1.przypomina, że silne unijne reguły konkurencji i ich należyte egzekwowanie pozwalają zwiększyć konkurencyjność wszystkich branż; podkreśla, że polityki UE nie można prowadzić w izolacji, a problemów z konkurencyjnością nie można traktować jako niedociągnięć polityki konkurencji; przypomina, że unijne reguły konkurencji muszą być spójne z zasadami zapisanymi w traktatach i wspierać politykę UE, w tym strategie w zakresie przemysłu, handlu, konsumentów i usług finansowych, a jednocześnie stanowić stabilne ramy sprzyjające inwestycjom, wzrostowi gospodarczemu i zdolności do zwiększania skali działalności na sprawiedliwych warunkach; podkreśla, że polityka konkurencji powinna przyczyniać się do integracji i pogłębienia europejskich rynków kapitałowych oraz sprzyjać celom unii oszczędności i inwestycji;

2.podkreśla, że dobrze funkcjonująca konkurencja jest główną siłą napędową wzrostu produktywności i długoterminowej konkurencyjności w UE; zauważa, że skuteczniejsze egzekwowanie polityki konkurencji wiąże się z wyższą łączną produktywnością czynników produkcji oraz z bardziej efektywną alokacją pracy i kapitału; podkreśla w związku z tym, że skuteczna polityka konkurencji i jej egzekwowanie przyczyniają się do sprawiedliwych warunków zatrudnienia;

3.jest głęboko przekonany, że sprawozdania Draghiego i Letty powinny być przyczynkiem do wyznaczenia priorytetów w dziedzinie konkurencji, oraz wzywa, aby pilnie podjąć działania w związku z tymi sprawozdaniami; przyjmuje do wiadomości szacunki Maria Draghiego, zgodnie z którymi ochrona konkurencyjności UE wymaga dodatkowych 800 mld EUR rocznie; podkreśla, że interesy konsumentów powinny pozostać centralnym elementem, lecz jednocześnie polityka konkurencji powinna przyczyniać się do realizacji kluczowych celów, takich jak konkurencyjność, odporność, bezpieczeństwo, strategiczna autonomia i zrównoważony rozwój; z zadowoleniem przyjmuje zawartą w sprawozdaniu Draghiego propozycję dotyczącą elastycznego instrumentu badania rynku („nowe narzędzie konkurencji”), mającego na celu zaradzenie niedoskonałościom rynku, którym nie można skutecznie zaradzić na mocy obowiązujących art. 101 i 102 TFUE; zauważa, że podobne narzędzia zostały już z powodzeniem wdrożone w państwach członkowskich, i sugeruje, że nowe narzędzie konkurencji na poziomie UE mogłoby pomóc w rozwiązaniu problemów strukturalnych związanych z konkurencją w całej UE; wzywa Komisję do wprowadzenia takiego narzędzia jako uzupełnienia istniejących ram;

4.uznaje potrzebę wzmocnienia bazy przemysłowej europejskiego sektora obronnego; podkreśla, że polityka konkurencji musi zapewniać sprawiedliwy dostęp MŚP oraz zapobiegać nadmiernej koncentracji w łańcuchach dostaw sektora obronnego, która może zmniejszyć jego odporność i zwiększyć zależność;

5.ponownie podkreśla zasadniczą rolę MŚP we wzmacnianiu europejskiej konkurencyjności, propagowaniu innowacji i tworzeniu miejsc pracy; wzywa Komisję do dopilnowania, aby przy egzekwowaniu reguł konkurencji i polityki cyfrowej uwzględniać ich wpływ na MŚP;

6.podkreśla, jak ważne dla ochrony konkurencyjności UE jest obniżenie kosztów energii, propagowanie neutralnych emisyjnie źródeł energii zgodnie z aktem delegowanym w sprawie systematyki dotyczącej zmiany klimatu Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2021/2139 z dnia 4 czerwca 2021 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/852 poprzez ustanowienie technicznych kryteriów kwalifikacji służących określeniu warunków, na jakich dana działalność gospodarcza kwalifikuje się jako wnosząca istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu lub w adaptację do zmian klimatu, a także określeniu, czy ta działalność gospodarcza nie wyrządza poważnych szkód względem żadnego z pozostałych celów środowiskowych (Dz.U. L 442 z 9.12.2021, s. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg_del/2021/2139/oj). i uzupełniającym aktem delegowanym w sprawie systematyki dotyczącej zmiany klimatu Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2022/1214 z dnia 9 marca 2022 r. zmieniające rozporządzenie delegowane (UE) 2021/2139 w odniesieniu do działalności gospodarczej w niektórych sektorach energetycznych oraz rozporządzenie delegowane (UE) 2021/2178 w odniesieniu do publicznego ujawniania szczególnych informacji w odniesieniu do tych rodzajów działalności gospodarczej (Dz.U. L 188 z 15.7.2022, s. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg_del/2022/1214/oj)., a jednocześnie dbanie o równowagę między otwartym, konkurencyjnym i zrównoważonym jednolitym rynkiem a bezpieczeństwem dostaw i większą autonomią energetyczną UE; podkreśla, że sprawiedliwe, prawidłowo funkcjonujące, konkurencyjne, zintegrowane i wzajemnie połączone rynki energii elektrycznej mają zasadnicze znaczenie dla wzmocnienia konkurencyjności przemysłowej UE oraz dla wspierania stabilniejszych i bardziej przystępnych cen energii; podkreśla znaczenie skutecznego egzekwowania reguł konkurencji względem infrastruktury energetycznej i dostępu do sieci, aby chronić prawidłowe funkcjonowanie jednolitego rynku oraz zagwarantować uczciwe ceny i lepszą ochronę konsumentów;

7.odnotowuje strategiczną rolę surowców krytycznych w transformacji energetycznej oraz celów europejskiego aktu w sprawie surowców krytycznych Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1252 z dnia 11 kwietnia 2024 r. w sprawie ustanowienia ram na potrzeby zapewnienia bezpiecznych i zrównoważonych dostaw surowców krytycznych oraz zmiany rozporządzeń (UE) nr 168/2013, (UE) 2018/858, (UE) 2018/1724 i (UE) 2019/1020 (Dz.U. L, 2024/1252, 3.5.2024, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2024/1252/oj). w zmniejszaniu zależności geopolitycznych i wzmacnianiu odporności łańcucha dostaw, a także apeluje o wspieranie w ramach polityki konkurencji konkurencyjnych rynków w całym łańcuchu wartości i inwestycji ogólnoeuropejskich;

8.podkreśla kluczową rolę konkurencji w tworzeniu alternatyw na rynku cyfrowym oraz w zmniejszaniu zależności od dostawców spoza UE i ograniczaniu ich dominacji; zachęca do budowy kluczowej infrastruktury, która zwiększy autonomię i innowacyjność Europy – a do takiej infrastruktury zaliczają się m.in. usługi w chmurze, infrastruktura AI (łączność i ośrodki przetwarzania danych), infrastruktura rynku finansowego oraz odporne, interoperacyjne i konkurencyjne europejskie systemy płatności – w trosce o zapewnienie otwartości i kontestowalności rynków oraz zredukowanie strategicznych zależności; zauważa ewoluujące praktyki biznesowe i struktury rynkowe oraz potencjalne nowe formy szkodliwych zachowań, takie jak cicha zmowa i zmowa algorytmiczna w sprawie cen, oraz podkreśla potrzebę dostosowania priorytetów w egzekwowaniu przepisów do tego zmieniającego się krajobrazu, w oparciu o analizę i dowody oparte na danych;

9.apeluje o zapewnienie równych warunków działania w sektorach strategicznych oraz o wykorzystywanie przez UE wszystkich dostępnych narzędzi, w tym rozporządzenia w sprawie subsydiów zagranicznych, przepisów dotyczących zamówień publicznych i solidnych ram przeglądu łączenia przedsiębiorstw unijnych, aby zapewnić przedsiębiorstwom możliwość konkurowania na podstawie kryteriów merytorycznych oraz aby zagraniczne subsydia nie dawały przewagi uczestnikom rynku z państw spoza UE; podkreśla wagę wzmocnienia odporności, dywersyfikacji i bezpieczeństwa europejskich łańcuchów dostaw w sektorach strategicznych, propagujących w stosownych przypadkach europejskie zdolności i rozwiązania, bez uszczerbku dla otwartych rynków;

10.podkreśla, że organy ochrony konkurencji potrzebują bardziej dostępnych danych, aby skutecznie egzekwować prawo konkurencji; podkreśla znaczenie sprawniejszego gromadzenia danych, ułatwiania krajowym organom ochrony konkurencji dostępu do danych dotyczących zamówień publicznych oraz wzmocnienia mechanizmów wykrywania nadużyć finansowych w ramach egzekwowania przez te organy polityki konkurencji; wzywa ponadto organy ochrony konkurencji do promowania uproszczonych procedur, do zwiększenia przejrzystości i do ułatwienia dostępu do rynku nowo powstającym MŚP;

11.zaznacza, jak istotne dla finansowania dużych projektów strategicznych UE są ważne projekty stanowiące przedmiot wspólnego europejskiego zainteresowania (IPCEI); wzywa Komisję, aby usprawniła i uprościła procedury zgłaszania projektów IPCEI, gdyż są uciążliwe, zwłaszcza dla MŚP, a także zagwarantowała przewidywalność, ustanowiła jasne i przewidywalne kryteria dopuszczalności oraz zwiększyła przejrzystość i pewność prawa w całym procesie oceny;

12.z zadowoleniem przyjmuje egzekwowanie FSR będącego narzędziem niezbędnym do stworzenia równych warunków działania i do wyeliminowania zakłóceń na rynku spowodowanych przez zagraniczne subsydia; z zadowoleniem przyjmuje wytyczne dotyczące FSR; stwierdza, że pomoc państwa niedozwolona na mocy traktatów UE nie powinna być również dozwolona ze strony państw spoza UE; apeluje o rygorystyczną ocenę zakłóceń konkurencji na podstawie FSR oraz o odpowiednie monitorowanie bezpośrednich inwestycji zagranicznych równolegle ze stosowaniem tradycyjnych instrumentów ochrony handlu; wzywa Komisję do ściślejszego egzekwowania FSR w odniesieniu do platform internetowych i platform handlowych mających siedzibę w państwach spoza UE; wzywa Komisję do dopilnowania, aby MŚP oraz mniejsze transakcje nie były w nieproporcjonalnym stopniu obciążone obowiązkami nałożonymi rozporządzeniem FSR;

13.podkreśla, że zgodnie z najnowszym badaniem Eurobarometr i z powyborczym badaniem Eurobarometr z 2024 r. Europejczycy oczekują, że Unia priorytetowo potraktuje inflację, rosnące ceny i koszty utrzymania; podkreśla, że zapewnienie uczciwej i efektywnej konkurencji jest ważnym elementem w stawianiu czoła tym wyzwaniom i w związku z tym powinno pozostać priorytetem polityki konkurencji;

14.podkreśla, że rygorystyczne i spójne egzekwowanie polityki konkurencji przyczynia się do wzmocnienia spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej w całej UE i w jej regionach najbardziej oddalonych; zauważa utrzymujące się różnice gospodarcze i infrastrukturalne między regionami śródlądowymi, wiejskimi, peryferyjnymi, najbardziej oddalonymi i wyspiarskimi oraz wzywa Komisję do uwzględniania wpływu decyzji dotyczących konkurencji na różne terytoria, aby sprzyjać odpowiedniej polityce spójności towarzyszącej rozwojowi jednolitego rynku, jednocześnie dbając o jednolite stosowanie reguł konkurencji;

15.z zadowoleniem przyjmuje podpisanie umowy o współpracy w dziedzinie konkurencji między UE a Zjednoczonym Królestwem Decyzja Rady (UE) 2025/2376 z dnia 4 listopada 2025 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Umowy między Unią Europejską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o współpracy w zakresie stosowania przepisów ich prawa konkurencji (Dz.U. L, 2025/2376, 24.11.2025, ELI: http://data.europa.eu/eli/dec/2025/2376/oj)., która stanowi kluczowy krok ku wzmocnieniu koordynacji między odpowiednimi organami ochrony konkurencji;

16.wzywa Komisję do zbadania możliwości zwiększenia niezależności w egzekwowaniu unijnych reguł konkurencji;

17.podkreśla, że wzmocnienie istniejących zdolności w zakresie egzekwowania prawa ma zasadnicze znaczenie w perspektywie krótkoterminowej; wzywa Komisję do pilnego zadbania o zapewnienie Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji wystarczających zasobów i fachowej wiedzy technicznej, aby mogła skutecznie egzekwować prawo ochrony konkurencji, akt o rynkach cyfrowych (DMA) i przepisy dotyczące łączenia przedsiębiorstw;

18.podkreśla, jak ważne jest, by egzekwowanie przepisów dotyczących konkurencji odbywało się w sposób bezstronny i niezależny politycznie; wzywa Komisję do przedstawienia oceny skutków dotyczącej zalet ustanowienia specjalnego europejskiego organu ochrony konkurencji, z uwzględnieniem zasady pomocniczości, właściwego rozdzielenia funkcji w zakresie konkurencji i funkcji regulacyjnych, demokratycznej rozliczalności przed Parlamentem oraz potencjalnych konsekwencji dla Europejskiej Sieci Konkurencji; podkreśla, że należycie liczny personel takiego organu powinien mieć odpowiednie kwalifikacje i szerokie uprawnienia;

19.wzywa Komisję, by w pełni egzekwowała unijne reguły konkurencji, w tym DMA, w sposób spójny, bezstronny i rzetelny pod względem prawnym, aby chronić autonomię regulacyjną Europy w obliczu nacisków politycznych; z zaniepokojeniem odnotowuje zewnętrzną presję związaną z DMA i ostrzega przed ingerencją zagraniczną;

20.podkreśla, że reguły te można skutecznie egzekwować tylko, jeżeli przepisy dotyczące nadużycia pozycji dominującej (art. 102 TFUE) i DMA będą się uzupełniały, łącząc podejścia ex ante i ex post; wzywa Komisję, by uprościła i lepiej formułowała unijne reguły konkurencji i prawo cyfrowe;

21.z zadowoleniem przyjmuje opublikowanie 28 kwietnia 2026 r. przez Komisję sprawozdania z przeglądu DMA; odnotowuje wniosek Komisji z tego pierwszego przeglądu DMA, że ten akt jest adekwatny do celów i na razie nie wymaga zmiany, chociaż określiła ona w nim konkretne obszary, na których trzeba będzie się skupić w przyszłości, a mianowicie AI i usługi przetwarzania w chmurze, a jednocześnie podkreśliła, że DMA nie należy postrzegać w oderwaniu od narzędzi regulacyjnych mających na celu objęcie zakresem stosowania łańcucha wartości AI lub chmury obliczeniowej;

22.apeluje, aby proces przeglądu DMA, który ma się odbywać co trzy lata, był przejrzysty, oparty na dowodach, proporcjonalny, ukierunkowany i ambitny, a jednocześnie gwarantował stabilność regulacyjną i niepotrzebnie nie rozszerzał obowiązków uczestników rynku; nalega, aby w przeprowadzanym co trzy lata przeglądzie DMA systematycznie badać efektywność i praktyczny wpływ istniejących obowiązków, pewność prawa dla uczestników rynku, koszty przestrzegania przepisów, interakcję DMA z regulacjami sektorowymi oraz potrzebę ewentualnego dostosowania progów wyznaczania strażników dostępu w świetle rozwoju sytuacji rynkowej; wzywa Komisję do systematycznego uwzględniania MŚP w konsultacjach dotyczących przeglądu DMA;

23.podkreśla, że rosnąca koncentracja usług w chmurze może osłabić konkurencję, innowacje i autonomię strategiczną UE; podkreśla, że praktyki takie jak sprzedaż łączona, rynki usług w chmurze i mechanizmy umowne, w tym zobowiązania dotyczące kredytów i wydatków, mogą wzmocnić uzależnienie od jednego dostawcy i ograniczyć możliwość zmiany dostawcy lub strategie wielochmurowe; podkreśla, że obowiązki dotyczące usług w chmurze wymagają aktualizacji; zauważa, że w następstwie badań rynku usług przetwarzania w chmurze, które rozpoczęto w listopadzie 2025 r., 25 czerwca 2026 r. Komisja opublikowała wstępne stanowisko, w którym oświadczyła, że Microsoft Azure i Amazon Web Services powinny zostać wyznaczone jako strażnicy dostępu dla usług przetwarzania w chmurze https://digital-strategy.ec.europa.eu/en/news/commission-reaches-preliminary-position-amazons-and-microsofts-market-leading-cloud-services-should., przy czym nadal trwa badanie w celu oceny, czy DMA może skutecznie przeciwdziałać praktykom mogącym ograniczać konkurencyjność i uczciwość usług przetwarzania w chmurze Komisja Europejska, „Komisja rozpoczyna badania rynku usług przetwarzania w chmurze na podstawie aktu o rynkach cyfrowych”, strona internetowa Komisji Europejskiej, 18 listopada 2025 r.; wzywa Komisję do skorzystania z dochodzenia rynkowego dotyczącego usług w chmurze, aby dostosować obowiązki wynikające z DMA i sprawić, by skutecznie eliminowały one bariery uniemożliwiające użytkownikom zmianę dostawcy;

24.przypomina, że egzekwowanie DMA nadal nie jest optymalne; popiera bardziej zdecydowane egzekwowanie DMA w odniesieniu do wszystkich uczestników rynku objętych jego zakresem, niezależnie od narodowości, i zachęca Komisję do zakończenia wszczętych dochodzeń w terminach przewidzianych w DMA; zauważa, że skuteczne egzekwowanie DMA wymaga odpowiednich i zrównoważonych zasobów; wzywa Komisję i władze budżetowe do dopilnowania, aby na egzekwowanie DMA przeznaczane były z budżetu UE odpowiednie i stałe zasoby; wzywa w związku z tym do zbadania rozwiązań z zakresu zrównoważonego finansowania przy jednoczesnym poszanowaniu równowagi instytucjonalnej, a w szczególności do zbadania możliwości wprowadzenia „opłaty z tytułu DMA”, podobnej do opłaty przewidzianej w DSA;

25.wzywa Komisję do pełnego i proaktywnego wykorzystywania wszystkich instrumentów egzekwowania przewidzianych w DMA, w tym dalszych badań rynkowych, postępowań w sprawie niewypełniania obowiązków, kontroli, środków tymczasowych, grzywien i okresowych kar pieniężnych, aby zapobiec obchodzeniu przepisów i zapewnić skuteczne ich przestrzeganie;

26.docenia istnienie podstawy prawnej dla środków zaradczych o charakterze strukturalnym przeciwko nadużywaniu pozycji dominującej na rynku; jest świadomy, że unijne reguły konkurencji stanowią, iż strukturalne środki zaradcze powinny być stosowane w ostateczności, czyli tylko wtedy, gdy środki behawioralne okażą się nieskuteczne, niemniej ubolewa nad niechęcią Komisji do rozwiązania problemu dominacji rynkowej za pomocą strukturalnych środków zaradczych;

27.z zadowoleniem przyjmuje uznanie przez Komisję w pierwszym przeglądzie DMA, że wprowadzone przez współprawodawców narzędzia dostosowane do przyszłych wyzwań są kluczowe, jeżeli ramy przepisów mają umożliwiać reagowanie na zmiany sytuacji na rynkach i rozwój technologii; wzywa zatem Komisję, by egzekwowała DMA w sposób spójny i nieulegający dezaktualizacji w świetle rozwoju technologicznego, zajmując się odpowiednio wcześnie usługami opartymi na AI i infrastrukturą opartą na chmurze z zamiarem zapobieżenia nowym formom uzależnienia od jednego dostawcy, zamknięciu dostępu do rynku lub praktykom strażników dostępu, w tym tych, którzy kontrolują dane, zasoby obliczeniowe lub zintegrowane usługi ze szkodą dla nowych twórców AI i innowacyjnych podmiotów wchodzących na rynek;

28.z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja już monitoruje wdrażanie narzędzi AI w ramach wyznaczonych na podstawie DMA podstawowych usług platformowych; zauważa, że w ramach pierwszego przeglądu DMA Komisja poinformowała, że w odniesieniu do usług AI zaczęła zajmować się różnymi kwestiami dotyczącymi uczciwości i kontestowalności, którym poświęcono wiele miejsca w konsultacjach publicznych, na przykład omówionemu w ramach dialogu regulacyjnego ze strażnikami dostępu zagwarantowaniu łatwej zmiany ustawień domyślnych oraz równego dostępu usług AI do systemów operacyjnych; zauważa, że w styczniu 2026 r. wszczęto dwa postępowania w sprawie określenia środków przeciw firmie Alphabet, które dotyczą również kwestii AI w związku z interoperacyjnością i dostępem do danych wyszukiwania; wzywa Komisję do opracowania i stosowania nowych teorii szkody, aby zaradzić dalszemu umacnianiu się w tym sektorze zasiedziałych przedsiębiorstw, oraz do oceny, w ramach kolejnego przeglądu DMA, czy obecny wykaz podstawowych usług platformowych odpowiednio odzwierciedla realia rynkowe, w tym w obszarach takich jak modele AI, chatboty oparte na AI i usługi w chmurze, główne usługi wirtualnych asystentów i systemy operacyjne telewizji hybrydowej; wzywa Komisję do uwzględnienia w konsultacjach w ramach przeglądu DMA małych i średnich przedsiębiorstw, przedsiębiorstw typu start-up, stowarzyszeń branżowych, ekspertów akademickich i organizacji konsumenckich ze wszystkich państw członkowskich;

29.podkreśla, że wszyscy wyznaczeni strażnicy dostępu, niezależnie od narodowości lub pochodzenia, muszą przestrzegać DMA, oraz wzywa Komisję do konsekwentnego egzekwowania obowiązków wynikających z DMA; z zadowoleniem przyjmuje koordynację między Komisją a krajowymi organami ochrony konkurencji w zakresie zachowań związanych z DMA; wzywa Komisję, by podjęła zdecydowane działania w tym zakresie;

30.wzywa Komisję do zbadania w kontekście wdrażania dyrektywy o jednolitym rynku cyfrowym Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/790 z dnia 17 kwietnia 2019 r. w sprawie prawa autorskiego i praw pokrewnych na jednolitym rynku cyfrowym oraz zmiany dyrektyw 96/9/WE i 2001/29/WE (Dz.U. L 130 z 17.5.2019, s. 92, ELI: http://data.europa.eu/eli/dir/2019/790/oj). potencjalnych nadużyć ze strony strażników dostępu w świetle DMA w ich negocjacjach z wydawcami prasowymi, a w szczególności do zbadania, czy takie negocjacje są zgodne z obowiązkami FRAND (dostęp na sprawiedliwych, rozsądnych i niedyskryminujących warunkach) zapewniającymi sprawiedliwe wynagrodzenie, przejrzyste warunki i niedyskryminacyjny dostęp do odbiorców internetowych;

31.wzywa Komisję do pełnego wykorzystania art. 13 DMA do przeciwdziałania wszelkim przypadkom obchodzenia przez strażników dostępu ich obowiązków wynikających z art. 5 i 6 DMA;

32.wzywa Komisję do odpowiedniego stosowania środków tymczasowych, by powstrzymywać praktyki szkodliwe dla konkurencji, zwłaszcza na dynamicznie zmieniających się rynkach cyfrowych; apeluje do Komisji, by zaktualizowała rozporządzenie (WE) 1/2003 Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 Traktatu (Dz.U. L 1 z 4.1.2003, s. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2003/1/oj). i rozporządzenie Komisji (WE) 773/2004 Rozporządzenie Komisji (WE) nr 773/2004 z dnia 7 kwietnia 2004 r. odnoszące się do prowadzenia przez Komisję postępowań zgodnie z art. 81 i art. 82 Traktatu WE (Dz.U. L 123 z 27.4.2004, s. 18, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2004/773/oj)., aby poprawić skuteczność, pewność prawa i proporcjonalność egzekwowania unijnych przepisów antymonopolowych; popiera doprecyzowane ramy środków tymczasowych w przypadkach poważnej i nieodwracalnej szkody dla konkurencji, wraz z odpowiednimi gwarancjami sprawiedliwości proceduralnej;

33.wzywa Komisję do zajęcia się nadmiernie długimi dochodzeniami antymonopolowymi; apeluje o wprowadzenie wiążących terminów proceduralnych w dochodzeniach antymonopolowych, aby zapobiec nieuzasadnionym opóźnieniom, które szkodzą pewności prawa i prawu do obrony;

34.wzywa Komisję do przeprowadzenia kompleksowego badania na temat odstraszającego skutku nakładanych przez nią grzywien; podkreśla, że kary muszą być wystarczająco wysokie, aby przewyższały niezgodne z prawem korzyści gospodarcze uzyskane w wyniku naruszenia;

35.podkreśla znaczenie skutecznych powództw o odszkodowanie jako uzupełnienia publicznego egzekwowania przepisów antymonopolowych, gdyż powództwa takie zapewniają ofiarom naruszeń art. 101 i 102 TFUE możliwość uzyskania pełnego odszkodowania; wzywa Komisję i państwa członkowskie do zapewnienia skutecznego wdrożenia dyrektywy w sprawie dochodzenia roszczeń odszkodowawczych z tytułu naruszenia prawa konkurencji Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/104/UE z dnia 26 listopada 2014 r. w sprawie niektórych przepisów regulujących dochodzenie roszczeń odszkodowawczych z tytułu naruszenia prawa konkurencji państw członkowskich i Unii Europejskiej, objęte przepisami prawa krajowego (Dz.U. L 349 z 5.12.2014, s. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/dir/2014/104/oj). oraz do usunięcia pozostałych barier w egzekwowaniu prawa na drodze prywatnoprawnej;

36.potwierdza potrzebę ścisłej i skutecznej współpracy między Komisją a krajowymi organami ochrony konkurencji w ramach Europejskiej Sieci Konkurencji, a także z odpowiednimi zainteresowanymi stronami z sektora prywatnego i publicznego oraz organizacjami konsumenckimi; podkreśla, że krajowe organy ochrony konkurencji muszą pozostać niezależne politycznie i dysponować odpowiednimi zasobami oraz że dyrektywa ECN+ Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1 z dnia 11 grudnia 2018 r. mająca na celu nadanie organom ochrony konkurencji państw członkowskich uprawnień w celu skuteczniejszego egzekwowania prawa i zapewnienia należytego funkcjonowania rynku wewnętrznego (Dz.U. L 11 z 14.1.2019, s. 3, ELI: http://data.europa.eu/eli/dir/2019/1/oj). powinna zostać w pełni i spójnie przetransponowana i wdrożona we wszystkich państwach członkowskich; apeluje o większą konwergencję standardów egzekwowania przepisów, terminową wymianę informacji i jasny podział kompetencji, aby uniknąć powielania postępowań; podkreśla, że Europejska Sieć Konkurencji musi przyjąć w pełni zintegrowaną formę współpracy, aby zwiększyć oszczędność kosztową i poprawić rozpatrywanie aspektów transgranicznych, w tym poprzez umożliwienie wspólnych dochodzeń i wspólnego podejmowania decyzji; wzywa Europejską Sieć Konkurencji do dalszego wspierania przedsiębiorstw, zwłaszcza MŚP, w stosowaniu reguł konkurencji;

37.wzywa Komisję i krajowe organy ochrony konkurencji do ustanowienia łatwo dostępnych i przyjaznych dla MŚP mechanizmów składania skarg dotyczących praktyk antykonkurencyjnych, które to mechanizmy zapewnią szybkie i skuteczne rozpatrywanie spraw;

38.odnotowuje dochodzenia toczące się przeciw przedsiębiorstwom spoza UE, w tym postępowanie przygotowawcze Komisji w sprawie opłat w systemach Visa i Mastercard; wzywa Komisję do dopilnowania, by rynek płatności pozostał konkurencyjny, przejrzysty i dostępny dla konsumentów i przedsiębiorstw; podkreśla potrzebę przeglądu rozporządzenia w sprawie opłat interchange Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/751 z dnia 29 kwietnia 2015 r. w sprawie opłat interchange w odniesieniu do transakcji płatniczych realizowanych w oparciu o kartę (Dz.U. L 123 z 19.5.2015, s. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2015/751/oj)., by ocenić jego skuteczność w rozwiązywaniu problemu rosnących opłat; wzywa Komisję do zakończenia bez zbędnej zwłoki trwających dochodzeń w sektorze płatności; podkreśla, że cyfrowe euro stanowi pierwszorzędną okazję do zmniejszenia naszego nadmiernego uzależnienia od systemów kart płatniczych spoza UE oraz do wzmocnienia konkurencji i strategicznej autonomii UE w sektorze płatności, a także może pomóc w stworzeniu bardziej konkurencyjnych warunków cenowych przedsiębiorstwom, w szczególności MŚP;

39.podkreśla znaczenie konkurencji w sektorze bankowym i wagę dokończenia budowy unii bankowej; wzywa Komisję do wykorzystania wszystkich dostępnych instrumentów, by zapewnić uczciwą konkurencję i monitorować tendencje w sektorze bankowym w okresach wysokiej inflacji; podkreśla znaczenie i pilny charakter przyszłego sprawozdania Komisji na temat konkurencyjności unijnego sektora bankowego i oczekuje, że Komisja przyjmie to sprawozdanie do lipca 2026 r.; ponadto z zadowoleniem przyjmuje zbliżającą się ocenę funkcjonowania dyrektywy 2002/87/WE Dyrektywa 2002/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie dodatkowego nadzoru nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń oraz przedsiębiorstwami inwestycyjnymi konglomeratu finansowego i zmieniająca dyrektywy Rady 73/239/EWG, 79/267/EWG, 92/49/EWG, 92/96/EWG, 93/6/EWG i 93/22/EWG oraz dyrektywy 98/78/WE i 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 35 z 11.2.2003, s. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/dir/2002/87/oj). i dyrektywy Wypłacalność II Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II) (Dz.U. L 335 z 17.12.2009, s. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/dir/2009/138/oj). pod kątem aspektów związanych z równymi warunkami działania dla uczestników rynku ubezpieczeniowego i bankowego;

40.zwraca uwagę na istnienie oligopoli w świadczeniu niektórych usług, które mają kluczowe znaczenie dla uczestników rynków finansowych UE, takich jak agregatorzy rynku i dostawcy usług łączności, charakteryzujących się ograniczoną liczbą dostawców, poważnymi trudnościami ze zmianą jednego dostawcy na innego lub asymetryczną siłą cenową z korzyścią dla dostawcy, co ostatecznie zawyża koszty dla inwestorów; zauważa ponadto, że trzy największe agencje ratingowe i cztery największe przedsiębiorstwa na rynku audytu nadal mają ponad 90 % udziału w rynku; wzywa Komisję do zbadania istniejących oligopoli i podjęcia odpowiednich środków z korzyścią dla konkurencji w UE;

41.przypomina, że Europejski Bank Centralny zauważył, iż wciąż na wysokim poziomie utrzymują się ceny żywności, co dotyka w szczególności konsumentów znajdujących się w trudnej sytuacji; wyraża zaniepokojenie dużą koncentracją rynku na niektórych poziomach łańcucha dostaw produktów rolnych i spożywczych; wzywa Komisję do oceny skali i wpływu sojuszy zakupowych oraz do dalszej analizy ich wpływu nie tylko na ceny, ale także na zdolność rolników i producentów rolno-spożywczych do dostarczania konsumentom zdrowych, bezpiecznych i zrównoważonych produktów; wzywa Komisję do zbadania, czy potrzebne są dodatkowe wytyczne w sprawie stosowania art. 102 TFUE w kwestii nadużyć, w tym wygórowanych lub nieuczciwych cen, aby zwiększyć pewność prawa i skuteczność egzekwowania przepisów na wysoce skoncentrowanych rynkach konsumenckich;

42.podkreśla, że w wielu kluczowych obszarach strategicznych brakuje dużych europejskich przedsiębiorstw zdolnych do konkurowania na arenie międzynarodowej; uważa zwiększenie skali działalności na jednolitym rynku UE za strategiczną konieczność, by zmobilizować inwestycje, pobudzić konkurencyjność, inwestować w innowacje i umożliwić unijnym przedsiębiorstwom skuteczne konkurowanie na rynkach światowych, jak podkreślono w sprawozdaniu Letty; podkreśla, że ukończenie tworzenia jednolitego rynku i usunięcie wewnętrznych barier pozostają kluczowymi priorytetami w tym zakresie; zauważa, że bariery strukturalne utrudniające zwiększenie skali działalności w UE mogą prowadzić do przejmowania innowacyjnych przedsiębiorstw unijnych przez podmioty spoza UE, co może mieć negatywny wpływ na długoterminową konkurencję i zdolności innowacyjne w UE; uważa zatem, że przy kontroli połączeń przedsiębiorstw należy w pełni uwzględniać zdolność przedsiębiorstw unijnych do inwestowania w innowacje;

43.uważa, że polityka konkurencji nie powinna stwarzać niepotrzebnych barier przedsiębiorstwom, które potrzebują zwiększyć skalę działalności, aby konkurować w skali globalnej, a jednocześnie zauważa, że nie wszystkie przedsiębiorstwa w UE potrzebują zwiększenia skali działalności; podkreśla, że UE dobrze służy jakże ważna więź między dużymi i małymi przedsiębiorstwami; uważa, że konkurencyjność powinna wynikać przede wszystkim z uczciwej konkurencji, rygorystycznego egzekwowania przepisów dotyczących ochrony konkurencji i pogłębienia jednolitego rynku, które to elementy stanowią podstawę społecznej gospodarki rynkowej UE i pozostają prawdziwą siłą napędową innowacji;

44.wzywa Komisję do prowadzenia dynamicznej polityki dotyczącej łączenia przedsiębiorstw, w oparciu o ocenę ekonomiczną i prawną, w pełni analizującej w ocenie konkurencji aspekt dobrobytu konsumentów, oraz do rozważania szerszych skutków gospodarczych połączeń, dostosowania tej polityki do nowych realiów rynkowych, w tym do ekosystemów cyfrowych, AI, sektora energetyki i sektora obronności, a także do analizowania skutków koncentracji w perspektywie długoterminowej, z zastosowaniem perspektywicznego podejścia; zachęca Komisję do dalszego monitorowania zmian władzy rynkowej w Europie, w tym wpływu połączeń na zrównoważony rozwój, innowacje i długoterminową odporność;

45.apeluje o ambitny przegląd wytycznych UE w sprawie połączeń przedsiębiorstw, by lepiej dostosować je do nowych realiów rynku i unijnych priorytetów w zakresie wspierania bardziej odpornej i konkurencyjnej Europy, a jednocześnie utrzymać wysoki poziom dobrobytu konsumentów; podkreśla, że kontrola połączeń przedsiębiorstw, wciąż oparta na analizie konkurencji i chroniąca skuteczną konkurencję na rynkach krajowych i w obrębie jednolitego rynku, powinna poddawać ocenie ogólnoeuropejskie połączenia w sposób perspektywiczny i dbać o to, aby każda konsolidacja tworząca „czempionów UE” zwiększała dobrobyt konsumentów, kontestowalność rynku i długoterminową odporność, zwłaszcza w kluczowych sektorach, takich jak telekomunikacja, bankowość, płatności, obronność i energetyka; apeluje, aby nowe wytyczne dotyczące kontroli połączeń zapewniały przedsiębiorstwom pewność prawa w zakresie tworzenia ogólnoeuropejskich podmiotów sprzyjających prokonkurencyjnemu zwiększaniu skali, a jednocześnie ograniczały krajowe uprawnienia do interwencji, w tym prawo weta, do absolutnie niezbędnych i proporcjonalnych przypadków;

46.wzywa Komisję do przyjęcia perspektywicznego i dynamicznego podejścia do połączeń, uwzględniającego przyrost wydajności, w tym na przykład korzyści skali i korzyści w zakresie zrównoważonego rozwoju, na jak najwcześniejszym etapie procedury, przy jednoczesnym zapewnieniu przejrzystości i przewidywalności oraz umożliwieniu przedsiębiorstwom zawierania sojuszy, gdy przyczyniają się one do innowacji, odporności na zmianę klimatu i bezpieczeństwa, a także podejścia odzwierciedlającego stosunek do oceny władzy rynkowej i realiów sektorowych, który wykracza poza ceny i udziały w rynku oraz obejmuje wpływ na płace i warunki zatrudnienia;

47.przypomina, że konkurencja chroni możliwość wyboru dla konsumentów, różnorodność rynku i przystępność cen; odnotowuje decyzję akcjonariuszy Warner Bros. Discovery z dnia 23 kwietnia 2026 r. o zatwierdzeniu umowy o połączeniu z Paramount Skydance; wzywa Komisję do stosowania rygorystycznej kontroli połączeń w sektorze audiowizualnym i medialnym, do monitorowania wpływu konsolidacji rynku na jednolitym rynku i do umożliwiania podmiotom z UE zwiększenia skali działalności;

48.zauważa, że od 2000 r. platformy internetowe objęte zakresem stosowania DMA nabyły prawie 700 przedsiębiorstw, a Komisji zgłoszono tylko 19 takich transakcji, ponieważ większość z nich nie przekraczała opartych na obrocie progów powodujących obowiązek zgłoszenia; wzywa Komisję, by wykrywała zabójcze przejęcia (tj. takie, gdy przedsiębiorstwo przejmuje innowacyjne przedsiębiorstwo, by pozbyć się potencjalnej konkurencji) oraz by dostosowała przepisy, aby zapobiegać takim przejęciom, szczególnie w sektorze cyfrowym, w branży AI, w sektorze farmaceutycznym i innych sektorach strategicznych; powtarza, że w razie przeglądu rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw należy do niego dodać podstawę prawną dotyczącą jednolitego rynku, aby w pełni zaangażować współprawodawców, podobnie jak w przypadku przeglądu DMA; wzywa państwa członkowskie do nadania krajowym organom ochrony konkurencji uprawnień interwencyjnych (jeżeli jeszcze ich nie mają), by mogły kontrolować połączenia i przejęcia, a jednocześnie do zapewnienia pewności prawa i unikania nadmiernych obciążeń dla MŚP i przedsiębiorstw typu start-up;

49.zwraca uwagę na tendencję wzrostową w europejskim sporcie dotyczącą inwestycji zagranicznych i struktur własności obejmujących wiele klubów, a także na wzrost dynamicznego ustalania cen biletów, oraz wzywa Komisję do uwzględnienia wpływu tej sytuacji przy wspieraniu działań na rzecz ochrony integralności finansowej i równowagi konkurencyjnej europejskiego sportu; wzywa Komisję i państwa członkowskie, aby rozważyły wszystkie warianty regulacyjne, w tym wprowadzenie w akcie w sprawie sprawiedliwości cyfrowej zakazu dynamicznego ustalania cen wydarzeń sportowych i kulturalnych na żywo, z myślą o ochronie konsumentów oraz utrzymaniu społecznej i publicznej wartości sportu i kultury;

50.podkreśla potrzebę dokładnej analizy zasad pomocy państwa, zwłaszcza w przypadku przedsiębiorstw działających w sektorach strategicznych, takich jak energetyka, technologie i innowacje; podkreśla, jak ważne jest zapewnienie skuteczności pomocy państwa w rolnictwie, logistyce i transporcie; odnotowuje rozbieżności między państwami członkowskimi w ich zdolnościach fiskalnych, ostrzega, że fragmentaryczna pomoc państwa stwarza nierówne warunki działania, i wzywa Komisję do monitorowania tego typu skutków; uważa, że wszelka przyznawana pomoc państwa powinna być zgodna z prawem i zasadami UE, w tym z celami polityki środowiskowej i społecznej UE;

51.z zadowoleniem przyjmuje ramy pomocy państwa na potrzeby Paktu dla czystego przemysłu (CISAF); apeluje, by CISAF wdrożono w ukierunkowany i proporcjonalny sposób, który jak najmniej obciąży państwa członkowskie, zapobiegnie prześciganiu się w udzielaniu dotacji, będzie chronił integralność rynku wewnętrznego oraz zagwarantuje solidne zabezpieczenia w zakresie przejrzystości, proporcjonalności i skuteczności środowiskowej;

52.przypomina, że tymczasowa, ukierunkowana pomoc państwa może być odpowiednia w czasach kryzysu; ponownie podkreśla ważną rolę ram pomocy państwa na potrzeby Paktu dla czystego przemysłu we wspieraniu wrażliwych sektorów w kontekście szybko rosnących cen paliw w związku z obecną sytuacją geopolityczną; odnotowuje jednak ustalenia Europejskiego Trybunału Obrachunkowego (sprawozdanie specjalne 21/2024), w których wskazano braki w monitorowaniu przez Komisję pomocy państwa w czasie kryzysu, i zgodnie z zaleceniami Europejskiego Trybunału Obrachunkowego wzywa Komisję do ściślejszego monitorowania zgłoszeń pomocy państwa oraz do poprawy sprawozdawczości w zakresie pomocy państwa i przejrzystości;

53.zauważa, że ponad trzy czwarte pomocy państwa koncentruje się tylko w dwóch państwach członkowskich, co wskazuje na ryzyko fragmentacji i nierównych warunków działania na rynku wewnętrznym;

54.podkreśla rolę pomocy państwa jako narzędzia zmniejszania dysproporcji gospodarczych między najbardziej rozwiniętymi unijnymi regionami i wyspami, obszarami śródlądowymi, regionami najbardziej oddalonymi, obszarami znajdującymi się w niekorzystnej sytuacji gospodarczej oraz wszystkimi częściami UE, na które mają wpływ naturalne ograniczenia; apeluje o większą elastyczność i mniej ograniczeń w zakresie pomocy państwa dla unijnych regionów wyspiarskich i regionów znajdujących się w niekorzystnej sytuacji;

55.oczekuje, że przegląd ogólnego rozporządzenia w sprawie wyłączeń grupowych Rozporządzenie Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz.U. L 187 z 26.6.2014, s. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2014/651/oj). rozwiąże obecne problemy związane z definicją „przedsiębiorstwa znajdującego się w trudnej sytuacji” oraz unowocześni i uprości zasady pomocy państwa, by ograniczyć biurokrację i zwiększyć konkurencyjność UE; z zadowoleniem przyjmuje rozpoczęcie konsultacji publicznych w celu zebrania informacji na temat zakresu i zawartości przeglądu;

56.z zadowoleniem przyjmuje uchwalenie zmienionej decyzji w sprawie UOIG, by umożliwić państwom członkowskim wspieranie projektów na rzecz godziwych, zrównoważonych, energooszczędnych, sprzyjających włączeniu społecznemu i przystępnych cenowo mieszkań, również dla gospodarstw domowych o średnich dochodach; wzywa Komisję do monitorowania wdrażania zmienionej decyzji w sprawie UOIG oraz do zbadania, czy progi i warunki są wystarczająco elastyczne, aby zaspokoić potrzeby państw członkowskich; apeluje o uproszczenie procedur zgłaszania środków pomocy państwa związanych z UOIG, gdyż nie stwarzają one znacznego zagrożenia dla konkurencji;

57.zwraca się do Komisji o ocenę wpływu koncentracji rynku w sektorze nieruchomości i w sektorach powiązanych, takich jak budownictwo i zarządzanie nieruchomościami, w celu dopilnowania, aby efektywna konkurencja pomagała ograniczyć ceny i poprawić dostęp do mieszkań;

58.dostrzega zakłócenia uczciwej konkurencji spowodowane agresywnym planowaniem podatkowym i wynikające z systemów podatkowych, w tym z umów podatkowych, ponieważ mogą one hamować innowacje i zagrażać kontestowalności rynków, zwłaszcza dla MŚP; z zadowoleniem przyjmuje zalecenie Komisji z 14 lipca 2020 r. Zalecenie Komisji (UE) 2020/1039 z dnia 14 lipca 2020 r. w sprawie uzależnienia państwowych środków wsparcia finansowego na rzecz przedsiębiorstw w Unii od braku powiązań z jurysdykcjami niechętnymi współpracy (Dz.U. L 227 z 16.7.2020, s. 76, ELI: http://data.europa.eu/eli/reco/2020/1039/oj)., aby nie udzielać wsparcia finansowego przedsiębiorstwom mającym powiązania z rajami podatkowymi, a jednocześnie chronić uczciwych podatników; wzywa do wykluczenia z przyznawania pomocy państwa przedsiębiorstw mających siedzibę w krajach wymienionych w przyjętym przez Radę unijnym wykazie jurysdykcji niechętnych współpracy do celów podatkowych i zwraca się do Komisji o ocenę, czy obecne ramy przyczyniają się do większych wysiłków na rzecz zwalczania agresywnego planowania podatkowego i zjawiska rajów podatkowych;

59.ubolewa nad brakiem kierowanych do niego informacji na temat przeglądu i wdrażania reguł konkurencji oraz podkreśla, że Parlament powinien być należycie zaangażowany w kształtowanie polityki konkurencji; podkreśla ponadto, że konieczna jest szczerość wobec Parlamentu w kwestii rozmów z państwami spoza UE, jeśli mogą one wpłynąć na egzekwowanie DMA;

60.apeluje w tym kontekście o zorganizowany i regularny dialog między Komisją a Parlamentem na temat polityki konkurencji, w tym na temat przeglądu i wdrażania reguł konkurencji; wzywa Komisję do dostarczania właściwej komisji Parlamentu w stosownym czasie wyczerpujących informacji na temat istotnych decyzji wykonawczych, wniosków ustawodawczych i najważniejszych instrumentów „miękkiego prawa”; apeluje o zawarcie porozumienia międzyinstytucjonalnego w celu sformalizowania roli Parlamentu w nadzorze nad polityką konkurencji, w tym zasięgania jego opinii przy ustalaniu priorytetów na potrzeby wytycznych i ram;

61.przestrzega przed nadmiernym poleganiem na instrumentach miękkiego prawa, takich jak wytyczne i tymczasowe ramy, w których Parlament uczestniczy w ograniczonym stopniu; zachęca Radę Europejską do przyjmowania na podstawie art. 48 ust. 7 akapit drugi Traktatu o Unii Europejskiej decyzji przewidujących przyjęcie aktów ustawodawczych w dziedzinie polityki konkurencji zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą;

62.zachęca do wymiany najlepszych praktyk na forach międzynarodowych, takich jak Międzynarodowa Sieć Konkurencji (ICN) oraz Komitet Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju ds. Konkurencji; wzywa Komisję, aby dążyła do stałego dialogu i współpracy na szczeblu międzynarodowym, w tym za pośrednictwem umów o współpracy drugiej generacji, które umożliwiają skuteczniejszą wymianę informacji między organami ochrony konkurencji, oraz ubolewa, że w przeszłości nie dążono do tego w wystarczającym stopniu; wzywa Komisję do opracowania strategii na rzecz odgrywania przez UE na szczeblu międzynarodowym wiodącej roli w promowaniu skutecznej konkurencji;

63.zobowiązuje swoją przewodniczącą do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji.