1.επαινεί τις προσπάθειες που κατέβαλε ο αλιευτικός τομέας της ΕΕ και την πρόοδο που σημειώθηκε για να καταστεί η αλιεία ακόμα πιο βιώσιμη και για να συμβάλει στην προστασία και στη βιώσιμη χρήση των θαλάσσιων οικοσυστημάτων· θεωρεί ότι, παρά τις εν λόγω προσπάθειες και την πρόοδο, οι ωκεανοί επηρεάζονται από πολλούς άλλους παράγοντες όπως η υπεραλίευση, η κλιματική αλλαγή, η οξίνιση, τα χωροκατακτητικά ξένα είδη και διάφορες πηγές ρύπανσης, προερχόμενης ιδίως από χερσαίες δραστηριότητες και μεταφορές, που ως έναν βαθμό διαφεύγουν του ελέγχου των αλιέων και αποτελούν σημαντικές απειλές για τα μέσα βιοπορισμού των αλιέων και για τα θαλάσσια οικοσυστήματα·

2.επισημαίνει την εγγενή αξία του ωκεανού και όλων των ειδών που εξαρτώνται από αυτόν· τονίζει ότι τα υγιή θαλάσσια οικοσυστήματα είναι απαραίτητα για τη ζωή στη Γη και διαδραματίζουν καίριο ρόλο στην ευημερία του πλανήτη· αναγνωρίζει την ανάγκη βελτίωσης της προστασίας των ωκεανών σε παγκόσμιο και ενωσιακό επίπεδο·

3.πιστεύει, όπως όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη που συμμετέχουν στις αλιευτικές και περιβαλλοντικές πολιτικές, ότι τα υγιή θαλάσσια οικοσυστήματα ωφελούν την υγεία, την κοινωνία και την οικονομία μας και είναι απαραίτητα για όλον τον πλανήτη και ιδίως για τους πληθυσμούς που βασίζονται σε αυτά·

4.υπενθυμίζει τη ζωτική σημασία των ωκεανών ως πυλώνα των κλιματικών και επισιτιστικών συστημάτων, δεδομένου ότι καλύπτουν το 71 % της επιφάνειας της γης, παράγουν το 50 % του οξυγόνου μας και απορροφούν το ένα τρίτο των εκπομπών CO2· τονίζει την ανάγκη να αναπτυχθούν πολιτικές και χρηματοδοτικές προσεγγίσεις για τη διατήρηση και τη βιώσιμη χρήση των ωκεανών· ζητεί την παγκόσμια διατήρηση των μέσων διαβίωσης που βασίζονται στους ωκεανούς και της βιοποικιλότητας των ωκεανών· τονίζει τον κρίσιμο ρόλο των ωκεανών, ιδίως όσον αφορά την παγίδευση του άνθρακα, την ανάπτυξη ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, τη δημιουργία θέσεων εργασίας, τη μείωση της φτώχειας, τη μεταφορά εμπορευμάτων και τις διαδικτυακές επικοινωνίες· προειδοποιεί για την αλληλεξάρτηση μεταξύ αλιείας και επισιτιστικής ασφάλειας, δεδομένου ότι 3,3 δισεκατομμύρια άνθρωποι εξαρτώνται από τρόφιμα που προέρχονται από τη θάλασσα για να καλύψουν τουλάχιστον το 20 % των αναγκών τους σε ζωικές πρωτεΐνες·

5.σημειώνει ότι οι παράκτιες κοινότητες αλιεύουν στις θάλασσες της Ευρώπης για πολλές γενιές· θεωρεί ότι οι τομείς της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας και οι εν λόγω παράκτιες κοινότητες συμβάλλουν στη βιώσιμη επισιτιστική ασφάλεια στο πλαίσιο της γαλάζιας οικονομίας· πιστεύει ότι η βιώσιμη χρήση εκμετάλλευση και διαχείριση των θαλάσσιων πόρων θα πρέπει να γίνονται αντιληπτές ως συμβολή στα θαλάσσια οικοσυστήματα και όχι ως υπονόμευσή τους·

6.θεωρεί ότι η προσέγγιση του σχεδίου δράσης της Επιτροπής δεν είναι συνεκτική με άλλες προτεραιότητες και στρατηγικές της Ένωσης, όπως η διασφάλιση της επισιτιστικής ασφάλειας και η στρατηγική αυτονομία της ΕΕ· επισημαίνει, επιπλέον, ότι η διαχείριση του σχεδίου δράσης θα πρέπει να πραγματοποιείται μέσω μιας ολοκληρωμένης, συνεκτικής και βασισμένης στο οικοσύστημα προσέγγισης που θα προωθεί συνέργειες μεταξύ όλων των θαλάσσιων δραστηριοτήτων, προκειμένου να αποφεύγονται οι συγκρούσεις και να προωθείται η συνεργασία, ιδίως όσον αφορά τις θαλάσσιες ενεργειακές υποδομές, και ότι θα πρέπει να διασφαλίζονται ισότιμοι όροι ανταγωνισμού με τρίτες χώρες· είναι της άποψης ότι ζητήματα όπως η αύξηση των τιμών, η ενίσχυση της κοινωνικής διάστασης της ΚΑΠ και η ενίσχυση της οικονομικής ανάπτυξης και της απασχόλησης δεν εξετάστηκαν επαρκώς στο σχέδιο δράσης·

7.εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι το προτεινόμενο σχέδιο δράσης παρουσιάζεται σε μια εποχή κατά την οποία ο τομέας της αλιείας επιβαρύνεται από τις συνέπειες της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, την αύξηση και τον απρόβλεπτο χαρακτήρα των τιμών του πετρελαίου και το Brexit·

8.υπογραμμίζει τη γενική ανησυχία για την έλλειψη πραγματικής διαβούλευσης με τα ενδιαφερόμενα μέρη προκειμένου να διασφαλιστεί η υποστήριξη του σχεδίου δράσης· εκφράζει τη γενική ανησυχία του για το γεγονός ότι τα ζητήματα αναλογικότητας δεν λαμβάνονται δεόντως υπόψη στις προτάσεις της Επιτροπής·

9.υπενθυμίζει ότι το σχέδιο δράσης θα πρέπει να συνάδει με τους στόχους της ΚΑΠ για να διασφαλιστεί ότι οι δραστηριότητες αλιείας και υδατοκαλλιέργειας είναι περιβαλλοντικά βιώσιμες μακροπρόθεσμα και τελούν υπό διαχείριση σύμφωνα με μια οικοσυστημική προσέγγιση· υπενθυμίζει ότι το σχέδιο δράσης θα πρέπει επίσης να συνάδει με τους στόχους της διασφάλισης οικονομικών και κοινωνικών οφελών και οφελών για την απασχόληση, καθώς και να συμβάλλει στη διαθεσιμότητα επισιτιστικών πόρων και να αξιοποιεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τις διαθέσιμες αλιευτικές δυνατότητες για τη μείωση της εξάρτησης από αγορές εκτός ΕΕ· χαιρετίζει όλους τους στόχους που προάγουν μια συνεκτική προσέγγιση μεταξύ της ΚΑΠ και άλλων πολιτικών, ειδικότερα της περιβαλλοντικής νομοθεσίας·

10.υποστηρίζει την ανάγκη ενίσχυσης και βελτίωσης των έργων επιστημονικής έρευνας και καινοτομίας, τα οποία θα πρέπει να υλοποιούνται κατά τρόπο συνεπή με άλλες πολιτικές της ΕΕ, πιλοτικά έργα και επιστημονικά έργα που αφορούν την καινοτομία και την έρευνα, όπως αυτά που αποσκοπούν, για παράδειγμα, στη μείωση και την αντικατάσταση της χρήσης (μικρο)πλαστικών·

11.εκφράζει τη λύπη του για την έλλειψη συνοχής στον τίτλο του σχεδίου δράσης, καθώς και για την έλλειψη ολιστικής δέσμης προτάσεων στο σχέδιο δράσης, καθώς το σχέδιο επικεντρώνεται κυρίως στην αλλαγή των αλιευτικών πρακτικών που επηρεάζουν τα είδη και τα ενδιαιτήματα και δεν εξετάζει τις δυνατότητες ευθυγράμμισης μεταξύ των αλιευτικών τεχνικών και πρακτικών και της προστασίας ή αποκατάστασης των οικοσυστημάτων· υπενθυμίζει την ιδιαίτερη σημασία της εξεύρεσης ισορροπίας μεταξύ των απαιτήσεων για τους χρήστες και των οφελών για τη φύση, προκειμένου να διασφαλιστεί η προβλεψιμότητα και η νομική σαφήνεια, και τονίζει την ανάγκη οι αλιείς να αποτελούν μέρος της λύσης, αντί να προβάλλονται ως αιτία του προβλήματος·

12.χαιρετίζει το γεγονός ότι στο σχέδιο δράσης εξετάζονται οι δυνατότητες εισαγωγής πρόσθετων μέτρων για την ενίσχυση της επιλεκτικότητας, συμπεριλαμβανομένων καινοτομιών για τη βελτίωση της επιλεκτικότητας των αλιευτικών εργαλείων και συσκευών, και μέτρων για τη μείωση της αλιείας των ιχθυδίων και των παρεμπιπτόντων αλιευμάτων ευαίσθητων ειδών· υπενθυμίζει ότι τα παρεμπίπτοντα αλιεύματα ευαίσθητων θαλάσσιων ειδών πρέπει να ελαχιστοποιηθούν και, ει δυνατόν, να εξαλειφθούν, ούτως ώστε να μη συνιστούν απειλή για την κατάσταση διατήρησης των εν λόγω ειδών, όπως απαιτείται από τον κανονισμό (ΕΕ) 2019/1241 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Ιουνίου 2019, σχετικά με τη διατήρηση αλιευτικών πόρων και την προστασία θαλάσσιων οικοσυστημάτων μέσω τεχνικών μέτρων·

13.χαιρετίζει τις εκκλήσεις της Επιτροπής για μείωση των παρεμπιπτόντων αλιευμάτων ευαίσθητων ειδών· τονίζει, ειδικότερα, την επιτακτική ανάγκη δράσης για να μειωθούν τα παρεμπίπτοντα αλιεύματα δελφινιών και φωκαινών, με την εφαρμογή βραχυπρόθεσμων απαγορεύσεων αλιείας σε ορισμένες αλιευτικές περιοχές σε συνδυασμό με την εγκατάσταση ηχητικών αποτρεπτικών συσκευών και βελτιωμένα συστήματα παρακολούθησης, σύμφωνα με επιστημονικές γνωμοδοτήσεις· υπενθυμίζει ότι διατίθενται χρηματική αποζημίωση και κίνητρα στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Ταμείου Θάλασσας, Αλιείας και Υδατοκαλλιέργειας (ΕΤΘΑΥ) για τον μετριασμό των κοινωνικοοικονομικών επιπτώσεων των εν λόγω μέτρων·

14.υπογραμμίζει την ανάγκη ανάπτυξης και στήριξης πρωτοβουλιών για την αποκατάσταση των θαλάσσιων οικοσυστημάτων, η οποία μπορεί να επιτευχθεί μόνο εάν οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής δεσμευτούν και συνεργαστούν πλήρως με αυτούς των οποίων η διαβίωση εξαρτάται από τις εν λόγω θαλάσσιες περιοχές· ζητεί, για τον σκοπό αυτό, χρηματοδοτική στήριξη για επιστημονικές μελέτες και συλλογή δεδομένων σχετικά με τα θαλάσσια οικοσυστήματα, οικονομική αποζημίωση και κίνητρα, για παράδειγμα μέσω του Ευρωπαϊκού Ταμείου Θάλασσας, Αλιείας και Υδατοκαλλιέργειας (ΕΤΘΑΥ), τα οποία θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν για την παροχή αποτελεσματικής στήριξης στους αλιευτικούς στόλους της ΕΕ που μεταβαίνουν σε πιο επιλεκτικές αλιευτικές τεχνικές, και ιδίως για τη στήριξη των αλιέων που πλήττονται περισσότερο από τους περιορισμούς, καθώς και για τον μετριασμό των κοινωνικοοικονομικών επιπτώσεων των περιοριστικών μέτρων·

15.τονίζει ότι, για παράδειγμα, από επιστημονικές μελέτες προκύπτει ότι η αύξηση του μεγέθους ματιών και του ελάχιστου μεγέθους εκφόρτωσης θα καταστήσει δυνατή την παραμονή των νεαρότερων ιχθύων στο νερό και, ως εκ τούτου, θα αυξήσει τις πιθανότητες αναπαραγωγής των ιχθυοπληθυσμών, το οποίο θα οδηγήσει σε υψηλότερες αποδόσεις για τους αλιείς και υψηλότερες εκφορτώσεις ανά μονάδα αλιευτικής προσπάθειας·

16.επαναλαμβάνει τους στόχους της προστασίας τουλάχιστον του 30 % και της αυστηρής προστασίας τουλάχιστον του 10 % των θαλασσών της ΕΕ έως το 2030· σημειώνει ότι η ΕΕ έχει σημειώσει πρόοδο όσον αφορά τον χαρακτηρισμό νέων ΠΘΠ, τόσο στο πλαίσιο του δικτύου Natura 2000 της ΕΕ όσο και μέσω συμπληρωματικών εθνικών χαρακτηρισμών·

17.επισημαίνει το γεγονός ότι οι ΠΘΠ διαφέρουν ως προς το μέγεθος, τα είδη, τα ενδιαιτήματα και τα οικοσυστήματα που πρέπει να προστατευθούν, οροθετούνται με διαφορετικούς στόχους διατήρησης και δεν θα πρέπει να θεωρούνται ενιαίες περιοχές που αποφέρουν στο σύνολό τους τα οφέλη των ΠΘΠ που τελούν υπό άρτια διαχείριση για τα θαλάσσια οικοσυστήματα. θεωρεί, ως εκ τούτου, ότι το σχέδιο δράσης της Επιτροπής παρουσιάζει μια υπεραπλουστευμένη και υπεργενικευμένη προσέγγιση, δίνοντας έτσι την εντύπωση ότι όλες οι ΠΘΠ μπορούν να εφαρμοστούν και να αποτελέσουν αντικείμενο διαχείρισης με τον ίδιο τρόπο, όπως καταδεικνύουν, για παράδειγμα, οι προτάσεις που σχετίζονται με ορισμένα αλιευτικά εργαλεία και με τη σταδιακή κατάργηση της κινητής αλιείας βυθού σε όλες τις ΠΘΠ έως το 2030· ζητεί μια ισορροπημένη προσέγγιση όσον αφορά τον ορισμό και την εφαρμογή των προστατευόμενων θαλάσσιων περιοχών, λαμβανομένων υπόψη των στόχων διατήρησης κάθε συγκεκριμένης περιοχής, αλλά και των δραστηριοτήτων που ασκούνται παραδοσιακά στις εν λόγω περιοχές, καθώς και του δυναμικού και μεταβαλλόμενου περιβάλλοντος που προκύπτει από την κλιματική αλλαγή, με παράλληλη διασφάλιση της αποτελεσματικής συμμετοχής των αλιέων στον χαρακτηρισμό και τη διαχείρισή τους·

18.σημειώνει ότι υπάρχει ισχυρή επιστημονική συναίνεση σχετικά με το γεγονός ότι οι ΠΘΠ μπορούν να είναι επωφελείς για την αλιεία λόγω των δευτερογενών και θετικών τους επιπτώσεων στα νεαρά ψάρια που εισέρχονται στο αλιεύσιμο απόθεμα, για παράδειγμα, μέσω της προστασίας των τόπων αναπαραγωγής, της προστασίας των ιχθυδίων και των μεγάλων θηλυκών ψαριών με υψηλή αναπαραγωγική ικανότητα, όπως φαίνεται σε διάφορες ΠΘΠ σε όλη την ΕΕ· επισημαίνει ότι, όταν είναι επιτυχείς, οι ΠΘΠ προσφέρουν σημαντικά κοινωνικοοικονομικά οφέλη, ιδίως για τις παράκτιες κοινότητες και τους τομείς αλιείας και τουρισμού, και ότι οι ΠΘΠ μπορούν να επιτελούν βασικές οικολογικές λειτουργίες για την αναπαραγωγή των ιχθυοπληθυσμών, όπως η παροχή τόπων αναπαραγωγής, εκκόλαψης και εκτροφής, και να βελτιώνουν την ανθεκτικότητά τους·

19.εφιστά την προσοχή της Επιτροπής και των κρατών μελών στο γεγονός ότι στο σχέδιο δράσης θα πρέπει να εξεταστούν και άλλα αποτελεσματικά μέσα προστασίας του περιβάλλοντος, όπως άλλα αποτελεσματικά μέτρα διατήρησης βάσει περιοχής, ώστε να συμβάλουν στην επίτευξη των στόχων και να μεγιστοποιήσουν τα αποτελέσματα των μέτρων που έχουν ήδη εφαρμοστεί σε ένα δυναμικό και μεταβαλλόμενο περιβάλλον που προκύπτει από την κλιματική αλλαγή, καθώς και να συμβάλουν στη διατήρηση της αναλογικότητας μεταξύ όλων των μέτρων·

20.ζητεί από την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να εφαρμόσουν τα προστατευτικά ή ρυθμιστικά μέτρα που απαιτούνται για την επίτευξη των στόχων διατήρησης και αποκατάστασης για κάθε μία από όλες αυτές τις ΠΘΠ, συμπεριλαμβανομένων των τεχνικών μέτρων που απαιτούνται για την επίτευξη των στόχων, και τούτο μέσω επαρκούς χρηματοδότησης, ξεκινώντας από τις περισσότερο απειλούμενες περιοχές και τις περιοχές Natura 2000 που αποσκοπούν στην προστασία των θαλάσσιων οικοτόπων· υπενθυμίζει τις νομικές υποχρεώσεις των κρατών μελών και επισημαίνει ότι η Επιτροπή έχει κινήσει διαδικασίες κατά ορισμένων κρατών μελών για εικαζόμενη μη εκπλήρωση των υποχρεώσεων που υπέχουν βάσει της οδηγίας για τους οικοτόπους Οδηγία 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας (ΕΕ L 206 της 22.7.1992, σ. 7).·

21.θεωρεί ότι οι ΠΘΠ και άλλες προστατευόμενες περιοχές αποτελούν εργαλεία και όχι στόχους από μόνες τους· αναγνωρίζει ότι η επιτυχία τους έγκειται στην αποδοχή τους από τους αλιείς, τις παράκτιες κοινότητες και τα άλλα ενδιαφερόμενα μέρη· καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να δρομολογήσουν και να χρηματοδοτήσουν προγράμματα επιστημονικής έρευνας και ζητεί να συμπεριληφθεί ο τομέας της αλιείας, συμπεριλαμβανομένης της παραδοσιακής συνιστώσας του, καθώς και άλλα σχετικά ενδιαφερόμενα μέρη, στον σχεδιασμό, τη διαχείριση, την εφαρμογή, την παρακολούθηση και την εποπτεία των ΠΘΠ·

22.θεωρεί ότι η συμμετοχή της επιστήμης, του αλιευτικού τομέα και όλων των σχετικών ενδιαφερόμενων μερών δεν μπορεί να επιδιωχθεί μόνο από την ΕΕ, ιδίως όσον αφορά την αποτροπή κακών πρακτικών ξένων στόλων· ζητεί να καταβληθούν πρόσθετες προσπάθειες για την αντιμετώπιση παγκόσμιων δραστηριοτήτων επιζήμιων για την προστασία των ωκεανών, συμπεριλαμβανομένων των δραστηριοτήτων από τρίτες χώρες, όπως ο κινεζικός στόλος, καθώς και να εξεταστεί η θέσπιση παγκόσμιου δικτύου ΠΘΠ·

23.εκφράζει τη βαθιά ανησυχία του όσον αφορά τις συνέπειες της εξόρυξης πετρελαίου και φυσικού αερίου στο θαλάσσιο περιβάλλον καθώς και στην αλιεία και την υδατοκαλλιέργεια· επαναλαμβάνει την έκκλησή του για απαγόρευση όλων των περιβαλλοντικά επιζήμιων εξορυκτικών βιομηχανικών δραστηριοτήτων, όπως οι εξορυκτικές δραστηριότητες και η εξόρυξη ορυκτών καυσίμων, σε ΠΘΠ·

24.τονίζει ότι πολλά σκάφη της Ένωσης λειτουργούν με κινητά αλιευτικά εργαλεία βυθού και ότι πολλές παράκτιες περιοχές εξαρτώνται κοινωνικά και οικονομικά από δραστηριότητες που χρησιμοποιούν κινητά και σταθερά εργαλεία βυθού, όπως οι δραστηριότητες οστρακοκαλλιέργειας· τονίζει ότι οι περιορισμοί ή το κλείσιμο των αλιευτικών ζωνών για τα αλιευτικά εργαλεία βυθού δεν είναι απλώς ζήτημα μετακίνησης της δραστηριότητας των αλιευτικών σκαφών σε διαφορετικές περιοχές αλιείας· τονίζει ότι είναι απαραίτητο να λαμβάνονται υπόψη, μεταξύ άλλων, οι τυχόν διαθέσιμοι πόροι που είναι δυνατόν να αλιευθούν με τα εν λόγω εργαλεία, η πρακτική πείρα των αλιέων, η παρουσία και η ανακατανομή των άλλων αλιευτικών σκαφών σε παρακείμενες περιοχές, προκειμένου να αποφευχθεί μια αλληλεπικάλυψη που θα μπορούσε να οδηγήσει σε συγκρούσεις σχετικά με τη χρήση του χώρου, αυξανόμενες πιέσεις σε άλλες περιοχές αλιείας και σε επιδείνωση των συνθηκών εργασίας·

25.υπενθυμίζει ότι οι κινήσεις που έγιναν κατά την τελευταία μεταρρύθμιση της ΚΑΠ προς την κατεύθυνση της περιφερειοποίησης ήταν μια προσπάθεια απομάκρυνσης από μια κοινή προσέγγιση για όλους, όπου οι αποφάσεις λαμβάνονταν με υπερβολικά συγκεντρωτικό τρόπο εντός της ΕΕ· χαιρετίζει τα προτεινόμενα μέτρα στο σχέδιο δράσης για τη βελτίωση της περιφερειακής συνεργασίας· θεωρεί, ωστόσο, ότι το σχέδιο δράσης λαμβάνει ορισμένα μέτρα προς την αντίθετη κατεύθυνση, ιδίως σε σχέση με τις προτάσεις του για την αλιεία με τράτες βυθού·

26.θεωρεί ότι έχουν αναληφθεί διάφορες πρωτοβουλίες εντός και εκτός του σχεδίου δράσης που αφορούν τις ίδιες αλιευτικές τεχνικές που έχουν δημιουργήσει ένα συνονθύλευμα πρωτοβουλιών και έχουν θέσει υπό αμφισβήτηση τη συνοχή και την προβλεψιμότητα των ενεργειών που θα αναληφθούν σε επίπεδο ΕΕ και υπονομεύουν σοβαρά στην εμπιστοσύνη των αλιέων και των αλιευτικών κοινοτήτων στις (ενωσιακές) πολιτικές και στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων·

27.θεωρεί ότι κάθε σχέδιο με στόχο την εφαρμογή ρυθμίσεων ή περιορισμών στη χρήση συγκεκριμένων αλιευτικών εργαλείων θα πρέπει να συνάδει με άλλες πολιτικές, και να λαμβάνει υπόψη όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη, καθώς και όλες τις σχετικές με την επισιτιστική ασφάλεια πτυχές και τις σχετικές κοινωνικοοικονομικές, περιβαλλοντικές, τεχνικές και επιστημονικές πτυχές· επαναλαμβάνει ότι οι δράσεις που στηρίζονται σε συναίνεση και υποστηρίζονται από τις εν λόγω εκτιμήσεις θα έχουν μεγαλύτερη επιτυχία και θετικό αντίκτυπο στην εφαρμογή τους·

28.πιστεύει ότι οι συνέπειες οποιουδήποτε σχεδίου δράσης ή νομοθετικής πρότασης θα πρέπει να βασίζονται σε επιστημονικές και κοινωνικοοικονομικές εκτιμήσεις και αξιολογήσεις· σημειώνει την έλλειψη προοπτικής σχετικά με τις συνέπειες ορισμένων πτυχών αυτού του σχεδίου δράσης, για παράδειγμα το γεγονός ότι η Επιτροπή καλεί τα κράτη μέλη, από τη μία πλευρά, να απαγορεύσουν την αλιεία με κινητά εργαλεία βυθού στις ΠΘΠ που είναι περιοχές Natura 2000 σύμφωνα με την οδηγία για τους οικοτόπους που προστατεύει τον θαλάσσιο βυθό και τα θαλάσσια είδη έως το τέλος του Μαρτίου 2024, ενώ, από την άλλη, παράλληλα και με την ίδια προθεσμία, ζητεί από τα κράτη μέλη να παράσχουν πληροφορίες για το πώς σκοπεύουν να διασφαλίσουν τη σταδιακή κατάργηση της αλιείας με κινητά εργαλεία βυθού σε όλες τις ΠΘΠ έως το 2030 χωρίς αναμονή, για παράδειγμα, των επιστημονικών και κοινωνικοοικονομικών συμπερασμάτων προηγούμενων προτάσεων· χαιρετίζει το γεγονός ότι η Επιτροπή αναγνώρισε ότι η γενική προσέγγιση απαγόρευσης της αλιείας με κινητά εργαλεία βυθού δεν είναι κατάλληλη για την επίτευξη των στόχων του σχεδίου δράσης·

29.θεωρεί ότι τα μέτρα που σχετίζονται με την αλιεία με τράτες βυθού θα πρέπει να αξιολογούνται σύμφωνα με όλες τις πιθανές κατευθυντήριες γραμμές, όπως αυτές του Διεθνούς Συμβουλίου για την Εξερεύνηση της Θάλασσας ή της Επιστημονικής, Τεχνικής και Οικονομικής Επιτροπής Αλιείας, καθώς και με τα βέλτιστα διαθέσιμα επιστημονικά δεδομένα· θεωρεί ότι τα μέτρα αυτά θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη ότι η αλιεία με τράτες βυθού είναι από τα πιο ευρέως διαδεδομένα και από τα πιο ελεγχόμενα αλιευτικά εργαλεία στην Ευρώπη και ότι θα πρέπει, κατά προτεραιότητα, να ρυθμίζεται στο πλαίσιο του κανονισμού για τα τεχνικά μέτρα [κανονισμός (ΕΕ) 2019/1241 Κανονισμός (ΕΕ) 2019/1241 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Ιουνίου 2019, σχετικά με τη διατήρηση αλιευτικών πόρων και την προστασία θαλάσσιων οικοσυστημάτων μέσω τεχνικών μέτρων, την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 1967/2006, (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 του Συμβουλίου και των κανονισμών (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, (ΕΕ) 2016/1139, (ΕΕ) 2018/973, (ΕΕ) 2019/472 και (ΕΕ) 2019/1022 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και την κατάργηση των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 894/97, (ΕΚ) αριθ. 850/98, (ΕΚ) αριθ. 2549/2000, (ΕΚ) αριθ. 254/2002, (ΕΚ) αριθ. 812/2004 και (ΕΚ) αριθ. 2187/2005 του Συμβουλίου (ΕΕ L 198 της 25.7.2019, σ. 105).], στόχος του οποίου είναι, όπως αναφέρεται στον τίτλο του, «[η] διατήρηση αλιευτικών πόρων και [η] προστασία θαλάσσιων οικοσυστημάτων»·

30.σημειώνει ότι επιστημονικοί φορείς όπως το Διεθνές Συμβούλιο για την Εξερεύνηση της Θάλασσας και πολλές επιστημονικές μελέτες που έχουν αξιολογηθεί από ομοτίμους έχουν αποδείξει και αναγνωρίσει ότι τα κινητά αλιευτικά εργαλεία βυθού έχουν αντίκτυπο στα οικοσυστήματα· επισημαίνει, εντούτοις, ότι οι επιπτώσεις της αλιείας με τράτες ποικίλλουν και ότι εξαρτάται από διάφορους παράγοντες, όπως το είδος της αλιείας, αν θα κριθούν από την επιστήμη βιώσιμες και συμβατές με την επίτευξη των στόχων διατήρησης του θαλάσσιου βυθού ή αν θα κριθεί ότι τα αποθέματα αλιεύονται σε επίπεδα που υπερβαίνουν τη μέγιστη βιώσιμη απόδοση·

31.επισημαίνει ότι η πρόθεση της Επιτροπής να επιβάλει μέτρα μέσω του σχεδίου δράσης της, αντί να αφήσει τους συννομοθέτες να αποφασίσουν, ενδέχεται να αντιτίθεται στη χρηστή διακυβέρνηση και στον διάλογο μεταξύ των ενδιαφερόμενων μερών και των διαφόρων επιπέδων της δημόσιας διοίκησης και να υπονομεύει τη διοργανική ισορροπία και τον ρόλο του κάθε θεσμικού οργάνου στη διαδικασία λήψης αποφάσεων·

32.τονίζει την πολυπλοκότητα και την ποικιλομορφία της διαχείρισης του αποθέματος χελιού, η οποία δεν μπορεί να περιοριστεί σε μια ενιαία προσέγγιση με επίκεντρο τη θάλασσα· επαναλαμβάνει ότι ο κανονισμός για το χέλι κρίθηκε κατάλληλος για τον επιδιωκόμενο σκοπό από την αξιολόγηση της Επιτροπής του 2020· είναι, παρ’ όλα αυτά, της άποψη ότι απαιτούνται καλύτερη εφαρμογή του κανονισμού για το χέλι και πρόσθετες ενισχυμένες δράσεις από τα κράτη μέλη, προκειμένου να διασφαλιστεί περιεκτική προσέγγιση στην εφαρμογή του κανονισμού· υπενθυμίζει στην Επιτροπή και στα κράτη μέλη να αξιοποιήσουν πλήρως τον κανονισμό για το χέλι ως τη βασική πολιτική για τη διαχείριση και την ανασύσταση του αποθέματος χελιού, διασφαλίζοντας μια ολιστική και συνεκτική προσέγγιση που καλύπτει τα στάδια ζωής του χελιού τόσο στο αλμυρό όσο και στο γλυκό νερό και λαμβάνει υπόψη τόσο τις αλιευτικές όσο και τις μη αλιευτικές επιπτώσεις με την πλήρη εφαρμογή μέτρων σε άλλους σχετικούς τομείς·

33.πιστεύει ότι τα μέτρα που λαμβάνονται εκτός του πλαισίου του κανονισμού για το χέλι ενδέχεται να υπονομεύουν τη συνοχή της εγκριθείσας πολιτικής· εκφράζει, ως εκ τούτου, τη βαθιά ανησυχία του σε σχέση με τη μη ολιστική προσέγγιση που υιοθετήθηκε στον κανονισμό (ΕΕ) 2023/194 του Συμβουλίου Κανονισμός (ΕΕ) 2023/194 του Συμβουλίου, της 30ής Ιανουαρίου 2023, σχετικά με τον καθορισμό, για το 2023, για ορισμένα αποθέματα ιχθύων, των αλιευτικών δυνατοτήτων στα ενωσιακά ύδατα και, για τα ενωσιακά αλιευτικά σκάφη, σε ορισμένα μη ενωσιακά ύδατα, καθώς και τον καθορισμό, για το 2023 και το 2024, των εν λόγω αλιευτικών δυνατοτήτων για ορισμένα αποθέματα ιχθύων βαθέων υδάτων (ΕΕ L 28 της 31.1.2023, σ. 1)., ο οποίος έχει περιορίσει την αλιεία χελιού με τη θέσπιση εξάμηνης περιόδου απαγόρευσης χωρίς κατάλληλη διαβούλευση με τα ενδιαφερόμενα μέρη και χωρίς την εξέταση μιας πλήρους δέσμης μέτρων σε άλλους τομείς πολιτικής ή κατάλληλων αντισταθμίσεων, συμπεριλαμβανομένων μέτρων στα οποία λαμβάνονται υπόψη οι κοινωνικοοικονομικές επιπτώσεις· θεωρεί, ως εκ τούτου, ότι θα πρέπει να πραγματοποιηθεί εκ των προτέρων ανάλυση της αποκατάστασης των ειδών, καθώς και του πιθανού ρόλου τους στην καταπολέμηση των χωροκατακτητικών ειδών πριν από την εφαρμογή περαιτέρω περιοριστικών μέτρων, όπως ανακοινώθηκε στο σχέδιο δράσης·

34.επαναλαμβάνει την έκκλησή του για τη σύσταση ομάδας εμπειρογνωμόνων με ειδίκευση στο χέλι, ώστε να διασφαλιστεί η πλήρης και ισορροπημένη αντιπροσώπευση όλων των σχετικών ενδιαφερόμενων μερών· παροτρύνει τα κράτη μέλη να επικαιροποιούν τακτικά τα προγράμματά τους για τη διαχείριση του χελιού και να τηρούν τις υποχρεώσεις αναφοράς σύμφωνα με τον κανονισμό για το χέλι·

35.σημειώνει τις πολυάριθμες διακηρύξεις και τις σαφείς δηλώσεις εκπροσώπων των κρατών μελών που εκφράζουν σαφή ανησυχία για το σχέδιο δράσης και τις σχετικές αβεβαιότητες· σημειώνει ότι τα κράτη μέλη έχουν αμφισβητήσει ιδιαίτερα την υπερβολικά απλοϊκή προσέγγιση που υιοθέτησε η Επιτροπή σε σχέση με τους περιορισμούς της αλιείας με τράτες βυθού στις ΠΘΠ·

36.θεωρεί ότι η αντίθεση μεταξύ της ανάπτυξης του κλάδου της αλιείας και της προστασίας της θαλάσσιας βιοποικιλότητας είναι αδιέξοδη· πιστεύει ότι και οι δύο στόχοι μπορούν να επιτευχθούν με ισορροπημένο τρόπο, όπως αναφέρθηκε από τους εκπροσώπους των κρατών μελών μετά την παρουσίαση του σχεδίου δράσης·

37.εκφράζει την ικανοποίησή του για τη δημιουργία ειδικής ομάδας διαλόγου που αποτελείται από τη Γενική Διεύθυνση Περιβάλλοντος (ΓΔ ENV) και τη Γενική Διεύθυνση Θαλάσσιας Πολιτικής και Αλιείας (ΓΔ MARE) της Επιτροπής, τα κράτη μέλη και τους ενδιαφερόμενους φορείς· θεωρεί ότι ο ρόλος της ομάδας διαλόγου θα πρέπει να είναι η διευκόλυνση της ανταλλαγής γνώσεων και των πιθανών συζητήσεων μεταξύ των αλιευτικών και των περιβαλλοντικών κοινοτήτων, καθώς και η παροχή στα κράτη μέλη μιας πλατφόρμας διαφάνειας και διαλόγου σχετικά με την εφαρμογή των χαρτών πορείας τους·

38.επαναβεβαιώνει τη δέσμευσή του να ασκεί τα προνόμια και τις αρμοδιότητες του Κοινοβουλίου σε σχέση με κάθε πρωτοβουλία, όπως νομοθετικές προτάσεις και κατ’ εξουσιοδότηση ή εκτελεστικές πράξεις, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που συνδέονται ή δεν συνδέονται με το σχέδιο δράσης·

39.σημειώνει ότι, παρόλο που το σχέδιο δράσης δεν είναι νομικά δεσμευτικό, η εφαρμογή του θα επιφέρει σημαντικό κοινωνικοοικονομικό κόστος για τα κράτη μέλη και τους στόλους τους, καθώς περιλαμβάνει περίπου 90 μέτρα με τη μορφή κανονισμών, κατευθυντήριων γραμμών, αναλύσεων, χαρτών πορείας, μελετών, εκθέσεων και πρωτοβουλιών· ζητεί από τα κράτη μέλη και την Επιτροπή να διεξαγάγουν τις απαραίτητες μελέτες εν ευθέτω χρόνω στο πλαίσιο της προετοιμασίας νέων —ή της αναθεώρησης υφιστάμενων— κανονισμών ή πρωτοβουλιών, καθώς και να λάβουν υπόψη και να συμμετάσχουν στις διαδικασίες θαλάσσιου χωροταξικού σχεδιασμού, μεταξύ των περιφερειών και των θαλάσσιων λεκανών, αλλά και μεταξύ των διαφόρων κρατών μελών και τρίτων χωρών για τη διασφάλιση κοινωνικοοικονομικών οφελών·

40.πιστεύει ότι τα μέτρα που περιλαμβάνονται στο σχέδιο δράσης θα πρέπει να ακολουθούν, όπου είναι εφικτό, τη συνήθη νομοθετική διαδικασία για να διασφαλίζεται μεγαλύτερη διαφάνεια, και θα πρέπει να περιλαμβάνουν πραγματική αξιολόγηση επιπτώσεων με τη δέουσα συμμετοχή όλων των ενδιαφερόμενων μερών·

41.σημειώνει με ανησυχία την έλλειψη σαφήνειας σχετικά με τις νομικές συνέπειες του σχεδίου δράσης, που οφείλεται στις δηλώσεις που έγιναν από την Επιτροπή, για παράδειγμα κατά την παρουσίασή του στην Επιτροπή Αλιείας του Κοινοβουλίου και σε διάφορα ενδιαφερόμενα μέρη· θεωρεί ότι αυτό δεν προσέδωσε σαφήνεια και σταθερότητα στον τομέα της αλιείας και ότι είχε αρνητικό αντίκτυπο σε πολλούς τομείς του αλιευτικού κλάδου, σε μια περίοδο κατά την οποία οι αβεβαιότητες που προκλήθηκαν από τις σωρευτικές συνέπειες πολλών κρίσεων επιβαρύνουν πολύ το ηθικό των ατόμων που εργάζονται σε αυτόν τον κλάδο·

42.σημειώνει με ανησυχία ότι η Επιτροπή προσφεύγει όλο και περισσότερο σε μη δεσμευτικές πράξεις, όπως οι ανακοινώσεις, οι οποίες αναφέρονται συνήθως ως «ήπιο δίκαιο», για να παρουσιάσει πολύ συγκεκριμένα μέτρα πολιτικής χωρίς να ακολουθούνται από νομοθετικές προτάσεις· θεωρεί ότι οποιαδήποτε αβεβαιότητα μεταξύ του σκοπούμενου νομικού νοήματος των ανακοινώσεων που παρουσιάζονται και του πρακτικού έννομου αποτελέσματος αυτών είναι πιθανό να επηρεάσει την ασφάλεια δικαίου και την προβλεψιμότητα του τομέα, καθώς και να εγείρει νομικά ερωτήματα σχετικά με τη θεσμική ισορροπία, τα όρια και την άσκηση των αρμοδιοτήτων της ΕΕ· πιστεύει, ως εκ τούτου, ότι οι ανακοινώσεις της Επιτροπής δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούνται για την παρουσίαση δεσμευτικών μέτρων·

43.εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι η ανακοίνωση της Επιτροπής και, ειδικότερα, αυτή της ΓΔ MARE και της ΓΔ ENV περιείχε αντικρουόμενες δηλώσεις όσον αφορά τα δεσμευτικά αποτελέσματα του σχεδίου δράσης· καλεί τη ΓΔ MARE και τη ΓΔ ENV να εξετάζουν πιο προσεκτικά τα ειδικά χαρακτηριστικά του αλιευτικού τομέα προτού εκπονήσουν ή προτείνουν κοινές πρωτοβουλίες·

44.υποστηρίζει την ομιλία της Προέδρου της Επιτροπής για την κατάσταση της Ένωσης το 2023 στην οποία δήλωσε ότι για κάθε νέα νομοθετική πράξη θα πραγματοποιείται έλεγχος της ανταγωνιστικότητας· ζητεί το σχέδιο δράσης και όλες οι σχετικές με την αλιεία νομοθετικές προτάσεις και άλλες πρωτοβουλίες να περιλαμβάνουν έλεγχο της ανταγωνιστικότητας όσον αφορά τον κοινωνικοοικονομικό τους αντίκτυπο στις διάφορες δραστηριότητες και στις επιπτώσεις τους στις παράκτιες κοινότητες, καθώς και στον τομέα της ερασιτεχνικής αλιείας και το σωρευτικό αποτέλεσμα στη διαθεσιμότητα του επισιτιστικού εφοδιασμού·

45.εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι το σχέδιο δράσης δεν συνοδεύεται από κοινωνικοοικονομική μελέτη, εκτίμηση επιπτώσεων με επιστημονική ανάλυση ή ενδιάμεση έκθεση και δεν προτείνει κανενός είδους πρόσθετα χρηματοδοτικά μέτρα για την πράσινη και την ενεργειακή μετάβαση· εφιστά την προσοχή της Επιτροπής στο γεγονός ότι στρατηγικά έγγραφα, όπως το εν λόγω σχέδιο δράσης, θα πρέπει να παρουσιάζονται στα διάφορα ενδιαφερόμενα μέρη και να λαμβάνουν υπόψη τις απόψεις τους με πιο συντονισμένο και σαφή τρόπο, και θα πρέπει να περιλαμβάνουν πλήρεις περιβαλλοντικές, κοινωνικές, οικονομικές και νομικές αξιολογήσεις της εφαρμογής τους· ζητεί να τεθούν σε εφαρμογή όλα τα αναγκαία μέσα, συμπεριλαμβανομένων των κινήτρων και των αντισταθμιστικών μηχανισμών, για μια δίκαιη και ισορροπημένη μετάβαση·

46.υπενθυμίζει ότι τα κράτη μέλη θα πρέπει να εφαρμόζουν πλήρως το άρθρο 17 της ΚΑΠ κατά την κατανομή των αλιευτικών δυνατοτήτων· ζητεί από τα κράτη μέλη να κατανέμουν τις αλιευτικές δυνατότητες με βάση διαφανή και αντικειμενικά κριτήρια που βασίζονται στις κοινωνικές και περιβαλλοντικές επιδόσεις των αλιευτικών στόλων, και να εφαρμόζουν το άρθρο 17 ως εργαλείο παροχής κινήτρων για υπεύθυνες πρακτικές αλιείας χαμηλού αντικτύπου·

47.επισημαίνει ότι το σχέδιο δράσης θα πρέπει να συμβάλλει εξίσου στους πυλώνες της βιωσιμότητας στην ΚΑΠ (περιβαλλοντικοί, κοινωνικοί και οικονομικοί) και, μεταξύ άλλων, να συμβάλλει στην αύξηση της παραγωγικότητας, στις αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας στον τομέα, ιδίως για την αλιεία μικρής κλίμακας, και στις σταθερές αγορές, να διασφαλίζει ασφαλή για κατανάλωση, ποιοτικά και βιώσιμα προϊόντα χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο η επισιτιστική ασφάλεια και αυτονομία, επιτρέποντας στους αλιείς να αξιοποιούν πλήρως τις αλιευτικές ποσοστώσεις που τους έχουν κατανεμηθεί, και να συμβάλλει στην περιβαλλοντική ανάκαμψη και προστασία για τον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής και την προσαρμογή στις επιπτώσεις της·

48.χαιρετίζει την έκκληση της Επιτροπής για συλλογή δεδομένων σχετικά με τον αντίκτυπο της ερασιτεχνικής αλιείας, αλλά υπογραμμίζει την ανάγκη να ληφθεί επίσης υπόψη ο οικονομικός και κοινωνικός αντίκτυπος των βιώσιμων δραστηριοτήτων ερασιτεχνικής αλιείας· θεωρεί ότι η ερασιτεχνική αλιεία μπορεί να προσφέρει εξαιρετικές ευκαιρίες για την προώθηση της προσέγγισης της «επιστήμης των πολιτών»·

49.θεωρεί ότι η συνθήκη των Ηνωμένων Εθνών για την ανοικτή θάλασσα είναι σημαντικό επίτευγμα σε διεθνές επίπεδο για την προστασία των ωκεανών· εκφράζει, ωστόσο, τη λύπη του για το γεγονός ότι το σχέδιο δράσης δεν επιμένει αρκετά στην ανάγκη να συμπεριληφθεί η αμοιβαιότητα στις διεθνείς συμφωνίες· θεωρεί, συνεπώς, απαραίτητο η ΕΕ να εργαστεί με τους ομολόγους της σε διεθνές επίπεδο για την εφαρμογή κανόνων με στόχους παρόμοιους με αυτούς που έχουν τεθεί από την ΚΑΠ, ιδίως το άρθρο 28 παράγραφος 2 στοιχείο δ), την Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία και τους ΣΒΑ·

50.τονίζει τη σημασία της συνεργασίας της ΕΕ με τις αναπτυσσόμενες χώρες, ιδίως τις χώρες της Αφρικής, της Καραϊβικής και του Ειρηνικού Ωκεανού, προκειμένου να προετοιμαστεί για τη μελλοντική ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών θαλάσσιας ενέργειας μέσω της ανταλλαγής της εμπειρογνωμοσύνης της ΕΕ στον τομέα του θαλάσσιου σχεδιασμού και της βιομηχανικής ανάπτυξης· καλεί την ΕΕ να αυξήσει την ανάπτυξη ικανοτήτων και τη χρηματοδότηση για τις αναπτυσσόμενες χώρες για τη βελτίωση της διαχείρισης των ωκεανών και των παράκτιων ζωνών, την ανάπτυξη στρατηγικών για τη θαλάσσια οικονομία, τη γεφύρωση των κενών διακυβέρνησης και την αντιμετώπιση της παράνομης, λαθραίας και άναρχης αλιείας και του παράνομου εμπορίου θαλάσσιων πόρων· υπογραμμίζει τη σημασία της ανάπτυξης λύσεων που ανταποκρίνονται στις τοπικές ανάγκες για ενέργεια μηδενικών εκπομπών, διασφαλίζουν την προστασία των θαλάσσιων οικοσυστημάτων και διαφυλάσσουν τις παραδοσιακές δραστηριότητες, όπως η αλιεία· τονίζει τη σημασία της συμμετοχής των παράκτιων κοινοτήτων στην υλοποίηση αυτών των δράσεων· υπογραμμίζει περαιτέρω ότι είναι σημαντικό να στηριχθούν οι βιώσιμες αλιευτικές πρακτικές στις εξόχως απόκεντρες περιοχές, με βάση τη βιώσιμη χρήση των θαλάσσιων πόρων και τη βιώσιμη διαχείριση της αλιείας, της υδατοκαλλιέργειας και του τουρισμού, ως μέσο που θα διασφαλίσει τη μακροπρόθεσμη κοινωνικοοικονομική ανάπτυξη των εν λόγω περιοχών·

51.καλεί την ΕΕ να προωθήσει τη διαφάνεια στην αλιεία και σε άλλες εξορυκτικές βιομηχανίες που δραστηριοποιούνται στη θάλασσα στις χώρες εταίρους, καθώς είναι καίριας σημασίας για τον τερματισμό της υπεραλίευσης, της απώλειας βιοποικιλότητας και των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων· τονίζει ότι οι παράκτιες αναπτυσσόμενες χώρες, προκειμένου να βελτιώσουν τη διαφάνεια, μπορούν να εφαρμόσουν τα πρότυπα της πρωτοβουλίας για τη διαφάνεια της αλιείας και της πρωτοβουλίας για τη διαφάνεια των εξορυκτικών βιομηχανιών·

52.ζητεί όλοι οι περιορισμοί, είτε βασίζονται στο σχέδιο δράσης είτε όχι, να αντικατοπτρίζονται αυτομάτως για τα προϊόντα που εισάγονται από τρίτες χώρες, ιδίως δεδομένου ότι η ΕΕ εισάγει το 70 % των ψαριών που καταναλώνει· υπενθυμίζει ότι είναι απαραίτητο να διασφαλιστεί η συνοχή μεταξύ των εσωτερικών και εξωτερικών πολιτικών, καθώς και ισότιμοι όροι ανταγωνισμού μεταξύ των επιχειρήσεων της ΕΕ και των επιχειρήσεων τρίτων χωρών·

53.σημειώνει ότι τα αλιεύματα που πραγματοποιούνται με κινητά εργαλεία βυθού αντιπροσωπεύουν το 25 % των συνολικών αλιευμάτων στην Ευρώπη· είναι της άποψης ότι οι νέοι κανόνες διαχείρισης, ειδικότερα τα όρια ή οι περιορισμοί στη χρήση αλιευτικών τεχνικών σε επίπεδο ΕΕ δεν θα πρέπει να θέσουν σε κίνδυνο την επισιτιστική ασφάλεια, ούτε να οδηγήσουν σε αύξηση των εισαγωγών αλιευτικών προϊόντων, πολλώ δε μάλλον εάν τα εν λόγω προϊόντα έχουν αλιευθεί με αλιευτικά εργαλεία των οποίων η χρήση έχει τεθεί υπό περιορισμό στην ΕΕ·

54.υποστηρίζει τις συνεχιζόμενες προσπάθειες του τομέα της αλιείας να βελτιώσει την επιλεκτικότητα των αλιευτικών του τεχνικών και να μειώσει το περιβαλλοντικό του αποτύπωμα· επισημαίνει τα θετικά παραδείγματα αποκατάστασης των αποθεμάτων ειδών σε προστατευόμενες περιοχές με παράλληλη διατήρηση των αλιευτικών δραστηριοτήτων· υποστηρίζει περαιτέρω προσπάθειες για να ενισχυθούν οι διευθετήσεις κοινής διαχείρισης όπου οι τοπικοί ενδιαφερόμενοι φορείς αναλαμβάνουν την ευθύνη της βιώσιμης διαχείρισης και επενδύουν περισσότερο στην έρευνα, την καινοτομία και την ανάπτυξη νέων αλιευτικών εργαλείων και τεχνικών· επισημαίνει το ρόλο που επιτελούν οι αλιείς ως «φύλακες της θάλασσας», τη δέσμευσή τους να αποκαταστήσουν τα ιχθυαποθέματα και τη συμβολή τους στην αποκατάσταση των θαλάσσιων οικοσυστημάτων·

55.σημειώνει ότι, σύμφωνα με την Επιτροπή, κατά τις τελευταίες δεκαετίες έχει επιτευχθεί απτή πρόοδος προς μια πιο βιώσιμη αλιεία επί τόπου χάρη στην ΚΑΠ· επισημαίνει, ωστόσο, ότι η εν λόγω αποκατάσταση είχε υψηλό κόστος για τις περισσότερες αλιευτικές κοινότητες·

56.επισημαίνει τη σημασία να συμπεριληφθούν όλα τα σχετικά ενδιαφερόμενα μέρη, από τους αλιείς έως τους αντιπροσώπους της κοινωνίας των πολιτών, στη διαδικασία λήψης αποφάσεων και στην εφαρμογή των δράσεων που συμβάλλουν στην προστασία και στην αποκατάσταση των θαλάσσιων οικοσυστημάτων και μπορούν να υποστηρίξουν μια βιώσιμη και ανθεκτική αλιεία·

57.τονίζει ότι θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στην ισότητα των φύλων και στη χειραφέτηση των γυναικών, δεδομένου του καίριου ρόλου των γυναικών και των νέων, ιδίως στη βιώσιμη οικονομία με γνώμονα τους ωκεανούς και στις προστατευόμενες θαλάσσιες περιοχές·

58.αναθέτει στην Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο και την Επιτροπή.