P9_TA(2024)0043Het effect van illegale visserij op de voedselzekerheid – de rol van de Europese UnieResolutie van het Europees Parlement van 18 januari 2024 over het effect van illegale visserij op de voedselzekerheid – de rol van de Europese Unie (2023/2027(INI))Het Europees Parlement,

–gezien de bepalingen van het Verdrag van de VN inzake het recht van de zee van 1982,

–gezien de VN-visbestandenovereenkomst van 1995,

–gezien de Overeenkomst van de Voedsel- en Landbouworganisatie (FAO) uit 1995 om te bevorderen dat vissersvaartuigen op de volle zee de internationale maatregelen voor instandhouding en beheer van de visbestanden naleven,

–gezien de Gedragscode van de FAO van 1995 voor een verantwoorde visserij,

–gezien het internationale actieplan van de FAO uit 2001 om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen,

–gezien Verdrag nr. 188 van de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO) inzake arbeid in de visserij van 14 juni 2007,

–gezien Verordening (EG) nr. 1005/2008 van de Raad van 29 september 2008 houdende de totstandbrenging van een communautair systeem om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen, tot wijziging van Verordeningen (EEG) nr. 2847/93, (EG) nr. 1936/2001 en (EG) nr. 601/2004 en tot intrekking van Verordeningen (EG) nr. 1093/94 en (EG) nr. 1447/1999 PB L 286 van 29.10.2008, blz. 1. (de IOO-verordening),

–gezien Verordening (EG) nr. 1224/2009 van de Raad van 20 november 2009 tot vaststelling van een communautaire controleregeling die de naleving van de regels van het gemeenschappelijk visserijbeleid moet garanderen, tot wijziging van Verordeningen (EG) nr. 847/96, (EG) nr. 2371/2002, (EG) nr. 811/2004, (EG) nr. 768/2005, (EG) nr. 2115/2005, (EG) nr. 2166/2005, (EG) nr. 388/2006, (EG) nr. 509/2007, (EG) nr. 676/2007, (EG) nr. 1098/2007, (EG) nr. 1300/2008, (EG) nr. 1342/2008 en tot intrekking van Verordeningen (EEG) nr. 2847/93, (EG) nr. 1627/94 en (EG) nr. 1966/2006 PB L 343 van 22.12.2009, blz. 1. (de controleverordening voor de visserij),

–gezien de Overeenkomst van de FAO van 2009 inzake havenstaatmaatregelen om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen,

–gezien de Overeenkomst van Kaapstad van 2012 betreffende de toepassing van de bepalingen van het Protocol van Torremolinos van 1993 inzake het Internationaal Verdrag van Torremolinos voor de beveiliging van vissersvaartuigen, 1977,

–gezien de vrijwillige FAO-richtsnoeren voor vlaggenstaatprestaties van 2014,

–gezien Verordening (EU) 2020/1998 van de Raad van 7 december 2020 betreffende beperkende maatregelen tegen ernstige schendingen van de mensenrechten PB L 410 I van 7.12.2020, blz. 1.,

–gezien het verslag van de EU-coalitie voor IOO-visserij van december 2021, getiteld “Seafood traceability: Aligning RFMO catch documentation schemes to combat IUU fishing”,

–gezien de studie van de Commissie van 2022 getiteld “Study on the legislative frameworks and enforcement systems of Member States regarding obligations and sanctions to nationals for infringements to the rules arising from the IUU Regulation”,

–gezien speciaal verslag 20/2022 van de Europese Rekenkamer van 26 september 2022, getiteld “EU-maatregelen ter bestrijding van illegale visserij – Controlesystemen aanwezig, maar verzwakt door uiteenlopende controles en sancties door de lidstaten”, dat betrekking heeft op het EU-beleid ter bestrijding van illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij (IOO-visserij),

–gezien het verslag van de FAO van 2022 getiteld “The State of World Fisheries and Aquaculture 2022. Towards Blue Transformation”,

–gezien de op 28 juni 2022 gedane toezegging van de IUU Fishing Action Alliance om de ambitie en maatregelen in de strijd tegen illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te bevorderen,

–gezien de overeenkomst van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) van 2022 inzake visserijsubsidies waarin schadelijke visserijsubsidies worden verboden,

–gezien het richtsnoer van de FAO van 2023 getiteld “Advancing end-to-end traceability – Critical tracking events and key data elements along capture fisheries and aquaculture value chains”,

–gezien het technische richtsnoer van de FAO van 2023 getiteld “Implementation of the International Plan of Action to Prevent, Detered and Eliminate Illegal, Unreported and Unregulated Fishing – 1. Methodologies and indicators for the estimation of the magnitude and impact of illegal, unreported and unregulated fishing: 1.1 Principles and approaches”,

–gezien het gezamenlijke advies van de adviesraad voor markten en de adviesraad voor de vollezee-/verrezeevloot van 21 april 2023 inzake de noodzaak van geharmoniseerde invoercontroles tussen de lidstaten teneinde te voorkomen dat producten van illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij (IOO-visserij) op de markt van de Europese Unie komen,

–gezien het standpunt van het Europees Parlement inzake een verbod op met dwangarbeid vervaardigde producten op de markt van de Unie (COM(2022)0453),

–gezien zijn resolutie van 17 oktober 2023 over de gevolgen van Chinese visserijactiviteiten op de visserijsector van de EU en de te volgen koers Aangenomen teksten, P9_TA(2023)0366.,

–gezien de duurzameontwikkelingsdoelstellingen van de VN, met name duurzameontwikkelingsdoelstelling 14 “Leven in het water: behoud en maak duurzaam gebruik van oceanen, zeeën en maritieme hulpbronnen”,

–gezien artikel 54 van zijn Reglement,

–gezien het verslag van de Commissie visserij (A9-0433/2023),

A.overwegende dat de EU als een belangrijke mondiale speler op visserijgebied, met een vissersvloot van ongeveer 73 000 vaartuigen, en vanwege haar positie als ‘s werelds grootste importeur van visserijproducten waarmee zij in waarde 34 % van de totale wereldhandel vertegenwoordigt, waarbij bijna 70 % van de in de EU geconsumeerde visserijproducten wordt ingevoerd, derhalve een centrale rol speelt in de strijd tegen IOO-visserij wereldwijd;

B.overwegende dat de visserijsector in de EU 124 000 vissers rechtstreeks in dienst heeft en jaarlijks 6,3 miljard EUR aan inkomsten genereert;

C.overwegende dat het lastig is een schatting te maken van de omvang van IOO-visserij en de economische waarde ervan; overwegende dat uit studies is gebleken dat de wereldwijde hoeveelheid ongemelde vangsten in 2016 ongeveer 28 miljoen ton bedroeg, met een geschatte waarde van 41 miljard USD; overwegende dat illegale vangsten in het begin van de jaren 2000 naar schatting 10 tot 26 miljoen ton vis bedroegen, met een geschatte waarde van 10 tot 23 miljard USD; overwegende dat in de EU jaarlijks naar schatting ongeveer 500 000 ton uit IOO-visserij afkomstige producten wordt ingevoerd, met een waarde van 1,1 miljard EUR Briefing – “Illegal, unreported and unregulated (IUU) fishing”, Europees Parlement, directoraat-generaal Parlementaire Onderzoeksdiensten, 14 oktober 2022, https://www.europarl.europa.eu/RegData/etudes/BRIE/2017/614598/EPRS_BRI(2017)614598_EN.pdf; Temple, Andrew J. e.a., “Illegal, unregulated and unreported fishing impacts: A systematic review of evidence and proposed future agenda”, Marine Policy, Volume 139, 2022, https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0308597X2200080X; Speciaal verslag 20/2022 van de Europese Rekenkamer.;

D.overwegende dat IOO-visserijpraktijken aanzienlijke gevolgen hebben voor de voedselzekerheid en de werkgelegenheidskansen voor kustgemeenschappen en een grote bedreiging vormen voor mariene ecosystemen en visbestanden, hetgeen een ernstige bedreiging vormt voor het levensonderhoud van vissers en kustgemeenschappen in de Europese Unie en in derde landen, en oneerlijke concurrentie op de markt voor visserijproducten creëert;

E.overwegende dat de EU zich heeft verbonden tot de verwezenlijking van duurzameontwikkelingsdoelstelling 14.4 om IOO-visserij te beëindigen tegen 2020 en om, voor zover mogelijk, een einde te maken aan de invoer van producten die afkomstig zijn van IOO-visserij en die nog steeds op de EU-markt terechtkomen;

F.overwegende dat de EU-vloot voor de visserij in volle zee concurreert met bepaalde buitenlandse vloten die worden beschuldigd van het beoefenen van IOO-visserij, met inbegrip van dwangarbeid, arbeidsuitbuiting en mensenhandel, waardoor het levensonderhoud en de mensenrechten van vissers overal ter wereld en de duurzaamheid van visbestanden worden ondermijnd, en die worden beschuldigd van het verkopen van visserijproducten tegen lage kosten op de markt van de EU, waardoor hoogwaardige EU-producten niet meer kunnen concurreren; overwegende dat EU-maatregelen tegen IOO-visserij helpen een gelijk speelveld tussen ondernemers binnen en buiten de EU te waarborgen;

G.overwegende dat de EU beschikt over een solide kader van visserijwetgeving, met inbegrip van maatregelen ter verbetering van de capaciteit op het gebied van monitoring, inspectie, controle en bewaking ter bestrijding van IOO-visserij;

H.overwegende dat de IOO-verordening, volgens het speciaal verslag van de Europese Rekenkamer over EU-maatregelen ter bestrijding van IOO-visserij, de traceerbaarheid heeft verbeterd en de invoercontrole versterkt, nuttig is gebleken en een positieve hervorming in de meeste betrokken landen heeft teweeggebracht, maar dat in het verslag wordt geconcludeerd dat de controlesystemen worden verzwakt door uiteenlopende controles en sancties door de lidstaten;

I.overwegende dat de digitalisering van IOO-vangstcertificaten via het IT-systeem CATCH de mogelijkheden voor frauduleuze invoer zal verminderen; overwegende dat de vangstcertificeringsregeling van de EU bovendien de meest alomvattende regeling is in vergelijking tot de regelingen van de VS en van Japan, die respectievelijk de op één na en op twee na grootste importeurs ter wereld zijn;

J.overwegende dat artikel 12 van de IOO-verordening de invoer van uit IOO-visserij verkregen visserijproducten verbiedt en dat derde landen overeenkomstig de artikelen 31 tot en met 36 van die verordening als niet-meewerkende landen kunnen worden aangemerkt; overwegende dat de EU een nultolerantiebeleid voert ten aanzien van IOO-visserij, dat van toepassing is op alle aspecten van de visserij, ongeacht of deze binnen of buiten de EU plaatsvindt;

K.overwegende dat vijf derde landen momenteel een rode kaart hebben en acht een gele kaart; overwegende dat één grote producent van vis-, schaal- en schelpdierproducten, de Volksrepubliek China, echter nooit is onderworpen aan een procedure op grond van de IOO-verordening, ondanks aanzienlijke bewijzen van haar aanzienlijke en toenemende betrokkenheid bij IOO-visserij en overwegende dat haar ongereglementeerde en niet-transparante visserijactiviteiten een significant gevaar voor het voortbestaan van de mondiale visbestanden en visserijtoeleveringsketens vormen;

L.overwegende dat het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij steun verleende voor monitoring-, controle- en handhavingsactiviteiten, met een totale begroting van 580 miljoen EUR hiervoor;

M.overwegende dat het Europees Fonds voor maritieme zaken, visserij en aquacultuur (EFMZVA) belangrijke steun biedt voor monitoring-, controle- en handhavingsactiviteiten, met als specifieke doelstelling “het bevorderen van efficiënte controle en handhaving in de visserij, waaronder de bestrijding van IOO-visserij” in het kader van Prioriteit 1 – Bevordering van de duurzame visserij en van het herstel en de instandhouding van de aquatische biologische rijkdommen;

N.overwegende dat producten die het resultaat zijn van IOO-visserij een risico vormen voor de voedselzekerheid van de burgers van de Europese Unie doordat zij de toegang tot veilig, betaalbaar, hoogwaardig en traceerbaar voedsel voor iedereen in gevaar brengen;

O.overwegende dat het erkent dat IOO-visserij onevenredige gevolgen heeft voor kwetsbare en gemarginaliseerde gemeenschappen, zowel in de EU als in derde landen;

P.overwegende dat de EU zich in maart 2023 bij de IUU Fishing Action Alliance heeft aangesloten;

1.herhaalt dat de EU en haar lidstaten een nultolerantieaanpak moeten blijven hanteren ten aanzien van IOO-visserij, deze aanpak in gelijke mate moeten toepassen op alle landen, ongeacht hun grootte, en economisch, ecologisch en sociaal duurzame visserij moeten bevorderen teneinde overbevissing, de vernietiging van mariene ecosystemen en oneerlijke concurrentie voor de visserijsector van de EU tegen te gaan, en tegelijkertijd de voedselzekerheid en de volksgezondheid waarborgen;

2.merkt op dat de visserijsector een cruciale rol speelt bij het waarborgen van de mondiale voedsel- en voedingszekerheid en bestaansmiddelen biedt aan de mensen die in kustgebieden wonen; benadrukt dat de Unie veel belang hecht aan de duurzame ontwikkeling van de mondiale visserij en aan het uitbannen van dwangarbeid, mensenhandel en andere vormen van misbruik, ook in de visserijsector; erkent de inzet en naleving waarvan talrijke vissers in de EU blijk hebben gegeven om ervoor te zorgen dat de visbestanden duurzaam worden beheerd;

3.erkent dat voor de bestrijding van IOO-visserij een holistische benadering nodig is waarmee de oorzaken van IOO-visserij, zoals armoede, het gebrek aan economische alternatieven, en zwakke governance in bepaalde regio’s, worden aangepakt; moedigt de Commissie aan programma’s voor capaciteitsopbouw op te zetten en internationale samenwerking aan te gaan om deze onderliggende problemen te helpen aanpakken en duurzame visserijpraktijken te bevorderen;

4.dringt er bij de Commissie op aan in het bijzonder samen te werken met derde landen die grote hoeveelheden visserijproducten uitvoeren naar de EU om ervoor te zorgen dat zij maatregelen treffen om IOO-visserij te voorkomen, met inbegrip van arbeids- en milieuvoorschriften; moedigt de Commissie aan sancties of andere handelsmaatregelen te overwegen als derde landen zich niet aan de internationale normen houden;

5.verzoekt de Commissie de kuststaten waarmee de Unie een dialoog onderhoudt er door middel van technische bijstand en capaciteitsopbouw en in overeenstemming met de EU-doelstellingen inzake oceaanbeheer toe aan te sporen hun vermogen om IOO-visserij te bestrijden te vergroten en de vereisten inzake duurzaamheid en transparantie in de voorwaarden voor toegang tot hun exclusieve economische zones aan te scherpen, en hen in dit proces te begeleiden en daarbij alle mogelijke kanalen te benutten die het gemeenschappelijk visserijbeleid biedt;

6.is ingenomen met het initiatief van de Commissie om vanaf 10 mei 2023 op een website informatie te publiceren over vismachtigingen die worden toegekend aan vaartuigen uit de Unie die buiten de Europese wateren vissen en aan vaartuigen van buiten de Unie die in Europese wateren vissen; dringt er bij de visserijautoriteiten van derde landen en regionale organisaties voor visserijbeheer (ROVB’s), op aan vergelijkbare maatregelen te treffen;

7.is verheugd dat de nieuwe controleverordening voor de visserij vereist dat voor op zee gevangen visserijproducten die in de EU worden ingevoerd ofwel het IMO-nummer van het vissersvaartuig wordt aangegeven ofwel een ander uniek identificatienummer voor vaartuigen, indien het IMO-nummer niet van toepassing is;

8.is ingenomen met de op 28 juni 2022 gedane toezegging van de alliantie voor actie tegen IOO-visserij om de ambitie en maatregelen in de strijd tegen illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te bevorderen; is verheugd dat de Europese Unie zich recentelijk bij de alliantie voor actie tegen IOO-visserij heeft aangesloten; dringt er bij de leden van de alliantie op aan dat zij hun nationale systemen voor de bestrijding van IOO-visserij onderling afstemmen en, in het bijzonder, de mogelijkheid analyseren om gezamenlijk “gele kaarten” en “rode kaarten” af te geven of andere, vergelijkbare instrumenten toe te passen;

9.benadrukt de noodzaak om gedegen wetenschappelijk onderzoek uit te voeren en gegevens te verzamelen om meer inzicht te verkrijgen in de specifieke gevolgen van IOO-visserij voor de voedselzekerheid, lokale economieën en het milieu; verzoekt de Commissie financiering en middelen toe te wijzen aan dergelijk onderzoek en haar beoordelingen regelmatige te actualiseren als bijdrage voor empirisch onderbouwde beleidsvorming;

10.onderstreept dat EU-verordeningen inzake IOO-visserij op geharmoniseerde wijze ten uitvoer moet worden gelegd, waarbij moet worden gezorgd voor hetzelfde uitvoeringsniveau in alle lidstaten, hetgeen de toepassing ervan doeltreffender zou maken en mogelijke mazen in de wetgeving zou voorkomen;

11.verzoekt de Commissie te waarborgen dat in de EU-richtsnoeren inzake de uitvoering van EU-verordeningen inzake IOO-visserij wordt aangegeven hoe de uitvoering ervan kan worden verbeterd in de lidstaten die de voorschriften van de verordening niet naleven, en hoe de informatie in de tweejaarlijkse verslagen het best kan worden geverifieerd;

12.benadrukt het belang van meer controles op ingevoerde producten om de volksgezondheid en het concurrentievermogen van de visserijsector van de EU te beschermen, door middel van doeltreffende en tijdige maatregelen en sancties;

13.wijst erop dat de lidstaten voldoende capaciteit en middelen moeten toewijzen om de doeltreffende uitvoering van invoercontroles te waarborgen;

14.moedigt nationale autoriteiten aan te zorgen voor passende uitvoering van de IOO-verordening om een voorbeeld van een goede praktijk te geven aan andere lidstaten en bij te dragen tot de uitvoering van een degelijk traceerbaarheidssysteem, verantwoorde visserijpraktijken te waarborgen, de veiligheid op zee en de arbeidsomstandigheden op vissersvaartuigen te verbeteren en om de nauwkeurige vangstaangifte te versterken;

15.benadrukt dat de Commissie adequate steun moet verlenen aan de nationale autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor de controle op de invoer van visserijproducten, waarbij moet worden opgemerkt dat deze steun, indien beschikbaar, kan bestaan uit het opstellen van een lijst van de beheers- en instandhoudingsmaatregelen die van toepassing zijn in niet-EU-landen en het delen van gedetailleerde informatie over tekortkomingen die zijn vastgesteld in het kader van de uitvoering van de IOO-verordening van de EU met betrekking tot niet-EU-landen;

16.benadrukt dat de Commissie, samen met het Europees Bureau voor visserijcontrole en in nauwe coördinatie met de lidstaten, de nationale autoriteiten verdere steun moet verlenen met betrekking tot de beste manier om de IOO-verordening uit te voeren, en wel in de vorm van begeleiding, uitwisseling van goede praktijken, opleiding en dergelijke, die de nationale visserij ook in staat stelt haar concurrentievermogen te herstellen;

17.verzoekt de lidstaten gebruik te maken van het EFMZVA om ervoor dat zorgen dat dit fonds de noodzakelijke gerichte steun verleent aan kleinschalige en ambachtelijke vissers, die zich bij het naleven van de IOO-verordeningen vaak tegenover unieke uitdagingen gesteld zien; benadrukt dat deze vissers een kritieke rol in de lokale voedselzekerheid spelen en de hulp moeten krijgen die zij nodig hebben;

18.dringt er bij de Commissie op aan mogelijkheden te onderzoeken om getroffen gemeenschappen in de lidstaten te ondersteunen; erkent dat de overgang naar duurzame visserijpraktijken economische verstoring en banenverlies tot gevolg kan hebben, en dringt derhalve aan op maatregelen om de bestaansmiddelen te beschermen van mensen die afhankelijk zijn van de visserijsector, zoals beroepsopleiding en financiële steun bij deze overgang;

19.benadrukt dat het de plicht van de Commissie is te zorgen voor de consistente toepassing en uitvoering in de hele EU van invoercontroleprocedures, met inbegrip van controles van vangstcertificaten, een risicogebaseerde aanpak, verificaties en de instelling van inbreukprocedures;

20.moedigt, in overeenstemming met het recente akkoord over de herziening van de controleverordening voor de visserij, de invoering aan van maatregelen voor elektronische monitoring op afstand in niet-EU-wateren om IOO-visserij aan te pakken;

21.verwacht van de Commissie dat zij innovatie en onderzoek ondersteunt voor de ontwikkeling van monitoring-, lokalisatie- en geolokalisatiesystemen voor vaartuigen op volle zee door steun te verlenen voor de uitvoering van internationale initiatieven om gegevenssystemen te coördineren en volledige en nauwkeurige gegevens en transparante informatie te verstrekken over de locatie, herkomst en activiteit van vissersvaartuigen;

22.wijst de Commissie erop dat de invoercontroles in alle lidstaten moeten worden geharmoniseerd teneinde te voorkomen dat IOO-visserijproducten op de EU-markt komen en dringt er bij de Commissie sterk op aan in dit opzicht verdere maatregelen te treffen; benadrukt dat de Europese Unie de controle en handhaving moet verbeteren om dwangarbeid te bestrijden in zowel de visserijsector als in de verwerkingsindustrie van ingevoerde producten;

23.erkent dat de Overeenkomst van Kaapstad van de IMO van 2012, de Overeenkomst van de FAO inzake havenstaatmaatregelen van 2009, het Protocol van de IAO bij het Verdrag betreffende de gedwongen arbeid, 1930 (nr. 29) en het Verdrag van de IAO inzake arbeid in de visserij (nr. 188) belangrijke instrumenten zijn om fatsoenlijke arbeidsomstandigheden te waarborgen en te helpen onaanvaardbare vormen van arbeid voor alle vissers te voorkomen, met name dwangarbeid, mensenhandel en andere vormen van misbruik, en om IOO-visserij te bestrijden; verzoekt de lidstaten deze overeenkomsten te onderteken en te ratificeren, of toe te treden tot deze overeenkomsten;

24.verzoekt de Commissie het bewustzijn te vergroten ten aanzien van de bescherming van mensenrechten in de visserijsector; benadrukt dat voor de visserijsector in specifieke geografische gebieden het risico van door de staat opgelegde dwangarbeid groter is; dringt erop aan dat wanneer dwangarbeid wordt vastgesteld, het verboden moet zijn dat de daarvan afkomstige producten op de EU-markt terechtkomen;

25.eist dat de Commissie maatregelen treft om een eind te maken aan het gebruik van gelegenheidsvlaggen; dringt aan op gemakkelijke toegang tot informatie over de feitelijke eigendom van vissersvaartuigen voor alle vlaggen; verzoekt de Commissie haar systeem voor de identificatie van vissersvaartuigen die IOO-visserij bedrijven, zoals vastgesteld in Uitvoeringsverordening (EU) 2022/1184, te verbeteren zodat het land van herkomst van een vaartuig, zelfs wanneer de vlaggenstaat onduidelijk is, kan worden vastgesteld, en vaartuigen waarvan is vastgesteld dat er mensenrechtenschendingen op zijn gepleegd, aan de lijst kunnen worden toegevoegd;

26.is ingenomen met het feit dat de herziene controleverordening voor de visserij met specifieke bepalingen verbiedt dat ondernemers in de Unie, met inbegrip van uiteindelijke begunstigden, vaartuigen bezitten, exploiteren of beheren die geregistreerd zijn onder de vlag van landen die een rode kaart hebben gekregen voor niet-samenwerking bij de bestrijding van IOO-visserij;

27.dringt er bij de lidstaten op aan omvangrijke databanken op te zetten en bij te houden waarin informatie over de uiteindelijke begunstigden van geregistreerde vaartuigen wordt verzameld en opgeslagen;

28.moedigt de lidstaten aan samen te werken met de relevante autoriteiten om de nauwkeurigheid te waarborgen van de gegevens die over de uiteindelijke begunstigden van vaartuigen zijn verzameld teneinde beleidsvorming en de handhaving van de herziene controleverordening voor de visserij te vergemakkelijken;

29.moedigt de Commissie aan om er snel voor te zorgen dat het IT-systeem CATCH volledig operationeel is en dat de nationale autoriteiten van de lidstaten binnen twee jaar na de datum van toepassing van artikel 4 van de herziene controleverordening voor de visserij volledig vertrouwd zijn met het gebruik ervan;

30.vraagt de Commissie te zorgen voor voldoende personele middelen teneinde een snellere en effectievere invoering van bovengenoemd IT-systeem in de lidstaten te waarborgen;

31.is zeer ingenomen met de invoering van het nieuwe IT-systeem CATCH door de herziene controleverordening voor de visserij;

32.moedigt de snelle opname aan van uitgebreidere risicocriteria en kruiscontroles van gegevens in de volgende versies van het IT-systeem CATCH, zoals is aanbevolen door de adviesraad voor de vollezee-/verrezeevloot; is van mening dat de Commissie, teneinde een “race to the top” te waarborgen, ervoor moet zorgen dat de in CATCH toegepaste risicobeoordeling ten minste even grondig is als die welke wordt toegepast in de lidstaten die al over een elektronisch systeem voor de controle van vangstcertificaten beschikken; is van mening dat de Commissie er in de tussentijd voor moet zorgen dat er interoperabiliteit is tussen CATCH en de nationale IT-systemen, zonder dat de lasten voor de marktdeelnemers toenemen;

33.dringt er bij de Commissie op aan binnen het directoraat-generaal Maritieme Zaken en Visserij van de Commissie meer personeel in te zetten voor oceaangovernance en IOO-visserij;

34.moedigt de lidstaten aan ervoor te zorgen dat de benodigde procedures worden ingesteld ter voorbereiding van de wettelijke invoering van het IT-systeem CATCH en ervoor te zorgen dat het systeem zo spoedig mogelijk gebruiksklaar is;

35.dringt er bij de lidstaten op aan hun controlesystemen ter voorkoming van de invoer van illegale visserijproducten te versterken en de benodigde maatregelen te nemen; is ingenomen met de volledige traceerbaarheid van verse, bevroren en verwerkte visserijproducten zoals overeengekomen in de nieuwe controleverordening voor de visserij, hetgeen zal bijdragen tot een betere voedselveiligheid in de EU en derde landen ertoe zal aanzetten de traceerbaarheid te vergroten om ervoor te zorgen dat hun visserijproducten op de markt van de Unie worden toegestaan;

36.benadrukt het belang van verbeterde traceerbaarheid voor alle visserij- en aquacultuurproducten zodat de consument een weloverwogen besluit kan nemen bij het kopen van deze producten; is van mening dat meer specifieke en transparante etikettering die duidelijk het traject van het product van productie tot tafel aangeeft, voor zowel producten uit de EU als producten uit niet-EU-landen moet worden overwogen; moedigt de lidstaten aan passende promotiecampagnes te organiseren voor vis-, schaal- en schelpdierproducten, teneinde de consumenten bewust te maken van hetgeen zij kopen en van de traceerbaarheidsmaatregelen;

37.dringt er bij de lidstaten op aan de nieuwe controleverordening voor de visserij snel ten uitvoer te leggen om te voldoen aan hun wettelijke verplichting om doeltreffende, evenredige en afschrikkende sancties tegen IOO-visserij vast te stellen, waardoor de prikkels om IOO-visserij te beoefenen, worden beperkt en toekomstige inbreuken worden ontmoedigd;

38.benadrukt dat multilaterale samenwerking en een mondiaal samenhangend beleid inzake IOO-visserij, handel en oceaangovernance heel belangrijk zijn om IOO-visserij op doeltreffende wijze te bestrijden; verzoekt in dit opzicht de Commissie om haar partners, via haar partnerschapsovereenkomsten inzake duurzame visserij, haar IOO-beleid, in ROVB’s en de WTO, te blijven aanmoedigen, en haar samenwerking met de Verenigde Staten van Amerika, het Verenigd Koninkrijk, Japan en andere belangrijke spelers in het visserij- en oceaanbeleid te intensiveren, met gebruikmaking van diplomatieke en handelsinstrumenten, om andere derde landen aan te moedigen degelijke wetgeving en maatregelen vast te stellen om IOO-visserij te bestrijden;

39.erkent dat de doeltreffende handhaving van verordeningen inzake IOO-visserij samenwerking tussen de lidstaten en een gecoördineerde aanpak op EU-niveau vereist; moedigt de Commissie en het Europees Bureau voor visserijcontrole aan inspanningen om IOO-visserij te bestrijden beter op elkaar af te stemmen, beste praktijken te delen en handhavingsactiviteiten tussen de lidstaten te harmoniseren;

40.erkent de noodzaak om samenwerking met het maatschappelijk middenveld en belanghebbenden uit de gemeenschap te bevorderen in de strijd tegen IOO-visserij; onderstreept het belang van betrokkenheid van belanghebbenden om de IOO-verordening zo goed mogelijk uit te voeren; verzoekt de Commissie samen te werken met deze belanghebbenden om duurzame visserijpraktijken te bevorderen en ervoor te zorgen dat de stemmen van getroffen gemeenschappen worden gehoord in het besluitvormingsproces;

41.verzoekt om de instelling van een alomvattend programma voor de bescherming van klokkenluiders binnen de EU om personen die kennis hebben van IOO-visserijactiviteiten aan te moedigen dit kenbaar te maken en cruciale informatie te verschaffen; onderstreept dat een dergelijk programma juridische waarborgen, anonimiteit en stimulansen voor klokkenluiders om schendingen te melden moet omvatten, zonder angst voor represailles;

42.verzoekt de lidstaten eerlijke handelspraktijken in de visserijsector te bevorderen om een echt gelijk speelveld tot stand te brengen tussen visserijproducten uit de EU en visserijproducten uit derde landen; is van mening dat de lidstaten moeten overwegen handelsmaatregelen te nemen waarbij rekening wordt gehouden met de milieu- en arbeidsnormen van de ingevoerde producten;

43.verzoekt de Commissie en de lidstaten geen preferentiële markttoegang te verlenen aan landen die in verband worden gebracht met IOO-visserijpraktijken en ernstige schendingen van arbeidsrechten, met inbegrip van het gebruik van dwangarbeid; is van mening dat de EU moet streven naar een echt gelijk speelveld voor in de EU geproduceerde vis, schaal- en schelpdieren en die uit derde landen; is van mening dat met name het instrument van het autonoom tariefcontingent, dat onmisbaar is om het concurrentievermogen van de verwerkingsindustrie van de Unie te waarborgen en te voorkomen dat de productie van visserijproducten in de Unie in gevaar wordt gebracht door een passende aanvoer van visserijproducten aan de industrie te garanderen, uitsluitend mag worden gebruikt in gevallen waarin het aanbod van vis, schaal- en schelpdieren voor de EU-markten ontoereikend is en dat het niet mag worden gebruikt om producten in te voeren die afkomstig zijn van IOO-visserij of om druk uit te oefenen op de prijzen van in de EU geproduceerde goederen;

44.dringt er bij de Commissie op aan te zorgen voor de coherente en strikte uitvoering van rode en gele kaarten, ongeacht de omvang of de economische en commerciële invloed van een land; verzoekt de Commissie om in dit opzicht, zoals verzocht in de resolutie van het Europees Parlement over de gevolgen van Chinese visserijactiviteiten op de visserijsector van de EU en de te volgen koers (A9-0282/2023), alle Chinese initiatieven ter bestrijding van IOO-visserij te beoordelen en in het licht van die beoordelingen passende maatregelen te treffen in het kader van de IOO-verordening;

45.benadrukt dat de beschikbare IOO-databanken ondoorzichtig zijn, d.w.z. onbekende namen, herkomst of eigendom van vaartuigen bevatten, hetgeen inkomensverlies veroorzaakt, met name in arme landen; benadrukt dat internationale organen die betrokken zijn bij de bestrijding van IOO-visserij hun activiteiten betreffende de controle van IOO-visserij moeten coördineren met gedeelde elektronische databanken, duidelijke strategieën en gestructureerde plannen die resulteren in het laagste mogelijke niveau van IOO-visserijpraktijken op internationaal niveau;

46.moedigt de lidstaten aan om de routinematige en tijdige uitwisseling van informatie te verbeteren, ook over afgewezen zendingen, waardoor de autoriteiten de wet beter kunnen toepassen en handhaven; benadrukt dat de Overeenkomst van de FAO inzake havenstaatmaatregelen hierbij kan helpen;

47.merkt op dat ROVB’s succesvol zijn gebleken in de strijd tegen illegale visserij; verzoekt de Commissie de totstandbrenging van meer relevante ROVB’s actief te bevorderen; moedigt de lidstaten aan de initiatieven van de FAO en van relevante ROVB’s ter bestrijding van IOO-visserij te bevorderen en informatie uit te wisselen over vissersvaartuigen die van dergelijke activiteiten worden verdacht;

48.benadrukt dat multilaterale vangstdocumentatieregelingen die zijn ontworpen en overeengekomen door de verdragsluitende partijen van ROVB’s en samenwerkende niet-verdragsluitende partijen, en die vereisen dat essentiële informatie over een zending wordt geregistreerd en in de hele toeleveringsketen wordt doorgegeven, doeltreffende instrumenten zijn gebleken om de traceerbaarheid te verbeteren en bij te dragen aan de bestrijding van IOO-visserij;

49.wijst op de doelstellingen om tegen 2030 ten minste 30 % van de oceanen te beschermen; verzoekt de Commissie en de lidstaten ervoor te zorgen dat vóór 2030 doeltreffende maatregelen worden genomen en ervoor te zorgen dat de IOO-verordening volledig wordt uitgevoerd;

50.verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie.