1.przypomina, że choć polityka podatkowa pozostaje w gestii państw członkowskich, jednolity rynek wymaga pewnego poziomu współpracy i harmonizacji podatkowej, aby zapewnić jego kompletność, usprawniać go i dalej go rozwijać; zauważa ponadto, że wspólne podejście do polityki podatkowej ma kluczowe znaczenie dla rozwiązania problemu szkodliwej konkurencji podatkowej i przenoszenia zysków, a także dla walki z unikaniem opodatkowania i uchylaniem się od opodatkowania; zwraca uwagę, że taka współpraca wymaga wzajemnego zaufania i działania w dobrej wierze ze strony wszystkich państw członkowskich;

2.wzywa Komisję i Radę, aby wspierały przedsiębiorstwa poprzez poprawę klimatu inwestycyjnego i zagwarantowanie, że przepisy dotyczące opodatkowania osób prawnych będą łatwiejsze w stosowaniu, bardziej zrównoważone i ukierunkowane na poprawę konkurencyjności Europy;

3. podkreśla, że państwa członkowskie UE są w pełni odpowiedzialne za odpowiednie ściąganie podatków i mają prawo decydować o swoich systemach podatkowych, przy poszanowaniu zasad jednolitego rynku i praw innych państw członkowskich do opodatkowania; podkreśla, że właściwie funkcjonujące systemy podatkowe i krajowe administracje podatkowe odgrywają kluczową rolę w ściąganiu podatków oraz że trwałe dochody podatkowe mają istotne znaczenie w budżetach publicznych państw członkowskich;

4.odnotowuje przedstawiony przez Komisję pakiet dotyczący uproszczeń podatkowych dla MŚP oraz BEFIT; odnotowuje konkluzje Rady Europejskiej z 23 marca 2023 r., w których wzywa się do uproszczenia ogólnego otoczenia regulacyjnego i zmniejszenia obciążeń administracyjnych, oraz komunikat Komisji z 16 marca 2023 r., w którym podkreślono, że unijne ramy podatkowe mają kluczowe znaczenie dla wspierania wzrostu gospodarczego i inwestycji prywatnych, w szczególności poprzez usuwanie barier podatkowych dla inwestycji transgranicznych, oraz że celem aktywnej roli UE w polityce podatkowej jest przeciwdziałanie zakłóceniom, zapewnienie dobrego funkcjonowania jednolitego rynku i zapobieganie jego rozdrobnieniu; podkreśla, że na szczeblu unijnym należy przyjmować jedynie takie rozwiązania, które są dobrze przemyślane, uwzględniają systemy istniejące w państwach członkowskich i nie stwarzają dodatkowych, niewspółmiernych i zbędnych obciążeń dla przedsiębiorstw, zwłaszcza MŚP;

5.podkreśla, że niezwykle istotne jest zwalczanie agresywnego planowania podatkowego OECD, Aggressive Tax Planning. i uchylania się od opodatkowania przy jednoczesnym propagowaniu sprawiedliwości, przejrzystości i pewności fiskalnej; podkreśla, że przeciwdziałanie uchylaniu się od opodatkowania, unikaniu opodatkowania i agresywnemu planowaniu podatkowemu zapewni dodatkowe dochody podatkowe, które pomogą rządom krajowym w utrzymaniu podatków na poziomach sprzyjających zrównoważonemu wzrostowi gospodarczemu oraz konkurencyjności i atrakcyjności fiskalnej UE;

6.wzywa Komisję, aby przypominała państwom członkowskim o wdrożeniu zaleceń w kontekście europejskiego semestru i oceny krajowych planów odbudowy i zwiększania odporności w odniesieniu do agresywnego planowania podatkowego;

7.docenia dotychczasowe działania UE przeciwko uchylaniu się od opodatkowania i agresywnemu planowaniu podatkowemu, stosownie do sytuacji międzynarodowej na szczeblu OECD/G20; zwraca uwagę na liczne dyrektywy podatkowe przyjęte od 2011 r., które przyczyniły się do bardziej sprawiedliwego, prostszego i skuteczniejszego opodatkowania osób prawnych w UE oraz do nałożenia na przedsiębiorstwa w UE większej liczby obowiązków dotyczących przestrzegania przepisów prawa podatkowego Zob. w szczególności dyrektywy w sprawie przeciwdziałania unikaniu opodatkowania (ATAD I i ATAD II), zmiany dyrektywy w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania (DAC 1 do DAC 7), rewizja dyrektywy w sprawie spółek dominujących i spółek zależnych, dyrektywa UE w sprawie rozstrzygania sporów, dyrektywa w sprawie publicznej sprawozdawczości w podziale na kraje lub dyrektywa w sprawie filaru drugiego.; zauważa, że korzyści płynące z tych dyrektyw powinny przewyższać ich koszty oraz że obowiązki dotyczące przestrzegania przepisów prawa podatkowego ciążące na przedsiębiorstwach w UE, w szczególności na MŚP, oraz odnośne koszty nie powinny być nieproporcjonalne; zauważa jednak również, że niektóre dyrektywy zostały zablokowane w Radzie, np. dyrektywa w sprawie podatku od transakcji finansowych czy wnioski dotyczące wspólnej podstawy opodatkowania osób prawnych i wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych; w tym kontekście podkreśla, że w 2018 r. Parlament Europejski przyjął wspólne stanowisko w sprawie dyrektywy w sprawie wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0087.;

8.ubolewa nad faktem, że w niektórych przypadkach państwa członkowskie wdrożyły i stosują dyrektywy w sprawie opodatkowania w rozbieżny sposób, co może zakłócać prawidłowe funkcjonowanie jednolitego rynku i prowadzić do braku zgodności podstaw opodatkowania, większej biurokracji i wyższych kosztów przestrzegania przepisów; wzywa państwa członkowskie do zapewnienia pełnej transpozycji dyrektyw podatkowych i ich zgodności z intencjami określonymi w tych dyrektywach; w tym kontekście ubolewa, że krajowe systemy podatkowe, administracje podatkowe oraz, ogólnie, rozbieżności w szeroko rozumianej administracji publicznej poszczególnych państw wpływają na obciążenia związane z przestrzeganiem przepisów, szczególnie dla MŚP, które – jak zauważyła Komisja w styczniu 2022 r. – muszą radzić sobie w środowisku złożonym z 27 różnych systemów podatkowych; apeluje do Komisji o wydanie poszczególnym państwom członkowskim konsekwentnych, sprawiedliwych oraz klarownych zaleceń dotyczących transpozycji dyrektyw oraz ich skutecznego egzekwowania; wzywa państwa członkowskie i Komisję, by maksymalnie wykorzystały istniejące fora UE w celu zapewnienia spójnego wdrażania prawodawstwa UE w dziedzinie opodatkowania we wszystkich państwach członkowskich;

9.podkreśla, że otoczenie podatkowe, zwłaszcza w odniesieniu do opodatkowania osób prawnych, wpływa na decyzje inwestycyjne, a zatem jest jednym z czynników wpływających na tworzenie miejsc pracy, zrównoważony wzrost gospodarczy i konkurencyjność;

10.zauważa, że według Komisji szacunkowe koszty przestrzegania przepisów podatkowych w przypadku dużych przedsiębiorstw wielonarodowych wynoszą około 2 % płaconych podatków, natomiast w przypadku MŚP te szacunkowe koszty wynoszą około 30% płaconych podatków; ubolewa, że niektóre państwa członkowskie opracowały systemy podatkowe pozwalające na rozbieżności między przedsiębiorstwami wielonarodowymi a MŚP, co stawia MŚP w niekorzystnej sytuacji konkurencyjnej; przypomina, że MŚP to główna siła napędowa wzrostu gospodarczego i tworzenia miejsc pracy; wzywa Komisję Europejską do opracowania polityki podatkowej, która będzie łatwa do wdrożenia przez mniejsze przedsiębiorstwa, gdyż obniży ponoszone przez nie koszty i ograniczy ich obowiązki administracyjne wynikające z przepisów podatkowych;

11.wzywa Komisję do przeprowadzenia ogólnounijnego badania poziomów kosztów przestrzegania przepisów w poszczególnych krajach oraz ogólnej oceny stwierdzonej sytuacji; wzywa również Komisję, aby w następstwie tej oceny przedstawiła inicjatywę mającą na celu rozwiązanie problemu wysokich kosztów przestrzegania przepisów i zacieśnienie współpracy na rzecz ograniczenia obciążeń administracyjnych;

12.zauważa, że na jednolitym rynku działalność transgraniczna pracowników i osób samozatrudnionych pozostaje skomplikowana pod względem administracyjnym z punktu widzenia podatków i ubezpieczeń społecznych; zauważa ponadto, że większe możliwości pracy zdalnej zaostrzyły ten problem;

13.wzywa Komisję, aby przedstawiła ogólną ocenę dotychczasowych działań podjętych w dziedzinie opodatkowania osób prawnych od 2011 r., opublikowała szczegółową ocenę skutków dotyczącą najlepszych możliwości zmniejszenia obciążeń administracyjnych dla przedsiębiorstw, zwłaszcza MŚP, zidentyfikowała wszystkie różnice w transpozycji w UE, określiła obszary wymagające uproszczenia i zapewniła przedsiębiorstwom, które już znajdują się pod presją, rozsądne ramy czasowe na wdrożenie strategii politycznych; podkreśla wniosek Rady Europejskiej z 22 marca 2023 r. o przeprowadzanie przez Komisję sprawdzianów konkurencyjności w odniesieniu do nowych wniosków ustawodawczych, w tym dotyczących opodatkowania, oraz podkreśla, że każdy ewentualny nowy wniosek powinien przyczynić się do sprawnego funkcjonowania, integralności i równych warunków działania na jednolitym rynku i nie powinien powodować nieproporcjonalnego obciążenia dla przedsiębiorstw; wzywa również Komisję, aby w nowych wnioskach ustawodawczych w sprawie opodatkowania brała pod uwagę kompatybilność z rozwiązaniami (w tym rozwiązaniami cyfrowymi), wprowadzonymi już w poszczególnych państwach członkowskich, przyczyniającymi się do zmniejszenia obciążeń dla przedsiębiorstw;

14.odnotowuje wyniki Konferencji w sprawie przyszłości Europy z 9 maja 2022 r. oraz propozycje dotyczące zwiększenia konkurencyjności UE i dalszego pogłębienia jednolitego rynku, których celem jest osiągnięcie pewnego poziomu harmonizacji i koordynacji polityki podatkowej w państwach członkowskich, aby zapobiegać uchylaniu się od opodatkowania i unikaniu opodatkowania, a jednocześnie wspierać sukces gospodarczy przedsiębiorstw; czeka na wniosek zapowiedziany przez przewodniczącą Komisji Ursulę von der Leyen 19 października 2022 r. dotyczący wprowadzenia do przepisów UE standardowego sprawdzianu konkurencyjności; zwraca uwagę, że przy opracowywaniu nowych przepisów podatkowych należy wziąć pod uwagę kwestie utrzymania konkurencyjności gospodarki UE; oczekuje, że konkurencyjność powinna iść w parze z pełnym przestrzeganiem istniejących unijnych norm pracy i norm społecznych;

15. z zadowoleniem przyjmuje plan REPowerEU i jego priorytety oraz wzywa państwa członkowskie do rozważenia integracji środków podatkowych, aby przyspieszyć wykorzystywanie środków finansowych, osiągnąć większą konkurencyjność i wspierać MŚP, przedsiębiorstwa i sektor przemysłu w realizacji celów tego programu w ramach zmienionych krajowych planów odbudowy i zwiększania odporności zgodnie z sugestią Komisji;

16.zwraca uwagę na wznowienie debaty na temat bodźców podatkowych w następstwie przyjęcia modelowych zasad filaru II gwarantujących minimalną efektywną stawkę podatku dochodowego od osób prawnych w wysokości 15 % oraz w reakcji na amerykańską ustawę o obniżeniu inflacji; wzywa Komisję do przeanalizowania eksperymentów z ulgami podatkowymi, zwłaszcza w kontekście zmienionych unijnych ram dotyczących pomocy państwa; niemniej zwraca uwagę, że wszystkie decyzje powinny być podejmowane w sposób skoordynowany, aby utrzymać funkcjonowanie jednolitego rynku, zgodnie z przepisami dotyczącymi konkurencji, zapobiegając międzynarodowej konkurencji opartej na dotacjach; podkreśla, że bodźce podatkowe powinny mieć na celu przyciągnięcie rzeczywistych inwestycji, z uwzględnieniem obaw związanych ze starzeniem się społeczeństw, godnych norm pracy i norm społecznych oraz transformacji ekologicznej i cyfrowej;

17.zwraca uwagę, że państwa członkowskie mogą zaangażować się w politykę umożliwiającą pełne odliczanie inwestycji kapitałowych oraz wprowadzającą na stałe przepisy dotyczące ulg kapitałowych, aby zwiększyć rzeczywiste inwestycje, w szczególności w badania i rozwój, osiągnąć cele klimatyczne oraz wesprzeć konkurencyjność Europy; uważa, że pełne odliczanie inwestycji kapitałowych wymaga skoordynowanego wdrożenia, starannego zaprojektowania i znacznej dbałości administracyjnej, aby zapobiec stosowaniu tego mechanizmu do uzyskiwania nieuzasadnionych dotacji podatkowych lub nadużyć podatkowych; uważa w związku z tym, że takie strategie polityczne powinny iść w parze z regularnym monitorowaniem i analizami skutków ubocznych;

18.wzywa państwa członkowskie, aby w świetle wysokich stóp inflacji odciążyły przedsiębiorstwa, zwłaszcza MŚP, na przykład za pomocą tymczasowych środków podatkowych w celu złagodzenia wzrostu kosztów energii oraz wykorzystania dodatkowych dochodów wynikających z wyższych cen energii do zapewnienia bezpośredniej i ukierunkowanej pomocy dla obywateli znajdujących się w najtrudniejszej sytuacji i klasy średniej, a także aby zmniejszyły obciążenia dla obywateli i przedsiębiorstw, zwłaszcza MŚP, które zostały poważnie dotknięte kryzysem;

19.z zadowoleniem przyjmuje fakt, że na szczeblu otwartych ram OECD/G20 uzgodniono dwufilarowe rozwiązanie dotyczące alokacji praw do opodatkowania i zastosowania minimalnej efektywnej stawki podatkowej w wysokości 15 % od globalnych zysków przedsiębiorstw wielonarodowych, a także przyjęcie dyrektywy w sprawie drugiego filaru, która wdraża to porozumienie międzynarodowe na poziomie prawa UE; wzywa Komisję, by przedstawiła Parlamentowi sprawozdanie z wyników procesu ratyfikacji porozumienia dotyczącego filaru II w państwach spoza UE;

20.zauważa, że przedsiębiorstwa nie tylko muszą radzić sobie z niestabilnym otoczeniem biznesowym i coraz większą liczbą dyrektyw UE w sprawie opodatkowania, lecz także muszą przeznaczać swoje zasoby finansowe i ludzkie na stosowanie zasad filaru II i przestrzeganie dalszych wytycznych OECD i interpretacji wydawanych przez poszczególne państwa członkowskie; odnotowuje przedstawiony przez Komisję 12 września 2023 r. pakiet dotyczący uproszczeń podatkowych dla MŚP, BEFIT i ustalania cen transferowych; oczekuje na rozpoczęcie negocjacji w sprawie poszczególnych dossier oraz na ocenę skuteczności i wpływu zasad drugiego filaru, głównie w kontekście oczekiwanych celów, analizy kosztów i korzyści, walki z uchylaniem się od opodatkowania i unikaniem opodatkowania, szkodliwej konkurencji podatkowej i wyższych dochodów podatkowych;

21. zauważa, że zasady filaru I i filaru II mają zastosowanie wyłącznie do przedsiębiorstw wielonarodowych, których obroty przekraczają odpowiednio 20 mld EUR (przy marży zysku ponad 10 %) i 750 mln EUR; odnotowuje, że w związku z tym większość przedsiębiorstw, zwłaszcza MŚP, nie jest objęta tym porozumieniem; zwraca uwagę na wysiłki Komisji na rzecz stworzenia ram BEFIT w oparciu o międzynarodowe porozumienie w sprawie filaru II i dyrektywę UE w sprawie drugiego filaru;

22.rozumie, że porozumienie przyjęte w kontekście otwartych ram G20/OECD miało stanowić pakiet mający na celu jednoczesne wprowadzenie w życie obu filarów; odnotowuje oświadczenie otwartych ram OECD/G20 z 11 lipca 2023 r. w sprawie dwufilarowego rozwiązania w celu sprostania wyzwaniom w dziedzinie opodatkowania wynikającym z cyfryzacji gospodarki; ubolewa z powodu różnych harmonogramów wdrażania filaru pierwszego i drugiego; należycie odnotowuje międzynarodowy scenariusz transpozycji dyrektyw dotyczących filaru I i II;

23.odnotowuje niedawną reformę Grupy ds. Kodeksu Postępowania dotyczącą rozszerzenia jej zakresu w 2022 r.; wzywa Komisję, państwa członkowskie i Grupę ds. Kodeksu Postępowania (opodatkowanie działalności gospodarczej) do przedstawienia oceny wcześniejszych reform; przypomina swoje stanowisko z 7 października 2021 r., że w ocenie należy uwzględnić środki podatkowe prowadzące do niskich poziomów opodatkowania zgodnie z filarem 2;

24.zwraca uwagę na fakt, że Komisja rozważa możliwość wprowadzenia nowych zasobów własnych w oparciu o ramy BEFIT po ich przyjęciu, zgodnie z Porozumieniem międzyinstytucjonalnym z dnia 16 grudnia 2020 r. między Parlamentem Europejskim, Radą Unii Europejskiej i Komisją Europejską w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami oraz w sprawie nowych zasobów własnych, w tym również harmonogramu wprowadzania nowych zasobów własnych (porozumienie międzyinstytucjonalne) Dz.U. L 433 I z 22.12.2020, s. 28.; przypomina, że jeżeli wdrożenie pierwszego filaru opóźni się poza okres bieżącego mandatu, Komisja zobowiązała się do zaproponowania opłaty cyfrowej; zauważa, że Komisja potwierdziła, iż BEFIT jest również istotny z punktu widzenia zasobów własnych;

25.przypomina, że Parlament przy różnych okazjach, w tym w niedawno przyjętej rezolucji w sprawie zasobów własnych: nowy początek dla finansów unijnych – nowy początek dla Europy Teksty przyjęte, P9_TA(2023)0195., wyrażał już poparcie dla nowych zasobów własnych związanych z opodatkowaniem osób prawnych, takich jak wspólna skonsolidowana podstawa opodatkowania osób prawnych (CCCTB), podatek od usług cyfrowych, a ostatnio w odniesieniu do zasobów własnych opartych na filarze pierwszym w kontekście integracyjnych ram OECD dotyczących erozji bazy podatkowej i przenoszenia zysków; przypomina ponadto o swoim apelu o wprowadzenie ogólnounijnego podatku od transakcji finansowych (PTF) oraz rozważenie innych instrumentów, takich jak proponowany w amerykańskiej ustawie o obniżeniu inflacji podatek akcyzowy od wykupu akcji, a także wspólne i ustandaryzowane ramy podatku u źródła;

26.podkreśla, że dobrze zaprojektowane nowe zasoby własne oparte na podatkach od osób prawnych muszą być w pełni zgodne z celem, jakim jest uproszczony system podatkowy, i mogą promować sprawiedliwość podatkową; wzywa Komisję do określenia synergii między modernizacją przepisów podatkowych a potencjalnymi zasobami własnymi opartymi na opodatkowaniu;

27.odnotowuje wniosek Komisji dotyczący tymczasowych statystycznych zasobów własnych związanych z sektorem przedsiębiorstw, które można by wdrożyć do czasu ewentualnego ustanowienia zasobów własnych związanych z BEFIT; uważa, że takie zasoby własne, spójnie opracowane, powinny zachęcać państwa członkowskie do przyspieszenia negocjacji w sprawie BEFIT;

28.ponawia swój apel do państw członkowskich, aby przyjęły nowe zasoby własne na potrzeby pokrycia kosztów finansowania zewnętrznego w ramach NextGenerationEU (NGEU) oraz jak najszybszego zapewnienia wystarczającego finansowania ich strategii politycznych i priorytetów.

29.zwraca uwagę, że BEFIT i pakiet pomocy dla MŚP w zakresie opodatkowania wzajemnie się uzupełniają i że obie inicjatywy mają na celu większe uproszczenia dla przedsiębiorstw; wzywa Komisję do zaproponowania środków, które pomogą wszystkim państwom członkowskim przejść na uproszczony, skuteczny i konkurencyjny system podatkowy, aby zmniejszyć obciążenia administracyjne dla przedsiębiorstw, zwłaszcza MŚP; stwierdza, że uproszczenie procedur zwrotu, odliczeń i postępowań sądowych to inne rozwiązania służące zmniejszeniu obciążenia administracyjnego, w szczególności dla MŚP; odnotowuje w związku z tym wniosek Komisji z czerwca 2023 r. w sprawie szybszego i bezpieczniejszego mechanizmu ulg w nadmiernym podatku u źródła, którego celem jest pobudzenie inwestycji transgranicznych i pomoc w zapobieganiu nadużyciom podatkowym poprzez reformę procedur dotyczących podatku u źródła, i wzywa do szybkiego przyjęcia i wdrożenia tego wniosku;

30.zauważa, że od 1997 r. kodeks postępowania w zakresie opodatkowania działalności gospodarczej stanowi podstawowy instrument UE służący zapobieganiu szkodliwej konkurencji podatkowej wśród przedsiębiorstw; podkreśla, że w tym kontekście państwa członkowskie powinny ponownie przeanalizować, zmienić lub znieść istniejące środki podatkowe, które stanowią szkodliwą konkurencję podatkową, a także powstrzymać się od wprowadzania nowych środków w przyszłości; w tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje konkluzje Rady z 8 listopada 2022 r. w sprawie reformy kodeksu postępowania w zakresie opodatkowania działalności gospodarczej w odniesieniu do zakresu środków podatkowych poddawanych kontroli podczas analizy szkodliwych praktyk podatkowych w UE; wzywa Grupę ds. Kodeksu Postępowania (opodatkowanie działalności gospodarczej) do korzystania w pełni ze zmienionych uprawnień;

31.wzywa Radę, by bez dalszej zwłoki kontynuowała negocjacje w sprawie wniosku dotyczącego ukrócenia procederu nadużywania przedsiębiorstw fasadowych do celów podatkowych; przypomina pierwotny zamiar Komisji i stanowisko Parlamentu z 17 stycznia 2023 r. Teksty przyjęte, P9_TA(2023)0004.;

32.z niecierpliwością oczekuje na skutki, jakie mają przynieść inicjatywy BEFIT i HOT, jeżeli chodzi o uproszczenie złożonych ram prawnych dotyczących systemów opodatkowania osób prawnych, a co za tym idzie – przyciągnięcie bezpośrednich inwestycji zagranicznych, zwiększenie konkurencyjności UE, a tym samym zmniejszenie ryzyka przeniesienia się przedsiębiorstw do państw spoza UE; zwraca uwagę na komunikat Komisji w sprawie opodatkowania działalności gospodarczej w XXI wieku, w którym wskazano, że „brak wspólnego systemu opodatkowania osób prawnych na jednolitym rynku działa jak hamulec konkurencyjności” i że i „[s]twarza to niekorzystne warunki konkurencji w porównaniu z rynkami państw trzecich”; przypomina, że uproszczone ramy ograniczają również możliwości agresywnego planowania podatkowego;

33.odnotowuje wniosek Komisji dotyczący BEFIT, którego celem jest opracowanie nowego i jednolitego unijnego zbioru przepisów dotyczących podatku dochodowego od osób prawnych i wspólnej podstawy opodatkowania dochodów przedsiębiorstw; w tym kontekście wzywa Komisję do zadbania o to, aby nowy wniosek zagwarantował przedsiębiorstwom jasność i przewidywalność oraz ułatwiał transgraniczną działalność gospodarczą; podkreśla, że każdy tego rodzaju wniosek musi uwzględniać osiągnięte porozumienia i dyskusje toczące się na szczeblu globalnym w celu ochrony interesów UE; ponownie podkreśla, że porozumienia w sprawie ram opodatkowania osób prawnych są najskuteczniejsze w przypadku ich osiągnięcia na szczeblu globalnym;

34.rozumie, że inicjatywa BEFIT stanowi okazję do rozwiązania problemu kosztów związanych z przestrzeganiem przepisów podatkowych oraz do zmniejszenia obciążeń administracyjnych, a jednocześnie przyczynić się do ograniczenia do minimum agresywnego planowania podatkowego oraz sprzyjać równym warunkom działania dla MŚP; uważa, że inicjatywy ustawodawcze w zakresie opodatkowania powinny zapewniać wyeliminowanie luk umożliwiających uchylanie się od opodatkowania, unikanie opodatkowania i oszustwa podatkowe; zauważa, że wymaga to ciągłych prac nad ramami opodatkowania osób prawnych, aby dokonywać dostosowań w tym zakresie;

35.ponownie podkreśla, że inicjatywie BEFIT powinny towarzyszyć działania polityczne na rzecz budowania politycznego poparcia dla zmian; odnotowuje zmienione sprawozdanie z oceny skutków, w którym wyjaśniono wnioski wyciągnięte z poprzednich inicjatyw dotyczących podatku od osób prawnych oraz dodano powiązania z dwufilarowym podejściem OECD;

36.z zadowoleniem przyjmuje cele BEFIT, o których mowa w wystosowanym przez Komisję zaproszeniu do zgłaszania uwag dotyczących oceny skutków i którymi są: zwiększenie odporności przedsiębiorstw przez zmniejszenie złożoności wynikającej z różnych zbiorów krajowych przepisów podatkowych i kosztów przestrzegania przepisów ponoszonych przez przedsiębiorstwa z UE prowadzące działalność transgraniczną, usunięcie przeszkód dla inwestycji transgranicznych i zwiększenie atrakcyjności jednolitego rynku dla inwestycji międzynarodowych, stworzenie środowiska sprzyjającego sprawiedliwemu i trwałemu wzrostowi gospodarczemu przez umożliwienie uproszczenia procedur administracyjnych, a także zapewnienie stałych dochodów podatkowych w budżetach państw członkowskich, co jest szczególnie ważne w świetle obecnej trudnej sytuacji gospodarczej i wyzwań społecznych; uważa, że wdrożenie jednolitego zbioru przepisów może przyczynić się do ograniczenia zakresu szkodliwej konkurencji podatkowej między państwami członkowskimi i uchylania się od opodatkowania, a zarazem uprościć przepisy dotyczące opodatkowania osób prawnych w UE;

37.podkreśla istotną rolę administracji podatkowych w zapewnieniu wdrażania reformy BEFIT; zaleca, by państwa członkowskie zapewniły wystarczające środki na ten cel, w tym szkolenia, również w ramach przyszłego programu FISCALIS;

38.przypomina, że wcześniejsze próby określenia przez Unię wspólnego zbioru przepisów uwzględniały trzy czynniki: pracę, aktywa i sprzedaż; odnotowuje zobowiązanie Komisji do oceny, w ramach kompleksowego przeglądu zasady przejściowej, ewentualnej zmiany wprowadzającej opartą na wzorze alokację podstawy opodatkowania BEFIT;

39.zauważa, że przedsiębiorstwa prowadzące działalność w całej UE muszą przestrzegać różnych przepisów podatkowych i rozliczać się z różnymi organami podatkowymi; zwraca uwagę, że sposobem na ograniczenie obciążeń podatkowych i zminimalizowanie przeszkód podatkowych na jednolitym rynku może być ustanowienie punktu kompleksowej obsługi umożliwiającego złożenie jednej skonsolidowanej deklaracji podatkowej; w tym kontekście wzywa państwa członkowskie do intensyfikacji wysiłków na rzecz wprowadzenia elektronicznego systemu składania deklaracji z korzyścią dla podatnika; wzywa Komisję do oceny, czy wprowadzenie punktu kompleksowej obsługi wymaga dalszej harmonizacji podstawy opodatkowania osób prawnych oraz opracowania wzoru umożliwiającego sprawiedliwą i skuteczną alokację praw do opodatkowania między państwa członkowskie; wzywa Komisję do oceny, czy punkt kompleksowej obsługi można by przetestować wśród grup przedsiębiorstw prowadzących działalność na jednolitym rynku i stosujących zasady filaru II, a dopiero później włączyć nowe przepisy BEFIT; w tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje komunikat Komisji z 16 marca 2023 r. (COM(2023)0162), w którym podkreślono przydatność punktów kompleksowej obsługi, jeżeli chodzi o zniesienie barier;

40.uważa, że wszystkie bardzo duże przedsiębiorstwa prowadzące działalność w UE powinny wchodzić w zakres przyszłego wniosku dotyczącego BEFIT; wzywa Komisję do wyjścia naprzeciw szczególnym potrzebom MŚP poprzez zadbanie o to, aby inicjatywa BEFIT była opcjonalna dla MŚP, zwłaszcza dla tych, które nie prowadzą działalności transgranicznej; niemniej z zadowoleniem przyjmuje wszelkie wnioski umożliwiające mniejszym przedsiębiorstwom korzystanie z dobrowolnych, uproszczonych i zharmonizowanych ram opodatkowania osób prawnych;

41.podkreśla, że preferencyjne traktowanie finansowania dłużnego w stosunku do kapitałowego w opodatkowaniu osób prawnych, które umożliwia hojne odliczenia podatkowe w przypadku płatności odsetkowych, podczas gdy kosztów finansowania kapitałowego nie można odliczyć w podobny sposób, podkreśla trudności strukturalne, z jakimi borykają się przedsiębiorstwa zależne od finansowania kapitałowego, które są często młodsze i mniejsze i mają trudniejszy dostęp do kredytów; zauważa, że w przeszłości odliczenia z tytułu hipotetycznych odsetek od kapitału własnego były nadużywane w wyniku nielegalnych działań; postrzega wniosek Komisji z 11 maja 2022 r. dotyczący uprzywilejowania finansowania dłużnego w stosunku do kapitałowego jako środek promowania finansowania za pośrednictwem rynków kapitałowych, a nie jako próbę zniechęcania do finansowania dłużnego, uznając jednocześnie kompetencje państw członkowskich w kwestiach podatkowych oraz odnotowując decyzję Rady z 6 grudnia 2022 r. o zawieszeniu prac nad wnioskiem; zwraca się do Rady o ponowne rozważenie tej kwestii i ewentualne wznowienie negocjacji w sprawie tego wniosku z pomocą Komisji; popiera wprowadzenie surowych przepisów zapobiegających unikaniu opodatkowania, w tym przepisów zawartych w art. 5 wniosku Komisji, i w związku z tym wzywa państwa członkowskie do zagwarantowania wysokiego poziomu ochrony przed erozją bazy podatkowej;

42.uważa, że pewność podatkowa zostałaby wzmocniona, gdyby państwa członkowskie zgadzały się co do tego, jakie zachęty podatkowe nie zakłócają konkurencji; wzywa Komisję do oceny skuteczności korzystnego opodatkowania dochodów z patentów i innych systemów własności intelektualnej w ramach nowego podejścia do metody wydatkowej, które określono w 5. działaniu planu przeciwdziałania BEPS dotyczącym szkodliwych praktyk podatkowych;

43.wzywa Komisję i państwa członkowskie do znacznego zwiększenia środków na badania, rozwój i innowacje, aby w skoordynowany sposób osiągnąć cel dotyczący inwestycji na poziomie 3 % PKB UE; podkreśla, że ukierunkowane bodźce podatkowe dla prywatnych badań i rozwoju (np. ulgi podatkowe, zwiększone odpisy lub dostosowane systemy amortyzacji) stosowane w sposób odpowiedzialny pod względem fiskalnym mogą przyczynić się do zwiększenia prywatnych wydatków na te cele, co często może wiązać się z pozytywnymi efektami zewnętrznymi; podkreśla, że należy regularnie analizować takie pozytywne efekty zewnętrzne i korygować lub likwidować te zachęty, jeżeli nie przyniosą zamierzonego rezultatu; odnotowuje pogląd, że takie zachęty są skuteczniejsze dla MŚP, jeżeli dotyczą wydatków Podkomisja do Spraw Podatkowych, wysłuchanie z 11 lipca 2022 r. dotyczące roli bodźców i zwolnień podatkowych w reformie opodatkowania przedsiębiorstw oraz w promowaniu konkurencyjności europejskich gospodarek.; podkreśla, że takie zachęty podatkowe muszą być ściśle zgodne z obowiązującymi przepisami i ogólnymi priorytetami politycznymi UE; przypomina, że według sprawozdania inwestycyjnego Europejskiego Banku Inwestycyjnego za lata 2022–2023 wydatki przedsiębiorstw na badania i rozwój wyniosły w 2020 r. zaledwie 1,5 % unijnego PKB, podczas gdy w Stanach Zjednoczonych i Japonii było to 2,6 %; zauważa, że różnica ta może obniżyć konkurencyjność UE w perspektywie długoterminowej; w tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje komunikat Komisji z 16 marca 2023 r., w którym zachęca się państwa członkowskie do wsparcia działań w dziedzinie badań i innowacji; wzywa Komisję do przedstawienia oceny najbardziej efektywnych i skutecznych bodźców podatkowych w obszarze prywatnych badań i rozwoju;

44.wzywa Komisję do przeprowadzenia oceny skutków wykorzystywania nowych technologii do poprawy tempa, efektywności, niezawodności, przejrzystości i odporności procedur administracyjnych związanych z opodatkowaniem; rozumie, że po tej ocenie skutków Komisja może przedstawić wniosek dotyczący zacieśnienia współpracy organów podatkowych, z wykorzystaniem zidentyfikowanych dobrych praktyk, aby stworzyć warunki sprzyjające działalności gospodarczej, zmniejszając biurokrację, koszty przestrzegania przepisów oraz nadmierne obciążenia administracyjne;

45.zobowiązuje swoją przewodniczącą do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji.