ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:ΚΕΦΑΛΑΙΟ IΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 1Αντικείμενο1.Ο παρών κανονισμός θεσπίζει κανόνες που συμβάλλουν στα εξής:α)στα οικοσυστήματα με βιοποικιλότητα και στα ανθεκτικά και παραγωγικά οικοσυστήματα σε όλες τις χερσαίες και θαλάσσιες περιοχές της Ένωσης μέσω της αποκατάστασης των υποβαθμισμένων οικοσυστημάτων· [Τροπολογία 113/αναθ.1]β)στην επίτευξη των πρωταρχικών στόχων της Ένωσης όσον αφορά τον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής και την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή, συμπεριλαμβανομένων της επισιτιστικής ασφάλειας, της ενεργειακής μετάβασης και της κοινωνικής στέγασης· [Τροπολογία 114]γ)στην εκπλήρωση των διεθνών δεσμεύσεων της Ένωσης.2.Με τον παρόντα κανονισμό θεσπίζεται πλαίσιο εντός του οποίου τα κράτη μέλη θέτουν ▌ σε εφαρμογή αποτελεσματικά μέτρα αποκατάστασης βάσει περιοχής με σκοπό να καλύπτουν από κοινού, ως ενωσιακό στόχο, για το σύνολο των περιοχών και των οικοσυστημάτων που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής που ορίζεται στο άρθρο 2, έως το 2030, τουλάχιστον το 20 % των χερσαίων και το 20 % των θαλάσσιων περιοχών ▌ και, έως το 2050, όλα τα οικοσυστήματα που χρήζουν αποκατάστασης.2α. Ο παρών κανονισμός πρέπει να δημιουργήσει συνέργειες και να είναι συνεκτικός με την ισχύουσα και την παρούσα νομοθεσία, λαμβάνοντας υπόψη τις εθνικές αρμοδιότητες, καθώς και να διασφαλίσει τη συνοχή με τη νομοθεσία της Ένωσης, μεταξύ άλλων, για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, τα φυτοπροστατευτικά προϊόντα, τις κρίσιμες πρώτες ύλες, τη γεωργία και τη δασοκομία. [Τροπολογία 116]

Άρθρο 2Γεωγραφικό πεδίο εφαρμογήςΟ παρών κανονισμός εφαρμόζεται στα οικοσυστήματα που αναφέρονται στα άρθρα 4 έως 10:α)στο έδαφος των κρατών μελών·αα)στα παράκτια ύδατα, όπως ορίζονται στην οδηγία 2000/60/ΕΚ, των κρατών μελών, στον θαλάσσιο βυθό τους και στο υπέδαφός τους·β)στα ύδατα, τον θαλάσσιο βυθό και το υπέδαφος στη θαλάσσια πλευρά της γραμμής βάσης από την οποία υπολογίζονται τα χωρικά ύδατα, έως τα όρια της περιοχής όπου ένα κράτος μέλος έχει ή ασκεί κυριαρχικά δικαιώματα ή δικαιοδοσία, σύμφωνα με τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών του 1982 για το Δίκαιο της Θάλασσας.Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται μόνο στα οικοσυστήματα που βρίσκονται στο ευρωπαϊκό έδαφος των κρατών μελών στο οποίο εφαρμόζονται οι Συνθήκες.

Άρθρο 3ΟρισμοίΙσχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:1)«οικοσύστημα»: δυναμικό σύμπλεγμα κοινοτήτων φυτών, ζώων, μυκήτων και μικροοργανισμών, καθώς και του αβιοτικού περιβάλλοντός τους που αλληλοεπηρεάζονται ως μία λειτουργική μονάδα, το οποίο περιλαμβάνει τύπους οικοτόπων, οικοτόπους ειδών και πληθυσμούς ειδών·2)«οικότοπος ενός είδους»: οικότοπος ενός είδους όπως ορίζεται στο άρθρο 1 στοιχείο στ) της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ·3)«αποκατάσταση»: η διαδικασία ενεργητικής ή παθητικής υποβοήθησης της ανάκαμψης ενός οικοσυστήματος προκειμένου να βελτιωθούν η δομή και οι λειτουργίες του με σκοπό τη διατήρηση ή την ενίσχυση της βιοποικιλότητας και της ανθεκτικότητας του οικοσυστήματος· για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού η αποκατάσταση των οικοσυστημάτων γίνεται μέσω της βελτίωσης ώστε να έλθει σε καλή κατάσταση ενός τύπου οικοτόπου, ▌της επαναφοράς του σε ικανοποιητική έκταση αναφοράς και της βελτίωσης σε επαρκή ποιότητα και ποσότητα του οικοτόπου ενός είδους σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφοι 1, 2 και 3 και το άρθρο 5 παράγραφοι 1, 2, και 3 και της εκπλήρωσης στόχων και υποχρεώσεων δυνάμει των άρθρων 6 έως 10 συμπεριλαμβανομένης της επίτευξης ικανοποιητικών επιπέδων των δεικτών που αναφέρονται στο άρθρο 8 παράγραφος 1, στο άρθρο 9 παράγραφος 2 και στο άρθρο 10 παράγραφος 2 ως μέσου διατήρησης ή ενίσχυσης της βιοποικιλότητας και της ανθεκτικότητας του οικοσυστήματος·4)«καλή κατάσταση» ενός τύπου οικοτόπου: κατάσταση κατά την οποία τα βασικά χαρακτηριστικά του, ιδίως η δομή και οι λειτουργίες του και τα τυπικά του είδη ή η τυπική σύνθεση ειδών του αντικατοπτρίζουν το υψηλό επίπεδο οικολογικής ακεραιότητας, σταθερότητας και ανθεκτικότητας που απαιτείται για τη διασφάλιση της μακροχρόνιας διατήρησής του και συνεπώς συμβάλλουν στην επίτευξη ή τη διατήρηση ευνοϊκού καθεστώτος διατήρησης σύμφωνα με το άρθρο 1 στοιχείο ε) της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ, όταν ο σχετικός τύπος οικοτόπου περιλαμβάνεται στο παράρτημα Ι της εν λόγω οδηγίας, και, στα θαλάσσια οικοσυστήματα, συμβάλλουν στην επίτευξη ή τη διατήρηση καλής περιβαλλοντικής κατάστασης σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 5 της οδηγίας 2008/56/ΕΚ·5)«ικανοποιητική έκταση αναφοράς»: η συνολική έκταση ενός τύπου οικοτόπου σε μια δεδομένη βιογεωγραφική περιοχή ή θαλάσσια περιοχή σε εθνικό επίπεδο που θεωρείται η ελάχιστη απαραίτητη για τη διασφάλιση της μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας του τύπου οικοτόπου και των τυπικών ειδών του ή της τυπικής σύνθεσης ειδών του, καθώς και όλων των σημαντικών οικολογικών του παραλλαγών στην περιοχή της φυσικής του κατανομής, και η οποία αποτελείται από την έκταση του τύπου οικοτόπου και, εάν αυτή η έκταση δεν είναι επαρκής, από την έκταση που απαιτείται για την επαναφορά του τύπου οικοτόπου· όταν ο σχετικός τύπος οικοτόπου περιλαμβάνεται στον κατάλογο του παραρτήματος I της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ, η εν λόγω επαναφορά συμβάλλει στην επίτευξη ικανοποιητικής κατάστασης διατήρησης σύμφωνα με το άρθρο 1 στοιχείο ε) της εν λόγω οδηγίας και, στα θαλάσσια οικοσυστήματα, η εν λόγω επαναφορά συμβάλλει στην επίτευξη ή τη διατήρηση καλής περιβαλλοντικής κατάστασης σύμφωνα με το άρθρο 3 σημείο 5 της οδηγίας 2008/56/ΕΚ·6)«επαρκής ποσότητα οικοτόπου»: η ποσότητα οικοτόπου ενός είδους που επιτρέπει την κάλυψη των οικολογικών απαιτήσεων ενός είδους σε οποιοδήποτε στάδιο του βιολογικού του κύκλου, έτσι ώστε να διατηρείται σε μακροπρόθεσμη βάση ως βιώσιμο συστατικό του οικοτόπου του στην περιοχή φυσικής του κατανομής, συμβάλλοντας στην επίτευξη ή τη διατήρηση ικανοποιητικής κατάστασης διατήρησης των ειδών σύμφωνα με το άρθρο 1 στοιχείο θ) της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ για τα είδη που απαριθμούνται στα παραρτήματα II, IV ή V της εν λόγω οδηγίας και διασφαλίζοντας τους πληθυσμούς ειδών άγριων πτηνών που καλύπτονται από την οδηγία 2009/147/ΕΚκαι, επιπλέον, στα θαλάσσια οικοσυστήματα, συμβάλλοντας στην επίτευξη ή τη διατήρηση καλής περιβαλλοντικής κατάστασης σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 5 της οδηγίας 2008/56/ΕΚ·7)«επαρκής ποσότητα οικοτόπου»: η ποσότητα οικοτόπου ενός είδους που επιτρέπει την κάλυψη των οικολογικών απαιτήσεων ενός είδους σε οποιοδήποτε στάδιο του βιολογικού του κύκλου, έτσι ώστε να διατηρείται σε μακροπρόθεσμη βάση ως βιώσιμο συστατικό του οικοτόπου του στην περιοχή φυσικής του κατανομής, συμβάλλοντας στην επίτευξη ή τη διατήρηση ικανοποιητικής κατάστασης διατήρησης των ειδών σύμφωνα με το άρθρο 1 στοιχείο θ) της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ για τα είδη που απαριθμούνται στα παραρτήματα II, IV ή V της εν λόγω οδηγίας και διασφαλίζοντας τους πληθυσμούς ειδών άγριων πτηνών που καλύπτονται από την οδηγία 2009/147/ΕΚκαι, επιπλέον, στα θαλάσσια οικοσυστήματα, συμβάλλοντας στην επίτευξη ή τη διατήρηση καλής περιβαλλοντικής κατάστασης σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 5 της οδηγίας 2008/56/ΕΚ·7α) «υποβάθμιση»: η καθαρή δυσμενής επίπτωση στους τύπους οικοτόπων και στους οικοτόπους ειδών που καλύπτονται από το άρθρο 4 παράγραφοι 6 και 7 και από το άρθρο 5 παράγραφοι 6 και 7, εφόσον η επίπτωση αυτή θα μπορούσε να είναι σημαντική σε σχέση με τον γενικό στόχο των άρθρων 4 και 5 για τη διατήρηση ή την αποκατάσταση των εν λόγω τύπων οικοτόπων και οικοτόπων ειδών σε ικανοποιητική κατάσταση διατήρησης σε εθνικό επίπεδο και, ανάλογα με τον τύπο οικοτόπου ή τον οικότοπο ενός συγκεκριμένου είδους, σε βιογεωγραφικό επίπεδο. [Τροπολογία 117/αναθ.1]8)«επικονιαστής»: άγριο έντομο που μεταφέρει γύρη από τον ανθήρα ενός φυτού στο στίγμα ενός φυτού, επιτρέποντας τη γονιμοποίηση και την παραγωγή σπόρων·9)«μείωση των πληθυσμών επικονιαστών»: μείωση όσον αφορά το πλήθος ή την ποικιλότητα, ή και τα δύο, των επικονιαστών·9α)«αυτόχθονο είδος δένδρου»: είδος δένδρου που απαντάται στην περιοχή φυσικής του κατανομής (παλαιότερης ή υφιστάμενης) και στο δυναμικό διασποράς του (δηλαδή εντός της περιοχής που καταλαμβάνει φυσικά ή θα μπορούσε να καταλάβει χωρίς άμεση ή έμμεση εισαγωγή ή φροντίδα από τον άνθρωπο)· 10)«τοπική διοικητική μονάδα» ή «LAU»: διοικητική διαίρεση χαμηλού επιπέδου ενός κράτους μέλους, χαμηλότερου από επαρχίας, περιφέρειας ή πολιτείας, που θεσπίσθηκε σύμφωνα με το άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1059/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του ΣυμβουλίουΚανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1059/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Μαΐου 2003, για τη θέσπιση μιας κοινής ονοματολογίας των εδαφικών στατιστικών μονάδων (NUTS) (ΕΕ L 154 της 21.6.2003, σ. 1).·10α)«αστικά κέντρα» και «αστικά συμπλέγματα»: εδαφικές μονάδες οι οποίες ταξινομούνται σε πόλεις, κωμοπόλεις και προάστια με χρήση της τυπολογίας βάσει καννάβου, που θεσπίστηκε σύμφωνα με το άρθρο 4β παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1059/2003·11)«πόλεις»: LAU όπου τουλάχιστον το 50 % του πληθυσμού ζει σε ένα ή περισσότερα αστικά κέντρα, υπολογιζόμενο με χρήση του βαθμού αστικοποίησης που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 4β παράγραφος 3 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1059/2003·12)«κωμοπόλεις και προάστια»: LAU όπου λιγότερο από το 50 % του πληθυσμού ζει σε αστικό κέντρο, όμως τουλάχιστον το 50 % του πληθυσμού ζει σε αστικό σύμπλεγμα, υπολογιζόμενο με χρήση του βαθμού αστικοποίησης που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 4β παράγραφος 3 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1059/2003·12α)«περιαστικές περιοχές»: περιοχές που εφάπτονται με αστικά κέντρα ή αστικά συμπλέγματα, συμπεριλαμβανομένων τουλάχιστον όλων των περιοχών εντός 1 χιλιομέτρου από τα εξωτερικά όρια των εν λόγω αστικών κέντρων ή αστικών συμπλεγμάτων, και βρίσκονται στην ίδια πόλη ή στην ίδια κωμόπολη και προάστιο με τα εν λόγω αστικά κέντρα ή αστικά συμπλέγματα·13)«αστικός χώρος πρασίνου»: η συνολική έκταση δένδρων, θάμνων, χαμόδενδρων, μόνιμης ποώδους βλάστησης, λειχήνων και βρύων, μικρών λιμνών και υδάτινων διαδρομών που βρίσκονται εντός πόλεων ή κωμοπόλεων και προαστίων και υπολογίζεται με βάση τα δεδομένα τα οποία παρέχονται από την υπηρεσία παρακολούθησης ξηράς του Copernicus, που συστάθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) 2021/696 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του ΣυμβουλίουΚανονισμός (ΕΕ) 2021/696 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Απριλίου 2021, για τη θέσπιση του ενωσιακού διαστημικού προγράμματος και του Οργανισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το διαστημικό πρόγραμμα, και για την κατάργηση των κανονισμών (ΕΕ) αριθ. 912/2010, (ΕΕ) αριθ. 1285/2013 και (ΕΕ) αριθ. 377/2014 και της απόφασης αριθ. 541/2014/ΕΕ (ΕΕ L 170 της 12.5.2021, σ. 69)., και, εφόσον είναι διαθέσιμα για το σχετικό κράτος μέλος, άλλα κατάλληλα συμπληρωματικά δεδομένα που παρέχονται από το εν λόγω κράτος μέλος·14)«αστική συγκόμωση»: η συνολική έκταση δενδροκάλυψης εντός πόλεων και κωμοπόλεων και προαστίων, που υπολογίζεται με βάση τα δεδομένα πυκνότητας δενδροκάλυψης τα οποία παρέχονται από την υπηρεσία παρακολούθησης ξηράς του Copernicus, που συστάθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) 2021/696 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, και, εφόσον είναι διαθέσιμα για το σχετικό κράτος μέλος, άλλα κατάλληλα συμπληρωματικά δεδομένα που παρέχονται από το εν λόγω κράτος μέλος·14α)«ποταμός ελεύθερης ροής»: ποταμός ή τμήμα ποταμού του οποίου η διαμήκης, πλευρική και κατακόρυφη συνδεσιμότητα δεν παρεμποδίζεται από τεχνητές δομές που σχηματίζουν φραγμό και του οποίου οι φυσικές λειτουργίες παραμένουν σε μεγάλο βαθμό ανεπηρέαστες·14β) «επανύγρανση τυρφώνα»: η διαδικασία μετατροπής αποστραγγισμένου εδάφους τυρφώνα σε υγρό έδαφος·15)«περιοχές πρώτης επιλογής για ανανεώσιμες πηγές ενέργειας»: περιοχές πρώτης επιλογής για ανανεώσιμες πηγές ενέργειας όπως ορίζονται στο άρθρο 2 σημείο 9α) της οδηγίας 2018/2001/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του ΣυμβουλίουΠρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την τροποποίηση της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001 για την προώθηση της χρήσης ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, της οδηγίας 2010/31/ΕΕ για την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων και της οδηγίας 2012/27/ΕΕ για την ενεργειακή απόδοση [COM(2022)0222]..

ΚΕΦΑΛΑΙΟ IIΣΤΟΧΟΙ ΚΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ

Άρθρο 4Αποκατάσταση χερσαίων και παράκτιων οικοσυστημάτων και οικοσυστημάτων γλυκών υδάτων1.Τα κράτη μέλη αποσκοπούν να θεσπίζουν τα μέτρα αποκατάστασης στις περιοχές του δικτύου Natura 2000 που είναι απαραίτητα για την επίτευξη ευνοϊκής κατάσταση διατήρησης των τύπων οικοτόπων που απαριθμούνται στο παράρτημα I και δεν βρίσκονται σε καλή κατάσταση. Τα εν λόγω μέτρα εφαρμόζονται στην περιοχή τύπων οικοτόπων του δικτύου Natura 2000 που παρατίθενται στο παράρτημα I και οι οποίοι δεν βρίσκονται σε καλή κατάσταση, όπως αποτυπώνεται ποσοτικά στο εθνικό σχέδιο αποκατάστασης που αναφέρεται στο άρθρο 12. [Τροπολογία 21]2.Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τα μέτρα αποκατάστασης που είναι απαραίτητα για την αποκατάσταση των τύπων οικοτόπων που παρατίθενται στο παράρτημα I σε περιοχές που δεν καλύπτονται από τους εν λόγω τύπους οικοτόπων. Τα μέτρα αυτά εφαρμόζονται σε περιοχές όπου είναι απαραίτητο για να εξασφαλιστεί η εκπλήρωση των στόχων που ορίζονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου. ▌ [Τροπολογία 99]3.Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τα μέτρα αποκατάστασης για τους χερσαίους και παράκτιους οικοτόπους και τους οικοτόπους γλυκών υδάτων των ειδών που παρατίθενται στα παραρτήματα II, IV και V της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ και για τους χερσαίους και παράκτιους οικοτόπους και τους οικοτόπους γλυκών υδάτων άγριων πτηνών που καλύπτονται από την οδηγία 2009/147/ΕΚ που είναι, επιπλέον των μέτρων αποκατάστασης βάσει των παραγράφων 1 και 2 του παρόντος άρθρου, απαραίτητα για τη βελτίωση της ποιότητας και της ποσότητας των εν λόγω οικοτόπων, μεταξύ άλλων με την επαναφορά τους, καθώς και για την ενίσχυση της συνδεσιμότητας, έως ότου επιτευχθεί επαρκής ποιότητα και ποσότητα των εν λόγω οικοτόπων.4.Ο καθορισμός των καταλληλότερων περιοχών για μέτρα αποκατάστασης σύμφωνα με τις παραγράφους 1, 2 και 3 του παρόντος άρθρου βασίζεται στις βέλτιστες διαθέσιμες γνώσεις και στα πλέον πρόσφατα επιστημονικά στοιχεία για την κατάσταση των τύπων οικοτόπων οι οποίοι παρατίθενται στο παράρτημα I, που μετράται με βάση τη δομή και τις λειτουργίες που είναι απαραίτητες για τη μακροχρόνια συντήρησή τους, συμπεριλαμβανομένων των χαρακτηριστικών ειδών τους, όπως αναφέρονται στο άρθρο 1 στοιχείο ε) της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ, καθώς και για την ποιότητα και ποσότητα των οικοτόπων ειδών που αναφέρονται στην παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου, με χρήση των πληροφοριών που υποβάλλονται δυνάμει του άρθρου 17 της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ και του άρθρου 12 της οδηγίας 2009/147/ΕΚ και, εφόσον συντρέχει περίπτωση, λαμβάνοντας υπόψη την ποικιλομορφία των καταστάσεων στις διάφορες περιοχές, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 11 παράγραφος 9α.4α.Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν, το αργότερο έως το 2030, ότι η κατάσταση είναι γνωστή για το 90 % τουλάχιστον της έκτασης με κατανομή σε όλους τους τύπους οικοτόπων που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι. Η κατάσταση όλων των περιοχών των τύπων οικοτόπων που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι γίνεται γνωστή έως το 2040.5.Τα μέτρα αποκατάστασης που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 λαμβάνουν υπόψη την ανάγκη για βελτιωμένη συνδεσιμότητα μεταξύ των τύπων οικοτόπων που παρατίθενται στο παράρτημα I και λαμβάνουν υπόψη τις οικολογικές απαιτήσεις των ειδών που αναφέρονται στην παράγραφο 3 και είναι απαντούν σε αυτούς τους τύπους οικοτόπων.6.Τα κράτη μέλη προσπαθούν να διασφαλίζουν ότι η συνολική εθνική έκταση σε καλή κατάσταση και η συνολική έκταση με επαρκή ποιότητα των οικοτόπων των ειδών που αναφέρονται στις παραγράφους 1, 2 και 3 δεν μειώνονται σημαντικά με την πάροδο του χρόνου. [Τροπολογία 100]▌ [Τροπολογίες 25, 101 και 121]8.Εκτός των τόπων Natura 2000, ημη εκπλήρωση των υποχρεώσεων που ορίζονται στην παράγραφο 6 ▌ δικαιολογείται εάν προκαλείται από:α)ανωτέρα βία συμπεριλαμβανομένων των φυσικών καταστροφών·β)αναπόφευκτους μετασχηματισμούς οικοτόπων που προκαλούνται άμεσα από την κλιματική αλλαγή· ▌γ)σχέδιο ή έργο υπέρτερου δημόσιου συμφέροντος, που θα καθοριστεί κατά περίπτωση και για το οποίο δεν υπάρχουν λιγότερο επιζήμιες εναλλακτικές λύσεις· ήγα) Σε εξαιρετικές περιστάσεις που συνδέονται με την υλοποίηση ή τη συνέχιση δραστηριοτήτων δημόσιου συμφέροντος, η μη εκπλήρωση των υποχρεώσεων που ορίζονται στην παράγραφο 6 αιτιολογείται, υπό την προϋπόθεση ότι δεν θέτει σε κίνδυνο την επίτευξη των στόχων αποκατάστασης που ορίζονται στις παραγράφους 1, 2 και 3. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με τις εν λόγω εξαιρετικές περιστάσεις και τις αιτιολογούν δεόντως χωρίς καθυστέρηση· ή [Τροπολογία 6]δ)ενέργεια ή παράλειψη τρίτων χωρών για την οποία το οικείο κράτος μέλος δεν είναι υπεύθυνο.8α.Εκτός των τόπων Natura 2000, η υποχρέωση θέσπισης των αναγκαίων μέτρων που ορίζονται στην παράγραφο 7 δεν ισχύει για την υποβάθμιση που προκαλείται από α)ανωτέρα βία συμπεριλαμβανομένων των φυσικών καταστροφών·β)αναπόφευκτους μετασχηματισμούς οικοτόπων που προκαλούνται άμεσα από την κλιματική αλλαγή· γ)σχέδια ή έργα υπέρτερου δημόσιου συμφέροντος για τα οποία δεν υπάρχουν λιγότερο επιζήμιες εναλλακτικές λύσεις· ήδ)ενέργεια ή παράλειψη τρίτων χωρών για την οποία το οικείο κράτος μέλος δεν είναι υπεύθυνο.9.Για τους τόπους Natura 2000, ημη εκπλήρωση της υποχρέωσης που ορίζεται στις παραγράφους 6 και 7 δικαιολογείται εάν προκαλείται από:α)ανωτέρα βία συμπεριλαμβανομένων των φυσικών καταστροφών·β)αναπόφευκτους μετασχηματισμούς οικοτόπων που προκαλούνται άμεσα από την κλιματική αλλαγή· ήγ)σχέδιο ή έργο που έχει εγκριθεί σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 4 της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ.10.Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι σημειώνεται:α)αύξηση της έκτασης οικοτόπων σε καλή κατάσταση για τους τύπους οικοτόπων που παρατίθενται στο παράρτημα I έως ότου τουλάχιστον το 90 % να βρίσκεται σε καλή κατάσταση και έως ότου επιτευχθεί η ικανοποιητική έκταση αναφοράς για κάθε τύπο οικοτόπου σε κάθε βιογεωγραφική περιοχή του οικείου κράτους μέλους·β)αυξανόμενη τάση προς την κατεύθυνση της επαρκούς ποιότητας και ποσότητας των χερσαίων και παράκτιων οικοτόπων και των οικοτόπων γλυκών υδάτων των ειδών που αναφέρονται στα παραρτήματα II, IV και V της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ και των ειδών που καλύπτονται από την οδηγία 2009/147/ΕΚ.10α. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν υπόψη οικονομικές, κοινωνικές και πολιτισμικές απαιτήσεις και περιφερειακές και τοπικές ιδιαιτερότητες, σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 3 της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ, κατά τη λήψη των μέτρων δυνάμει του παρόντος άρθρου. [Τροπολογία 27]

Άρθρο 5Αποκατάσταση θαλάσσιων οικοσυστημάτων1.Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τα μέτρα αποκατάστασης που είναι απαραίτητα για τη βελτίωση και επαναφορά σε καλή κατάσταση των περιοχών τύπων οικοτόπων που παρατίθενται στο παράρτημα II και δεν βρίσκονται σε καλή κατάσταση. Τέτοιου είδους μέτρα εφαρμόζονται:α)στο 30 % τουλάχιστον, έως το 2030, της συνολικής έκτασης των ομάδων 1–6 των τύπων οικοτόπων που περιλαμβάνονται στο παράρτημα ΙI η οποία δεν βρίσκεται σε καλή κατάσταση, όπως αποτυπώνεται ποσοτικά στο εθνικό σχέδιο αποκατάστασης που αναφέρεται στο άρθρο 12·β)στο 60 % τουλάχιστον, έως το 2040, και στο 90 % τουλάχιστον, έως το 2050, της έκτασης καθεμιάς από τις ομάδες 1–6 των τύπων οικοτόπων που παρατίθεται στο παράρτημα ΙI, η οποία δεν βρίσκεται σε καλή κατάσταση, όπως αποτυπώνεται ποσοτικά στο εθνικό σχέδιο αποκατάστασης που αναφέρεται στο άρθρο 12·γ)στα δύο τρίτα του ποσοστού που αναφέρεται στο στοιχείο δ), έως το 2040, της έκτασης της ομάδας 7 των τύπων οικοτόπων που παρατίθεται στο παράρτημα ΙI, η οποία δεν βρίσκεται σε καλή κατάσταση, όπως αποτυπώνεται ποσοτικά στο εθνικό σχέδιο αποκατάστασης που αναφέρεται στο άρθρο 12· καιδ)σε ποσοστό το οποίο καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 2α, έως το 2050, της έκτασης της ομάδας 7 των τύπων οικοτόπων που περιλαμβάνονται στο παράρτημα ΙI η οποία δεν βρίσκεται σε καλή κατάσταση, όπως αποτυπώνεται ποσοτικά στο εθνικό σχέδιο αποκατάστασης που αναφέρεται στο άρθρο 12. Το ποσοστό που αναφέρεται στο στοιχείο δ) της παρούσας παραγράφου καθορίζεται έτσι ώστε να μην εμποδίζει την επίτευξη ή τη διατήρηση της καλής περιβαλλοντικής κατάστασης, όπως ορίζεται δυνάμει του άρθρου 9 παράγραφος 1 της οδηγίας 2008/56/ΕΚ.▌ [Τροπολογία 29]3.Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τα μέτρα αποκατάστασης για τους θαλάσσιους οικοτόπους των ειδών που παρατίθενται στο παράρτημα III και στα παραρτήματα II, IV και V της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ και για τους θαλάσσιους οικοτόπους άγριων πτηνών που καλύπτονται βάσει της οδηγίας 2009/147/ΕΚ που είναι, επιπλέον των μέτρων αποκατάστασης που θεσπίζονται δυνάμει των παραγράφων 1 και 2 του παρόντος άρθρου, απαραίτητα προκειμένου να βελτιωθεί η ποιότητα και η ποσότητα των εν λόγω οικοτόπων, μεταξύ άλλων με την επαναφορά τους, καθώς και να ενισχυθεί η συνδεσιμότητα, έως ότου επιτευχθεί επαρκής ποιότητα και ποσότητα των εν λόγω οικοτόπων.4.Ο καθορισμός των καταλληλότερων περιοχών για μέτρα αποκατάστασης σύμφωνα με τις παραγράφους 1, 2 και 3 του παρόντος άρθρου βασίζεται στις βέλτιστες διαθέσιμες γνώσεις και στην πλέον πρόσφατη τεχνική και επιστημονική πρόοδο για τον καθορισμό της κατάστασης των τύπων οικοτόπων οι οποίοι παρατίθενται στο παράρτημα II, ▌ καθώς και της ποιότητας και της ποσότητας των οικοτόπων των ειδών που αναφέρονται στην παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου, με χρήση των πληροφοριών που υποβάλλονται δυνάμει του άρθρου 17 της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ, του άρθρου 12 της οδηγίας 2009/147/ΕΚ και του άρθρου 17 της οδηγίας 2008/56/ΕΚ.4α.Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν, το αργότερο έως το 2030, ότι η κατάσταση είναι γνωστή για το 50 % τουλάχιστον της έκτασης με κατανομή σε όλους τους τύπους οικοτόπων των ομάδων 1–6 που απαριθμούνται στο παράρτημα IΙ. Η κατάσταση όλων των περιοχών των τύπων οικοτόπων των ομάδων 1–6 που απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙ είναι γνωστή έως το 2040. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν, το αργότερο έως το 2040, ότι η κατάσταση είναι γνωστή για το 50 % τουλάχιστον της έκτασης με κατανομή σε όλους τους τύπους οικοτόπων που απαριθμούνται στην ομάδα 7 του παραρτήματος IΙ. Η κατάσταση όλων των περιοχών των τύπων οικοτόπων της ομάδας 7 που απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙ είναι γνωστή έως το 2050. 5.Τα μέτρα αποκατάστασης που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 εξετάζουν την ανάγκη για βελτιωμένη οικολογική συνοχή και συνδεσιμότητα μεταξύ των τύπων οικοτόπων που παρατίθενται στο παράρτημα II και λαμβάνουν υπόψη τις οικολογικές απαιτήσεις των ειδών που αναφέρονται στην παράγραφο 3 και απαντούν σε αυτούς τους τύπους οικοτόπων.6.Τα κράτη μέλη προσπαθούν να διασφαλίζουν ότι οι περιοχές που υπόκεινται σε μέτρα αποκατάστασης σύμφωνα με τις παραγράφους 1, 2 και 3 παρουσιάζουν συνεχή βελτίωση της κατάστασης των τύπων οικοτόπων που απαριθμούνται στο παράρτημα II έως ότου επιτευχθεί καλή κατάσταση, καθώς και συνεχή βελτίωση της ποιότητας των οικοτόπων των ειδών που αναφέρονται στην παράγραφο 3, έως ότου επιτευχθεί επαρκής ποιότητα των εν λόγω οικοτόπων. Τα κράτη μέλη προσπαθούν να θεσπίσουν, όπου είναι δυνατόν, τα αναγκαία μέτρα με σκοπό να μην υποβαθμίζονται σημαντικά σε εθνικό επίπεδο οι περιοχές στις οποίες έχει επιτευχθεί καλή κατάσταση και επαρκής ποιότητα των οικοτόπων των ειδών. [Τροπολογία 125/αναθ.1]▌ [Τροπολογίες 32, 104 και 126/αναθ.1]8.Εκτός των τόπων Natura 2000, ημη εκπλήρωση των υποχρεώσεων που ορίζονται στην παράγραφο 6 ▌ δικαιολογείται εάν προκαλείται από:α)ανωτέρα βία συμπεριλαμβανομένων των φυσικών καταστροφών·β)αναπόφευκτους μετασχηματισμούς οικοτόπων που προκαλούνται άμεσα από την κλιματική αλλαγή· ▌▌γα) σε εξαιρετικές περιστάσεις που συνδέονται με την υλοποίηση ή τη συνέχιση δραστηριοτήτων δημόσιου συμφέροντος, η μη εκπλήρωση των υποχρεώσεων που ορίζονται στην παράγραφο 6 αιτιολογείται, υπό την προϋπόθεση ότι δεν θέτει σε κίνδυνο την επίτευξη των στόχων αποκατάστασης που ορίζονται στις παραγράφους 1, 2 και 3. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με τις εν λόγω εξαιρετικές περιστάσεις και τις αιτιολογούν δεόντως χωρίς καθυστέρηση· [Τροπολογία 7]δ) ενέργεια ή παράλειψη τρίτων χωρών για την οποία το οικείο κράτος μέλος δεν είναι υπεύθυνο.8α.Εκτός των τόπων Natura 2000, η υποχρέωση θέσπισης των αναγκαίων μέτρων που ορίζονται στην παράγραφο 7 δεν ισχύει για την υποβάθμιση που προκαλείται από α)ανωτέρα βία συμπεριλαμβανομένων των φυσικών καταστροφών·β)αναπόφευκτους μετασχηματισμούς οικοτόπων που προκαλούνται άμεσα από την κλιματική αλλαγή· γ)σχέδια ή έργα υπέρτερου δημόσιου συμφέροντος για τα οποία δεν υπάρχουν λιγότερο επιζήμιες εναλλακτικές λύσεις· ήδ)ενέργεια ή παράλειψη τρίτων χωρών για την οποία το οικείο κράτος μέλος δεν είναι υπεύθυνο.9.Για τους τόπους Natura 2000, ημη εκπλήρωση της υποχρέωσης που ορίζεται στις παραγράφους 6 και 7 δικαιολογείται εάν προκαλείται από:α)ανωτέρα βία, συμπεριλαμβανομένων φυσικών καταστροφών·β)αναπόφευκτους μετασχηματισμούς οικοτόπων που προκαλούνται άμεσα από την κλιματική αλλαγή· ήγ)σχέδιο ή έργο που έχει εγκριθεί σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 4 της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ.10.Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι σημειώνεται:α)αύξηση της έκτασης οικοτόπων σε καλή κατάσταση για τους τύπους οικοτόπων που περιλαμβάνονται στις ομάδες 1–6 του παραρτήματος ΙI έως ότου τουλάχιστον το 90 % να βρίσκεται σε καλή κατάσταση και έως ότου επιτευχθεί η ικανοποιητική έκταση αναφοράς για κάθε τύπο οικοτόπου σε κάθε βιογεωγραφική περιοχή του οικείου κράτους μέλους·αα)αύξηση της έκτασης οικοτόπων σε καλή κατάσταση για τους τύπους οικοτόπων που περιλαμβάνονται στην ομάδα 7 του παραρτήματος ΙI έως ότου τουλάχιστον το ποσοστό που αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχείο δ) να βρίσκεται σε καλή κατάσταση και έως ότου επιτευχθεί η ικανοποιητική έκταση αναφοράς για κάθε τύπο οικοτόπου σε κάθε βιογεωγραφική περιοχή του οικείου κράτους μέλους·β)θετική τάση προς την κατεύθυνση της επαρκούς ποιότητας και ποσότητας των θαλάσσιων οικοτόπων των ειδών που παρατίθενται στο παράρτημα III και στα παραρτήματα II, IV και V της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ και των ειδών που καλύπτονται από την οδηγία 2009/147/ΕΚ.

Άρθρο 5αΕνέργεια από ανανεώσιμες πηγές Για τους σκοπούς του άρθρου 4 παράγραφοι 8 και 8α και του άρθρου 5 παράγραφοι 8 και 8α, ο σχεδιασμός, η κατασκευή και η λειτουργία εγκαταστάσεων παραγωγής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, καθώς και η σύνδεσή τους με το δίκτυο, το ίδιο το σχετικό δίκτυο και οι μονάδες αποθήκευσης θεωρείται ότι εξυπηρετούν υπέρτερο δημόσιο συμφέρον. Τα κράτη μέλη μπορούν να τα εξαιρούν από την απαίτηση να μην υπάρχουν λιγότερο επιζήμιες εναλλακτικές λύσεις δυνάμει του άρθρου 4 παράγραφοι 8 και 8α και του άρθρου 5 παράγραφοι 8 και 8α, εάν έχει διενεργηθεί στρατηγική εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων σύμφωνα με τους όρους που καθορίζονται στην οδηγία 2001/42/ΕΚ ή εάν έχουν υποβληθεί σε εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων σύμφωνα με τους όρους που καθορίζονται στην οδηγία (ΕΕ) 2011/92. Τα κράτη μέλη μπορούν να περιορίζουν, σε δεόντως αιτιολογημένες και ειδικές περιστάσεις, την εφαρμογή αυτών των διατάξεων σε ορισμένα τμήματα της επικράτειάς τους, καθώς και σε ορισμένους τύπους τεχνολογιών ή σε έργα με ορισμένα τεχνικά χαρακτηριστικά σύμφωνα με τις προτεραιότητες που καθορίζονται στα εθνικά ενοποιημένα σχέδιά τους για την ενέργεια και το κλίμα κατά τα οριζόμενα στον κανονισμό (ΕΕ) 2018/1999. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με τους εφαρμοζόμενους περιορισμούς και τους αιτιολογούν.

Άρθρο 5βΕθνική άμυνα1.Κατά τη θέσπιση μέτρων αποκατάστασης για τους σκοπούς του άρθρου 4 παράγραφοι 1, 2 και 3 και του άρθρου 5 παράγραφοι 1, 2 και 3, τα κράτη μέλη μπορούν να εξαιρούν περιοχές που χρησιμοποιούνται για δραστηριότητες που εξυπηρετούν αποκλειστικά σκοπούς εθνικής άμυνας, εάν τα μέτρα αυτά θεωρείται ότι δεν είναι συμβατά με τη συνεχιζόμενη χρήση των εν λόγω περιοχών για στρατιωτικούς σκοπούς.2.Για τους σκοπούς του άρθρου 4 παράγραφοι 8 και 8α και του άρθρου 5 παράγραφοι 8 και 8α, τα κράτη μέλη μπορούν να ορίζουν ότι σχέδια και έργα που προορίζονται αποκλειστικά για την εθνική άμυνα θεωρείται ότι εξυπηρετούν υπέρτερο δημόσιο συμφέρον. Για τους σκοπούς του άρθρου 4 παράγραφοι 8 και 8α και του άρθρου 5 παράγραφοι 8 και 8α, τα κράτη μέλη μπορούν επίσης να εξαιρούν τα εν λόγω σχέδια και έργα από την απαίτηση να αποδεικνύουν ότι δεν υπάρχουν λιγότερο επιζήμιες εναλλακτικές λύσεις. Ωστόσο, όταν εφαρμόζεται η εξαίρεση αυτή, το οικείο κράτος μέλος θεσπίζει μέτρα, στον βαθμό που αυτό είναι εύλογο και εφικτό, με στόχο τον μετριασμό των επιπτώσεων στους τύπους οικοτόπων.

Άρθρο 6Αποκατάσταση αστικών οικοσυστημάτων1.Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι δεν θα υπάρξει καθαρή απώλεια στη συνολική εθνική έκταση αστικού χώρου πρασίνου και αστικής συγκόμωσης σε περιοχές αστικών οικοσυστημάτων, που προσδιορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 2β, έως τις 31 Δεκεμβρίου 2030, σε σύγκριση με το [έτος έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού]. Για να ανταποκριθούν σε αυτή την υποχρέωση τα κράτη μέλη μπορούν να εξαιρούν από την εν λόγω συνολική εθνική έκταση τις περιοχές αστικών οικοσυστημάτων όπου το μερίδιο του αστικού χώρου πρασίνου στα αστικά κέντρα και τα αστικά συμπλέγματα υπερβαίνει το 45 % και το μερίδιο της αστικής συγκόμωσης σε αυτά υπερβαίνει το 10 %.2.Στη συνέχεια, τα κράτη μέλη επιτυγχάνουν αυξητική τάση στη συνολική εθνική έκταση αστικού χώρου πρασίνου, μεταξύ άλλων μέσω της ενσωμάτωσης αστικού χώρου πρασίνου σε κτίρια και υποδομές, σε περιοχές αστικών οικοσυστημάτων, που καθορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 2β, η οποία μετράται ανά έξι έτη μετά τις 31 Δεκεμβρίου 2030, έως ότου επιτευχθεί ικανοποιητικό επίπεδο το οποίο προσδιορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 3.3.Τα κράτη μέλη επιτυγχάνουν σε κάθε περιοχή αστικού οικοσυστήματος, που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 2β, αυξητική τάση της ▌ αστικής συγκόμωσης, η οποία μετράται ανά έξι έτη μετά τις 31 Δεκεμβρίου 2030, έως ότου επιτευχθεί ικανοποιητικό επίπεδο το οποίο προσδιορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 3.

Άρθρο 7Αποκατάσταση της φυσικής συνδεσιμότητας των ποταμών και των φυσικών λειτουργιών των σχετικών πλημμυρικών περιοχών1.Τα κράτη μέλη προβαίνουν σε απογραφή των τεχνητών φραγμών στη ▌ συνδεσιμότητα των επιφανειακών υδάτων και, λαμβάνοντας υπόψη τις κοινωνικοοικονομικές λειτουργίες τους, εντοπίζουν τους φραγμούς που πρέπει να απομακρυνθούν ώστε να συμβάλουν στην επίτευξη των στόχων αποκατάστασης που ορίζονται στο άρθρο 4 του παρόντος κανονισμού και του στόχου αποκατάστασης τουλάχιστον 25 000 χλμ. ποταμών σε ποταμούς ελεύθερης ροής στην Ένωση έως το 0, με την επιφύλαξη της οδηγίας 2000/60/ΕΚ, ιδίως του άρθρου 4 παράγραφοι 3, 5 και 7, και του κανονισμού 1315/2013, και ιδίως του άρθρου 15.2.Τα κράτη μέλη αίρουν τους τεχνητούς φραγμούς στη ▌συνδεσιμότητα των επιφανειακών υδάτων βασιζόμενα στην απογραφή δυνάμει της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, σύμφωνα με το σχέδιο άρσης τους που αναφέρεται στο άρθρο 12 παράγραφος 2 στοιχεία ε) και στ). Κατά την άρση των φραγμών, τα κράτη μέλη δίνουν προτεραιότητα ως επί το πλείστον στους απαρχαιωμένους φραγμούς, οι οποίοι είναι εκείνοι που δεν είναι πλέον απαραίτητοι για την παραγωγή ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, την εσωτερική ναυσιπλοΐα, την υδροδότηση, την αντιπλημμυρική προστασία ή άλλες χρήσεις.3.Τα κράτη μέλη συμπληρώνουν την άρση των φραγμών που αναφέρεται στην παράγραφο 2 με τα μέτρα που είναι αναγκαία για τη βελτίωση των φυσικών λειτουργιών των σχετικών πλημμυρικών περιοχών.4.Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι διατηρούνται η φυσική συνδεσιμότητα των ποταμών και οι φυσικές λειτουργίες των σχετικών πλημμυρικών περιοχών που αποκαθίστανται σύμφωνα με τις παραγράφους 2 και 3.

Άρθρο 8Αποκατάσταση πληθυσμών επικονιαστών1.Τα κράτη μέλη, με την εφαρμογή κατάλληλων και αποτελεσματικών μέτρων, βελτιώνουν την ποικιλότητα των επικονιαστών και αναστρέφουν τη μείωση των πληθυσμών των επικονιαστών το αργότερο έως το 2030 και επιτυγχάνουν στη συνέχεια αυξητική τάση των πληθυσμών τους, μετά την έναρξη ισχύος του κανονισμού και που μετράται κάθε έξι έτη μετά το 2030, έως ότου επιτευχθούν ικανοποιητικά επίπεδα, όπως ορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 3. [Τροπολογία 88]2.Έως ... [εννέα μήνες μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού], η Επιτροπή εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 20 με σκοπό τη θέσπιση μεθόδου που βασίζεται σε επιστημονικά στοιχεία για την παρακολούθηση της ποικιλότητας και των πληθυσμών των επικονιαστών. ▌[Τροπολογία 89]3.Η μέθοδος που αναφέρεται στην παράγραφο 2 παρέχει στα κράτη μέλη καθοδήγηση για τον καθορισμό ικανοποιητικών επιπέδων σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 3 και τυποποιημένη προσέγγιση για τη συλλογή ετήσιων δεδομένων σχετικά με την αφθονία και ποικιλότητα των ειδών επικονιαστών σε ολόκληρα τα οικοσυστήματα για την αξιολόγηση των τάσεων του πληθυσμού τους και της αποτελεσματικότητας των μέτρων αποκατάστασης που έχουν εγκριθεί από τα κράτη μέλη σύμφωνα με την παράγραφο 1 του εν λόγω άρθρου. [Τροπολογία 90]3α.Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή εξασφαλίζουν ότι τα δεδομένα παρακολούθησης προέρχονται από επαρκή αριθμό τόπων ώστε να διασφαλίζεται η αντιπροσωπευτικότητα σε ολόκληρη την επικράτεια. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν τη διάθεση επαρκών πόρων για την παρακολούθηση και την προώθηση των επιστημονικών γνώσεων των πολιτών. [Τροπολογία 91]3β.Η Επιτροπή και οι σχετικοί οργανισμοί της Ένωσης, ιδίως ο ΕΟΠ, η EFSA και ο ECHA, αντιμετωπίζουν από κοινού τις κύριες πιέσεις που αντιμετωπίζουν οι επικονιαστές και στηρίζουν τα κράτη μέλη κατόπιν αιτήματός τους. [Τροπολογία 92]▌ [Τροπολογία 34]

Άρθρο 10Αποκατάσταση δασικών οικοσυστημάτων1.Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τα μέτρα αποκατάστασης που είναι αναγκαία για την ενίσχυση της βιοποικιλότητας των δασικών οικοσυστημάτων, επιπλέον των περιοχών που υπόκεινται σε μέτρα αποκατάστασης σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφοι 1, 2 και 3.2.Τα κράτη μέλη επιτυγχάνουν αυξητική τάση σε εθνικό επίπεδο για καθέναν από τους ακόλουθους δείκτες στα δασικά οικοσυστήματα, όπως ορίζονται περαιτέρω στο παράρτημα VI, οι οποίοι μετρώνται κατά την περίοδο από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού έως τις 31 Δεκεμβρίου 2030 και στη συνέχεια ανά εξαετία, έως ότου επιτευχθούν τα ικανοποιητικά επίπεδα που προσδιορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 3:▌ [Τροπολογία 129/αναθ.1]▌ [Τροπολογία 130/αναθ.1]▌γ)δείκτης κοινών δασικών πτηνών·▌2α.Τα κράτη μέλη επιτυγχάνουν αυξητική τάση σε εθνικό επίπεδο για τρεις από τους ακόλουθους δείκτες στα δασικά οικοσυστήματα, όπως ορίζονται περαιτέρω στο παράρτημα VI, οι οποίοι επιλέγονται με βάση την ικανότητά τους να αποδεικνύουν την ενίσχυση της βιοποικιλότητας των δασικών οικοσυστημάτων εντός του οικείου κράτους μέλους. Η τάση μετράται κατά την περίοδο από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού έως τις 31 Δεκεμβρίου 2030 και στη συνέχεια ανά έξι έτη, έως ότου επιτευχθούν τα ικανοποιητικά επίπεδα που προσδιορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 3:α)ποσοστό δασών με μη ομήλικη δομή·β)δασική συνδεσιμότητα· γ)απόθεμα οργανικού άνθρακα·δ)ποσοστό δασών που κυριαρχούνται από αυτόχθονα είδη δένδρων·ε)ποικιλότητα ειδών δένδρων.3.Η μη εκπλήρωση των υποχρεώσεων που καθορίζονται στις παραγράφους 2 και 2α δικαιολογείται εάν προκαλείται από:α)περιπτώσεις ανωτέρας βίας μεγάλης κλίμακας, συμπεριλαμβανομένων των φυσικών καταστροφών, ιδίως απρόβλεπτων και ανεξέλεγκτων δασικών πυρκαγιών· ήβ)αναπόφευκτους μετασχηματισμούς οικοτόπων που προκαλούνται άμεσα από την κλιματική αλλαγή.

Άρθρο 10αΦύτευση τριών δισεκατομμυρίων επιπλέον δέντρων1.Κατά τον προσδιορισμό και την εφαρμογή των μέτρων αποκατάστασης για την επίτευξη των στόχων και των υποχρεώσεων που ορίζονται στα άρθρα 4, 6, 9 και 10, τα κράτη μέλη συμβάλλουν στην επίτευξη του στόχου της Ένωσης για φύτευση τουλάχιστον τριών δισεκατομμυρίων επιπλέον δέντρων έως το 2030.2.Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι ο στόχος που ορίζεται στην παράγραφο 1 επιτυγχάνεται με πλήρη σεβασμό των οικολογικών αρχών, διασφαλίζοντας την ποικιλότητα των ειδών, δίνοντας προτεραιότητα στα αυτόχθονα είδη δένδρων, με εξαίρεση, σε πολύ ειδικές περιπτώσεις και συνθήκες, μη αυτόχθονα είδη προσαρμοσμένα στο τοπικό έδαφος, το κλίμα και το οικολογικό πλαίσιο και τις συνθήκες των οικοτόπων που συμβάλλουν στην ενίσχυση της ανθεκτικότητας στην κλιματική αλλαγή. Τα μέτρα για την επίτευξη του στόχου αποσκοπούν στην αύξηση της συνδεσιμότητας και βασίζονται στην αναδάσωση, τη βιώσιμη αναδάσωση και τον οικολογικό προσανατολισμό των αστικών περιοχών.3.Τα δέντρα τα οποία φυτεύονται για σκοπούς συγκομιδής δεν λαμβάνονται υπόψη για τον στόχο που ορίζεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου. [Τροπολογία 80]

ΚΕΦΑΛΑΙΟ IIIΕΘΝΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ

Άρθρο 11Εκπόνηση των εθνικών σχεδίων αποκατάστασης1.Τα κράτη μέλη καταρτίζουν εθνικά σχέδια αποκατάστασης και διενεργούν την προπαρασκευαστική παρακολούθηση και έρευνα που απαιτούνται για τον προσδιορισμό των μέτρων αποκατάστασης τα οποία είναι απαραίτητα για την συμβολή στην εκπλήρωση των στόχων και των υποχρεώσεων της Ένωσης που ορίζονται στα άρθρα 4 έως 10, λαμβάνοντας υπόψη τα πλέον πρόσφατα επιστημονικά στοιχεία, τις ανάγκες των τοπικών κοινοτήτων, μεταξύ άλλων των αστικών, τα πλέον οικονομικώς αποδοτικά μέτρα και τον κοινωνικοοικονομικό αντίκτυπο των εν λόγω μέτρων. Είναι απαραίτητη η κατάλληλη συμμετοχή των ενδιαφερόμενων μερών, συμπεριλαμβανομένων των ιδιοκτητών γης και των διαχειριστών γης, σε κάθε στάδιο της διαδικασίας. [Τροπολογία 35]2.Τα κράτη μέλη προσδιορίζουν ποσοτικά την έκταση που πρέπει να αποκατασταθεί ώστε να επιτευχθούν οι στόχοι αποκατάστασης που ορίζονται στα άρθρα 4 και 5, λαμβάνοντας υπόψη την κατάσταση των τύπων οικοτόπων που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφοι 1 και 2 και στο άρθρο 5 παράγραφοι 1 και 2, καθώς και την ποιότητα και ποσότητα των οικοτόπων των ειδών που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 3 και στο άρθρο 5 παράγραφος 3 και απαντούν στην επικράτειά τους ▌. Ο ποσοτικός προσδιορισμός βασίζεται, μεταξύ άλλων, στις ακόλουθες πληροφορίες:α)για κάθε τύπο οικοτόπου:i)στη συνολική έκταση του οικοτόπου και σε χάρτη της τρέχουσας κατανομής της·ii)στην έκταση του οικοτόπου που δεν βρίσκεται σε καλή κατάσταση·iii)στην ικανοποιητική έκταση αναφοράς λαμβανομένων υπόψη των καταγραφών ιστορικής κατανομής και των προβλεπόμενων αλλαγών στις περιβαλλοντικές συνθήκες λόγω της κλιματικής αλλαγής·▌ [Τροπολογία 37]β)στην επαρκή ποιότητα και ποσότητα των οικοτόπων των ειδών που απαιτούνται για την επίτευξη της ικανοποιητικής κατάστασης διατήρησής τους, λαμβανομένων υπόψη των περιοχών που είναι οι καταλληλότερες για την αποκατάσταση των εν λόγω οικοτόπων λαμβανομένων υπόψη των αλλαγών λόγω της κλιματικής αλλαγής και των ρόλων που διαδραματίζει η γη όσον αφορά την παραγωγή τροφίμων και τις αντικρουόμενες ανάγκες των οικοτόπων και των ειδών· [Τροπολογία 38]βα)για τον ποσοτικό προσδιορισμό της έκτασης κάθε τύπου οικοτόπου που πρέπει να αποκατασταθεί προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι αποκατάστασης που ορίζονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο α) και στο άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχείο α), η έκταση οικοτόπου που δεν βρίσκεται σε καλή κατάσταση όπως αναφέρεται στο στοιχείο α) σημείο ii) περιλαμβάνει μόνο εκτάσεις για τις οποίες είναι γνωστή η κατάσταση. ββ)για τον ποσοτικό προσδιορισμό της έκτασης κάθε τύπου οικοτόπου που πρέπει να αποκατασταθεί προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι αποκατάστασης που ορίζονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο β) και στο άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχεία β), γ) και δ), η έκταση οικοτόπου που δεν βρίσκεται σε καλή κατάσταση όπως αναφέρεται στο στοιχείο α) σημείο ii) περιλαμβάνει μόνο εκτάσεις για τις οποίες η κατάσταση είναι γνωστή ή πρόκειται να γίνει γνωστή σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 4α και το άρθρο 5 παράγραφος 4α·βγ) στη σκοπιμότητα της αποκατάστασης, στην οικονομική αποτελεσματικότητα και στη σύγκρουση κοινωνικοοικονομικών συμφερόντων· [Τροπολογία 39]βδ) στην πυκνότητα του πληθυσμού και στην έλλειψη χώρου στα κράτη μέλη. [Τροπολογία 40]2α. Η χρηματοδότηση των χρηματοδοτικών κενών σε σχέση με την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού διασφαλίζεται χωρίς τη χρήση χρηματοδότησης από την ΚΓΠ, την ΚΑλΠ ή άλλες ροές χρηματοδότησης της γεωργίας και της αλιείας. [Τροπολογία 134]]2β.Όσον αφορά την ομάδα 7 των τύπων οικοτόπων που απαριθμούνται στο παράρτημα II, τα κράτη μέλη καθορίζουν το ποσοστό που αναφέρεται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχείο δ). 2γ.Τα κράτη μέλη προσδιορίζουν και χαρτογραφούν τις περιοχές αστικών οικοσυστημάτων που αναφέρονται στο άρθρο 6 για όλες τις πόλεις και τις κωμοπόλεις και τα προάστια τους.Η περιοχή αστικού οικοσυστήματος πόλης ή κωμόπολης και προαστίου περιλαμβάνει:α)ολόκληρη την πόλη ή την κωμόπολη και το προάστιο· ήβ)τμήματα της πόλης ή της κωμόπολης και του προαστίου, συμπεριλαμβανομένων τουλάχιστον των αστικών του κέντρων, των αστικών συμπλεγμάτων και, εάν το οικείο κράτος μέλος το κρίνει σκόπιμο, των περιαστικών περιοχών.Τα κράτη μέλη μπορούν να συγκεντρώνουν τις περιοχές αστικών οικοσυστημάτων δύο ή περισσότερων παρακείμενων πόλεων και/ή κωμοπόλεων και προαστίων σε μία περιοχή αστικού οικοσυστήματος κοινή για τις εν λόγω πόλεις και/ή κωμοπόλεις και προάστια.3.Τα κράτη μέλη καθορίζουν, το αργότερο έως το 2030, ικανοποιητικά επίπεδα για καθέναν από τους δείκτες που αναφέρονται στο άρθρο 8 παράγραφος 1, στο άρθρο 9 παράγραφος 2, και στο άρθρο 10 παράγραφος 2, για καθέναν από τους επιλεγμένους δείκτες του άρθρου 10 παράγραφος 2α και για τον αστικό χώρο πρασίνου που αναφέρεται στο άρθρο 6 παράγραφος 2 και για την αστική συγκόμωση που αναφέρεται στο άρθρο 6 παράγραφος 3, μέσω ανοικτής και αποτελεσματικής διαδικασίας και αξιολόγησης με βάση τα πλέον πρόσφατα επιστημονικά στοιχεία ▌, το πλαίσιο καθοδήγησης που αναφέρεται στο άρθρο 17 παράγραφος 9α και, εφόσον υφίσταται, το πλαίσιο καθοδήγησης που αναφέρεται στο άρθρο 17 παράγραφος 9.4.Τα κράτη μέλη προσδιορίζουν και χαρτογραφούν τις γεωργικές και δασικές περιοχές που χρήζουν αποκατάστασης, ιδίως τις περιοχές που, λόγω εντατικοποίησης ή άλλων παραγόντων διαχείρισης, χρειάζονται ενισχυμένη συνδεσιμότητα και ποικιλομορφία τοπίου.4α.Τα κράτη μέλη δύνανται, εντός ενός έτους από την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού, να αναπτύσσουν μεθοδολογία που θα συμπληρώνει τη μεθοδολογία που αναφέρεται στο παράρτημα IV, με σκοπό την παρακολούθηση χαρακτηριστικών τοπίου υψηλής ποικιλομορφίας που δεν καλύπτονται από την κοινή μέθοδο που αναφέρεται στην περιγραφή των χαρακτηριστικών τοπίου υψηλής ποικιλομορφίας στο εν λόγω παράρτημα. Η Επιτροπή παρέχει καθοδήγηση σχετικά με το πλαίσιο ανάπτυξης της εν λόγω μεθοδολογίας εντός ενός μηνός από την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού.4β.Τα κράτη μέλη, κατά περίπτωση, καθορίζουν τη μείωση του βαθμού επανύγρανσης τυρφώνων, όπως αναφέρεται στο άρθρο 9 παράγραφος 4 πέμπτο εδάφιο. 5.Τα κράτη μέλη εντοπίζουν συνέργειες με τον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής, την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή, την ουδετερότητα ως προς την υποβάθμιση της γης και την πρόληψη των καταστροφών και δίνουν ανάλογη προτεραιότητα στα μέτρα αποκατάστασης. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν επίσης υπόψη:α)το ενοποιημένο εθνικό τους σχέδιο για την ενέργεια και το κλίμα που αναφέρεται στο άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999·β)τη μακροπρόθεσμη στρατηγική τους που αναφέρεται στο άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999·γ)τον δεσμευτικό στόχο σε επίπεδο Ένωσης για το 2030 που ορίζεται στο άρθρο 3 της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.6.Τα κράτη μέλη συντονίζουν την ανάπτυξη εθνικών σχεδίων αποκατάστασης με τη χαρτογράφηση των περιοχών που απαιτούνται προκειμένου να ανταποκριθούν τουλάχιστον στις εθνικές τους συνεισφορές για την επίτευξη του στόχου ανανεώσιμων πηγών ενέργειας για το 2030 και, κατά περίπτωση, με τον καθορισμό των περιοχών επιτάχυνσης των ανανεώσιμων πηγών και των ειδικών περιοχών υποδομών. Κατά την κατάρτιση των σχεδίων αποκατάστασης της φύσης, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν συνέργειες με την ανάπτυξη των υποδομών ανανεώσιμης ενέργειας και ενέργειας και με τις ήδη καθορισμένες περιοχές επιτάχυνσης των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και τις ειδικές περιοχές υποδομών και διασφαλίζουν ότι η λειτουργία αυτών των περιοχών ▌ για ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, συμπεριλαμβανομένων των διαδικασιών αδειοδότησης που ισχύουν για τις περιοχές αυτές για ανανεώσιμες πηγές ενέργειας ▌οι οποίες προβλέπονται από την οδηγία (ΕΕ) 2018/2001, καθώς και η λειτουργία των έργων δικτύου που είναι αναγκαία για την ενσωμάτωση της ανανεώσιμης ενέργειας στο σύστημα ηλεκτρικής ενέργειας και οι αντίστοιχες διαδικασίες αδειοδότησης, παραμένουν αμετάβλητες.7.Κατά την εκπόνηση των εθνικών σχεδίων αποκατάστασης, τα κράτη μέλη λαμβάνουν ιδίως υπόψη τα ακόλουθα:α)μέτρα διατήρησης που θεσπίστηκαν για τόπους Natura 2000 σύμφωνα με την οδηγία 92/43/ΕΟΚ·β)πλαίσια δράσης προτεραιότητας που καταρτίστηκαν σύμφωνα με την οδηγία 92/43/ΕΟΚ·γ)μέτρα για την επίτευξη καλής ποσοτικής, οικολογικής και χημικής κατάστασης των υδατικών συστημάτων που περιλαμβάνονται σε προγράμματα μέτρων και σχέδια διαχείρισης λεκάνης απορροής ποταμού, τα οποία εκπονούνται σύμφωνα με την οδηγία 2000/60/ΕΚ και σε σχέδια διαχείρισης των κινδύνων πλημμύρας που θεσπίζονται σύμφωνα με την οδηγία 2000/60/ΕΚ·δ)κατά περίπτωση, θαλάσσιες στρατηγικές για την επίτευξη καλής περιβαλλοντικής κατάστασης για όλες τις θαλάσσιες περιοχές της Ένωσης που εκπονούνται σύμφωνα με την οδηγία 2008/56/ΕΚ·ε)εθνικά προγράμματα ελέγχου της ατμοσφαιρικής ρύπανσης που εκπονούνται βάσει της οδηγίας (ΕΕ) 2016/2284·στ)εθνικές στρατηγικές και σχέδια δράσης για τη βιοποικιλότητα που αναπτύσσονται σύμφωνα με το άρθρο 6 της σύμβασης για τη βιολογική ποικιλότητα·ζ)κατά περίπτωση, μέτρα διατήρησης και διαχείρισης που θεσπίζονται στο πλαίσιο της κοινής αλιευτικής πολιτικής·η)στρατηγικά σχέδια της ΚΓΠ που καταρτίζονται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) 2021/2115.8.Τα κράτη μέλη, κατά την εκπόνηση των εθνικών σχεδίων αποκατάστασης, μπορούν να χρησιμοποιούν τα διάφορα παραδείγματα μέτρων αποκατάστασης που παρατίθενται στο παράρτημα VII, ανάλογα με τις ειδικές εθνικές και τοπικές συνθήκες, και τα πλέον πρόσφατα επιστημονικά στοιχεία.9.Κατά την κατάρτιση των εθνικών σχεδίων αποκατάστασης, τα κράτη μέλη έχουν ως στόχο τη βελτιστοποίηση των οικολογικών, οικονομικών και κοινωνικών λειτουργιών των οικοσυστημάτων, καθώς και τη συμβολή τους στη βιώσιμη ανάπτυξη των σχετικών περιφερειών και κοινοτήτων.9α.Όταν τα κράτη μέλη καταρτίζουν τα εθνικά σχέδια αποκατάστασης, μπορούν να λαμβάνουν υπόψη σε αυτά την ποικιλομορφία των καταστάσεων στις διάφορες περιοχές που είναι συνυφασμένη με τις κοινωνικές, οικονομικές και πολιτιστικές απαιτήσεις, τα περιφερειακά και τοπικά χαρακτηριστικά και την πυκνότητα του πληθυσμού. Εφόσον συντρέχει περίπτωση, θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η ειδική κατάσταση των εξόχως απόκεντρων περιοχών της Ένωσης, όπως ο απομακρυσμένος ή νησιωτικός χαρακτήρας, το μικρό μέγεθος, η δύσκολη τοπογραφία και το κλίμα, καθώς και η πλούσια βιοποικιλότητά τους και το κόστος που σχετίζεται με την προστασία και την αποκατάσταση των οικοσυστημάτων τους. 10.Τα κράτη μέλη ενθαρρύνουν, όπου είναι δυνατόν, συνέργειες με τα εθνικά σχέδια αποκατάστασης άλλων κρατών μελών, ιδίως για οικοσυστήματα που εκτείνονται πέραν των συνόρων ή όταν τα κράτη μέλη μοιράζονται θαλάσσια περιφέρεια ή υποπεριφέρεια κατά την έννοια της οδηγίας 2008/56/ΕΚ.10α.Τα κράτη μέλη μπορούν, όπου είναι εφικτό και κατάλληλο, για τον σκοπό της κατάρτισης και εφαρμογής εθνικών σχεδίων αποκατάστασης, σε σχέση με την αποκατάσταση και την επαναφορά των θαλάσσιων οικοσυστημάτων, να χρησιμοποιούν υφιστάμενες περιφερειακές θεσμικές δομές συνεργασίας.10β.Όταν τα κράτη μέλη εντοπίζουν ένα ζήτημα το οποίο είναι πιθανό να εμποδίσει την εκπλήρωση των υποχρεώσεων αποκατάστασης και επαναφοράς των θαλάσσιων οικοσυστημάτων και το οποίο απαιτεί μέτρα για τα οποία δεν είναι αρμόδια, απευθύνονται, μεμονωμένα ή από κοινού, όπου απαιτείται, στα κράτη μέλη, στην Επιτροπή ή σε διεθνείς οργανισμούς, περιγράφοντας τα εντοπισθέντα ζητήματα και τα πιθανά μέτρα, με σκοπό την εξέταση και την ενδεχόμενη υιοθέτησή τους.11.Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι η εκπόνηση του σχεδίου αποκατάστασης είναι ανοιχτή, διαφανής, χωρίς αποκλεισμούς και αποτελεσματική και ότι το κοινό, ιδίως οι ιδιοκτήτες γης, οι διαχειριστές γης, οι ναυτιλιακούς φορείς και άλλοι σχετικοί παράγοντες, όπως οι υπηρεσίες συμβουλευτικής και γεωργικών εφαρμογών, σε συμμόρφωση με την αρχή της προηγούμενης και ενημερωμένης συγκατάθεσης, δίνονται έγκαιρα και αποτελεσματικές ευκαιρίες συμμετοχής στην προετοιμασία του σχεδίου. Οι τοπικές και περιφερειακές αρχές, καθώς και οι αρμόδιες διαχειριστικές αρχές, συμμετέχουν δεόντως στην κατάρτιση του σχεδίου. Οι διαβουλεύσεις συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις που ορίζονται στα άρθρα 4 έως 10 της οδηγίας 2001/42/ΕΚ. [Τροπολογία 12]

Άρθρο 12Περιεχόμενο των εθνικών σχεδίων αποκατάστασης1.Το εθνικό σχέδιο αποκατάστασης καλύπτει την περίοδο έως το 2050, με ενδιάμεσες προθεσμίες που αντιστοιχούν στους στόχους και τις υποχρεώσεις που ορίζονται στα άρθρα 4 έως 10.1α.Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, το εθνικό σχέδιο αποκατάστασης που υποβάλλεται σύμφωνα με το άρθρο 13 και το άρθρο 14 παράγραφος 6 μπορεί, όσον αφορά την περίοδο μετά τον Ιούνιο του 2032, και έως ότου επανεξεταστεί σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 1, να περιορίζεται σε στρατηγική επισκόπηση:α)των στοιχείων της παραγράφου 2· καιβ)των περιεχομένων των παραγράφων 3 και 3α.Το αναθεωρημένο εθνικό σχέδιο αποκατάστασης που προκύπτει από την επανεξέταση που πρόκειται να πραγματοποιηθεί πριν από τον Ιούλιο του 2032 σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 1 μπορεί, όσον αφορά την περίοδο μετά τον Ιούνιο του 2042, και έως ότου αναθεωρηθεί πριν από τον Ιούλιο του 2042 σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 1, να περιορίζεται σε στρατηγική επισκόπηση των εν λόγω στοιχείων και περιεχομένων. 2.Τα κράτη μέλη περιλαμβάνουν τα ακόλουθα στοιχεία στο εθνικό τους σχέδιο αποκατάστασης, χρησιμοποιώντας τον ενιαίο μορφότυπο που καθορίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 4 του παρόντος άρθρου:α)τον ποσοτικό προσδιορισμό των περιοχών που πρόκειται να αποκατασταθούν με σκοπό την επίτευξη των στόχων αποκατάστασης που ορίζονται στα άρθρα 4 έως 10 με βάση τις προπαρασκευαστικές εργασίες που πραγματοποιήθηκαν σύμφωνα με το άρθρο 11 και τους ενδεικτικούς χάρτες των ενδεχόμενων προς αποκατάσταση περιοχών.β)περιγραφή των μέτρων αποκατάστασης που σχεδιάζονται, ή εφαρμόζονται, για την επίτευξη των στόχων και των υποχρεώσεων που ορίζονται στα άρθρα 4 έως 10 και προδιαγραφές σχετικά με το ποια από αυτά τα μέτρα αποκατάστασης σχεδιάζονται, ή εφαρμόζονται, στο πλαίσιο του δικτύου Natura 2000, το οποίο συστάθηκε σύμφωνα με την οδηγία 92/43/ΕΟΚ·βα)ειδικό τμήμα στο οποίο καθορίζονται τα μέτρα για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων του άρθρου 4 παράγραφος 4α και του άρθρου 5 παράγραφος 4α· ▌ [Τροπολογία 41]▌ [Τροπολογία 42]ε)την απογραφή των φραγμών και τους φραγμούς που προσδιορίστηκαν προς απομάκρυνση σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 1, το σχέδιο για την άρση τους σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 2 και ▌ το μήκος των ποταμών ελεύθερης ροής που θα επιτευχθεί με την άρση των εν λόγω φραγμών με εκτίμηση από το 2020 έως το 2030 και ▌ το 2050, καθώς και τυχόν άλλα μέτρα για την επαναφορά των φυσικών λειτουργιών των πλημμυρικών περιοχών σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 3·εα)αιτιολόγηση, κατά περίπτωση, για την επανύγρανση τυρφώνων σε ποσοστό χαμηλότερο από αυτό που ορίζεται στο άρθρο 9 παράγραφος 4 πρώτο εδάφιο στοιχεία α) έως γ)· εβ)αναφορά των δεικτών για τα δασικά οικοσυστήματα που επελέγησαν σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 2α, καθώς και της καταλληλότητάς τους να καταδείξουν την ενίσχυση της βιοποικιλότητας στα δασικά οικοσυστήματα εντός του οικείου κράτους μέλους·στ)το χρονοδιάγραμμα για την υλοποίηση των μέτρων αποκατάστασης σύμφωνα με τα άρθρα 4 έως 10·ζ)ειδική ενότητα στην οποία θα καθορίζονται προσαρμοσμένα μέτρα αποκατάστασης στις εξόχως απόκεντρες περιοχές τους, κατά περίπτωση·η)την παρακολούθηση των περιοχών που υπόκεινται σε αποκατάσταση σύμφωνα με τα άρθρα 4 και 5 και τη διαδικασία για την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των μέτρων αποκατάστασης που εφαρμόζονται σύμφωνα με τα άρθρα 4 έως 10 και για την αναθεώρηση των μέτρων αυτών, όπου χρειάζεται, ώστε να διασφαλιστεί ότι πληρούνται οι στόχοι και οι υποχρεώσεις που ορίζονται στα άρθρα 4 έως 10·θ)αναφορά των διατάξεων προς διασφάλιση των συνεχών, μακροπρόθεσμων και βιώσιμων αποτελεσμάτων των μέτρων αποκατάστασης που αναφέρονται στα άρθρα 4 έως 10·ι)τα εκτιμώμενα παράλληλα οφέλη για τον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής και την ουδετερότητα ως προς την υποβάθμιση της γης που συνδέονται με τα μέτρα αποκατάστασης με την πάροδο του χρόνου, καθώς και τα ευρύτερα κοινωνικοοικονομικά οφέλη των εν λόγω μέτρων·ι α) ο εκτιμώμενος κοινωνικοοικονομικός αντίκτυπος της εφαρμογής των μέτρων αποκατάστασης· [Τροπολογία 69]ια)ειδική ενότητα στην οποία καθορίζεται ο τρόπος με τον οποίο το εθνικό σχέδιο αποκατάστασης εξετάζει:i)τη συνάφεια των σεναρίων κλιματικής αλλαγής για τον σχεδιασμό του τύπου και της τοποθεσίας των μέτρων αποκατάστασης·ii)το δυναμικό των μέτρων αποκατάστασης για την ελαχιστοποίηση των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής στη φύση, για την πρόληψη ή τον μετριασμό των επιπτώσεων των φυσικών καταστροφών και για τη στήριξη της προσαρμογής·iii)συνέργειες με εθνικές στρατηγικές ή σχέδια προσαρμογής και εθνικές εκθέσεις αξιολόγησης του κινδύνου καταστροφών·iv)επισκόπηση της αλληλεπίδρασης μεταξύ των μέτρων που περιλαμβάνονται στο εθνικό σχέδιο αποκατάστασης και του εθνικού σχεδίου για την ενέργεια και το κλίμα·ιβ)τις εκτιμώμενες χρηματοδοτικές ανάγκες για την υλοποίηση των μέτρων αποκατάστασης, οι οποίες περιλαμβάνουν την περιγραφή της στήριξης προς τα ενδιαφερόμενα μέρη που επηρεάζονται από τα μέτρα αποκατάστασης ή άλλες νέες υποχρεώσεις που απορρέουν από τον παρόντα κανονισμό, καθώς και τα μέσα προβλεπόμενης χρηματοδότησης, δημόσιας ή ιδιωτικής, συμπεριλαμβανομένης της (συγ)χρηματοδότησης με χρηματοδοτικά μέσα της Ένωσης·ιγ)αναφορά των επιδοτήσεων που επηρεάζουν αρνητικά την επίτευξη των στόχων και την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό·ιδ)σύνοψη της διαδικασίας εκπόνησης και θέσπισης του εθνικού σχεδίου αποκατάστασης, συμπεριλαμβανομένων πληροφοριών σχετικά με τη συμμετοχή του κοινού και του τρόπου με τον οποίο ελήφθησαν υπόψη οι ανάγκες των τοπικών κοινοτήτων και των ενδιαφερομένων μερών·ιε)ειδική ενότητα στην οποία υποδεικνύεται ο τρόπος με τον οποίο ελήφθησαν υπόψη οι παρατηρήσεις της Επιτροπής επί του προσχεδίου του εθνικού σχεδίου αποκατάστασης που αναφέρεται στο άρθρο 14 παράγραφος 4, σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 5. Εάν το οικείο κράτος μέλος δεν λάβει υπόψη παρατήρηση της Επιτροπής ή ουσιώδες μέρος αυτής, το εν λόγω κράτος μέλος γνωστοποιεί τους λόγους.3.Τα εθνικά σχέδια αποκατάστασης περιλαμβάνουν, κατά περίπτωση, τα μέτρα διατήρησης και διαχείρισης που προτίθεται να λάβει το κράτος μέλος στο πλαίσιο της κοινής αλιευτικής πολιτικής, συμπεριλαμβανομένων των μέτρων διατήρησης που περιέχονται σε κοινές συστάσεις που προτίθεται να δρομολογήσει το κράτος μέλος σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζεται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, καθώς και κάθε σχετική πληροφορία ως προς τα μέτρα αυτά.3α.Τα εθνικά σχέδια αποκατάστασης περιλαμβάνουν επισκόπηση της αλληλεπίδρασης μεταξύ των μέτρων που περιλαμβάνονται στο εθνικό σχέδιο αποκατάστασης και στο εθνικό στρατηγικό σχέδιο στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής.3β.Εφόσον συντρέχει περίπτωση, τα εθνικά σχέδια αποκατάστασης περιλαμβάνουν επισκόπηση των ζητημάτων που σχετίζονται με την ποικιλομορφία των καταστάσεων σε διάφορες περιοχές, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 11 παράγραφος 9α.4.Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τη θέσπιση ενιαίου μορφότυπου για τα εθνικά σχέδια αποκατάστασης. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 21 παράγραφος 2. Η Επιτροπή επικουρείται κατά την κατάρτιση του ενιαίου μορφότυπου από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Περιβάλλοντος (ΕΟΠ). Έως … [ημερομηνία της πρώτης ημέρας του μήνα μετά από τρεις μήνες από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού], η Επιτροπή υποβάλλει τα σχέδια εκτελεστικών πράξεων στην επιτροπή που αναφέρεται στο άρθρο 21 παράγραφος 1.

Άρθρο 13Υποβολή του προσχεδίου του εθνικού σχεδίου αποκατάστασηςΤα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή το προσχέδιο του εθνικού σχεδίου αποκατάστασης που αναφέρεται στα άρθρα 11 και 12 έως … [ΕΕ: η ημερομηνία της πρώτης ημέρας του μήνα μετά από 24 μήνες από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού].

Άρθρο 14Αξιολόγηση των εθνικών σχεδίων αποκατάστασης1.Η Επιτροπή αξιολογεί τα σχέδια εθνικών σχεδίων αποκατάστασης εντός έξι μηνών από την ημερομηνία παραλαβής. Κατά τη διεξαγωγή της εν λόγω αξιολόγησης, η Επιτροπή ενεργεί σε στενή συνεργασία με το οικείο κράτος μέλος.2.Κατά την εξέταση του εθνικού σχεδίου αποκατάστασης, η Επιτροπή αξιολογεί τη συμμόρφωσή του με το άρθρο 12, καθώς και την επάρκειά του για την επίτευξη των στόχων και των υποχρεώσεων που ορίζονται στα άρθρα 4 έως 10, καθώς και τους πρωταρχικούς στόχους της Ένωσης που αναφέρονται στο άρθρο 1 και τους ειδικούς στόχους που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 1 για την αποκατάσταση τουλάχιστον 20 000 χιλιομέτρων ποταμών σε ποταμούς ελεύθερης ροής στην Ένωση έως το 2035. Η Επιτροπή εξετάζει επίσης τον κοινωνικοοικονομικό αντίκτυπο ιδίως στις αγροτικές περιοχές και τον αντίκτυπο του εθνικού σχεδίου αποκατάστασης, ιδίως στη γεωργική και δασική παραγωγή, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι δεν θα έχει ως αποτέλεσμα τη μετακίνηση της παραγωγής εκτός της Ένωσης. [Τροπολογία 43]3.Για τους σκοπούς της αξιολόγησης των προσχεδίων εθνικών σχεδίων αποκατάστασης, η Επιτροπή επικουρείται από εμπειρογνώμονες ή από τον ΕΟΠ.4.Η Επιτροπή μπορεί να απευθύνει παρατηρήσεις στα κράτη μέλη εντός έξι μηνών από την ημερομηνία παραλαβής του προσχεδίου του εθνικού σχεδίου αποκατάστασης.5.Τα κράτη μέλη λαμβάνουν ▌ υπόψη τυχόν παρατηρήσεις της Επιτροπής στο τελικό εθνικό τους σχέδιο αποκατάστασης.6.Τα κράτη μέλη οριστικοποιούν, δημοσιεύουν και υποβάλλουν στην Επιτροπή το εθνικό σχέδιο αποκατάστασης εντός έξι μηνών από την ημερομηνία παραλαβής των παρατηρήσεων της Επιτροπής.

Άρθρο 14αΕφαρμογή μέτρων για την αποκατάσταση των θαλάσσιων οικοσυστημάτων1.Τα κράτη μέλη των οποίων τα εθνικά σχέδια αποκατάστασης περιλαμβάνουν μέτρα διατήρησης στο πλαίσιο της κοινής αλιευτικής πολιτικής που απαιτούν την υποβολή κοινών συστάσεων διαβουλεύονται με τα άλλα κράτη μέλη που έχουν άμεσο διαχειριστικό συμφέρον σύμφωνα με τα άρθρα 11 και 18 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 και υποβάλλουν τις συστάσεις από κοινού με τα άλλα κράτη μέλη που έχουν άμεσο διαχειριστικό συμφέρον: α)το αργότερο 12 μήνες μετά την οριστική υποβολή του οικείου εθνικού σχεδίου αποκατάστασης, για τα μέτρα που σχετίζονται με το άρθρο 5 παράγραφος 3· β)το αργότερο την 1η Ιανουαρίου 2028 για τα μέτρα αποκατάστασης που είναι απαραίτητα για τη διασφάλιση των στόχων που έχουν τεθεί για το 2030· γ)το αργότερο την 1η Ιανουαρίου 2036 για τα μέτρα αποκατάστασης που είναι απαραίτητα για τη διασφάλιση των στόχων που έχουν τεθεί για το 2040· δ)το αργότερο την 1η Ιανουαρίου 2046 για τα μέτρα αποκατάστασης που είναι απαραίτητα για τη διασφάλιση των στόχων που έχουν τεθεί για το 2050. 2.Η Επιτροπή παρακολουθεί την πρόοδο όσον αφορά τις προθεσμίες για τα μέτρα που απαιτούν την υποβολή κοινών συστάσεων στο πλαίσιο της κοινής αλιευτικής πολιτικής. 3.Εάν τα κράτη μέλη δεν υποβάλουν εγκαίρως τις κοινές συστάσεις που ορίζονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, η Επιτροπή εγκρίνει τα μέτρα το αργότερο 12 μήνες μετά τη λήξη της προθεσμίας για την υποβολή της κοινής σύστασης που ορίζεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, χρησιμοποιώντας τα εργαλεία που προβλέπονται σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 ελλείψει κοινής σύστασης. [Τροπολογία 15]

Άρθρο 15Αξιολόγηση των εθνικών σχεδίων αποκατάστασης1.Τα κράτη μέλη επανεξετάζουν και αναθεωρούν το εθνικό τους σχέδιο αποκατάστασης και εντάσσουν σε αυτό συμπληρωματικά μέτρα πριν από τον Ιούλιο του 2032 και πριν από τον Ιούλιο του 2042. Στη συνέχεια, τουλάχιστον μία φορά κάθε 10 έτη, τα κράτη μέλη επανεξετάζουν το εθνικό τους σχέδιο αποκατάστασης και, εάν είναι αναγκαίο, το αναθεωρούν και περιλαμβάνουν συμπληρωματικά μέτρα. Οι επανεξετάσεις πραγματοποιούνται σύμφωνα με τα άρθρα 11 και 12, λαμβάνοντας υπόψη την πρόοδο που έχει σημειωθεί στην εφαρμογή των σχεδίων, τα βέλτιστα διαθέσιμα επιστημονικά στοιχεία, καθώς και τις διαθέσιμες γνώσεις όσον αφορά αλλαγές ή αναμενόμενες αλλαγές στις περιβαλλοντικές συνθήκες λόγω της κλιματικής αλλαγής. Κατά τις επανεξετάσεις που πρέπει να πραγματοποιηθούν πριν από τον Ιούλιο του 2032 και πριν από τον Ιούλιο του 2042, τα κράτη μέλη λαμβάνουν υπόψη τις γνώσεις σχετικά με την κατάσταση των τύπων οικοτόπων που απαριθμούνται στα παραρτήματα Ι και ΙΙ οι οποίες έχουν αποκτηθεί σύμφωνα με τις υποχρεώσεις του άρθρου 4 παράγραφος 4α και του άρθρου 5 παράγραφος 4α. Τα κράτη μέλη δημοσιεύουν και κοινοποιούν στην Επιτροπή το αναθεωρημένο εθνικό τους σχέδιο αποκατάστασης. 2.Όταν η παρακολούθηση σύμφωνα με το άρθρο 17 δείχνει ότι τα μέτρα που ορίζονται στο εθνικό σχέδιο αποκατάστασης δεν θα είναι επαρκή για τη συμμόρφωση με τους στόχους και τις υποχρεώσεις που ορίζονται στα άρθρα 4 έως 10, το κράτος μέλος επανεξετάζει το εθνικό σχέδιο αποκατάστασης και, εφόσον απαιτείται, το αναθεωρεί και εντάσσει συμπληρωματικά μέτρα. Τα κράτη μέλη δημοσιεύουν και κοινοποιούν στην Επιτροπή το αναθεωρημένο εθνικό σχέδιο αποκατάστασης.3.Με βάση τις πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 18 παράγραφοι 1 και 2 και την αξιολόγηση που αναφέρεται στο άρθρο 18 παράγραφοι 4 και 5, αν η Επιτροπή κρίνει ότι η πρόοδος που σημειώνεται από ένα κράτος μέλος δεν επαρκεί για τη συμμόρφωση με τους στόχους και τις υποχρεώσεις που ορίζονται στα άρθρα 4 έως 10, μπορεί, μετά από διαβούλευση με το οικείο κράτος μέλος, να ζητήσει από το ▌ κράτος μέλος να υποβάλει αναθεωρημένο προσχέδιο του εθνικού σχεδίου αποκατάστασης, με συμπληρωματικά μέτρα. Αυτό το αναθεωρημένο εθνικό σχέδιο αποκατάστασης με συμπληρωματικά μέτρα δημοσιεύεται και υποβάλλεται εντός έξι μηνών από την ημερομηνία παραλαβής του αιτήματος της Επιτροπής. Κατόπιν αιτήματος του οικείου κράτους μέλους και εφόσον δικαιολογείται δεόντως, η Επιτροπή μπορεί να παρατείνει την εν λόγω προθεσμία κατά έξι επιπλέον μήνες.▌ [Τροπολογίες 18ΑΤ και 44]

ΚΕΦΑΛΑΙΟ IVΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΚΑΙ ΥΠΟΒΟΛΗ ΕΚΘΕΣΕΩΝ

Άρθρο 17Παρακολούθηση1.Τα κράτη μέλη παρακολουθούν τα ακόλουθα στοιχεία:α)την κατάσταση και την τάση της κατάστασης των τύπων οικοτόπων και την ποιότητα και την τάση της ποιότητας των οικοτόπων των ειδών που αναφέρονται στα άρθρα 4 και 5 στις περιοχές που υπόκεινται σε μέτρα αποκατάστασης βάσει της παρακολούθησης που αναφέρεται στο άρθρο 12 παράγραφος 2 στοιχείο η)·β)την έκταση του αστικού χώρου πρασίνου και της συγκόμωσης εντός περιοχών αστικών οικοσυστημάτων που καθορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 2β όπως αναφέρεται στο άρθρο 6·γ)τους δείκτες βιοποικιλότητας στα γεωργικά οικοσυστήματα που αναφέρονται στο παράρτημα IV·δ)τους πληθυσμούς των κοινών ειδών πτηνών που ζουν σε γεωργικές εκτάσεις που αναφέρονται στο παράρτημα V·ε)τους τρεις δείκτες βιοποικιλότητας στα δασικά οικοσυστήματα που αναφέρονται στο άρθρο 10 παράγραφος 2·εα)τρεις από τους δείκτες βιοποικιλότητας στα δασικά οικοσυστήματα που απαριθμούνται στο άρθρο 10 παράγραφος 2α, οι οποίοι επιλέγονται από το κράτος μέλος·στ)την αφθονία και ποικιλότητα των ειδών επικονιαστών, σύμφωνα με τη μέθοδο που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 2·ζ)την έκταση και την κατάσταση των περιοχών που καλύπτονται από τους τύπους οικοτόπων οι οποίοι παρατίθενται στα παραρτήματα I και II ▌·η)την έκταση και την ποιότητα του οικοτόπου των ειδών που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 3 και στο άρθρο 5 παράγραφος 3 ▌.2.Η παρακολούθηση σύμφωνα με την παράγραφο 1 στοιχείο α) αρχίζει μόλις τεθούν σε εφαρμογή τα μέτρα αποκατάστασης.3.Η παρακολούθηση σύμφωνα με την παράγραφο 1 στοιχεία β), γ), δ), ε) βι αρχίζει στις … [ΕΕ: η ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού].4.Η παρακολούθηση σύμφωνα με την παράγραφο 1 στοιχείο στ) του παρόντος άρθρου αρχίζει ένα έτος μετά την έναρξη ισχύος της εκτελεστικής πράξης που αναφέρεται στο άρθρο 8 παράγραφος 2.5.Η παρακολούθηση σύμφωνα με την παράγραφο 1 στοιχεία α) και β) διενεργείται τουλάχιστον ανά έξι έτη. Η παρακολούθηση σύμφωνα με την εν λόγω παράγραφο στοιχείο γ), ▌ όσον αφορά το απόθεμα οργανικού άνθρακα σε ανόργανα εδάφη καλλιεργήσιμων εκτάσεων και το μερίδιο γεωργικών εκτάσεων με χαρακτηριστικά τοπίου υψηλής ποικιλομορφίας, και στοιχείο ε) όσον αφορά το όρθιο νεκρό ξύλο και [...], και το πεσμένο νεκρό ξύλο, και, κατά περίπτωση, το ποσοστό των δασών με μη ομήλικη δομή, τη δασική συνδεσιμότητα, το ποσοστό δάσους όπου κυριαρχούν αυτόχθονα είδη δένδρων, την ποικιλότητα των ειδών δένδρων και το απόθεμα οργανικού άνθρακα, διεξάγεται τουλάχιστον ανά έξι έτη ή, όπου είναι απαραίτητο για την αξιολόγηση της επίτευξης αυξητικών τάσεων έως το 2030, σε συντομότερο διάστημα. Η παρακολούθηση σύμφωνα με την εν λόγω παράγραφο στοιχείο γ) όσον αφορά τον δείκτη πεταλούδων λειμώνων, την εν λόγω παράγραφο στοιχεία δ) και ε) όσον αφορά τον δείκτη κοινών δασικών πτηνών και την εν λόγω παράγραφο στοιχείο στ) διεξάγεται ετησίως. Η παρακολούθηση σύμφωνα με την εν λόγω παράγραφο στοιχεία ζ) και η) διεξάγεται τουλάχιστον ανά εξαετία και συντονίζεται με τον κύκλο υποβολής εκθέσεων βάσει του άρθρου 17 της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ και την αρχική αξιολόγηση δυνάμει του άρθρου 17 της οδηγίας 2008/56/ΕΚ.6.Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι δείκτες για τα γεωργικά οικοσυστήματα που αναφέρονται στο άρθρο 9 παράγραφος 2 στοιχείο β) και οι δείκτες για τα δασικά οικοσυστήματα που αναφέρονται στο άρθρο 10 παράγραφος 2 στοιχεία α), β) και στο άρθρο 10 παράγραφος 2α στοιχείο γ) του παρόντος κανονισμού παρακολουθούνται κατά τρόπο συνεπή προς την παρακολούθηση που απαιτείται βάσει των κανονισμών (ΕΕ) 2018/841 και (ΕΕ) 2018/1999.7.Τα κράτη μέλη δημοσιοποιούν τα δεδομένα που παράγονται από την παρακολούθηση η οποία διενεργείται βάσει του παρόντος άρθρου, σύμφωνα με την οδηγία 2007/2/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και σύμφωνα με τις συχνότητες παρακολούθησης που ορίζονται στην παράγραφο 5.8.Τα συστήματα παρακολούθησης των κρατών μελών λειτουργούν βάσει ηλεκτρονικών βάσεων δεδομένων και συστημάτων γεωγραφικών πληροφοριών και μεγιστοποιούν την πρόσβαση και χρήση δεδομένων και υπηρεσιών από τεχνολογίες τηλεπισκόπησης, γεωσκόπησης (υπηρεσίες Copernicus), επιτόπιους αισθητήρες και συσκευές, ή επιστημονικών δεδομένων πολιτών, αξιοποιώντας τις ευκαιρίες που προσφέρουν η τεχνητή νοημοσύνη και η προηγμένη ανάλυση και επεξεργασία δεδομένων.9.Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις με σκοπό:α)τον προσδιορισμό των μεθόδων για την παρακολούθηση των δεικτών για τα γεωργικά οικοσυστήματα που παρατίθενται στο παράρτημα IV·β)τον προσδιορισμό των μεθόδων για την παρακολούθηση των δεικτών για τα δασικά οικοσυστήματα που παρατίθενται στο παράρτημα VI·γ)τη θέσπιση πλαισίου καθοδήγησης για τον καθορισμό των ικανοποιητικών επιπέδων που αναφέρονται στο άρθρο 10 παράγραφοι 2 και 2α.9α.Έως το 2028, η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τη θέσπιση πλαισίου καθοδήγησης για τον καθορισμό των ικανοποιητικών επιπέδων που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφοι 2 και 3, στο άρθρο 8 παράγραφος 1 και στο άρθρο 9 παράγραφος 2.9β. Οι ▌ εκτελεστικές πράξεις δυνάμει των παραγράφων 9 και 9α εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης στην οποία παραπέμπει το άρθρο 21 παράγραφος 2.

Άρθρο 18Υποβολή εκθέσεων1.Τα κράτη μέλη υποβάλλουν ηλεκτρονικά έκθεση στην Επιτροπή για την περιοχή που υπόκειται στα μέτρα αποκατάστασης τα οποία αναφέρονται στα άρθρα 4 έως 10 και τους φραγμούς που αναφέρονται στο άρθρο 7 και έχουν αρθεί, τουλάχιστον ανά τριετία. Η πρώτη έκθεση θα υποβληθεί τον Ιούνιο του 2028.2.Τα κράτη μέλη κοινοποιούν ηλεκτρονικά τα ακόλουθα δεδομένα και πληροφορίες στην Επιτροπή, επικουρούμενα από τον ΕΟΠ, τουλάχιστον ανά εξαετία:α)την πρόοδο στην εφαρμογή του εθνικού σχεδίου αποκατάστασης, τη θέσπιση μέτρων αποκατάστασης και την πρόοδο στην επίτευξη των στόχων και των υποχρεώσεων που ορίζονται σύμφωνα με τα άρθρα 4 έως 10·β)τα αποτελέσματα της παρακολούθησης που διενεργείται σύμφωνα με το άρθρο 17. Η κοινοποίηση των αποτελεσμάτων της παρακολούθησης που διενεργείται σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 1 στοιχεία ζ) και η) ▌ υποβάλλεται συνοδευόμενη από χάρτες με γεωγραφική αναφορά·γ)τη θέση και την έκταση των περιοχών που υπόκεινται στα μέτρα αποκατάστασης τα οποία αναφέρονται στο άρθρο 4, το άρθρο 5 και το άρθρο 9 παράγραφος 4, συμπεριλαμβανομένου χάρτη με γεωγραφική αναφορά των εν λόγω περιοχών·δ)τον επικαιροποιημένο κατάλογο των φραγμών που αναφέρεται στο άρθρο 7 παράγραφος 1·ε)πληροφορίες σχετικά με την πρόοδο που έχει επιτευχθεί για την κάλυψη των αναγκών χρηματοδότησης, σύμφωνα με το άρθρο 12 παράγραφος 2 στοιχείο ιβ), συμπεριλαμβανομένης αξιολόγησης των πραγματικών επενδύσεων σε σχέση με τις αρχικές παραδοχές επένδυσης.Οι πρώτες εκθέσεις υποβάλλονται τον Ιούνιο του 2031 και καλύπτουν την περίοδο έως το 2030.3.Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τον καθορισμό του μορφότυπου, της δομής και των λεπτομερών ρυθμίσεων για την παρουσίαση των πληροφοριών που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 του παρόντος άρθρου. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 21 παράγραφος 2. Η Επιτροπή επικουρείται από τον ΕΟΠ κατά την κατάρτιση του μορφότυπου, της δομής και των λεπτομερών ρυθμίσεων για την ηλεκτρονική υποβολή εκθέσεων.4.Ο ΕΟΠ παρέχει ανά τριετία στην Επιτροπή ▌ετήσια τεχνική επισκόπηση της προόδου για την επίτευξη των στόχων και των υποχρεώσεων που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό, με βάση τα στοιχεία που καθιστούν διαθέσιμα τα κράτη μέλη σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου και το άρθρο 17 παράγραφος 7.5.Ο ΕΟΠ παρέχει στην Επιτροπή τεχνική έκθεση σε επίπεδο Ένωσης σχετικά με την πρόοδο για την επίτευξη των στόχων και των υποχρεώσεων που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό, με βάση τα στοιχεία που καθιστούν διαθέσιμα τα κράτη μέλη σύμφωνα με τις παραγράφους 1, 2 και 3 του παρόντος άρθρου. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιεί τις πληροφορίες που υποβάλλονται βάσει του άρθρου 17 της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ, του άρθρου 15 της οδηγίας 2000/60/ΕΚ, του άρθρου 12 της οδηγίας 2009/147/ΕΚ και του άρθρου 17 της οδηγίας 2008/56/ΕΚ. Η έκθεση υποβάλλεται έως τον Ιούνιο του 2032, οι δε επόμενες εκθέσεις υποβάλλονται ανά εξαετία στη συνέχεια.6.Κάθε έξι έτη, αρχής γενομένης από … [τέσσερα έτη μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού], η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο έκθεση σχετικά με την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού.6α.Εντός 12 μηνών από την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού, η Επιτροπή, σε διαβούλευση με τα κράτη μέλη, υποβάλλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, η οποία περιλαμβάνει:α)επισκόπηση των χρηματοδοτικών πόρων που διατίθενται σε επίπεδο Ένωσης για τους σκοπούς της εφαρμογής του παρόντος κανονισμού·β)αξιολόγηση των αναγκών χρηματοδότησης για την εφαρμογή των άρθρων 4 έως 10 και για την επίτευξη του στόχου που τίθεται στο άρθρο 1 παράγραφος 2·γ)ανάλυση για τον εντοπισμό τυχόν χρηματοδοτικών κενών στην εφαρμογή των υποχρεώσεων που ορίζονται στον κανονισμό, συμπεριλαμβανομένης της οικονομικής αποζημίωσης για πιθανές απώλειες από ιδιοκτήτες γης και διαχειριστές γης που οφείλονται άμεσα στην εφαρμογή του παρόντος κανονισμού·δ)κατά περίπτωση, προτάσεις για επαρκή επιπλέον μέτρα, συμπεριλαμβανομένων χρηματοοικονομικών μέτρων για την αντιμετώπιση των ελλείψεων που έχουν εντοπιστεί, όπως η θέσπιση ειδικού μέσου και με την επιφύλαξη των δικαιωμάτων των συννομοθετών όσον αφορά την έγκριση του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου μετά το 2027. [Τροπολογία 11]7.Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι πληροφορίες που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 είναι επαρκείς και επικαιροποιημένες, καθώς και διαθέσιμες στο κοινό σύμφωνα με τις οδηγίες 2003/4/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, 2007/2/ΕΚ και (ΕΕ) 2019/1024 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ VΚΑΤ’ ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΗΣΗ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

Άρθρο 19Τροποποίηση των παραρτημάτων1.Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 20 για την τροποποίηση του παραρτήματος I, προκειμένου να προσαρμόζει τον τρόπο με τον οποίο ομαδοποιούνται οι ▌ τύποι οικοτόπων στην τεχνική και επιστημονική πρόοδο και να λαμβάνει υπόψη την πείρα που αποκτήθηκε από την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού.2.Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 20 για την τροποποίηση του παραρτήματος I προκειμένου να προσαρμόζει τις ομάδες τύπων οικοτόπων.α) τον κατάλογο των τύπων οικοτόπων ώστε να εξασφαλίζεται συνέπεια με τις επικαιροποιήσεις της ταξινόμησης οικοτόπων του Ευρωπαϊκού Συστήματος Πληροφοριών για τη Φύση (EUNIS), και·β)τον τρόπο με τον οποίο ομαδοποιούνται οι ▌ τύποι οικοτόπων στην τεχνική και επιστημονική πρόοδο και να λαμβάνει υπόψη την πείρα που αποκτήθηκε από την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού.3.Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 20 για την τροποποίηση του παραρτήματος III προκειμένου να προσαρμόζει τον κατάλογο των θαλάσσιων ειδών που αναφέρεται στο άρθρο 5 σύμφωνα με τα πλέον πρόσφατα επιστημονικά στοιχεία.4.Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 20 για την τροποποίηση του παραρτήματος IV προκειμένου να προσαρμόζει την περιγραφή, τη μονάδα και τη μεθοδολογία των δεικτών για τα γεωργικά οικοσυστήματα σύμφωνα με τα πλέον πρόσφατα επιστημονικά στοιχεία.5.Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 20 για την τροποποίηση του παραρτήματος V προκειμένου να προσαρμόζει στην τεχνική και επιστημονική πρόοδο τον κατάλογο των ειδών που χρησιμοποιούνται για τον δείκτη κοινών πτηνών που ζουν σε γεωργικές εκτάσεις στα κράτη μέλη.6.Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 20 για την τροποποίηση του παραρτήματος VI προκειμένου να προσαρμόζει την περιγραφή, τη μονάδα και τη μεθοδολογία των δεικτών για τα δασικά οικοσυστήματα σύμφωνα με τα πλέον πρόσφατα επιστημονικά στοιχεία.7.Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 20 για την τροποποίηση του παραρτήματος VII, προκειμένου να προσαρμόζει τον κατάλογο των παραδειγμάτων μέτρων αποκατάστασης στην τεχνική και επιστημονική πρόοδο και να λαμβάνει υπόψη την πείρα που αποκτήθηκε από την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 20Άσκηση της εξουσιοδότησης1.Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις υπό τους όρους του παρόντος άρθρου.2.Η προβλεπόμενη στο άρθρο 19 εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων ανατίθεται στην Επιτροπή για περίοδο πέντε ετών από τις … [ΕΕ: η ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού]. Η Επιτροπή συντάσσει έκθεση σχετικά με τις εξουσίες που της έχουν ανατεθεί το αργότερο εννέα μήνες πριν από τη λήξη της περιόδου των πέντε ετών. Η εξουσιοδότηση ανανεώνεται σιωπηρά για περιόδους ίδιας διάρκειας, εκτός αν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο προβάλουν αντιρρήσεις το αργότερο εντός τριών μηνών πριν από τη λήξη της κάθε περιόδου.3.Η εξουσιοδότηση που προβλέπεται στο άρθρο 19 μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο. Η απόφαση ανάκλησης περατώνει την εξουσιοδότηση που προσδιορίζεται στην εν λόγω απόφαση. Αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσης της απόφασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που ορίζεται σε αυτήν. Δεν θίγει το κύρος των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων που ισχύουν ήδη.4.Πριν εκδώσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, η Επιτροπή διεξάγει διαβουλεύσεις με εμπειρογνώμονες που ορίζουν τα κράτη μέλη σύμφωνα με τις αρχές της διοργανικής συμφωνίας της 13ης Απριλίου 2016 για τη βελτίωση του νομοθετικού έργου.5.Μόλις εκδώσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, η Επιτροπή την κοινοποιεί ταυτόχρονα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.6.Η κατ’ εξουσιοδότηση πράξη που εκδίδεται δυνάμει του άρθρου 19 τίθεται σε ισχύ μόνο αν δεν διατυπωθεί αντίρρηση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο εντός δύο μηνών από την ημέρα κοινοποίησης της πράξης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο ή αν, πριν λήξει αυτή η προθεσμία, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ενημερώσουν αμφότερα την Επιτροπή ότι δεν θα προβάλουν αντιρρήσεις. Η προθεσμία αυτή παρατείνεται κατά δύο μήνες κατόπιν πρωτοβουλίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου.

Άρθρο 21Διαδικασία επιτροπής1.Η Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή. Η εν λόγω επιτροπή αποτελεί επιτροπή κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.2.Όταν γίνεται παραπομπή στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ VIΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 21αΤροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) 2022/869Το άρθρο 7 παράγραφος 8 πρώτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) 2022/869 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Όσον αφορά τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις που αντιμετωπίζονται στο άρθρο 6 παράγραφος 4 της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ, στο άρθρο 4 παράγραφος 7 της οδηγίας 2000/60/ΕΚ και στα άρθρα 4 παράγραφοι 8 και 8α και 5 παράγραφοι 8 και 8α [της πρότασης κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την αποκατάσταση της φύσης], εφόσον πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις που καθορίζονται στις εν λόγω οδηγίες, τα έργα στον ενωσιακό κατάλογο θεωρείται ότι συμβάλλουν στο δημόσιο συμφέρον από την άποψη της ενεργειακής πολιτικής και μπορεί να θεωρηθεί ότι υπαγορεύονται από λόγους επιτακτικού δημοσίου συμφέροντος.».

Άρθρο 22Επανεξέταση1.Η Επιτροπή αξιολογεί τον παρόντα κανονισμό έως τις 31 Δεκεμβρίου 2030 και στη συνέχεια ανά διετία για να αξιολογήσει τον αντίκτυπο του παρόντος κανονισμού, ιδίως στον γεωργικό τομέα και την προμήθεια ασφαλών τροφίμων, καθώς και τις κοινωνικοοικονομικές επιπτώσεις του παρόντος κανονισμού, ιδίως στις αγροτικές περιοχές. [Τροπολογία 45]2.Η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση σχετικά με τα κύρια πορίσματα της αξιολόγησης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών. Όταν η Επιτροπή το κρίνει σκόπιμο, η έκθεση συνοδεύεται από νομοθετική πρόταση για την τροποποίηση των σχετικών διατάξεων του παρόντος κανονισμού, στην οποία λαμβάνεται υπόψη η ανάγκη καθορισμού πρόσθετων στόχων αποκατάστασης, συμπεριλαμβανομένων επικαιροποιημένων στόχων για το 2040 και το 2050, με βάση κοινές μεθόδους για την αξιολόγηση της κατάστασης των οικοσυστημάτων που δεν καλύπτονται από τα άρθρα 4 και 5, την αξιολόγηση όπως αναφέρεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, καθώς και τα πλέον πρόσφατα επιστημονικά στοιχεία. [Τροπολογία 17]

Άρθρο 22αΑναβολή των στόχων βάσει του παρόντος κανονισμού σε περίπτωση εξαιρετικών κοινωνικοοικονομικών επιπτώσεων1.Έως ... [ένα έτος μετά την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού] και στη συνέχεια κάθε έτος, η Επιτροπή δημοσιεύει ανακοίνωση στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με το κατά πόσον συντρέχουν μία ή περισσότερες από τις ακόλουθες προϋποθέσεις:α)υστέρηση των διαδικασιών αδειοδότησης σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη λόγω περιορισμών της ενωσιακής νομοθεσίας για τη φύση όσον αφορά τους ακόλουθους τομείς:i)κατασκευή και μετασκευή κατοικιών, ιδίως στον τομέα της κοινωνικής στέγασης·ii)έργα ανάπτυξης ανανεώσιμων πηγών ενέργειας σχετικά με την επίτευξη των στόχων που ορίζονται στον κανονισμό (ΕΕ) 2021/1119 (ευρωπαϊκό νομοθέτημα για το κλίμα)·β)αύξηση της μέσης τιμής των τροφίμων κατά 10% μέσα σε ένα έτος·γ)μείωση της συνολικής παραγωγής τροφίμων στην Ένωση κατά 5% μέσα σε ένα έτος.2.Όταν συντρέχουν μία ή περισσότερες από τις συνθήκες που αναφέρονται στην παράγραφο 1, οι στόχοι δυνάμει του παρόντος κανονισμού αναβάλλονται έως ότου παύσουν να συντρέχουν όλες οι συνθήκες που αναφέρονται στην εν λόγω παράγραφο. [Τροπολογία 131]

Άρθρο 23Έναρξη ισχύοςΟ παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.Εφαρμόζεται από την ημερομηνία κατά την οποία η Επιτροπή παρέχει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο αξιόπιστα και επιστημονικά δεδομένα σχετικά με τις αναγκαίες προϋποθέσεις για τη διασφάλιση της μακροπρόθεσμης επισιτιστικής ασφάλειας, σεβόμενη έτσι την ανάγκη για αρόσιμη γη στο πλαίσιο συμβατικής και οικολογικής γεωργίας, τον αντίκτυπο της αποκατάστασης της φύσης στην παραγωγή τροφίμων, τη διαθεσιμότητα των τροφίμων και τις τιμές των τροφίμων. Η Επιτροπή δημοσιεύει ανακοίνωση στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης αναφέροντας την ημερομηνία από την οποία εφαρμόζεται ο παρών κανονισμός. [Τροπολογία 135]Εφαρμόζεται από την ημερομηνία από κατά την οποία πληρούται η προϋπόθεση που ορίζεται στο άρθρο 11 παράγραφος 2α. Η Επιτροπή δημοσιεύει ανακοίνωση στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης αναφέροντας την ημερομηνία από την οποία εφαρμόζεται ο παρών κανονισμός. [Τροπολογία 136]Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

…,

Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Για το Συμβούλιο

Η Πρόεδρος Ο/Η Πρόεδρος

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι

ΧΕΡΣΑΙΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΤΙΑ ΟΙΚΟΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΙΚΟΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΓΛΥΚΩΝ ΥΔΑΤΩΝ — ΤΥΠΟΙ ΟΙΚΟΤΟΠΩΝ ΚΑΙ ΟΜΑΔΕΣ ΤΥΠΩΝ ΟΙΚΟΤΟΠΩΝ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ 4 ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΙ 1 ΚΑΙ 2

Ο παρακάτω κατάλογος περιλαμβάνει όλους τους τύπους χερσαίων και παράκτιων οικοτόπων και οικοτόπων γλυκών υδάτων που παρατίθενται στο παράρτημα I της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ και αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφοι 1 και 2, καθώς και έξι ομάδες αυτών των τύπων οικοτόπων, και συγκεκριμένα 1) υγροτόπους (παράκτιους και εσωτερικούς), 2) λειμώνες και άλλους κτηνοτροφικούς οικοτόπους, 3) ποτάμιους, λιμναίους, αλλουβιακούς και παρόχθιους οικοτόπους, 4) δάση, 5) οικοτόπους στέπας, χέρσων εδαφών και λοχμών και 6) βραχώδεις οικοτόπους και θίνες.

1.ΟΜΑΔΑ 1: Υγρότοποι (παράκτιοι & εσωτερικοί)

Κωδικός τύπου οικοτόπου όπως αναφέρεται στο παράρτημα I της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου
Ονομασία τύπου οικοτόπου όπως αναφέρεται στο παράρτημα I της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου
Παράκτιοι και αλοφυτικοί οικότοποι
1130
Ποταμόκολποι (εκβολές ποταμών)
1140
Λασπώδεις και αμμώδεις επίπεδες εκτάσεις που αποκαλύπτονται κατά την άμπωτη
1150
Παράκτιες λιμνοθάλασσες
1310
Πρωτογενής βλάστηση με Salicornia και άλλα μονοετή είδη των λασπωδών και αμμωδών ζωνών
1320
Λειμώνες με θαλάσσια Spartina (Spartinion maritimae)
1330
Αλίπεδα του Ατλαντικού (Glauco-Puccinellietalia maritimae)
1340
Αλίπεδα της ενδοχώρας
1410
Μεσογειακά αλίπεδα (Juncetalia maritimi)
1420
Μεσογειακές και θερμοατλαντικές αλόφιλες λόχμες (Sarcocornetea fruticosi)
1530
Παννωνικές αλατούχες στέπες και αλατούχα έλη
1650
Στενοί κολπίσκοι (μυχοί) της βόρειας Βαλτικής
Υγρά χέρσα εδάφη και τυρφώνες
4010
Βόρεια υγρά χέρσα εδάφη του Ατλαντικού με Erica tetralix
4020
Εύκρατα υγρά χέρσα εδάφη του Ατλαντικού με Erica ciliaris και Erica tetralix
6460
Τυρφώνες του Τροόδους
Τυρφώνες και βάλτοι
7110
Ενεργοί τυρφώνες υψιπέδων
7120
Υποβαθμισμένοι τυρφώνες υψιπέδων (που είναι ακόμη δυνατόν να ανασυσταθούν με φυσικό τρόπο)
7130
Επιφανειακοί τυρφώνες
7140
Μεταβατικοί και τρεμώδεις τυρφώνες
7150
Καθιζήσεις τυρφωδών υποστρωμάτων του Rhynchosporion
7160
Πηγές πλούσιες σε ανόργανα στοιχεία και φιννοσκανδιναβικές πηγές που δημιουργούνται σε βάλτους
7210
Ασβεστούχοι βάλτοι με Cladium mariscus και είδη του Caricion davallianae
7220
Πηγές όπου δημιουργείται επίπαγος (Cratoneurion)
7230
Αλκαλικοί χαμηλοί τυρφώνες
7240
Αλπικοί πρωτογενείς σχηματισμοί από Caricion bicoloris-atrofuscae
7310
Τυρφώνες Aapa
7320
Τυρφώνες Palsa
Υγρά δάση
9080
Βαλτώδη δάση φυλλοβόλων της Φιννοσκανδιναβίας
91D0
Δασώδεις τυρφώνες

2.ΟΜΑΔΑ 2: Λειμώνες και άλλοι κτηνοτροφικοί οικότοποι

Κωδικός τύπου οικοτόπου όπως αναφέρεται στο παράρτημα I της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου
Ονομασία τύπου οικοτόπου όπως αναφέρεται στο παράρτημα I της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου
Παράκτιοι οικότοποι και θίνες
1630
Παράκτιοι λειμώνες της βόρειας Βαλτικής
21A0
Μαχάιρ
Οικότοποι χέρσων εδαφών και λοχμών
4030
Ευρωπαϊκά ξηρά χέρσα εδάφη
4040
Ξηρά παράκτια χέρσα εδάφη του Ατλαντικού με Erica vagans
4090
Ενδημικά ορεινά μεσογειακά χέρσα εδάφη με ακανθώδεις θάμνους
5130
Διαπλάσεις με Juniperus communis σε ασβεστούχους χερσότοπους ή λειμώνες
8240
Ασβεστολιθικές πλάκες
Λειμώνες
6110
Παρόχθιοι ασβεστούχοι ή βασεόφιλοι λειμώνες από Alysso-Sedion albi
6120
Ξερικοί αμμώδεις ασβεστούχοι λειμώνες
6130
Καλαμινούχοι λειμώνες από Violetalia calaminariae
6140
Πυριτιούχοι λειμώνες των Πυρηναίων με Festuca eskia
6150
Πυριτιούχοι βορειοαλπικοί λειμώνες
6160
Πυριτιούχοι ορεινοί ιβηρικοί λειμώνες με Festuca indigesta
6170
Ασβεστούχοι αλπικοί και υποαλπικοί λειμώνες
6180
Μεσοφιλικοί λειμώνες των Νήσων των Μακάρων
6190
Παρόχθιοι παννωνικοί λειμώνες (Stipo-Festucetalia pallentis)
6210
Ξηροί ημιφυσικοί λειμώνες και περιοχές όπου φύονται θάμνοι σε ασβεστολιθικά υποστρώµατα (Festuco-Brometalia)
6220
Ψευδοστέπα με αγρωστώδη και μονοετή φυτά από Thero-Brachypodietea
6230
Χλοώδεις διαπλάσεις με Nardus, ποικίλων ειδών, σε πυριτιούχα υποστρώματα των ορεινών ζωνών (και των υποορεινών ζωνών της ηπειρωτικής Ευρώπης)
6240
Υπο-παννωνικοί στεπικοί λειμώνες
6250
Παννωνικοί στεπικοί λειμώνες σε loess
6260
Παννωνικές αμμώδεις στέπες
6270
Χαμηλού υψομέτρου φιννοσκανδιναβικοί λειμώνες, ξηροί έως μεσοφιλικοί, ποικίλων ειδών
6280
Βόρειο Alvar και ασβεστολιθικά προ-καμβριακά επίπεδα βράχια
62A0
Ξηρές χλοώδεις διαπλάσεις της ανατολικής Μεσογείου (Scorzoneratalia villosae)
62B0
Σερπεντινόφιλα λειβάδια της Κύπρου
62C0
Ποντο-σαρματικές στέπες
62D0
Οξινόφιλοι λειμώνες της ορεινής Μοισίας
6410
Λειμώνες με Molinia σε έδαφος ασβεστούχο, τυρφώδες ή αργιλο-λασπώδες (Molinion caeruleae)
6420
Υγροί μεσογειακοί λειμώνες με υψηλές πόες από Molinio-Holoschoenion
6510
Θεριζόμενοι λειμώνες χαμηλού υψομέτρου (Alopecurus pratensis, Sanguisorba officinalis)
6520
Ορεινοί θεριζόμενοι λειμώνες
Δάση σκληροφύλλων που χρησιμοποιούνται για βοσκή (dehesas) και λειμώνες με πυκνή βλάστηση
6310
Δάση σκληροφύλλων που χρησιμοποιούνται για βοσκή (dehesas) με Quercus spp.
6530
Φιννοσκανδιναβικοί λειμώνες με πυκνή βλάστηση
9070
Δασώδεις φιννοσκανδιναβικοί βοσκότοποι

3.ΟΜΑΔΑ 3: Ποτάμιοι, λιμναίοι, αλλουβιακοί και παρόχθιοι οικότοποι

Κωδικός τύπου οικοτόπου όπως αναφέρεται στο παράρτημα I της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου
Ονομασία τύπου οικοτόπου όπως αναφέρεται στο παράρτημα I της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου
Ποταμοί και λίμνες
3110
Ολιγοτροφικά ύδατα, με πολύ μικρή περιεκτικότητα σε ανόργανα άλατα, των αμμωδών πεδιάδων (Littorelletalia uniflorae)
3120
Ολιγοτροφικά ύδατα που περιέχουν πολύ περιορισμένα ορυκτά, κατά κανόνα σε αμμώδη εδάφη της δυτικής Μεσογείου με Isoetes spp.
3130
Στάσιμα, ολιγοτροφικά έως μεσοτροφικά ύδατα με βλάστηση Littorelletea uniflorae και/ή Isoëto-Nanojuncetea
3140
Ολιγομεσοτροφικά ύδατα με βενθική βλάστηση Chara spp.
3150
Ευτροφικές φυσικές λίμνες με βλάστηση τύπου Magnopotamion ή Hydrocharition
3160
Φυσικές δυστροφικές λίμνες και τέλματα
3170
Μεσογειακά εποχικά τέλματα
3180
Πόλγες «turloughs»
3190
Λίμνες καρστικού γύψου
31A0
Τρανσυλβανικές εκτάσεις με λωτό θερμών πηγών
3210
Φυσικοί ποταμοί της Φιννοσκανδιναβίας
3220
Αλπικοί ποταμοί και η παρόχθια ποώδης βλάστησή τους
3230
Αλπικοί ποταμοί και η παρόχθια ξυλώδης βλάστησή τους με Myricaria germanica
3240
Αλπικοί ποταμοί και η παρόχθια ξυλώδης βλάστησή τους με Salix elaeagnos
3250
Ποταμοί της Μεσογείου με μόνιμη ροή, με Glaucium flavum
3260
Ποταμοί από πεδινά σε ορεινά επίπεδα με βλάστηση Ranunculion fluitantis και Callitricho-Batrachion
3270
Ποταμοί με λασπώδεις όχθες με βλάστηση Chenopodion rubri p.p. και Bidention p.p.
3280
Ποταμοί της Μεσογείου με μόνιμη ροή, με είδη Paspalo-Agrostidion και πυκνή βλάστηση με μορφή παραπετάσματος από Salix και Populus alba στις όχθες τους
3290
Ποταμοί της Μεσογείου με περιοδική ροή, με είδη Paspalo-Agrostidion
32A0
Καταρράκτες τούφας καρστικών ποταμών στις Διναρικές Άλπεις
Αλλουβιακοί λειμώνες
6430
Υγρόφιλες περιφερειακές φυτοκοινωνίες με υψηλές πόες σε πεδιάδες και σε επίπεδα ορεινά έως αλπικά
6440
Αλλουβιακοί πλημμυριζόμενοι λειμώνες με Cnidion dubii
6450
Αλλουβιακοί βορειο-σκανδιναβικοί λειμώνες
6540
Υπομεσογειακοί λειμώνες με Molinio-Hordeion secalini
Αλλουβιακά/παρόχθια δάση
9160
Υποατλαντικά και μεσοευρωπαϊκά δάση δρυός έμμισχα ή δρυός-καρπίνου με Carpinion betuli
91E0
Αλλουβιακά δάση με Alnus glutinosa και Fraxinus excelsior (Alno-Padion, Alnion incanae, Salicion albae)
91F0
Μεικτά δάση με Quercus robur, Ulmus laevis, Ulmus minor, Fraxinus excelsior ή Fraxinus angustifolia (Ulmenion minoris) κατά μήκος μεγάλων ποταμών
92A0
Δάση-στοές με Salix alba και Populus alba
92B0
Δάση-στοές ποταμών της Μεσογείου με περιοδική ροή με Rhododendron ponticum, Salix και άλλα
92C0
Δάση Platanus orientalis και Liquidambar orientalis (Platanion orientalis)
92D0
Νότια παρόχθια δάση-στοές και λόχμες (Nerio-Tamaricetea και Securinegion tinctoriae)
9370
Φοινικοδάση με Phoenix

4.ΟΜΑΔΑ 4: Δάση

Κωδικός τύπου οικοτόπου όπως αναφέρεται στο παράρτημα I της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου
Ονομασία τύπου οικοτόπου όπως αναφέρεται στο παράρτημα I της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου
Βόρεια δάση
9010
Δυτική Taïga
9020
Παλαιά φυσικά ημιβόρεια δάση φυλλοβόλων της Φιννοσκανδιναβίας πλούσια σε επίφυτα (Quercus, Tilia, Acer, Fraxinus ή Ulmus)
9030
Φυσικά δάση των πρώτων φάσεων διαδοχής των αναδυόμενων παράκτιων επιφανειών
9040
Βόρεια υποαλπικά/υποαρκτικά δάση με Betula pubescens ssp. czerepanovii
9050
Φιννοσκανδιναβικά δάση πλούσια σε βλάστηση με Picea abies
9060
Δάση κωνοφόρων σε, ή συνδεόμενα με, παγετω-ποτάμια eskers
Εύκρατα δάση
9110
Δάση οξιάς από Luzulo-Fagetum
9120
Οξινόφιλα δάση οξιάς του Ατλαντικού με στρώμα θάμνων με Ilex και (καμιά φορά) Taxus (Quercion robori-petraeae ή Ilici-Fagenion)
9130
Δάση οξιάς με Asperulo-Fagetum
9140
Μεσοευρωπαϊκά υποαλπικά δάση οξιάς με Acer και Rumex arifolius
9150
Μεσοευρωπαϊκά ασβεστόφιλα δάση οξιάς Cephalanthero-Fagion
9170
Δάση δρυός-καρπίνου με Galio-Carpinetum
9180
Δάση Tilio-Acerion σε πλαγιές, λιθώνες ή χαράδρες
9190
Παλαιά οξινόφιλα δάση δρυός με Quercus robur σε αμμώδεις πεδιάδες
91A0
Παλαιά δάση δρυός με Ilex και Blechnum των βρετανικών νήσων
91B0
Δάση φράξιου θερμόφιλα με Fraxinus angustifolia
91G0
Παννωνικά δάση με Quercus petraea και Carpinus betulus
91H0
Παννωνικά δάση με Quercus pubescens
91I0
Δάση της ευρωσιβηρικής στέπας με Quercus spp.
91J0
Δάση των βρετανικών νήσων με Taxus baccata
91K0
Ιλλυρικά δάση με Fagus sylvatica (Aremonio-Fagion)
91L0
Ιλλυρικά δάση δρυός-καρπίνου (Erythronio-carpinion)
91M0
Παννωνικά-βαλκανικά δάση τουρκικής δρυός – κοινής δρυός
91P0
Δάση ελάτης (Abietetum polonicum)
91Q0
Δάση ασβεστοφίλου Pinus sylvestris των Δυτικών Καρπαθίων
91R0
Δάση πεύκης (Genisto januensis-Pinetum) των διναρικών δολομιτών
91S0
Δάση οξιάς Δυτικής Ποντικής
91T0
Κεντροευρωπαϊκά δάση πεύκης με λειχήνες
91U0
Δάση πεύκης της σαρματικής στέπας
91V0
Δάση οξιάς της Δακίας (Symphyto-Fagion)
91W0
Δάση οξιάς Μοισίας
91X0
Δάση οξιάς Δοβρουτζάς
91Y0
Δάση δρυός-καρπίνου Δακίας
91Z0
Δάση Μοισίας με φιλύρα πιληματώδη
91AA
Ανατολικά δάση λευκής δρυός
91BA
Δάση Abies amabilis Μοισίας
91CA
Πευκοδάση (Pinus sylvestris) Ροδόπης και Οροσειράς του Αίμου
Δάση της Μεσογείου και των Νήσων των Μακάρων
9210
Δάση οξιάς στα Απέννινα με Taxus και Ilex
9220
Δάση οξιάς στα Απέννινα με Abies alba και δάση οξιάς με Abies nebrodensis
9230
Γαλικιακά-Πορτογαλικά δάση δρυός με Quercus robur και Quercus pyrenaica
9240
Ιβηρικά δάση δρυός με Quercus faginea και Quercus canariensis
9250
Δάση δρυός με Quercus trojana
9260
Δάση με Castanea sativa
9270
Ελληνικά δάση οξιάς με Abies borisii-regis
9280
Δάση με Quercus frainetto
9290
Δάση με Cupressus (Acero-Cupression)
9310
Δάση δρυός του Αιγαίου με Quercus brachyphylla
9320
Δάση με Olea και Ceratonia
9330
Δάση με Quercus suber
9340
Δάση με Quercus ilex και Quercus rotundifolia
9350
Δάση με Quercus macrolepis
9360
Δαφνώνες των Νήσων των Μακάρων (Laurus, Ocotea)
9380
Δάση με Ilex aquifolium
9390
Θαμνώνες και δασικές συστάσεις της Quercus alnifolia
93A0
Δασικές συστάδες της Quercus infectoria (Anagyro foetidae-Quercetum infectoriae)
Ορεινά δάση κωνοφόρων
9410
Οξινόφιλα δάση με Picea σε επίπεδα ορεινά έως αλπικά (Vaccinio-Piceetea)
9420
Δάση αλπικά με Larix decidua και/ή Pinus cembra
9430
Ορεινά και υποαλπικά δάση με Pinus uncinata
9510
Υπο-απέννινα δάση με Abies alba
9520
Δάση με Abies pinsapo
9530
(Υπο)μεσογειακά πευκοδάση με ενδημικά μαυρόπευκα
9540
Μεσογειακά πευκοδάση με ενδημικά είδη πεύκων της Μεσογείου
9550
Ενδημικά πευκοδάση των Καναρίων Νήσων
9560
Ενδημικά δάση με Juniperus spp.
9570
Δάση με Tetraclinis articulata
9580
Μεσογειακά δάση με Taxus baccata
9590
Δάση με Cedrus brevifolia (Cedrosetum brevifoliae)
95A0
Υπερορεινά μεσογειακά πευκοδάση

5.ΟΜΑΔΑ 5: Οικότοποι στέπας, χέρσων εδαφών και λοχμών

Κωδικός τύπου οικοτόπου όπως αναφέρεται στο παράρτημα I της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου
Ονομασία τύπου οικοτόπου όπως αναφέρεται στο παράρτημα I της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου
Στέπες όπου διαβιούν αλόφιλοι και γυψόφιλοι οργανισμοί
1430
Αλο-νιτρόφιλες λόχμες (Pegano-Salsoletea)
1510
Μεσογειακές αλατούχες στέπες (Limonietalia)
1520
Γυψούχες ιβηρικές στέπες (Gypsophiletalia)
Εύκρατα χέρσα εδάφη και λόχμες
4050
Ενδημικά χέρσα εδάφη στις νήσους των Μακάρων
4060
Αλπικά και βόρεια χέρσα εδάφη
4070
Λόχμες με Pinus mugo και Rhododendron hirsutum (Mugo-Rhododendretum hirsuti)
4080
Υποαρκτικές λόχμες με Salix spp.
40A0
Υπο-ηπειρωτικές περι-παννωνικές λόχμες
40B0
Συστάδες από Potentilla fruticosa της Ροδόπης
40C0
Ποντο-σαρματικές συστάδες φυλλοβόλων
Λόχμες με σκληρόφυλλη βλάστηση (matorrals)
5110
Σταθερές ξηροθερμόφιλες διαπλάσεις με Buxus sempervirens των βραχωδών κλιτύων (Berberidion p.p.)
5120
Ορεινές διαπλάσεις με Cytisus purgans
5140
Διαπλάσεις με Cistus palhinhae σε παράκτιους χερσότοπους
5210
Δενδροειδή matorrals με Juniperus spp.
5220
Δενδροειδή matorrals με Zyziphus spp.
5230
Δενδροειδή matorrals με Laurus nobilis
5310
Συστάδες από Laurus nobilis
5320
Χαμηλές διαπλάσεις με Euphorbia κοντά σε απόκρημνες βραχώδεις ακτές
5330
Θερμομεσογειακές και προερημικές λόχμες
5410
Δυτικό-Μεσογειακά φρύγανα των κορυφών απόκρημνων βραχωδών ακτών (Astragalo-Plantaginetum subulatae)
5420
Φρύγανα από Sarcopoterium spinosum
5430
Ενδημικά φρύγανα από Euphorbio-Verbascion

6.ΟΜΑΔΑ 6: Βραχώδεις οικότοποι και οικότοποι θινών

Κωδικός τύπου οικοτόπου όπως αναφέρεται στο παράρτημα I της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου
Ονομασία τύπου οικοτόπου όπως αναφέρεται στο παράρτημα I της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου
Απόκρημνες βραχώδεις ακτές, παραλίες και νησίδες
1210
Μονοετής βλάστηση μεταξύ των ορίων πλημμυρίδας και άμπωτης
1220
Πολυετής βλάστηση ακτών με κροκάλες
1230
Απόκρημνες βραχώδεις ακτές με βλάστηση στον Ατλαντικό και την Βαλτική
1240
Απόκρημνες βραχώδεις ακτές με βλάστηση στη Μεσόγειο με ενδημικά Limonium spp.
1250
Απόκρημνες βραχώδεις ακτές με βλάστηση στις νήσους των Μακάρων
1610
Νήσοι esker της Βαλτικής με βλάστηση αμμωδών, βραχωδών ή χαλικωδών παραλίων και υποπαράλια βλάστηση
1620
Νησίδες και μικρές νήσοι της βόρειας Βαλτικής
1640
Αμμώδεις παραλίες με πολυετή βλάστηση της Βόρειας Βαλτικής
Παράκτιες και ενδοχωρικές θίνες
2110
Υποτυπώδεις κινούμενες θίνες
2120
Κινούμενες θίνες της ακτογραμμής με Ammophila arenaria («λευκές θίνες»)
2130
Σταθερές παράκτιες θίνες με ποώδη βλάστηση («γκρίζες θίνες»)
2140
Απασβεστωμένες σταθερές θίνες με Empetrum nigrum
2150
Απασβεστωμένες σταθερές θίνες του Ατλαντικού (Calluno-Ulicetea)
2160
Θίνες με Hippophaë rhamnoides
2170
Θίνες με Salix repens ssp. argentea (Salicion arenariae)
2180
Θίνες με πυκνή βλάστηση της ατλαντικής, ηπειρωτικής και βόρειας περιοχής
2190
Υγρές κοιλότητες μεταξύ των θινών
2210
Σταθερές θίνες των παραλίων με Crucianellion maritimae
2220
Θίνες με Euphorbia terracina
2230
Θίνες με λειμώνες με Malcolmietalia
2240
Θίνες με λειμώνες με Brachypodietalia και μονοετή φυτά
2250
Θίνες των παραλίων με Juniperus spp.
2260
Θίνες με βλάστηση σκληρόφυλλων θάμνων Cisto-Lavenduletalia
2270
Θίνες με δάση από Pinus pinea και/ή Pinus pinaster
2310
Θίνες με ψαμμώδεις χερσότοπους όπου φύονται Calluna και Genista
2320
Θίνες με ψαμμώδεις χερσότοπους όπου φύονται Calluna και Empetrum nigrum
2330
Ενδοχωρικές θίνες με ανοικτούς λειμώνες όπου φύονται Corynephorus και Agrostis
2340
Παννωνικές ενδοχωρικές θίνες
91N0
Λόχμες παννωνικών ενδοχωρικών θινών (Junipero-Populetum albae)
Βραχώδεις οικότοποι
8110
Πυριτικοί λιθώνες σε επίπεδα ορεινά έως χιονοσκεπή (Androsacetalia alpinae και Galeopsietalia ladani)
8120
Λιθώνες ασβεστώδεις και από ασβεστο-σχιστόλιθους σε επίπεδα ορεινά έως αλπικά (Thlaspietea rotundifolii)
8130
Λιθώνες της Δυτικής Μεσογείου και θερμόφιλοι
8140
Λιθώνες της Ανατολικής Μεσογείου
8150
Πυριτικοί μεσοευρωπαϊκοί λιθώνες υψιπέδων
8160
Μεσοευρωπαϊκοί ασβεστώδεις λιθώνες σε επίπεδα λόφων έως ορεινά
8210
Ασβεστολιθικά βραχώδη πρανή με χασμοφυτική βλάστηση
8220
Πυριτικά βραχώδη πρανή με χασμοφυτική βλάστηση
8230
Πυριτικοί βράχοι με πρωτογενή βλάστηση Sedo-Scleranthion ή Sedo albi-Veronicion dillenii
8310
Σπήλαια των οποίων δεν γίνεται τουριστική εκμετάλλευση
8320
Εκτάσεις λάβας και φυσικές κοιλότητες
8340
Μόνιμοι παγετώνες

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙΘΑΛΑΣΣΙΑ ΟΙΚΟΣΥΣΤΗΜΑΤΑ — ΤΥΠΟΙ ΟΙΚΟΤΟΠΩΝ ΚΑΙ ΟΜΑΔΕΣ ΤΥΠΩΝ ΟΙΚΟΤΟΠΩΝ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ 5 ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΙ 1 ΚΑΙ 2

Ο παρακάτω κατάλογος περιλαμβάνει τους τύπους θαλάσσιων οικοτόπων που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφοι 1 και 2, καθώς και επτά ομάδες αυτών των τύπων οικοτόπων, και συγκεκριμένα 1) βυθούς με θαλάσσια βλάστηση, 2) δάση μακροφυκών, 3) στρώματα οστρακοειδών, 4) ασβεστοφυκικούς βυθούς, 5) σφουγγάρια, κοράλλια και κοραλλιογενή στρώματα, 6) αναβλύσεις και διηθήσεις και 7) μαλακά ιζήματα (πάνω από 1 000 μέτρα βάθος). Παρουσιάζεται επίσης η σχέση με τους τύπους οικοτόπων που παρατίθενται στο παράρτημα I της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ.

Η ταξινόμηση των χρησιμοποιούμενων τύπων θαλάσσιων οικοτόπων, που διαφοροποιούνται ανά θαλάσσιες βιογεωγραφικές περιοχές, γίνεται σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Σύστημα Πληροφοριών για τη Φύση (EUNIS), όπως αναθεωρήθηκε για την τυπολογία θαλάσσιων οικοτόπων το 2022 από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Περιβάλλοντος (ΕΟΠ). Οι πληροφορίες για τους σχετικούς οικοτόπους που παρατίθενται στο παράρτημα I της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου βασίζονται στη διασταύρωση στοιχείων που δημοσιεύτηκε από τον ΕΟΠ το 2021Ταξινόμηση θαλάσσιων οικοτόπων EUNIS 2022.Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος.

1.Ομάδα 1: Βυθοί με θαλάσσια βλάστηση

Κωδικός EUNIS
Ονομασία τύπου οικοτόπου EUNIS
Σχετικός κωδικός τύπου οικοτόπου όπως αναφέρεται στο παράρτημα I της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου
Ατλαντικός
MA522
Βυθοί με θαλάσσια βλάστηση στην άμμο των ακτών του Ατλαντικού
1140· 1160
MA623
Βυθοί με θαλάσσια βλάστηση στην ιλύ των ακτών του Ατλαντικού
1140· 1160
MB522
Βυθοί με θαλάσσια βλάστηση στην υποπαραλιακή άμμο του Ατλαντικού
1110· 1150· 1160
Βαλτική Θάλασσα

MA332
Αδρά ιζήματα της υδατικής παράκτιας ζώνης της Βαλτικής που χαρακτηρίζονται από βυθισμένη βλάστηση
1130· 1160· 1610· 1620
MA432
Μεικτά ιζήματα της υδατικής παράκτιας ζώνης της Βαλτικής που χαρακτηρίζονται από βυθισμένη βλάστηση
1130· 1140· 1160· 1610
MA532
Άμμος της υδατικής παράκτιας ζώνης της Βαλτικής που χαρακτηρίζεται από βυθισμένα έρριζα φυτά
1130· 1140· 1160· 1610
MA632
Ιλύς της υδατικής παράκτιας ζώνης της Βαλτικής όπου κυριαρχούν τα βυθισμένα έρριζα φυτά
1130· 1140· 1160· 1650
MB332
Υποπαραλιακά αδρά ιζήματα της Βαλτικής που χαρακτηρίζονται από βυθισμένα έρριζα φυτά
1110· 1160
MB432
Υποπαραλιακά μεικτά ιζήματα της Βαλτικής που χαρακτηρίζονται από βυθισμένα έρριζα φυτά
1110· 1160· 1650
MB532
Υποπαραλιακή άμμος της Βαλτικής που χαρακτηρίζεται από βυθισμένα έρριζα φυτά
1110· 1130· 1150· 1160
MB632
Υποπαραλιακό ίζημα ιλύος της Βαλτικής που χαρακτηρίζεται από βυθισμένα έρριζα φυτά
1130· 1150· 1160· 1650
Μαύρη Θάλασσα

MB546
Λειμώνες με θαλάσσια βλάστηση και ριζωματώδη φύκη στα γλυκά ύδατα της Μαύρης Θάλασσας που επηρεάζονται από τις λασπώδεις άμμους της υποπαραλιακής περιοχής
1110· 1130· 1160
MB547
Θαλάσσιοι λειμώνες της Μαύρης Θάλασσας σε μετρίως εκτεθειμένες καθαρές άμμους στο ανώτερο τμήμα της υποπαραλιακής ζώνης
1110· 1160
MB548
Θαλάσσιοι λειμώνες της Μαύρης Θάλασσας στις χαμηλότερες υποπαραλιακές άμμους
1110· 1160
Μεσόγειος Θάλασσα

MB252
Βιοκοινότητα Posidonia oceanica
1120
MB2521
Οικομόρφωση λειμώνων γραμμωτής Posidonia oceanica
1120· 1130· 1160
MB2522
Οικομόρφωση λειμώνων «κοραλλιογενούς υφάλου» Posidonia oceanica
1120· 1130· 1160
MB2523
Επιφάνειες νεκρών «mattes» από Posidonia oceanica χωρίς πολύ επιχλωρίδα
1120· 1130· 1160
MB2524
Σύνδεση με Caulerpa prolifera σε στρώματα Posidonia
1120· 1130· 1160
MB5521
Σύνδεση με Cymodocea nodosa σε καλά ταξινομημένη λεπτή άμμο
1110· 1130· 1160
MB5534
Σύνδεση με Cymodocea nodosa σε επιφανειακή λασπώδη άμμο σε προστατευμένη θαλάσσια περιοχή
1110· 1130· 1160
MB5535
Σύνδεση με Zostera noltei σε επιφανειακή λασπώδη άμμο σε προστατευμένη θαλάσσια περιοχή
1110· 1130· 1160
MB5541
Σύνδεση με Ruppia cirrhosa και/ή Ruppia maritima σε άμμο
1110· 1130· 1160
MB5544
Σύνδεση με Zostera noltei σε ευρύαλο και ευρύθερμο περιβάλλον σε άμμο
1110· 1130· 1160
MB5545
Σύνδεση με Zostera marina σε ευρύαλο και ευρύθερμο περιβάλλον
1110· 1130· 1160

2.Ομάδα 2: Δάση μακροφυκών

Κωδικός EUNIS
Ονομασία τύπου οικοτόπου EUNIS
Σχετικοί κωδικοί παραρτήματος I (οδηγία για τους οικοτόπους)
Ατλαντικός
MA123
Κοινότητες φυκών σε παράκτια πετρώματα πλήρους αλατότητας του Ατλαντικού
1160· 1170· 1130
MA125
Φυκοειδή σε παράκτια πετρώματα μεταβλητής αλατότητας του Ατλαντικού
1170· 1130
MB121
Κοινότητες αλγών και φυκών σε υποπαραλιακά πετρώματα του Ατλαντικού
1170· 1160
MB123
Κοινότητες αλγών και φυκών σε υποπαραλιακά πετρώματα του Ατλαντικού που επηρεάζονται ή διαταράσσονται από ιζήματα
1170· 1160
MB124
Κοινότητες φυκών σε υποπαραλιακά πετρώματα μεταβλητής αλατότητας του Ατλαντικού
1170· 1130· 1160
MB321
Κοινότητες αλγών και φυκών σε υποπαραλιακά αδρά ιζήματα του Ατλαντικού
1160
MB521
Κοινότητες αλγών και φυκών στην υποπαραλιακή άμμο του Ατλαντικού
1160
MB621
Κοινότητες με βλάστηση στην υποπαραλιακή ιλύ του Ατλαντικού
1160
Βαλτική Θάλασσα

MA131
Πετρώματα και κροκάλες της υδατικής παράκτιας ζώνης της Βαλτικής που χαρακτηρίζονται από πολυετή άλγη
1160· 1170· 1130· 1610· 1620
MB131
Πολυετής άλγη σε υποπαραλιακά πετρώματα και κρόκαλα της Βαλτικής
1170· 1160
MB232/εκτάριο.
Υποπαραλιακοί πυθμένες της Βαλτικής που χαρακτηρίζονται από κελύφη οστρακοειδών
1160· 1110
MB333
Υποπαραλιακά αδρά ιζήματα της Βαλτικής που χαρακτηρίζονται από πολυετή άλγη
1110· 1160
MB433
Υποπαραλιακά μεικτά ιζήματα της Βαλτικής που χαρακτηρίζονται από πολυετή άλγη
1110· 1130· 1160· 1170
Μαύρη Θάλασσα

MB144
Εκτεθειμένο ανώτερο υποπαραλιακό πέτρωμα με φυκίδες της Μαύρης Θάλασσας όπου κυριαρχούν οι Μυτιλίδες
1170· 1160
MB149
Μέτρια εκτεθειμένο ανώτερο υποπαραλιακό πέτρωμα με φυκίδες της Μαύρης Θάλασσας όπου κυριαρχούν οι Μυτιλίδες
1170· 1160
MB14A
Φυκίδες και άλλα άλγη σε προφυλαγμένο ανώτερο υποπαραλιακό πέτρωμα, καλά φωτισμένο, στη Μαύρη Θάλασσα
1170· 1160
Μεσόγειος Θάλασσα

MA1548
Σύνδεση με Fucus virsoides
1160· 1170
MB1512
Σύνδεση με Cystoseira tamariscifolia και Saccorhiza polyschides
1170· 1160
MB1513
Σύνδεση με Cystoseira amentacea (var. amentacea, var. stricta, var. spicata)
1170· 1160
MB151F
Σύνδεση με Cystoseira brachycarpa
1170· 1160
MB151G
Σύνδεση με Cystoseira crinita
1170· 1160
MB151H
Σύνδεση με Cystoseira crinitophylla
1170· 1160
MB151J
Σύνδεση με Cystoseira sauvageauana
1170· 1160
MB151K
Σύνδεση με Cystoseira spinosa
1170· 1160
MB151L
Σύνδεση με Sargassum vulgare
1170· 1160
MB151M
Σύνδεση με Dictyopteris polypodioides
1170· 1160
MB151W
Σύνδεση με Cystoseira compressa
1170· 1160
MB1524
Σύνδεση με Cystoseira barbata
1170· 1160
MC1511
Σύνδεση με Cystoseira zosteroides
1170· 1160
MC1512
Σύνδεση με Cystoseira usneoides
1170· 1160
MC1513
Σύνδεση με Cystoseira dubia
1170· 1160
MC1514
Σύνδεση με Cystoseira corniculata
1170· 1160
MC1515
Σύνδεση με Sargassum spp.
1170· 1160
MC1518
Σύνδεση με Laminaria ochroleuca
1170· 1160
MC3517
Σύνδεση με Laminaria rodriguezii σε υπολειμματικούς πυθμένες
1160

3.Ομάδα 3: Στρώματα οστρακοειδών

Κωδικός EUNIS
Ονομασία τύπου οικοτόπου EUNIS
Σχετικοί κωδικοί παραρτήματος I (οδηγία για τους οικοτόπους)
Ατλαντικός
MA122
Κοινότητες Mytilus edulis και/ή βαλανιδιών της θάλασσας σε εκτεθειμένα σε κύματα παράκτια πετρώματα του Ατλαντικού
1160· 1170
MA124
Κοινότητες μυδιών και/ή βαλανιδιών της θάλασσας με φύκη σε παράκτια πετρώματα του Ατλαντικού
1160· 1170
MA227
Ύφαλοι δίθυρων μαλακίων στην παράκτια ζώνη του Ατλαντικού
1170· 1140
MB222
Ύφαλοι δίθυρων μαλακίων στην υποπαραλιακή ζώνη του Ατλαντικού
1170· 1130· 1160
MC223
Ύφαλοι δίθυρων μαλακίων στην περιπαραλιακή ζώνη του Ατλαντικού
1170
Βαλτική Θάλασσα

MB231
Υποπαραλιακοί πυθμένες της Βαλτικής όπου κυριαρχούν τα επιβενθικά δίθυρα μαλάκια
1170· 1160
MC231
Περιπαραλιακοί πυθμένες της Βαλτικής όπου κυριαρχούν τα επιβενθικά δίθυρα μαλάκια
1170· 1160· 1110
MD231
Υπεράκτιοι περιπαραλιακοί βιογενείς πυθμένες της Βαλτικής που χαρακτηρίζονται από επιβενθικά δίθυρα μαλάκια
1170
MD232
Υπεράκτιοι περιπαραλιακοί πυθμένες με κελύφη οστράκων της Βαλτικής που χαρακτηρίζονται από δίθυρα μαλάκια
1170
MD431
Υπεράκτιοι περιπαραλιακοί μεικτοί πυθμένες της Βαλτικής που χαρακτηρίζονται από μακροσκοπικές επιβενθικές βιοτικές δομές

MD531
Υπεράκτια περιπαραλιακή άμμος της Βαλτικής που χαρακτηρίζεται από μακροσκοπικές επιβενθικές βιοτικές δομές

MD631
Υπεράκτια περιπαραλιακή ιλύς της Βαλτικής που χαρακτηρίζεται από επιβενθικά δίθυρα μαλάκια

Μαύρη Θάλασσα

MB141
Κατώτερο υποπαραλιακό πέτρωμα της Μαύρης Θάλασσας στο οποίο κυριαρχούν τα ασπόνδυλα
1170
MB143
Εκτεθειμένο ανώτερο υποπαραλιακό πέτρωμα της Μαύρης Θάλασσας με φυλλώδη άλγη (χωρίς φυκίδες) στο οποίο κυριαρχούν οι Μυτιλίδες
1170· 1160
MB148
Μέτρια εκτεθειμένο ανώτερο πέτρωμα της Μαύρης Θάλασσας με φυλλώδη άλγη (εκτός από φυκίδες) στο οποίο κυριαρχούν οι Μυτιλίδες
1170· 1160
MB242
Στρώματα μυδιών στην υποπαραλιακή ζώνη της Μαύρης Θάλασσας
1170· 1130· 1160
MB243
Ύφαλοι στρειδιών σε κατώτερο υποπαραλιακό πέτρωμα της Μαύρης Θάλασσας
1170
MB642
Υποπαραλιακές χερσογενείς ιλύες της Μαύρης Θάλασσας
1160
MC141
Περιπαραλιακά πετρώματα της Μαύρης Θάλασσας όπου κυριαρχούν τα ασπόνδυλα
1170
MC241
Στρώματα μυδιών στις περιπαραλιακές χερσογενείς ιλύες της Μαύρης Θάλασσας
1170
MC645
Κατώτερη περιπαραλιακή ιλύς

Μεσόγειος Θάλασσα

MA1544
Επίπεδες επιφάνειες με Mytilus galloprovincialis σε ύδατα εμπλουτισμένα σε οργανική ουσία
1160· 1170
MB1514
Επίπεδες επιφάνειες με Mytilus galloprovincialis
1170· 1160

Μεσογειακά υποπαραλιακά στρώματα στρειδιών

Μεσογειακά περιπαραλιακά στρώματα στρειδιών

4.Ομάδα 4: Ασβεστοφυκικοί βυθοί

Κωδικός EUNIS
Ονομασία τύπου οικοτόπου EUNIS
Σχετικοί κωδικοί παραρτήματος I (οδηγία για τους οικοτόπους)
Ατλαντικός
MB322
Ασβεστοφυκικοί βυθοί σε υποπαραλιακά αδρά ιζήματα του Ατλαντικού
1110· 1160
MB421
Ασβεστοφυκικοί βυθοί σε υποπαραλιακά μεικτά ιζήματα του Ατλαντικού
1110· 1160
MB622
Ασβεστοφυκικοί βυθοί σε υποπαραλιακά λασπώδη ιζήματα του Ατλαντικού
1110· 1160
Μεσόγειος Θάλασσα

MB3511
Σύνδεση με ροδόλιθους σε αδρομερή άμμο και λεπτά χαλίκια ανακατεμένα από τα κύματα
1110· 1160
MB3521
Σύνδεση με ροδόλιθους σε αδρομερή άμμο και λεπτά χαλίκια υπό την επίδραση ρευμάτων του πυθμένα
1110· 1160
MB3522
Σύνδεση με ασβεστούχα θαλάσσια φύκη (=Σύνδεση με Lithothamnion corallioides και Phymatolithon calcareum) σε μεσογειακή αδρομερή άμμο και χαλίκι
1110· 1160
MC3521
Σύνδεση με ροδόλιθους σε παράκτιους υπολειμματικούς πυθμένες
1110
MC3523
Σύνδεση με ασβεστούχα θαλάσσια φύκη (Lithothamnion corallioides και Phymatholithon calcareum) σε παράκτιους υπολειμματικούς πυθμένες
1110

5.Ομάδα 5: Σφουγγάρια, κοράλλια και κοραλλιογενή στρώματα

Κωδικός EUNIS
Ονομασία τύπου οικοτόπου EUNIS
Σχετικοί κωδικοί παραρτήματος I (οδηγία για τους οικοτόπους)
Ατλαντικός
MC121
Κοινότητες πανίδας στον χλωροτάπητα σε περιπαραλιακό πέτρωμα του Ατλαντικού
1170
MC124
Κοινότητες πανίδας σε περιπαραλιακό πέτρωμα μεταβλητής αλατότητας του Ατλαντικού
1170· 1130
MC126
Κοινότητες περιπαραλιακών σπηλαίων και προεξοχών του Ατλαντικού
8330· 1170
MC222
Κοραλλιογενείς ύφαλοι ψυχρών υδάτων στην περιπαραλιακή ζώνη του Ατλαντικού
1170
MD121
Κοινότητες σφουγγαριών στο υπεράκτιο περιπαραλιακό πέτρωμα του Ατλαντικού
1170
MD221
Κοραλλιογενείς ύφαλοι ψυχρών υδάτων στην υπεράκτια περιπαραλιακή ζώνη του Ατλαντικού
1170
ME122
Κοινότητες σφουγγαριών στο πέτρωμα της ανώτερης βαθύαλης ζώνης του Ατλαντικού
1170
ME123
Μεικτές κοινότητες κοραλλιών ψυχρών υδάτων στο πέτρωμα της ανώτερης βαθύαλης ζώνης του Ατλαντικού
1170
ME221
Κοραλλιογενής ύφαλος ψυχρών υδάτων στην ανώτερη βαθύαλη ζώνη του Ατλαντικού
1170
ME322
Μεικτή κοινότητα κοραλλιών ψυχρών υδάτων σε αδρά ιζήματα της ανώτερης βαθύαλης ζώνης του Ατλαντικού

ME324
Συσσωμάτωση σφουγγαριών σε αδρά ιζήματα της ανώτερης βαθύαλης ζώνης του Ατλαντικού

ME422
Συσσωμάτωση σφουγγαριών σε μεικτά ιζήματα της ανώτερης βαθύαλης ζώνης του Ατλαντικού

ME623
Συσσωμάτωση σφουγγαριών στην ιλύ της ανώτερης βαθύαλης ζώνης του Ατλαντικού

ME624
Όρθιο κοραλλιογενές πεδίο στην ιλύ της ανώτερης βαθύαλης ζώνης του Ατλαντικού

MF121
Μεικτή κοινότητα κοραλλιών ψυχρών υδάτων στο πέτρωμα της κατώτερης βαθύαλης ζώνης του Ατλαντικού
1170
MF221
Κοραλλιογενής ύφαλος ψυχρών υδάτων στην κατώτερη βαθύαλη ζώνη του Ατλαντικού
1170
MF321
Μεικτή κοινότητα κοραλλιών ψυχρών υδάτων στα αδρά ιζήματα της κατώτερης βαθύαλης ζώνης του Ατλαντικού

MF622
Συσσωμάτωση σφουγγαριών στην ιλύ της κατώτερης βαθύαλης ζώνης του Ατλαντικού

MF623
Όρθιο κοραλλιογενές πεδίο στην ιλύ της κατώτερης βαθύαλης ζώνης του Ατλαντικού

Βαλτική Θάλασσα

MB138
Υποπαραλιακά πετρώματα και κροκάλες της Βαλτικής που χαρακτηρίζονται από επιβενθικούς σπόγγους
1170· 1160
MB43A
Υποπαραλιακά μεικτά ιζήματα της Βαλτικής που χαρακτηρίζονται από επιβενθικούς σπόγγους (Porifera)
1160· 1170
MC133
Περιπαραλιακά πετρώματα και κροκάλες της Βαλτικής που χαρακτηρίζονται από επιβενθικά κνιδόζωα
1170· 1160
MC136
Περιπαραλιακά πετρώματα και κροκάλες της Βαλτικής που χαρακτηρίζονται από επιβενθικούς σπόγγους
1170· 1160
MC433
Περιπαραλιακά μεικτά ιζήματα της Βαλτικής που χαρακτηρίζονται από επιβενθικά κνιδόζωα
1160· 1170
MC436
Περιπαραλιακά μεικτά ιζήματα της Βαλτικής που χαρακτηρίζονται από επιβενθικούς σπόγγους
1160
Μαύρη Θάλασσα

MD24
Υπεράκτιοι περιπαραλιακοί βιογενείς οικότοποι της Μαύρης Θάλασσας
1170
ME14
Πετρώματα της ανώτερης βαθύαλης ζώνης της Μαύρης Θάλασσας
1170
ME24
Βιογενής οικότοπος της ανώτερης βαθύαλης ζώνης της Μαύρης Θάλασσας
1170
MF14
Πέτρωμα της κατώτερης βαθύαλης ζώνης της Μαύρης Θάλασσας
1170
Μεσόγειος Θάλασσα

MB151E
Επίπεδες επιφάνειες με Cladocora caespitosa
1170· 1160
MB151Q
Επίπεδες επιφάνειες με Astroides calycularis
1170· 1160
MB151α
Επίπεδες επιφάνειες και σύνδεση κοραλλιογενούς βιοκοινότητας (σε θύλακα)
1170· 1160
MC1519
Επίπεδες επιφάνειες με Eunicella cavolini
1170· 1160
MC151A
Επίπεδες επιφάνειες με Eunicella singularis
1170· 1160
MC151B
Επίπεδες επιφάνειες με Paramuricea clavata
1170· 1160
MC151E
Επίπεδες επιφάνειες με Leptogorgia sarmentosa
1170· 1160
MC151F
Επίπεδες επιφάνειες με Anthipatella subpinnata και αραιή κόκκινη άλγη
1170· 1160
MC151G
Επίπεδες επιφάνειες με ογκώδη σφουγγάρια και αραιή κόκκινη άλγη
1170· 1160
MC1522
Επίπεδες επιφάνειες με Corallium rubrum
8330· 1170
MC1523
Επίπεδες επιφάνειες με Leptopsammia provoti
8330· 1170
MC251
Κοραλλιογενείς πλατφόρμες
1170
MC6514
Επίπεδες επιφάνειες κολλώδους ιλύος με Alcyonium palmatum και Parastichopus regalis σε περιπαραλιακή ιλύ
1160
MD151
Βιοκοινότητα μεσογειακών πετρωμάτων
1170
MD25
Μεσογειακοί υπεράκτιοι περιπαραλιακοί βιογενείς οικότοποι
1170
MD6512
Επίπεδες επιφάνειες κολλώδους ιλύος με Alcyonium palmatum και Parastichopus regalis σε κατώτερη περιπαραλιακή ιλύ

ME1511
Μεσογειακοί ύφαλοι Lophelia pertusa της ανώτερης βαθύαλης ζώνης
1170
ME1512
Μεσογειακοί ύφαλοι Madrepora oculata της ανώτερης βαθύαλης ζώνης
1170
ME1513
Μεσογειακοί ύφαλοι Madrepora oculata και Lophelia pertusa της ανώτερης βαθύαλης ζώνης
1170
ME6514
Μεσογειακές επίπεδες επιφάνειες της ανώτερης βαθύαλης ζώνης με Pheronema carpenteri

MF1511
Μεσογειακοί ύφαλοι Lophelia pertusa της κατώτερης βαθύαλης ζώνης
1170
MF1512
Μεσογειακοί ύφαλοι Madrepora oculata της κατώτερης βαθύαλης ζώνης
1170
MF1513
Μεσογειακοί ύφαλοι Madrepora oculata και Lophelia pertusa της κατώτερης βαθύαλης ζώνης
1170
MF6511
Μεσογειακές επίπεδες επιφάνειες της κατώτερης βαθύαλης ζώνης αμμώδους ιλύος με Thenea muricata

MF6513
Μεσογειακές επίπεδες επιφάνειες της κατώτερης βαθύαλης ζώνης συμπαγούς ιλύος με Isidella elongata

6.Ομάδα 6: Αναβλύσεις και διηθήσεις

Κωδικός EUNIS
Ονομασία τύπου οικοτόπου EUNIS
Σχετικοί κωδικοί παραρτήματος I (οδηγία για τους οικοτόπους)
Ατλαντικός
MB128
Αναβλύσεις και διηθήσεις σε υποπαραλιακό πέτρωμα του Ατλαντικού
1170· 1160· 1180
MB627
Αναβλύσεις και διηθήσεις σε υποπαραλιακή ιλύ του Ατλαντικού
1130· 1160
MC127
Αναβλύσεις και διηθήσεις σε περιπαραλιακό πέτρωμα του Ατλαντικού
1170· 1180
MC622
Αναβλύσεις και διηθήσεις σε περιπαραλιακή ιλύ του Ατλαντικού
1160
MD122
Αναβλύσεις και διηθήσεις σε υπεράκτιο περιπαραλιακό πέτρωμα του Ατλαντικού
1170
MD622
Αναβλύσεις και διηθήσεις σε υπεράκτια περιπαραλιακή ιλύ του Ατλαντικού

7.Ομάδα 7: Μαλακά ιζήματα (πάνω από 1 000 μέτρα βάθος)

Κωδικός EUNIS
Ονομασία τύπου οικοτόπου EUNIS
Σχετικοί κωδικοί παραρτήματος I (οδηγία για τους οικοτόπους)
Ατλαντικός
MA32
Παράκτια αδρά ιζήματα του Ατλαντικού
1130· 1160
MA42
Παράκτια μεικτά ιζήματα του Ατλαντικού
1130· 1140· 1160
MA52
Παράκτια άμμος του Ατλαντικού
1130· 1140· 1160
MA62
Παράκτια ιλύς του Ατλαντικού
1130· 1140· 1160
MB32
Υποπαραλιακά αδρά ιζήματα του Ατλαντικού
1110· 1130· 1160
MB42
Υποπαραλιακά μεικτά ιζήματα του Ατλαντικού
1110· 1130· 1150· 1160
MB52
Υποπαραλιακή άμμος του Ατλαντικού
1110· 1130· 1150· 1160
MB62
Υποπαραλιακή ιλύς του Ατλαντικού
1110· 1130· 1160
MC32
Περιπαραλιακά αδρά ιζήματα του Ατλαντικού
1110· 1160
MC42
Περιπαραλιακά μεικτά ιζήματα του Ατλαντικού
1110· 1160
MC52
Περιπαραλιακή άμμος του Ατλαντικού
1110· 1160
MC62
Περιπαραλιακή ιλύς του Ατλαντικού
1160
MD32
Υπεράκτια περιπαραλιακά αδρά ιζήματα του Ατλαντικού

MD42
Υπεράκτια περιπαραλιακά μεικτά ιζήματα του Ατλαντικού

MD52
Υπεράκτια περιπαραλιακή άμμος του Ατλαντικού

MD62
Υπεράκτια περιπαραλιακή ιλύς του Ατλαντικού

ME32
Αδρά ιζήματα της ανώτερης βαθύαλης ζώνης του Ατλαντικού

ME42
Μεικτά ιζήματα της ανώτερης βαθύαλης ζώνης του Ατλαντικού

ME52
Άμμος της ανώτερης βαθύαλης ζώνης του Ατλαντικού

ME62
Ιλύς της ανώτερης βαθύαλης ζώνης του Ατλαντικού

MF32
Αδρά ιζήματα της κατώτερης βαθύαλης ζώνης του Ατλαντικού

MF42
Μεικτά ιζήματα της κατώτερης βαθύαλης ζώνης του Ατλαντικού

MF52
Άμμος της κατώτερης βαθύαλης ζώνης του Ατλαντικού

MF62
Ιλύς της κατώτερης βαθύαλης ζώνης του Ατλαντικού

Βαλτική Θάλασσα

MA33
Αδρά ιζήματα της υδατικής παράκτιας ζώνης της Βαλτικής
1130· 1160· 1610· 1620
MA43
Μεικτά ιζήματα της υδατικής παράκτιας ζώνης της Βαλτικής
1130· 1140· 1160· 1610
MA53
Άμμος της υδατικής παράκτιας ζώνης της Βαλτικής
1130· 1140· 1160· 1610
MA63
Ιλύς της υδατικής παράκτιας ζώνης της Βαλτικής
1130· 1140· 1160· 1650
MB33
Υποπαραλιακά αδρά ιζήματα της Βαλτικής
1110· 1150· 1160
MB43
Υποπαραλιακά μεικτά ιζήματα της Βαλτικής
1110· 1130· 1150· 1160· 1170· 1650
MB53
Υποπαραλιακή άμμος της Βαλτικής
1110· 1130· 1150· 1160
MB63
Υποπαραλιακή ιλύς της Βαλτικής
1130· 1150· 1160· 1650
MC33
Περιπαραλιακά αδρά ιζήματα της Βαλτικής
1110· 1160
MC43
Περιπαραλιακά μεικτά ιζήματα της Βαλτικής
1160· 1170
MC53
Περιπαραλιακή άμμος της Βαλτικής
1110· 1160
MC63
Περιπαραλιακή ιλύς της Βαλτικής
1160· 1650
MD33
Υπεράκτια περιπαραλιακά αδρά ιζήματα της Βαλτικής

MD43
Υπεράκτια περιπαραλιακά μεικτά ιζήματα της Βαλτικής

MD53
Υπεράκτια περιπαραλιακή άμμος της Βαλτικής

MD63
Υπεράκτια περιπαραλιακή ιλύς της Βαλτικής

Μαύρη Θάλασσα

MA34
Παράκτια αδρά ιζήματα της Μαύρης Θάλασσας
1160
MA44
Παράκτια μεικτά ιζήματα της Μαύρης Θάλασσας
1130· 1140· 1160
MA54
Παράκτια άμμος της Μαύρης Θάλασσας
1130· 1140· 1160
MA64
Παράκτια ιλύς της Μαύρης Θάλασσας
1130· 1140· 1160
MB34
Υποπαραλιακά αδρά ιζήματα της Μαύρης Θάλασσας
1110· 1160
MB44
Υποπαραλιακά μεικτά ιζήματα της Μαύρης Θάλασσας
1110· 1170
MB54
Υποπαραλιακή άμμος της Μαύρης Θάλασσας
1110· 1130· 1160
MB64
Υποπαραλιακή ιλύς της Μαύρης Θάλασσας
1130· 1160
MC34
Περιπαραλιακά αδρά ιζήματα της Μαύρης Θάλασσας
1160
MC44
Περιπαραλιακά μεικτά ιζήματα της Μαύρης Θάλασσας

MC54
Περιπαραλιακή άμμος της Μαύρης Θάλασσας
1160
MC64
Περιπαραλιακή ιλύς της Μαύρης Θάλασσας
1130· 1160
MD34
Υπεράκτια περιπαραλιακά αδρά ιζήματα της Μαύρης Θάλασσας

MD44
Υπεράκτια περιπαραλιακά μεικτά ιζήματα της Μαύρης Θάλασσας

MD54
Υπεράκτια περιπαραλιακή άμμος της Μαύρης Θάλασσας

MD64
Υπεράκτια περιπαραλιακή ιλύς της Μαύρης Θάλασσας

Μεσόγειος Θάλασσα

MA35
Παράκτια αδρά ιζήματα της Μεσογείου
1160· 1130
MA45
Παράκτια μεικτά ιζήματα της Μεσογείου
1140· 1160
MA55
Παράκτια άμμος της Μεσογείου
1130· 1140· 1160
MA65
Παράκτια ιλύς της Μεσογείου
1130· 1140· 1150· 1160
MB35
Υποπαραλιακά αδρά ιζήματα της Μεσογείου
1110· 1160
MB45
Υποπαραλιακά μεικτά ιζήματα της Μεσογείου

MB55
Υποπαραλιακή άμμος της Μεσογείου
1110· 1130· 1150· 1160
MB65
Υποπαραλιακή ιλύς της Μεσογείου
1130· 1150
MC35
Περιπαραλιακά αδρά ιζήματα της Μεσογείου
1110· 1160
MC45
Περιπαραλιακά μεικτά ιζήματα της Μεσογείου

MC55
Περιπαραλιακή άμμος της Μεσογείου
1110· 1160
MC65
Περιπαραλιακή ιλύς της Μεσογείου
1130· 1160
MD35
Υπεράκτια περιπαραλιακά αδρά ιζήματα της Μεσογείου

MD45
Υπεράκτια περιπαραλιακά μεικτά ιζήματα ζώνης της Μεσογείου

MD55
Υπεράκτια περιπαραλιακή άμμος της Μεσογείου

MD65
Υπεράκτια περιπαραλιακή ιλύς της Μεσογείου

ME35
Αδρά ιζήματα της ανώτερης βαθύαλης ζώνης της Μεσογείου

ME45
Μεικτά ιζήματα της ανώτερης βαθύαλης ζώνης της Μεσογείου

ME55
Άμμος της ανώτερης βαθύαλης ζώνης της Μεσογείου

ME65
Ιλύς της ανώτερης βαθύαλης ζώνης της Μεσογείου

MF35
Αδρά ιζήματα της κατώτερης βαθύαλης ζώνης της Μεσογείου

MF45
Μεικτά ιζήματα της κατώτερης βαθύαλης ζώνης της Μεσογείου

MF55
Άμμος της κατώτερης βαθύαλης ζώνης της Μεσογείου

MF65
Ιλύς της κατώτερης βαθύαλης ζώνης της Μεσογείου

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ III

ΘΑΛΑΣΣΙΑ ΕΙΔΗ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ 5 ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 3

▌

2)ελασμοβράγχιος του είδους Pristis clavata·

3)πρίστης του είδους Pristis pectinata·

4)πρίστης του είδους Pristis pristis·

▌

6)καρχαρίας προσκυνητής (Cetorhinus maximus) και λευκός καρχαρίας (Carcharodon carcharias)·

7)λείος μαυροαγκαθίτης (Etmopterus pusillus)·

8)γιγαντιαίο διαβολόψαρο του είδους Mobula alfredi·

9)γιγαντιαίο διαβολόψαρο του είδους Manta birostris·

10)διαβολόψαρο του είδους Mobula mobular·

11)σελάχι του είδους Mobula rochebrunei·

12)σελάχι του είδους Mobula japanica·

13)δροσίτης/γκριζογαλέος (Mobula thurstoni)·

14)σελάχι του είδους Mobula eregoodootenkee·

▌

16)σελάχι του είδους Mobula tarapacana·

17)σελάχι του είδους Mobula kuhlii·

18)σελάχι του είδους Mobula hypostoma·

19)νορβηγικός βάτος [Raja (Dipturus) nidarosiensis]·

20)λευκόβατος (Raja alba)·

21)ρινόβατοι (Rhinobatidae)·

22)ρίνα (Squatina squatina)·

23)σολομός Ατλαντικού (Salmo salar)·

24)πέστροφα θαλάσσης (Salmo trutta)·

25)πεστροφίδι ή πεστροφοκούβιδο (Coregonus oxyrhynchus).

▌ [Τροπολογία 47]

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ V

ΔΕΙΚΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝ ΠΤΗΝΩΝ ΓΕΩΡΓΙΚΩΝ ΕΚΤΑΣΕΩΝ

Περιγραφή των εμπορευμάτων

Ο δείκτης πτηνών γεωργικών εκτάσεων (FBI) συνοψίζει τις πληθυσμιακές τάσεις των κοινών και ευρέως διαδεδομένων πτηνών γεωργικών εκτάσεων και προορίζεται να χρησιμοποιηθεί ως μέσο για την αξιολόγηση της κατάστασης της βιοποικιλότητας των γεωργικών οικοσυστημάτων στην Ευρώπη. Ο εθνικός δείκτης FBI είναι ένας σύνθετος δείκτης πολλαπλών ειδών που μετρά τον ρυθμό μεταβολής της σχετικής αφθονίας των ειδών πτηνών γεωργικών εκτάσεων σε επιλεγμένες τοποθεσίες έρευνας σε εθνικό επίπεδο. Ο δείκτης βασίζεται σε ειδικά επιλεγμένα είδη που εξαρτώνται από τους οικοτόπους των γεωργικών εκτάσεων για τροφή και/ή φωλεοποίηση. Οι εθνικοί δείκτες κοινών πτηνών γεωργικών εκτάσεων βασίζονται σε σύνολα ειδών που σχετίζονται με κάθε κράτος μέλος. Ο δείκτης υπολογίζεται με αναφορά σε ένα έτος βάσης κατά το οποίο η τιμή του δείκτη ορίζεται συνήθως στο 100. Οι τιμές τάσης εκφράζουν τη συνολική μεταβολή του πληθυσμού στο μέγεθος πληθυσμού των πτηνών στις συμμετέχουσες γεωργικές εκτάσεις για μια περίοδο ετών.

Μεθοδολογία: Brlík et al. (2021): Long-term and large-scale multispecies dataset tracking population changes of common European breeding birds. Sci Data 8, 21. https://doi.org/10.1038/s41597-021-00804-2

Ως «κράτη μέλη με πληθυσμούς πτηνών γεωργικών εκτάσεων που παρουσιάζουν ιστορικά μεγαλύτερη εξάντληση» νοούνται τα κράτη μέλη στα οποία τα μισά ή περισσότερα είδη που συμβάλλουν στον εθνικό δείκτη κοινών πτηνών γεωργικών εκτάσεων έχουν αρνητική μακροπρόθεσμη πληθυσμιακή τάση. Στα κράτη μέλη όπου δεν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία για τις μακροπρόθεσμες πληθυσμιακές τάσεις για ορισμένα είδη, χρησιμοποιούνται στοιχεία σχετικά με την ευρωπαϊκή κατάσταση των ειδών.

Αυτά τα κράτη μέλη είναι τα εξής:

Τσεχία

Δανία

Εσθονία

Φινλανδία

Γαλλία

Γερμανία

Ουγγαρία

Ιταλία

Λουξεμβούργο

Μάλτα

Ισπανία

Ως «κράτη μέλη με πληθυσμούς πτηνών γεωργικών εκτάσεων που παρουσιάζουν ιστορικά μικρότερη εξάντληση» νοούνται τα κράτη μέλη στα οποία λιγότερα από τα μισά είδη που συμβάλλουν στον εθνικό δείκτη κοινών πτηνών γεωργικών εκτάσεων έχουν αρνητική μακροπρόθεσμη πληθυσμιακή τάση. Στα κράτη μέλη όπου δεν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία για τις μακροπρόθεσμες πληθυσμιακές τάσεις για ορισμένα είδη, χρησιμοποιούνται στοιχεία σχετικά με την ευρωπαϊκή κατάσταση των ειδών.

Αυτά τα κράτη μέλη είναι τα εξής:

Αυστρία

Βέλγιο

Βουλγαρία

Κροατία

Κύπρος

Ελλάδα

Ιρλανδία

Λετονία

Λιθουανία

Μάλτα

Πολωνία

Πορτογαλία

Ρουμανία

Σλοβακία

Σλοβενία

Σουηδία

Κατάλογος των ειδών που χρησιμοποιούνται για τον δείκτη κοινών πτηνών γεωργικών εκτάσεων στα κράτη μέλη

Αυστρία
Acrocephalus palustris
Alauda arvensis
Anthus spinoletta
Anthus trivialis
Carduelis cannabina
Carduelis carduelis
Emberiza citrinella
Falco tinnunculus
Jynx torquilla
Lanius collurio
Lullula arborea
Miliaria calandra
Oenanthe oenanthe
Passer montanus
Perdix perdix
Saxicola rubetra
Saxicola torquatus
Serinus citrinella
Serinus serinus
Streptopelia turtur
Sturnus vulgaris
Sylvia communis
Turdus pilaris
Vanellus vanellus

Βέλγιο - Φλάνδρα
Βέλγιο - Βαλονία
Alauda arvensis
Alauda arvensis
Anthus pratensis
Anthus pratensis
Emberiza citrinella
Carduelis cannabina
Falco tinnunculus
Corvus frugilegus
Haematopus ostralegus
Emberiza citrinella
Hippolais icterina
Falco tinnunculus
Hirundo rustica
Hirundo rustica
Limosa limosa
Lanius collurio
Linaria cannabina
Miliaria calandra
Motacilla alba
Motacilla flava
Motacilla flava
Passer montanus
Numenius arquata
Perdix perdix
Passer montanus
Saxicola torquatus
Perdix perdix
Streptopelia turtur
Phoenicurus ochruros
Sturnus vulgaris
Saxicola torquatus
Sylvia communis
Sylvia communis
Vanellus vanellus
Vanellus vanellus

Βουλγαρία
Alauda arvensis
Carduelis carduelis
Carduelis cannabina
Coturnix coturnix
Corvus frugilegus
Emberiza hortulana
Emberiza melanocephala
Falco tinnunculus
Galerida cristata
Hirundo rustica
Lanius collurio
Miliaria calandra
Motacilla flava
Perdix perdix
Passer montanus
Sylvia communis
Streptopelia turtur
Sturnus vulgaris
Upupa epops

Κροατία
Alauda arvensis
Anthus campestris
Anthus trivialis
Carduelis cannabina
Carduelis carduelis
Coturnix coturnix
Emberiza cirlus
Emberiza citrinella
Emberiza melanocephala
Falco tinnunculus
Galerida cristata
Jynx torquilla
Lanius collurio
Lanius senator
Lullula arborea
Luscinia megarhynchos
Miliaria calandra
Motacilla flava
Oenanthe hispanica
Oriolus oriolus
Passer montanus
Pica pica
Saxicola rubetra
Saxicola torquatus
Streptopelia turtur
Sylvia communis
Upupa epops
Vanellus vanellus

Κύπρος
Alectoris chukar
Athene noctua
Carduelis carduelis
Cisticola juncidis
Clamator glandarius
Columba palumbus
Coracias garrulus
Corvus corone cornix
Coturnix coturnix
Emberiza calandra
Emberiza melanocephala
Falco tinnunculus
Francolinus francolinus
Galerida cristata
Hirundo rustica
Chloris chloris
Iduna pallida
Linaria cannabina
Oenanthe cypriaca
Parus major
Passer hispaniolensis
Pica pica
Streptopelia turtur
Sylvia conspicillata
Sylvia melanocephala

Τσεχία
Alauda arvensis
Anthus pratensis
Carduelis cannabina
Ciconia ciconia
Corvus frugilegus
Emberiza citrinella
Falco tinnunculus
Hirundo rustica
Lanius collurio
Miliaria calandra
Motacilla flava
Passer montanus
Perdix perdix
Saxicola rubetra
Saxicola torquatus
Serinus serinus
Streptopelia turtur
Sturnus vulgaris
Sylvia communis
Vanellus vanellus

Δανία
Alauda arvensis
Anthus pratensis
Carduelis cannabina
Carduelis carduelis
Corvus corone
Corvus frugilegus
Emberiza citrinella
Falco tinnunculus
Gallinago gallinago
Hirundo rustica
Lanius collurio
Miliaria calandra
Motacilla alba
Motacilla flava
Oenanthe oenanthe
Passer montanus
Perdix perdix
Saxicola rubetra
Sylvia communis
Sylvia curruca
Turdus pilaris
Vanellus vanellus

Εσθονία
Alauda arvensis
Anthus pratensis
Corvus frugilegus
Emberiza citrinella
Hirundo rustica
Lanius collurio
Linaria cannabina
Motacilla flava
Passer montanus
Saxicola rubetra
Streptopelia turtur
Sturnus vulgaris
Sylvia communis
Vanellus vanellus
▌
▌
▌
▌
▌
▌
▌
▌
▌
▌
▌
▌
▌
▌
▌
▌
▌
▌
▌
▌
▌
▌
▌
▌
▌

Φινλανδία
Alauda arvensis
Anthus pratensis
Corvus monedula
Crex crex
Delichon urbica
Emberiza hortulana
Hirundo rustica
Numenius arquata
Passer montanus
Saxicola rubertra
Sturnus vulgaris
Sylvia communis
Turdus pilaris
Vanellus vanellus

Γαλλία
Alauda arvensis
Alectoris rufa
Anthus campestris
Anthus pratensis
Buteo buteo
Carduelis cannabina
Corvus frugilegus
Coturnix coturnix
Emberiza cirlus
Emberiza citrinella
Emberiza hortulana
Falco tinnunculus
Galerida cristata
Lanius collurio
Lullula arborea
Melanocorypha calandra
Motacilla flava
Oenanthe oenanthe
Perdix perdix
Saxicola torquatus
Saxicola rubetra
Sylvia communis
Upupa epops
Vanellus vanellus

Γερμανία
Alauda arvensis
Athene noctua
Emberiza citrinella
Lanius collurio
Limosa limosa
Lullula arborea
Miliaria calandra
Milvus milvus
Saxicola rubetra
Vanellus vanellus

Greece
Alauda arvensis
Apus apus
Athene noctua
Calandrella brachydactyla
Carduelis cannabina
Carduelis carduelis
Carduelis chloris
Ciconia ciconia
Corvus corone
Corvus monedula
Delichon urbicum
Emberiza cirlus
Emberiza hortulana
Emberiza melanocephala
Falco naumanni
Falco tinnunculus
Galerida cristata
Hirundo daurica
Hirundo rustica
Lanius collurio
Lanius minor
Lanius senator
Lullula arborea
Luscinia megarhynchos
Melanocorypha calandra
Miliaria calandra
Motacilla flava
Oenanthe hispanica
Oenanthe oenanthe
Passer domesticus
Passer hispaniolensis
Passer montanus
Pica pica
Saxicola rubetra
Saxicola torquatus
Streptopelia decaocto
Streptopelia turtur
Sturnus vulgaris
Sylvia melanocephala
Upupa epops

Ουγγαρία
Alauda arvensis
Anthus campestris
Coturnix coturnix
Emberiza calandra
Falco tinnunculus
Galerida cristata
Lanius collurio
Lanius minor
Locustella naevia
Merops apiaster
Motacilla flava
Perdix perdix
Sturnus vulgaris
Sylvia communis
Sylvia nisoria
Vanellus vanellus

Ιρλανδία
Carduelis cannabina
Carduelis carduelis
Columba oenas
Columba palumbus
Corvus cornix
Corvus frugilegus
Corvus monedula
Emberiza citrinella
Falco tinnunculus
Fringilla coelebs
Hirundo rustica
Chloris chloris
Motacilla alba
Passer domesticus
Phasianus colchicus
Pica pica
Saxicola torquatus
Sturnus vulgaris
Ιταλία
Alauda arvensis
Anthus campestris
Calandrella brachydactyla
Carduelis carduelis
Carduelis chloris
Corvus cornix
Emberiza calandra
Emberiza hortulana
Falco tinnunculus
Galerida cristata
Hirundo rustica
Jynx torquilla
Lanius collurio
Luscinia megarhynchos
Melanocorypha calandra
Motacilla alba
Motacilla flava
Oriolus oriolus
Passer domesticus italiae
Passer hispaniolensis
Passer montanus
Pica pica
Saxicola torquatus
Serinus serinus
Streptopelia turtur
Sturnus unicolor
Sturnus vulgaris
Upupa epops

Λετονία
Acrocephalus palustris
Alauda arvensis
Anthus pratensis
Carduelis carduelis
Carpodacus erythrinus
Ciconia ciconia
Crex crex
Emberiza citrinella
Lanius collurio
Locustella naevia
Motacilla flava
Passer montanus
Saxicola rubetra
Sturnus vulgaris
Sylvia communis
Vanellus vanellus

Λιθουανία
Alauda arvensis
Anthus pratensis
Carduelis carduelis
Ciconia ciconia
Crex crex
Emberiza citrinella
Hirundo rustica
Lanius collurio
Motacilla flava
Passer montanus
Saxicola rubetra
Sturnus vulgaris
Sylvia communis
Vanellus vanellus

Λουξεμβούργο
Alauda arvensis
Carduelis cannabina
Emberiza citrinella
Lanius collurio
Passer montanus
Saxicola torquatus
Sylvia communis
Μάλτα
Calandrella brachydactyla
Linaria cannabina
Cettia cetti
Cisticola juncidis
Coturnix coturnix
Emberiza calandra
Lanius senator
Monticola solitarius
Passer hispaniolensis
Passer montanus
Serinus serinus
Streptopelia decaocto
Streptopelia turtur
Sturnus vulgaris
Sylvia conspicillata
Sylvia melanocephala

Μάλτα
Alauda arvensis
Anthus pratensis
Athene noctua
Calidris pugnax
Carduelis carduelis
Corvus frugilegus
Coturnix coturnix
Emberiza citrinella
Falco tinnunculus
Gallinago gallinago
Haematopus ostralegus
Hippolais icterina
Hirundo rustica
Limosa limosa
Miliaria calandra
Motacilla fl ava
Numenius arquata
Passer montanus
Perdix perdix
Saxicola torquatus
Spatula clypeata
Streptopelia turtur
Sturnus vulgaris
Sylvia communis
Tringa totanus
Turdus viscivorus
Vanellus vanellus

Πολωνία
Alauda arvensis
Anthus pratensis
Carduelis cannabina
Ciconia ciconia
Emberiza citrinella
Emberiza hortulana
Falco tinnunculus
Galerida cristata
Hirundo rustica
Lanius collurio
Limosa limosa
Miliaria calandra
Motacilla flava
Passer montanus
Saxicola torquatus
Saxicola rubetra
Serinus serinus
Streptopelia turtur
Sturnus vulgaris
Sylvia communis
Upupa epops
Vanellus vanellus

Πορτογαλία
Athene noctua
Bubulcus ibis
Carduelis carduelis
Chloris chloris
Ciconia ciconia
Cisticola juncidis
Coturnix coturnix
Delichon urbicum
Emberiza cirlus
Falco tinnunculus
Galerida cristata
Hirundo rustica
Lanius meridionalis
Linaria cannabina
Merops apiaster
Miliaria calandra
Milvus migrans
Passer domesticus
Pica pica
Saxicola torquatus
Serinus serinus
Sturnus unicolor
Upupa epops

Ρουμανία
Alauda arvensis
Anthus campestris
Calandrella brachydactyla
Ciconia ciconia
Corvus frugilegus
Emberiza calandra
Emberiza citrinella
Emberiza hortulana
Emberiza melanocephala
Falco tinnunculus
Galerida cristata
Hirundo rustica
Lanius collurio
Lanius minor
Linaria cannabina
Melanocorypha calandra
Motacilla flava
Passer montanus
Perdix perdix
Saxicola rubetra
Saxicola torquatus
Streptopelia turtur
Sturnus vulgaris
Sylvia communis
Upupa epops
Vanellus vanellus

Σλοβακία
Alauda arvensis
Carduelis cannabina
Carduelis carduelis
Emberiza calandra
Emberiza citrinella
Falco tinnunculus
Hirundo rustica
Chloris chloris
Lanius collurio
Locustella naevia
Motacilla flava
Passer montanus
Saxicola rubetra
Saxicola torquatus
Serinus serinus
Streptopelia turtur
Sturnus vulgaris
Sylvia communis
Sylvia nisoria
Vanellus vanellus

Σλοβενία
Acrocephalus palustris
Alauda arvensis
Anthus trivialis
Carduelis cannabina
Carduelis carduelis
Columba oenas
Columba palumbus
Emberiza calandra
Emberiza cirlus
Emberiza citrinella
Falco tinnunculus
Galerida cristata
Hirundo rustica
Jynx torquilla
Lanius collurio
Lullula arborea
Luscinia megarhynchos
Motacilla flava
Passer montanus
Phoenicurus phoenicurus
Picus viridis
Saxicola rubetra
Saxicola torquatus
Serinus serinus
Streptopelia turtur
Sturnus vulgaris
Sylvia communis
Upupa epops
Vanellus vanellus

Ισπανία
Alauda arvensis
Alectoris rufa
Athene noctua
Calandrella brachydactyla
Carduelis carduelis
Cisticola juncidis
Corvus monedula
Coturnix coturnix
Emberiza calandra
Falco tinnunculus
Galerida cristata
Hirundo rustica
Linaria cannabina
Melanocorypha calandra
Merops apiaster
Oenanthe hispanica
Passer domesticus
Passer montanus
Pica pica
Pterocles orientalis
Streptopelia turtur
Sturnus unicolor
Tetrax tetrax
Upupa epops

Σουηδία
Alauda arvensis
Anthus pratensis
Carduelis cannabina
Corvus frugilegus
Emberiza citrinella
Emberiza hortulana
Falco tinnunculus
Hirundo rustica
Lanius collurio
Motacilla fl ava
Passer montanus
Saxicola rubetra
Sturnus vulgaris
Sylvia communis
Vanellus vanellus

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VI

ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΔΕΙΚΤΩΝ ΒΙΟΠΟΙΚΙΛΟΤΗΤΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΔΑΣΙΚΑ ΟΙΚΟΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ 10 ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΙ 2 ΚΑΙ 2α

Δείκτης
Περιγραφή, μονάδες και μεθοδολογία για τον προσδιορισμό και την παρακολούθηση του δείκτη
Όρθιο νεκρό ξύλο·
Περιγραφή: Αυτός ο δείκτης καταδεικνύει την ποσότητα της μη ζωντανής, όρθιας ξυλώδους βιομάζας σε δάση και άλλες δασικές εκτάσεις.
Μονάδα: m3/ha.
Μεθοδολογία: όπως αναπτύχθηκε και χρησιμοποιείται από τη FOREST EUROPE, State of Europe’s Forests 2020, FOREST EUROPE 2020, και στην περιγραφή των εθνικών δασικών απογραφών στο Tomppo E. et al., National Forest Inventories, Pathways for Common Reporting, Springer, 2010, και λαμβάνοντας υπόψη τη μεθοδολογία όπως ορίζεται στο παράρτημα V του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999 σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές της IPCC του 2006 για τις εθνικές απογραφές αερίων του θερμοκηπίου.
Πεσμένο νεκρό ξύλο·
Περιγραφή: Αυτός ο δείκτης καταδεικνύει την ποσότητα της μη ζωντανής, ξυλώδους βιομάζας η οποία κείται στο έδαφος σε δάση και άλλες δασικές εκτάσεις.
Μονάδα: m3/ha.
Μεθοδολογία: όπως αναπτύχθηκε και χρησιμοποιείται από τη FOREST EUROPE, State of Europe’s Forests 2020, FOREST EUROPE 2020, και στην περιγραφή των εθνικών δασικών απογραφών στο Tomppo E. et al., National Forest Inventories, Pathways for Common Reporting, Springer, 2010, και λαμβάνοντας υπόψη τη μεθοδολογία όπως ορίζεται στο παράρτημα V του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999 σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές της IPCC του 2006 για τις εθνικές απογραφές αερίων του θερμοκηπίου.
Ποσοστό δασών με μη ομήλικη δομή·
Περιγραφή: Αυτός ο δείκτης αναφέρεται στο μερίδιο των δασών που είναι διαθέσιμα για προμήθεια ξυλείας (FAWS) με μη ομήλικη δασική δομή σε σύγκριση με την ομήλικη δασική δομή.
Μονάδα: Ποσοστό δασών διαθέσιμων για προμήθεια ξυλείας με μη ομήλικη δομή.
Μεθοδολογία: όπως αναπτύχθηκε και χρησιμοποιείται από τη FOREST EUROPE, State of Europe’s Forests 2020, FOREST EUROPE 2020, και στην περιγραφή των εθνικών δασικών απογραφών στο Tomppo E. et al., National Forest Inventories, Pathways for Common Reporting, Springer, 2010.
Δασική συνδεσιμότητα·
Περιγραφή: Δασική συνδεσιμότητα είναι ο βαθμός πυκνότητας των εκτάσεων που καλύπτονται με δάση. Ορίζεται σε κλίμακα από 0 έως 100.
Μονάδα: Δείκτης.
Μεθοδολογία: όπως αναπτύχθηκε από τον FAO, Vogt P., et al., FAO – State of the World’s Forests: Forest Fragmentation, τεχνική έκθεση JRC, Υπηρεσία Εκδόσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Λουξεμβούργο, 2019.
Δείκτης κοινών δασικών πτηνών·
Περιγραφή: Ο δείκτης δασικών πτηνών περιγράφει τις τάσεις στην αφθονία των κοινών δασικών πτηνών με την πάροδο του χρόνου στις ευρωπαϊκές περιοχές όπου συναντώνται. Είναι ένας σύνθετος δείκτης που δημιουργήθηκε από δεδομένα παρατήρησης ειδών πτηνών που είναι χαρακτηριστικά των δασικών οικοτόπων στην Ευρώπη. Ο δείκτης βασίζεται σε συγκεκριμένο κατάλογο ειδών σε κάθε κράτος μέλος.
Μονάδα: Δείκτης.
Μεθοδολογία: Brlík et al. Long-term and large-scale multispecies dataset tracking population changes of common European breeding birds, Sci Data 8, 21. 2021.
Απόθεμα οργανικού άνθρακα.
Περιγραφή: Αυτός ο δείκτης περιγράφει το απόθεμα οργανικού άνθρακα σε στρωμνή και σε ανόργανο έδαφος σε βάθος 0 έως 30 cm σε δασικά οικοσυστήματα.
Μονάδα: τόνοι οργανικού άνθρακα/εκτάριο.
Μεθοδολογία: Μεθοδολογία: όπως ορίζεται στο παράρτημα V του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999 σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές της IPCC του 2006 για τις εθνικές απογραφές αερίων του θερμοκηπίου, και όπως υποστηρίζεται από τη στατιστική έρευνα του πλαισίου χρήσης/κάλυψης γης (LUCAS) Soil, Jones A. et al., LUCAS Soil 2022, τεχνική έκθεση του JRC, Υπηρεσία Εκδόσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, 2021.
Ποσοστό δάσους όπου κυριαρχούν αυτόχθονα είδη δένδρων·
Περιγραφή: Ποσοστό δάσους και άλλων δασικών εκτάσεων στις οποίες κυριαρχούν (> 50 % κάλυψη) αυτόχθονα είδη δένδρων
Μονάδα: %
Μεθοδολογία: όπως αναπτύχθηκε και χρησιμοποιείται από τη FOREST EUROPE, State of Europe’s Forests 2020, FOREST EUROPE 2020, και στην περιγραφή των εθνικών δασικών απογραφών στο Tomppo E. et al., National Forest Inventories, Pathways for Common Reporting, Springer, 2010.
Ποικιλότητα ειδών δένδρων
Περιγραφή: Ο δείκτης αυτός περιγράφει τον μέσο αριθμό ειδών δένδρων που απαντώνται σε δασικές περιοχές
Μονάδα: Δείκτης
Μεθοδολογία: όπως αναπτύχθηκε και χρησιμοποιείται από τη FOREST EUROPE, State of Europe’s Forests 2020, FOREST EUROPE 2020, και στην περιγραφή των εθνικών δασικών απογραφών στο Tomppo E. et al., National Forest Inventories, Pathways for Common Reporting, Springer, 2010.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VII

ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ 11 ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 8

1)Αποκατάσταση υγροτόπων, με επανύγρανση αποστραγγισμένων τυρφώνων, αφαίρεση των δομών αποστράγγισης τυρφώνων ή αποχωμάτωση και διακοπή της εξόρυξης τύρφης.

2)Βελτίωση των υδρολογικών συνθηκών με αύξηση της ποσότητας, της ποιότητας και της δυναμικής των επιφανειακών υδάτων, καθώς και της στάθμης των υπόγειων υδάτων για τα φυσικά και ημιφυσικά οικοσυστήματα.

3)Απομάκρυνση ανεπιθύμητων λοχμών ή μη γηγενών φυτειών σε λειμώνες, υγροτόπους, δάση και εδάφη με αραιή βλάστηση.

4)Εφαρμογή καλλιέργειας ελωδών γαιών.

5)Επαναφορά της μαιανδρικής ροής των ποταμών και επανασύνδεση τεχνητά αποκομμένων μαιάνδρων ή ημισεληνοειδών λιμνών.

6)Αφαίρεση διαμήκων και πλευρικών φραγμών (όπως αναχώματα και φράγματα), παραχώρηση περισσότερου χώρου στη δυναμική του ποταμού και αποκατάσταση των τμημάτων ελεύθερης ροής του ποταμού.

7)Επιστροφή στη φυσική κατάσταση των κοιτών και των λιμνών και των πεδινών υδάτινων ρευμάτων π.χ. με αφαίρεση της εγκατάστασης τεχνητής κοίτης, βελτιστοποίηση της σύνθεσης του υποστρώματος, βελτίωση ή ανάπτυξη κάλυψης οικοτόπου.

8)Αποκατάσταση των φυσικών διεργασιών ιζηματογένεσης.

9)Δημιουργία παρόχθιων ζωνών προστασίας, π.χ. παρόχθια δάση, λωρίδες προστασίας, λιβάδια ή βοσκοτόπους.

10)Αύξηση των οικολογικών χαρακτηριστικών στα δάση, όπως τα μεγάλα, ηλικιωμένα και φθίνοντα δέντρα (δέντρα οικοτόπων) και των ποσοτήτων πεσμένου και όρθιου νεκρού ξύλου.

11)Προσπάθειες προς την κατεύθυνση μιας διαφοροποιημένης δασικής δομής από άποψη π.χ. σύνθεσης ειδών και ηλικίας, ενεργοποίηση της φυσικής αναγέννησης και διαδοχής των ειδών των δέντρων.

11α)Υποβοήθηση της μετανάστευσης των προελεύσεων και των ειδών όπου ενδέχεται να είναι αναγκαία λόγω της κλιματικής αλλαγής.

12)Ενίσχυση της δασικής ποικιλομορφίας με την αποκατάσταση μωσαϊκών μη δασικών οικοτόπων, όπως ανοικτά τμήματα λειμώνων ή χερσότοπων, μικρές λίμνες ή βραχώδεις περιοχές.

13)Χρήση προσεγγίσεων εγγυοφυσικής δασοκομίας ή δασοκομίας «συνεχούς κάλυψης», εισαγωγή ιθαγενών ειδών δέντρων.

14)Ενίσχυση της ανάπτυξης παλαιών γηγενών δασών και ώριμων συστάδων (π.χ. με εγκατάλειψη της συγκομιδής ή με ενεργό διαχείριση που ευνοεί την ανάπτυξη λειτουργιών αυτορρύθμισης και κατάλληλης ανθεκτικότητας).

15)Εισαγωγή χαρακτηριστικών τοπίου υψηλής ποικιλομορφίας σε αρόσιμη γη και σε εντατικά χρησιμοποιούμενους λειμώνες, όπως λωρίδες προστασίας, περιθώρια αγροτεμαχίων με αυτόχθονα άνθη, δενδροστοιχίες, δέντρα, μικρά δάση, τοιχώματα αναβαθμίδων, μικρές λίμνες, βιολογικούς διαδρόμους και σκαλοπάτια πέτρας κ.λπ.

16)Αύξηση της γεωργικής έκτασης που υπόκειται σε προσεγγίσεις αγροοικολογικής διαχείρισης, όπως η βιολογική γεωργία ή η αγροδασοκομία, η πολυκαλλιέργεια και η αμειψισπορά, η ολοκληρωμένη διαχείριση παρασίτων και θρεπτικών συστατικών.

17)Μείωση της έντασης βόσκησης ή των συστημάτων χορτοκοπής στους λειμώνες, όπου χρειάζεται, και επαναφορά της εκτεταμένης βόσκησης με οικόσιτα ζώα και συστήματα εκτεταμένης χορτοκοπής, όπου εγκαταλείφθηκαν.

18)Παύση ή μείωση της χρήσης χημικών φυτοφαρμάκων, καθώς και χημικών λιπασμάτων και λιπασμάτων ζωικής κοπριάς.

19)Παύση οργώματος λειμώνων και φύτευση σπόρων παραγωγικών αγρωστωδών.

20)Αφαίρεση φυτειών σε πρώην δυναμικά ενδοχωρικά συστήματα θινών ώστε να ενεργοποιηθεί εκ νέου η δυναμική του φυσικού ανέμου προς όφελος των ανοικτών οικοτόπων.

21)Βελτίωση της συνδεσιμότητας μεταξύ οικοτόπων ώστε να καταστεί δυνατή η ανάπτυξη πληθυσμών των ειδών, η επαρκής ατομική ή γενετική ανταλλαγή, καθώς και η μετανάστευση και προσαρμογή των ειδών στην κλιματική αλλαγή.

22)Δημιουργία δυνατοτήτων ώστε τα οικοσυστήματα να αναπτύξουν τη δική τους φυσική δυναμική, για παράδειγμα με εγκατάλειψη της συγκομιδής και προώθηση της φυσικότητας και της άγριας ζωής.

23)Αφαίρεση και έλεγχος των χωροκατακτητικών ξένων ειδών και αποτροπή ή ελαχιστοποίηση νέων εισαγωγών.

24)Ελαχιστοποίηση των αρνητικών επιπτώσεων των αλιευτικών δραστηριοτήτων στο θαλάσσιο οικοσύστημα, για παράδειγμα με τη χρήση εξοπλισμού με μικρότερο αντίκτυπο στον βυθό της θάλασσας.

25)Αποκατάσταση σημαντικών περιοχών αναπαραγωγής και γόνων ψαριών.

26)Παροχή δομών ή υποστρωμάτων ώστε να ενθαρρυνθεί η επιστροφή της θαλάσσιας ζωής, για παράδειγμα υφάλους με κοράλλια/στρείδια/κροκάλες.

27)Αποκατάσταση των θαλάσσιων λειμώνων και δασών φυκών με ενεργή σταθεροποίηση του πυθμένα της θάλασσας, μείωση και, όπου είναι δυνατόν, εξάλειψη των πιέσεων ή με ενεργή αναπαραγωγή και φύτευση.

27α)Αποκατάσταση ή βελτίωση της κατάστασης του πληθυσμού χαρακτηριστικών ιθαγενών ειδών που είναι ζωτικής σημασίας για την οικολογία των θαλάσσιων οικοτόπων με τη λήψη μέτρων παθητικής ή ενεργητικής αποκατάστασης, π.χ. εισαγωγή ιχθυδίων.

28)Μείωση των διαφόρων μορφών θαλάσσιας ρύπανσης, όπως η επιβάρυνση σε θρεπτικά συστατικά, η ηχορύπανση και τα πλαστικά απορρίμματα.

29)Αύξηση των αστικών χώρων πρασίνου με οικολογικά χαρακτηριστικά, όπως πάρκων, δέντρων και τμημάτων δασικών εκτάσεων ▌,πράσινων στεγών, λειμώνων αγριολούλουδων, κήπων, κηπευτικής πόλεων, δενδροστοιχιών, αστικών λειμώνων και θάμνων, λιμνών και υδάτινων ρευμάτων, λαμβάνοντας υπόψη μεταξύ άλλων την ποικιλότητα των ειδών, τα ιθαγενή είδη, τις τοπικές συνθήκες και την ανθεκτικότητα στην κλιματική αλλαγή.

30)Παύση, μείωση ή αποκατάσταση της ρύπανσης από φαρμακευτικά προϊόντα, επικίνδυνες χημικές ουσίες, αστικά και βιομηχανικά λύματα και άλλα απόβλητα, συμπεριλαμβανομένων των απορριμμάτων και των πλαστικών, καθώς και της φωτορύπανσης σε όλα τα οικοσυστήματα.

31)Μετατροπή εγκαταλελειμμένων εγκαταστάσεων, πρώην βιομηχανικών περιοχών και λατομείων σε φυσικούς τόπους.