników politycznych, którzy odmówili stawienia się przed tymczasową komisją śledczą de facto parlamentu Gruzji, co partia Gruzińskie Marzenie wykorzystała jako formę politycznego procesu pokazowego mającego na celu utorowanie drogi do dalszego prześladowania przeciwników politycznych i delegalizacji partii opozycyjnych; podkreśla, że przetrzymywanie więźniów politycznych jest niezgodne z zobowiązaniami Gruzji wynikającymi z układu o stowarzyszeniu UE–Gruzja; wzywa do natychmiastowego i bezwarunkowego uwolnienia wszystkich osób uwięzionych z powodów politycznych, w tym polityków opozycji i byłych urzędników; odnotowuje, że przed wyborami samorządowymi faktyczny prezydent ułaskawił dwóch polityków opozycji, aby stworzyć pozory wyborów o charakterze konkurencyjnym; zdecydowanie ponawia apel o natychmiastowe uwolnienie byłego prezydenta Micheila Saakaszwilego ze względów humanitarnych, aby zapewnić mu niezbędne leczenie za granicą; wzywa ponadto władze partii Gruzińskie Marzenie, aby nie utrudniały posłom do Parlamentu Europejskiego spotkań z Micheilem Saakaszwilim i innymi więźniami politycznymi;

15.zauważa, że pomimo przyznania się do winy oraz istnienia wiarygodnych, publicznie dostępnych dowodów korupcji, skazanie byłego premiera Iraklego Garibaszwilego na karę pozbawienia wolności budzi poważne obawy co do tego, czy postępowanie spełniało standardy rzetelnego procesu sądowego; podkreśla, że sprawa ta odzwierciedla szersze obawy dotyczące wymiaru sprawiedliwości podlegającego wpływom politycznym, nieformalnych struktur władzy oraz wewnętrznych podziałów w rządzącej partii Gruzińskie Marzenie, w tym roli Bidziny Iwaniszwilego;

16.wzywa władze Gruzji do wdrożenia niezależnych mechanizmów rozliczalności, zapewnienia bezstronności wymiaru sprawiedliwości oraz pociągnięcia do odpowiedzialności sprawców motywowanych politycznie nadużyć zgodnie z międzynarodowymi standardami praw człowieka;

17.wzywa do kompleksowej reformy Wysokiej Rady Sądownictwa zgodnie z zaleceniami Komisji Weneckiej, obejmującej ustanowienie stałych, nieodnawialnych kadencji, przejrzystych procedur powoływania oraz nadzwyczajnych kontroli uczciwości dla osób zajmujących wyższe stanowiska sędziowskie, przy znaczącym udziale ekspertów międzynarodowych, w celu wzmocnienia niezależności sądownictwa i zwiększenia zaufania publicznego do wymiaru sprawiedliwości; z rozczarowaniem odnotowuje rozwiązanie Biura Antykorupcyjnego, które powstało w 2022 r. i było jednym z podstawowych warunków przyznania Gruzji statusu kraju kandydującego przez UE; wzywa władze gruzińskie do zmiany procedury powołania na stanowisko Prokuratora Generalnego poprzez wprowadzenie wymogu kwalifikowanej większości parlamentarnej oraz do dostosowania ustawy o prokuraturze do norm europejskich;

18.wzywa Rzecznika Praw Obywatelskich Gruzji do intensyfikacji działań w ramach pełnionej funkcji oraz do wykorzystania wszystkich dostępnych mechanizmów w celu ochrony praw człowieka, a także do konstruktywnego dialogu i współpracy z obrońcami praw człowieka oraz społeczeństwem obywatelskim w Gruzji; podkreśla konieczność zapobiegania wszelkim przypadkom wybiórczego stosowania jego mandatu, o czym mowa w sprawozdaniu Komisji dotyczącym Gruzji – 2025 r.; podkreśla wyraźne uprawnienia Rzecznika Praw Obywatelskich do zwracania się do Biura Instytucji Demokratycznych i Praw Człowieka OBWE o wydanie opinii prawnych dotyczących ustawodawstwa o charakterze autorytarnym lub niedemokratycznym;

19.wyraża ubolewanie z powodu braku postępów w zakresie deoligarchizacji i wzywa władze Gruzji do przyjęcia podejścia systemowego zgodnego z odpowiednimi zaleceniami Komisji Weneckiej, obejmującego zaostrzone wymogi dotyczące przejrzystości, efektywne zasady dotyczące konfliktów interesów oraz zabezpieczenia przed wywieraniem niepożądanego wpływu na procesy decyzyjne w sferze politycznej i gospodarczej;

20.zdecydowanie potępia próby wprowadzenia przez władze gruzińskie zakazu działalności partii opozycyjnych; wzywa władze do natychmiastowego zaprzestania tych prób i wycofania pozwu konstytucyjnego wniesionego przez 88 posłów do de facto parlamentu Gruzji, w którym domagają się oni uznania działalności trzech głównych partii opozycyjnych – Zjednoczonego Ruchu Narodowego, Koalicji na rzecz Zmian i koalicji Silna Gruzja, do której należy partia Lelo dla Gruzji – za niezgodną z konstytucją oraz cofnięcia ich rejestracji; zwraca uwagę na fakt, że takie działania stanowią poważne zagrożenie dla podstawowych zasad demokratycznych i pluralizmu politycznego; podkreśla, że zdrowa demokracja wymaga uczciwej i wolnej konkurencji między poszczególnymi partiami;

21.zdecydowanie potępia niedawne wprowadzenie do kodeksu karnego nowego artykułu, który zakazuje „publicznej i systematycznej” krytyki władz lub podważania ich legitymacji, a także „wszelkich innych publicznych i systematycznych działań tej samej osoby”, który to artykuł pozostawia pole do interpretacji, a jednocześnie przewiduje karę pozbawienia wolności do trzech lat; zwraca uwagę, że umożliwia to faktyczną kryminalizację wolności wypowiedzi, i wzywa rząd do potępienia tej ustawy;

22.wyraża głębokie zaniepokojenie, że partia Gruzińskie Marzenie przyjęła już szereg aktów ustawodawczych mających na celu stłumienie społeczeństwa obywatelskiego i niezależnych mediów oraz ograniczenie pluralizmu, takie jak ustawa o rejestracji zagranicznych agentów, restrykcyjne zmiany w ustawie o radiofonii i telewizji, ustawa o służbie publicznej, ustawa o zgromadzeniach i manifestacjach oraz zaostrzone przepisy w kodeksie karnym i kodeksie wykroczeń administracyjnych; potępia w szczególności środki legislacyjne, które przewidują podwyższenie grzywien na mocy przepisów administracyjnych, co coraz częściej skutkuje skazywaniem na karę pozbawienia wolności protestujących, którzy nie są w stanie uiścić tych grzywien; ponawia apel o niezwłoczne uwolnienie wszystkich więźniów politycznych i innych nielegalnie przetrzymywanych osób; ostrzega, że wysiłki władz gruzińskich na rzecz przekształcenia dynamicznego społeczeństwa obywatelskiego Gruzji w ściśle kontrolowany system organizacji powiązanych z rządem stanowią kolejny krok w kierunku reżimu autorytarnego; przypomina, że większość tych przepisów stanowi powtórzenie wczesnych rozwiązań wprowadzonych pod totalitarnym reżimem Putina w Rosji; apeluje do władz gruzińskich, by uchyliły te akty ustawodawcze, ponieważ stanowią one krok wstecz na drodze Gruzji do integracji z UE;

23.potępia poniżające i nieludzkie traktowanie, któremu miała zostać poddana Elene Chosztaria podczas pobytu w areszcie; żąda jej natychmiastowego i bezwarunkowego uwolnienia oraz bezzwłocznego wycofania postawionych jej politycznie umotywowanych zarzutów;

24.wyraża głębokie zaniepokojenie dalszym nadużywaniem zatrzymań administracyjnych wobec demonstrantów i działaczy; zwraca uwagę na wyrok Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w sprawie Mekwabiszwili przeciwko Gruzji, w którym stwierdzono, że poleganie wyłącznie na zeznaniach policji bez niezależnych dowodów podważyło gwarancje rzetelnego procesu i przyczyniło się do nałożenia nieproporcjonalnych sankcji na uczestników demonstracji pokojowych; wzywa władze Gruzji do zreformowania procedur dotyczących wykroczeń administracyjnych w celu dostosowania ich do europejskiej konwencji o prawach człowieka;

25.potępia nadmierne użycie siły, tortury i złe traktowanie demonstrantów oraz zatrzymanych, o czym świadczą wiarygodne doniesienia, w tym najnowsze ustalenia Europejskiego Komitetu do spraw Zapobiegania Torturom oraz Nieludzkiemu lub Poniżającemu Traktowaniu albo Karaniu, potwierdzające zarzuty dotyczące nadużyć ze strony policji oraz systematycznych braków w zakresie zabezpieczeń i rozliczalności; wzywa władze Gruzji do zapewnienia szybkiego, niezależnego i skutecznego przeprowadzenia dochodzeń, pociągnięcia sprawców do odpowiedzialności oraz pełnego wdrożenia zaleceń Komitetu;

26.potępia nasilającą się tendencję wśród funkcjonariuszy gruzińskich organów ścigania do stosowania wobec protestujących przemocy słownej i fizycznej, gróźb gwałtu i innych form przemocy ze względu na płeć oraz bezprawnych rewizji osobistych w ramach kampanii mającej na celu zastraszanie dysydentów, zwłaszcza protestujących kobiet, oraz ograniczanie praw człowieka dotyczących wolności wypowiedzi i pokojowych zgromadzeń;

27.potępia przyjęte przepisy przewidujące automatyczne zatrzymanie, a następnie nałożenie sankcji karnych, w tym kary pozbawienia wolności do jednego roku, wobec osób prowadzących pokojowe protesty na chodnikach i w strefach dla pieszych; podkreśla, że takie środki stanowią narzędzia represji mające na celu tłumienie głosów sprzeciwu w celach politycznych; wyraża ubolewanie z powodu częstych zatrzymań osób za wyrażanie opinii w mediach społecznościowych;

28.wyraża głębokie zaniepokojenie w związku z zarzutami, że w Gruzji w kontekście protestów mogła zostać użyta zakazana substancja chemiczna; podkreśla, że – w przypadku potwierdzenia tych zarzutów – użycie jakiejkolwiek substancji chemicznej przeciwko cywilom stanowiłoby poważne naruszenie podstawowych praw człowieka, międzynarodowych norm humanitarnych oraz zobowiązań Gruzji wynikających z prawa międzynarodowego, w tym zakazu stosowania broni chemicznej; ubolewa, że władze gruzińskie nie przeprowadziły odpowiedniego dochodzenia w tej sprawie; wzywa do przeprowadzenia natychmiastowego, niezależnego i przejrzystego międzynarodowego dochodzenia w sprawie tych zarzutów; wzywa Organizację ds. Zakazu Broni Chemicznej przy ONZ do zbadania tej sprawy oraz apeluje do państw członkowskich o przekazanie jej do dalszego dochodzenia;

29.wyraża głębokie zaniepokojenie systematycznym naruszaniem praw człowieka w Gruzji oraz dyskryminacją szczególnie narażonych grup, w tym osób LGBTIQ+; podkreśla, że te naruszenia są niezgodne z zobowiązaniami Gruzji wynikającymi z układu o stowarzyszeniu UE–Gruzja i międzynarodowymi standardami praw człowieka; wzywa władze Gruzji do poszanowania praw do wolności wypowiedzi, zgromadzania się i zrzeszania się oraz uczestnictwa politycznego, a także zapewnienia bezpieczeństwa, ochrony oraz skutecznych środków prawnych dla wszystkich obrońców praw człowieka i aktywistów; zdecydowanie wzywa UE i państwa członkowskie do monitorowania tych naruszeń, udzielania wsparcia i ochrony osobom zagrożonym oraz powiązania poczynionych postępów w zakresie pomocy, współpracy i przystąpienia do UE z namacalną poprawą w dziedzinie ochrony praw człowieka;

30.wzywa de facto parlament Gruzji do uchylenia ustawy o wartościach rodzinnych i ochronie nieletnich, której postanowienia rażąco naruszają prawa człowieka, w tym prawa do równości, niedyskryminacji, edukacji, zdrowia, wolności wypowiedzi, pokojowych zgromadzeń i zrzeszania się, a także prywatności, wolności i bezpieczeństwa; solidaryzuje się ze społecznością LGBTIQ+ Gruzji i z głębokim oburzeniem odrzuca fałszywe zrównanie dobrowolnych związków osób tej samej płci z kazirodztwem; przypomina, że podobne przepisy w Rosji pod reżimem Putina utorowały drogę do szeroko zakrojonych represji wobec mniejszości, a ostatecznie doprowadziły do atmosfery zastraszania i dyskryminacji w tym kraju;

31.wyraża poważne zaniepokojenie sytuacją w gruzińskim regionie Cziatura w konsekwencji wydobycia manganu do celów wywozu do UE i wzywa do stosowania dyrektywy w sprawie należytej staranności przedsiębiorstw w zakresie zrównoważonego rozwoju, ponieważ UE ponosi odpowiedzialność za dobrostan lokalnych mieszkańców oraz za ochronę środowiska dotkniętego powstałymi szkodami;

32.ponownie wyraża sprzeciw wobec działań prowadzących do regresu praw pracowniczych i przepisów prawa pracy w Gruzji, jak miało to miejsce w przypadku zmian w ustawie o służbie publicznej z 2024 r.; wzywa władze gruzińskie do przestrzegania standardów prawa pracy oraz powstrzymania się od ograniczania praw pracowniczych; przypomina, że dorobek prawny UE obejmuje dostosowanie do konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy, Europejskiej karty społecznej oraz przepisów UE dotyczących warunków pracy;

33.z zadowoleniem przyjmuje, że z inicjatywy 24 państw uczestniczących OBWE uruchomiła tzw. mechanizm moskiewski, aby wysłać misję ekspertów w celu oceny realizacji zobowiązań podjętych przez Gruzję w ramach OBWE, w szczególności w odniesieniu do sytuacji w zakresie praw człowieka i podstawowych wolności od wiosny 2024 r.; wzywa władze Gruzji do merytorycznego ustosunkowania się do ustaleń misji oraz wdrożenia jej zaleceń w jasno określonych terminach, w tym w zakresie uwolnienia osób przetrzymywanych z przyczyn politycznych, uchylenia przepisów niezgodnych z międzynarodowymi zobowiązaniami oraz rozliczalności za niewłaściwe traktowanie; podkreśla, że w przypadku gdyby władze nie podjęły konkretnych i weryfikowalnych kroków w celu wdrożenia zaleceń, państwa uczestniczące oraz odpowiednie instytucje międzynarodowe powinny rozważyć podjęcie stosownych działań następczych w celu zapewnienia rozliczalności, w tym ukierunkowanych sankcji oraz wykorzystania odpowiednich międzynarodowych mechanizmów prawnych; wzywa państwa członkowskie UE uczestniczące w OBWE do aktywnego poparcia przedłużenia mandatu misji, biorąc pod uwagę systematyczne i dobrze udokumentowane naruszenia wymagające kompleksowej niezależnej oceny;

34.z zadowoleniem przyjmuje rezolucję Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy z października 2025 r., w której wezwano organy Rady Europy do „wykorzystania wszelkich dostępnych środków”, w tym art. 52 europejskiej konwencji praw człowieka oraz skarg międzypaństwowych do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka na mocy art. 33, w celu dopilnowania, by Gruzja wypełniła swoje zobowiązania jako państwo członkowskie Rady Europy; wzywa państwa członkowskie UE i Rady Europy do rozważenia wdrożenia tego zalecenia;

35.zdecydowanie potępia rolę mediów powiązanych z Gruzińskim Marzeniem, w tym Imedi TV, PosTV i Rustavi 2 TV, w szerzeniu systematycznej dezinformacji, prowadzeniu kampanii oszczerstw i rozpowszechnianiu wrogiej propagandy przeciwko UE oraz jej instytucjom i przedstawicielom, w szczególności szefowi delegatury UE w Gruzji i dyplomatom państw członkowskich UE; odnotowuje niedawną decyzję Zjednoczonego Królestwa o nałożeniu sankcji na Imedi TV i PosTV; wzywa instytucje UE do rozpatrzenia kwestii akredytacji takich mediów w ramach instytucji UE i zachęca państwa członkowskie UE, by poszły za przykładem Zjednoczonego Królestwa i wprowadziły odpowiednie i proporcjonalne środki ograniczające wobec osób i podmiotów odpowiedzialnych za organizowanie i finansowanie tych kampanii dezinformacyjnych, w tym w ramach globalnego systemu sankcji UE za naruszenia praw człowieka; wzywa do umieszczenia na unijnej liście sankcyjnej członków kierownictwa gruzińskiej Państwowej Komisji Łączności i gruzińskiego nadawcy publicznego;

36.wyraża zaniepokojenie presją wywieraną na niezależne media i wszczynanymi przeciwko nim postępowaniami sądowymi; podkreśla, że pluralizm mediów i bezpieczeństwo dziennikarzy są nieodzownymi warunkami istnienia społeczeństwa demokratycznego;

37.z zaniepokojeniem odnotowuje niedawne reformy gruzińskiego sektora edukacji, które wydają się prowadzić do centralizowania kontroli nad instytucjami akademickimi, osłabienia autonomii szkół wyższych, a także utrudniają integrację Gruzji z europejskim systemem szkolnictwa wyższego; ostrzega przed działaniami mającymi na celu zmianę struktury i czasu trwania programów studiów, a także przed wprowadzeniem zasady „jedno miasto, jeden wydział”, która ogranicza zakres kierunków studiów oferowanych przez poszczególne uczelnie; jest zaniepokojony presją ze strony organów regulacyjnych wywieraną na takie instytucje jak Uniwersytet Państwowy im. Ilii Czawczawadze w związku z ich publicznym poparciem dla protestów studenckich, podczas gdy zwiększa się wsparcie dla instytucji prywatnych powiązanych z osobami ze środowiska elit rządowych; podkreśla, że niezależni eksperci ds. edukacji ostrzegają, iż skumulowany wpływ tych środków grozi ograniczeniem pluralizmu akademickiego i dalszym upolitycznieniem systemu szkolnictwa wyższego;

38.wyraża zaniepokojenie z powodu zorganizowanych sieci centrów telefonicznych wykorzystywanych do oszustw działających z Gruzji, w szczególności tych, których działania są wymierzone w obywateli UE; podkreśla, że międzynarodowe dochodzenia dziennikarskie wskazują, że wysocy rangą urzędnicy wywodzący się z partii Gruzińskie Marzenie zapewniają ochronę tym sieciom w zamian za korzyści finansowe, co pomaga im przetrwać sankcje gospodarcze;

39.z zadowoleniem przyjmuje decyzję Komisji dotyczącą zawieszenia ruchu bezwizowego dla posiadaczy gruzińskich paszportów dyplomatycznych, służbowych i urzędowych, obowiązującą od 6 marca 2026 r. we wszystkich państwach członkowskich UE na mocy zmienionego i bardziej elastycznego mechanizmu zawieszającego ruch bezwizowy, który wszedł w życie 30 grudnia 2025 r., co jest bezpośrednią konsekwencją działań reżimu partii Gruzińskie Marzenie naruszających podstawowe wartości; zachęca państwa członkowskie do szczegółowej weryfikacji osób ubiegających się o wizę, do przeprowadzania ich przesłuchań oraz do zażądania od nich dokumentów uzupełniających, a także do odmowy wydania wizy w przypadku jakichkolwiek wątpliwości co do wiarygodności podanych przez nich informacji; ubolewa, że ogólnounijny zakaz wydawania wiz gruzińskim urzędnikom odpowiedzialnym za poważne przypadki łamania praw człowieka, regres demokracji i represje nie był możliwy ze względu na sprzeciw rządów Węgier i Słowacji; odnotowuje, że w ósmym sprawozdaniu dotyczącym mechanizmu zawieszającego zwrócono uwagę, że Gruzja nie spełnia kluczowych kryteriów i nie zastosowała się do wcześniejszych zaleceń; ostrzega, że ciągła bezczynność władz gruzińskich może doprowadzić do zawieszenia ruchu bezwizowego dla całej ludności, za co pełną odpowiedzialność ponosiłaby partia Gruzińskie Marzenie; wzywa Komisję do ustanowienia mechanizmu, dzięki któremu działacze społeczeństwa obywatelskiego, dziennikarze i studenci będą mogli nadal korzystać z ruchu bezwizowego do UE, a także do zwiększenia bezpośredniego wsparcia na rzecz programów wymiany międzyludzkiej, takich jak Erasmus+, „Horyzont Europa”, Europejski Korpus Solidarności i Kreatywna Europa;

40.podkreśla, że brak gruntownych badań akademickich, edukacji historycznej i świadomości społecznej na temat okupacji sowieckiej i jej długoterminowych konsekwencji umożliwia rozpowszechnianie manipulacji historycznych i kampanii dezinformacyjnych, które Federacja Rosyjska wykorzystuje do podważania euroatlantyckich aspiracji społeczeństwa gruzińskiego; podkreśla w związku z tym znaczenie badań akademickich, dokumentacji i rozpowszechniania wiedzy na temat historii Gruzji pod okupacją sowiecką, w tym represji politycznych, masowych egzekucji i historii oporu wobec okupacji sowieckiej i rosyjskiej, a także przywrócenia pamięci zbiorowej o tych wydarzeniach; wyraża ubolewanie, że w ostatnich latach podejmowano, przy co najmniej biernej zgodzie władz, wysiłki na rzecz relatywizacji zbrodni komunistycznych i odwrócenia procesu destalinizacji; podkreśla w związku z tym ważną rolę niezależnych historyków, badaczy i organizacji społeczeństwa obywatelskiego, takich jak SovLab, w badaniu okupacji sowieckiej, jej konsekwencji politycznych, prawnych i moralnych, a także w identyfikowaniu miejsc pochówku ofiar terroru komunistycznego oraz zapewnianiu ich identyfikacji i godnego upamiętnienia; zachęca odpowiednie instytucje w państwach członkowskich zaangażowane w dokumentowanie skutków okupacji sowieckiej, zbrodni komunistycznych i innych reżimów totalitarnych do pogłębienia współpracy z gruzińskimi odpowiednikami, wspierania wspólnych projektów badawczych oraz uczestniczenia w programach i inicjatywach edukacyjnych mających na celu odkrywanie i dokumentowanie tego rozdziału historii Gruzji oraz rozpowszechnianie wiedzy na jego temat; wyraża zaniepokojenie systematycznym utrudnianiem dostępu do archiwów związanych z represjami i zbrodniami popełnionymi w okresie okupacji sowieckiej; wzywa władze gruzińskie do zapewnienia naukowcom, badaczom i organizacjom społeczeństwa obywatelskiego pełnego, przejrzystego i niedyskryminacyjnego dostępu do archiwów dotyczących okresu sowieckiego;

41.ubolewa, że poziom dostosowania Gruzji do oświadczeń wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawicielki Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa oraz do decyzji Rady w sprawie sankcji ponownie spadł z 53 % w 2024 r. do 40 %, co świadczy o braku zaangażowania tego kraju w integrację europejską; jest szczególnie rozczarowany, że Gruzja nie uczestniczyła systematycznie w międzynarodowych i unijnych inicjatywach wspierających Ukrainę, w tym w rezolucjach Zgromadzenia Ogólnego i Rady Praw Człowieka ONZ oraz rezolucjach Rady Europy, a zamiast tego zacieśniła stosunki z Rosją i poparła rosyjskie narracje, które mają na celu przekierowanie odpowiedzialności za wojnę napastniczą i zbrodnie popełnione przez Rosję;

42.wyraża głęboką wdzięczność za niezachwianą solidarność narodu gruzińskiego z Ukrainą podczas rosyjskiej wojny napastniczej, co stanowi przejaw powszechnego sprzeciwu opinii publicznej wobec polityki imperialistycznej prowadzonej przez Rosję, odzwierciedla własne doświadczenia Gruzji związane z rosyjską agresją zbrojną i świadczy o niezachwianej woli Gruzinów do zachowania swojej niepodległości i pozostania poza strefą wpływów Moskwy; zwraca uwagę na fakt, że w siłach zbrojnych Ukrainy walczyło wielu gruzińskich ochotników, w szczególności w ramach Gruzińskiego Legionu Narodowego, i że przedstawiciele gruzińskiego społeczeństwa obywatelskiego brali udział w kampaniach pomocy humanitarnej służących udzieleniu wsparcia Ukrainie;

43.zauważa, że Gruzja nadal nie dostosowała się do zdecydowanej większości sankcji nałożonych na Rosję, Białoruś i Iran; wzywa władze gruzińskie do podjęcia weryfikowalnych działań i zacieśnienia współpracy oraz wzmocnienia kontroli celnej, aby zapobiec wykorzystywaniu terytorium Gruzji lub zarejestrowanych w Gruzji podmiotów prawnych do obchodzenia unijnych sankcji; uważa, że obecny poziom dostosowania do sankcji i działań w zakresie ich egzekwowania jest ewidentnie niewystarczający i niezgodny z obowiązkami kraju kandydującego do UE; podkreśla, że pilnie potrzebne są bardziej zdecydowane działania, w tym pełne dostosowanie do unijnych środków ograniczających, skuteczne mechanizmy monitorowania i egzekwowania oraz przejrzysta współpraca z instytucjami UE w celu zapobiegania obchodzeniu sankcji, w tym w odniesieniu do towarów podwójnego zastosowania, wywozu ropy naftowej oraz przepływów finansowych związanych z podmiotami rosyjskimi i irańskimi; ostrzega, że dalszy brak dostosowania do polityki zagranicznej UE i reżimu sankcji będzie miał bezpośredni wpływ na proces przystąpienia Gruzji do UE; wzywa UE i jej państwa członkowskie do dalszego ścisłego monitorowania przestrzegania przez Gruzję systemu sankcji UE, w tym ryzyka obchodzenia sankcji za pośrednictwem terytorium Gruzji lub podmiotów zarejestrowanych w Gruzji;

44.wzywa UE i jej państwa członkowskie do podjęcia pilnych i zdecydowanych działań w celu powstrzymania systematycznego obchodzenia sankcji UE przez Rosję, co ułatwiają władze gruzińskie, w tym w drodze ustanowienia specjalnego mechanizmu monitorowania UE umożliwiającego śledzenie przepływów handlowych produktów podwójnego zastosowania o wysokim priorytecie oraz komponentów lotniczych przewożonych tranzytem przez Gruzję; ponadto wzywa władze gruzińskie do pełnej współpracy w ramach tych działań oraz publikowania regularnych, przejrzystych sprawozdań dotyczących takich przepływów handlowych w celu wzmocnienia egzekwowania przepisów celnych i zapobieżenia dalszemu obchodzeniu sankcji;

45.wyraża zaniepokojenie możliwością wykorzystywania gruzińskich portów, infrastruktury rafineryjnej i obiektów do przeładunku ropy naftowej w celu ułatwienia reeksportu lub mieszania rosyjskich produktów ropopochodnych i obejścia międzynarodowych sankcji; wyraża głębokie zaniepokojenie doniesieniami, że rosyjska ropa naftowa jest dostarczana do nowo wybudowanej i częściowo finansowanej przez państwo rafinerii w Kulewi w Gruzji, położonej na wybrzeżu Morza Czarnego; wzywa władze gruzińskie do natychmiastowego zaprzestania wszelkich tego rodzaju działań oraz do przeciwdziałania im, a także do zagwarantowania, że infrastruktura gruzińska nie będzie wykorzystywana do ułatwiania obchodzenia sankcji UE nałożonych na Rosję; odnotowuje, że terminal naftowy w Kulewi nie został objęty 20. pakietem sankcji UE wobec Rosji ze względu na zobowiązanie władz Gruzji i operatora terminalu, że będą ściśle przestrzegać sankcji UE; apeluje o objęcie go przyszłymi sankcjami, jeśli władze Gruzji i operatorzy terminalu nie będą ściśle przestrzegać sankcji UE; wzywa do zacieśnienia współpracy między UE a partnerami międzynarodowymi w celu zapewnienia pełnego egzekwowania środków ograniczających;

46.wzywa Komisję, by we współpracy z Urzędem ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy dokonała oceny ram prawnych i regulacyjnych Gruzji, w tym przepisów gruzińskiego kodeksu podatkowego, które mogą ułatwiać korzystanie z usług przedsiębiorstw zarejestrowanych w rajach podatkowych oraz utrudniać ustalenie faktycznych właścicieli, umożliwiając w ten sposób obchodzenie sankcji i pranie pieniędzy; wzywa do wzmożonego monitorowania i kontroli zarejestrowanych w Gruzji przedsiębiorstw, które są własnością obywateli lub podmiotów rosyjskich lub są przez nich kontrolowane, w szczególności tych utworzonych od lutego 2022 r.; wzywa władze Gruzji do utworzenia biura ds. odzyskiwania mienia, biura ds. zarządzania mieniem oraz rejestru beneficjentów rzeczywistych w celu wzmocnienia zabezpieczeń przeciwko praniu pieniędzy i ograniczenia ryzyka obchodzenia sankcji;

47.zauważa, że partia Gruzińskie Marzenie porzuciła drogę integracji euroatlantyckiej i obecnie dokonuje strategicznego zwrotu w kierunku współpracy z Chinami, Rosją i Iranem, co potwierdzają liczne doniesienia; podkreśla, że ta reorientacja świadczy o lekceważeniu konstytucyjnego zobowiązania Gruzji do integracji euroatlantyckiej oraz wyraźnej i konsekwentnie wyrażanej woli społeczeństwa gruzińskiego; wyraża oburzenie faktem, że zamiast zająć się wiarygodnymi ustaleniami dotyczącymi rosnących wpływów mocarstw autorytarnych, wszczęto dochodzenia przeciwko autorom takich doniesień, w tym przeciwko badaczowi z Instytutu Hudsona Giorgiemu Kandelakiemu oraz Tinatin Kidaszeli;

48.wyraża zaniepokojenie udziałem chińskich przedsiębiorstw państwowych w projektach strategicznych, takich jak port głębokomorski w Anaklii, który pierwotnie został opracowany we współpracy z partnerami zachodnimi i miał na celu wzmocnienie połączeń między Wschodem a Zachodem niezależnie od wpływów Rosji i Chin; przypomina władzom gruzińskim, że powodzenie projektu Korytarza Środkowego zależy od przestrzegania przez Gruzję zasad praworządności oraz że z inwestycjami w ramach strategii Global Gateway związany jest wymóg stabilności i przejrzystości ze strony Gruzji jako partnera;

49.odnotowuje inicjatywy dotyczące strategicznych projektów w zakresie łączności w regionie Morza Czarnego, w tym projektu podmorskiego kabla w ramach wzajemnych połączeń cyfrowych w basenie Morza Czarnego oraz projektu podmorskiego kabla elektroenergetycznego na dnie Morza Czarnego, które mogłyby poprawić połączenia energetyczne i cyfrowe między UE a Zakaukaziem;

50.odnotowuje, że gruziński Kościół Prawosławny pozostaje wpływową instytucją w gruzińskim społeczeństwie i odgrywa ważną rolę w kształtowaniu dyskursu publicznego; wyraża zaniepokojenie faktem, że Rosja wykorzystuje sieci religijne jako kanały dezinformacji i wywierania wpływu w całej Gruzji w celu osłabienia proeuropejskiej orientacji i odporności demokratycznej; przypomina, że niektórzy duchowni w Gruzji sprzeciwiali się takiemu wykorzystywaniu religii i wypowiadali się przeciwko rosyjskim wpływom i polityce reżimu Gruzińskiego Marzenia; podkreśla, że gruzińskie diecezje i wspólnoty prawosławne są również obecne w UE, co uwypukla potrzebę czujności i odporności na transnarodowe działania dezinformacyjne;

51.ze szczególnym zaniepokojeniem odnotowuje rosnące wpływy Iranu w tym kraju, w szczególności poprzez instytucje religijne i edukacyjne oraz mobilizację młodzieży, a także za pośrednictwem struktur gospodarczych, które w praktyce umożliwiają obchodzenie nałożonych na Iran sankcji; jest ponadto zaniepokojony rosnącym wpływem działających w Gruzji podmiotów gospodarczych powiązanych z reżimem irańskim; podkreśla, że podmioty te mogą być wykorzystywane do obchodzenia sankcji finansowych, prania pieniędzy i nielegalnego wywozu irańskich towarów, z korzyścią dla podmiotów powiązanych zarówno z reżimem irańskim, jak i reżimem Gruzińskiego Marzenia, poprzez korupcję i nieuczciwe przetargi publiczne;

52.uważa, że Gruzja powinna odgrywać konstruktywną rolę w ułatwianiu Armenii dostępu do międzynarodowych morskich szlaków handlowych, przyczyniając się w ten sposób do konektywności w regionie, odporności gospodarczej i stabilności na Zakaukaziu;

53.ponownie wyraża niezachwiane poparcie dla suwerenności i integralności terytorialnej Gruzji; zdecydowanie potępia trwającą okupację gruzińskich regionów Abchazji i Cchinwali/Osetii Południowej przez Rosję oraz dalszą „borderyzację” tych regionów, która stanowi naruszenie suwerenności i integralności terytorialnej Gruzji; wzywa rząd Gruzji do podtrzymania jasnego i spójnego stanowiska w sprawie rosyjskiej agresji; zdecydowanie potępia działania Rosji służące politycznemu, militarnemu i gospodarczemu zintegrowaniu okupowanych terytoriów z Federacją Rosyjską; z głębokim zaniepokojeniem odnotowuje ciągłe nielegalne zatrzymania i ataki na etnicznych Gruzinów w Abchazji i regionie Cchinwali, w tym na kobiety i młodzież, pod sfabrykowanymi zarzutami, takimi jak szpiegostwo lub posiadanie gruzińskiego paszportu; potępia te praktyki i uznaje je za poważne naruszenia praw człowieka, które przyczyniają się do zastraszania, dyskryminacji i przesiedleń ludności gruzińskiej; zdecydowanie potępia trwającą rozbudowę rosyjskiej bazy morskiej w Oczamczyrze, co stanowi nie tylko naruszenie integralności terytorialnej, ale także bezpośrednie zagrożenie dla bezpieczeństwa całego basenu Morza Czarnego oraz dla gruzińskich dążeń w dziedzinie handlu morskiego; ponownie wzywa do natychmiastowego i bezwarunkowego wycofania sił rosyjskich z gruzińskich regionów Abchazji i Cchinwali/Osetii Południowej;

54.wzywa do wprowadzenia ukierunkowanych środków ograniczających wobec osób odpowiedzialnych za łamanie praw człowieka na terytoriach okupowanych w oparciu o precedensy, takie jak „lista Otchozoria-Tatunaszwili” z 2018 r.;

55.ponownie podkreśla, jak ważne są działania misji obserwacyjnej UE w Gruzji (EUMM) na rzecz rozwiązania konfliktów, monitorowania sytuacji w zakresie praw człowieka oraz wspierania społeczności dotkniętych konfliktem; zdecydowanie potępia ciągłe uniemożliwianie przez Federację Rosyjską dostępu tej misji do okupowanych regionów Gruzji, jak również wcześniejsze akty zastraszania wobec obserwatorów EUMM, w tym bezprawne zatrzymania i inne incydenty związane z groźbami i ingerencją w pracę misji; jest zdania, że należy zintensyfikować widoczne i publiczne działania w ramach realizacji mandatu EUMM poprzez zwiększenie wsparcia i zapewnienie dodatkowego personelu oraz szerzej je nagłaśniać, ponieważ w znacznym stopniu przyczyniają się one do umocnienia zaangażowania UE w regionie i ujawniają agresywne taktyki Rosji, które od czasu wojny z Gruzją w 2008 r. nieustannie przynoszą śmierć, cierpienie i niestabilność w regionie;

56.zobowiązuje swoją przewodniczącą do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawicielce Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich, Radzie Europy, Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie, prezydentce Gruzji Salome Zurabiszwili, a także władzom de facto Gruzji.