(3a)W sprawozdaniach Komisji w sprawie fałszowania miodu będących wynikiem skoordynowanego działania UE „Czy na pewno z ula?” oraz skoordynowanego działania UE mającego na celu powstrzymanie pewnych nieuczciwych praktyk w sektorze miodu podkreślono, że co do wysokiego odsetka importowanego miodu istnieją podejrzenia, że został zafałszowany, a także potwierdzono szereg oszustw występujących w sektorze miodu, w tym stosowanie syropów cukrowych, które bardzo trudno wykryć nawet przy pomocy zaawansowanych metod badania. Dyrektywa 2001/110/WE powinna upoważnić Komisję do ustanowienia odpowiednich metod analizy, aby zagwarantować, że miód wprowadzany do obrotu w Unii będzie spełniał wymogi przepisów. Należy przyjąć środki i przepisy w celu ograniczenia możliwości oszustwa, ułatwienia kontroli oraz umożliwienia lepszej identyfikowalności i analizy jakości i pochodzenia miodu. W tym kontekście ustanowione w niniejszej dyrektywie wymogi dotyczące wskazania na etykiecie krajów pochodzenia z odpowiednimi wartościami procentowymi powinny również stwarzać warunki wstępne dla wdrożenia pełnego systemu identyfikowalności. Dostęp do szczegółowych i kompletnych informacji na temat pochodzenia i składu miodu ułatwiłby laboratoriom badającym miód weryfikowanie oznaczeń geograficznych na opakowaniu miodu i wykrywanie oszustw. Aby zapewnić dokładność informacji na temat kraju pochodzenia miodu, wprowadzenie miodu do obrotu powinno być uzależnione od dokładności przekazanych informacji o składzie produktu. Aby zapewnić zgodność produktów z wymogami ustanowionymi w niniejszej dyrektywie, właściwe organy państw członkowskich powinny przeprowadzać regularne kontrole oparte na analizie ryzyka.

(3b)Aby w jak największym stopniu ograniczyć ewentualne oszustwa związane z zafałszowanymi produktami, które nie odpowiadają oznaczeniu „miód”, aby umożliwić walidację podawanych informacji o pochodzeniu i jakości miodu oraz aby zapewnić maksymalną przejrzystość, unijne przepisy dotyczące identyfikowalności należy uzupełnić minimalnymi obowiązkowymi przepisami zharmonizowanymi oraz wprowadzeniem systemu identyfikowalności, który zapewnia dostępność w całym łańcuchu dostaw zasadniczych informacji o pochodzeniu miodu lub miodów w mieszance, takich jak kraj pochodzenia, rok produkcji i niepowtarzalny identyfikator producenta. W przypadku miodów produkowanych w Unii i do niej przywożonych właściwe organy państw członkowskich powinny móc śledzić cały łańcuch aż do pszczelarzy zbierających miód lub w przypadku importowanych miodów – do producenta. Przepisy te nie powinny zwiększać obciążenia administracyjnego producentów, ale powinny ułatwiać konsumentom i organom nadzoru śledzenie całej drogi miodu od jego zbierania po butelkowanie.

(3c)Termin „miód filtrowany” użyty w dyrektywie 2001/110/WE zwykle jest błędnie interpretowany przez konsumentów, którzy nie rozróżniają ultrafiltracji od filtracji stosowanej przez pszczelarzy po zebraniu miodu w celu usunięcia z niego cząstek wosku i innych obcych substancji. Aby zapewnić konsumentom dokładne informacje oraz zagwarantować identyfikowalność i możliwość weryfikacji autentyczności miodu i pochodzenia miodu, nie należy już pozwalać na wprowadzanie do obrotu miodu ultrafiltrowanego, który w dyrektywie 2001/110/WE określony jest jako „miód filtrowany”, i etykietowanie go jako „miodu”. Ultrafiltracja oznacza procesy filtracji z użyciem siatki o oczkach mniejszych niż 100 µm, w wyniku czego usuwa się większość pyłków z miodu. Jako że pyłek stanowi najważniejszy składnik miodu wykorzystywany podczas badań do śledzenia jego pochodzenia, brak pyłku praktycznie uniemożliwia zweryfikowanie przekazanych danych na temat kraju lub krajów pochodzenia. Ultrafiltracja modyfikuje zatem miód, pozbawiając go jednego z głównych składników i właściwości, oraz udaremnia identyfikowalność, a tym samym umożliwia oszustwa i oznaczenia wprowadzające konsumentów w błąd. Jeśli podczas badania okaże się, że produkt sprzedawany jako miód zawiera niewiele pyłku lub nie zawiera go wcale, należy zakazać wprowadzania go do obrotu, a także, jeśli ma to zastosowanie, partii z której pochodzi. Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik II do dyrektywy 2001/110/WE, aby sprecyzować poziom dopuszczalnej filtracji. Filtracja na takim poziomie nie powinna zmieniać znacząco gęstości i spektrum pyłkowego miodu, lecz powinna usuwać większość substancji obcych z miodu.

(3d)Obróbka cieplna w temperaturze powyżej 40 °C (± 5 °C) powoduje degradację określonych składników miodu i konsumenci powinni mieć możliwość odróżniania miodów o pogorszonych właściwościach w wyniku takiej obróbki cieplnej od innych miodów. W związku z tym na etykiecie miodu, który został podgrzany do temperatury powyżej 40 °C (± 5 °C), należy umieścić oznaczenie „miód podgrzewany”. Aby kontrolować, czy miód nie uległ degradacji pod wpływem ciepła, należy ustanowić minimalną wartość progową dla obecności w miodzie inwertazy, czyli enzymu, który jest o wiele bardziej wrażliwy i ulega bardzo szybkiej degradacji w wysokich temperaturach. Jako że podgrzewanie miodu może wiązać się ze zmianą jego naturalnych właściwości, ważne jest określenie wartości progowej, powyżej której miód piekarski jest uznawany za przegrzany zgodnie z dyrektywą 2001/110/WE.

(3e) W definicji miodu zawartej zarówno w dyrektywie 2001/110/WE, jak i w Kodeksie Żywnościowym wyraźnie mówi się o pracy pszczół w ulu na ich zbiorach, przerabianych przez łączenie specyficznych substancji z pszczół, składanych, odwodnionych, gromadzonych i pozostawionych w plastrach miodu w ulu do dojrzewania. Odwodnienie, po którym następuje dojrzewanie, to czynności wykonywane przez pszczoły. Poza Unią niektóre kraje przyjmują, że praca pszczół przy produkcji miodu ogranicza się do zbierania nektaru lub spadzi. Zawartość wilgoci w niedojrzałych miodach produkowanych w ten sposób znacznie przekracza próg 20 % określony w dyrektywie 2001/110/WE. Podmioty gospodarcze wykorzystują podgrzewane kadzie w warunkach próżni w celu ograniczenia temperatury wrzenia wody w miodzie. Proces ten degraduje jednak produkt końcowy, pozbawiając go aromatów i enzymów. W dyrektywie 2001/110/WE należy zatem zakazać stosowania tego procesu odparowywania próżniowego do miodów.

(3f) Komercjalizacja miodów, które nie dojrzewają naturalnie w wyniku pracy pszczół i z których większość jest importowana z państw trzecich, zakłóca konkurencję na unijnym rynku. W większości przypadków wiąże się to z odparowywaniem próżniowym wody zawartej w miodzie, co skutkuje zubożeniem naturalnie występujących aromatów. Szybkie i sztuczne odparowanie wody z miodu konkuruje z powolnym procesem osuszania prowadzonym w sposób naturalny przez pszczoły w ulu. Sztuczne odparowywanie powinno być zatem zabronione.

(3g)Definicję miodu ustanowioną w dyrektywie 2001/110/WE należy obronić w Międzynarodowej Organizacji Normalizacyjnej (ISO), aby zapobiec definicji, która umożliwiałaby eksport pod nazwą „miodu” produktów wytworzonych po niskich kosztach, ze szkodą dla jakości i stabilności unijnego rynku miodu i zaufania konsumentów do unijnych produktów.

(4a)Państwa członkowskie i Komisja powinny brać pod uwagę podejście „Jedno zdrowie”, aby zapewnić poszanowanie powiązań między zdrowiem ludzi i zwierząt a środowiskiem. Żywność i produkcja żywności muszą być zdrowe dla ludzi i zwierząt i należy uwzględniać przy tym dobrostan zwierząt i ograniczenia planety, w tym emisje gazów cieplarnianych, aby zapewnić pełne przestrzeganie wiążących celów ustanowionych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1119*.

* Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004 (Dz.U. L 304 z 22.11.2011, s. 18).

(7a)W świetle celu Zielonego Ładu i strategii „Od pola do stołu”, jakim jest wspieranie konsumentów w dokonywaniu świadomych wyborów, w tym dotyczących pochodzenia geograficznego ich żywności, a także w trosce o utrzymanie wydajnego funkcjonowania rynku wewnętrznego w całej Unii w drodze harmonizacji przepisów dotyczących etykietowania, zgodnie z obecnymi przepisami w sprawie świeżych owoców, należy dokonać przeglądu przepisów dotyczących soków owocowych oraz zagwarantować, że kraj lub kraje pochodzenia owoców wykorzystywanych do produkcji soków owocowych będą wskazane na opakowaniu w porządku malejącymą.

(8a) Państwa członkowskie i Komisja powinny w pełni uwzględnić negatywne skutki zdrowotne aspartamu jako substancji potencjalnie rakotwórczej dla ludzi według Międzynarodowej Agencji Badań nad Rakiem Światowej Organizacji Zdrowia (WHO). EFSA powinien przeprowadzić do 31 grudnia 2024 r. analizę aspartamu, kierując się oświadczeniami WHO.

(16a)W świetle celu Zielonego Ładu i strategii „Od pola do stołu”, jakim jest wspieranie konsumentów w dokonywaniu świadomych wyborów, w tym dotyczących pochodzenia geograficznego ich żywności, a także w trosce o utrzymanie wydajnego funkcjonowania rynku wewnętrznego w całej Unii w drodze harmonizacji przepisów dotyczących etykietowania, zgodnie z obecnymi przepisami w sprawie świeżych owoców, należy dokonać przeglądu przepisów dotyczących dżemów, galaretek, marmolady i słodzonego przecieru z kasztanów oraz zagwarantować, że kraj lub kraje pochodzenia owoców wykorzystywanych do produkcji takich produktów będą wskazane na opakowaniu w porządku malejącym.

1a)art. 2 ust. 2 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„2. Nazwy produktu określone w załączniku I pkt 2 i 3 stosują się jedynie do produktów w nim określonych i stosowane są w handlu do ich oznaczenia. Nazwy te mogą być zastąpione przez prostą nazwę »miód«, z wyjątkiem plastrów miodu, miodu w bryłkach lub krojonych plastrów w miodzie oraz miodu piekarskiego.”;

1b)art. 2 ust. 2 akapit drugi lit. b) zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:

„b) z wyjątkiem miodu piekarskiego nazwy te można uzupełnić informacjami odnoszącymi się do:

1c)w art. 2 ust. 2 akapit drugi dodaje się literę w brzmieniu:

„aa) w przypadku opakowań zawierających więcej niż 30 g na etykiecie podaje się procentowy udział wagowy dla każdego kraju pochodzenia, stosując jeden z następujących przedziałów:

„ab) wyłącznie w przypadku opakowań zawierających mniej niż 30 g miodu mieszanego pochodzącego z więcej niż jednego kraju można wskazać na etykiecie kraje pochodzenia przy użyciu kodu kraju ISO 3166 alfa-2.”

„ac) jeżeli na dwa kraje lub więcej krajów przypada łącznie co najmniej 98 % masy zawartej w mieszance, nie ma potrzeby wskazywania na etykiecie krajów pochodzenia pozostałych ilości.”

2a) W art. 2 ust. 4 dodaje się literę w brzmieniu:

2a) art. 3 otrzymuje brzmienie:

„W przypadku miodu przeznaczonego do użytku przemysłowego, np. miodu piekarskiego, pojemniki do przewozu luzem, opakowania i dokumentacja sprzedaży wyraźnie wskazują pełną nazwę produktu, jak określono w załączniku I pkt 3.”.

dodaje się artykuł w brzmieniu:

2c) w załączniku I pkt 2 lit. b) ppkt viii) otrzymuje brzmienie:

„(viii) miód niepodgrzewany:

Miód uzyskany z plastrów, zdekantowany, a następnie, w razie konieczności, przepuszczony przez sito. Miód oznaczony w taki sposób nie został podgrzany w takiej mierze, by enzymy i inne elementy wrażliwe na ciepło uległy degradacji w takim stopniu, że nie spełniają już kryteriów ustanowionych w pkt 6 i 6a załącznika II.”;

2d) załącznik II akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Jeśli jest wprowadzany do obrotu jako miód lub zostaje użyty w jakimkolwiek produkcie przeznaczonym do spożycia przez ludzi, miód nie zawiera dodatków jakichkolwiek składników spożywczych, włącznie z dodatkami do żywności, ani jakichkolwiek innych dodatków innych niż miód. Miód nie może zawierać organicznych lub nieorganicznych substancji obcych jego składowi. Z wyjątkiem pkt 3 załącznika I, nie może zawierać jakichkolwiek obcych smaków i zapachów, nie może zaczynać fermentować, nie może mieć sztucznie zmienionej kwasowości lub być ogrzewany w taki sposób, że naturalne enzymy zostały zniszczone albo w sposób znaczący dezaktywowane, ani nie może być poddany odparowaniu próżniowemu. Miód wprowadzony do obrotu jako taki lub wykorzystywany w dowolnym produkcie przeznaczonym do spożycia przez ludzi musi być zgodny z właściwościami dotyczącymi składu ustanowionymi w pkt 1–6. Ponadto miód, gdy jest wprowadzany do obrotu jako »miód surowy« lub »miód dziewiczy«, musi również być zgodny z właściwościami dotyczącymi składu ustanowionymi w pkt 6a.”;

2e) załącznik II punkt trzeci otrzymuje brzmienie:

„Nie są dozwolone istotne zmiany w ilości pyłku lub spektrum pyłkowym w przypadku pyłków mniejszych niż 100 µm. Nie można usuwać żadnych komponentów miodu mniejszych niż 100 µm.”;

2f) w załączniku II ustęp 4 dodaje się punkt w brzmieniu:

ba)dodaje się ustęp w brzmieniu:

da)dodaje się ustęp w brzmieniu:

2a)w art. 10 dodaje się akapit drugi w brzmieniu:

„Artykuł 3a

ba)dodaje się ustęp w brzmieniu:

Artykuł 6a

-I W załączniku II do dyrektywy 2001/110/WE wprowadza się następujące zmiany: w akapicie czwartym dodaje się punkt w brzmieniu: „6a. Wskaźnik inwertazy (metoda Siegenthalera) dla »miodów niepodgrzewanych«, oznaczony po przetwarzaniu i mieszaniu – ogólnie nie mniej niż 50 U/kg – miody o niskiej zawartości naturalnych enzymów nie mniej niż 25 U/kg.”;

W soku owocowym o obniżonej zawartości cukru rygorystycznie zakazuje się obecności dodatkowego cukru lub substancji słodzącej, czy to naturalnej czy sztucznej, w jakiejkolwiek postaci.

W soku owocowym z zagęszczonego soku o obniżonej zawartości cukru rygorystycznie zakazuje się obecności dodatkowego cukru lub substancji słodzącej, czy to naturalnej czy sztucznej, w jakiejkolwiek postaci.

2a)w załączniku V dodaje się wiersz w brzmieniu: