1.υπενθυμίζει ότι η ΚΑΠ πρέπει να διασφαλίζει ότι οι δραστηριότητες αλιείας και υδατοκαλλιέργειας είναι περιβαλλοντικά βιώσιμες μακροπρόθεσμα και ότι υπόκεινται σε διαχείριση με τρόπο που είναι συμβατός με τον στόχο της επίτευξης οικονομικών και κοινωνικών οφελών και οφελών για την απασχόληση, συμβάλλοντας παράλληλα στη διαθεσιμότητα τροφίμων· υπενθυμίζει περαιτέρω ότι το άρθρο 39 ΣΛΕΕ ορίζει ότι η ΚΑΠ πρέπει να διασφαλίζει τη δυνατότητα εφοδιασμού και να παρέχει δίκαιο βιοτικό επίπεδο στις κοινότητες αλιείας και υδατοκαλλιέργειας·

2.εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι, από το 2014, η εφαρμογή της ΚΑΠ δεν έχει λάβει επαρκώς υπόψη τις κοινωνικοοικονομικές πτυχές ή τη διαθεσιμότητα των τροφίμων ή την προσέγγιση με βάση το οικοσύστημα, στοιχεία που είναι απαραίτητα για τη διασφάλιση της βιώσιμης διαχείρισης των αποθεμάτων·

3.θεωρεί ότι οι επακόλουθες αρνητικές επιπτώσεις στον τομέα της αλιείας έχουν επιδεινωθεί, δεδομένου ότι έχουν προκύψει νέες πρωτοφανείς προκλήσεις που δεν θα μπορούσαν να έχουν προβλεφθεί το 2012, όταν σχεδιάστηκε η ΚΑΠ, όπως το Brexit, η πανδημία της COVID-19 και η ενεργειακή κρίση· επισημαίνει τον σοβαρό αντίκτυπο του επιθετικού πολέμου της Ρωσίας στην Ουκρανία, που επηρεάζει αρνητικά τομείς όπως η ασφάλεια στη θάλασσα, γεγονός που έχει ως αποτέλεσμα τη διατάραξη των αλιευτικών δραστηριοτήτων, ιδίως στον Εύξεινο Πόντο, λόγω των παρασυρόμενων ναρκών που επιπλέουν, και οδηγεί σε απώλεια της βιοποικιλότητας, η οποία αντικατοπτρίζεται ιδιαίτερα στην ανησυχητική αύξηση της θνησιμότητας των κητοειδών του Εύξεινου Πόντου·

4.εκφράζει την ικανοποίησή του για την ταχεία έγκριση μέτρων από την ΕΕ με στόχο τη στήριξη και την ανακούφιση του τομέα σε δύσκολους καιρούς· τονίζει, ωστόσο, ότι οι σωρευτικές επιπτώσεις αυτής της κατάστασης έχουν οδηγήσει πολλούς στόλους στα πρόθυρα της κατάρρευσης και έχουν υπονομεύσει την κερδοφορία χιλιάδων επιχειρήσεων σε σημείο που κινδυνεύει η ίδια η επιβίωσή τους, με δυνητικά καταστροφικές επιπτώσεις στην απασχόληση και την κοινωνική συνοχή στις παράκτιες περιοχές·

5.τονίζει ότι η εφαρμογή της ΚΑΠ θα πρέπει να προσαρμοστεί στην πρόκληση της καταπολέμησης της κλιματικής αλλαγής, στο πλαίσιο της οποίας η ΕΕ έχει δεσμευτεί να είναι κλιματικά ουδέτερη έως το 2050·

6.ως εκ τούτου, πιστεύει ότι η ΚΑΠ πρέπει να συνεχίσει να εφαρμόζεται και, όπου χρειάζεται, να μεταρρυθμιστεί και να προσαρμοστεί αναλόγως·

7.υπογραμμίζει ότι τα θαλασσινά αποτελούν πολύ υψηλής ποιότητας πηγή πρωτεϊνών και ζωτικό τμήμα μιας υγιεινής διατροφής, που γενικά έχει χαμηλότερο αποτύπωμα άνθρακα σε σύγκριση με τα τρόφιμα που παράγονται στην ξηρά· σημειώνει, επομένως, τη στρατηγική αξία των θαλασσινών στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Πράσινης Συμφωνίας και της συμβολής σε διάφορους Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης (ΣΒΑ), όπως ο ΣΒΑ 2 «Μηδενική πείνα», ο ΣΒΑ 3 «Καλή υγεία και ευημερία», ο ΣΒΑ 12 «Υπεύθυνη κατανάλωση και παραγωγή», ο ΣΒΑ 13 «Δράση για το κλίμα» και ο ΣΒΑ 14 «Ζωή στο νερό»·

8.θεωρεί ότι η ΚΑΠ πρέπει να σέβεται εξίσου όλους τους στόχους πολιτικής· τονίζει την ανάγκη να διατηρηθεί η ισορροπία μεταξύ των τριών πυλώνων της βιωσιμότητας στην ΚΑΠ· επομένως, υποστηρίζει την ενδυνάμωση, την αντιμετώπιση των κενών και την ενίσχυση της φιλοδοξίας όσον αφορά την κοινωνικοοικονομική διάσταση και τη διάσταση της επισιτιστικής ασφάλειας της ΚΑΠ, καθώς και την πλήρη εφαρμογή μιας προσέγγισης βασισμένης στο οικοσύστημα και την επίτευξη ισότιμων όρων ανταγωνισμού στη διεθνή της διάσταση·

9.θεωρεί ότι οι στόχοι μιας αλιευτικής πολιτικής θα πρέπει να περιλαμβάνουν την εξασφάλιση του εφοδιασμού του πληθυσμού σε αλιεύματα, στο πλαίσιο της κατοχύρωσης της επισιτιστικής ασφάλειας και κυριαρχίας, την ανάπτυξη των παράκτιων κοινοτήτων, την υποστήριξη και την ενθάρρυνση της κοινωνικής αναγνώρισης των επαγγελμάτων που σχετίζονται με την αλιεία, καθώς και την προώθηση θέσεων εργασίας και τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των αλιέων·

10.καλεί την Επιτροπή, για τον σκοπό αυτό, να διενεργεί συστηματικά πλήρεις εκ των προτέρων και εκ των υστέρων εκτιμήσεις επιπτώσεων, συμπεριλαμβανομένων κοινωνικοοικονομικών αναλύσεων, πριν από την πρόταση οποιασδήποτε στρατηγικής ή νομοθεσίας ή τη λήψη αποφάσεων πολιτικής κατόπιν διαβούλευσης με όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη στον τομέα της αλιείας·

11.σημειώνει ότι, ενώ ο βασικός κανονισμός της ΚΑΠ επισημαίνει τους περιβαλλοντικούς, κοινωνικοοικονομικούς και σχετικούς με την επισιτιστική ασφάλεια στόχους της πολιτικής, ο κανονισμός (ΕΕ) 2016/2336 σχετικά με τα αποθέματα ιχθύων βαθέων υδάτων ασχολείται αποκλειστικά με τις περιβαλλοντικές πτυχές· θεωρεί ότι, στο μέλλον, όλοι οι κανονισμοί που υπάγονται στον βασικό κανονισμό θα πρέπει να ενσωματώσουν πλήρως τις κοινωνικοοικονομικές και σχετικές με την επισιτιστική ασφάλεια πτυχές·

12.καλεί την Επιτροπή και το Συμβούλιο να δώσουν μεγαλύτερη αξία στη χάραξη πολιτικής σχετικά με τη σημασία της αλιείας όσον αφορά τη συμβολή στην επισιτιστική ασφάλεια με την παροχή υψηλής ποιότητας θαλασσινών προϊόντων, ιδίως σε κρίσεις όπως η πανδημία της COVID-19, καθώς και τη συμβολή της στην οικονομική και κοινωνική διάρθρωση, και στην πολιτιστική, τουριστική και γαστρονομική κληρονομιά των παράκτιων και νησιωτικών κοινοτήτων της Ευρώπης·

13.τονίζει τον στρατηγικό ρόλο των αλιέων και των υδατοκαλλιεργητών στην αλυσίδα αξίας των τροφίμων και στην επισιτιστική ασφάλεια, καθώς και τον αντίστοιχο ρόλο των γυναικών, ως αλιέων, πλοιάρχων σκαφών, επιδιορθωτριών διχτυών, βοηθών στην ξηρά και συσκευαστριών κλπ., και την ανάγκη τους για αναγνώριση στις θέσεις αυτές·

14.υπενθυμίζει ότι όλες οι θάλασσες και οι ωκεανοί αποτελούν παγκόσμιο κοινό αγαθό και οι θαλάσσιοι πόροι αποτελούν φυσικό δημόσιο πόρο, ότι οι αλιευτικές δραστηριότητες και η διαχείριση αποτελούν στοιχείο ενεργητικού που βασίζεται σε αυτούς τους πόρους και ανήκουν στην κοινή μας κληρονομιά, και ότι η διαχείριση των πόρων αυτών θα πρέπει να βασίζεται σε αξιόπιστες επιστημονικές συμβουλές κατά τρόπο που να εγγυάται τα υψηλότερα μακροπρόθεσμα οφέλη για όλη την κοινωνία·

15.πιστεύει ότι το ανώτατο όριο των ενισχύσεων ήσσονος σημασίας που ισχύει για τις επιχειρήσεις μεταποίησης προϊόντων αλιείας και ιχθυοκαλλιέργειας θα πρέπει να ευθυγραμμιστεί με το ίδιο καθεστώς που ισχύει για τις επιχειρήσεις μεταποίησης γεωργικών προϊόντων, για λόγους συνέπειας και για να διασφαλιστεί η επισιτιστική ασφάλεια· εκφράζει, επομένως, την ικανοποίησή του για τις τροπολογίες που ενέκρινε η Επιτροπή στο καθεστώς ενισχύσεων ήσσονος σημασίας στο πλαίσιο αυτό·

16.υπενθυμίζει ότι η ΚΑΠ, μεταξύ άλλων, «έχει ως στόχο να διασφαλίσει ότι η εκμετάλλευση των έμβιων θαλάσσιων βιολογικών πόρων αποκαθιστά και διατηρεί τους πληθυσμούς των αλιευόμενων ειδών πάνω από τα επίπεδα εκείνα που μπορούν να διασφαλίσουν τη ΜΒΑ» και ότι «το ποσοστό εκμετάλλευσης της ΜΒΑ θα επιτευχθεί (...) το αργότερο έως το 2020 για όλα τα αποθέματα» και έως το 2025 για τα αποθέματα που καλύπτονται από το σχέδιο διαχείρισης για τα βενθοπελαγικά αποθέματα στη δυτική Μεσόγειο Θάλασσα· επισημαίνει, ωστόσο, ότι για την πολυειδική αλιεία, η διαχείριση ειδών βάσει του μοντέλου ΜΒΑ είναι αδύνατον να εφαρμοστεί, ακόμη και στην επιστημονικά οικεία και τεκμηριωμένη αλιεία·

17.θεωρεί ότι η καθιέρωση της ΜΒΑ ως σημείου αναφοράς για τη διαχείριση της αλιείας αποτέλεσε κινητήρια δύναμη για τη βελτίωση της συνολικής κατάστασης των αλιευτικών αποθεμάτων· υπενθυμίζει ότι κατά τη διάρκεια των ετών εφαρμογής της ΚΑΠ, ο αλιευτικός κλάδος κατέβαλε σημαντικές προσπάθειες για τη μείωση της αλιευτικής πίεσης σε σημείο που, το 2020, ο συνολικός δείκτης θνησιμότητας λόγω αλιείας (F/FMSY) έπεσε κάτω από 1 στον Βορειοανατολικό Ατλαντικό·

18.τονίζει ότι είναι ζωτικής σημασίας να συνεχιστεί και να επιταχυνθεί το έργο της αναδημιουργίας και της διατήρησης των ιχθυαποθεμάτων πάνω από τα επίπεδα της ΜΒΑ, ιδίως στη Μεσόγειο όπου ο δείκτης F/FMSY εξακολουθεί να είναι μεγαλύτερος από 1, διασφαλίζοντας παράλληλα ότι παράγονται τα μέγιστα βιώσιμα επίπεδα θαλασσινών, προκειμένου να εξασφαλιστούν η διαθεσιμότητα τροφίμων και οι θετικές κοινωνικές και οικονομικές αποδόσεις για τους αλιείς και τις παράκτιες κοινότητες·

19.θεωρεί, στο πλαίσιο αυτό, ότι ο στόχος της ΜΒΑ θα πρέπει να υλοποιηθεί μέσα από το πρίσμα της απτής πραγματικότητας και λαμβάνοντας υπόψη τις κοινωνικοοικονομικές διαστάσεις και τις διαστάσεις όσον αφορά την αναλογικότητα και την επισιτιστική ασφάλεια που κατοχυρώνονται στη Συνθήκη και στον κώδικα δεοντολογίας του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (FAO)·

20.επιπλέον, θεωρεί ότι η ΜΒΑ θα πρέπει να αναπτυχθεί ως μέρος ενός μοντέλου με βάση το οικοσύστημα, στο οποίο θα περιλαμβάνονται όλοι οι παράγοντες που επηρεάζουν την κατάσταση των αποθεμάτων, όπως οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ των ειδών, η υπερθέρμανση του πλανήτη και η ρύπανση, προκειμένου να μην αποδίδεται η εξάντληση των αποθεμάτων αποκλειστικά στον τομέα της αλιείας·

21.καλεί την Επιτροπή, μετά από εκτενείς διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη, να εξετάσει τη δυνατότητα θέσπισης στόχων διαχείρισης της αλιείας που διασφαλίζουν βέλτιστα επίπεδα ιχθυαποθεμάτων και βέλτιστες κοινωνικοοικονομικές επιδόσεις των στόλων·

22.καλεί, στο πλαίσιο αυτό, τα κράτη μέλη που επιθυμούν να δρομολογήσουν σχέδια, συμπεριλαμβανομένων άλλων τύπων μέτρων διαχείρισης όπως η μέγιστη οικονομική απόδοση, κατά περίπτωση, να δρομολογήσουν διαβουλεύσεις για να διαπιστώσουν πού θα μπορούσαν να διεξαχθούν καλύτερα αυτά τα δοκιμαστικά σχέδια·

23.επαναλαμβάνει τις απόψεις που εξέφρασε στο ψήφισμά του της 18ης Μαΐου 2021 σχετικά με την υποχρέωση εκφόρτωσης· υπενθυμίζει ότι ορισμένα ανεπιθύμητα ή παρεμπίπτοντα αλιεύματα είναι αναπόφευκτα, ιδίως στους μικτούς τύπους αλιείας, καθώς τα ψάρια μπορεί να έχουν υποστεί ζημία ή να μην μπορούν να πωληθούν, να έχουν μέγεθος μικρότερο του κανονικού ή να είναι μεν κατάλληλα για ανθρώπινη κατανάλωση αλλά να απαγορεύεται η πώλησή τους κ.λπ.· υπενθυμίζει περαιτέρω ότι, παρά τις συνεχιζόμενες προσπάθειες και τη συνεργασία όλων των ενδιαφερόμενων μερών, η υποχρέωση εκφόρτωσης δεν μπορεί να εφαρμοστεί σωστά εάν δεν βελτιωθεί η κατάσταση όσον αφορά ορισμένες ελλείψεις, όπως η έλλειψη χωρητικότητας αποθήκευσης επί του σκάφους ή εγκαταστάσεων συλλογής στον λιμένα, καθώς και η επαρκής χρήση των εξαιρέσεων· επισημαίνει ότι οι ελλείψεις αυτές εμποδίζουν την ορθή εφαρμογή, γεγονός που οδηγεί σε ανεπαρκή συλλογή δεδομένων σχετικά με τα αποθέματα και δυσχεραίνει την ακριβή εκτίμηση των αλιευμάτων, εμποδίζοντας με τον τρόπο αυτό αξιόπιστες επιστημονικές εκτιμήσεις των ιχθυαποθεμάτων·

24.επισημαίνει ότι η υποχρέωση εκφόρτωσης δεν αποτελεί αυτοσκοπό αλλά εργαλείο για την ελαχιστοποίηση των ανεπιθύμητων αλιευμάτων· τονίζει, εν προκειμένω, ότι, χάρη στη μεγαλύτερη επιλεκτικότητα που επιτεύχθηκε τα τελευταία έτη, έχει σημειωθεί σημαντική μείωση των ανεπιθύμητων παρεμπιπτόντων αλιευμάτων· επισημαίνει ότι αυτό είναι το αποτέλεσμα των προσπαθειών που καταβάλλουν οι αλιείς σε συνεργασία με την επιστημονική κοινότητα με εφαρμοσμένες γνώσεις που υποστηρίζουν την ανάπτυξη πιο επιλεκτικών αλιευτικών τεχνικών και εργαλείων· τονίζει, ως εκ τούτου, ότι πρέπει να καταβληθούν περισσότερες προσπάθειες για τη χρηματοδότηση της ανάπτυξης καθώς και της χρήσης αλιευτικών εργαλείων που συμβάλλουν στην επιλεκτικότητα και στην καλύτερη συλλογή δεδομένων·

25.υπενθυμίζει ότι το Κοινοβούλιο ζήτησε από την Επιτροπή να αξιολογήσει την εφαρμογή της υποχρέωσης εκφόρτωσης, συμπεριλαμβανομένης μιας αξιολόγησης των κοινωνικοοικονομικών επιπτώσεων της υποχρέωσης εκφόρτωσης που πρέπει να διενεργείται για όλους τους τύπους αλιείας, συμπεριλαμβανομένων των τύπων αλιείας μικρής κλίμακας·

26.θεωρεί επιπλέον ότι:–η ισχύουσα υποχρέωση εκφόρτωσης θα πρέπει να εφαρμόζεται με ρεαλιστικό τρόπο, λαμβάνοντας υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε τύπου αλιείας· υπογραμμίζει τη σημασία που έχει η εμπειρία των αλιέων σχετικά με το πότε και πού να ψαρεύουν αποφεύγοντας παράλληλα τα ανεπιθύμητα αλιεύματα, και ότι θα πρέπει να εκτιμούμε τις προσπάθειές τους για βελτίωση της επιλεκτικότητας,–θα πρέπει να ενθαρρυνθούν οι ανταλλαγές ποσοστώσεων μεταξύ κρατών μελών και μεταξύ οργανώσεων παραγωγών, μέσω καταλόγων ποσοστώσεων, καθώς και η τεχνική και χωροχρονική επιλεκτικότητα,–θα πρέπει να αναγνωριστεί η σημασία της διατήρησης των υφιστάμενων εξαιρέσεων από την υποχρέωση εκφόρτωσης, με βάση τις βέλτιστες διαθέσιμες επιστημονικές γνωμοδοτήσεις, καθώς και της μείωσης του διοικητικού φόρτου κατά την εφαρμογή της υποχρέωσης εκφόρτωσης· η Επιτροπή θα πρέπει να λάβει υπόψη το γεγονός αυτό κατά την αναθεώρησή τους,–η εφαρμογή της υποχρέωσης εκφόρτωσης, συμπεριλαμβανομένου του πεδίου εφαρμογής της, θα πρέπει να αναθεωρηθεί ώστε να περιοριστούν τα προβλήματα των ειδών που υπάγονται σε περιοριστική ποσόστωση και οι πολύπλοκες παρεκκλίσεις,–η υποχρέωση εκφόρτωσης θα πρέπει να ελέγχεται και να επιβάλλεται αποτελεσματικά και, παράλληλα, να καταστεί ελκυστικότερη ώστε να βελτιωθεί η ανάληψη ευθύνης από πλευράς των φορέων εκμετάλλευσης και, ως εκ τούτου, η συμμόρφωση, ιδίως μέσω κινήτρων, για παράδειγμα να ενθαρρυνθεί η χρήση εργαλείων τεχνητής νοημοσύνης με σκοπό την αύξηση της επιλεκτικότητας και τη βελτίωση της ταυτοποίησης των ειδών, καθώς και να πραγματοποιηθούν επαρκείς βελτιώσεις και προσαρμογές στους ευρωπαϊκούς λιμένες· καλεί τα κράτη μέλη να αξιοποιήσουν πλήρως τις δυνατότητες και τη στήριξη του ΕΤΘΑΥ για τον σκοπό αυτόν·

27.επιμένει ότι ο στόχος της ελαχιστοποίησης των ανεπιθύμητων αλιευμάτων δεν μπορεί να επιτευχθεί επαρκώς μέσω της υποχρέωσης εκφόρτωσης και θα πρέπει να επιτευχθεί πρωτίστως με τη χρήση τεχνικών μέτρων και θα πρέπει να υποστηρίζεται από καλύτερη τεκμηρίωση των αλιευμάτων, βάσει των βέλτιστων διαθέσιμων επιστημονικών συμβουλών· καλεί την Επιτροπή να αξιολογήσει άλλες εναλλακτικές λύσεις για την ελαχιστοποίηση των ανεπιθύμητων αλιευμάτων, καθώς και να προτείνει δράσεις για την καλύτερη λειτουργία της υποχρέωσης εκφόρτωσης, παράλληλα με τη συνέχιση της αναζήτησης διαφορετικών τρόπων για την εφαρμογή της υποχρέωσης εκφόρτωσης και την ανάπτυξη πιο επιλεκτικών εργαλείων·

28.υπενθυμίζει ότι τα συνολικά επιτρεπόμενα αλιεύματα (TAC) και οι ποσοστώσεις αποτελούν τον πιο άμεσο τρόπο διαχείρισης της θνησιμότητας λόγω αλιείας, αλλά τα TAC για μεμονωμένο απόθεμα μπορεί να είναι προβληματικά σε μικτούς τύπους αλιείας (λόγω της περιοριστικής ποσόστωσης)·

29.επισημαίνει την ανάγκη να βελτιωθούν οι επιστημονικές συμβουλές για τους μικτούς τύπους αλιείας και μέσα από το πρίσμα των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής στους ωκεανούς, καθώς και να ληφθεί υπόψη η σύνθεση των αλιευμάτων και η μετατόπιση των ειδών, λόγω της κλιματικής αλλαγής, κατά τον καθορισμό των TAC·

30.τονίζει ότι στην αλιεία που υπόκειται σε διαχείριση ποσοστώσεων, το πρόβλημα των ειδών με περιοριστική ποσόστωση μπορεί να οδηγήσει σε παύση των αλιευτικών δραστηριοτήτων πριν από το τέλος της αλιευτικής περιόδου, κάτι που δυνητικά συνεπάγεται σημαντικές οικονομικές επιπτώσεις για τους αλιείς· καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να αξιοποιήσουν τις τρέχουσες δυνατότητες της ΚΑΠ, όπως ανταλλαγές ποσοστώσεων ή ευελιξία μεταξύ ετών και ειδών, ενώ υπογραμμίζει εν προκειμένω ότι ένα ορθό σύστημα ποσοστώσεων θα πρέπει να είναι επαρκώς ευέλικτο, ούτως ώστε οι αλιείς που χρειάζονται επιπλέον ποσοστώσεις για είδη με περιοριστική ποσόστωση και οι αλιείς που έχουν διαθέσιμες ποσοστώσεις να μπορούν να καταλήξουν σε ένα αμοιβαία επωφελές αποτέλεσμα·

31.καλεί την Επιτροπή και το Συμβούλιο να εξετάσουν το ενδεχόμενο καθορισμού TAC για μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα από ετήσιες ή εξαμηνιαίες περιόδους, ιδίως για τα κύρια στοχευόμενα αποθέματα, πάντα με βάση τις βέλτιστες διαθέσιμες επιστημονικές συμβουλές, προκειμένου να παρέχεται μεγαλύτερη προβλεψιμότητα και μακροπρόθεσμη βεβαιότητα για τους αλιείς και σύμφωνα με την αρχή της ΜΒΑ· καλεί την Επιτροπή και το Συμβούλιο να αναζητήσουν τις βέλτιστες διαθέσιμες επιστημονικές συμβουλές σχετικά με τη δυνατότητα κατάργησης των TAC για ορισμένα αποθέματα, διασφαλίζοντας παράλληλα ότι το σχετικό απόθεμα παραμένει εντός ασφαλών βιολογικών ορίων βραχυπρόθεσμα και μεσοπρόθεσμα·

32.υπογραμμίζει ότι η σχετική σταθερότητα, που καθιερώθηκε πριν από τέσσερις δεκαετίες, είναι ευρέως αποδεκτή ως ουσιαστικό μέσο για την εξασφάλιση μακροπρόθεσμης προβλεψιμότητας και συνέχειας στην κοινή χρήση των ιχθυαποθεμάτων μεταξύ των χωρών·

33.τονίζει ότι, παρά τις προσπάθειες της διεθνούς κοινότητας και της ΕΕ να βελτιώσουν τις συνθήκες ασφάλειας επί των αλιευτικών σκαφών, εξακολουθούν να υπάρχουν ελλείψεις, για παράδειγμα οι διεθνείς συμβάσεις που καθορίζουν τους κανόνες και τα συστήματα προστασίας των σκαφών και των επιβαινόντων ισχύουν κυρίως για τα μεγαλύτερα σκάφη·

34.επαναλαμβάνει ότι οι συνθήκες εργασίας και διαβίωσης επί του σκάφους δεν μπορούν να εξεταστούν χωριστά από τις συνθήκες ασφάλειας· είναι της άποψης ότι οι καλές συνθήκες εργασίας και διαβίωσης στα σκάφη και ο κατάλληλος εκσυγχρονισμός τους βελτιώνουν την ασφάλεια, καθώς και τον χρόνο ανάπαυσης των αλιέων· θεωρεί ότι οι πτυχές αυτές έχουν άμεσες επιπτώσεις στην ασφάλεια επί του σκάφους, καθώς μεγάλο ποσοστό ατυχημάτων και συμβάντων σε αλιευτικά σκάφη εξακολουθεί να συνδέεται με ανθρώπινο σφάλμα, είτε οφείλεται σε έλλειψη γνώσεων, κατάρτισης είτε σε κόπωση·

35.καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τα κράτη μέλη να διασφαλίσουν τα υψηλότερα επίπεδα ασφάλειας στα σκάφη, ανεξαρτήτως του μεγέθους τους· ενθαρρύνει τον τομέα να εφαρμόσει τις καλύτερες δυνατές συνθήκες για την ασφάλεια επί του σκάφους·

36.λαμβάνοντας υπόψη τις υφιστάμενες δυνατότητες του ΕΤΘΑΥ για τη στήριξη της υγείας, της ασφάλειας, των συνθηκών εργασίας και της ενεργειακής απόδοσης επί των αλιευτικών σκαφών, επιμένει ότι η τρέχουσα χρήση της ολικής χωρητικότητας ως κριτηρίου για τη μέτρηση της αλιευτικής ικανότητας στην ΕΕ θα μπορούσε να παρεμποδίσει τη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης, της ασφάλειας και της άνεσης των σκαφών, καθώς περιορίζει τις δυνατότητες αντικατάστασης και εκσυγχρονισμού τους ή αύξησης του χώρου, ακόμη και αν δεν αυξάνει την ικανότητα των σκαφών για περισσότερη αλιευτική δραστηριότητα· τονίζει ότι αυτό, με τη σειρά του, εμποδίζει τη βελτίωση των προαναφερθέντων χαρακτηριστικών, που θα μπορούσε τελικά να προωθήσει την απασχόληση, την ανάπτυξη των παράκτιων κοινοτήτων και την ελκυστικότητα του τομέα, ιδίως για τους νέους και τις γυναίκες·

37.λαμβάνει υπό σημείωση την ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με την ενεργειακή μετάβαση του τομέα της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας της ΕΕ COM(2023)0100., η οποία επιδιώκει να διασφαλίσει ότι ο αλιευτικός τομέας συμβάλλει στην επίτευξη κλιματικής ουδετερότητας της ΕΕ έως το 2050, διασφαλίζοντας παράλληλα ότι η αλιεία στην ΕΕ είναι κοινωνικά, οικονομικά και περιβαλλοντικά βιώσιμη· επισημαίνει ότι η μετάβαση αυτή αντιμετωπίζει διάφορα εμπόδια, όπως ο ισχύων ορισμός και τα όρια της αλιευτικής ικανότητας· υπενθυμίζει ότι οι κινητήρες υδρογόνου, αμμωνίας ή οι ηλεκτρικοί κινητήρες είναι γενικά βαρύτεροι και μεγαλύτεροι από τους αντίστοιχους κινητήρες ντίζελ και ότι, συνεπώς, η εγκατάστασή τους επί του σκάφους απαιτεί πρόσθετη ολική χωρητικότητα και ότι υπάρχει έλλειψη προσαρμοσμένων τεχνολογιών, το κόστος τους είναι υψηλό και δεν υπάρχει έρευνα και ανάπτυξη που να εστιάζει ειδικά στους τομείς της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας· εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι τα εμπόδια αυτά δεν αντιμετωπίζονται στην ανακοίνωση της Επιτροπής·

38.καλεί την Επιτροπή να προτείνει μέτρα για την αντιμετώπιση της ανάγκης να διευκολυνθεί η απαλλαγή του αλιευτικού κλάδου από τις ανθρακούχες εκπομπές, να επιλυθεί το ζήτημα της γήρανσης των αλιευτικών σκαφών και να βελτιωθούν η ασφάλεια και οι συνθήκες εργασίας· θεωρεί ότι τα μέτρα αυτά θα μπορούσαν, κατά περίπτωση, να περιλαμβάνουν:–την πλήρη αξιοποίηση της διαθέσιμης ολικής χωρητικότητας εντός των εθνικών ανώτατων ορίων αλιευτικής ικανότητας,–τον επαναπροσδιορισμό της αλιευτικής ικανότητας, για παράδειγμα, εξαιρώντας τη χωρητικότητα που σχετίζεται με την κοινωνική διάσταση και τη διάσταση της ασφάλειας από τον υπολογισμό της αλιευτικής ικανότητας,–την αύξηση των ορίων αλιευτικής ικανότητας όσον αφορά την ολική χωρητικότητα και την ισχύ του κινητήρα, χωρίς να αυξηθεί η ικανότητα των σκαφών να αλιεύουν περισσότερα αλιεύματα·

39.καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να διευκολύνουν την πρόσβαση των επαγγελματιών του κλάδου στα κονδύλια του ΕΤΘΑΥ·

40.καλεί περαιτέρω την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να επιταχύνουν την έρευνα και την ανάπτυξη, να προσαρμόσουν την πολιτική για τις κρατικές ενισχύσεις και σε συνέργεια με το ΕΤΘΑΥ να παρέχουν επαρκή και αποτελεσματική χρηματοδότηση, ώστε ο τομέας να είναι σε θέση να επιτύχει την απαλλαγή του στόλου της ΕΕ από τις ανθρακούχες εκπομπές εντός του αυστηρού χρονικού πλαισίου που απαιτείται από την Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία και άλλες σχετικές υποχρεώσεις·

41.προκειμένου να επιτευχθεί το ουδέτερο ισοζύγιο διοξειδίου του άνθρακα, καλεί επίσης την Επιτροπή να επανεξετάσει το ΕΤΘΑΥ με βάση τη συμφωνία του ΠΟΕ για τις αλιευτικές επιδοτήσεις, που εγκρίθηκε στη 12η υπουργική διάσκεψη (MC12) στις 17 Ιουνίου 2022· ζητεί να εγκριθεί η χρηματοδότηση νέων σκαφών, εντός των παραμέτρων που καθορίζονται σε διεθνείς αλιευτικές συμφωνίες·

42.ζητεί επίσης να αναπτυχθεί βοήθεια οικονομικής μετάβασης για την προώθηση της απαλλαγής από τις ανθρακούχες εκπομπές, καλύπτοντας όλα τα τμήματα του στόλου· επιμένει ότι η εν λόγω βοήθεια θα πρέπει επίσης να χρησιμοποιηθεί για την αντικατάσταση των υφιστάμενων σκαφών, δεδομένου ότι ο στόλος είναι πολύ παλιός, με άλλα πιο αποδοτικά, πιο ασφαλή, που θα διαθέτουν καινοτόμες τεχνολογίες και μεγαλύτερους χώρους, που θα συμβάλουν στην ελκυστικότητα του τομέα και θα προωθήσουν την ανανέωση των γενεών·

43.καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να συμπληρώσουν τη χρηματοδότηση του ΕΤΘΑΥ, για παράδειγμα μέσω του Ταμείου Δίκαιης Μετάβασης, του RePower EU και του προγράμματος «Ορίζων Ευρώπη», για τη διευκόλυνση της απαλλαγής από τις ανθρακούχες εκπομπές και τη χρηματοδότηση της έρευνας, προκειμένου να διευκολυνθεί μια δίκαιη οικολογική μετάβαση που δεν θα αφήνει κανέναν στο περιθώριο·

44.παροτρύνει την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να συνεργαστούν για τη στήριξη της έρευνας και να δώσουν τη δυνατότητα χρήσης καινοτόμων εργαλείων και τεχνικών για επιλεκτική αλιεία που συμβάλλουν στη σημαντική μείωση των εκπομπών CO2 και της χρήσης καυσίμων·

45.αναγνωρίζει τον ουσιαστικό ρόλο των πολυετών σχεδίων ως βασικών πλαισίων για τη μακροπρόθεσμη περιφερειακή διαχείριση της αλιείας, με βάση τις βέλτιστες διαθέσιμες επιστημονικές, τεχνικές και οικονομικές συμβουλές, αλλά εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι δεν έχουν αξιοποιήσει πλήρως τις δυνατότητές τους·

46.καλεί την Επιτροπή να αξιολογήσει την αποτελεσματικότητα της εφαρμογής των υφιστάμενων πολυετών σχεδίων προκειμένου να διασφαλίσει ότι συμβάλλουν στην επίτευξη των στόχων της ΚΑΠ· όπου κρίνεται απαραίτητο, τα σχέδια αυτά θα πρέπει να επικαιροποιούνται και να βελτιώνονται, ώστε να λαμβάνουν υπόψη τις κοινωνικοοικονομικές παραμέτρους και τις μεταβαλλόμενες συνθήκες·

47.καλεί την Επιτροπή να διερευνήσει, σε συντονισμό με άλλους εταίρους στην περιοχή —δηλαδή τρίτες χώρες και σχετικές περιφερειακές οργανώσεις διαχείρισης της αλιείας (ΠΟΔΑ)— κατά πόσον θα μπορούσαν να προταθούν πολυετή σχέδια, παρόμοια με εκείνα που εφαρμόζονται σε άλλες θαλάσσιες λεκάνες, για τα εναπομένοντα ύδατα της ΕΕ, ιδίως στην Ανατολική Μεσόγειο και στον Εύξεινο Πόντο, και πώς μπορούν να συμπληρώσουν και να συνεργαστούν με ήδη υφιστάμενα εργαλεία διαχείρισης σε αυτές τις θαλάσσιες λεκάνες·

48.υπογραμμίζει την ανάγκη διασφάλισης συνεργειών μεταξύ περιφερειακών πολυετών σχεδίων και των ειδικών θαλάσσιων πολιτικών για κάθε λεκάνη·

49.πιστεύει ότι είναι επιτακτική ανάγκη όλες οι τοπικές και περιφερειακές αρχές που είναι αρμόδιες για τη διαχείριση της αλιείας, καθώς και τα γνωμοδοτικά συμβούλια (ΓΣ), τα οποία διαδραματίζουν θεμελιώδη ρόλο στο πλαίσιο αυτό, να συμμετέχουν πλήρως στον καθορισμό, την ανάπτυξη και την εφαρμογή των πολυετών σχεδίων σύμφωνα με την ΚΑΠ·

50.υπογραμμίζει ότι η αλιεία είναι ο τομέας που εξαρτάται περισσότερο από υγιή, παραγωγικά και ανθεκτικά αποθέματα και θαλάσσια οικοσυστήματα και ότι τα οικοσυστήματα αυτά επηρεάζονται επίσης από τις πολυάριθμες άλλες χρήσεις και δραστηριότητες που λαμβάνουν χώρα στο θαλάσσιο περιβάλλον, όπως οι θαλάσσιες μεταφορές και ο τουρισμός, η αστική και η παράκτια ανάπτυξη, η εκμετάλλευση των πρώτων υλών και των πηγών ενέργειας, συμπεριλαμβανομένης της εξόρυξης από τον θαλάσσιο βυθό, καθώς και από τη θαλάσσια ρύπανση και την κλιματική αλλαγή· ως εκ τούτου, τονίζει την ανάγκη να βελτιωθεί η εφαρμογή της προσέγγισης με βάση το οικοσύστημα σε περιφερειακό, εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο, για την οποία τα πολυετή σχέδια και άλλα εργαλεία διαχείρισης διαδραματίζουν καίριο ρόλο·

51.τονίζει την ανάγκη για συνεκτικά μέτρα διαχείρισης της αλιείας όσον αφορά τα αλληλοεπικαλυπτόμενα αποθέματα σε περιοχές οι οποίες καλύπτονται από διάφορα πολυετή σχέδια, καθώς και για περιφέρειες που δεν καλύπτονται από πολυετή σχέδια·

52.συνιστά ένθερμα, δεδομένης της στρατηγικής σημασίας της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας ως πηγής υγιεινών, πλούσιων σε πρωτεΐνη και υψηλής ποιότητας τροφίμων, να λάβει η πολιτική αυτή την επιπλέον στρατηγική αναγνώριση που της αξίζει εντός της Επιτροπής και να στελεχωθούν οι αρμόδιες υπηρεσίες της Επιτροπής με επαρκή αριθμό εμπειρογνωμόνων στον τομέα της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας·

53.ζητεί, στις μελλοντικές συνθέσεις του Σώματος των Επιτρόπων, να υπάρχει ένας Επίτροπος αποκλειστικά για την αλιεία, την υδατοκαλλιέργεια και τις θαλάσσιες υποθέσεις·

54.τονίζει ότι είναι σημαντικό να συμπεριλαμβάνει η Επιτροπή επαρκώς λεπτομερείς πληροφορίες στις ετήσιες εκθέσεις της, όπως αναφέρεται στο άρθρο 50 της ΚΑΠ, ώστε να καταστεί δυνατή η αποτελεσματική παρακολούθηση και αξιολόγηση της εφαρμογής της ΚΑΠ από την Επιτροπή· καλεί επιπλέον την Επιτροπή, κατά την επανεξέταση της ΚΑΠ, να τροποποιήσει το άρθρο 49 προκειμένου να ορίσει προθεσμία για την υποβολή έκθεσης 10 έτη μετά την επανεξέταση και στη συνέχεια ανά πενταετία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο·

55.καλεί την Επιτροπή να υποστηρίξει καλύτερα τα κράτη μέλη στην εφαρμογή και τη διασφάλιση της τήρησης και της συμμόρφωσης με τους στόχους της ΚΑΠ· υπογραμμίζει ότι είναι απολύτως απαραίτητο να υπάρχει διαφάνεια στη διαχείριση των αλιευτικών πόρων από την Επιτροπή και τα κράτη μέλη· υπογραμμίζει ότι η διαφάνεια στη διαχείριση είναι ζωτικής σημασίας για την επίτευξη υψηλού επιπέδου εμπιστοσύνης από τους πολίτες της ΕΕ και τη διατήρηση της καλής φήμης του αλιευτικού τομέα της ΕΕ·

56.προτείνει στην Επιτροπή και το Συμβούλιο να χορηγηθεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο καθεστώς παρατηρητή, που θα διασφαλίζει πλήρη πολιτική εκπροσώπηση, στις ετήσιες διαπραγματεύσεις για τις αλιευτικές δυνατότητες·

57.τονίζει τη σημασία που έχει η ενίσχυση της περιφερειοποίησης στο πλαίσιο της ΚΑΠ, που επιτρέπει στις περιφέρειες και τις τοπικές αρχές να συμμετέχουν περισσότερο στην κατάρτιση, την ανάπτυξη και την αξιολόγηση των εθνικών επιχειρησιακών προγραμμάτων για την αλιεία και στη διαχείριση της αλιείας γενικότερα, αξιοποιώντας παράλληλα πλήρως τις υφιστάμενες δυνατότητες της ΚΑΠ·

58.υπογραμμίζει ότι είναι σημαντικό να λαμβάνονται υπόψη οι περιφερειακές ιδιαιτερότητες, με παράλληλη εφαρμογή μιας εναρμονισμένης προσέγγισης στη διαχείριση της αλιείας σε ολόκληρη την ΕΕ· ενθαρρύνει τα κράτη μέλη να εντείνουν τη συνεργασία τους στο πλαίσιο των περιφερειακών ομάδων, μαζί με τους ενδιαφερόμενους φορείς, τα ΓΣ και τις τοπικές και περιφερειακές αρχές, σύμφωνα με το άρθρο 18 του βασικού κανονισμού της ΚΑΠ, προκειμένου να σχεδιάσουν περιφερειακά μέτρα διατήρησης μέσω κοινών συστάσεων καλύτερα προσαρμοσμένων στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε συγκεκριμένης θαλάσσιας λεκάνης·

59.τονίζει τον θεμελιώδη ρόλο των ΓΣ στην ενίσχυση της συνεργασίας των ενδιαφερόμενων μερών και στη διασφάλιση της επαρκούς και δίκαιης συμμετοχής τους στη διαδικασία λήψης αποφάσεων της ΕΕ·

60.τονίζει περαιτέρω ότι τα ΓΣ είναι απαραίτητα για την παροχή εμπειρίας και γνώσεων στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και στα κράτη μέλη, καθώς και για την υποβολή συστάσεων σχετικά με θέματα που αφορούν τη διαχείριση της αλιείας και τις κοινωνικοοικονομικές πτυχές και τις πτυχές διατήρησης της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας και για την επεξήγηση των προβλημάτων του τομέα και άλλων ενδιαφερόμενων μερών, και ότι έτσι στηρίζουν και βελτιώνουν τη νομοθεσία·

61.υπογραμμίζει ότι τα ΓΣ διαδραματίζουν επίσης καίριο ρόλο στο πλαίσιο της περιφερειοποίησης·

62.καλεί την Επιτροπή να διασφαλίσει τη μεγαλύτερη συμμετοχή των περιφερειακών ενδιαφερόμενων μερών και των ΓΣ στις διαπραγματεύσεις και τις διαβουλεύσεις με τρίτες χώρες, ιδίως με το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Νορβηγία· επισημαίνει ότι η Επιτροπή έχει την ευθύνη να οργανώνει τις διαπραγματεύσεις με τρίτες χώρες κατά τρόπο που να επιτρέπει την άμεση αλληλεπίδραση και ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των ενδιαφερόμενων μερών και στις δύο πλευρές·

63.υποστηρίζει τη σύνθεση των ΓΣ, με πλειοψηφική εκπροσώπηση των κοινωνικοοικονομικών φορέων σε σύγκριση με άλλες ομάδες συμφερόντων·

64.επισημαίνει ότι είναι σημαντικό να συμμετέχουν ενεργά τα ενδιαφερόμενα μέρη στα ΓΣ, σε καλό εργασιακό κλίμα που να βασίζεται στον σεβασμό, στη συμπερίληψη όλων των απόψεων από τις διάφορες ομάδες ενδιαφερόμενων μερών, στις αμερόληπτες γραμματείες, στους εκ περιτροπής προέδρους και στις εξωτερικές, τακτικές και ανεξάρτητες αξιολογήσεις επιδόσεων·

65.υπογραμμίζει τη σημασία της συμμετοχής των ΓΣ στο έργο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και, συνεπώς, συνιστά την τακτική ανταλλαγή απόψεων μεταξύ εκπροσώπων των ΓΣ και των σχετικών επιτροπών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου·

66.εκφράζει τη λύπη του για την ανεπαρκή παρακολούθηση και διαφάνεια του τρόπου με τον οποίο λαμβάνονται υπόψη οι συμβουλές του ΓΣ κατά τη λήψη αποφάσεων· καλεί την Επιτροπή να καταρτίσει διαδικασία που θα παρέχει στα ΓΣ καλύτερη κατανόηση των αποτελεσμάτων των συστάσεών τους, όπως μια ενδεχόμενη ετήσια έκθεση, καθώς και συμπερίληψη εξηγήσεων σε συγκεκριμένες προτάσεις της Επιτροπής, όπως στις αιτιολογικές σκέψεις των σχετικών νομοθετικών πράξεων, σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο ελήφθησαν υπόψη οι συστάσεις των ΓΣ·

67.καλεί την Επιτροπή να συμμετέχει συστηματικά και ενεργά στις συνεδριάσεις των ΓΣ και να προβάλλει καλύτερα την αξία των συμβουλών τους, και καλεί επίσης τα κράτη μέλη να παρέχουν κατάλληλη στήριξη για τη λειτουργία των ΓΣ·

68.θεωρεί ότι η συνδιαχείριση είναι ένα συμμετοχικό μοντέλο συνυπευθυνότητας, το οποίο βασίζεται σε μια προσέγγιση από τη βάση προς την κορυφή, είναι διαφανής, προορατική και δημοκρατική και συμβάλλει στη μεγαλύτερη ανταλλαγή γνώσεων για τη διαχείριση της αλιείας, στο πλαίσιο μιας νοοτροπίας ευθύνης, δημιουργώντας ένα δίκτυο εμπιστοσύνης και συμβάλλοντας στη μείωση των συγκρούσεων και στην υπέρβαση των εμποδίων για την εφαρμογή καινοτομιών και αναγκαίων μέτρων στη διαχείριση της αλιείας, καθώς και στη δημιουργία, την εφαρμογή και τη διαχείριση προστατευόμενων θαλάσσιων περιοχών, όπου έχει αποδειχθεί εξαιρετικά επιτυχημένη·

69.εκφράζει την ικανοποίησή του για την πρόταση της Επιτροπής που διατύπωσε στην ανακοίνωσή της σχετικά με την τρέχουσα και μελλοντική ΚΑΠ για τη διεξαγωγή, από την άνοιξη του 2023 έως το καλοκαίρι του 2024, ενός πανευρωπαϊκού συμμετοχικού σχεδίου ανάλυσης προοπτικών με τίτλο «Fishers of the Future» (Αλιείς του μέλλοντος) βάσει επιτόπιων συνεντεύξεων·

70.καλεί την Επιτροπή να βασίσει όλες τις πολιτικές και νομοθετικές πρωτοβουλίες της (συμπεριλαμβανομένων των εκτελεστικών πράξεων που θέτουν περιορισμούς στην αλιεία) στις βέλτιστες διαθέσιμες επιστημονικές, τεχνικές και οικονομικές συμβουλές (συμπεριλαμβανομένων των εμπειρικών γνώσεων των αλιέων) και σε διαβουλεύσεις και στη συμμετοχή του τομέα της αλιείας και άλλων σχετικών ενδιαφερόμενων μερών και σε προηγούμενες εκτιμήσεις κοινωνικοοικονομικών επιπτώσεων με τη χρήση καινοτόμων εργαλείων όπως εκείνα που αναπτύσσονται στο πλαίσιο του σχεδίου CABFishman, που αναλύει τον αντίκτυπο της αλιείας στις παράκτιες ζώνες·

71.καλεί τα κράτη μέλη να αυξήσουν τους ανθρώπινους και τους υλικούς πόρους τους και να τους εξοπλίσουν για κατάλληλες επιστημονικές έρευνες και επιστημονικά σχέδια ώστε να αποκτηθεί επαρκής γνώση των ειδών που καλύπτονται από τις πολιτικές διατήρησης·

72.ζητεί να παράσχει το ΕΤΘΑΥ αποτελεσματική στήριξη για τη μετάβαση σε πιο επιλεκτικές και λιγότερο επιβλαβείς αλιευτικές τεχνικές για τους αλιευτικούς στόλους της ΕΕ, και ιδίως να στηρίξει τους αλιείς που επηρεάζονται περισσότερο από τους περιορισμούς, βάσει επιστημονικών εκτιμήσεων αντικτύπου σχετικά με τη χρήση ειδικών αλιευτικών τεχνικών· ενθαρρύνει την Επιτροπή να προωθήσει την επιστημονική ιδέα της «pêchécologie» («ιχθυοοικολογία») που αποσκοπεί στο να συμβιβάσει τα μέτρα διατήρησης με τη βιώσιμη χρήση των έμβιων πόρων των θαλασσών·

73.θεωρεί ότι θα πρέπει να δοθεί στα ΓΣ η δυνατότητα να συμβάλουν στα αιτήματα της Επιτροπής για γνωμοδότηση από το Διεθνές Συμβούλιο για την Εξερεύνηση των Θαλασσών (ICES) και την Επιστημονική, Τεχνική και Οικονομική Επιτροπή Αλιείας (ΕΤΟΕΑ), προκειμένου να ενισχυθεί η στενότερη συνεργασία μεταξύ επιστημόνων και ενδιαφερόμενων μερών·

74.καλεί την Επιτροπή να ενημερώνει συστηματικά το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σχετικά με τα αιτήματα αυτά, ιδίως σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο συμβάλλουν στους στόχους της ΚΑΠ·

75.τονίζει την ανάγκη να διασφαλιστεί ότι η αλιεία και η υδατοκαλλιέργεια έχουν δίκαιη θέση σε σύγκριση με άλλους τομείς στον σχεδιασμό πολιτικής και τον χωροταξικό σχεδιασμό· υπενθυμίζει την ανάγκη να επιτευχθεί καλύτερη ισορροπία μεταξύ των διαφόρων οικονομικών δραστηριοτήτων που σχετίζονται με τη γαλάζια οικονομία, προκειμένου να μειωθούν και να αποφευχθούν οι συγκρούσεις και να προωθηθούν συνέργειες, ιδίως με τις υποδομές θαλάσσιων ανανεώσιμων πηγών ενέργειας Σύμφωνα με την ειδική έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου σχετικά με την «Ενέργεια από υπεράκτιες ανανεώσιμες πηγές στην ΕΕ», της 5ης Ιουλίου 2023: «οι πιθανές αρνητικές συνέπειες της ανάπτυξης των ΥΑΠΕ στον τομέα της αλιείας πρέπει να προσδιοριστούν και να αντιμετωπιστούν με καταλληλότερο τρόπο» (https://www.eca.europa.eu/ECAPublications/SR-2023-22/SR-2023-22_EL.pdf, σ. 40)., μέσω της οδηγίας για τον θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό Οδηγία 2014/89/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 2014, περί θεσπίσεως πλαισίου για τον θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό (ΕΕ L 257 της 28.8.2014, σ. 135).· υπογραμμίζει ότι για να επιτευχθεί αυτό απαιτείται ευρεία και χωρίς αποκλεισμούς συμμετοχή των ενδιαφερόμενων μερών·

76.υπενθυμίζει ότι οι απαιτήσεις περιβαλλοντικής προστασίας πρέπει να ενσωματωθούν στην ΚΑΠ με σκοπό την προώθηση της βιώσιμης ανάπτυξης, σύμφωνα με τη ΣΛΕΕ·

77.τονίζει ότι είναι αδύνατη η διαχείριση της αλιείας ως αυτόνομης πολιτικής και καλεί την Επιτροπή να εφαρμόσει την ΚΑΠ σε συνέργεια με όλες τις δημόσιες πολιτικές της ΕΕ που επηρεάζουν την υδρόσφαιρα και λαμβάνοντας υπόψη όλες τις προκλήσεις που συνδέονται με τις θαλάσσιες περιοχές της Ευρώπης·

78.υπογραμμίζει ότι, συγκεκριμένα, η ΚΑΠ πρέπει να συνάδει με την περιβαλλοντική νομοθεσία της ΕΕ, ιδίως με τον στόχο της επίτευξης καλής περιβαλλοντικής κατάστασης, όπως ορίζεται στην οδηγία-πλαίσιο για τη θαλάσσια στρατηγική Οδηγία 2008/56/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Ιουνίου 2008 , περί πλαισίου κοινοτικής δράσης στο πεδίο της πολιτικής για το θαλάσσιο περιβάλλον (οδηγία-πλαίσιο για τη θαλάσσια στρατηγική) (ΕΕ L 164 της 25.6.2008, σ. 19)., και να εφαρμόζεται με ισότιμο σεβασμό των τριών πυλώνων της βιωσιμότητας·

79.τονίζει την ανάγκη να λαμβάνουν οι άλλες πολιτικές και στρατηγικές της ΕΕ επαρκώς υπόψη την ΚΑΠ και να συνάδουν με αυτή·

80.επισημαίνει την ανάγκη για μια ολιστική προσέγγιση, η οποία θα διασφαλίζει την κατάλληλη στήριξη του τομέα της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας, κατά την εφαρμογή μέτρων που αποσκοπούν στη βελτίωση των συνθηκών για το θαλάσσιο περιβάλλον·

81.υπενθυμίζει ότι το άρθρο 13 ΣΛΕΕ προβλέπει ότι, κατά τη διαμόρφωση και την εφαρμογή της αλιευτικής πολιτικής της ΕΕ, η ΕΕ και τα κράτη μέλη της θα πρέπει να λαμβάνουν πλήρως υπόψη τις απαιτήσεις καλής διαβίωσης των ζώων, τηρώντας παράλληλα τις νομοθετικές ή διοικητικές διατάξεις και τα έθιμα των κρατών μελών·

82.καλεί την Επιτροπή να αυξήσει περαιτέρω τις επιστημονικά τεκμηριωμένες γνώσεις σχετικά με την καλή διαβίωση των υδρόβιων ζώων και να λάβει υπόψη την έρευνα αυτή στις μελλοντικές εξελίξεις της πολιτικής στους τομείς της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας· τονίζει ότι οποιεσδήποτε μελλοντικές εξελίξεις πολιτικής θα πρέπει επίσης να λαμβάνουν υπόψη την πρακτική σκοπιμότητα στη διαχείριση της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας και τον ενδεχόμενο οικονομικό και επιχειρησιακό αντίκτυπο στους φορείς εκμετάλλευσης και τις δραστηριότητες, και θα πρέπει επίσης να λαμβάνουν υπόψη την ανάγκη διασφάλισης ισότιμων όρων ανταγωνισμού σε διεθνές επίπεδο·

83.θεωρεί ότι η εμπορία αμιγώς φυτικών προϊόντων με χρήση της εμπορικής ονομασίας «ψάρι» ή ονομάτων διαφόρων ειδών ιχθύων δύναται να προκαλέσει σύγχυση στον καταναλωτή την ώρα της αγοράς· επιμένει ότι η εμπορική ονομασία που παραπέμπει σε «ψάρι» ή σε είδη ιχθύων θα πρέπει να δίνεται στην εσωτερική αγορά μόνο σε προϊόντα αλιείας και υδατοκαλλιέργειας που έχουν ζωική προέλευση·

84.καλεί την Επιτροπή να επανεξετάσει, να επικαιροποιήσει και να προσδώσει ρυθμιστικό περιεχόμενο στην έννοια «ζώνη υψηλής εξάρτησης από την αλιεία», έτσι ώστε η αναγνώριση αυτή να συνοδεύεται από διαφοροποιημένη μεταχείριση με στόχο τη διατήρηση της αλιευτικής δραστηριότητας σε αυτές τις ζώνες μέσω προτιμησιακής κατανομής των αλιευτικών ποσοστώσεων· υποστηρίζει την άποψη ότι στις παραμέτρους που καθορίζουν την επικαιροποιημένη έννοια της «ζώνης υψηλής εξάρτηση από την αλιεία» θα πρέπει να συμπεριληφθούν η παραγωγή ποιοτικής ζωικής πρωτεΐνης, η συμβολή στην επισιτιστική ασφάλεια, η επίτευξη υψηλής προστιθέμενης αξίας για τα αλιεύματα και λοιπά θαλάσσια προϊόντα, καθώς και η κοινωνική σημασία της δραστηριότητας·

85.σημειώνει ότι ορισμένες πτυχές της ΚΑΠ ενδέχεται να μην καλύπτουν επαρκώς τον τομέα της αλιείας μικρής κλίμακας και ότι πρέπει να διασφαλιστεί ο ζωτικός κοινωνικοοικονομικός ρόλος του σε πολλές παράκτιες κοινότητες και ο στρατηγικός του ρόλος στη διαθεσιμότητα τροφίμων·

86.είναι της άποψης ότι η ΚΑΠ θα πρέπει να λαμβάνει επαρκώς υπόψη την ποικιλομορφία της φύσης, τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και τα προβλήματα των τομέων της αλιείας μικρής κλίμακας και των οστρακοειδών·

87.εφιστά την προσοχή στην ανάγκη για μεγαλύτερη ανάμιξη και συμμετοχή των επαγγελματιών του τομέα της αλιείας μικρής κλίμακας στη διαχείριση, στον καθορισμό και στην εφαρμογή των πολιτικών για την αλιεία, καθώς και στα ΓΣ·

88.είναι της άποψης ότι η αναθεώρηση της ΚΑΠ θα πρέπει να περιλαμβάνει έναν κοινό, ευρύ και κατάλληλο ορισμό της αλιείας μικρής κλίμακας, της βιοτεχνικής και της παράκτιας αλιείας· τονίζει ότι αυτός ο ορισμός θα πρέπει να είναι ρεαλιστικός, μετρήσιμος και σαφής· τονίζει επίσης ότι ο ορισμός αυτός θα πρέπει να προκύπτει από κατάλληλη αξιολόγηση που λαμβάνει υπόψη τα ειδικά χαρακτηριστικά και τα κριτήρια της συνιστώσας μικρής κλίμακας, και όχι να επικεντρώνεται αποκλειστικά στο μήκος του σκάφους, ούτως ώστε να επιτευχθεί ένας ορισμός της αλιείας μικρής κλίμακας που να αντικατοπτρίζει καλύτερα την πραγματικότητα της συνιστώσας·

89.καλεί την Επιτροπή, από κοινού με τα ΓΣ, να προτείνει έναν εναρμονισμένο ορισμό που θα συμπεριληφθεί σε μια αναθεώρηση του βασικού κανονισμού της ΚΑΠ, προκειμένου να καλύπτει όλη την αλιευτική νομοθεσία της ΕΕ, κατά περίπτωση· εκτιμά ότι οποιαδήποτε από τις προαναφερθείσες αλλαγές δεν θα πρέπει να έχει επίπτωση στην εφαρμογή του ΕΤΘΑΥ κατά την τρέχουσα δημοσιονομική περίοδο·

90.τονίζει την ανάγκη τροποποίησης του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1967/2006 του Συμβουλίου σχετικά με μέτρα διαχείρισης για τη βιώσιμη εκμετάλλευση των αλιευτικών πόρων στη Μεσόγειο Θάλασσα, γνωστού και ως «κανονισμού για τη Μεσόγειο», ο οποίος θεσπίζει κανόνες σχετικά με τα τεχνικά χαρακτηριστικά των αλιευτικών εργαλείων και των χρήσεών τους και είναι δυστυχώς παρωχημένος, αποτελώντας κατά συνέπεια εμπόδιο για την επίτευξη των κύριων στόχων της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής, ιδίως εκείνων που σχετίζονται με την αλιεία μικρής κλίμακας·

91.υπογραμμίζει ότι τα κράτη μέλη οφείλουν, δυνάμει του άρθρου 17, να κατανέμουν τις διαθέσιμες αλιευτικές δυνατότητες στον στόλο τους χρησιμοποιώντας διαφανή και αντικειμενικά κριτήρια, συμπεριλαμβανομένων περιβαλλοντικών, κοινωνικών και οικονομικών κριτηρίων· τονίζει ότι εναπόκειται στα κράτη μέλη να καθορίσουν τα κριτήρια που χρησιμοποιούν κατά την κατανομή των αλιευτικών δυνατοτήτων·

92.εκφράζει την ικανοποίησή του για το γεγονός ότι οι τρέχουσες μέθοδοι κατανομής που βασίζονται σε μεγάλο βαθμό σε ιστορικά δικαιώματα δίνουν τη δυνατότητα για ένα ορισμένο επίπεδο οικονομικής σταθερότητας στον τομέα της αλιείας, το οποίο μπορεί να αποτελέσει συνθήκη που θα δίνει τη δυνατότητα στους φορείς εκμετάλλευσης να καινοτομούν και να υιοθετούν πιο βιώσιμες τεχνικές·

93.τονίζει ότι ένα εύκολα προσβάσιμο σύστημα αλιευτικών δυνατοτήτων μαζί με διαφανή κριτήρια για την κατανομή τους και διαφάνεια στην πρακτική εφαρμογή του δίνει τη δυνατότητα για καλύτερο έλεγχο, ισότιμους όρους ανταγωνισμού, ίσες ευκαιρίες για όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη και μεγαλύτερη προβλεψιμότητα, σταθερότητα και ασφάλεια δικαίου για τους αλιείς·

94.εκφράζει τη λύπη του για την έλλειψη διαφάνειας όσον αφορά την κατανομή των αλιευτικών δυνατοτήτων σε ορισμένα κράτη μέλη και ζητεί τη δημοσιοποίηση των κριτηρίων, σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία για την προστασία των δεδομένων·

95.θεωρεί ότι οι μέθοδοι κατανομής θα πρέπει να αναπτυχθούν και να εφαρμοστούν με τη συμμετοχή των αλιευτικών κοινοτήτων, των περιφερειακών αρχών και άλλων σχετικών ενδιαφερόμενων μερών, και να διασφαλιστεί η δίκαιη εκπροσώπηση όλων των τμημάτων του στόλου, των οργανώσεων παραγωγών και των οργανώσεων εργαζομένων, με βάση τις βέλτιστες διαθέσιμες επιστημονικές συμβουλές, και ότι θα πρέπει να περιλαμβάνουν διασφαλίσεις όπως περιόδους προειδοποίησης, που θα επιτρέπουν στους αλιείς να προσαρμόζονται σε περίπτωση που τα κράτη μέλη αποφασίσουν να αλλάξουν τη μέθοδο κατανομής τους·

96.προτρέπει το Συμβούλιο να λαμβάνει υπόψη τις ιδιαιτερότητες και τις ανάγκες κάθε τμήματος του στόλου, συμπεριλαμβανομένης της συνιστώσας μικρής κλίμακας, κατά την κατανομή των αλιευτικών δυνατοτήτων·

97.υπενθυμίζει τον ρόλο του άρθρου 17 της ΚΑΠ ως εργαλείου για την παροχή κινήτρων για αλιεία χαμηλού αντικτύπου και μικρής κλίμακας και υπενθυμίζει ότι εναπόκειται στα κράτη μέλη να αξιοποιήσουν τις δυνατότητες που προσφέρει, όπως κίνητρα για τη χρήση πιο επιλεκτικών αλιευτικών εργαλείων ή τη χρήση αλιευτικών τεχνικών με μειωμένη κατανάλωση ενέργειας ή περιορισμένες επιπτώσεις στα ενδιαιτήματα·

98.σημειώνει ότι η Επιτροπή θα ξεκινήσει συζητήσεις μεταξύ των κρατών μελών και των ενδιαφερόμενων μερών με σκοπό την εκπόνηση ενός οδηγού για την κατανομή των αλιευτικών δυνατοτήτων, προκειμένου να βελτιωθεί η διαφάνεια, να προωθηθούν βιώσιμες αλιευτικές πρακτικές σε ολόκληρη την ΕΕ και να στηριχθούν η αλιεία μικρής κλίμακας και η παράκτια αλιεία·

99.υπογραμμίζει τον ρόλο των οργανώσεων παραγωγών στην προώθηση της βιωσιμότητας, στη συμβολή στη διαθεσιμότητα των τροφίμων και στην ενίσχυση της ανάπτυξης και της απασχόλησης στους τομείς της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας μέσω, μεταξύ άλλων:–της διαχείρισης και της υλοποίησης συλλογικών δράσεων,–της σύνδεσης των παραγωγών, των πρώτων αγοραστών και των καταναλωτών στην αλυσίδα εφοδιασμού,–της προώθησης διατηρήσιμων και βιώσιμων αλιευτικών προϊόντων στους καταναλωτές μέσω της συμμετοχής τους σε συστήματα πιστοποίησης,–της προώθησης της συμμόρφωσης με τις κανονιστικές ρυθμίσεις για την αλιεία, στηρίζοντας την ιχνηλασιμότητα και ενισχύοντας τη διαφάνεια και την ποιότητα των δεδομένων στις δηλώσεις αλιευμάτων, ώστε να καταπολεμηθεί η ΠΑΑ αλιεία,–της κατανομής και της διαχείρισης, σε ορισμένα κράτη μέλη, των αλιευτικών ποσοστώσεων·

100.υπενθυμίζει επίσης ότι, σε πολλά κράτη μέλη, σχετικά λίγοι αλιείς μικρής κλίμακας ανήκουν σε οργανώσεις παραγωγών και ακόμη λιγότεροι έχουν τις δικές τους ειδικές οργανώσεις παραγωγών, γεγονός που περιορίζει την ικανότητά τους να επωφελούνται από αυτόν τον δίαυλο για να αποκτήσουν πρόσβαση στις αλιευτικές ποσοστώσεις· ενθαρρύνει, επομένως, την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να διευκολύνουν και να ενθαρρύνουν τη δημιουργία οργανώσεων παραγωγών για και από αλιείς μικρής κλίμακας·

101.τονίζει ότι οι ενώσεις αλιέων, όπως τα σωματεία, που επιδιώκουν τους κύριους στόχους μιας οργάνωσης παραγωγών στο πλαίσιο της κοινής οργάνωσης αγορών Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1379/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2013, για την κοινή οργάνωση των αγορών των προϊόντων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας (ΕΕ L 354 της 28.12.2013, σ. 1)., θα πρέπει να είναι επιλέξιμες για οικονομική βοήθεια επί ίσοις όροις με τις επί του παρόντος αναγνωρισμένες οργανώσεις παραγωγών· επιμένει, στο πλαίσιο αυτό, ότι τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη, η Επιτροπή και τα σωματεία θα πρέπει, από κοινού, να εξετάσουν τις σχετικές επιλογές και λύσεις·

102.επισημαίνει ότι τα πρότυπα της ΚΑΠ συγκαταλέγονται μεταξύ των υψηλότερων σε παγκόσμιο επίπεδο και συμβάλλουν σημαντικά στην περιβαλλοντική, οικονομική και κοινωνική βιωσιμότητα, και ότι, αν και υπάρχουν ακόμη πολλά περιθώρια βελτίωσης, η πρόοδος που έχει σημειωθεί τις τελευταίες δεκαετίες δείχνει τι μπορεί να γίνει για την περαιτέρω συμβολή, αφενός, στη βιωσιμότητα των ιχθυαποθεμάτων και των οικοτόπων και, αφετέρου, στην αύξηση των εσόδων των αλιέων και των πλοιοκτητών· επισημαίνει ότι η προώθηση υψηλών προτύπων ως προς την περιβαλλοντική, οικονομική και κοινωνική βιωσιμότητα του τομέα της αλιείας είναι, μεταξύ άλλων παραγόντων, πολύ σημαντική για την προσέλκυση μιας νέας γενιάς αλιέων και τη διασφάλιση μακροπρόθεσμης οικονομικής σταθερότητας στον τομέα·

103.σημειώνει ότι η προστασία του περιβάλλοντος αποτελεί ένα ζήτημα που ανησυχεί όλο και περισσότερο τους Ευρωπαίους, ιδίως τις νεότερες γενιές· τονίζει τη σημασία της βιώσιμης διαχείρισης της αλιείας για την προσέλκυση νέων αλιέων· ζητεί, στο πλαίσιο αυτό, την προώθηση της αλιείας χαμηλού αντικτύπου·

104.καλεί επιπλέον την Επιτροπή να διασφαλίσει ότι μέρος των χρηματοδοτικών συνεισφορών στο πλαίσιο των συμφωνιών σύμπραξης βιώσιμης αλιείας κατανέμεται επίσης, όπου είναι δυνατό, για την καλύτερη ένταξη των νέων και των γυναικών στους τομείς της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας, την αποκατάσταση του θαλάσσιου περιβάλλοντος και τη βελτίωση της γνώσης σχετικά με την κατάσταση του κλίματος και του θαλάσσιου περιβάλλοντος·

105.τονίζει την ανάγκη προσέλκυσης νέων όχι μόνο στις δραστηριότητες θαλάσσιας αλιείας, αλλά και στη διαχείριση των αλιευτικών επιχειρήσεων και στην υδατοκαλλιέργεια, έτσι ώστε να διασφαλιστεί η ανανέωση των γενεών σε ολόκληρο τον τομέα των τροφίμων που προέρχονται από υδάτινα περιβάλλοντα·

106.επισημαίνει ότι η ανανέωση των γενεών είναι σημαντική για την αντιμετώπιση των δημογραφικών προκλήσεων που αντιμετωπίζουν ιδίως οι παράκτιες και οι γύρω αγροτικές περιοχές, και θα συμβάλει στη διατήρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς τους·

107.χαιρετίζει το γεγονός ότι το ΕΤΘΑΥ 2021-2027 παρέχει βοήθεια και στήριξη σε νέους αλιείς που προβαίνουν για πρώτη στην αγορά σκαφών ή αλιευτικών επιχειρήσεων· καλεί, στο πλαίσιο αυτό, την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να προωθήσουν την ανανέωση των γενεών στηρίζοντας τα άτομα που επιθυμούν να ξεκινήσουν σταδιοδρομία στον τομέα της αλιείας και αίροντας εμπόδια, όπως το υψηλό κόστος ίδρυσης μιας επιχείρησης, η εισοδηματική αστάθεια, η ανισότητα των φύλων και η έλλειψη σταθερότητας της σταδιοδρομίας·

108.καλεί την Επιτροπή, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη, να προβλέψει νέα μέτρα, και καλεί τον τομέα να λάβει μέτρα που θα τονώσουν την ένταξη των νέων και των γυναικών σε όλα τα επίπεδα του τομέα και θα προωθήσουν καλύτερα την ανανέωση των γενεών, ιδίως καθιστώντας όλες τις θέσεις εργασίας στην αλυσίδα αξίας της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας ελκυστικότερες, ασφαλέστερες και καλύτερα αμειβόμενες·

109.τονίζει ότι είναι σημαντική η εξασφάλιση κατάλληλης ενημέρωσης και κατάρτισης, ιδίως για τους νέους, προκειμένου να διασφαλιστεί η ανταλλαγή γνώσεων, ιδίως σε σχέση με τη συμβολή της αλιείας σε ζητήματα βιωσιμότητας· πιστεύει ότι αυτό είναι σημαντικό προκειμένου να διασφαλιστεί τόσο η προσωπική τους κατάσταση, μέσω της συμβολής στη βελτίωση του εισοδήματός τους, όσο και, κατ’ επέκταση, η συνοχή των τοπικών κοινοτήτων τους, ιδίως στις πιο απομονωμένες παράκτιες περιοχές, όπου υπάρχουν λιγότερες ευκαιρίες απασχόλησης·

110.υπογραμμίζει ότι η ανανέωση των γενεών πρέπει να λαμβάνει υπόψη τους στόχους της Ευρωπαϊκής Πράσινης Συμφωνίας και την ανάγκη να διασφαλιστεί μετάβαση στην ψηφιοποίηση και για τη βιώσιμη γαλάζια οικονομία· θεωρεί, ωστόσο, ότι η ανανέωση των γενεών δεν πρέπει να οδηγήσει σε διαγενεακή σύγκρουση και θα πρέπει να περιλαμβάνει αλιείς όλων των ηλικιών ώστε να διασφαλιστεί ισορροπία μεταξύ της οικολογικής και της ψηφιακής μετάβασης, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι δεν θα χαθεί η παρακαταθήκη της εμπειρίας· ζητεί επίσης να ενισχυθούν οι ευκαιρίες κινητικότητας και απασχόλησης σε ολόκληρη την ΕΕ, χωρίς δυσκολίες ή περιορισμούς όσον αφορά την αναγνώριση των δεξιοτήτων και της κατάρτισης των αλιέων·

111.αναγνωρίζει τον σημαντικό ρόλο των γυναικών στην υλικοτεχνική και διοικητική υποστήριξη των αλιευτικών σκαφών, καθώς και στην εμπορία και τη μεταποίηση ιχθύων· επισημαίνει, ωστόσο, ότι ο ρόλος τους αυτός, ιδίως ως αλιέων ή πλοιάρχων, συχνά παραβλέπεται ή είναι ελάχιστα ορατός, όπως επίσης και ο ρόλος τους στην επιστήμη·

112.καλεί, ως εκ τούτου, την Επιτροπή να δρομολογήσει πρωτοβουλίες για την αναγνώριση της εργασίας των γυναικών στον τομέα της αλιείας και για την ενίσχυση της προβολής του ρόλου τους, τόσο ευνοώντας την ενσωμάτωσή τους στους διάφορους τομείς της, όσο και στηρίζοντας την καλύτερη εκπροσώπηση των γυναικών σε όλες τις αντιπροσωπευτικές οργανώσεις και οντότητες, και εξασφαλίζοντας ίση αμοιβή μεταξύ των φύλων·

113.υπενθυμίζει ότι η στρατηγική για την ισότητα των φύλων για την περίοδο 2020-2025 επιτάσσει τα αρμόδια ταμεία της ΕΕ, όπως το ΕΤΘΑΥ, να στηρίζουν την ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής των γυναικών και τη συμμετοχή τους στην αγορά εργασίας, να προωθούν τις επενδύσεις σε εγκαταστάσεις φροντίδας, να υποστηρίζουν τη γυναικεία επιχειρηματικότητα και να καταπολεμούν τον διαχωρισμό με βάση το φύλο·

114.καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να καταβάλλουν προσπάθειες για να διασφαλίσουν ότι κάθε πρόγραμμα και κάθε δράση που αποσκοπεί στην προσέλκυση νέων στον τομέα της αλιείας στο πλαίσιο της ΚΑΠ πρέπει να συμβάλλει στην επίτευξη της ισότητας των φύλων·

115.καλεί την Επιτροπή να καταβάλει περισσότερες προσπάθειες για την προώθηση της ΚΑΠ ως προτύπου πολιτικής για τη διακυβέρνηση των ωκεανών, χρησιμοποιώντας τη θέση της ΕΕ στις ΠΟΔΑ, στις συμφωνίες ελεύθερων συναλλαγών, στις συμφωνίες σύμπραξης βιώσιμης αλιείας και γενικότερα στα διεθνή φόρουμ· υπογραμμίζει ότι αυτό θα είναι απαραίτητο για να διασφαλιστούν ισότιμοι όροι ανταγωνισμού μεταξύ των φορέων εκμετάλλευσης της ΕΕ και για την υπεράσπιση των συμφερόντων των τομέων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας της ΕΕ σε παγκόσμιο επίπεδο·

116.καλεί την Επιτροπή να παρακολουθεί την κατανομή των χρηματοδοτικών συνεισφορών της ΕΕ, διασφαλίζοντας ότι αυτές κατανέμονται στους τομείς της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας·

117.ζητεί να ενισχυθεί ο ρόλος των ΠΟΔΑ και καλεί την Επιτροπή να προτείνει ένα γενικό πλαίσιο για τις διαπραγματευτικές εντολές για τη συμμετοχή σε αυτές τις οργανώσεις· καλεί περαιτέρω την Επιτροπή να διασφαλίσει τη συμμετοχή του Κοινοβουλίου στα πρώτα στάδια της κατάρτισης μέτρων και συστάσεων προς έγκριση στο πλαίσιο των ΠΟΔΑ, κατά τρόπο που να μην υπονομεύει τη διαπραγματευτική θέση της ΕΕ·

118.θεωρεί ότι δεν θα πρέπει να υπάρχει ωκεάνια ζώνη και σχετικός αλιευτικός πόρος που να μην καλύπτεται από τη σχετική ΠΟΔΑ· καλεί την Επιτροπή να προωθήσει, στα διεθνή φόρα, τη σύσταση νέων ΠΟΔΑ, όπου κρίνεται απαραίτητο, καθώς και την προσαρμογή των υφιστάμενων, με στόχο τη βελτίωση της προστασίας των ιχθυαποθεμάτων και τη βιώσιμη διαχείριση των αλιευτικών πόρων, καθώς και την προάσπιση των βιώσιμων δραστηριοτήτων των στόλων που δραστηριοποιούνται στις εν λόγω ζώνες·

119.επισημαίνει ότι οι ΣΣΒΑ με τρίτες χώρες παρέχουν αμοιβαία οφέλη τόσο στην ΕΕ όσο και στις χώρες εταίρους· υπογραμμίζει ότι οι πρόσφατες ΣΣΒΑ περιλαμβάνουν ρήτρες για τα ανθρώπινα δικαιώματα και ενσωματώνουν τις ανάγκες των τοπικών πληθυσμών·

120.θεωρεί ότι είναι επιτακτική ανάγκη η Επιτροπή να σέβεται πλήρως όλες τις πτυχές του διεθνούς δικαίου όταν αναλαμβάνει δράσεις στην εξωτερική διάσταση της ΚΑΠ·

121.καλεί την Επιτροπή να διασφαλίσει ότι οι στόχοι της ΚΑΠ ενσωματώνονται πλήρως στη θέση της ΕΕ σε όλα τα διεθνή περιβαλλοντικά φόρουμ, όπως η Σύμβαση για τη βιολογική ποικιλότητα (ΣΒΠ) ή η Σύμβαση για το διεθνές εμπόριο ειδών άγριας πανίδας και χλωρίδας που απειλούνται με εξαφάνιση (CITES), όπου συζητούνται ζητήματα σχετικά με τους θαλάσσιους βιολογικούς πόρους·

122.θεωρεί ότι τα εισαγόμενα προϊόντα διατροφής που προέρχονται από υδάτινα περιβάλλοντα πρέπει να υπόκεινται σε αυστηρές διαδικασίες παρακολούθησης και πιστοποίησης, ώστε να διασφαλίζεται ότι προέρχονται από βιώσιμη αλιεία, καθώς και σε υψηλά υγειονομικά, περιβαλλοντικά και κοινωνικά πρότυπα, τα οποία είναι εξίσου αυστηρά με εκείνα που εφαρμόζονται στα προϊόντα της ΕΕ· είναι της άποψης ότι αυτό θα πρέπει να απαιτείται με ειδικές ρήτρες στις νέες εμπορικές συμφωνίες που διαπραγματεύεται η ΕΕ·

123.επισημαίνει ότι το σύστημα ιχνηλασιμότητας για νωπά, κατεψυγμένα και μεταποιημένα προϊόντα διατροφής που προέρχονται από υδάτινα περιβάλλοντα και εισάγονται στην Ένωση, μεταξύ άλλων για φιλέτα τόνου που εισάγονται στο πλαίσιο του καθεστώτος αυτόνομων δασμολογικών ποσοστώσεων, είναι απαραίτητο προκειμένου να καλύπτονται οι προσδοκίες των καταναλωτών μέσω πληροφόρησης με στόχο τη βελτίωση της επισιτιστικής ασφάλειας και τη δυνατότητα ελέγχου των εισαγωγών από τρίτες χώρες, σε συνδυασμό με μέτρα καταπολέμησης της ΠΑΑ αλιείας· ζητεί μια πιο εναρμονισμένη προσέγγιση στην ΕΕ όσον αφορά την εφαρμογή της νομοθεσίας της ΕΕ που σχετίζεται με την ΠΑΑ αλιεία·

124.υπενθυμίζει ότι η ΕΕ είναι η μεγαλύτερη και πιο ελκυστική αγορά για εισαγωγές θαλασσινών και προϊόντων υδατοκαλλιέργειας· ζητεί να αξιοποιηθεί αυτή η θέση εμπορικής ισχύος για την προστασία των συμφερόντων των καταναλωτών της ΕΕ προωθώντας υψηλά πρότυπα, καθώς και των συμφερόντων των τομέων της ΕΕ, για να αποτραπούν οι εταίροι της από την παραβίαση των συμφωνιών ή των δεσμεύσεων που έχουν αναλάβει και για να προωθηθούν ισότιμοι όροι ανταγωνισμού σε διεθνές επίπεδο, ιδίως όσον αφορά τα κοινωνικά, οικονομικά και περιβαλλοντικά πρότυπα·

125.εκφράζει ικανοποίηση διότι στη συμφωνία εμπορίου και συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Ηνωμένου Βασιλείου έχει ενσωματωθεί απευθείας σύνδεση μεταξύ των εμπορικών διατάξεων και των διατάξεων για την αλιεία· καλεί την Επιτροπή και το Συμβούλιο να διασφαλίσουν ότι οι αλιευτικές διαπραγματεύσεις με το Ηνωμένο Βασίλειο καθώς και με άλλα παράκτια κράτη στον Βορειοανατολικό Ατλαντικό θα συνδεθούν επίσης με ζητήματα που σχετίζονται με το εμπόριο και την πρόσβαση στην ενιαία αγορά της ΕΕ·

126.υπογραμμίζει τη σημασία που έχει η πολιτική μηδενικής ανοχής της ΕΕ όσον αφορά την ΠΑΑ αλιεία, δεδομένου ότι εξακολουθεί να αποτελεί φαινόμενο σε διεθνές επίπεδο, συμπεριλαμβανομένων παραδειγμάτων που κυμαίνονται από την έλλειψη διαφάνειας όσον αφορά τις παράνομες αλιευτικές δραστηριότητες έως τη σύγχρονη δουλεία, όπως στην περίπτωση ορισμένων κινεζικών σκαφών, και εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι τα μη επιτρεπόμενα θαλασσινά εξακολουθούν να πωλούνται σε ορισμένες αγορές της ΕΕ·

127.επισημαίνει ότι η Επιτροπή και τα κράτη μέλη πρέπει να εντείνουν τις προσπάθειές τους για την καταπολέμηση της ΠΑΑ αλιείας και να διασφαλίσουν ότι η κατανάλωση θαλασσινών στην ΕΕ δεν συμβάλλει στην ΠΑΑ αλιεία·

128.καλεί την Επιτροπή να ενισχύσει τον ρόλο της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Ελέγχου της Αλιείας για τη μείωση της ΠΑΑ αλιείας·

129.ζητεί όλες οι συμφωνίες ελεύθερων συναλλαγών με τρίτες χώρες να περιλαμβάνουν ένα τμήμα αφιερωμένο στην καταπολέμηση της ΠΑΑ αλιείας·

130.θεωρεί ότι ορισμένες πτυχές της ΚΑΠ δεν ανταποκρίνονται επαρκώς στις ειδικές ανάγκες των εξόχως απόκεντρων περιοχών· καλεί την Επιτροπή και τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη να αντιμετωπίσουν την κατάσταση αυτή βάσει του άρθρου 349 ΣΛΕΕ και μέσω μιας περιφερειακής προσέγγισης, όπως κατοχυρώνεται στην ΚΑΠ, και, όπου κρίνεται απαραίτητο, να προβούν στις αναγκαίες προσαρμογές·

131.επισημαίνει τα ειδικά χαρακτηριστικά των τομέων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας στις εξόχως απόκεντρες περιοχές· καλεί την Επιτροπή να προτείνει ένα πρόγραμμα ειδικών μέτρων λόγω του απομακρυσμένου και νησιωτικού χαρακτήρα ορισμένων περιφερειών (POSEI) για την αλιεία και την υδατοκαλλιέργεια, παρόμοιο με αυτό της γεωργίας·

132.τονίζει ότι η ενωσιακή και η εθνική στήριξη για την ανανέωση των στόλων βιοτεχνικής αλιείας είναι ζωτικής σημασίας για τις εν λόγω περιοχές· καλεί, ειδικότερα, την Επιτροπή να προσαρμόσει τις κατευθυντήριες γραμμές της για την ανάλυση της ισορροπίας μεταξύ της αλιευτικής ικανότητας και των αλιευτικών δυνατοτήτων (COM(2014)0545) στα χαρακτηριστικά των εξόχως απόκεντρων περιοχών·

133.υπογραμμίζει τη σημασία της διεξαγωγής αξιόπιστων μελετών για την αξιολόγηση των θαλάσσιων βιολογικών πόρων σε όλα τα ύδατα της Ένωσης και, ιδίως, στις εξόχως απόκεντρες περιοχές·

134.επιμένει στην ανάγκη στήριξης επιλεκτικών αλιευτικών μεθόδων, όπως οι αγκυροβολημένες διατάξεις συγκέντρωσης ιχθύων που χρησιμοποιούνται από στόλους βιοτεχνικής αλιείας στις εξόχως απόκεντρες περιοχές, υπό την προϋπόθεση ότι οι εν λόγω διατάξεις συμβάλλουν στη βιώσιμη και επιλεκτική αλιεία·

135.τονίζει την ανάγκη παροχής των αναγκαίων πόρων για τη βελτίωση των επιστημονικών γνώσεων σχετικά με τις αποκλειστικές οικονομικές ζώνες των εξόχως απόκεντρων περιοχών·

136.τονίζει ότι ο μετριασμός της κλιματικής αλλαγής και η προσαρμογή σε αυτήν είναι καίριας σημασίας προκλήσεις που δεν αντιμετωπίζονται επαρκώς από την τρέχουσα ΚΑΠ·

137.τονίζει ότι οι προσπάθειες που καταβάλλονται από τον αλιευτικό κλάδο για τη βελτίωση της βιωσιμότητας των αποθεμάτων και τη δέσμευση για τη διατήρησή τους σε καλή κατάσταση, εφόσον έχουν επιτύχει ικανοποιητικά επίπεδα, δεν θα έχουν νόημα εάν δεν αντιμετωπιστεί η κλιματική αλλαγή·

138.τονίζει με έμφαση ότι είναι αναγκαίο η επιστημονική έρευνα να επικεντρωθεί περισσότερο στις αλληλεπιδράσεις μεταξύ των περιβαλλοντικών αλλαγών λόγω της κλιματικής αλλαγής και των ιχθυαποθεμάτων, προκειμένου να μην επιρρίπτονται οι ευθύνες για την εξάντληση των αποθεμάτων αποκλειστικά στον αλιευτικό κλάδο·

139.υπογραμμίζει ότι οι αλιείς και η υπόλοιπη αλυσίδα προϊόντων θαλασσινών δεν αποτελούν αιτίες αλλά θύματα της κλιματικής αλλαγής·

140.θεωρεί ότι ο τομέας της υδατοκαλλιέργειας είναι ικανός να παράσχει με συνέπεια υπηρεσίες οικοσυστήματος για την κοινωνία και ότι η υδατοκαλλιέργεια σε υδατοσυλλογές και η καλλιέργεια φυκών και οστρακοειδών μπορούν να συμβάλουν στην απαλλαγή της οικονομίας της ΕΕ από τις ανθρακούχες εκπομπές και στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής· τονίζει, ωστόσο, ότι η δέσμευση του άνθρακα από την καλλιέργεια φυκών και οστρακοειδών είναι περιορισμένη ανάλογα με τη μέθοδο παραγωγής και τη χρήση κατά τη συγκομιδή του προϊόντος· καλεί τα κράτη μέλη να προωθήσουν αποτελεσματικές βραχείες αλυσίδες εφοδιασμού, κατά περίπτωση, με σκοπό να συμβάλουν στην καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής·

141.επισημαίνει ότι ορισμένες πρακτικές υδατοκαλλιέργειας, όπως η καλλιέργεια μυδιών ή στρειδιών και η πολυκαλλιέργεια σε λίμνες, μπορούν να αποτελέσουν επιτυχημένα μοντέλα για τα μελλοντικά συστήματα πιστωτικών μορίων εκπομπών, στο πλαίσιο της νομοθεσίας της ΕΕ για το κλίμα· καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να υποστηρίξουν αυτό το είδος πράσινων επιχειρήσεων·

142.καλεί τα κράτη μέλη να συνεχίσουν να ενθαρρύνουν την προώθηση της καλλιέργειας φυκών και να διευκολύνουν τη χρήση και την ανάπτυξη των φυκών ως τροφίμου και ζωοτροφής· τονίζει ότι υπάρχουν ανεκμετάλλευτες δυνατότητες στην καλλιέργεια φυκών για τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και την παροχή υπηρεσιών οικοσυστήματος και πιο φιλικών προς το περιβάλλον τροφίμων και ζωοτροφών∙

143.καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, κατά την αναθεώρηση της κοινής αλιευτικής πολιτικής, να λάβει υπόψη ότι τα χαρακτηριστικά του ωκεανού (θερμοκρασία, πυκνότητα, αλατότητα, κορεσμός οξυγόνου κ.λπ.) έχουν αλλάξει κατά την τελευταία δεκαετία·

144.επισημαίνει την ανάγκη για πιο ανθεκτικά οικοσυστήματα μέσω συνδεδεμένων και αποτελεσματικά διαχειριζόμενων προστατευόμενων θαλάσσιων περιοχών, οι οποίες θα αποτελέσουν τη βάση για ανθεκτικούς και επικερδείς οικονομικούς τομείς αλιείας·

145.τονίζει ότι, για την αλιεία, η ανθεκτικότητα στην κλιματική αλλαγή επιτυγχάνεται μέσω διαφοροποιημένων αλιευτικών ζωνών και στοχευμένων ειδών·

146.ενθαρρύνει την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να αυξήσουν τους ανθρώπινους και οικονομικούς πόρους για την επιστήμη της αλιείας σε σχέση με την κλιματική αλλαγή και την απαλλαγή του στόλου από τις ανθρακούχες εκπομπές, αναλύοντας τον αντίκτυπο της κλιματικής αλλαγής στην κατάσταση της αλιείας και στο περιβάλλον της·

147.ζητεί να επιτευχθεί καινοτομία στην παρακολούθηση των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής στα αποθέματα στο πλαίσιο στενής συνεργασίας μεταξύ της επιστημονικής κοινότητας και των ενδιαφερόμενων μερών, προκειμένου να αυξηθεί η ικανότητα ανταπόκρισης και να αναπτυχθούν προσαρμοσμένα εργαλεία διαχείρισης·

148.καλεί την Επιτροπή να σχεδιάσει εργαλεία και επαρκή χρηματοδότηση για τους τομείς που επηρεάζονται από την κλιματική αλλαγή·

149.καλεί την Επιτροπή, στο πλαίσιο του στόχου προώθησης της κυκλικής οικονομίας στον αλιευτικό τομέα, να βάλει σε εφαρμογή ευρωπαϊκά προγράμματα συλλογής σκουπιδιών στη θάλασσα από τα αλιευτικά σκάφη που είναι σε θέση να το πράξουν, κατά τις περιόδους που δεν μπορούν να βγουν για ψάρεμα, εξασφαλίζοντας έτσι ένα συμπλήρωμα στα έσοδα που αποκομίζουν από τη δραστηριότητά τους·

150.καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να εξετάσουν και να δώσουν συνέχεια σε όλες τις διατάξεις της ΚΑΠ που δεν έχουν εφαρμοστεί·

151.τονίζει ότι υπάρχει επείγουσα ανάγκη βελτίωσης της συγκέντρωσης δεδομένων για τα αλιεύματα στην ερασιτεχνική αλιεία· καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να συμπεριλάβουν στο ενωσιακό πλαίσιο για τη συλλογή δεδομένων που θεσπίζεται με τον κανονισμό (ΕΕ) 2017/1004 Κανονισμός (ΕΕ) 2017/1004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 2017, σχετικά με τη θέσπιση ενωσιακού πλαισίου για τη συλλογή, διαχείριση και χρήση δεδομένων στον τομέα της αλιείας και τη στήριξη όσον αφορά τις επιστημονικές γνωμοδοτήσεις για την κοινή αλιευτική πολιτική και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 199/2008 του Συμβουλίου (ΕΕ L 157 της 20.6.2017, σ. 1)., όλα τα είδη που υπόκεινται σε TAC και ποσοστώσεις, επιπλέον αυτών που περιλαμβάνονται στα πολυετή σχέδια διαχείρισης και υπάγονται σε καθεστώς υποχρέωσης εκφόρτωσης·

152.τονίζει ότι είναι αναγκαίο να διατίθενται δεδομένα ώστε να είναι εφικτή η αξιολόγηση του αντικτύπου της ερασιτεχνικής ενωσιακής αλιείας στο θαλάσσιο οικοσύστημα και στους θαλάσσιους βιολογικούς πόρους εντός ενωσιακών υδάτων, μεταξύ των οποίων δεδομένα σχετικά με τα παρεμπίπτοντα αλιεύματα, ειδικότερα των ειδών που προστατεύονται από το ενωσιακό ή το διεθνές δίκαιο, δεδομένα σχετικά με τις επιπτώσεις της ερασιτεχνικής αλιείας στα θαλάσσια ενδιαιτήματα, μεταξύ άλλων σε ευαίσθητες θαλάσσιες περιοχές, και δεδομένα σχετικά με τον αντίκτυπο της αλιείας στα τροφικά δίκτυα·

153.υπογραμμίζει ότι η ερασιτεχνική αλιεία θα μπορούσε να έχει σημαντικό αντίκτυπο στα ιχθυαποθέματα· εκφράζει ικανοποίηση για την πρόοδο που έχει σημειωθεί όσον αφορά την αναθεώρηση του κανονισμού για τον έλεγχο της αλιείας και καλεί τα κράτη μέλη να διασφαλίσουν ότι η ερασιτεχνική αλιεία διεξάγεται με τρόπο συμβατό με τους στόχους της ΚΑΠ·

154.υπενθυμίζει τη σημασία της υδατοκαλλιέργειας για τη διασφάλιση μακροπρόθεσμης επισιτιστικής ασφάλειας και τη συμβολή της στην κάλυψη της αυξανόμενης παγκόσμιας ζήτησης για προϊόντα διατροφής που προέρχονται από υδάτινα περιβάλλοντα, καθώς και τη συμβολή της στη δημιουργία ανάπτυξης και απασχόλησης για τους πολίτες της ΕΕ, στην καλύτερη διατήρηση των οικοσυστημάτων και της βιοποικιλότητας και στην ένταξή της σε μια πιο κυκλική διαχείριση των πόρων·

155.τονίζει ότι τα θαλασσινά ιχθυοκαλλιέργειας, ως πηγή πρωτεϊνών για τα τρόφιμα, έχουν χαμηλότερο αποτύπωμα άνθρακα και χρησιμοποιούν τους λιγότερους φυσικούς πόρους από τα άλλα χερσαία εκτρεφόμενα ζώα, ενώ επίσης διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο βοηθώντας στην οικοδόμηση ενός βιώσιμου συστήματος τροφίμων·

156.αναγνωρίζει τον ρόλο των στρατηγικών κατευθυντήριων γραμμών και των πολυετών εθνικών στρατηγικών σχεδίων για την ανάπτυξη μιας βιώσιμης και ανθεκτικής υδατοκαλλιέργειας·

157.εκφράζει τη λύπη του διότι, από το 2014, η ευρωπαϊκή υδατοκαλλιέργεια παραμένει στάσιμη και έχει σημειωθεί ελάχιστη πρόοδος ως προς τη μείωση του διοικητικού φόρτου και την ενσωμάτωση της υδατοκαλλιέργειας στον θαλάσσιο και παράκτιο χωροταξικό σχεδιασμό, καθώς και στον χωροταξικό σχεδιασμό της ενδοχώρας·

158.υπογραμμίζει ότι η ευρωπαϊκή υδατοκαλλιέργεια απέχει πολύ από την πλήρη αξιοποίηση των δυνατοτήτων της και ότι το ποσοστό εξάρτησης της ΕΕ από τις εισαγωγές είναι πολύ υψηλό, καθώς σχεδόν το 75 % των συνολικών θαλασσινών που καταναλώνονται στην ΕΕ εισάγονται από τρίτες χώρες·

159.καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να προωθήσουν την ανάπτυξη της υδατοκαλλιέργειας χαμηλού περιβαλλοντικού αντικτύπου, η οποία περιλαμβάνει όχι μόνο τα μαλάκια και τα φύκη, αλλά και την ιχθυοκαλλιέργεια ιχθύων με πτερύγια των γλυκών και των θαλάσσιων υδάτων, αντί να προωθήσουν την ανάπτυξη της υδατοκαλλιέργειας χαμηλού τροφικού επιπέδου· τονίζει ιδιαίτερα τη σημασία της παραγωγής ιχθύων με πτερύγια για τον εφοδιασμό της αγοράς της ΕΕ, λόγω της κλίμακας των εισαγόμενων ποσοτήτων (94 % το 2021)·

160.υπενθυμίζει ότι οι μεγάλες χώρες παραγωγοί εκτός ΕΕ εξακολουθούν να προωθούν σε μεγάλο βαθμό την ανάπτυξη του οικείου τομέα καλλιέργειας ιχθύων με πτερύγια, ενώ η ΕΕ αποτελεί την κύρια εξαγωγική αγορά τους·

161.καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να στηρίξουν ενεργά την εφαρμογή των αναθεωρημένων στρατηγικών κατευθυντήριων γραμμών και των πολυετών εθνικών σχεδίων και να προωθήσουν τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητά τους, με έμφαση όχι μόνο στην περιβαλλοντική βιωσιμότητα αλλά και στην οικονομική και κοινωνική βιωσιμότητα της υδατοκαλλιέργειας της ΕΕ·

162.εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι η τρέχουσα εμπορική πολιτική της ΕΕ δεν διασφαλίζει ισότιμους όρους ανταγωνισμού μεταξύ παραγωγών της ΕΕ και τρίτων χωρών που θα παράσχουν στον τομέα της υδατοκαλλιέργειας τη δυνατότητα να επιτύχει βιώσιμα οικονομικά αποτελέσματα και να συμβάλει, σε αντάλλαγμα, στην κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη των περιφερειών της ΕΕ·

163.υπενθυμίζει ότι η υδατοκαλλιέργεια είναι σημαντική για τη διασφάλιση μακροπρόθεσμης επισιτιστικής ασφάλειας και συμβάλλει στην κάλυψη της αυξανόμενης παγκόσμιας ζήτησης τροφίμων που προέρχονται από υδάτινα περιβάλλοντα· υπενθυμίζει ότι συμβάλλει επίσης στην ανάπτυξη και στη δημιουργία θέσεων εργασίας για τους πολίτες της ΕΕ, στη βελτίωση της διατήρησης των οικοσυστημάτων και της βιοποικιλότητας και σε μια πιο κυκλική διαχείριση των πόρων· εκφράζει τη λύπη του διότι, από το 2014, η ευρωπαϊκή υδατοκαλλιέργεια παραμένει στάσιμη και έχει σημειωθεί ελάχιστη πρόοδος ως προς τη μείωση του διοικητικού φόρτου και την ενσωμάτωση της υδατοκαλλιέργειας στον θαλάσσιο και παράκτιο χωροταξικό σχεδιασμό, καθώς και στον χωροταξικό σχεδιασμό της ενδοχώρας· τονίζει ότι η ευρωπαϊκή υδατοκαλλιέργεια υπολείπεται κατά πολύ της πλήρους παραγωγικής ικανότητάς της και ότι το 75 % των θαλασσινών που καταναλώνονται στην ΕΕ προέρχεται από εκτροφή σε εγκαταστάσεις εκτός ΕΕ· καλεί την Επιτροπή να στηρίξει ενεργά την εφαρμογή των αναθεωρημένων στρατηγικών κατευθυντήριων γραμμών και την εφαρμογή των εθνικών σχεδίων και να προαγάγει τη μακρόχρονη περιβαλλοντική, οικονομική και κοινωνική βιωσιμότητα·

164.αναθέτει στην Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο και στην Επιτροπή, καθώς και στις κυβερνήσεις και στα κοινοβούλια των κρατών μελών.