1.potwierdza swoje zdecydowane i niezachwiane zaangażowanie na rzecz zapewnienia pełnego i szybkiego wdrożenia i realizacji wszystkich celów zrównoważonego rozwoju; uważa, że UE powinna nadal z pełnym zaangażowaniem uwzględniać cele zrównoważonego rozwoju we wszystkich strategiach politycznych i inicjatywach ustawodawczych UE oraz zapewniać spójność polityki na rzecz zrównoważonego rozwoju, pamiętając jednocześnie, że państwa członkowskie odgrywają kluczową rolę w stymulowaniu zrównoważonego rozwoju na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym; wzywa UE do dalszego odgrywania wiodącej roli w dążeniu do realizacji celów zrównoważonego rozwoju w UE i na całym świecie poprzez zapewnianie wsparcia politycznego i finansowego; potwierdza swoje zdecydowane zaangażowanie w Pakt na rzecz przyszłości; wzywa do wzmocnienia roli i zdolności instytucji wielostronnych do poprawy realizacji celów zrównoważonego rozwoju;

2.uznaje kroki poczynione od 2015 r. na szczeblu UE i na całym świecie ku realizacji celów zrównoważonego rozwoju; Ubolewa nad faktem, że pomimo znacznych osiągnięć w ostatnim dziesięcioleciu społeczność światowa z wielkim opóźnieniem wdraża program działań do roku 2030; Dostrzega, że 17 celów zrównoważonego rozwoju jest wzajemnie powiązanych, oraz fakt, że realizacja Agendy 2030 będzie wymagała przyspieszonych działań w związku ze wszystkimi celami zrównoważonego rozwoju; podkreśla, że długoterminowe skutki eskalacji konfliktów, napięć geopolitycznych, nadzwyczajnych sytuacji zdrowotnych i humanitarnych oraz potrójnego kryzysu planetarnego związanego ze zmianą klimatu, utratą różnorodności biologicznej i zanieczyszczeniem stanowią poważne przeszkody w osiągnięciu celów zrównoważonego rozwoju; podkreśla w związku z tym pilną potrzebę współpracy międzynarodowej i systemowej transformacji mechanizmów wdrażania, aby osiągnąć cele zrównoważonego rozwoju, z uwzględnieniem ograniczeń gospodarczych i różnic w rozwoju między krajami; ubolewa, że większość państw członkowskich nie będzie miała możliwości przedstawienia dobrowolnych krajowych przeglądów realizacji celów zrównoważonego rozwoju na Forum Politycznym Wysokiego Szczebla w 2026 r.; zachęca jednak wszystkie państwa członkowskie do przeprowadzania dobrowolnych przeglądów krajowych w celu zapewnienia informacji na potrzeby realizacji celów zrównoważonego rozwoju;

3.wyraża zaniepokojenie, że obecna sytuacja geopolityczna i sytuacja w zakresie bezpieczeństwa, w połączeniu z pilnym wyzwaniem, jakim jest osiągnięcie neutralności klimatycznej, stwarza dalsze trudności dla społeczeństwa i osiągnięcia celów zrównoważonego rozwoju; uważa, że do osiągnięcia celów zrównoważonego rozwoju, w tym w odniesieniu do rozwoju społecznego i równości, niezbędne będą stabilność, bezpieczeństwo, zapobieganie konfliktom oraz odporność gospodarcza i klimatyczna, zwłaszcza w sytuacjach niestabilności, i nie można ich osiągnąć w oderwaniu od geopolityki, bezpieczeństwa energetycznego oraz bezpieczeństwa żywnościowego i wodnego; podkreśla pilną potrzebę zwiększenia wysiłków wszystkich podmiotów i zwraca uwagę na nieodzowną rolę multilateralizmu, obrony i wzmocnienia demokratycznego i opartego na zasadach systemu wielostronnego pod auspicjami ONZ oraz trwałych inwestycji w rozwiązanie problemów leżących u podstaw celów zrównoważonego rozwoju;

4.podkreśla, że zaangażowanie UE na rzecz realizacji w skali globalnej i europejskiej celów zrównoważonego rozwoju i Agendy 2030 pozostaje kluczowe i powinno stanowić wyraźny sygnał dla partnerów na całym świecie; przypomina o zobowiązaniu UE do poszanowania ograniczeń planety i osiągnięcia neutralności klimatycznej do 2050 r. i w związku z tym apeluje o bardziej efektywne gospodarowanie zasobami; wzywa UE i jej państwa członkowskie do wzmocnienia ich wiodącej roli poprzez budowanie globalnych sojuszy oraz do konstruktywnego wzmocnienia ich współpracy z krajami partnerskimi w celu realizacji celów zrównoważonego rozwoju oraz zapewnienia odpowiedniego i trwałego finansowania realizacji celów zrównoważonego rozwoju poprzez wypełnienie ogromnej luki w finansowaniu, w tym luki powstałej w wyniku zawieszenia większości finansowania USAID;

5.podkreśla fakt, że obecna tendencja do regresu demokracji na całym świecie, charakteryzująca się erozją praworządności, osłabieniem instytucji, kurczeniem się przestrzeni społeczeństwa obywatelskiego i rozwojem ruchów antygenderowych i ruchów kwestionujących prawa, w szczególności prawa kobiet i osób LGBTQI+, grozi spowolnieniem i odwróceniem postępów w realizacji celów zrównoważonego rozwoju oraz utrudnia realizację Agendy 2030;

6.podkreśla, że przyspieszenie realizacji celów zrównoważonego rozwoju wymaga podejścia pragmatycznego i zorientowanego na wyniki, które priorytetowo traktuje rozwiązania oparte na nauce i dowodach, transformacyjne, innowacyjne i skoordynowane, które przynoszą wymierne rezultaty, oraz wymaga większej spójności w obrębie powiązania między aspektami humanitarnymi a rozwojowymi i pokojowymi; podkreśla, że skuteczna realizacja celów zrównoważonego rozwoju zależy od dobrych rządów, praworządności, środków antykorupcyjnych i należytego zarządzania finansami publicznymi; potwierdza znaczenie podejścia opartego na prawach człowieka; apeluje o skuteczniejsze monitorowanie, rozliczalność i opartą na wynikach sprawozdawczość w realizacji celów zrównoważonego rozwoju na szczeblu unijnym i globalnym;

7.podkreśla ważną rolę odgrywaną przez sektor prywatny oraz innowację i zrównoważone finansowanie w niwelowaniu luki w finansowaniu celów zrównoważonego rozwoju oraz wzywa do wzmocnienia partnerstw publiczno-prywatnych i zarządzania publicznego oraz do poprawy otoczenia biznesowego w krajach partnerskich; podkreśla znaczenie wspierania lokalnej przedsiębiorczości, małych i średnich przedsiębiorstw, rozwoju umiejętności i odpowiednich ram regulacyjnych przy jednoczesnym przestrzeganiu norm środowiskowych i społecznych;

8.podkreśla potrzebę priorytetowego traktowania słabszych grup społecznych, zwłaszcza dzieci, szczególnie w sytuacjach niestabilności i konfliktu, oraz wzywa do wzmocnionych, skoordynowanych i długoterminowych inwestycji w wysokiej jakości systemy edukacji, opieki zdrowotnej i ochrony dzieci, zgodnie z Agendą 2030 i zasadą niepozostawiania nikogo w tyle, uznając takie inwestycje za niezbędne do rozwoju społecznego, odporności i trwałej długoterminowej stabilności;

9.zauważa, że w cel zrównoważonego rozwoju nr 6 jest jednym z celów odnotowujących najgorsze wyniki, przy czym żadnego ze związanych z nim zadań nie zrealizowano ani nie zanosi się na ich realizację, a w przypadku połowy zadań związanych z tym celem ma miejsce stagnacja lub regres; przypomina, że dostęp do bezpiecznej i czystej wody pitnej i urządzeń sanitarnych to prawa podstawowe związane z interesem publicznym oraz dobrami publicznymi i globalnymi, które mają zasadnicze znaczenie dla poprawy globalnego systemu ochrony zdrowia i dostępu do edukacji, ograniczenia ubóstwa i bezpieczeństwa żywnościowego oraz ochrony ekosystemów; podkreśla ponadto, że kluczowe znaczenie ma wzmocnienie odporności gospodarki wodnej w obliczu rosnącej presji związanej ze zmianą klimatu, suszami, powodziami i zanieczyszczeniem w kontekście zwiększonego zapotrzebowania na wodę i konkurujących ze sobą sposobów jej wykorzystania; podkreśla, że dostęp do wody i odporność gospodarki wodnej mają kluczowe znaczenie dla osiągnięcia szeregu innych celów zrównoważonego rozwoju; przypomina europejską inicjatywę obywatelską „Right2Water” oraz rezolucję Parlamentu w tej sprawie Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 8 września 2015 r. w sprawie dalszych działań w następstwie europejskiej inicjatywy obywatelskiej „Right2Water” (Dz.U. C 316 z 22.9.2017, s. 99). i w związku z tym apeluje o przyjęcie zaproponowanych w niej środków w celu osiągnięcia celu zrównoważonego rozwoju nr 6;

10.podkreśla, że Międzyrządowy Zespół ds. Zmian Klimatu uznał usługi WASH za jeden z najskuteczniejszych środków przystosowawczych na wypadek krótkoterminowych wstrząsów klimatycznych i za opłacalny środek przystosowawczy, a także podkreśla, że postępy w realizacji celu zrównoważonego rozwoju nr 6 są ściśle powiązane ze wzmocnieniem wydajnych i odpornych systemów i sektorów WASH; uznaje, że usługi WASH mają zasadnicze znaczenie dla godności, zdrowia – w tym zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego oraz praw w tym zakresie – i równości kobiet i dziewcząt, oraz wzywa Komisję i państwa członkowskie do wspierania interwencji WASH uwzględniających aspekt płci, nadając priorytet interwencjom mającym na celu zapewnienie kobietom dostępu do usług w zakresie zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego oraz wspieranie pełnego, równego i znaczącego udziału kobiet w podejmowaniu decyzji związanych z WASH; podkreśla potrzebę zapewnienia w programowaniu WASH podejścia uwzględniającego niepełnosprawność;

11.uznaje zasadniczą rolę zdrowych ekosystemów w osiąganiu bezpieczeństwa wodnego; podkreśla, że przywrócenie i ochrona obiegu wody ma kluczowe znaczenie dla budowania odporności na powodzie, susze i niedobór wody; podkreśla znaczenie ochrony i odbudowy ekosystemów słodkowodnych, które mają zasadnicze znaczenie dla bezpieczeństwa wodnego, różnorodności biologicznej, odporności na zmianę klimatu, zdrowia oceanów i świadczenia usług ekosystemowych; w związku z tym wzywa państwa członkowskie do pełnego wdrożenia wszystkich przepisów UE dotyczących wody;

12.jest zaniepokojony nieodwracalną utratą naturalnych zasobów wody, przy czym wiele krytycznych systemów wodnych już nie funkcjonuje, ze szkodą dla niezawodności usług wodnych; przypomina, że dostęp do wody leży u podstaw stabilności na świecie, i wzywa społeczność międzynarodową do wykorzystania zbliżającej się konferencji ONZ w sprawie wody do nadania kwestiom związanym z wodą większej wagi w międzynarodowym programie działań; podkreśla, że polityka wodna musi wspierać zrównoważone zarządzanie jednolitymi częściami wód i uwzględniać praktyki w zakresie oszczędnego gospodarowania wodą, w tym rozwiązania inteligentnie wykorzystujące wodę i innowacyjne rozwiązania cyfrowe, we wszystkich sektorach; wzywa do podjęcia bardziej zdecydowanych działań międzynarodowych w celu zapobiegania deficytowi wody i ograniczania go, nadmiernej eksploatacji zasobów wodnych, odbudowy ekosystemów zdegradowanych i poprawy zarządzania zasobami wodnymi;

13.wyraża głębokie zaniepokojenie faktem, że według ONZ około 3,5 mld osób nadal nie ma dostępu do bezpiecznie zarządzanych urządzeń sanitarnych, a 1,7 mld osób nie ma nawet dostępu do podstawowych usług; podkreśla, że bezpieczeństwo wodne, a w szczególności dostęp do czystej wody i urządzeń sanitarnych, ma znaczący wpływ na stabilność gospodarczą, odporność na zmianę klimatu i pokój; zwraca w związku z tym uwagę, że bezpieczeństwo wodne stanowi integralną część procesów budowania pokoju; wzywa UE do zwiększenia inwestycji zewnętrznych w dostęp do wody i urządzeń sanitarnych oraz do wzmocnienia wiodącej roli we wspólnym zarządzaniu gospodarką wodną w sytuacjach niestabilności i konfliktu jako środka wspierania stabilności, budowania pokoju, odporności i przystosowania się do zmiany klimatu; ponadto wzywa strony konfliktu, by ich celem działań nie były infrastruktura wodna i energetyczna, zgodnie z ich zobowiązaniami wynikającymi z prawa międzynarodowego;

14.apeluje o lepszą jakość danych i monitorowania, zwłaszcza na nieformalnych osiedlach i w regionach dotkniętych niedoborem wody, oraz o ukierunkowane inwestycje odporne na zmianę klimatu, aby zapewnić długoterminową równowagę i odporność;

15.podkreśla, że należy zająć się problemem zanieczyszczenia wody zarówno u źródła, jak i poprzez zapewnienie dostępu do skutecznego oczyszczania ścieków; podkreśla potrzebę usprawnienia gromadzenia danych na temat jakości i ilości wody słodkiej oraz poprawy ich monitorowania; zachęca partnerstwa publiczno-prywatne do zwiększenia skali infrastruktury wodno-kanalizacyjnej, w tym projektów dotyczących wody i infrastruktury sanitarnej; zachęca do wprowadzenia systemów wczesnego ostrzegania i planowania ryzyka związanego z wodą, aby zapobiec nieodwracalnym stratom; podkreśla znaczenie oczyszczania ścieków dla zdrowia ludności i społeczności; podkreśla ponadto, że ścieki służą jako istotne źródło danych, gdyż dostarczają kluczowych wskaźników umożliwiających śledzenie rozprzestrzeniania się pandemii; podkreśla kluczową rolę monitorowania i gromadzenia danych, które to procesy należy zaprojektować w wykonalny i realistyczny sposób;

16.przypomina, że rozwiązania opracowywane przy uczestnictwie i wiedzy lokalnych społeczności najskuteczniej przyczynią się do osiągnięcia odporności społecznej i odporności tych społeczności na kryzysy związane z wodą; podkreśla znaczenie wspierania budowy zdolności lokalnych społeczności, władz i służb użyteczności publicznej, zwłaszcza w sytuacjach niestabilnych i rozwijających się, w tym przez promowanie rozwiązań dostosowanych do sytuacji lokalnych i trwałych w tych sytuacjach oraz niepozostawiających nikogo w tyle; apeluje o ukierunkowane wsparcie dla kobiet, dzieci i społeczności znajdujących się w najtrudniejszej sytuacji, jeśli chodzi o dostęp do wody i urządzeń sanitarnych;

17.apeluje o stopniową rezygnację z PFAS – począwszy od towarów konsumpcyjnych – związanych ze szkodliwym wpływem na zdrowie ludzkie i środowisko, w oparciu o dowody naukowe, zezwalając na ich stosowanie, gdy nie ma bezpiecznych alternatyw; podkreśla potrzebę zwiększenia inwestycji oraz przyspieszenia badań i rozwoju równoważnych i bezpiecznych alternatyw;

18.wzywa UE do objęcia przewodnictwa w dyplomacji wodnej i we wspieraniu transgranicznej współpracy w dziedzinie wody, w szczególności poprzez zintegrowane zarządzanie zasobami wodnymi, aby wykorzystać ich globalny potencjał dla zrównoważonego rozwoju, praw człowieka, odporności na zmianę klimatu, bezpieczeństwa żywnościowego, ochrony różnorodności biologicznej, zapobiegania konfliktom, budowania trwałego pokoju i równości płci, w tym poprzez pełne włączenie instrumentów i infrastruktury wodnej i sanitarnej odpornych na zmianę klimatu do unijnego programu działań w dziedzinie klimatu; wzywa UE do włączenia transgranicznej gospodarki wodnej i bezpieczeństwa wodnego do unijnej współpracy na rzecz rozwoju i działań humanitarnych; wzywa ponadto UE do dopilnowania, aby wspierane przez UE transgraniczne inicjatywy dotyczące wody, w tym projekty infrastrukturalne finansowane w ramach strategii Global Gateway, uwzględniały potrzeby ludzi, w tym osób żyjących w ubóstwie, oraz grup społecznych słabszych i zmarginalizowanych; apeluje o włączenie do zarządzania wodą kobiet, młodzieży i społeczności rdzennych; zaleca zacieśnienie wielostronnej współpracy w dziedzinie wody, w tym poprzez ratyfikację Konwencji ONZ o ochronie i użytkowaniu cieków transgranicznych i jezior międzynarodowych oraz Konwencji ONZ o prawie pozażeglownego użytkowania międzynarodowych cieków wodnych;

19.wzywa UE i jej państwa członkowskie do włączenia realizacji celów polityki wodnej do innych odpowiednich obszarów polityki, aby zapewnić spójność polityki w różnych obszarach, w tym w polityce rolnej, handlowej i środowiskowej, a także w polityce zewnętrznej, zgodnie z zasadą spójności polityki w dziedzinie rozwoju międzynarodowego;

20.z zadowoleniem przyjmuje pierwszą w historii strategię Komisji na rzecz odporności gospodarki wodnej, w której zobowiązano się do wspierania dostępu do czystej wody pitnej i urządzeń sanitarnych dla co najmniej 70 mln osób; wzywa UE i jej państwa członkowskie do wzmożenia wysiłków w tym zakresie i zlikwidowania luki w realizacji celów zrównoważonego rozwoju nr 6 poprzez skuteczne i pełne wdrożenie tej strategii;

21.wzywa państwa członkowskie do zapewnienia lepszej koordynacji ich programów odporności gospodarki wodnej, ze szczególnym uwzględnieniem odpornych na zmianę klimatu usług i infrastruktury wodno-kanalizacyjnej; apeluje do UE, aby za pośrednictwem inicjatyw Drużyny Europy wspierała budowanie zdolności i wzmocnienie instytucji i zintegrowanego podejścia do zarządzania zasobami wodnymi w krajach partnerskich, celem usprawnienia planowania usług wodno-kanalizacyjnych, zarządzania nimi i ich utrzymania, w tym poprzez partnerstwa z władzami lokalnymi, służbami publicznymi i społeczeństwem obywatelskim; apeluje o bardzo ambitne podejście do wzmocnienia globalnego zarządzania zasobami wodnymi i zaangażowania w tym zakresie na forach wielostronnych, takich jak szczyty G-7, szczyty G-20, dialog z Baku na temat wody na rzecz działań klimatycznych oraz konferencja ONZ w sprawie wody;

22.wyraża zaniepokojenie brakiem postępów w zakresie zrównoważonego wykorzystania oceanów, mórz i zasobów morskich; wzywa UE i państwa członkowskie do wykorzystania zobowiązań podjętych na Konferencji Oceanicznej ONZ w 2025 r. do pilnych działań w obszarze ochrony oceanów oraz do zwiększenia swojego wkładu finansowego w ochronę i odbudowę ekosystemów morskich; wyraża głębokie zaniepokojenie rosnącym poziomem zanieczyszczenia morza; apeluje o opracowanie bardziej zdecydowanych środków i przyspieszenie ich wdrażania w trybie pilnym, aby położyć kres zanieczyszczeniu mórz zarówno na poziomie UE, jak i międzynarodowym; ubolewa, że globalne negocjacje w sprawie pierwszego w historii międzyrządowego traktatu o tworzywach sztucznych zakończyły się niepowodzeniem; apeluje o przyjęcie ambitnego i wiążącego globalnego traktatu w sprawie zanieczyszczenia tworzywami sztucznymi podczas wznowienia negocjacji międzyrządowych w 2026 r.;

23.podkreśla, że powszechny dostęp do czystej i przystępnej cenowo energii to kluczowy horyzontalny czynnik umożliwiający realizację całej Agendy 2030; podkreśla, że osiągnięcie celu zrównoważonego rozwoju nr 7 przyczyni się do realizacji wielu innych celów zrównoważonego rozwoju, w tym związanych z eliminacją ubóstwa, poziomem życia i rozwojem społeczno-gospodarczym, zrównoważonym wzrostem gospodarczym sprzyjającym włączeniu społecznemu, równouprawnieniem płci, zmianą klimatu, bezpieczeństwem żywnościowym, zdrowiem publicznym, zrównoważonymi miastami i społecznościami, czystą wodą i warunkami sanitarnymi;

24.wzywa UE do dalszego wspierania globalnego przejścia na energetykę opartą na odnawialnych źródłach energii, która stanowi kluczową siłę napędową rozwoju gospodarczego, odporności i długoterminowego bezpieczeństwa energetycznego; przypomina o kluczowej roli energii ze źródeł odnawialnych w realizacji celu zrównoważonego rozwoju nr 7;

25.podkreśla, że osiągnięcie celu zrównoważonego rozwoju nr 7 wymaga nowoczesnej i dobrze połączonej europejskiej sieci transportu; uznaje potencjał pakietu dotyczącego europejskich sieci energetycznych w zakresie umożliwienia transgranicznego przepływu przystępnej cenowo energii;

26.podkreśla kluczową rolę przystępnej, zrównoważonej i bezpiecznej energii we wspieraniu zrównoważonego wzrostu gospodarczego, wzmacnianiu bazy przemysłowej UE i ochronie wysokiej jakości zatrudnienia; podkreśla znaczenie wzmocnienia długoterminowej odporności europejskiego systemu energetycznego dzięki zrównoważonym łańcuchom dostaw, wspieraniu innowacji i utrzymaniu konkurencyjnych, dostępnych cenowo i sprawiedliwych kosztów energii, co zapewni obywatelom i przemysłowi niezawodny i dostosowany do przyszłych wyzwań system energetyczny;

27.podkreśla potrzebę dywersyfikacji źródeł energii, w szczególności poprzez zwiększenie produkcji energii ze źródeł odnawialnych, a także potrzebę promowania efektywności energetycznej, ograniczenia emisji gazów cieplarnianych oraz przyspieszenia zrównoważonych i odpowiedzialnych inwestycji w czyste technologie jako kluczowe elementy służące osiągnięciu celu zrównoważonego rozwoju nr 7; apeluje ponadto do Komisji i państw członkowskich, aby wyprzedzały trendy we wdrażaniu odnawialnych źródeł energii i zmniejszały zależność od krajów nienależących do UE;

28.z zadowoleniem przyjmuje fakt, że cel zrównoważonego rozwoju nr 7 jest jednym z celów, w przypadku których odnotowano jak dotąd największe postępy, głównie ze względu na szybki rozwój wytwarzania energii ze źródeł odnawialnych; zachęca Komisję do priorytetowego traktowania kwestii wdrażania efektywnych kosztowo i gospodarnych energetycznie rozwiązań w zakresie energii ze źródeł odnawialnych na potrzeby gospodarstw domowych i przemysłu wraz z krajami partnerskimi poprzez zapewnienie niezbędnego finansowania w tym względzie, a w szczególności poprzez pomoc w uzyskaniu dostępu do finansowania prywatnego; wzywa w szczególności do zwiększenia skali odnawialnych i niezależnych systemów energetycznych w sytuacjach niestabilności i konfliktu, z zastosowaniem podejścia uwzględniającego konflikty, z korzyścią zarówno dla ludności przesiedlonej, jak i społeczności przyjmujących, oraz do wzmocnienia odporności i lokalnego rozwoju gospodarczego i społecznego;

29.podkreśla znaczenie jak najszybszego wycofania paliw kopalnych, zgodnie z celami porozumienia paryskiego i konsensusu z ZEA, oraz wycofania wszystkich dotacji do paliw kopalnych i dotacji szkodliwych dla środowiska zgodnie z 8. unijnym programem działań w zakresie środowiska; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje pierwszą konferencję w sprawie odchodzenia od paliw kopalnych, która odbyła się w Santa Marta (Kolumbia) w dniach 24–29 kwietnia 2026 r.;

30.podkreśla znaczenie promowania inwestycji UE w zdecentralizowane, zrównoważone i odnawialne systemy energetyczne, w tym systemy fotowoltaiczne, minisieci, systemy pozasieciowe i inicjatywy należące do społeczności, w celu zwiększenia wysiłków na rzecz zlikwidowania luki w dostępie do energii, zwłaszcza w krajach partnerskich i w miejscach niestabilnych, uznając jej kluczowy wpływ na edukację, opiekę zdrowotną i ochronę, zwłaszcza w przypadku kobiet i dzieci;

31.podkreśla, że wzrost dostępu do energii można przyspieszyć dzięki partnerstwom między instytucjami publicznymi i sektorem prywatnym; podkreśla, że interwencje i projekty energetyczne powinny opierać się na analizie konfliktogenności i reagować na lokalne realia i potrzeby, aby zmaksymalizować ich transformacyjny wpływ, zwłaszcza tam, gdzie dostęp do energii jest niedostateczny i niestabilny; podkreśla kluczową rolę organizacji społeczeństwa obywatelskiego w tym względzie oraz konieczność konstruktywnego zaangażowania lokalnych interesariuszy;

32.wzywa Komisję do zwiększenia inwestycji UE, zarówno w ramach inicjatywy Global Gateway, jak i proponowanego instrumentu „Globalny wymiar Europy”, zapewniających równe korzyści krajom partnerskim, zwłaszcza pod względem wymiany wiedzy i transferu technologii, szkolenia i zmiany kwalifikacji lokalnej ludności, tworzenia miejsc pracy, dekarbonizacji działalności przemysłowej o emisjach trudno redukowalnych, oraz dostępu do czystszej mobilności i energii;

33.podkreśla potrzebę dalszego rozwoju globalnej współpracy i zrównoważonych łańcuchów wartości w celu zapewnienia, aby surowce krytyczne, które są niezbędne do globalnego bezpieczeństwa energetycznego, a także do transformacji cyfrowej i ekologicznej, były pozyskiwane zgodnie z podejściem opartym na prawach; podkreśla, że podejście to musi uwzględniać potrzeby zarówno po stronie popytu, jak i podaży, w sposób łagodzący negatywne skutki społeczne, środowiskowe i gospodarcze, skutki dla praw człowieka, takie jak praca dzieci, a także skutki dla społeczności lokalnych, oraz przyczyniać się do rozwoju przemysłowego i społeczno-gospodarczego krajów pochodzenia, w tym ich roli w całym łańcuchu wartości surowców krytycznych, a także zapewniać znaczące zaangażowanie w ten proces społeczności lokalnych i społeczeństwa obywatelskiego; podkreśla w związku z tym potrzebę oparcia się na celach i zasadach panelu ONZ ds. minerałów o krytycznym znaczeniu dla przejścia na czystą energię, któremu współprzewodniczy UE, w celu promowania zrównoważonej produkcji minerałów i rozwoju lokalnych łańcuchów wartości;

34.podkreśla znaczenie pełnego i skutecznego udziału ludności rdzennej i społeczności lokalnych w całym łańcuchu wartości surowców krytycznych, zgodnie z Deklaracją praw ludów tubylczych ONZ;

35.przyznaje, że bez właściwego zarządzania rosnące zapotrzebowanie na surowce krytyczne może wzmocnić zależności strategiczne, zwiększyć podatność na zagrożenia geopolityczne i napięcia oraz naruszenia praw człowieka, a także przyczyniać się do wyzwań środowiskowych i społecznych; podkreśla w związku z tym znaczenie wzmocnienia konkurencyjnej i odpornej gospodarki o obiegu zamkniętym, w szczególności poprzez zwiększenie zasobooszczędności, rozwój zdolności do recyklingu i wspieranie innowacji w sektorze surowców wtórnych, z myślą o zmniejszeniu wykorzystania zasobów naturalnych i zależności od surowców krytycznych; w związku z tym apeluje o podjęcie kroków ku zacieśnieniu globalnej współpracy na rzecz zrównoważonego zarządzania zasobami;

36.podkreśla potrzebę zwiększenia skali działań mających na celu zwalczanie ubóstwa energetycznego, zwłaszcza w sytuacji niestabilności i w związku z przesiedleniami; podkreśla, że ubóstwo energetyczne wpływa na poziom życia i zagraża źródłom utrzymania i zdrowiu ludzi, wpływa na świadczenie podstawowych usług i wymaga specjalnych środków dla słabszych grup społecznych, w szczególności kobiet i dzieci, w tym taryf społecznych i dotacji energetycznych;

37.podkreśla, że ubóstwo energetyczne w kontekstach niestabilnych i gdzie dochodzi do przesiedleń osłabia źródła utrzymania, świadczenie podstawowych usług, rozwój ludzki i stabilność społeczną, dotykając w szczególności słabsze grupy społeczne;

38.pochwala ogólne postępy poczynione w realizacji celu zrównoważonego rozwoju nr 9, zwłaszcza duży postęp w rozwoju infrastruktury, włączającym i zrównoważonym wzroście gospodarczym i innowacjach; zauważa jednak, że w poszczególnych krajach i regionach postępy są nierównomierne; uważa, że potrzebne są ukierunkowane działania, aby zniwelować ten podział i zadbać o równe postępy w realizacji celu zrównoważonego rozwoju nr 9;

39.podkreśla strategiczne znaczenie bezpiecznej, zrównoważonej i odpornej infrastruktury, w tym infrastruktury cyfrowej, transportowej, energetycznej i wodnej, dla wspierania rozwoju gospodarczego, poprawy łączności, łagodzenia zmiany klimatu i przystosowania się do niej, a także poprawy rozwoju społecznego, zwłaszcza na obszarach wiejskich i peryferyjnych; apeluje o całościowe podejście do uwzględniania odporności na zmianę klimatu na każdym etapie cyklu życia infrastruktury;

40.podkreśla potrzebę zlikwidowania luk infrastrukturalnych i nierówności społeczno-gospodarczych, w tym związanych z dostępnością cyfrową i ubóstwem energetycznym; podkreśla, że projekty w zakresie infrastruktury i łączności muszą przyczyniać się do tworzenia lokalnej wartości i być zgodne z zasadami powszechnej dostępności, aby przedsięwzięcia infrastrukturalne nie stwarzały nowych barier i zachęcały do pełnego włączenia grup znajdujących się w najtrudniejszej sytuacji; podkreśla potrzebę zapewnienia podejścia uwzględniającego aspekt płci w inwestycjach cyfrowych w celu zlikwidowania przepaści cyfrowej między kobietami a mężczyznami, ponieważ utrzymujące się bariery ograniczają szanse kobiet i dziewcząt na czerpanie korzyści z powstających technologii;

41.podkreśla potrzebę promowania zrównoważonych rozwiązań w celu zmniejszenia śladu środowiskowego przedsiębiorstw we wszystkich sektorach, takich jak odpowiedzialna konsumpcja zasobów, gospodarne podejście do nich i wzmożone działania na rzecz zbudowania gospodarki o obiegu zamkniętym; przypomina znaczenie zasady „zanieczyszczający płaci”;

42.Podkreśla fakt, że chociaż sprzyja konkurencyjności, innowacji i inwestycjom, to włączające i zrównoważone uprzemysłowienie do celów Agendy 2030 i w dalszej perspektywie musi być dostosowane do celów neutralności klimatycznej oraz ochrony środowiska i różnorodności biologicznej, także do celów sprawiedliwej transformacji, która nikogo nie pozostawia samemu sobie; podkreśla w związku z tym potrzebę dalszych inwestycji, aby osiągnąć cel zrównoważonego rozwoju nr 9, w szczególności za pośrednictwem partnerstw publiczno-prywatnych i innych instrumentów zmniejszających ryzyko, w tym za pośrednictwem strategii Global Gateway, oraz innych europejskich instytucji finansowania rozwoju; apeluje o zwiększenie inwestycji publicznych w zieloną, cyfrową i społeczną infrastrukturę, w tym transport publiczny, sieci energetyczne i łączność cyfrową, z wykorzystaniem postępów we wszystkich regionach, zwłaszcza w krajach najsłabiej rozwiniętych; wzywa ponadto UE do dalszego mobilizowania kapitału prywatnego, aby inwestycje stały się atrakcyjne dla inwestorów prywatnych; podkreśla, że aby takie inwestycje były korzystne dla obu stron, powinny wspierać lokalną wartość dodaną, dobre rządy, korzyści podatkowe i wysokie standardy środowiskowe;

43.podkreśla rolę innowacji, badań i rozwoju technologicznego w zwiększaniu wydajności, konkurencyjności i zrównoważonego rozwoju, w tym na rzecz badań, rozwoju i wdrażania technologii zrównoważonych; apeluje o większe wsparcie przedsiębiorczości, kształcenia i szkolenia zawodowego oraz rozwoju umiejętności jako kluczowych czynników sprzyjających innowacjom, wydajności i wzrostowi przemysłowemu sprzyjającemu włączeniu społecznemu, zwłaszcza w krajach o niskich dochodach;

44.apeluje o zacieśnienie współpracy w zakresie transferu technologii, partnerstw badawczych i ekosystemów innowacji między UE a krajami partnerskimi, wspieranie współpracy badawczej i umożliwienie krajom najsłabiej rozwiniętym i krajom o niskim dochodzie przejścia na wyższy poziom globalnych łańcuchów wartości;

45.zwraca uwagę na zagrożenia związane z szybką urbanizacją w połączeniu ze zmianą klimatu, zanieczyszczeniem i utratą różnorodności biologicznej; podkreśla w związku z tym potrzebę uwzględnienia przystosowania się do zmiany klimatu i różnorodności biologicznej w planowaniu urbanistycznym oraz wzmocnienia środków na rzecz odporności obszarów miejskich, w tym przez wspieranie mieszkalnictwa energooszczędnego i odpornego na zmianę klimatu, rozbudowę terenów zielonych na potrzeby odbudowy ekosystemów, zwiększenie gotowości na wypadek klęsk żywiołowych, zapobiegania im i reagowania na nie oraz poprawę gospodarki wodnej i ochrony przeciwpowodziowej; podkreśla ponadto znaczenie zapewnienia gospodarnego użytkowania gruntów i ograniczenia negatywnych skutków niekontrolowanego rozrastania się miast w celu ochrony ekosystemów i osiągnięcia zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich;

46.podkreśla, że osiągnięcie celu zrównoważonego rozwoju nr 11 wymaga skoncentrowania się na problemie nierówności w miastach; podkreśla ponadto, że zmiana klimatu, w tym w środowisku miejskim, w nieproporcjonalny sposób dotyka kobiety i dziewczęta, zwłaszcza te znajdujące się w sytuacji niestabilnej lub podatnej na zagrożenia; wzywa rządy i władze lokalne do zapewnienia sprawiedliwego podziału inwestycji, przeciwdziałania marginalizacji, zwłaszcza na obszarach, które obecnie cierpią na systemowy brak dostępnego i przystępnego cenowo transportu, usług publicznych, lokalnych i zrównoważonych łańcuchów żywnościowych i mieszkań, a jednocześnie do zwrócenia szczególnej uwagi na grupy znajdujące się w trudnej sytuacji i w niekorzystnej sytuacji społeczno-gospodarczej;

47.ubolewa, że dużej części ludności miejskiej nadal brakuje dostępu do przystępnych cenowo, wydajnych i zrównoważonych systemów transportu; zauważa, że poprawa dostępności, przystępności i wykorzystania transportu publicznego, wraz z infrastrukturą transportu niezmotoryzowanego, oraz innych nowatorskich i czystych rozwiązań mobilnościowych, jest kluczowym narzędziem ograniczania zanieczyszczenia powietrza; podkreśla znaczenie zapewnienia odpowiedniej infrastruktury i usług dla osób o ograniczonej możliwości poruszania się, w tym osób niepełnosprawnych;

48.Podkreśla pilną potrzebę dalszego usprawniania i wdrażania systemów zbierania odpadów i gospodarowania nimi, zgodnie z zasadami hierarchii postępowania z odpadami, w tym, w odpowiednich przypadkach, poprzez wykorzystanie technologii cyfrowej i sztucznej inteligencji oraz inwestowanie w systemy ponownego użycia i recyklingu oraz redukcję odpadów; podkreśla rolę przyszłego aktu w sprawie gospodarki o obiegu zamkniętym w realizacji wartości gospodarki o obiegu zamkniętym; apeluje o środki ułatwiające stworzenie prawdziwego unijnego rynku surowców wtórnych;

49.przypomina o pilnej potrzebie wdrożenia rozwiązań w dziedzinie energii i klimatu na szczeblu lokalnym i gminnym, w tym rozwiązań opartych na zasobach przyrody, w celu przeciwdziałania skutkom zmiany klimatu, w tym narażeniu na ekstremalne upały;

50.przypomina o potrzebie działania na rzecz modernizacji, przystępności cenowej i zrównoważonego charakteru mieszkań poprzez zwiększenie skali energooszczędnych i odpornych na zmianę klimatu modeli mieszkaniowych i strategii budowlanych; podkreśla znaczenie zwiększenia inwestycji w tym obszarze, które mogą obejmować inwestycje prywatne i partnerstwa publiczno-prywatne, oraz wzywa UE do wspierania miast w pozyskiwaniu kapitału za pomocą innowacyjnych instrumentów finansowych;

51.uznaje prawo do miejsca do życia w pokoju, bezpieczeństwie i godności za podstawowe prawo człowieka i zauważa, że kryzys przystępności cenowej mieszkań dotyczy nawet trzech miliardów ludzi na całym świecie; podkreśla potrzebę zapewnienia do 2030 r. powszechnego dostępu do godnych, odpowiednich, bezpiecznych, dostępnych, zrównoważonych, energooszczędnych i przystępnych cenowo mieszkań i podstawowych usług, w tym poprzez promowanie polityki mieszkalnictwa publicznego ; wzywa UE do wspierania krajów partnerskich w opracowywaniu polityki w zakresie mieszkalnictwa socjalnego;

52.zachęca do ściślejszej współpracy między miastami, przedsiębiorstwami, instytucjami badawczymi i społeczeństwem obywatelskim nad wspieraniem innowacji, wymianą najlepszych praktyk i zwiększaniem skali udanych rozwiązań miejskich, w tym poprzez partnerstwa między miastami europejskimi i miastami krajów partnerskich, platformy UE i inicjatywy na rzecz wymiany wiedzy;

53.wzywa UE do dalszego opowiadania się za multilateralizmem, międzynarodowym ładem opartym na zasadach oraz systemem ONZ w celu zapewnienia globalnego przywództwa we wdrażaniu Agendy 2030 i wypełnienia luk pozostawionych przez innych poprzez budowanie sojuszy nowych i wzmacnianie istniejących oraz współpracę z globalnymi partnerami nad uruchomieniem finansowania; podkreśla potrzebę wzmocnienia międzynarodowych traktatów i umów, takich jak porozumienie paryskie, Konwencja o różnorodności biologicznej i regionalne inicjatywy na rzecz ochrony przyrody;

54.potwierdza swoje pełne zaangażowanie na rzecz trwałej wartości multilateralizmu oraz podkreśla, że niezbędny jest unowocześniony, wielostronny system zarządzania handlem; przypomina o poparciu UE dla mandatu WTO i trwających negocjacji dotyczących traktatu ONZ w sprawie biznesu i praw człowieka;

55.wyraża zaniepokojenie faktem, że rocznie brakuje około 4 bln USD środków na inwestycje, aby sfinansować osiągnięcie celów zrównoważonego rozwoju, przy czym sytuację tę dodatkowo pogarsza obniżający się poziom oficjalnej pomocy rozwojowej; wzywa UE i państwa członkowskie, by dążyły do zapewnienia wystarczających środków finansowych na realizację zobowiązania do przeznaczania 0,7 % DNB na oficjalną pomoc rozwojową oraz do przeznaczania 0,2 % DNB na oficjalną pomoc rozwojową dla krajów najsłabiej rozwiniętych;

56.zdecydowanie zachęca do zbadania możliwości wykorzystania finansowania prywatnego, w tym za pośrednictwem unii rynków kapitałowych; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje platformę inwestorów w zakresie celów zrównoważonego rozwoju w ramach Programu Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju, która umożliwia przedsiębiorstwom prywatnym określenie „obszarów możliwości inwestycyjnych” przyczyniających się do zrównoważonego rozwoju, oraz zachęca do dalszych inwestycji, w tym za pośrednictwem partnerstw publiczno-prywatnych, służących wypełnieniu luki w finansowaniu celów zrównoważonego rozwoju, z poszanowaniem kryteriów Komitetu Pomocy Rozwojowej Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju; ponadto zachęca do zwalczania nielegalnych przepływów finansowych, unikania opodatkowania i uchylania się od opodatkowania;

57.wyraża głębokie zaniepokojenie perspektywą kryzysu zadłużeniowego w krajach rozwijających się, w szczególności w krajach o niskich dochodach i krajach najsłabiej rozwiniętych, oraz apeluje o redukcję i restrukturyzację zadłużenia krajów dotkniętych kryzysem, jako pierwszy krok, z uwzględnieniem zasad Konferencji Narodów Zjednoczonych do spraw Handlu i Rozwoju dotyczących promowania odpowiedzialnego udzielania i zaciągania pożyczek państwowych oraz zasad OECD dotyczących zdolności obsługi zadłużenia, a także suwerenności zasobów; podkreśla potrzebę wykorzystania dostępnych zasobów w sposób gospodarny i efektywny; dostrzega rolę finansowania w formie dotacji i na warunkach wysoce preferencyjnych oraz instrumentów niegenerujących zadłużenia w zainteresowanych krajach; podkreśla ograniczenia globalnej architektury finansowej i niewystarczające wsparcie międzynarodowe w tym zakresie; podkreśla, że kraje te pilnie potrzebują większych zasobów finansowych i przestrzeni fiskalnej, aby ułatwić znacznie większe inwestycje w cele zrównoważonego rozwoju; odnotowuje w związku z tym trwające negocjacje w sprawie utworzenia i wdrożenia ramowej konwencji ONZ o międzynarodowej współpracy podatkowej;

58.podkreśla, że skuteczne globalne partnerstwa powinny opierać się na wzajemnej współpracy i realizować wspólne cele partnerów; podkreśla znaczenie przejrzystości, dobrych rządów i wymiernego wpływu we wszystkich działaniach w zakresie współpracy na rzecz rozwoju;

59.podkreśla strategiczne znaczenie i potencjał unijnej strategii Global Gateway jako sztandarowego instrumentu służącego wzmocnieniu zrównoważonych partnerstw i zapewnieniu wysokiej jakości infrastruktury, przy jednoczesnym promowaniu norm międzynarodowych i długoterminowego rozwoju gospodarczego i społecznego w krajach partnerskich;

60.zachęca do ściślejszej współpracy z krajami partnerskimi, międzynarodowymi instytucjami finansowymi, regionalnymi bankami rozwoju i lokalnymi zainteresowanymi stronami w celu koordynowania wysiłków na rzecz rozwoju, unikania powielania działań i maksymalizacji wpływu na wspieranie Agendy 2030, zwłaszcza w sytuacjach niestabilności, konfliktu i wysiedleń; podkreśla, że programy współpracy na rzecz rozwoju powinny obejmować jasne mechanizmy oceny skutków i partycypacyjne monitorowanie z udziałem lokalnych zainteresowanych stron;

61.przypomina, że cele zrównoważonego rozwoju są jedynym kompleksowym i uzgodnionym na szczeblu globalnym zestawem celów dotyczących głównych wyzwań, przed jakimi stoją kraje zarówno rozwinięte, jak i rozwijające się, oraz obecnie najlepszym dostępnym narzędziem pozwalającym wyeliminować ich główne przyczyny; potwierdza, że kraje najsłabiej rozwinięte i kraje o niskim dochodzie, jako najsłabsze grupy krajów, potrzebują zwiększenia globalnego wsparcia, aby osiągnąć cele zrównoważonego rozwoju; wzywa UE do kontynuacji i wzmocnienia jej roli w dyskusjach na Forum Politycznym Wysokiego Szczebla 2026, aby utorować drogę do przyspieszonych działań w związku z terminem realizacji Agendy 2030, oraz wypromować przyszłościową agendę na rzecz globalnego zrównoważonego rozwoju po roku 2030;

62.wzywa UE i państwa członkowskie do opracowania planów wdrażania z konkretnymi terminami osiągnięcia celów zrównoważonego rozwoju i wyznaczenia ambitnych celi na okres po 2030 r.; apeluje w związku z tym do Komisji, by dała przykład i opracowała kompleksową strategię, której towarzyszyć będzie uporządkowany plan realizacji celów zrównoważonego rozwoju; z zadowoleniem przyjmuje pierwszy dobrowolny przegląd realizacji celów zrównoważonego rozwoju przeprowadzony przez UE w 2023 r. i uważa, że takie przeglądy należy przeprowadzać regularnie;

63.zwraca uwagę, że cele zrównoważonego rozwoju stanowią również szansę gospodarczą na zbudowanie prawdziwego dobrobytu oraz gospodarki zrównoważonej i włączającej, zwiększenie konkurencji, innowacji i odporności, co umożliwi ludziom godne życie przy pełnym poszanowaniu limitów planetarnych, w tym różnorodności biologicznej i środowiska, wykorzystaniu nowych technologii oraz tworzeniu nowych sektorów gospodarki i miejsc pracy; podkreśla, że przejście na gospodarkę zrównoważoną i odporną powinno promować godną pracę, ochronę socjalną i silne prawa pracownicze na całym świecie;

64.Podkreśla konieczność zapewnienia spójności polityki na rzecz zrównoważonego rozwoju zgodnie z art. 208 TFUE, mającą na celu integrację aspektów gospodarczego, społecznego i środowiskowego zrównoważonego rozwoju na wszystkich etapach cyklu kształtowania polityki w celu wspierania synergii między obszarami polityki, określania i osiągania potencjalnych kompromisów, a także rozwiązania kwestii międzynarodowych skutków ubocznych polityki UE;

65.podkreśla, że niezależne i odpowiednio finansowane społeczeństwo obywatelskie, a także władze i społeczności lokalne, są kluczowymi partnerami w realizacji Agendy 2030; podkreśla potrzebę tworzenia, wspierania i ochrony przestrzeni społeczeństwa obywatelskiego oraz zapewnienia, aby organizacje społeczeństwa obywatelskiego, w tym lokalne organizacje pozarządowe, w znaczący sposób uczestniczyły w osiąganiu celów zrównoważonego rozwoju i otrzymywały odpowiednie długoterminowe i elastyczne finansowanie, zwłaszcza w krajach, w których przestrzeń społeczeństwa obywatelskiego się kurczy;

66.przypomina, że kobiety i dzieci, zwłaszcza dziewczęta, są w nieproporcjonalnym stopniu dotknięte kryzysami gospodarczymi, ograniczoną opieką zdrowotną, zmianą klimatu, przemocą ze względu na płeć i konfliktami oraz że utrzymujące się nierówności nadal ograniczają ich pełny udział w życiu społecznym; podkreśla potrzebę odpowiedniego i elastycznego finansowania, w tym organizacji lokalnych i organizacji działających na rzecz praw kobiet, z których wiele boryka się z poważnymi ograniczeniami finansowymi;

67.podkreśla, że zrównoważony i sprzyjający włączeniu społecznemu wzrost gospodarczy z uwzględnieniem ograniczeń planety, konkurencyjność i innowacje oraz silny sektor prywatny są niezbędnymi czynnikami umożliwiającymi zrównoważony rozwój i dobrostan społeczeństw, a także podkreśla, że cyfryzacja, sztuczna inteligencja i czyste technologie mogą pomóc w osiągnięciu globalnych celów zrównoważonego rozwoju, a zatem powinny odgrywać rolę w wizji rozwoju UE; zachęca UE do wykorzystywania swoich wpływów do realizacji Agendy 2030 w celu osiągnięcia wymiernej poprawy poziomu życia, ograniczenia ubóstwa i rozszerzenia możliwości dla przyszłych pokoleń, w tym poprzez zwiększoną odporność i innowacje;

68.wzywa do przełożenia zobowiązań podjętych podczas Szczytu Przyszłości w 2024 r., paktu dla przyszłości i czwartej międzynarodowej konferencji w Sewilli 2 2025 r. w sprawie finansowania rozwoju na konkretne działania oraz do zwiększenia inwestycji w celu uzupełnienia środków potrzebnych do finansowania zrównoważonego rozwoju; podkreśla, że wszelkie globalne ramy rozwoju na okres po 2030 r. muszą być ambitne, wymierne i ukierunkowane na osiąganie wyników;

69.podkreśla znaczenie umów wielostronnych, w szczególności umów środowiskowych, jako skutecznych mechanizmów promowania współpracy międzynarodowej i realizacji celów zrównoważonego rozwoju, a także zachęca UE do dalszego wzmacniania ich realizacji i wpływu;

70.apeluje, aby wieloletnie ramy finansowe UE na lata 2028–2034 były w pełni spójne z Agendą 2030 i przyczyniały się do osiągnięcia celów zrównoważonego rozwoju; podkreśla, że zaangażowanie UE w osiąganie celów zrównoważonego rozwoju musi być poparte ambitnymi zobowiązaniami finansowymi w kolejnych wieloletnich ramach finansowych na lata 2028–2034; wzywa UE i jej państwa członkowskie do zapewnienia dodatkowego finansowania na rzecz łagodzenia zmiany klimatu i przystosowania się do niej, a także strat i szkód, zgodnie z planem działania Baku–Belém, uzgodnionym na 29. konferencji stron Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (COP 29);

71.zobowiązuje swoją przewodniczącą do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich.