P10_TA(2026)0267De dreiging van oorlogsmisdaden, de toenemende schendingen van het internationaal humanitair recht en de mensenrechtensituatie in El-Obeid, SudanResolutie van het Europees Parlement van 9 juli 2026 over de dreiging van oorlogsmisdaden, de toenemende schendingen van het internationaal humanitair recht en de mensenrechtensituatie in El-Obeid, Sudan (2026/2799(RSP))Het Europees Parlement,

–gezien artikel 150, lid 5, en artikel 136, lid 4, van zijn Reglement,

A.overwegende dat het conflict tussen de Sudanese strijdkrachten (SAF) en de Rapid Support Forces (RSF) is geëscaleerd tot ’s werelds grootste humanitaire crisis, waarbij meer dan 33 miljoen mensen, onder wie 16 miljoen kinderen, hulp nodig hebben en miljoenen mensen hongerlijden en ontheemd raken;

B.overwegende dat de RSF El-Obeid heeft belegerd en naar verluidt een aanstaand grondoffensief voorbereidt; overwegende dat internationale actoren waarschuwen voor het risico van grootschalige wreedheden in El-Obeid, waarbij 500 000 burgers gevaar lopen;

C.overwegende dat de onafhankelijke onderzoeksmissie van de VN heeft vastgesteld dat de verovering van El-Fasher door de RSF de kenmerken van genocide vertoonde, en waarschuwt voor verdere oorlogsmisdaden; overwegende dat verkrachting en andere vormen van seksueel geweld als oorlogswapens worden gebruikt;

D.overwegende dat droneaanvallen op El-Obeid burgers het leven hebben gekost, de stroom- en brandstofvoorziening van de stad hebben vernietigd, de watervoorziening hebben afgesneden en de toegang tot levensreddende basisbenodigdheden hebben ontregeld; overwegende dat het gezondheidszorgstelsel van Sudan op instorten staat;

E.overwegende dat uit betrouwbare bronnen blijkt dat de RSF externe steun ontvangt, onder meer in de vorm van buitenlandse militaire contractanten en levering van militair materieel in strijd met het VN-wapenembargo;

1.veroordeelt in de krachtigste bewoordingen de oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid in Sudan, met name de aanhoudende belegering van El-Obeid door de RSF, en dringt er bij de internationale gemeenschap op aan een herhaling van het bloedbad in El-Fasher te voorkomen en de RSF te dwingen haar belegering van El Obeid op te heffen;

2.dringt er bij alle strijdende partijen tot een staakt-het-vuren te komen, het internationaal humanitair recht na te leven en onmiddellijk een einde te maken aan alle aanvallen op burgers, met inbegrip van seksueel geweld en het opzettelijk uithongeren van mensen;

3.verzoekt de EU dringend meer humanitaire steun te verlenen aan Sudan, onder meer aan overlevenden van seksueel geweld, mensen die honger lijden, intern ontheemden en vluchtelingen; dringt aan op rechtstreekse financiering van de Emergency Response Rooms en andere lokale eerstelijnsorganisaties; benadrukt de noodzaak van humanitaire corridors om te zorgen voor evacuatieroutes voor burgers en toegang van humanitaire hulp tot El-Obeid over de frontlijn en de grenzen heen;

4.dringt er bij de EU op aan om zich aan te sluiten bij de AU en de VN in hun inspanningen om de strijdende partijen tot een staakt-het-vuren te bewegen en een door burgers geleid vredesproces te ondersteunen; verzoekt de EU gerichte sancties op te leggen aan entiteiten en personen die verantwoordelijk zijn voor oorlogsmisdaden in Sudan;

5.veroordeelt alle externe inmenging die de oorlog verder aanwakkert; dringt er bij alle staten, waaronder de VAE, op aan om te stoppen met de financiering van en de levering van wapens of andere steun aan de RSF; dringt er bij de EDEO en de Raad op aan sancties op te leggen aan personen, entiteiten, externe facilitators en particuliere beveiligingsbedrijven, zoals de Global Security Services Group, wegens het schenden van het VN-wapenembargo, en samen te werken met de VN-Veiligheidsraad om het embargo uit te breiden tot heel Sudan;

6.eist dat alle daders ter verantwoording worden geroepen en dringt aan op onafhankelijk onderzoek naar vermeende oorlogsmisdaden; dringt er bij de EU op aan deze inspanningen financieel en politiek te ondersteunen, druk uit te oefenen om de rechtsmacht van het ICC uit te breiden tot heel Sudan, het mandaat van de VN-onderzoeksmissie te steunen en te overwegen de RSF op de EU-terrorismelijst te plaatsen;

7.verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de autoriteiten van Sudan, de Afrikaanse Unie, alsmede de secretaris-generaal van de VN.