<?xml version="1.0" encoding="UTF-8" standalone="no"?><SDOCTA xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="TA.xsd"><IDENT><STRING BOLD="on">P10_TA(2026)0236</STRING></IDENT><TI><STRING BOLD="on">Wniosek o uchylenie immunitetu Siegberta Franka Droesego</STRING></TI><HIDDEN><STRING HIDDEN="on" ITALIC="on">(A10-0193/2026 - Sprawozdawca: Adrián Vázquez Lázara)</STRING></HIDDEN><TXTLST><DECISION><TI><STRING BOLD="on">Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 7 lipca 2026 r. w sprawie wniosku o uchylenie immunitetu Siegberta Franka Droesego (2026/2019(IMM))</STRING></TI><TEXT><PREAMBLE><PRINIT><STRING ITALIC="on">Parlament Europejski,</STRING></PRINIT><GRVISA><VISA><P><NO.P>–</NO.P>uwzględniając wniosek o uchylenie immunitetu Siegberta Franka Droesego, który wpłynął pismem niemieckiego federalnego ministerstwa sprawiedliwości i ochrony konsumentów z 15 stycznia 2026 r., przekazującym wniosek sądu krajowego w Dreźnie z 2 grudnia 2025 r., ogłoszony na posiedzeniu plenarnym 11 lutego 2026 r.,</P></VISA><VISA><P><NO.P>–</NO.P>uwzględniając fakt, że należy przyjąć, iż Siegbert Frank Droese zrzekł się prawa do udzielenia wyjaśnień zgodnie z art. 9 ust. 6 Regulaminu,</P></VISA><VISA><P><NO.P>–</NO.P>uwzględniając art. 9 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej, jak również art. 6 ust. 2 aktu z 20 września 1976 r. dotyczącego wyborów przedstawicieli do Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich,</P></VISA><VISA><P><NO.P>–</NO.P>uwzględniając wyroki wydane przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej 21 października 2008 r., 19 marca 2010 r., 6 września 2011 r., 17 stycznia 2013 r. i 19 grudnia 2019 r.<FOOTNOTE><FIELD> Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 21 października 2008 r., <STRING ITALIC="on">Marra/De Gregorio i Clemente</STRING>, C-200/07 i C-201/07, ECLI:EU:C:2008:579; wyrok Sądu z 19 marca 2010 r., <STRING ITALIC="on">Gollnisch</STRING>/<STRING ITALIC="on">Parlament</STRING>, T-42/06, ECLI:EU:T:2010:102; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 6 września 2011 r., <STRING ITALIC="on">Patriciello</STRING>, C-163/10, ECLI: EU:C:2011:543; wyrok Sądu z 17 stycznia 2013 r., <STRING ITALIC="on">Gollnisch</STRING>/<STRING ITALIC="on">Parlament,</STRING> T-346/11 i T-347/11, ECLI:EU:T:2013:23; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 19 grudnia 2019 r., <STRING ITALIC="on">Junqueras Vies</STRING>, C-502/19, ECLI:EU:C:2019:1115.</FIELD></FOOTNOTE>,</P></VISA><VISA><P><NO.P>–</NO.P>uwzględniając art. 46 ustawy zasadniczej Republiki Federalnej Niemiec,</P></VISA><VISA><P><NO.P>–</NO.P>uwzględniając art. 5 ust. 2, art. 6 ust. 1 oraz art. 9 Regulaminu,</P></VISA><VISA><P><NO.P>–</NO.P>uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A10-0193/2026),</P></VISA></GRVISA><GRCONS><CONS><P><NO.P>A.</NO.P>mając na uwadze, że 15 stycznia 2026 r. niemieckie federalne ministerstwo sprawiedliwości i ochrony konsumentów przekazało wniosek sądu krajowego w Dreźnie o uchylenie immunitetu Siegberta Franka Droesego, posła do Parlamentu Europejskiego wybranego w Niemczech, w związku ze złożoną przez niego apelacją w postępowaniu karnym;</P></CONS><CONS><P><NO.P>B.</NO.P>mając na uwadze, że wyrokiem sądu rejonowego w Dreźnie z 26 kwietnia 2024 r. Siegbert Frank Droese został skazany za dwa odrębne przypadki znieważenia i nałożono na niego grzywnę; mając na uwadze, że 3 maja 2024 r. Siegbert Frank Droese wniósł apelację od tego wyroku w drodze pisma jego obrońcy;</P></CONS><CONS><P><NO.P>C.</NO.P>mając na uwadze, że Siegbert Frank Droese został wybrany do Parlamentu Europejskiego w wyborach europejskich w czerwcu 2024 r.; mając na uwadze, że nie był posłem do Parlamentu Europejskiego w chwili wydania wyroku skazującego przez sąd rejonowy w Dreźnie 26 kwietnia 2024 r. ani w chwili wniesienia apelacji od tego wyroku; mając na uwadze, że w następstwie wyboru Siegberta Franka Droesego do Parlamentu Europejskiego i zgodnie z wnioskiem sądu krajowego w Dreźnie prowadzenie postępowania odwoławczego wymaga uchylenia immunitetu Siegberta Franka Droesego;</P></CONS><CONS><P><NO.P>D.</NO.P>mając na uwadze, że czyny stanowiące podstawę zarzutów miały miejsce, zanim Siegbert Frank Droese został posłem do Parlamentu Europejskiego, w związku z czym nie stanowią one wyrażonej przez niego opinii ani stanowiska zajętego przez niego w głosowaniu w czasie wykonywania obowiązków służbowych w rozumieniu art. 8 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej, a późniejszy wniosek o uchylenie jego immunitetu nie jest związany z taką opinią lub takim stanowiskiem;</P></CONS><CONS><P><NO.P>E.</NO.P>mając na uwadze, że zgodnie z art. 9 akapit pierwszy lit. a) Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej podczas sesji Parlamentu Europejskiego jego posłowie korzystają na terytorium swoich państw członkowskich z immunitetów przyznawanych członkom parlamentu ich państwa;</P></CONS><CONS><P><NO.P>F.</NO.P>mając na uwadze, że art. 46 ust. 2, 3 i 4 ustawy zasadniczej Republiki Federalnej Niemiec stanowi, co następuje:</P></CONS></GRCONS><GRCONS><CONS><P>„2)	Poseł nie może zostać pociągnięty do odpowiedzialności ani zatrzymany za czyn karalny bez zgody Bundestagu, chyba że zostanie ujęty w trakcie popełniania czynu lub w ciągu następnej doby.</P></CONS><CONS><P>3)	Zgoda Bundestagu wymagana jest również w celu jakiegokolwiek ograniczenia wolności osobistej posła lub w celu wszczęcia postępowania przeciwko posłowi na podstawie art. 18.</P></CONS><CONS><P>4)	Na wniosek Bundestagu zostają zawieszone wszelkie postępowania karne przeciwko posłowi lub wszelkie postępowania na podstawie art. 18 oraz wszelkie zatrzymania lub inne ograniczenia jego wolności osobistej”;</P></CONS></GRCONS><GRCONS><CONS><P><NO.P>G.</NO.P>mając na uwadze, że immunitet przewidziany w Protokole nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej ma chronić Parlament i posłów do niego przed postępowaniami sądowymi w związku z działaniami podejmowanymi w ramach wykonywania obowiązków parlamentarnych i niemożliwych do oddzielenia od tych obowiązków;</P></CONS><CONS><P><NO.P>H.</NO.P>mając na uwadze, że zgodnie z art. 5 ust. 2 Regulaminu immunitet parlamentarny nie jest osobistym przywilejem posła, lecz gwarancją niezależności Parlamentu jako całości oraz jego posłów;</P></CONS><CONS><P><NO.P>I.</NO.P>mając na uwadze, że, z jednej strony, Parlamentu nie można uznawać za sąd, a z drugiej – że posła nie można uznawać za „oskarżonego” w kontekście procedury uchylenia immunitetu<FOOTNOTE><FIELD> Wyrok Sądu z 30 kwietnia 2019 r., <STRING ITALIC="on">Briois/Parlament</STRING>, T-214/18, ECLI:EU:T:2019:266.</FIELD></FOOTNOTE>;</P></CONS><CONS><P><NO.P>J.</NO.P>mając na uwadze, że wydaje się, iż w tym przypadku nie można przyjąć istnienia <STRING ITALIC="on">fumus persecutionis</STRING>, czyli nie można uznać, że u podstaw postępowania sądowego leży zamiar zaszkodzenia działalności politycznej posła jako posła do Parlamentu Europejskiego, a tym samym niezależności Parlamentu;</P></CONS></GRCONS></PREAMBLE><DISPOSITIF> <ACTLST><ACTION><P><NO.P>1.</NO.P>postanawia uchylić immunitet Siegberta Franka Droesego;</P></ACTION><ACTION><P><NO.P>2.</NO.P>zobowiązuje swoją przewodniczącą do bezzwłocznego przekazania niniejszej decyzji i sprawozdania właściwej komisji właściwemu organowi Republiki Federalnej Niemiec oraz Siegbertowi Frankowi Droesemu.</P></ACTION></ACTLST></DISPOSITIF></TEXT></DECISION></TXTLST></SDOCTA>