–uwzględniając wniosek o uchylenie immunitetu Ilhana Kyuchyuka przekazany 24 listopada 2025 r. przez Europejską Prokurator Generalną w związku z dochodzeniem dotyczącym Ilhana Kyuchyuka, ogłoszony na posiedzeniu plenarnym 15 grudnia 2025 r.,
–po wysłuchaniu wyjaśnień Ilhana Kyuchyuka przedstawionych 3 czerwca 2026 r., zgodnie z art. 9 ust. 6 Regulaminu,
–uwzględniając art. 8 i 9 protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej, jak również art. 6 ust. 2 aktu dotyczącego wyboru członków Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich z dnia 20 września 1976 r.,
–uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) 2017/1939 z dnia 12 października 2017 r. wdrażające wzmocnioną współpracę w zakresie ustanowienia Prokuratury Europejskiej Dz.U. L 283 z 31.10.2017, s. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2017/1939/oj., w szczególności jego art. 29 ust. 2,
–uwzględniając wyroki wydane przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej 21 października 2008 r., 19 marca 2010 r., 6 września 2011 r., 17 stycznia 2013 r. i 19 grudnia 2019 r. wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 21 października 2008 r., Marra/De Gregorio i Clemente, C-200/07 i C-201/07, ECLI:EU:C:2008:579; wyrok Sądu z 19 marca 2010 r., Gollnisch/Parlament, T-42/06, ECLI:EU:T:2010:102; wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 6 września 2011 r., Patriciello, C-163/10, ECLI: EU:C:2011:543; wyrok Sądu z 17 stycznia 2013 r., Gollnisch/Parlament, T-346/11 i T-347/11, ECLI:EU:T:2013:23. wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 19 grudnia 2019 r., Junqueras Vies, C-502/19, ECLI:EU:C:2019:1115.,
–uwzględniając art. 70 ust. 1 konstytucji Republiki Bułgarii,
–uwzględniając art. 5 ust. 2, art. 6 ust. 1 oraz art. 9 Regulaminu,
–uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A10-0194/2026),
A.mając na uwadze, że w dniu 24 listopada 2025 r. Europejska Prokurator Generalna złożyła wniosek o uchylenie immunitetu Ilhana Kyuchyuka, posła do Parlamentu Europejskiego wybranego w Bułgarii, w związku z toczącym się dochodzeniem w sprawie kilku zarzucanych przestępstw związanych z niewłaściwym wykorzystaniem funduszy unijnych;
B.mając na uwadze, że zgodnie z wnioskiem dochodzenie przeprowadzone w Bułgarii przez delegowanego prokuratora europejskiego miało wykazać, że wszyscy asystenci krajowi Ilhana Kyuchyuka pracowali w biurach zarządzanych przez krajową partię polityczną, a większość wydatków związanych z pracą pokrywała partia, podczas gdy Ilhan Kyuchyuk miał wypłacać jedynie ich wynagrodzenia; mając na uwadze, że zarzuca się również, iż wielu asystentów krajowych pełniło funkcje publiczne w tej partii, za co otrzymywali oni odrębne wynagrodzenie; mając na uwadze, że dochodzenie dotyczy okresu dłuższego niż 10 lat;
C.mając na uwadze, że zgodnie z wnioskiem zarzucane czyny mogły stanowić przestępstwa nadużycia finansowego niezwiązanego z zamówieniami publicznymi – przedłożenia fałszywych/nieprawidłowych/niekompletnych oświadczeń/dokumentów – a także sprzeniewierzenie funduszy unijnych i korupcję, które to przestępstwa podlegają karze na mocy art. 248a bułgarskiego kodeksu karnego; mając na uwadze, że we wniosku odniesiono się również do „udziału w działaniach wymierzonych w suwerenność i bezpieczeństwo Unii Europejskiej”;
D.mając na uwadze, że Ilhana Kyuchyuka wybrano do Parlamentu Europejskiego w wyborach europejskich w maju 2014 r. oraz ponownie w maju 2019 r. i czerwcu 2024 r., a w związku z tym w czasie popełnienia zarzucanych czynów był posłem do Parlamentu Europejskiego;
E.mając na uwadze, że art. 8 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej przewiduje, że wobec posłów do Parlamentu Europejskiego nie można prowadzić dochodzenia, postępowania sądowego ani też ich zatrzymywać z powodu ich opinii lub stanowiska zajętego przez nich w głosowaniu w czasie wykonywania przez nich obowiązków służbowych;
F.mając na uwadze, że zarzucane czyny i późniejszy wniosek o uchylenie immunitetu nie dotyczą opinii wyrażonej przez Ilhana Kyuchyuka ani stanowiska zajętego przez niego w głosowaniu w czasie wykonywania obowiązków służbowych w rozumieniu art. 8 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej;
G.mając na uwadze, że zgodnie z art. 9 akapit pierwszy lit. a) Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej podczas sesji Parlamentu Europejskiego jego posłowie korzystają na terytorium swoich państw członkowskich z immunitetów przyznawanych członkom parlamentu ich państwa;
H.mając na uwadze, że art. 70 ust. 1 konstytucji Republiki Bułgarii stanowi, że „członka Zgromadzenia Narodowego nie można zatrzymać ani prowadzić przeciwko niemu postępowania karnego, chyba że popełnił on przestępstwo, a w takim przypadku wymagana jest zgoda Zgromadzenia Narodowego lub – jeśli trwają wakacje parlamentarne – przewodniczącego Zgromadzenia Narodowego”;
I.mając na uwadze, że immunitet przewidziany w Protokole nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej ma chronić Parlament i posłów do niego przed postępowaniami sądowymi w związku z działaniami podejmowanymi w ramach wykonywania obowiązków parlamentarnych i niemożliwych do oddzielenia od tych obowiązków;
J.mając na uwadze, że zgodnie z art. 5 ust. 2 Regulaminu immunitet parlamentarny nie jest osobistym przywilejem posła, lecz gwarancją niezależności Parlamentu jako całości oraz jego posłów;
K.mając na uwadze, że, z jednej strony, Parlamentu nie można uznawać za sąd, a z drugiej – że posła nie można uznawać za „oskarżonego” w kontekście procedury uchylenia immunitetu Wyrok Sądu z 30 kwietnia 2019 r., Briois/Parlament, T-214/18, ECLI:EU:T:2019:266.;
L.mając na uwadze, że Europejska Prokurator Generalna złożyła wniosek o uchylenie immunitetu w następstwie dochodzenia prowadzonego przez delegowanego prokuratora europejskiego w Bułgarii; mając na uwadze, że powszechnie wiadomo, iż bułgarski prokurator europejski został tymczasowo zawieszony w marcu 2025 r. w oczekiwaniu na dochodzenie w sprawie potencjalnych uchybień, oraz mając na uwadze, że w lutym 2026 r. kolegium Prokuratury Europejskiej uznało bułgarskiego prokuratora europejskiego za winnego poważnych uchybień; mając na uwadze, że – jak zauważono we wniosku o uchylenie immunitetu – Ilhan Kyuchyuk jest członkiem bułgarskiej partii politycznej „Ruch na rzecz praw i wolności”; mając na uwadze, że wydaje się, iż Ilhan Kyuchyuk został zaatakowany w Bułgarii przez przeciwnika politycznego w ramach tej partii w związku z sytuacją w partii, co do czego Ilhan Kyuchyuk wyraził swoje niezadowolenie również publicznie; mając na uwadze, że wydaje się, iż Ilhan Kyuchyuk był przedmiotem bezpodstawnych oskarżeń i ataków w Bułgarii w czasie, gdy wysunięto jego kandydaturę na stanowisko przewodniczącego Komisji Prawnej Parlamentu Europejskiego; mając na uwadze, że wydaje się, iż był on poddawany wyraźnie nieproporcjonalnym kontrolom antykorupcyjnym w Bułgarii lecz nigdy nie stwierdzono żadnych nadużyć;
M.mając na uwadze, iż poważne wątpliwości wokół wniosku o uchylenie immunitetu po ustaleniu, iż bułgarski prokurator europejski, pod którego nadzorem prowadzono dochodzenie stanowiące podstawę wniosku, w połączeniu z kontekstem, w jakim został złożony ten wniosek, wyraźnym brakiem precyzji co do okoliczności faktycznych będących przedmiotem dochodzenia oraz zarzucanymi przestępstwami przedstawionymi we wniosku, a także nieproporcjonalnym wpływem na reputację, stanowią łącznie poważne i obiektywne przesłanki wskazujące na to, że dochodzenie mogło zostać wszczęte z myślą o celowym narażeniu Ilhana Kyuchyuka na szwank;
N.mając na uwadze, że wydaje się zatem, iż w tym przypadku można przyjąć istnienie fumus persecutionis, czyli uznać, że intencją postępowania sądowego jest zaszkodzenie działalności politycznej Ilhana Kyuchyuka jako posła do Parlamentu Europejskiego, a tym samym niezależności Parlamentu;