ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:ΚΕΦΑΛΑΙΟ IΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 1Αντικείμενο1.Ο παρών κανονισμός θεσπίζει κανόνες που συμβάλλουν στα εξής:α)στη ▌ μακροπρόθεσμη και βιώσιμη ανάκαμψη της βιοποικιλότητας και της ανθεκτικότητας των οικοσυστημάτων σε όλες τις χερσαίες και θαλάσσιες περιοχές των κρατών μελών μέσω της αποκατάστασης των υποβαθμισμένων οικοσυστημάτων·β)στην επίτευξη των πρωταρχικών στόχων της Ένωσης όσον αφορά τον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής, την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή και την ουδετερότητα ως προς την υποβάθμιση της γης·γ) στην ενίσχυση της επισιτιστικής ασφάλειας·δ)στην εκπλήρωση των διεθνών δεσμεύσεων της Ένωσης.2.Με τον παρόντα κανονισμό θεσπίζεται πλαίσιο εντός του οποίου τα κράτη μέλη θέτουν σε εφαρμογή ▌ αποτελεσματικά μέτρα αποκατάστασης βάσει περιοχής με σκοπό να καλύπτουν από κοινού, ως ενωσιακό στόχο, για το σύνολο των περιοχών και των οικοσυστημάτων που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού τουλάχιστον το 20 % των ▌ χερσαίων και τουλάχιστον το 20 % των θαλάσσιων περιοχών έως το 2030, και το σύνολο των οικοσυστημάτων που χρήζουν αποκατάστασης έως το 2050.

Άρθρο 2Γεωγραφικό πεδίο εφαρμογήςΟ παρών κανονισμός εφαρμόζεται στα οικοσυστήματα που αναφέρονται στα άρθρα 4 έως 12:α)Στο έδαφος των κρατών μελών·β) στα παράκτια ύδατα, όπως ορίζονται στο άρθρο 2 σημείο (7) της οδηγίας 2000/60/ΕΚ, των κρατών μελών, στον θαλάσσιο βυθό τους ή στο υπέδαφός τους·γ)στα ύδατα, τον θαλάσσιο βυθό ή το υπέδαφος στη θαλάσσια πλευρά της γραμμής βάσης από την οποία υπολογίζονται τα χωρικά ύδατα κράτους μέλους, έως τα όρια της περιοχής όπου ένα κράτος μέλος έχει ή ασκεί κυριαρχικά δικαιώματα ή δικαιοδοσία, σύμφωνα με τη σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών του 1982 για το Δίκαιο της Θάλασσας ΕΕ L 179 της 23.6.1998, σ. 3..Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται μόνο στα οικοσυστήματα που βρίσκονται στο ευρωπαϊκό έδαφος των κρατών μελών στα οποία εφαρμόζονται οι Συνθήκες.

Άρθρο 3ΟρισμοίΓια τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:1)«οικοσύστημα»: δυναμικό σύμπλεγμα κοινοτήτων φυτών, ζώων, μυκήτων και μικροοργανισμών, καθώς και του αβιοτικού περιβάλλοντός τους που αλληλοεπηρεάζονται ως μία λειτουργική μονάδα, το οποίο περιλαμβάνει τύπους οικοτόπων, οικοτόπους ειδών και πληθυσμούς ειδών·2)«οικότοπος ενός είδους»: οικότοπος ενός είδους όπως ορίζεται στο άρθρο 1 στοιχείο στ) της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ·3)«αποκατάσταση»: η διαδικασία ενεργητικής ή παθητικής υποβοήθησης της ανάκαμψης ενός οικοσυστήματος προκειμένου να βελτιωθούν η δομή και οι λειτουργίες του, με στόχο τη διατήρηση ή την ενίσχυση της βιοποικιλότητας και της ανθεκτικότητας του οικοσυστήματος, μέσω της βελτίωσης μιας περιοχής ενός τύπου οικοτόπου ώστε να βρεθεί σε καλή κατάσταση ▌, της αποκατάστασης ικανοποιητικής περιοχής αναφοράς και της βελτίωσης οικοτόπου ενός είδους ώστε να αποκτήσει επαρκή ποιότητα και ποσότητα σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφοι 1, 2 και 3 και το άρθρο 5 παράγραφοι 1, 2 και 3, και να επιτευχθούν οι στόχοι και να εκπληρωθούν οι υποχρεώσεις που απορρέουν από τα άρθρα 8 έως 12, συμπεριλαμβανομένης της επίτευξης ικανοποιητικών επιπέδων για τους δείκτες που αναφέρονται στα άρθρα 8 έως 12, ως μέσο διατήρησης ή ενίσχυσης της βιοποικιλότητας και της ανθεκτικότητας του οικοσυστήματος·4)«καλή κατάσταση» όσον αφορά μια περιοχή ενός τύπο οικοτόπου: κατάσταση κατά την οποία τα βασικά χαρακτηριστικά του τύπου οικοτόπου , ιδίως η δομή, οι λειτουργίες του και τα τυπικά του είδη ή η σύνθεση τυπικών ειδών του αντικατοπτρίζουν το υψηλό επίπεδο οικολογικής ακεραιότητας, σταθερότητας και ανθεκτικότητας που απαιτείται για τη διασφάλιση της μακροχρόνιας διατήρησής του και συνεπώς συμβάλλουν στην επίτευξη ή τη διατήρηση ικανοποιητικής κατάστασης διατήρησης για έναν οικότοπο, όταν ο σχετικός τύπος οικοτόπου περιλαμβάνεται στο παράρτημα Ι της οδηγίας 92/43/EΟK, και, στα θαλάσσια οικοσυστήματα, συμβάλλουν στην επίτευξη ή τη διατήρηση καλής περιβαλλοντικής κατάστασης·5)«καλή περιβαλλοντική κατάσταση»: η καλή περιβαλλοντική κατάσταση όπως ορίζεται στο άρθρο 3 σημείο 5 της οδηγίας 2008/56/ΕΚ·6)«ικανοποιητική κατάσταση διατήρησης για έναν οικότοπο»: η ικανοποιητική κατάσταση διατήρησης κατά την έννοια του άρθρου 1 στοιχείο ε) της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ·7)«ικανοποιητική κατάσταση διατήρησης για ένα είδος»: η ικανοποιητική κατάσταση διατήρησης κατά την έννοια του άρθρου 1 στοιχείο θ) της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ·8)«ικανοποιητική περιοχή αναφοράς»: η συνολική περιοχή ενός τύπου οικοτόπου σε μια δεδομένη βιογεωγραφική ή θαλάσσια περιοχή σε εθνικό επίπεδο που θεωρείται η ελάχιστη απαραίτητη για τη διασφάλιση της μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας του τύπου οικοτόπου και των τυπικών ειδών του ή της σύνθεσης τυπικών ειδών του, καθώς και όλων των σημαντικών οικολογικών παραλλαγών αυτού του τύπου οικοτόπου στην περιοχή της φυσικής του κατανομής, και η οποία αποτελείται από την τρέχουσα περιοχή του τύπου οικοτόπου και, εάν αυτή η περιοχή δεν είναι επαρκής για τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του τύπου οικοτόπου και των τυπικών του ειδών ή της σύνθεσης των τυπικών του ειδών, από την πρόσθετη περιοχή που απαιτείται για την επαναφορά του τύπου οικοτόπου· όταν ο σχετικός τύπος οικοτόπου περιλαμβάνεται στον κατάλογο του παραρτήματος I της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ, η εν λόγω επαναφορά συμβάλλει στην επίτευξη ικανοποιητικής κατάστασης διατήρησης για έναν οικότοπο και, στα θαλάσσια οικοσυστήματα, η εν λόγω επαναφορά συμβάλλει στην επίτευξη ή τη διατήρηση καλής περιβαλλοντικής κατάστασης·9)«επαρκής ποιότητα οικοτόπου»: η ποιότητα οικοτόπου ενός είδους που επιτρέπει την κάλυψη των οικολογικών απαιτήσεων ενός είδους σε οποιοδήποτε στάδιο του βιολογικού του κύκλου, έτσι ώστε να διατηρείται σε μακροπρόθεσμη βάση ως βιώσιμο συστατικό του οικοτόπου του στην περιοχή της φυσικής του κατανομής, συμβάλλοντας στην επίτευξη ή τη διατήρηση ικανοποιητικής κατάστασης διατήρησης για ένα είδος που απαριθμείται στα παραρτήματα II, IV ή V της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ και διασφαλίζοντας τους πληθυσμούς ειδών άγριων πτηνών που καλύπτονται από την οδηγία 2009/147/ΕΚ και, επιπλέον, στα θαλάσσια οικοσυστήματα, συμβάλλοντας στην επίτευξη ή τη διατήρηση καλής περιβαλλοντικής κατάστασης·10)«επαρκής ποσότητα οικοτόπου»: η ποσότητα οικοτόπου ενός είδους που επιτρέπει την κάλυψη των οικολογικών απαιτήσεων ενός είδους σε οποιοδήποτε στάδιο του βιολογικού του κύκλου, έτσι ώστε να διατηρείται σε μακροπρόθεσμη βάση ως βιώσιμο συστατικό του οικοτόπου του στην περιοχή φυσικής του κατανομής, συμβάλλοντας στην επίτευξη ή τη διατήρηση ικανοποιητικής κατάστασης διατήρησης για ένα είδος που απαριθμείται στα παραρτήματα II, IV ή V της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ και διασφαλίζοντας τους πληθυσμούς ειδών άγριων πτηνών που καλύπτονται από την οδηγία 2009/147/ΕΚ και, επιπλέον, στα θαλάσσια οικοσυστήματα, συμβάλλοντας στην επίτευξη ή τη διατήρηση καλής περιβαλλοντικής κατάστασης·11) «πολύ κοινός και ευρέως διαδεδομένος τύπος οικοτόπου»: τύπος οικοτόπου που απαντά σε διάφορες βιογεωγραφικές περιοχές της Ένωσης με έκταση που υπερβαίνει τα 10 000 km²·12)«επικονιαστής»: άγριο έντομο που μεταφέρει γύρη από τον ανθήρα ενός φυτού στο στίγμα ενός φυτού, επιτρέποντας τη γονιμοποίηση και την παραγωγή σπόρων·13)«μείωση των πληθυσμών επικονιαστών»: μείωση όσον αφορά το πλήθος ή την ποικιλότητα, ή και τα δύο, των επικονιαστών·14) «αυτόχθονο είδος δένδρου»: είδος δένδρου που απαντάται στην περιοχή της φυσικής, παλαιότερης ή υφιστάμενης κατανομής του και στο δυναμικό διασποράς του, δηλαδή εντός της περιοχής που καταλαμβάνει φυσικά ή θα μπορούσε να καταλάβει χωρίς άμεση ή έμμεση εισαγωγή ή φροντίδα από τον άνθρωπο·15)«τοπική διοικητική μονάδα» ή «LAU»: διοικητική διαίρεση χαμηλού επιπέδου ενός κράτους μέλους, χαμηλότερου από επαρχίας, περιφέρειας ή πολιτείας, που θεσπίσθηκε σύμφωνα με το άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1059/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του ΣυμβουλίουΚανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1059/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Μαΐου 2003, για τη θέσπιση μιας κοινής ονοματολογίας των εδαφικών στατιστικών μονάδων (NUTS) (ΕΕ L 154 της 21.6.2003, σ. 1).·16) «αστικά κέντρα» και «αστικά συμπλέγματα»: εδαφικές μονάδες οι οποίες ταξινομούνται σε πόλεις, κωμοπόλεις και προάστια με χρήση της τυπολογίας βάσει καννάβου, που θεσπίστηκε σύμφωνα με το άρθρο 4β παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1059/2003·17)«πόλεις»: LAU όπου τουλάχιστον το 50 % του πληθυσμού ζει σε ένα ή περισσότερα αστικά κέντρα, υπολογιζόμενο με χρήση του βαθμού αστικοποίησης που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 4β παράγραφος 3 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1059/2003·18)«κωμοπόλεις και προάστια»: LAU όπου λιγότερο από το 50 % του πληθυσμού ζει σε αστικό κέντρο, όμως τουλάχιστον το 50 % του πληθυσμού ζει σε αστικό σύμπλεγμα, υπολογιζόμενο με χρήση του βαθμού αστικοποίησης που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 4β παράγραφος 3 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1059/2003·19) «περιαστικές περιοχές»: περιοχές που εφάπτονται με αστικά κέντρα ή αστικά συμπλέγματα, συμπεριλαμβανομένων τουλάχιστον όλων των περιοχών εντός 1 χιλιομέτρου από τα εξωτερικά όρια των εν λόγω αστικών κέντρων ή αστικών συμπλεγμάτων, και βρίσκονται στην ίδια πόλη ή στην ίδια κωμόπολη και προάστιο με τα εν λόγω αστικά κέντρα ή αστικά συμπλέγματα·20)«αστικός χώρος πρασίνου»: η συνολική περιοχή δένδρων, θάμνων, χαμόδενδρων, μόνιμης ποώδους βλάστησης, λειχήνων και βρύων, μικρών λιμνών και υδάτινων διαδρομών που βρίσκονται εντός πόλεων ή κωμοπόλεων και προαστίων και υπολογίζεται με βάση τα δεδομένα τα οποία παρέχονται από την υπηρεσία παρακολούθησης ξηράς του Copernicus μέσω της συνιστώσας Copernicus του διαστημικού προγράμματος της ΕΕ, που συστάθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) 2021/696 , και, εφόσον είναι διαθέσιμα για το σχετικό κράτος μέλος, άλλα κατάλληλα συμπληρωματικά δεδομένα που παρέχονται από το εν λόγω κράτος μέλος·21)«αστική συγκόμωση»: η συνολική περιοχή δενδροκάλυψης εντός πόλεων και κωμοπόλεων και προαστίων που υπολογίζεται με βάση τα δεδομένα πυκνότητας δενδροκάλυψης τα οποία παρέχονται από την υπηρεσία παρακολούθησης ξηράς του Copernicus μέσω της συνιστώσας Copernicus του διαστημικού προγράμματος της ΕΕ, που συστάθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) 2021/696, και, εφόσον είναι διαθέσιμα για το σχετικό κράτος μέλος, άλλα κατάλληλα συμπληρωματικά δεδομένα που παρέχονται από το εν λόγω κράτος μέλος·22) «ποταμός ελεύθερης ροής»: ποταμός ή τμήμα ποταμού του οποίου η διαμήκης, πλευρική και κατακόρυφη συνδεσιμότητα δεν παρεμποδίζεται από τεχνητές δομές που σχηματίζουν φραγμό και του οποίου οι φυσικές λειτουργίες παραμένουν σε μεγάλο βαθμό ανεπηρέαστες·23) «επανύγρανση τυρφώνα»: η διαδικασία μετατροπής αποστραγγισμένου εδάφους τυρφώνα σε υγρό έδαφος τυρφώνα·24)«περιοχή επιτάχυνσης για ανανεώσιμες πηγές ενέργειας»: περιοχή επιτάχυνσης των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 9α) της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ IIΣΤΟΧΟΙ ΚΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ

Άρθρο 4Αποκατάσταση χερσαίων και παράκτιων οικοσυστημάτων και οικοσυστημάτων γλυκών υδάτων1.Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τα μέτρα αποκατάστασης που είναι απαραίτητα για τη βελτίωση και επαναφορά σε καλή κατάσταση των περιοχών τύπων οικοτόπων που απαριθμούνται στο παράρτημα I και δεν βρίσκονται σε καλή κατάσταση. Τέτοιου είδους μέτρα αποκατάστασης εφαρμόζονται:α) έως το 2030 στο 30 % τουλάχιστον της συνολικής περιοχής όλων των τύπων οικοτόπων που περιλαμβάνονται στο παράρτημα I η οποία δεν βρίσκεται σε καλή κατάσταση, όπως αποτυπώνεται ποσοτικά στο εθνικό σχέδιο αποκατάστασης που αναφέρεται στο άρθρο 15·β) έως το 2040 στο 60 % τουλάχιστον, και έως το 2050 στο 90 % τουλάχιστον της περιοχής κάθε ομάδας τύπων οικοτόπων που παρατίθεται στο παράρτημα I, η οποία δεν βρίσκεται σε καλή κατάσταση, όπως αποτυπώνεται ποσοτικά στο εθνικό σχέδιο αποκατάστασης που αναφέρεται στο άρθρο 15.Για τους σκοπούς της παρούσας παραγράφου, τα κράτη μέλη δίνουν προτεραιότητα, κατά περίπτωση, έως το 2030 σε μέτρα αποκατάστασης σε περιοχές που βρίσκονται σε τόπους Natura 2000.2.Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο, στοιχεία α) και β), τα κράτη μέλη μπορούν, σε δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις και για τους σκοπούς της εν λόγω παραγράφου και εφόσον πληρούται η προϋπόθεση που ορίζεται στο τρίτο εδάφιο, να εξαιρούν από τη σχετική ομάδα τύπων οικοτόπων πολύ κοινούς και ευρέως διαδεδομένους τύπους οικοτόπων που καλύπτουν πάνω από το 3 % του ευρωπαϊκού εδάφους τους.Όταν ένα κράτος μέλος εφαρμόζει την παρέκκλιση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο, το κράτος μέλος θεσπίζει μέτρα αποκατάστασης:α)έως το 2050 σε περιοχή που αντιπροσωπεύει τουλάχιστον το 80 % της περιοχής που δεν βρίσκεται σε καλή κατάσταση για καθέναν από τους εν λόγω τύπους οικοτόπων·β)έως το 2030 για τουλάχιστον το ένα τρίτο του ποσοστού που αναφέρεται στο στοιχείο α)· καιγ)έως το 2040 τουλάχιστον στα δύο τρίτα του ποσοστού που αναφέρεται στο στοιχείο α).Η παρέκκλιση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο εφαρμόζεται μόνον εάν διασφαλίζεται ότι το ποσοστό που αναφέρεται στο στοιχείο α) του δεύτερου εδαφίου δεν εμποδίζει την επίτευξη ή τη διατήρηση της ικανοποιητικής κατάστασης διατήρησης για καθέναν από τους εν λόγω τύπους οικοτόπων σε εθνικό βιογεωγραφικό επίπεδο.3. Κατά την εφαρμογή από ένα κράτος μέλος της παρέκκλισης της παραγράφου 2, η υποχρέωση που ορίζεται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο α) ισχύει για τη συνολική περιοχή όλων των υπόλοιπων τύπων οικοτόπων που παρατίθενται στο παράρτημα I και η οποία δεν βρίσκεται σε καλή κατάσταση, και η υποχρέωση που ορίζεται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο β) ισχύει για τις υπόλοιπες περιοχές των σχετικών ομάδων τύπων οικοτόπων που παρατίθενται στο παράρτημα I και οι οποίες δεν βρίσκονται σε καλή κατάσταση.4.Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τα μέτρα αποκατάστασης που είναι απαραίτητα για την επαναφορά των τύπων οικοτόπων που παρατίθενται στο παράρτημα I σε περιοχές που δεν εμφανίζονται αυτοί οι τύποι οικοτόπων με σκοπό την επίτευξη της ικανοποιητικής περιοχής αναφοράς για τους εν λόγω τύπους οικοτόπων. Τα μέτρα αυτά εφαρμόζονται σε περιοχές που καταλαμβάνουν τουλάχιστον το 30 % της πρόσθετης επιφάνειας που απαιτείται για την επίτευξη της συνολικής ικανοποιητικής περιοχής αναφοράς για κάθε ομάδα τύπων οικοτόπων που παρατίθεται στο παράρτημα I, όπως αποτυπώνεται ποσοτικά στο εθνικό σχέδιο αποκατάστασης που αναφέρεται στο άρθρο 15, έως το 2030, σε περιοχές που καταλαμβάνουν τουλάχιστον το 60 % της εν λόγω επιφάνειας έως το 2040 και το 100 % της εν λόγω επιφάνειας έως το 2050.5.Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 4 του παρόντος άρθρου, εάν ένα κράτος μέλος θεωρεί ότι δεν είναι δυνατόν να εφαρμοστούν έως το 2050 τα απαιτούμενα μέτρα αποκατάστασης για την επίτευξη της ικανοποιητικής περιοχής αναφοράς για συγκεκριμένο τύπο οικοτόπου στο 100 % της επιφάνειας, το οικείο κράτος μέλος μπορεί να ορίσει χαμηλότερο ποσοστό σε επίπεδο μεταξύ 90 % και 100 % στο εθνικό του σχέδιο αποκατάστασης, όπως αναφέρεται στο άρθρο 15, και να παράσχει επαρκή αιτιολόγηση. Στην περίπτωση αυτή, το κράτος μέλος θεσπίζει τα σταδιακά μέτρα αποκατάστασης που απαιτούνται για την επίτευξη του εν λόγω χαμηλότερου ποσοστού έως το 2050. Έως το 2030, τα εν λόγω μέτρα αποκατάστασης οφείλουν να καλύπτουν τουλάχιστον το 30 % της πρόσθετης επιφάνειας που απαιτείται για την επίτευξη του εν λόγω χαμηλότερου ποσοστού έως το 2050, και έως το 2040 οφείλουν να καλύπτουν τουλάχιστον το 60 % της πρόσθετης επιφάνειας που απαιτείται για την επίτευξη του εν λόγω χαμηλότερου ποσοστού έως το 2050.6. Σε περίπτωση που κράτος μέλος εφαρμόσει την παρέκκλιση σύμφωνα με την παράγραφο 5 σε συγκεκριμένους τύπους οικοτόπων, η υποχρέωση που ορίζεται στην παράγραφο 4 ισχύει για τους υπόλοιπους τύπους οικοτόπων που αποτελούν μέρος των ομάδων τύπων οικοτόπων που παρατίθενται στο παράρτημα I στις οποίες ανήκουν οι εν λόγω συγκεκριμένοι τύποι οικοτόπων.7.Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τα μέτρα αποκατάστασης για τους χερσαίους και παράκτιους οικοτόπους και τους οικοτόπους γλυκών υδάτων των ειδών που παρατίθενται στα παραρτήματα II, IV και V της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ και για τους χερσαίους και παράκτιους οικοτόπους και τους οικοτόπους γλυκών υδάτων άγριων πτηνών που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2009/147/ΕΚ που είναι, επιπροσθέτως των μέτρων αποκατάστασης που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 4 του παρόντος άρθρου, απαραίτητα για τη βελτίωση της ποιότητας και της ποσότητας των εν λόγω οικοτόπων, μεταξύ άλλων με την επαναφορά τους, καθώς και για την ενίσχυση της συνδεσιμότητας, έως ότου επιτευχθεί επαρκής ποιότητα και ποσότητα των εν λόγω οικοτόπων.8.Ο καθορισμός των καταλληλότερων περιοχών για μέτρα αποκατάστασης σύμφωνα με τις παραγράφους 1, 4 και 7 του παρόντος άρθρου βασίζεται στις βέλτιστες διαθέσιμες γνώσεις και στα πλέον πρόσφατα επιστημονικά στοιχεία για την κατάσταση των τύπων οικοτόπων οι οποίοι παρατίθενται στο παράρτημα I του παρόντος κανονισμού, που μετράται με βάση τη δομή και τις λειτουργίες που είναι απαραίτητες για τη μακροχρόνια συντήρησή τους, συμπεριλαμβανομένων των τυπικών ειδών τους, όπως αναφέρονται στο άρθρο 1 στοιχείο ε) της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ, καθώς και για την ποιότητα και ποσότητα των οικοτόπων ειδών που αναφέρονται στην παράγραφο 7 του παρόντος άρθρου, με χρήση των πληροφοριών που υποβάλλονται δυνάμει του άρθρου 17 της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ και του άρθρου 12 της οδηγίας 2009/147/ΕΚ και, εφόσον συντρέχει περίπτωση, λαμβάνοντας υπόψη την ποικιλομορφία των καταστάσεων στις διάφορες περιφέρειες, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 14 παράγραφος 15 στοιχείο γ) του παρόντος κανονισμού.9. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν, το αργότερο έως το 2030, ότι η κατάσταση των τύπων οικοτόπων είναι γνωστή για τουλάχιστον το 90 % της περιοχής που κατανέμεται σε όλους τους τύπους οικοτόπων που παρατίθενται στο παράρτημα I και ότι έως το 2040 είναι γνωστή η κατάσταση όλων των περιοχών τύπων οικοτόπων που παρατίθενται στο παράρτημα Ι.10.Τα μέτρα αποκατάστασης που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 4 λαμβάνουν υπόψη την ανάγκη για βελτιωμένη συνδεσιμότητα μεταξύ των τύπων οικοτόπων που παρατίθενται στο παράρτημα I και λαμβάνουν υπόψη τις οικολογικές απαιτήσεις των ειδών που αναφέρονται στην παράγραφο 7 και απαντούν σε αυτούς τους τύπους οικοτόπων.11.Τα κράτη μέλη θεσπίζουν μέτρα με στόχο να διασφαλίζεται ότι οι περιοχές που υπόκεινται σε μέτρα αποκατάστασης σύμφωνα με τις παραγράφους 1, 4 και 7 παρουσιάζουν συνεχή βελτίωση της κατάστασης των τύπων οικοτόπων που παρατίθενται στο παράρτημα I έως ότου επιτευχθεί καλή κατάσταση, καθώς και συνεχή βελτίωση της ποιότητας των οικοτόπων των ειδών που αναφέρονται στην παράγραφο 7, έως ότου επιτευχθεί επαρκής ποιότητα των εν λόγω οικοτόπων.Με επιφύλαξη της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ, τα κράτη μέλη θεσπίζουν μέτρα με στόχο να διασφαλίζεται ότι δεν υποβαθμίζονται σημαντικά περιοχές στις οποίες έχει επιτευχθεί καλή κατάσταση και επαρκής ποιότητα των οικοτόπων των ειδών.12.Με επιφύλαξη της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ, τα κράτη μέλη, έως την ημερομηνία δημοσίευσης των εθνικών τους σχεδίων αποκατάστασης σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 6 του παρόντος κανονισμού, επιχειρούν να θεσπίσουν τα μέτρα που απαιτούνται για την πρόληψη σημαντικής υποβάθμισης περιοχών όπου υπάρχουν οι τύποι οικοτόπων που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι του παρόντος κανονισμού και βρίσκονται σε καλή κατάσταση, ή μέτρα που απαιτούνται για την επίτευξη των στόχων αποκατάστασης που ορίζονται στην παράγραφο 17 του παρόντος άρθρου.13. Όσον αφορά τις παραγράφους 11 και 12 του παρόντος άρθρου, εκτός των τόπων Natura 2000, τα κράτη μέλη μπορούν, ελλείψει εναλλακτικών λύσεων, να εφαρμόζουν τις απαιτήσεις μη υποβάθμισης που ορίζονται στις εν λόγω παραγράφους στο επίπεδο κάθε βιογεωγραφικής περιοχής της επικρατείας τους για κάθε τύπο οικοτόπου και κάθε οικότοπο ειδών, υπό την προϋπόθεση ότι το οικείο κράτος μέλος κοινοποιεί στην Επιτροπή την πρόθεσή του να εφαρμόσει την παρούσα παράγραφο έως ... [έξι μήνες από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού] και πληροί τις υποχρεώσεις που ορίζονται στο άρθρο 15 παράγραφος 3 στοιχείο ζ), στο άρθρο 20 παράγραφος 1 στοιχείο ι), στο άρθρο 21 παράγραφος 1 και στο άρθρο 21 παράγραφος 2 στοιχείο β).14.Εκτός των τόπων Natura 2000, η υποχρέωση που ορίζεται στην παράγραφο 11 δεν ισχύει για την υποβάθμιση που προκαλείται από:α)ανωτέρα βία συμπεριλαμβανομένων των φυσικών καταστροφών·β)αναπόφευκτους μετασχηματισμούς οικοτόπων που προκαλούνται άμεσα από την κλιματική αλλαγή· ▌γ)σχέδιο ή έργο υπέρτερου δημόσιου συμφέροντος, που θα καθοριστεί κατά περίπτωση και για το οποίο δεν υπάρχουν λιγότερο επιζήμιες εναλλακτικές λύσεις· ήδ) ενέργεια ή παράλειψη τρίτων χωρών για την οποία το οικείο κράτος μέλος δεν είναι υπεύθυνο.15. Εκτός των τόπων Natura 2000, η υποχρέωση που ορίζεται στην παράγραφο 12 δεν ισχύει για την υποβάθμιση που προκαλείται από:α) ανωτέρα βία συμπεριλαμβανομένων των φυσικών καταστροφών·β) αναπόφευκτους μετασχηματισμούς οικοτόπων που προκαλούνται άμεσα από την κλιματική αλλαγή·γ) σχέδια ή έργα υπέρτερου δημόσιου συμφέροντος για τα οποία δεν υπάρχουν λιγότερο επιζήμιες εναλλακτικές λύσεις· ήδ) ενέργεια ή παράλειψη τρίτων χωρών για την οποία το οικείο κράτος μέλος δεν είναι υπεύθυνο.16.Εντός των τόπων Natura 2000, η μη εκπλήρωση της υποχρέωσης που ορίζεται στις παραγράφους 11 και 12 δικαιολογείται εάν προκαλείται από:α)ανωτέρα βία συμπεριλαμβανομένων των φυσικών καταστροφών·β)αναπόφευκτους μετασχηματισμούς οικοτόπων που προκαλούνται άμεσα από την κλιματική αλλαγή· ήγ)σχέδιο ή έργο που έχει εγκριθεί σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 4 της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ.17.Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι σημειώνεται:α)αύξηση της περιοχής σε καλή κατάσταση για τους τύπους οικοτόπων που παρατίθενται στο παράρτημα I έως ότου τουλάχιστον το 90 % να βρίσκεται σε καλή κατάσταση και έως ότου επιτευχθεί η ικανοποιητική περιοχή αναφοράς για κάθε τύπο οικοτόπου σε κάθε βιογεωγραφική περιοχή του οικείου κράτους μέλους·β)αυξανόμενη τάση προς την κατεύθυνση της επαρκούς ποιότητας και ποσότητας των χερσαίων και παράκτιων οικοτόπων και των οικοτόπων γλυκών υδάτων των ειδών που απαριθμούνται στα παραρτήματα II, IV και V της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ και των ειδών που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2009/147/ΕΚ.

Άρθρο 5Αποκατάσταση θαλάσσιων οικοσυστημάτων1.Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τα μέτρα αποκατάστασης που είναι απαραίτητα για τη βελτίωση και επαναφορά σε καλή κατάσταση των περιοχών τύπων οικοτόπων που παρατίθενται στο παράρτημα II και δεν βρίσκονται σε καλή κατάσταση. Τέτοιου είδους μέτρα εφαρμόζονται:α) έως το 2030, στο 30 % τουλάχιστον της συνολικής περιοχής των ομάδων 1 έως 6 των τύπων οικοτόπων που περιλαμβάνονται στο παράρτημα ΙI η οποία δεν βρίσκεται σε καλή κατάσταση, όπως αποτυπώνεται ποσοτικά στο εθνικό σχέδιο αποκατάστασης που αναφέρεται στο άρθρο 15·β) έως το 2040,στο 60 % τουλάχιστον, και έως το 2050 στο 90 % τουλάχιστον της περιοχής κάθε μίας από τις ομάδες 1 έως 6 των τύπων οικοτόπων που παρατίθενται στο παράρτημα IΙ, η οποία δεν βρίσκεται σε καλή κατάσταση, όπως αποτυπώνεται ποσοτικά στο εθνικό σχέδιο αποκατάστασης που αναφέρεται στο άρθρο 15·γ) έως το 2040, τουλάχιστον στα δύο τρίτα του ποσοστού που αναφέρεται στο στοιχείο δ) της παρούσης παραγράφου, της περιοχής της ομάδας 7 των τύπων οικοτόπων που παρατίθενται στο παράρτημα ΙI, η οποία δεν βρίσκεται σε καλή κατάσταση, όπως αποτυπώνεται ποσοτικά στο εθνικό σχέδιο αποκατάστασης που αναφέρεται στο άρθρο 15· καιδ) έως το 2050, σε περιοχή που αντιστοιχεί σε ποσοστό το οποίο καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 3 της περιοχής της ομάδας 7 των τύπων οικοτόπων που περιλαμβάνονται στο παράρτημα ΙI η οποία δεν βρίσκεται σε καλή κατάσταση, όπως αποτυπώνεται ποσοτικά στο εθνικό σχέδιο αποκατάστασης που αναφέρεται στο άρθρο 15.Το ποσοστό που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο του στοιχείου δ) του παρόντος άρθρου καθορίζεται έτσι ώστε να μην εμποδίζει την επίτευξη ή τη διατήρηση της καλής περιβαλλοντικής κατάστασης, όπως ορίζεται δυνάμει του άρθρου 9 παράγραφος 1 της οδηγίας 2008/56/ΕΚ.2.Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τα μέτρα αποκατάστασης που είναι απαραίτητα για την επαναφορά των τύπων οικοτόπων στις ομάδες 1 έως 6 που παρατίθενται στο παράρτημα II σε περιοχές που δεν εμφανίζονται αυτοί οι τύποι οικοτόπων με σκοπό την επίτευξη της ικανοποιητικής περιοχής αναφοράς για τους εν λόγω τύπους οικοτόπων. Τα μέτρα αυτά εφαρμόζονται σε περιοχές που αντιπροσωπεύουν τουλάχιστον το 30 % της πρόσθετης επιφάνειας που απαιτείται για την επίτευξη της ικανοποιητικής περιοχής αναφοράς για κάθε ομάδα τύπων οικοτόπων, όπως αποτυπώνεται ποσοτικά στο εθνικό σχέδιο αποκατάστασης που αναφέρεται στο άρθρο 15, έως το 2030, σε περιοχές που καταλαμβάνουν τουλάχιστον το 60 % της εν λόγω επιφάνειας έως το 2040 και το 100 % της εν λόγω επιφάνειας έως το 2050.3. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου, εάν ένα κράτος μέλος θεωρεί ότι δεν είναι δυνατόν να εφαρμοστούν έως το 2050 τα απαιτούμενα μέτρα για την επίτευξη της ικανοποιητικής περιοχής αναφοράς για συγκεκριμένο τύπο οικοτόπου στο 100 % της επιφάνειας, το οικείο κράτος μέλος μπορεί να ορίσει χαμηλότερο ποσοστό σε επίπεδο μεταξύ 90 % και 100 % στο εθνικό του σχέδιο αποκατάστασης, όπως αναφέρεται στο άρθρο 15, και να παράσχει επαρκή αιτιολόγηση. Στην περίπτωση αυτή, το κράτος μέλος θεσπίζει τα σταδιακά μέτρα αποκατάστασης που απαιτούνται για την επίτευξη του εν λόγω χαμηλότερου ποσοστού έως το 2050. Έως το 2030, τα εν λόγω μέτρα αποκατάστασης καλύπτουν τουλάχιστον το 30 % της πρόσθετης επιφάνειας που απαιτείται για την επίτευξη του εν λόγω χαμηλότερου ποσοστού έως το 2050, και έως το 2040 καλύπτουν τουλάχιστον το 60 % της πρόσθετης επιφάνειας που απαιτείται για την επίτευξη του χαμηλότερου αυτού ποσοστού έως το 2050.4. Σε περίπτωση που κράτος μέλος εφαρμόσει την παρέκκλιση σύμφωνα με την παράγραφο 3 σε συγκεκριμένους τύπους οικοτόπων, η υποχρέωση που ορίζεται στην παράγραφο 2 ισχύει για την υπόλοιπη πρόσθετη επιφάνεια που είναι αναγκαία ώστε να επιτευχθεί η ικανοποιητική περιοχή αναφοράς για κάθε ομάδα τύπων οικοτόπων που παρατίθεται στο παράρτημα ΙI στους οποίους ανήκουν οι εν λόγω συγκεκριμένοι τύποι οικοτόπων.5.Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τα μέτρα αποκατάστασης για τους θαλάσσιους οικοτόπους των ειδών που παρατίθενται στο παράρτημα III του παρόντος κανονισμού και στα παραρτήματα II, IV και V της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ και για τους θαλάσσιους οικοτόπους άγριων πτηνών που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2009/147/ΕΚ τα οποία είναι, επιπροσθέτως των μέτρων αποκατάστασης που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 του παρόντος άρθρου, απαραίτητα για να βελτιωθεί η ποιότητα και η ποσότητα των εν λόγω οικοτόπων, μεταξύ άλλων με την επαναφορά τους, καθώς και να ενισχυθεί η συνδεσιμότητα, έως ότου επιτευχθεί επαρκής ποιότητα και ποσότητα των εν λόγω οικοτόπων.6.Ο καθορισμός των καταλληλότερων περιοχών για μέτρα αποκατάστασης σύμφωνα με τις παραγράφους 1, 2 και 5 του παρόντος άρθρου βασίζεται στις βέλτιστες διαθέσιμες γνώσεις και στην πλέον πρόσφατη τεχνική και επιστημονική πρόοδο για τον καθορισμό της κατάστασης των τύπων οικοτόπων οι οποίοι παρατίθενται στο παράρτημα II του παρόντος κανονισμού, ▌ καθώς και της ποιότητας και της ποσότητας των οικοτόπων των ειδών που αναφέρονται στην παράγραφο 5 του παρόντος άρθρου, με χρήση των πληροφοριών που υποβάλλονται δυνάμει του άρθρου 17 της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ, του άρθρου 12 της οδηγίας 2009/147/ΕΚ και του άρθρου 17 της οδηγίας 2008/56/ΕΚ.7. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι η κατάσταση είναι γνωστή για τις ακόλουθες περιοχές:α)έως το 2030, για τουλάχιστον το 50 % της περιοχής που κατανέμεται σε όλους τους τύπους οικοτόπων στις ομάδες 1 έως 6 που παρατίθενται στο παράρτημα II·β)έως το 2040, για όλες τις περιοχές των τύπων οικοτόπων στις ομάδες 1 έως 6 των τύπων οικοτόπων που παρατίθενται στο παράρτημα II·γ)έως το 2040, για τουλάχιστον το 50 % της περιοχής που κατανέμεται σε όλους τους τύπους οικοτόπων στην ομάδα 7 των τύπων οικοτόπων που παρατίθενται στο παράρτημα II·δ)έως το 2050, για όλες τις περιοχές των τύπων οικοτόπων στην ομάδα 7 των τύπων οικοτόπων που παρατίθενται στο παράρτημα II.8.Τα μέτρα αποκατάστασης που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 εξετάζουν την ανάγκη για βελτιωμένη οικολογική συνοχή και συνδεσιμότητα μεταξύ των τύπων οικοτόπων που παρατίθενται στο παράρτημα II και λαμβάνουν υπόψη τις οικολογικές απαιτήσεις των ειδών που αναφέρονται στην παράγραφο 5 και απαντούν σε αυτούς τους τύπους οικοτόπων.9.Τα κράτη μέλη θεσπίζουν μέτρα με στόχο να διασφαλίζεται ότι οι περιοχές που υπόκεινται σε μέτρα αποκατάστασης σύμφωνα με τις παραγράφους 1, 2 και 5 παρουσιάζουν συνεχή βελτίωση της κατάστασης των τύπων οικοτόπων που παρατίθενται στο παράρτημα IΙ έως ότου επιτευχθεί καλή κατάσταση, καθώς και συνεχή βελτίωση της ποιότητας των οικοτόπων των ειδών που αναφέρονται στην παράγραφο 5, έως ότου επιτευχθεί επαρκής ποιότητα των εν λόγω οικοτόπων.Με επιφύλαξη της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ, τα κράτη μέλη θεσπίζουν μέτρα με στόχο να διασφαλίζεται ότι δεν υποβαθμίζονται σημαντικά περιοχές στις οποίες έχει επιτευχθεί καλή κατάσταση και επαρκής ποιότητα των οικοτόπων των ειδών.10.Με επιφύλαξη της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ, τα κράτη μέλη, έως την ημερομηνία δημοσίευσης των εθνικών τους σχεδίων αποκατάστασης σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 6 του παρόντος κανονισμού, επιχειρούν να θεσπίσουν τα μέτρα που απαιτούνται για την πρόληψη σημαντικής υποβάθμισης περιοχών όπου υπάρχουν οι τύποι οικοτόπων που απαριθμούνται στο παράρτημα ΙI του παρόντος κανονισμού και βρίσκονται σε καλή κατάσταση, ή μέτρα που απαιτούνται για την επίτευξη των στόχων αποκατάστασης που ορίζονται στην παράγραφο 14 του παρόντος άρθρου.11.Εκτός των τόπων Natura 2000, η υποχρέωση που ορίζεται στην παράγραφο 9 δεν ισχύει για την υποβάθμιση που προκαλείται από:α)ανωτέρα βία συμπεριλαμβανομένων των φυσικών καταστροφών·β)αναπόφευκτους μετασχηματισμούς οικοτόπων που προκαλούνται άμεσα από την κλιματική αλλαγή· ▌γ)σχέδιο ή έργο υπέρτερου δημόσιου συμφέροντος, που θα καθοριστεί κατά περίπτωση και για το οποίο δεν υπάρχουν λιγότερο επιζήμιες εναλλακτικές λύσεις· ήδ) ενέργεια ή παράλειψη τρίτων χωρών για την οποία το οικείο κράτος μέλος δεν είναι υπεύθυνο.12. Εκτός των τόπων Natura 2000, η υποχρέωση που ορίζεται στην παράγραφο 10 δεν ισχύει για την υποβάθμιση που προκαλείται από:α) ανωτέρα βία συμπεριλαμβανομένων των φυσικών καταστροφών·β) αναπόφευκτους μετασχηματισμούς οικοτόπων που προκαλούνται άμεσα από την κλιματική αλλαγή·γ) σχέδια ή έργα υπέρτερου δημόσιου συμφέροντος για τα οποία δεν υπάρχουν λιγότερο επιζήμιες εναλλακτικές λύσεις· ήδ) ενέργεια ή παράλειψη τρίτων χωρών για την οποία το οικείο κράτος μέλος δεν είναι υπεύθυνο.13.Εντός των τόπων Natura 2000, η μη εκπλήρωση των υποχρεώσεων που ορίζονται στις παραγράφους 9 και 10 δικαιολογείται εάν προκαλείται από:α)ανωτέρα βία συμπεριλαμβανομένων των φυσικών καταστροφών·β)αναπόφευκτους μετασχηματισμούς οικοτόπων που προκαλούνται άμεσα από την κλιματική αλλαγή· ήγ)σχέδιο ή έργο που έχει εγκριθεί σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 4 της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ.14.Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι σημειώνεται:α)αύξηση της περιοχής σε καλή κατάσταση για τους τύπους οικοτόπων των ομάδων 1 έως 6 των τύπων οικοτόπωντου παραρτήματος ΙI έως ότου τουλάχιστον το 90 % να βρίσκεται σε καλή κατάσταση και έως ότου επιτευχθεί η ικανοποιητική περιοχή αναφοράς για κάθε τύπο οικοτόπου σε κάθε βιογεωγραφική περιοχή του οικείου κράτους μέλους·β) αύξηση της περιοχής οικοτόπων σε καλή κατάσταση για τους τύπους οικοτόπων που περιλαμβάνονται στην ομάδα 7 των τύπων οικοτόπων του παραρτήματος ΙI έως ότου τουλάχιστον το ποσοστό που αναφέρεται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο δ) να βρίσκεται σε καλή κατάσταση και έως ότου επιτευχθεί η ικανοποιητική περιοχή αναφοράς για κάθε τύπο οικοτόπου σε κάθε βιογεωγραφική περιοχή του οικείου κράτους μέλους·γ)αυξητική τάση προς την κατεύθυνση της επαρκούς ποιότητας και ποσότητας των θαλάσσιων οικοτόπων των ειδών που παρατίθενται στο παράρτημα III του παρόντος κανονισμού και στα παραρτήματα II, IV και V της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ και των ειδών που καλύπτονται από την οδηγία 2009/147/ΕΚ.

Άρθρο 6Ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές1.Για τους σκοπούς του άρθρου 4 παράγραφοι 14 και 15 και του άρθρου 5 παράγραφοι 11 και 12, ο σχεδιασμός, η κατασκευή και η λειτουργία εγκαταστάσεων παραγωγής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, καθώς και η σύνδεσή τους με το δίκτυο, το ίδιο το σχετικό δίκτυο και οι μονάδες αποθήκευσης θεωρείται ότι εξυπηρετούν υπέρτερο δημόσιο συμφέρον. Τα κράτη μέλη μπορούν να τα απαλλάσσουν από την απαίτηση να μην υπάρχουν λιγότερο επιζήμιες εναλλακτικές λύσεις δυνάμει του άρθρου 4 παράγραφοι 14 και 15 και του άρθρου 5 παράγραφοι 11 και 12, υπό τον όρο ότι:α)έχει διενεργηθεί στρατηγική περιβαλλοντική εκτίμηση σύμφωνα με τους όρους που καθορίζονται στην οδηγία 2001/42/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του ΣυμβουλίουΟδηγία 2001/42/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 2001, σχετικά με την εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων και προγραμμάτων (ΕΕ L 197 της 21.7.2001, σ. 30).· ήβ)έχουν υποβληθεί σε εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων σύμφωνα με τους όρους που καθορίζονται στην οδηγία 2011/92/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του ΣυμβουλίουΟδηγία 2011/92/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2011, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημόσιων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον (ΕΕ L 26 της 28.1.2012, σ. 1)..2.Τα κράτη μέλη μπορούν να περιορίζουν, σε δεόντως αιτιολογημένες και ειδικές περιστάσεις, την εφαρμογή της παραγράφου 1 σε ορισμένα τμήματα της επικράτειάς τους, καθώς και σε ορισμένους τύπους τεχνολογιών ή σε έργα με ορισμένα τεχνικά χαρακτηριστικά σύμφωνα με τις προτεραιότητες που καθορίζονται στα ενοποιημένα εθνικά τους σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα κατά τα οριζόμενα στον κανονισμό (ΕΕ) 2018/1999.Εάν τα κράτη μέλη εφαρμόζουν περιορισμούς σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο, ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με τους εν λόγω περιορισμούς και τους αιτιολογούν.

Άρθρο 7Εθνική άμυνα1. Κατά τη θέσπιση μέτρων αποκατάστασης για τους σκοπούς του άρθρου 4 παράγραφος 1, 4 ή 7, ή του άρθρου 5 παράγραφος 1, 2 ή 5, τα κράτη μέλη μπορούν να εξαιρούν περιοχές που χρησιμοποιούνται για δραστηριότητες που εξυπηρετούν αποκλειστικά σκοπούς εθνικής άμυνας, εάν τα μέτρα αυτά θεωρείται ότι δεν είναι συμβατά με τη συνεχιζόμενη χρήση των εν λόγω περιοχών για στρατιωτικούς σκοπούς.2. Για τους σκοπούς του άρθρου 4 παράγραφοι 14 και 15 και του άρθρου 5 παράγραφοι 11 και 12, τα κράτη μέλη μπορούν να ορίζουν ότι σχέδια και τα έργα που προορίζονται αποκλειστικά για την εθνική άμυνα θεωρούνται ότι εξυπηρετούν υπέρτερο δημόσιο συμφέρον.Για τους σκοπούς του άρθρου 4 παράγραφοι 14 και 15 και του άρθρου 5 παράγραφοι 11 και 12, τα κράτη μέλη μπορούν επίσης να εξαιρούν τα εν λόγω σχέδια και έργα που προορίζονται αποκλειστικά για την εθνική άμυνα από την απαίτηση να αποδεικνύουν ότι δεν υπάρχουν λιγότερο επιζήμιες εναλλακτικές λύσεις. Ωστόσο, όταν ένα κράτος μέλος εφαρμόζει αυτή την εξαίρεση οφείλει να θεσπίζει μέτρα, στον βαθμό που αυτό είναι εύλογο και εφικτό, με στόχο τον μετριασμό των επιπτώσεων των εν λόγω σχεδίων και έργων στους τύπους οικοτόπων.

Άρθρο 8Αποκατάσταση αστικών οικοσυστημάτων1.Τα κράτη μέλη οφείλουν να έχουν διασφαλίσει μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2030 ότι δεν υπάρχει καθαρή απώλεια στη συνολική εθνική περιοχή αστικού χώρου πρασίνου και αστικής συγκόμωσης σε περιοχές αστικών οικοσυστημάτων, που προσδιορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 4, σε σύγκριση με το [έτος έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού]. Για τους σκοπούς της παρούσης παραγράφου, τα κράτη μέλη μπορούν να εξαιρούν από τις εν λόγω συνολικές εθνικές περιοχές τις περιοχές αστικών οικοσυστημάτων όπου το μερίδιο του αστικού χώρου πρασίνου στα αστικά κέντρα και τα αστικά συμπλέγματα υπερβαίνει το 45 % και το μερίδιο της αστικής συγκόμωσης υπερβαίνει το 10 %.2.Από 1ης Ιανουαρίου 2031, τα κράτη μέλη επιτυγχάνουν αυξητική τάση στη συνολική εθνική περιοχή αστικού χώρου πρασίνου, μεταξύ άλλων μέσω της ενσωμάτωσης αστικού χώρου πρασίνου σε κτίρια και υποδομές, σε περιοχές αστικών οικοσυστημάτων, που καθορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 4, η οποία μετράται ανά εξαετία από την 1η Ιανουαρίου 2031, έως ότου επιτευχθεί ένα ικανοποιητικό επίπεδο όπως ορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 5. 3. Τα κράτη μέλη επιτυγχάνουν σε κάθε περιοχή αστικού οικοσυστήματος, που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 4, αυξητική τάση της αστικής συγκόμωσης, η οποία μετράται ανά εξαετία από την 1η Ιανουαρίου 2031, έως ότου επιτευχθεί το ικανοποιητικό επίπεδο που προσδιορίζεται όπως ορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 5.

Άρθρο 9Αποκατάσταση της φυσικής συνδεσιμότητας των ποταμών και των φυσικών λειτουργιών των σχετικών πλημμυρικών περιοχών1.Τα κράτη μέλη προβαίνουν σε απογραφή των τεχνητών φραγμών στη ▌ συνδεσιμότητα των επιφανειακών υδάτων και, λαμβάνοντας υπόψη τις κοινωνικοοικονομικές λειτουργίες τους, εντοπίζουν τους φραγμούς που πρέπει να απομακρυνθούν ώστε να συμβάλουν στην επίτευξη των στόχων αποκατάστασης που ορίζονται στο άρθρο 4 του παρόντος κανονισμού και του στόχου αποκατάστασης τουλάχιστον 25 000 χλμ. ποταμών σε ποταμούς ελεύθερης ροής στην Ένωση έως το 2030, με την επιφύλαξη της οδηγίας 2000/60/ΕΚ, ιδίως του άρθρου 4 παράγραφοι 3, 5 και 7, και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1315/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του ΣυμβουλίουΚανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1315/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2013, περί των προσανατολισμών της Ένωσης για την ανάπτυξη του διευρωπαϊκού δικτύου μεταφορών και για την κατάργηση της απόφασης αριθ. 661/2010/EE (ΕΕ L 348 της 20.12.2013, σ. 1)., ιδίως του άρθρου 15.2.Τα κράτη μέλη αίρουν τους τεχνητούς φραγμούς στη ▌ συνδεσιμότητα των επιφανειακών υδάτων που προσδιορίζονται στην απογραφή που συντάσσεται δυνάμει της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, σύμφωνα με το σχέδιο άρσης τους που αναφέρεται στο άρθρο 15 παράγραφος 3 στοιχεία θ) και ιδ). Κατά την άρση των τεχνητών φραγμών, τα κράτη μέλη αντιμετωπίζουν πρωτίστως τους απαρχαιωμένους φραγμούς, δηλαδή όσους δεν είναι πλέον απαραίτητοι για την παραγωγή ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, την εσωτερική ναυσιπλοΐα, την υδροδότηση, την αντιπλημμυρική προστασία ή άλλες χρήσεις.3.Τα κράτη μέλη συμπληρώνουν την άρση των τεχνητών φραγμών σύμφωνα με την παράγραφο 2 με τα μέτρα που είναι αναγκαία για τη βελτίωση των φυσικών λειτουργιών των σχετικών πλημμυρικών περιοχών.4. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι διατηρούνται η φυσική συνδεσιμότητα των ποταμών και οι φυσικές λειτουργίες των σχετικών πλημμυρικών περιοχών που αποκαθίστανται σύμφωνα με τις παραγράφους 2 και 3.

Άρθρο 10Αποκατάσταση των πληθυσμών των επικονιαστών1.Τα κράτη μέλη, με την έγκαιρη εφαρμογή κατάλληλων και αποτελεσματικών μέτρων, βελτιώνουν την ποικιλότητα των επικονιαστών και αναστρέφουν τη μείωση των πληθυσμών των επικονιαστών το αργότερο έως το 2030 και επιτυγχάνουν στη συνέχεια αυξητική τάση των πληθυσμών τους, που μετράται τουλάχιστον κάθε έξι έτη από το 2030, έως ότου επιτευχθούν ικανοποιητικά επίπεδα, όπως ορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 5.2.Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 23 για να συμπληρώνει τον παρόντα κανονισμό θεσπίζοντας και επικαιροποιώντας μια επιστημονικά τεκμηριωμένη μέθοδο για την παρακολούθηση της ποικιλότητας των επικονιαστών και των πληθυσμών επικονιαστών. Η Επιτροπή εκδίδει την πρώτη από τις εν λόγω κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις για τη θέσπιση αυτής της μεθόδου έως ... [12 μήνες από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού].3.Η μέθοδος που αναφέρεται στην παράγραφο 2 παρέχει τυποποιημένη προσέγγιση για τη συλλογή ετήσιων δεδομένων σχετικά με την αφθονία και ποικιλότητα των ειδών επικονιαστών στα διάφορα οικοσυστήματα, για την αξιολόγηση των τάσεων του πληθυσμού τους και για την αποτελεσματικότητα των μέτρων αποκατάστασης που θεσπίζουν τα κράτη μέλη σύμφωνα με την παράγραφο 1.4. Όταν χρησιμοποιούν τη μέθοδο που αναφέρεται στην παράγραφο 2, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τα δεδομένα παρακολούθησης προέρχονται από επαρκή αριθμό τόπων, ώστε να διασφαλίζεται η αντιπροσωπευτικότητα σε ολόκληρη την επικράτειά τους. Τα κράτη μέλη προωθούν την επιστήμη των πολιτών κατά τη συλλογή δεδομένων παρακολούθησης, όπου ενδείκνυται, και παρέχουν επαρκείς πόρους για την εκτέλεση των εν λόγω καθηκόντων.5. Η Επιτροπή και οι σχετικοί οργανισμοί της Ένωσης, ιδίως ο ΕΟΠ, η Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων και ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Χημικών Προϊόντων, συντονίζουν, σύμφωνα με τις αντίστοιχες εντολές τους, τις δραστηριότητές τους όσον αφορά τους επικονιαστές και παρέχουν πληροφορίες για τη στήριξη των κρατών μελών, κατόπιν αιτήματός τους, στην εκπλήρωση των υποχρεώσεών τους βάσει του παρόντος άρθρου. Για τον σκοπό αυτό, η Επιτροπή συγκροτεί, μεταξύ άλλων, ειδική ομάδα προς τούτο και διαδίδει σχετικές πληροφορίες και εμπειρογνωμοσύνη στα κράτη μέλη με συντονισμένο τρόπο.

Άρθρο 11Αποκατάσταση γεωργικών οικοσυστημάτων1.Τα κράτη μέλη θεσπίζουν μέτρα αποκατάστασης που είναι αναγκαία για την ενίσχυση της βιοποικιλότητας των γεωργικών οικοσυστημάτων, επιπλέον των περιοχών που υπόκεινται σε μέτρα αποκατάστασης σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφοι 1, 4 και 7, λαμβάνοντας υπόψη την κλιματική αλλαγή, τις κοινωνικές και τις οικονομικές ανάγκες των αγροτικών περιοχών και την ανάγκη διασφάλισης της βιώσιμης γεωργικής παραγωγής στην Ένωση.2.Τα κράτη μέλη θεσπίζουν μέτρα με στόχο την επίτευξη αυξητικής τάσης σε εθνικό επίπεδο όσον αφορά τουλάχιστον δύο εκ των τριών από τους ακόλουθους δείκτες στα γεωργικά οικοσυστήματα, όπως προσδιορίζονται περαιτέρω στο παράρτημα IV, οι οποίοι μετρώνται κατά την περίοδο από … [ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού] έως τις 31 Δεκεμβρίου 2030 και στη συνέχεια ανά έξι έτη, έως ότου επιτευχθούν τα ικανοποιητικά επίπεδα όπως ορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 5:α)δείκτης πεταλούδων των λειμώνων·β)απόθεμα οργανικού άνθρακα σε ανόργανα εδάφη καλλιεργήσιμων εκτάσεων·γ)ποσοστό γεωργικών εκτάσεων με χαρακτηριστικά τοπίου υψηλής ποικιλομορφίας.3.Τα κράτη μέλη θεσπίζουν μέτρα αποκατάστασης που έχουν ως στόχο να διασφαλίσουν ότι ο δείκτης κοινών πτηνών γεωργικών εκτάσεων, σε εθνικό επίπεδο, με βάση τα είδη που προσδιορίζονται στο παράρτημα V και με δείκτη που ισούτο με 100 στις … [ημερομηνία: η πρώτη ημέρα του μήνα μετά από 12 μήνες από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού], ανέρχεται στα ακόλουθα επίπεδα:α)για τα κράτη μέλη που απαριθμούνται στο παράρτημα V με πληθυσμούς πτηνών γεωργικών εκτάσεων που παρουσιάζουν σε βάθος χρόνου μεγαλύτερη μείωση: 110 έως το 2030, 120 έως το 2040 και 130 έως το 2050·β)για τα κράτη μέλη που απαριθμούνται στο παράρτημα V με πληθυσμούς πτηνών γεωργικών εκτάσεων που παρουσιάζουν σε βάθος χρόνου μικρότερη μείωση: 105 έως το 2030, 110 έως το 2040 και 115 έως το 2050.4. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν μέτρα που έχουν ως στόχο την αποκατάσταση των οργανικών εδαφών γεωργικής χρήσης που αποτελούν αποστραγγισμένους τυρφώνες. Τα εν λόγω μέτρα λαμβάνονται τουλάχιστον:α)για το 30 % των εν λόγω περιοχών έως το 2030, εκ των οποίων τουλάχιστον το ένα τέταρτο επανυγραίνεται·β)για το 40 % των εν λόγω περιοχών έως το 2040, εκ των οποίων τουλάχιστον το ένα τρίτο επανυγραίνεται·γ)για το 50 % των εν λόγω περιοχών έως το 2050, εκ των οποίων τουλάχιστον το ένα τρίτο επανυγραίνεται·Τα κράτη μέλη μπορούν να θεσπίζουν μέτρα αποκατάστασης, συμπεριλαμβανομένης της επανύγρανσης, σε περιοχές με τόπους εξόρυξης τύρφης και να προσμετρούν τις εν λόγω περιοχές ως συμβολή στην επίτευξη των αντίστοιχων στόχων που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο στοιχεία α), β) και γ).Επιπλέον, τα κράτη μέλη μπορούν να θεσπίζουν μέτρα αποκατάστασης για την επανύγρανση οργανικών εδαφών που αποτελούν αποστραγγισμένους τυρφώνες με χρήσεις γης άλλες από τη γεωργική χρήση και την εξόρυξη τύρφης, και να προσμετρούν τις εν λόγω περιοχές επανύγρανσης ως συμβολή, σε ποσοστό έως 40 % κατ’ ανώτατο όριο, στην επίτευξη των στόχων που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο στοιχεία α), β) και γ).Τα μέτρα αποκατάστασης που συνίστανται σε επανύγρανση τυρφώνων, συμπεριλαμβανομένων των επιπέδων των υδάτων που πρέπει να επιτευχθούν, συμβάλλουν στη μείωση των καθαρών εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου και στην αύξηση της βιοποικιλότητας, λαμβάνοντας παράλληλα υπόψη τις εθνικές και τοπικές συνθήκες.Σε δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις, ο βαθμός της επανύγρανσης τυρφώνων υπό γεωργική χρήση μπορεί να μειωθεί σε λιγότερο από ό,τι απαιτείται βάσει του πρώτου εδαφίου στοιχεία α), β) και γ) της παρούσης παραγράφου, από κράτος μέλος, εάν η επανύγρανση πιθανολογείται ότι θα έχει σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις σε υποδομές, σε κτίρια, στην προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή ή σε άλλα δημόσια συμφέροντα, και εάν δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί επανύγρανση σε γη εκτός της γεωργικής γης. Κάθε τέτοια μείωση καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 8.Η υποχρέωση των κρατών μελών να επιτύχουν τους στόχους επανύγρανσης που ορίζονται στο πρώτο εδάφιο στοιχεία α), β) και γ) δεν συνεπάγεται υποχρέωση των γεωργών και των ιδιωτών ιδιοκτητών γης να προβούν σε επανύγρανση της γης τους, καθώς για αυτούς η επανύγρανση σε γεωργική γη παραμένει προαιρετική, με την επιφύλαξη των υποχρεώσεων που απορρέουν από το εθνικό δίκαιο.Τα κράτη μέλη παρέχουν, κατά περίπτωση, κίνητρα επανύγρανσης ώστε να καταστεί ελκυστική επιλογή για τους γεωργούς και τους ιδιώτες ιδιοκτήτες γης και προωθούν την πρόσβαση σε κατάρτιση και συμβουλές για τους γεωργούς και άλλα ενδιαφερόμενα μέρη σχετικά με τα οφέλη της επανύγρανσης τυρφώνων και σχετικά με τις επιλογές της επακόλουθης διαχείρισης της γης και τις σχετικές ευκαιρίες.

Άρθρο 12Αποκατάσταση δασικών οικοσυστημάτων1.Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τα μέτρα αποκατάστασης που είναι αναγκαία για την ενίσχυση της βιοποικιλότητας των δασικών οικοσυστημάτων, επιπλέον των περιοχών που υπόκεινται σε μέτρα αποκατάστασης σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφοι 1, 4 και 7, λαμβάνοντας υπόψη τους κινδύνους δασικών πυρκαγιών.2.Τα κράτη μέλη επιτυγχάνουν αυξητική τάση σε εθνικό επίπεδο του δείκτη κοινών δασικών πτηνών, όπως προσδιορίζεται περαιτέρω στο παράρτημα VI, ο οποίος μετράται κατά την περίοδο από ... [ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού] έως τις 31 Δεκεμβρίου 2030 και στη συνέχεια ανά έξι έτη, έως ότου επιτευχθούν τα ικανοποιητικά επίπεδα όπως καθορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 5.3. Τα κράτη μέλη επιτυγχάνουν αυξητική τάση σε εθνικό επίπεδο για τουλάχιστον έξι από τους επτά από τους ακόλουθους δείκτες στα δασικά οικοσυστήματα, όπως προσδιορίζονται περαιτέρω στο παράρτημα VI, οι οποίοι επιλέγονται βάσει της ικανότητάς τους να καταδεικνύουν την ενίσχυση της βιοποικιλότητας των δασικών οικοσυστημάτων στο οικείο κράτος μέλος. Η τάση μετράται κατά την περίοδο από την ... [ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού] έως τις 31 Δεκεμβρίου 2030, και στη συνέχεια ανά έξι έτη, έως ότου επιτευχθούν τα ικανοποιητικά επίπεδα όπως καθορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 5:α) όρθιο νεκρό ξύλο·β) πεσμένο νεκρό ξύλο·γ) ποσοστό δασών με μη ομήλικη δομή·δ) δασική συνδεσιμότητα·ε) απόθεμα οργανικού άνθρακα·στ) ποσοστό δασών που κυριαρχούνται από αυτόχθονα είδη δένδρων·ζ) ποικιλότητα ειδών δένδρων.4. Η μη εκπλήρωση των υποχρεώσεων που καθορίζονται στις παραγράφους 2 και 3 δικαιολογείται εάν προκαλείται από:α) περιπτώσεις ανωτέρας βίας μεγάλης κλίμακας, συμπεριλαμβανομένων των φυσικών καταστροφών, ιδίως απρόβλεπτων και ανεξέλεγκτων δασικών πυρκαγιών· ήβ) αναπόφευκτους μετασχηματισμούς οικοτόπων που προκαλούνται άμεσα από την κλιματική αλλαγή.

Άρθρο 13 Φύτευση τριών δισεκατομμυρίων επιπλέον δέντρων1. Κατά τον προσδιορισμό και την εφαρμογή των μέτρων αποκατάστασης για την επίτευξη των στόχων και των υποχρεώσεων που ορίζονται στα άρθρα 4 και 8 έως 12, τα κράτη μέλη επιδιώκουν να συμβάλουν στη δέσμευση για φύτευση τουλάχιστον τριών δισεκατομμυρίων επιπλέον δέντρων έως το 2030 σε επίπεδο Ένωσης.2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι η δέσμευσή τους να τηρηθεί ο στόχος που ορίζεται στην παράγραφο 1 επιτυγχάνεται με πλήρη σεβασμό των οικολογικών αρχών, μεταξύ άλλων διασφαλίζοντας την ποικιλότητα των ειδών και την ποικιλότητα στην ηλικιακή δομή, δίνοντας προτεραιότητα στα αυτόχθονα είδη δένδρων, με εξαίρεση, σε πολύ ειδικές περιπτώσεις και συνθήκες, μη αυτόχθονα είδη που έχουν προσαρμοσθεί στο τοπικό έδαφος, το κλίμα και το οικολογικό πλαίσιο και τις συνθήκες των οικοτόπων που συμβάλλουν στην ενίσχυση της ανθεκτικότητας στην κλιματική αλλαγή. Τα μέτρα για την επίτευξη αυτής της δέσμευσης αποσκοπούν στην αύξηση της οικολογικής συνδεσιμότητας και βασίζονται στη βιώσιμη δάσωση, αναδάσωση και δενδροφύτευση και στην αύξηση του αστικού χώρου πρασίνου.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ IIIΕΘΝΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ

Άρθρο 14Κατάρτιση των εθνικών σχεδίων αποκατάστασης1.Κάθε κράτος μέλος καταρτίζει εθνικό σχέδιο αποκατάστασης και διενεργεί την προπαρασκευαστική παρακολούθηση και έρευνα που απαιτείται για τον προσδιορισμό των μέτρων αποκατάστασης τα οποία είναι απαραίτητα για την επίτευξη των στόχων αποκατάστασης και την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που ορίζονται στα άρθρα 4 έως 13 καθώς και για τη συμβολή στους πρωταρχικούς στόχους και τους στόχους που ορίζονται στο άρθρο 1, λαμβάνοντας υπόψη τα πλέον πρόσφατα επιστημονικά στοιχεία.2.Τα κράτη μέλη προσδιορίζουν ποσοτικά την περιοχή που πρέπει να αποκατασταθεί ώστε να επιτευχθούν οι στόχοι αποκατάστασης που ορίζονται στα άρθρα 4 και 5, λαμβάνοντας υπόψη την κατάσταση των τύπων οικοτόπων που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφοι 1 και 4 και στο άρθρο 5 παράγραφοι 1 και 2, καθώς και την ποιότητα και ποσότητα των οικοτόπων των ειδών που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 7 και στο άρθρο 5 παράγραφος 5 και τα οποία είναι παρόντα στα οικοσυστήματα που καλύπτονται από το άρθρο 2. Ο ποσοτικός προσδιορισμός βασίζεται, μεταξύ άλλων, στις ακόλουθες πληροφορίες:α)για κάθε τύπο οικοτόπου:i)στη συνολική περιοχή του οικοτόπου και σε χάρτη της τρέχουσας κατανομής της·ii)στην περιοχή του οικοτόπου που δεν βρίσκεται σε καλή κατάσταση·iii)στην ικανοποιητική περιοχή αναφοράς, λαμβανομένων υπόψη των καταγραφών ιστορικής κατανομής και των προβλεπόμενων μεταβολών στις περιβαλλοντικές συνθήκες λόγω της κλιματικής αλλαγής·iv)στις περιοχές που είναι οι καταλληλότερες για την επαναφορά τύπων οικοτόπων βάσει των εν εξελίξει και των προβλεπόμενων μεταβολών στις περιβαλλοντικές συνθήκες λόγω της κλιματικής αλλαγής·β)στην επαρκή ποιότητα και ποσότητα των οικοτόπων των ειδών που απαιτούνται για την επίτευξη ικανοποιητικής κατάστασης διατήρησής τους, λαμβανομένων υπόψη των περιοχών που είναι οι καταλληλότερες για την επαναφορά των εν λόγω οικοτόπων και της συνδεσιμότητας που απαιτείται μεταξύ οικοτόπων ώστε να ευδοκιμούν οι πληθυσμοί των ειδών, καθώς και των εν εξελίξει και των προβλεπόμενων μεταβολών στις περιβαλλοντικές συνθήκες λόγω της κλιματικής αλλαγής, των ανταγωνιστικών αναγκών οικοτόπων και ειδών και της παρουσίας γεωργικών εκτάσεων υψηλής φυσικής αξίας.Για τον ποσοτικό προσδιορισμό της περιοχής κάθε τύπου οικοτόπου που χρήζει αποκατάστασης προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι αποκατάστασης που ορίζονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο α) και στο άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχείο α), η περιοχή οικοτόπου που δεν βρίσκεται σε καλή κατάσταση και αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο στοιχείο α) σημείο ii) της παρούσας παραγράφου περιλαμβάνει μόνον περιοχές για τις οποίες είναι γνωστή η κατάσταση του τύπου οικοτόπου.Για τον ποσοτικό προσδιορισμό της περιοχής κάθε τύπου οικοτόπου που πρέπει να αποκατασταθεί προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι αποκατάστασης που ορίζονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο β) και στο άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχεία β), γ) και δ), η περιοχή οικοτόπου που δεν βρίσκεται σε καλή κατάσταση και αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο στοιχείο α) σημείο ii) της παρούσας παραγράφου περιλαμβάνει μόνον περιοχές για τις οποίες η κατάσταση του τύπου οικοτόπου είναι γνωστή ή πρόκειται να γίνει γνωστή σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 9 και το άρθρο 5 παράγραφος 7.Εάν ένα κράτος μέλος προτίθεται να εφαρμόσει την παρέκκλιση που προβλέπεται στο άρθρο 4 παράγραφος 2, το εν λόγω κράτος μέλος προσδιορίζει τα ποσοστά που αναφέρονται στο εν λόγω άρθρο .Εάν ένα κράτος μέλος προτίθεται να εφαρμόσει την παρέκκλιση που προβλέπεται στο άρθρο 4 παράγραφος 5 και στο άρθρο 5 παράγραφος 3, το εν λόγω κράτος μέλος προσδιορίζει τα χαμηλότερα ποσοστά σύμφωνα με τα εν λόγω άρθρα.3. Όσον αφορά την ομάδα 7 των τύπων οικοτόπων που απαριθμούνται στο παράρτημα II, τα κράτη μέλη καθορίζουν το ποσοστό που αναφέρεται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχείο δ).4. Τα κράτη μέλη προσδιορίζουν και χαρτογραφούν τις περιοχές αστικών οικοσυστημάτων που αναφέρονται στο άρθρο 8 για όλες τις πόλεις και τις κωμοπόλεις και τα προάστιά τους.Η περιοχή αστικού οικοσυστήματος πόλης ή κωμόπολης και προαστίου περιλαμβάνει:α) ολόκληρη την πόλη ή την κωμόπολη και το προάστιο· ήβ) τμήματα της πόλης ή της κωμόπολης και του προαστίου, συμπεριλαμβανομένων τουλάχιστον των αστικών του κέντρων, των αστικών συμπλεγμάτων και, εάν το οικείο κράτος μέλος το κρίνει σκόπιμο, των περιαστικών περιοχών.Τα κράτη μέλη μπορούν να συγκεντρώνουν τις περιοχές αστικών οικοσυστημάτων δύο ή περισσότερων όμορων πόλεων ή δύο ή περισσότερων όμορων κωμοπόλεων και προαστίων, ή αμφότερων, σε μία περιοχή αστικού οικοσυστήματος κοινή για τις εν λόγω πόλεις ή κωμοπόλεις και προάστια, αντίστοιχα.5.Έως το 2030, τα κράτη μέλη καθορίζουν, μέσω ανοικτής και αποτελεσματικής διαδικασίας και αξιολόγησης με βάση τα πλέον πρόσφατα επιστημονικά στοιχεία, το πλαίσιο καθοδήγησης που αναφέρεται στο άρθρο 20 παράγραφος 10 και, εάν υπάρχει, το πλαίσιο καθοδήγησης που αναφέρεται στο άρθρο 20 παράγραφος 11, ικανοποιητικά επίπεδα για:α)τους πληθυσμούς επικονιαστών που αναφέρονται στο άρθρο 10 παράγραφος 1 και για καθέναν από τους δείκτες που αναφέρονται στο άρθρο 12 παράγραφος 2·β)καθέναν από τους επιλεγέντες δείκτες που αναφέρονται στο άρθρο 11 παράγραφος 2·γ)καθέναν από τους επιλεγέντες δείκτες που αναφέρονται στο άρθρο 12 παράγραφος 3·δ)τον αστικό χώρο πρασίνου που αναφέρεται στο άρθρο 8 παράγραφος 2· καιε)την αστική συγκόμωση που αναφέρεται στο άρθρο 8 παράγραφος 3.6.Τα κράτη μέλη προσδιορίζουν και χαρτογραφούν τις γεωργικές και δασικές περιοχές που χρήζουν αποκατάστασης, ιδίως τις περιοχές που, λόγω εντατικοποίησης ή άλλων παραγόντων διαχείρισης, χρειάζονται ενισχυμένη συνδεσιμότητα και ποικιλομορφία τοπίου.7. Κάθε κράτος μέλος δύναται, έως ... [ένα έτος από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού], να αναπτύσσει μεθοδολογία που θα συμπληρώνει τη μεθοδολογία που αναφέρεται στο παράρτημα IV, με σκοπό την παρακολούθηση χαρακτηριστικών τοπίου υψηλής ποικιλομορφίας που δεν καλύπτονται από την κοινή μέθοδο που αναφέρεται στην περιγραφή των χαρακτηριστικών τοπίου υψηλής ποικιλομορφίας στο εν λόγω παράρτημα. Η Επιτροπή παρέχει καθοδήγηση σχετικά με το πλαίσιο ανάπτυξης των εν λόγω μεθοδολογιών έως ... [ένας μήνας από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού].8. Τα κράτη μέλη, κατά περίπτωση, καθορίζουν τη μείωση του βαθμού επανύγρανσης τυρφώνων υπό γεωργική χρήση, όπως αναφέρεται στο άρθρο 11 παράγραφος 4 πέμπτο εδάφιο.9.Τα κράτη μέλη εντοπίζουν συνέργειες με τον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής, την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή, την ουδετερότητα ως προς την υποβάθμιση της γης και την πρόληψη των καταστροφών, και δίνουν ανάλογη προτεραιότητα στα μέτρα αποκατάστασης. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν επίσης υπόψη:α)το ενοποιημένο εθνικό τους σχέδιο για την ενέργεια και το κλίμα που αναφέρεται στο άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999·β)τη μακροπρόθεσμη στρατηγική τους που αναφέρεται στο άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999·γ)τον δεσμευτικό συνολικό στόχο σε επίπεδο Ένωσης για το 2030 που ορίζεται στο άρθρο 3 της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001.10. Τα κράτη μέλη εντοπίζουν συνέργειες με τη γεωργία και τη δασοκομία. Προσδιορίζουν επίσης τις υφιστάμενες γεωργικές και δασοκομικές πρακτικές, συμπεριλαμβανομένων των παρεμβάσεων της ΚΓΠ, που συμβάλλουν στην επίτευξη των στόχων του παρόντος κανονισμού.11. Η εφαρμογή του παρόντος κανονισμού δεν συνεπάγεται υποχρέωση των κρατών μελών να αναπρογραμματίσουν οποιαδήποτε χρηματοδότηση στο πλαίσιο της ΚΓΠ, της ΚΑΠ ή άλλων προγραμμάτων και μέσων χρηματοδότησης της γεωργίας και της αλιείας στο πλαίσιο του ΠΔΠ 2021-2027.12. Τα κράτη μέλη μπορούν να προωθούν την ανάπτυξη ιδιωτικών ή δημόσιων συστημάτων στήριξης προς όφελος των ενδιαφερόμενων μερών που εφαρμόζουν τα μέτρα αποκατάστασης που αναφέρονται στα άρθρα 4 έως 12, συμπεριλαμβανομένων των διαχειριστών και των ιδιοκτητών γης, των γεωργών, των δασοκόμων και των αλιέων.13.Τα κράτη μέλη συντονίζουν την ανάπτυξη εθνικών σχεδίων αποκατάστασης με τη χαρτογράφηση των περιοχών που απαιτούνται προκειμένου να ανταποκριθούν τουλάχιστον στις εθνικές τους συνεισφορές για την επίτευξη του στόχου ανανεώσιμων πηγών ενέργειας για το 2030 και, κατά περίπτωση, με τον καθορισμό των περιοχών επιτάχυνσης για ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και των περιοχών που προορίζονται για υποδομές. Κατά την κατάρτιση των εθνικών σχεδίων αποκατάστασης, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν συνέργειες με την ανάπτυξη της ανανεώσιμης ενέργειας και των υποδομών ενέργειας και με τυχόν περιοχές επιτάχυνσης για ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και περιοχές που προορίζονται για υποδομές που έχουν ήδη καθοριστεί, και διασφαλίζουν ότι η λειτουργία των εν λόγω περιοχών, συμπεριλαμβανομένων των διαδικασιών αδειοδότησης που ισχύουν για τις εν λόγω περιοχές οι οποίες προβλέπονται στην οδηγία (ΕΕ) 2018/2001, καθώς και η λειτουργία των έργων δικτύου που είναι αναγκαία για την ενσωμάτωση της ανανεώσιμης ενέργειας στο σύστημα ηλεκτρικής ενέργειας και η αντίστοιχη διαδικασία αδειοδότησης, παραμένουν αμετάβλητες.14.Κατά την κατάρτιση των οικείων εθνικών σχεδίων αποκατάστασης, τα κράτη μέλη λαμβάνουν ιδίως υπόψη τα ακόλουθα:α)τα μέτρα διατήρησης που θεσπίστηκαν για τόπους Natura 2000 σύμφωνα με την οδηγία 92/43/ΕΟΚ·β)πλαίσια δράσης προτεραιότητας που καταρτίστηκαν σύμφωνα με την οδηγία 92/43/ΕΟΚ·γ)μέτρα για την επίτευξη καλής ποσοτικής, οικολογικής και χημικής κατάστασης των υδατικών συστημάτων που περιλαμβάνονται στα προγράμματα μέτρων και τα σχέδια διαχείρισης λεκάνης απορροής ποταμού, τα οποία εκπονούνται σύμφωνα με την οδηγία 2000/60/ΕΚ καθώς και σε σχέδια διαχείρισης των κινδύνων πλημμύρας που θεσπίζονται σύμφωνα με την οδηγία 2007/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του ΣυμβουλίουΟδηγία 2007/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2007, για την αξιολόγηση και τη διαχείριση των κινδύνων πλημμύρας (ΕΕ L 288 της 6.11.2007, σ. 27).·δ)κατά περίπτωση, θαλάσσιες στρατηγικές για την επίτευξη καλής περιβαλλοντικής κατάστασης για όλες τις θαλάσσιες περιοχές της Ένωσης που εκπονούνται σύμφωνα με την οδηγία 2008/56/ΕΚ·ε)εθνικά προγράμματα ελέγχου της ατμοσφαιρικής ρύπανσης που εκπονούνται βάσει της οδηγίας (ΕΕ) 2016/2284·στ)εθνικές στρατηγικές και σχέδια δράσης για τη βιοποικιλότητα που αναπτύσσονται σύμφωνα με το άρθρο 6 της σύμβασης για τη βιολογική ποικιλότητα·ζ)κατά περίπτωση, μέτρα διατήρησης και διαχείρισης που θεσπίζονται στο πλαίσιο της ΚΑΠ·η) στρατηγικά σχέδια της ΚΓΠ που καταρτίζονται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) 2021/2115.15. Κατά την κατάρτιση των οικείων εθνικών σχεδίων αποκατάστασης, τα κράτη μέλη λαμβάνουν επίσης υπόψη έργα που αφορούν στρατηγικής σημασίας κρίσιμες πρώτες ύλες, εφόσον αναγνωρίζονται βάσει του ενωσιακού δικαίου.16.Κατά την κατάρτιση των οικείων εθνικών σχεδίων αποκατάστασης, τα κράτη μέλη:α)μπορούν να χρησιμοποιούν τα διάφορα παραδείγματα μέτρων αποκατάστασης που παρατίθενται στο παράρτημα VII, ανάλογα με τις ειδικές εθνικές και τοπικές συνθήκες, και τα πλέον πρόσφατα επιστημονικά στοιχεία·β)αποσκοπούν στη βελτιστοποίηση των οικολογικών, οικονομικών και κοινωνικών λειτουργιών των οικοσυστημάτων, καθώς και στη συμβολή τους στη βιώσιμη ανάπτυξη των σχετικών περιφερειών και κοινοτήτων·γ)μπορούν να λαμβάνουν υπόψη την ποικιλομορφία των καταστάσεων στις διάφορες περιοχές που είναι συνυφασμένη με τις κοινωνικές, οικονομικές και πολιτιστικές απαιτήσεις, τα περιφερειακά και τοπικά χαρακτηριστικά και την πληθυσμιακή πυκνότητα· κατά περίπτωση, θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η ειδική κατάσταση των εξόχως απόκεντρων περιοχών της Ένωσης, όπως ο απομακρυσμένος ή νησιωτικός χαρακτήρας, το μικρό μέγεθος, η δύσκολη τοπογραφία και το κλίμα, καθώς και η πλούσια βιοποικιλότητά τους και το κόστος που σχετίζεται με την προστασία και την αποκατάσταση των οικοσυστημάτων τους.17.Τα κράτη μέλη ενθαρρύνουν, όπου είναι δυνατόν, συνέργειες με τα εθνικά σχέδια αποκατάστασης άλλων κρατών μελών, ιδίως για οικοσυστήματα που εκτείνονται πέραν των συνόρων ή όταν τα κράτη μέλη μοιράζονται θαλάσσια περιφέρεια ή υποπεριφέρεια κατά την έννοια της οδηγίας 2008/56/ΕΚ.18. Τα κράτη μέλη μπορούν, όπου είναι εφικτό και δέον, για τον σκοπό της κατάρτισης και εφαρμογής εθνικών σχεδίων αποκατάστασης, όσον αφορά την αποκατάσταση και την επαναφορά των θαλάσσιων οικοσυστημάτων, να χρησιμοποιούν υφιστάμενες περιφερειακές θεσμικές δομές συνεργασίας.19. Όταν τα κράτη μέλη εντοπίζουν ζήτημα το οποίο είναι πιθανό να εμποδίσει την εκπλήρωση των υποχρεώσεων αποκατάστασης και επαναφοράς των θαλάσσιων οικοσυστημάτων και το οποίο απαιτεί μέτρα για τα οποία δεν είναι αρμόδια, απευθύνονται, μεμονωμένα ή από κοινού, όπου απαιτείται, στα κράτη μέλη, στην Επιτροπή ή σε διεθνείς οργανισμούς, παρέχοντάς τους περιγραφή των ζητημάτων που εντοπίστηκαν και των πιθανών μέτρων, με σκοπό την εξέταση και την ενδεχόμενη υιοθέτησή τους.20.Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι η κατάρτιση του σχεδίου αποκατάστασης είναι ανοικτή, διαφανής, αποτελεσματική και χωρίς αποκλεισμούς, και ότι παρέχονται εγκαίρως στο κοινό, συμπεριλαμβανομένων όλων των σχετικών ενδιαφερόμενων μερών, πραγματικές ευκαιρίες συμμετοχής στην κατάρτισή του. Οι διαβουλεύσεις συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις που ορίζονται ▌ στην οδηγία 2001/42/ΕΚ.

Άρθρο 15Περιεχόμενο του εθνικού σχεδίου αποκατάστασης1.Το εθνικό σχέδιο αποκατάστασης καλύπτει την περίοδο έως το 2050, με ενδιάμεσες προθεσμίες που αντιστοιχούν στους στόχους και τις υποχρεώσεις που ορίζονται στα άρθρα 4 έως 13.2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, το εθνικό σχέδιο αποκατάστασης που υποβάλλεται σύμφωνα με το άρθρο 16 και το άρθρο 17 παράγραφος 6 μπορεί, όσον αφορά την περίοδο από την 1η Ιουλίου 2032, και έως ότου επανεξεταστεί σύμφωνα με το άρθρο 19 παράγραφος 1, να περιορίζεται σε στρατηγική επισκόπηση των ακόλουθων:α) των στοιχείων της παραγράφου 3· καιβ) των περιεχομένων των παραγράφων 4 και 5.Το αναθεωρημένο εθνικό σχέδιο αποκατάστασης που προκύπτει από την επανεξέταση που πρόκειται να πραγματοποιηθεί έως τις 30 Ιουνίου 2032 σύμφωνα με το άρθρο 19 παράγραφος 1 μπορεί, όσον αφορά την περίοδο από την 1η Ιουλίου 2042, και έως ότου αναθεωρηθεί έως τις 30 Ιουνίου 2042 σύμφωνα με το άρθρο 19 παράγραφος 1, να περιορίζεται σε στρατηγική επισκόπηση των στοιχείων και των περιεχομένων που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο της παρούσας παραγράφου.3.Κάθε κράτος μέλος περιλαμβάνει τα ακόλουθα στοιχεία στο οικείο εθνικό σχέδιο αποκατάστασης, χρησιμοποιώντας τον ενιαίο μορφότυπο που καθορίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 7 του παρόντος άρθρου:α)τον ποσοτικό προσδιορισμό των περιοχών που πρόκειται να αποκατασταθούν με σκοπό την επίτευξη των στόχων αποκατάστασης που ορίζονται στα άρθρα 4 έως 12 με βάση τις προπαρασκευαστικές εργασίες που πραγματοποιήθηκαν σύμφωνα με το άρθρο 14 και τους ενδεικτικούς χάρτες των δυνητικών προς αποκατάσταση περιοχών·β) εάν ένα κράτος μέλος εφαρμόζει την παρέκκλιση που προβλέπεται στο άρθρο 4 παράγραφος 5 ή στο άρθρο 5 παράγραφος 3, αιτιολόγηση των λόγων για τους οποίους δεν είναι δυνατή η θέσπιση μέτρων αποκατάστασης έως το 2050, τα οποία είναι αναγκαία για την επίτευξη της ικανοποιητικής περιοχής αναφοράς ενός συγκεκριμένου τύπου οικοτόπου, και αιτιολόγηση του χαμηλότερου ποσοστού που καθορίζεται σύμφωνα με τα εν λόγω άρθρα, όπως προσδιορίζεται από το συγκεκριμένο κράτος μέλος·γ)περιγραφή των μέτρων αποκατάστασης που σχεδιάζονται, ή εφαρμόζονται, για την επίτευξη των στόχων αποκατάστασης και την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που ορίζονται στα άρθρα 4 έως 13 του παρόντος κανονισμού και προδιαγραφές σχετικά με το ποια από αυτά τα μέτρα αποκατάστασης σχεδιάζονται, ή εφαρμόζονται, στο πλαίσιο του δικτύου Natura 2000, το οποίο συστάθηκε σύμφωνα με την οδηγία 92/43/ΕΟΚ·δ) ειδικό τμήμα στο οποίο καθορίζονται τα μέτρα για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που ορίζονται στο άρθρο 4 παράγραφος 9 και το άρθρο 5 παράγραφος 7·ε) εάν ένα κράτος μέλος εφαρμόζει την παρέκκλιση που προβλέπεται στο άρθρο 4 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού, αιτιολόγηση του τρόπου με τον οποίο τα ποσοστά που καθορίζονται σύμφωνα με το εν λόγω άρθρο δεν εμποδίζουν την επίτευξη ή τη διατήρηση της ικανοποιητικής κατάστασης διατήρησης για τους σχετικούς τύπους οικοτόπων, όπως καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 1 στοιχείο ε) της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ, σε εθνικό βιογεωγραφικό επίπεδο·στ)αναφορά των μέτρων που έχουν στόχο να διασφαλίζουν ότι οι περιοχές που καλύπτονται από τους τύπους οικοτόπων οι οποίοι παρατίθενται στα παραρτήματα I και II δεν υποβαθμίζονται στις περιοχές στις οποίες έχει επιτευχθεί καλή κατάσταση και ότι οι οικότοποι των ειδών που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 7 και στο άρθρο 5 παράγραφος 5 δεν υποβαθμίζονται σημαντικά στις περιοχές στις οποίες έχει επιτευχθεί επαρκής ποιότητα των οικοτόπων των ειδών, σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 11 και το άρθρο 5 παράγραφος 9·ζ) κατά περίπτωση, περιγραφή του τρόπου με τον οποίο εφαρμόζεται το άρθρο 4 παράγραφος 13 στην επικράτειά του, συμπεριλαμβανομένων των εξής:i)επεξήγηση του συστήματος αντισταθμιστικών μέτρων που πρέπει να λαμβάνονται για κάθε περίπτωση σημαντικής υποβάθμισης, καθώς και της αναγκαίας παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων σχετικά με τη σημαντική υποβάθμιση των τύπων οικοτόπων και των οικοτόπων των ειδών αλλά και των ληφθέντων αντισταθμιστικών μέτρων·ii)επεξήγηση του τρόπου με τον οποίο θα διασφαλιστεί ότι η εφαρμογή του άρθρου 4 παράγραφος 13 δεν επηρεάζει την επίτευξη των στόχων και την υλοποίηση των επιδιώξεων που ορίζονται στα άρθρα 1, 4 και 5·η)αναφορά των μέτρων με σκοπό τη διατήρηση των τύπων οικοτόπων που παρατίθενται στα παραρτήματα I και II σε καλή κατάσταση στις περιοχές όπου υφίστανται και με σκοπό την πρόληψη σημαντικής υποβάθμισης άλλων περιοχών που καλύπτονται από τύπους οικοτόπων που παρατίθενται στα παραρτήματα Ι και ΙΙ ▌, σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 12 και το άρθρο 5 παράγραφος 10·θ)την απογραφή των φραγμών και τους φραγμούς που προσδιορίστηκαν προς απομάκρυνση σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 1, το σχέδιο για την άρση τους σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 2 και το μήκος των ποταμών ελεύθερης ροής που θα επιτευχθεί με την άρση των εν λόγω φραγμών, η οποία εκτιμάται να γίνει από το 2020 έως το 2030 και έως το 2050, καθώς και τυχόν άλλα μέτρα για την επαναφορά των φυσικών λειτουργιών των πλημμυρικών περιοχών σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 3·ι) αναφορά των δεικτών για τα γεωργικά οικοσυστήματα που επελέγησαν σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 2, καθώς και της καταλληλότητάς τους να καταδείξουν την ενίσχυση της βιοποικιλότητας στα γεωργικά οικοσυστήματα εντός του οικείου κράτους μέλους·ια) αιτιολόγηση, κατά περίπτωση, της επανύγρανσης τυρφώνων σε ποσοστό χαμηλότερο από αυτό που ορίζεται στο άρθρο 11 παράγραφος 4 πρώτο εδάφιο στοιχεία α), β) και γ)·ιβ) αναφορά των δεικτών για τα δασικά οικοσυστήματα που επελέγησαν σύμφωνα με το άρθρο 12 παράγραφος 3, καθώς και της καταλληλότητάς τους να καταδείξουν την ενίσχυση της βιοποικιλότητας στα δασικά οικοσυστήματα εντός του οικείου κράτους μέλους·ιγ) περιγραφή της συνεισφοράς στην εκπλήρωση της δέσμευσης που αναφέρεται στο άρθρο 13·ιδ)το χρονοδιάγραμμα για την υλοποίηση των μέτρων αποκατάστασης σύμφωνα με τα άρθρα 4 έως 12·ιε)ειδική ενότητα στην οποία θα καθορίζονται προσαρμοσμένα μέτρα αποκατάστασης στις εξόχως απόκεντρες περιοχές τους, κατά περίπτωση·ιστ)την παρακολούθηση των περιοχών που υπόκεινται σε αποκατάσταση σύμφωνα με τα άρθρα 4 και 5 και τη διαδικασία για την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των μέτρων αποκατάστασης που εφαρμόζονται σύμφωνα με τα άρθρα 4 έως 12 και για την αναθεώρηση των μέτρων αυτών, όπου χρειάζεται, ώστε να διασφαλιστεί ότι επιτυγχάνονται και υλοποιούνται, αντίστοιχα, οι στόχοι και οι υποχρεώσεις που ορίζονται στα άρθρα 4 έως 13·ιζ)αναφορά των διατάξεων προς διασφάλιση των συνεχών, μακροπρόθεσμων και βιώσιμων αποτελεσμάτων των μέτρων αποκατάστασης που αναφέρονται στα άρθρα 4 έως 12·ιη)τα εκτιμώμενα παράλληλα οφέλη για τον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής και την ουδετερότητα ως προς την υποβάθμιση της γης που συνδέονται με τα μέτρα αποκατάστασης συν τω χρόνω·ιθ) τις προβλεπόμενες κοινωνικοοικονομικές επιπτώσεις και τα εκτιμώμενα οφέλη της εφαρμογής των μέτρων αποκατάστασης που αναφέρονται στα άρθρα 4 έως 12·κ)ειδική ενότητα στην οποία καθορίζεται ο τρόπος με τον οποίο το εθνικό σχέδιο αποκατάστασης εξετάζει:i)τη συνάφεια των σεναρίων κλιματικής αλλαγής για τον σχεδιασμό του τύπου και της τοποθεσίας των μέτρων αποκατάστασης·ii)το δυναμικό των μέτρων αποκατάστασης για την ελαχιστοποίηση των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής στη φύση, για την πρόληψη ή τον μετριασμό των επιπτώσεων των φυσικών καταστροφών και για τη στήριξη της προσαρμογής·iii)συνέργειες με εθνικές στρατηγικές ή σχέδια προσαρμογής και εθνικές εκθέσεις αξιολόγησης του κινδύνου καταστροφών·iv)επισκόπηση της αλληλεπίδρασης μεταξύ των μέτρων που περιλαμβάνονται στο εθνικό σχέδιο αποκατάστασης και του εθνικού σχεδίου για την ενέργεια και το κλίμα·κα)τις εκτιμώμενες χρηματοδοτικές ανάγκες για την υλοποίηση των μέτρων αποκατάστασης, οι οποίες περιλαμβάνουν περιγραφή της στήριξης προς τα ενδιαφερόμενα μέρη που επηρεάζονται από τα μέτρα αποκατάστασης ή άλλες νέες υποχρεώσεις που απορρέουν από τον παρόντα κανονισμό, καθώς και τα μέσα προβλεπόμενης χρηματοδότησης, δημόσιας ή ιδιωτικής, συμπεριλαμβανομένης της χρηματοδότησης ή της συγχρηματοδότησης με χρηματοδοτικά μέσα της Ένωσης·κβ)αναφορά των επιδοτήσεων που επηρεάζουν αρνητικά την επίτευξη των στόχων και την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό·κγ)σύνοψη της διαδικασίας εκπόνησης και θέσπισης του εθνικού σχεδίου αποκατάστασης, συμπεριλαμβανομένων πληροφοριών σχετικά με τη συμμετοχή του κοινού και του τρόπου με τον οποίο ελήφθησαν υπόψη οι ανάγκες των τοπικών κοινοτήτων και των ενδιαφερομένων μερών·κδ)ειδική ενότητα στην οποία υποδεικνύεται ο τρόπος με τον οποίο ελήφθησαν υπόψη οι παρατηρήσεις της Επιτροπής επί του προσχεδίου του εθνικού σχεδίου αποκατάστασης που αναφέρεται στο άρθρο 17 παράγραφος 4, σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 5· εάν το οικείο κράτος μέλος δεν λάβει υπόψη παρατήρηση της Επιτροπής ή ουσιώδες μέρος αυτής, το εν λόγω κράτος μέλος γνωστοποιεί τους λόγους.4.Το εθνικό σχέδιο αποκατάστασης περιλαμβάνει, κατά περίπτωση, τα μέτρα διατήρησης και διαχείρισης που προτίθεται να λάβει το κράτος μέλος στο πλαίσιο της ΚΑΠ, συμπεριλαμβανομένων των μέτρων διατήρησης που περιέχονται σε κοινές συστάσεις που προτίθεται να δρομολογήσει το κράτος μέλος σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζεται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 και στην οποία γίνεται παραπομπή στο άρθρο 18 του παρόντος κανονισμού, καθώς και κάθε σχετική πληροφορία ως προς τα μέτρα αυτά.5. Το εθνικό σχέδιο αποκατάστασης περιλαμβάνει επισκόπηση της αλληλεπίδρασης μεταξύ των μέτρων που περιλαμβάνονται στο εθνικό σχέδιο αποκατάστασης και στο εθνικό στρατηγικό σχέδιο της ΚΓΠ.6. Κατά περίπτωση, το εθνικό σχέδιο αποκατάστασης περιλαμβάνει επισκόπηση των ζητημάτων που σχετίζονται με την ποικιλομορφία των καταστάσεων σε διάφορες περιοχές, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 14 παράγραφος 16 στοιχείο γ).7.Η Επιτροπή θεσπίζει, μέσω εκτελεστικών πράξεων, ενιαίο μορφότυπο για το εθνικό σχέδιο αποκατάστασης. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 24 παράγραφος 2. Η Επιτροπή επικουρείται κατά την κατάρτιση του ενιαίου μορφότυπου από τον ΕΟΠ. Έως ... [ημερομηνία: η πρώτη ημέρα του μήνα που έπεται τριών μηνών από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού], η Επιτροπή υποβάλλει τα σχέδια εκτελεστικών πράξεων στην επιτροπή που αναφέρεται στο άρθρο 24 παράγραφος 1.

Άρθρο 16Υποβολή του προσχεδίου του εθνικού σχεδίου αποκατάστασηςΚάθε κράτος μέλος υποβάλλει στην Επιτροπή το προσχέδιο του εθνικού σχεδίου αποκατάστασης που αναφέρεται στα άρθρα 14 και 15 έως … [η πρώτη ημέρα του μήνα που έπεται 24 μηνών από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού].

Άρθρο 17Αξιολόγηση του εθνικού σχεδίου αποκατάστασης1.Η Επιτροπή αξιολογεί το προσχέδιο του εθνικού σχεδίου αποκατάστασης εντός έξι μηνών από την ημερομηνία παραλαβής του. Κατά τη διεξαγωγή της εν λόγω αξιολόγησης, η Επιτροπή ενεργεί σε στενή συνεργασία με το κράτος μέλος.2.Κατά την αξιολόγηση του προσχεδίου του εθνικού σχεδίου αποκατάστασης, η Επιτροπή αξιολογεί ειδικότερα:α) τη συμμόρφωσή του με το άρθρο 15·β) την επάρκειά του για την επίτευξη των στόχων και τη συμμόρφωση με τις υποχρεώσεις που ορίζονται στα άρθρα 4 έως 13·γ) τη συμβολή του στους πρωταρχικούς στόχους της Ένωσης και τους στόχους που αναφέρονται στο άρθρο 1, στους ειδικούς στόχους που αναφέρονται στο άρθρο 9 παράγραφος 1 για την αποκατάσταση τουλάχιστον 25 000 χιλιομέτρων ποταμών σε ποταμούς ελεύθερης ροής στην Ένωση έως το 2030 και στη ανάληψη της υποχρέωσης που προβλέπεται στο άρθρο 13 για φύτευση τουλάχιστον τριών εκατομμυρίων επιπλέον δένδρων στην Ένωση έως το 2030.3.Για τους σκοπούς της αξιολόγησης του προσχεδίου του εθνικού σχεδίου αποκατάστασης, η Επιτροπή επικουρείται από εμπειρογνώμονες ή από τον ΕΟΠ.4.Η Επιτροπή μπορεί να απευθύνει τις παρατηρήσεις της σχετικά με το προσχέδιο του εθνικού σχεδίου αποκατάστασης στο κράτος μέλος εντός έξι μηνών από την ημερομηνία παραλαβής του.5.Το κράτος μέλος λαμβάνει ▌ υπόψη τυχόν παρατηρήσεις της Επιτροπής στο τελικό εθνικό του σχέδιο αποκατάστασης.6.Το κράτος μέλος οριστικοποιεί, δημοσιεύει και υποβάλλει στην Επιτροπή το εθνικό σχέδιο αποκατάστασης εντός έξι μηνών από την ημερομηνία παραλαβής των παρατηρήσεων της Επιτροπής.

Άρθρο 18 Συντονισμός των μέτρων αποκατάστασης στα θαλάσσια οικοσυστήματα1. Τα κράτη μέλη των οποίων τα εθνικά σχέδια αποκατάστασης περιλαμβάνουν μέτρα διατήρησης που πρόκειται να εγκριθούν στο πλαίσιο της ΚΑΠ αξιοποιούν πλήρως τα εργαλεία που προβλέπονται σε αυτά.2. Όταν τα εθνικά σχέδια αποκατάστασης περιλαμβάνουν μέτρα που απαιτούν την υποβολή κοινής σύστασης μέσω της διαδικασίας περιφερειοποίησης που προβλέπεται στο άρθρο 18 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, τα κράτη μέλη που καταρτίζουν τα εν λόγω εθνικά σχέδια αποκατάστασης, λαμβάνοντας υπόψη τις προθεσμίες που αναφέρονται στο άρθρο 5 του παρόντος κανονισμού, δρομολογούν εγκαίρως διαβουλεύσεις με άλλα κράτη μέλη με άμεσο διαχειριστικό συμφέρον το οποίο θίγεται από τα εν λόγω μέτρα και με τα σχετικά γνωμοδοτικά συμβούλια που προβλέπονται στο άρθρο 18 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, ώστε να καταστεί δυνατή η έγκαιρη συμφωνία και υποβολή τυχόν κοινών συστάσεων. Για τον σκοπό αυτόν, περιλαμβάνουν επίσης στο εθνικό σχέδιο αποκατάστασης το εκτιμώμενο χρονοδιάγραμμα της διαβούλευσης και της υποβολής των κοινών συστάσεων.3. Η Επιτροπή διευκολύνει και παρακολουθεί την πρόοδο όσον αφορά την υποβολή κοινών συστάσεων στο πλαίσιο της ΚΑΠ. Τα κράτη μέλη υποβάλλουν τις κοινές συστάσεις σχετικά με τα μέτρα διατήρησης που είναι αναγκαία προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι που ορίζονται στο άρθρο 5 το αργότερο 18 μήνες πριν από το πέρας της αντίστοιχης προθεσμίας.4. Ελλείψει κοινών συστάσεων όπως αναφέρονται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου πριν από το πέρας της αντίστοιχης προθεσμίας που αναφέρεται στην παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου, σχετικά με τα μέτρα διατήρησης που είναι αναγκαία για τη συμμόρφωση με τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την περιβαλλοντική νομοθεσία της Ένωσης και στα οποία γίνεται παραπομπή στο άρθρο 11 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, η Επιτροπή μπορεί να αξιοποιήσει πλήρως τα εργαλεία που προβλέπονται στο άρθρο 11 παράγραφος 4 του εν λόγω κανονισμού, υπό τους όρους που καθορίζονται σε αυτό κατά περίπτωση.

Άρθρο 19Επανεξέταση του εθνικού σχεδίου αποκατάστασης1.Κάθε κράτος μέλος επανεξετάζει και αναθεωρεί το εθνικό του σχέδιο αποκατάστασης και εντάσσει σε αυτό συμπληρωματικά μέτρα, έως τις 30 Ιουνίου 2032 και, στη συνέχεια, έως τις 30 Ιουνίου 2042. Στη συνέχεια, τουλάχιστον μία φορά ανά δεκαετία, κάθε κράτος μέλος επανεξετάζει το εθνικό του σχέδιο αποκατάστασης και, εάν είναι αναγκαίο, το αναθεωρεί και περιλαμβάνει σε αυτό συμπληρωματικά μέτρα.Οι επανεξετάσεις πραγματοποιούνται σύμφωνα με τα άρθρα 14 και 15, λαμβάνοντας υπόψη την πρόοδο που έχει σημειωθεί στην εφαρμογή των σχεδίων, τα βέλτιστα διαθέσιμα επιστημονικά στοιχεία, καθώς και τις διαθέσιμες γνώσεις όσον αφορά μεταβολές ή αναμενόμενες μεταβολές στις περιβαλλοντικές συνθήκες λόγω της κλιματικής αλλαγής. Κατά τις επανεξετάσεις που πρέπει να πραγματοποιηθούν έως τις 30 Ιουνίου 2032 και έως τις 30 Ιουνίου 2042, τα κράτη μέλη λαμβάνουν υπόψη τις γνώσεις σχετικά με την κατάσταση των τύπων οικοτόπων που απαριθμούνται στα παραρτήματα Ι και ΙΙ, οι οποίες έχουν αποκτηθεί σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 9 και το άρθρο 5 παράγραφος 7. Κάθε κράτος μέλος δημοσιεύει και υποβάλλει στην Επιτροπή το αναθεωρημένο εθνικό του σχέδιο αποκατάστασης.2.Όταν η παρακολούθηση που πραγματοποιείται σύμφωνα με το άρθρο 20 δείχνει ότι τα μέτρα που ορίζονται στο εθνικό σχέδιο αποκατάστασης δεν θα είναι επαρκή για τη συμμόρφωση με τους στόχους αποκατάστασης και την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που ορίζονται στα άρθρα 4 έως 13, το κράτος μέλος επανεξετάζει το εθνικό σχέδιο αποκατάστασης και, εφόσον απαιτείται, το αναθεωρεί και εντάσσει σε αυτό συμπληρωματικά μέτρα. Τα κράτη μέλη δημοσιεύουν και υποβάλλουν στην Επιτροπή τα αναθεωρημένα εθνικά τους σχέδια αποκατάστασης.3.Με βάση τις πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 21 παράγραφοι 1 και 2 και την αξιολόγηση που αναφέρεται στο άρθρο 21 παράγραφοι 4 και 5, αν η Επιτροπή κρίνει ότι η πρόοδος που έχει σημειωθεί από ένα κράτος μέλος δεν επαρκεί για την επίτευξη των στόχων και την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που ορίζονται στα άρθρα 4 έως 13, μπορεί, έπειτα από διαβούλευση με το εν λόγω κράτος μέλος, να ζητήσει από αυτό να υποβάλει αναθεωρημένο προσχέδιο του εθνικού σχεδίου αποκατάστασης, με συμπληρωματικά μέτρα. Το κράτος μέλος δημοσιεύει αυτό το αναθεωρημένο εθνικό σχέδιο αποκατάστασης με συμπληρωματικά μέτρα και το υποβάλλει στην Επιτροπή εντός έξι μηνών από την ημερομηνία παραλαβής του αιτήματος της Επιτροπής. Κατόπιν αιτήματος του εν λόγω κράτους μέλους και εφόσον δικαιολογείται δεόντως, η Επιτροπή μπορεί να παρατείνει την εν λόγω προθεσμία κατά έξι επιπλέον μήνες.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ IVΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΚΑΙ ΥΠΟΒΟΛΗ ΕΚΘΕΣΕΩΝ

Άρθρο 20Παρακολούθηση1.Τα κράτη μέλη παρακολουθούν τα ακόλουθα στοιχεία:α)την κατάσταση και την τάση της κατάστασης των τύπων οικοτόπων, καθώς και την ποιότητα και την τάση της ποιότητας των οικοτόπων των ειδών που αναφέρονται στα άρθρα 4 και 5 στις περιοχές που υπόκεινται σε μέτρα αποκατάστασης βάσει της παρακολούθησης που αναφέρεται στο άρθρο 15 παράγραφος 3 στοιχείο ιστ)·β)την περιοχή αστικού χώρου πρασίνου και αστικής συγκόμωσης εντός περιοχών αστικών οικοσυστημάτων, όπως αναφέρεται στο άρθρο 8 και καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 4·γ)τουλάχιστον δύο από τους δείκτες βιοποικιλότητας για τα γεωργικά οικοσυστήματα που επιλέγονται από το κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 2·δ)τους πληθυσμούς των ειδών κοινών πτηνών γεωργικών εκτάσεων που αναφέρονται στο παράρτημα V·ε)τον δείκτη βιοποικιλότητας για τα δασικά οικοσυστήματα που αναφέρεται στο άρθρο 12 παράγραφος 2·στ) τουλάχιστον έξι από τους δείκτες βιοποικιλότητας για τα δασικά οικοσυστήματα που επιλέγονται από το κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 12 παράγραφος 3·ζ)την αφθονία και ποικιλότητα των ειδών επικονιαστών, με βάση τη μέθοδο που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 2·η)την περιοχή και την κατάσταση των περιοχών που καλύπτονται από τους τύπους οικοτόπων οι οποίοι παρατίθενται στα παραρτήματα I και II ▌·θ)την περιοχή και την ποιότητα του οικοτόπου των ειδών που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 7 και στο άρθρο 5 παράγραφος 5 ▌·ι) την έκταση και την τοποθεσία των περιοχών όπου οι τύποι οικοτόπων και οι οικότοποι των ειδών έχουν υποβαθμιστεί σημαντικά και των περιοχών που υπόκεινται σε αντισταθμιστικά μέτρα που λαμβάνονται δυνάμει του άρθρου 4 παράγραφος 13, καθώς και την αποτελεσματικότητα των αντισταθμιστικών μέτρων ώστε να διασφαλίζεται ότι οποιαδήποτε υποβάθμιση των τύπων οικοτόπων και των οικοτόπων των ειδών δεν είναι σημαντική στο επίπεδο της κάθε βιογεωγραφικής περιοχής στην επικράτειά τους, καθώς και ότι δεν διακυβεύεται η επίτευξη των στόχων και η εκπλήρωση των επιδιώξεων που ορίζονται στα άρθρα 1, 4 και 5.2.Η παρακολούθηση σύμφωνα με την παράγραφο 1 στοιχείο α) αρχίζει μόλις τεθούν σε εφαρμογή τα μέτρα αποκατάστασης.3.Η παρακολούθηση σύμφωνα με την παράγραφο 1 στοιχεία β), γ), δ), ε) και στ) αρχίζει ... [ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού].4.Η παρακολούθηση σύμφωνα με την παράγραφο 1 στοιχείο ζ) του παρόντος άρθρου αρχίζει ένα έτος μετά την έναρξη ισχύος της κατ’ εξουσιοδότηση πράξης που αναφέρεται στο άρθρο 10 παράγραφος 2.5. Η παρακολούθηση σύμφωνα με την παράγραφο 1 στοιχείο ι) του παρόντος άρθρου αρχίζει μόλις υποβληθεί στην Επιτροπή η κοινοποίηση που αναφέρεται στο άρθρο 4 παράγραφος 13.6.Η παρακολούθηση σύμφωνα με την παράγραφο 1 στοιχεία α) και β) διεξάγεται τουλάχιστον ανά εξαετία. Η παρακολούθηση σύμφωνα με την παράγραφο 1 στοιχείο γ), όσον αφορά, κατά περίπτωση, το απόθεμα οργανικού άνθρακα σε ανόργανα εδάφη καλλιεργήσιμων εκτάσεων και το μερίδιο γεωργικών εκτάσεων με χαρακτηριστικά τοπίου υψηλής ποικιλομορφίας, και η παρακολούθηση σύμφωνα με την παράγραφο 1 στοιχείο στ), όσον αφορά, κατά περίπτωση, το όρθιο νεκρό ξύλο, το πεσμένο νεκρό ξύλο, το ποσοστό των δασών με μη ομήλικη δομή, τη δασική συνδεσιμότητα, το απόθεμα οργανικού άνθρακα, το ποσοστό δάσους όπου κυριαρχούν αυτόχθονα είδη δένδρων και την ποικιλότητα των ειδών δένδρων, διεξάγεται τουλάχιστον ανά έξι έτη ή, όταν είναι απαραίτητο για την αξιολόγηση της επίτευξης αυξητικών τάσεων έως το 2030, εντός συντομότερου χρονικού διαστήματος. Η παρακολούθηση σύμφωνα με την παράγραφο 1 στοιχείο γ), όσον αφορά, κατά περίπτωση, τον δείκτη πεταλούδων λειμώνων, η παρακολούθηση σύμφωνα με την παράγραφο 1 στοιχείο δ), όσον αφορά τον δείκτη κοινών πτηνών γεωργικών εκτάσεων, η παρακολούθηση σύμφωνα με την παράγραφο 1 στοιχείο ε), όσον αφορά τον δείκτη κοινών δασικών πτηνών, και η παρακολούθηση σύμφωνα με την παράγραφο 1 στοιχείο ζ), όσον αφορά τα είδη επικονιαστών, διεξάγεται ετησίως. Η παρακολούθηση σύμφωνα με την παράγραφο 1 στοιχεία η) και θ) διεξάγεται τουλάχιστον ανά εξαετία και συντονίζεται με τον κύκλο υποβολής εκθέσεων βάσει του άρθρου 17 της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ και την αρχική αξιολόγηση δυνάμει του άρθρου 17 της οδηγίας 2008/56/ΕΚ. Η παρακολούθηση σύμφωνα με την παράγραφο 1 στοιχείο ι) διεξάγεται τουλάχιστον ανά τριετία.7.Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι δείκτες για τα γεωργικά οικοσυστήματα που αναφέρονται στο άρθρο 11 παράγραφος 2 στοιχείο β) και οι δείκτες για τα δασικά οικοσυστήματα που αναφέρονται στο άρθρο 12 παράγραφος 3 στοιχεία α), β), και ε) του παρόντος κανονισμού παρακολουθούνται κατά τρόπο συνεπή προς την παρακολούθηση που απαιτείται βάσει των κανονισμών (ΕΕ) 2018/841 και (ΕΕ) 2018/1999.8.Τα κράτη μέλη δημοσιοποιούν τα δεδομένα που παράγονται από την παρακολούθηση η οποία διεξάγεται βάσει του παρόντος άρθρου, σύμφωνα με την οδηγία 2007/2/ΕΚ και σύμφωνα με τη συχνότητα παρακολούθησης που ορίζεται στην παράγραφο 6 του παρόντος άρθρου.9.Τα συστήματα παρακολούθησης των κρατών μελών λειτουργούν βάσει ηλεκτρονικών βάσεων δεδομένων και συστημάτων γεωγραφικών πληροφοριών και μεγιστοποιούν την πρόσβαση και χρήση δεδομένων και υπηρεσιών από τεχνολογίες τηλεπισκόπησης, γεωσκόπησης (υπηρεσίες Copernicus), επιτόπιους αισθητήρες και συσκευές, ή επιστημονικών δεδομένων πολιτών, αξιοποιώντας τις ευκαιρίες που προσφέρουν η τεχνητή νοημοσύνη και η προηγμένη ανάλυση και επεξεργασία δεδομένων.10. Έως τις 31 Δεκεμβρίου 2028, η Επιτροπή θεσπίζει πλαίσιο καθοδήγησης για τον καθορισμό των ικανοποιητικών επιπέδων που αναφέρονται στο άρθρο 8 παράγραφοι 2 και 3, στο άρθρο 10 παράγραφος 1 και στο άρθρο 11 παράγραφος 2, μέσω εκτελεστικών πράξεων.11. Η Επιτροπή μπορεί, με εκτελεστικές πράξεις:α)να προσδιορίζει τις μεθόδους παρακολούθησης των δεικτών για τα γεωργικά οικοσυστήματα που παρατίθενται στο παράρτημα IV·β)να προσδιορίζει τις μεθόδους παρακολούθησης των δεικτών για τα δασικά οικοσυστήματα που παρατίθενται στο παράρτημα VI·γ)να θεσπίζει πλαίσιο καθοδήγησης για τον καθορισμό των ικανοποιητικών επιπέδων που αναφέρονται στο άρθρο 12 παράγραφοι 2 και 3.12. Οι εκτελεστικές πράξεις που αναφέρονται στις παραγράφους 10 και 11 του παρόντος άρθρου εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 24 παράγραφος 2.

Άρθρο 21Υποβολή εκθέσεων1.Έως τις 30 Ιουνίου 2028 και στη συνέχεια τουλάχιστον ανά τριετία, τα κράτη μέλη υποβάλλουν ηλεκτρονικά στην Επιτροπή τα ακόλουθα στοιχεία:α)την περιοχή που υπόκειται στα μέτρα αποκατάστασης που αναφέρονται στα άρθρα 4 έως 12·β)την έκταση των περιοχών όπου τύποι οικοτόπων και οικότοποι ειδών έχουν επιδεινωθεί σημαντικά και των περιοχών που υπόκεινται σε αντισταθμιστικά μέτρα τα οποία λαμβάνονται δυνάμει του άρθρου 4 παράγραφος 13·γ)τους αναφερόμενους στο άρθρο 9 φραγμούς που έχουν αρθεί· καιδ)τη συνεισφορά τους στην εκπλήρωση της δέσμευσης που αναφέρεται στο άρθρο 13.2. Έως τις 30 Ιουνίου 2031, για το διάστημα έως το 2030, και στη συνέχεια τουλάχιστον ανά έξι έτη, τα κράτη μέλη υποβάλλουν ηλεκτρονικά στην Επιτροπή ▌, η οποία επικουρείται από τον ΕΟΠ, τα ακόλουθα στοιχεία και πληροφορίες:α)την πρόοδο στην εφαρμογή του εθνικού σχεδίου αποκατάστασης, στη θέσπιση μέτρων αποκατάστασης και την πρόοδο στην επίτευξη των στόχων και στην υλοποίηση των υποχρεώσεων που ορίζονται στα άρθρα 4 έως 13·β) πληροφορίες σχετικά με:i)την τοποθεσία των περιοχών όπου τύποι οικοτόπων ή οικότοποι ειδών έχουν υποβαθμιστεί σημαντικά και των περιοχών που υπόκεινται σε αντισταθμιστικά μέτρα τα οποία λαμβάνονται δυνάμει του άρθρου 4 παράγραφος 13·ii)περιγραφή της αποτελεσματικότητας των αντισταθμιστικών μέτρων που λαμβάνονται δυνάμει του άρθρου 4 παράγραφος 13 όσον αφορά τη διασφάλιση ότι οποιαδήποτε υποβάθμιση των τύπων οικοτόπων και των οικοτόπων ειδών δεν είναι σημαντική στο επίπεδο κάθε βιογεωγραφικής περιοχής στην επικράτειά τους·iii)περιγραφή της αποτελεσματικότητας των αντισταθμιστικών μέτρων που λαμβάνονται δυνάμει του άρθρου 4 παράγραφος 13 όσον αφορά τη διασφάλιση ότι δεν διακυβεύεται η επίτευξη των στόχων και η εκπλήρωση των επιδιώξεων που ορίζονται στα άρθρα 1, 4 και 5·γ)τα αποτελέσματα της παρακολούθησης που διεξάγεται σύμφωνα με το άρθρο 20, συμπεριλαμβανομένων, στην περίπτωση των αποτελεσμάτων της παρακολούθησης που διεξάγεται σύμφωνα με το άρθρο 20 παράγραφος 1 στοιχεία η) και θ), χαρτών με γεωγραφική αναφορά·δ)τη θέση και την έκταση των περιοχών που υπόκεινται στα μέτρα αποκατάστασης τα οποία αναφέρονται στα άρθρα 4 και 5 και στο άρθρο 11 παράγραφος 4, συμπεριλαμβανομένου χάρτη με γεωγραφική αναφορά των εν λόγω περιοχών·ε)τον επικαιροποιημένο κατάλογο των φραγμών που αναφέρεται στο άρθρο 9 παράγραφος 1·στ)πληροφορίες σχετικά με την πρόοδο που έχει επιτευχθεί για την κάλυψη των αναγκών χρηματοδότησης, σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 3 στοιχείο κα), συμπεριλαμβανομένης αξιολόγησης των πραγματικών επενδύσεων σε σχέση με τις αρχικές παραδοχές επένδυσης.3.Η Επιτροπή καθορίζει τον μορφότυπο, τη δομή και τις λεπτομερείς ρυθμίσεις για την παρουσίαση των πληροφοριών που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 του παρόντος άρθρου μέσω εκτελεστικών πράξεων. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 24 παράγραφος 2. Κατά την κατάρτιση του μορφότυπου, της δομής και των λεπτομερών ρυθμίσεων για την ηλεκτρονική υποβολή των πληροφοριών, η Επιτροπή επικουρείται από τον ΕΟΠ.4.Έως τις 31 Δεκεμβρίου 2028 και στη συνέχεια ανά τριετία, ο ΕΟΠ παρέχει στην Επιτροπή τεχνική επισκόπηση της προόδου για την επίτευξη των στόχων και την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό, με βάση τα στοιχεία που καθιστούν διαθέσιμα τα κράτη μέλη σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου και το άρθρο 20 παράγραφος 8.5.Έως τις 30 Ιουνίου 2032 και στη συνέχεια ανά εξαετία, ο ΕΟΠ παρέχει στην Επιτροπή τεχνική έκθεση σε επίπεδο Ένωσης σχετικά με την πρόοδο για την επίτευξη των στόχων και την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό, με βάση τα στοιχεία που καθιστούν διαθέσιμα τα κράτη μέλη σύμφωνα με τις παραγράφους 1, 2 και 3 του παρόντος άρθρου. Ο ΕΟΠ μπορεί επίσης να χρησιμοποιεί τις πληροφορίες που υποβάλλονται βάσει του άρθρου 17 της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ, του άρθρου 15 της οδηγίας 2000/60/ΕΚ, του άρθρου 12 της οδηγίας 2009/147/ΕΚ και του άρθρου 17 της οδηγίας 2008/56/ΕΚ.6.Από ... [πέντε έτη από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού] και στη συνέχεια ανά εξαετία, η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο σχετικά με την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού.7. Έως ... [12 μήνες από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού], η Επιτροπή, κατόπιν διαβούλευσης με τα κράτη μέλη, υποβάλλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, η οποία περιλαμβάνει:α) επισκόπηση των χρηματοδοτικών πόρων που διατίθενται σε επίπεδο Ένωσης για τους σκοπούς της εφαρμογής του παρόντος κανονισμού·β) αξιολόγηση των αναγκών χρηματοδότησης για την εφαρμογή των άρθρων 4 έως 13 και για την επίτευξη του στόχου που τίθεται στο άρθρο 1 παράγραφος 2·γ) ανάλυση για τον εντοπισμό τυχόν χρηματοδοτικών κενών στην εκπλήρωση των υποχρεώσεων που ορίζει ο παρών κανονισμός·δ) κατά περίπτωση, προτάσεις για επαρκή μέτρα, συμπεριλαμβανομένων χρηματοοικονομικών μέτρων για την αντιμετώπιση των ελλείψεων που έχουν εντοπιστεί, όπως η θέσπιση ειδικής χρηματοδότησης, με την επιφύλαξη των δικαιωμάτων των συννομοθετών όσον αφορά την έγκριση του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου μετά το 2027.8.Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι πληροφορίες που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 του παρόντος άρθρου είναι επαρκείς και επικαιροποιημένες, καθώς και διαθέσιμες στο κοινό σύμφωνα με τις οδηγίες 2003/4/ΕΚ, 2007/2/ΕΚ και (ΕΕ) 2019/1024.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ VΚΑΤ’ ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΗΣΗ ΚΑΙ ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ

Άρθρο 22Τροποποίηση των παραρτημάτων1.Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 23 με σκοπό την τροποποίηση του παραρτήματος I, προσαρμόζοντας τον τρόπο με τον οποίο ομαδοποιούνται οι τύποι οικοτόπων στην τεχνική και επιστημονική πρόοδο και έτσι ώστε να λαμβάνεται υπόψη η πείρα που αποκτάται από την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού.2.Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 23 για την τροποποίηση του παραρτήματος II, προσαρμόζοντας:α) τον κατάλογο των τύπων οικοτόπων ώστε να εξασφαλίζεται συνέπεια με τις επικαιροποιήσεις της ταξινόμησης οικοτόπων του Ευρωπαϊκού Συστήματος Πληροφοριών για τη Φύση (EUNIS)· καιβ) τον τρόπο με τον οποίο ομαδοποιούνται οι τύποι οικοτόπων στην τεχνική και επιστημονική πρόοδο και έτσι ώστε να λαμβάνεται υπόψη η πείρα που αποκτάται από την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού.3.Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 23 με σκοπό την τροποποίηση του παραρτήματος III προσαρμόζοντας τον κατάλογο των θαλάσσιων ειδών που αναφέρεται στο άρθρο 5 στην τεχνική και επιστημονική πρόοδο.4.Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 23 με σκοπό την τροποποίηση του παραρτήματος IV προσαρμόζοντας την περιγραφή, τη μονάδα και τη μεθοδολογία των δεικτών βιοποικιλότητας για τα γεωργικά οικοσυστήματα στην τεχνική και επιστημονική πρόοδο.5.Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 23 με σκοπό την τροποποίηση του παραρτήματος V προσαρμόζοντας τον κατάλογο των ειδών που χρησιμοποιούνται για τον δείκτη κοινών πτηνών γεωργικών εκτάσεων στα κράτη μέλη στην τεχνική και επιστημονική πρόοδο.6.Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 23 με σκοπό την τροποποίηση του παραρτήματος VI προσαρμόζοντας την περιγραφή, τη μονάδα και τη μεθοδολογία των δεικτών βιοποικιλότητας για τα δασικά οικοσυστήματα στην τεχνική και επιστημονική πρόοδο.7.Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 23 με σκοπό την τροποποίηση του παραρτήματος VII, προσαρμόζοντας τον κατάλογο των παραδειγμάτων μέτρων αποκατάστασης στην τεχνική και επιστημονική πρόοδο και έτσι ώστε να λαμβάνεται υπόψη η πείρα που αποκτάται από την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 23Άσκηση της εξουσιοδότησης1.Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις υπό τους όρους του παρόντος άρθρου.2.Η εξουσία έκδοσης των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων που αναφέρονται στο άρθρο 10 παράγραφος 2 και στο άρθρο 22 παράγραφοι 1 έως 7 ανατίθεται στην Επιτροπή για περίοδο πέντε ετών από ... [ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού]. Η Επιτροπή συντάσσει έκθεση σχετικά με τις εξουσίες που της έχουν ανατεθεί το αργότερο εννέα μήνες πριν από τη λήξη της περιόδου των πέντε ετών. Η εξουσιοδότηση ανανεώνεται σιωπηρά για περιόδους ίδιας διάρκειας, εκτός αν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο προβάλουν αντιρρήσεις το αργότερο εντός τριών μηνών πριν από τη λήξη της κάθε περιόδου.3.Η εξουσιοδότηση που προβλέπεται στο άρθρο 10 παράγραφος 2 και στο άρθρο 22 παράγραφοι 1 έως 7 μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο. Η απόφαση ανάκλησης περατώνει την εξουσιοδότηση που προσδιορίζεται στην εν λόγω απόφαση. Αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσης της απόφασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που ορίζεται σε αυτή. Δεν θίγει το κύρος των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων που ισχύουν ήδη.4.Πριν από την έκδοση μιας κατ’ εξουσιοδότηση πράξης, η Επιτροπή διεξάγει διαβουλεύσεις με εμπειρογνώμονες που ορίζουν τα κράτη μέλη σύμφωνα με τις αρχές της διοργανικής συμφωνίας της 13ης Απριλίου 2016 για τη βελτίωση του νομοθετικού έργου.5.Μόλις εκδώσει μια κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, η Επιτροπή την κοινοποιεί ταυτόχρονα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.6.Κατ’ εξουσιοδότηση πράξη που εκδίδεται δυνάμει του άρθρου 10 παράγραφος 2 ή του άρθρου 22 παράγραφοι 1 έως 7 τίθεται σε ισχύ εφόσον δεν έχει διατυπωθεί αντίρρηση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο εντός δύο μηνών από την ημέρα που η πράξη κοινοποιείται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο ή αν, πριν λήξει αυτή η περίοδος, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ενημερώσουν αμφότερα την Επιτροπή ότι δεν θα προβάλουν αντιρρήσεις. Η προθεσμία αυτή παρατείνεται κατά δύο μήνες κατόπιν πρωτοβουλίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου.

Άρθρο 24Διαδικασία επιτροπής1.Η Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή. Η εν λόγω επιτροπή αποτελεί επιτροπή κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.2.Όταν γίνεται παραπομπή στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ VIΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 25Τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) 2022/869Στο άρθρο 7 παράγραφος 8 του κανονισμού (ΕΕ) 2022/869, το πρώτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Όσον αφορά τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 4 της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ, στο άρθρο 4 παράγραφος 7 της οδηγίας 2000/60/ΕΚ και στο άρθρο 4 παράγραφοι 14 και 15 και στο άρθρο 5 παράγραφοι 11 και 12 του κανονισμού (ΕΕ) …/… του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου*+ΕΕ: Να προστεθεί στο κείμενο ο αριθμός του κανονισμού που περιλαμβάνεται στο έγγραφο PE CONS 74/23 (2022/0195(COD)) και να συμπληρωθούν στην υποσημείωση ο αριθμός, η ημερομηνία, ο τίτλος και τα στοιχεία αναφοράς στην ΕΕ του εν λόγω κανονισμού., εφόσον πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις που καθορίζονται στις εν λόγω οδηγίες και τον εν λόγω κανονισμό, τα έργα στον ενωσιακό κατάλογο θεωρείται ότι συμβάλλουν στο δημόσιο συμφέρον από την άποψη της ενεργειακής πολιτικής και μπορεί να θεωρηθεί ότι υπαγορεύονται από λόγους επιτακτικού δημοσίου συμφέροντος.

_____________

* Κανονισμός (ΕΕ) …/… του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της …, για την αποκατάσταση της φύσης και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) 2022/869 (ΕΕ L, , σ. ).».

Άρθρο 26Επανεξέταση1.Η Επιτροπή αξιολογεί την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού έως τις 31 Δεκεμβρίου 2033.Η αξιολόγηση περιλαμβάνει εκτίμηση των επιπτώσεων του παρόντος κανονισμού στους τομείς της γεωργίας, της δασοκομίας και της αλιείας, λαμβανομένων υπόψη των σχετικών δεσμών με την παραγωγή τροφίμων και την επισιτιστική ασφάλεια στην Ένωση, καθώς και των ευρύτερων κοινωνικοοικονομικών επιπτώσεων του παρόντος κανονισμού.2.Η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση σχετικά με τα κύρια πορίσματα της αξιολόγησης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών. Όταν η Επιτροπή το κρίνει σκόπιμο, η έκθεση συνοδεύεται από νομοθετική πρόταση για την τροποποίηση των σχετικών διατάξεων του παρόντος κανονισμού, στην οποία λαμβάνεται υπόψη η ανάγκη καθορισμού πρόσθετων στόχων αποκατάστασης, μεταξύ άλλων επικαιροποιημένων στόχων για το 2040 και το 2050, με βάση κοινές μεθόδους για την αξιολόγηση της κατάστασης των οικοσυστημάτων που δεν καλύπτονται από τα άρθρα 4 και 5, την αξιολόγηση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, καθώς και τα πλέον πρόσφατα επιστημονικά στοιχεία.

Άρθρο 27Προσωρινή αναστολή1. Σε περίπτωση απρόβλεπτου, έκτακτου και απρόκλητου συμβάντος που εκφεύγει του ελέγχου της Ένωσης, με σοβαρές συνέπειες σε επίπεδο Ένωσης όσον αφορά τη διαθεσιμότητα γης που απαιτείται προκειμένου να εξασφαλισθεί επαρκής γεωργική παραγωγή για την κατανάλωση τροφίμων στην Ένωση, η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις οι οποίες είναι αναγκαίες και δικαιολογημένες σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης. Με τις εν λόγω εκτελεστικές πράξεις είναι δυνατή η προσωρινή αναστολή της εφαρμογής των σχετικών διατάξεων του άρθρου 11 στον βαθμό και για το χρονικό διάστημα που είναι απολύτως αναγκαίο. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 24 παράγραφος 2.2. Οι εκτελεστικές πράξεις που εκδίδονται σύμφωνα με την παράγραφο 1 παραμένουν σε ισχύ για χρονικό διάστημα που δεν υπερβαίνει τους 12 μήνες. Εάν μετά το πέρας του χρονικού αυτού διαστήματος εξακολουθούν να υφίστανται τα προβλήματα που αναφέρονται στην παράγραφο 1, η Επιτροπή μπορεί να υποβάλει κατάλληλη νομοθετική πρόταση για την παράταση της εν λόγω περιόδου.3. Η Επιτροπή ενημερώνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο για οποιαδήποτε πράξη εκδίδει βάσει της παραγράφου 1 εντός δύο εργάσιμων ημερών από την έκδοσή της.

Άρθρο 28Έναρξη ισχύοςΟ παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

…,

Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Για το Συμβούλιο

Η Πρόεδρος Ο/Η Πρόεδρος

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΧΕΡΣΑΙΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΤΙΑ ΟΙΚΟΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΙΚΟΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΓΛΥΚΩΝ ΥΔΑΤΩΝ — ΤΥΠΟΙ ΟΙΚΟΤΟΠΩΝ ΚΑΙ ΟΜΑΔΕΣ ΤΥΠΩΝ ΟΙΚΟΤΟΠΩΝ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ 4 ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΙ 1 ΚΑΙ 4

Ο παρακάτω κατάλογος περιλαμβάνει όλους τους τύπους χερσαίων και παράκτιων οικοτόπων και οικοτόπων γλυκών υδάτων που παρατίθενται στο παράρτημα I της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ και αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφοι 1 και 4, καθώς και έξι ομάδες αυτών των τύπων οικοτόπων, και συγκεκριμένα 1) υγροτόπους (παράκτιους και εσωτερικούς), 2) λειμώνες και άλλους κτηνοτροφικούς οικοτόπους, 3) ποτάμιους, λιμναίους, αλλουβιακούς και παρόχθιους οικοτόπους, 4) δάση, 5) οικοτόπους στέπας, χέρσων εδαφών και λοχμών και 6) βραχώδεις οικοτόπους και θίνες.

1.ΟΜΑΔΑ 1: Υγρότοποι (παράκτιοι & εσωτερικοί)

Κωδικός τύπου οικοτόπου όπως αναφέρεται στο παράρτημα I της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ
Ονομασία τύπου οικοτόπου όπως αναφέρεται στο παράρτημα I της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ
Παράκτιοι και αλοφυτικοί οικότοποι
1130
Ποταμόκολποι (εκβολές ποταμών)
1140
Λασπώδεις και αμμώδεις επίπεδες εκτάσεις που αποκαλύπτονται κατά την άμπωτη
1150
Παράκτιες λιμνοθάλασσες
1310
Πρωτογενής βλάστηση με Salicornia και άλλα μονοετή είδη των λασπωδών και αμμωδών ζωνών
1320
Λειμώνες με θαλάσσια Spartina (Spartinion maritimae)
1330
Αλίπεδα του Ατλαντικού (Glauco-Puccinellietalia maritimae)
1340
Αλίπεδα της ενδοχώρας
1410
Μεσογειακά αλίπεδα (Juncetalia maritimi)
1420
Μεσογειακές και θερμοατλαντικές αλόφιλες λόχμες (Sarcocornetea fruticosi)
1530
Παννωνικές αλατούχες στέπες και αλατούχα έλη
1650
Στενοί κολπίσκοι (μυχοί) της βόρειας Βαλτικής
Υγρά χέρσα εδάφη και τυρφώνες
4010
Βόρεια υγρά χέρσα εδάφη του Ατλαντικού με Erica tetralix
4020
Εύκρατα υγρά χέρσα εδάφη του Ατλαντικού με Erica ciliaris και Erica tetralix
6460
Τυρφώνες του Τροόδους
Τυρφώνες και βάλτοι
7110
Ενεργοί τυρφώνες υψιπέδων
7120
Υποβαθμισμένοι τυρφώνες υψιπέδων (που είναι ακόμη δυνατόν να ανασυσταθούν με φυσικό τρόπο)
7130
Επιφανειακοί τυρφώνες
7140
Μεταβατικοί και τρεμώδεις τυρφώνες
7150
Καθιζήσεις τυρφωδών υποστρωμάτων του Rhynchosporion
7160
Πηγές πλούσιες σε ανόργανα στοιχεία και φιννοσκανδιναβικές πηγές που δημιουργούνται σε βάλτους
7210
Ασβεστούχοι βάλτοι με Cladium mariscus και είδη του Caricion davallianae
7220
Πηγές όπου δημιουργείται επίπαγος (Cratoneurion)
7230
Αλκαλικοί χαμηλοί τυρφώνες
7240
Αλπικοί πρωτογενείς σχηματισμοί από Caricion bicoloris-atrofuscae
7310
Τυρφώνες Aapa
7320
Τυρφώνες Palsa
Υγρά δάση
9080
Βαλτώδη δάση φυλλοβόλων της Φιννοσκανδιναβίας
91D0
Δασώδεις τυρφώνες

2.ΟΜΑΔΑ 2: Λειμώνες και άλλοι κτηνοτροφικοί οικότοποι

Κωδικός τύπου οικοτόπου όπως αναφέρεται στο παράρτημα I της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ
Ονομασία τύπου οικοτόπου όπως αναφέρεται στο παράρτημα I της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ
Παράκτιοι οικότοποι και θίνες
1630
Παράκτιοι λειμώνες της βόρειας Βαλτικής
21A0
Μαχάιρ
Οικότοποι χέρσων εδαφών και λοχμών
4030
Ευρωπαϊκά ξηρά χέρσα εδάφη
4040
Ξηρά παράκτια χέρσα εδάφη του Ατλαντικού με Erica vagans
4090
Ενδημικά ορεινά μεσογειακά χέρσα εδάφη με ακανθώδεις θάμνους
5130
Διαπλάσεις με Juniperus communis σε ασβεστούχους χερσότοπους ή λειμώνες
8240
Ασβεστολιθικές πλάκες
Λειμώνες
6110
Παρόχθιοι ασβεστούχοι ή βασεόφιλοι λειμώνες από Alysso-Sedion albi
6120
Ξερικοί αμμώδεις ασβεστούχοι λειμώνες
6130
Καλαμινούχοι λειμώνες από Violetalia calaminariae
6140
Πυριτιούχοι λειμώνες των Πυρηναίων με Festuca eskia
6150
Πυριτιούχοι βορειοαλπικοί λειμώνες
6160
Πυριτιούχοι ορεινοί ιβηρικοί λειμώνες με Festuca indigesta
6170
Ασβεστούχοι αλπικοί και υποαλπικοί λειμώνες
6180
Μεσοφιλικοί λειμώνες των Νήσων των Μακάρων
6190
Παρόχθιοι παννωνικοί λειμώνες (Stipo-Festucetalia pallentis)
6210
Ξηροί ημιφυσικοί λειμώνες και περιοχές όπου φύονται θάμνοι σε ασβεστολιθικά υποστρώµατα (Festuco-Brometalia)
6220
Ψευδοστέπα με αγρωστώδη και μονοετή φυτά από Thero-Brachypodietea
6230
Χλοώδεις διαπλάσεις με Nardus, ποικίλων ειδών, σε πυριτιούχα υποστρώματα των ορεινών ζωνών (και των υποορεινών ζωνών της ηπειρωτικής Ευρώπης)
6240
Υπο-παννωνικοί στεπικοί λειμώνες
6250
Παννωνικοί στεπικοί λειμώνες σε loess
6260
Παννωνικές αμμώδεις στέπες
6270
Χαμηλού υψομέτρου φιννοσκανδιναβικοί λειμώνες, ξηροί έως μεσοφιλικοί, ποικίλων ειδών
6280
Βόρειο Alvar και ασβεστολιθικά προ-καμβριακά επίπεδα βράχια
62A0
Ξηρές χλοώδεις διαπλάσεις της ανατολικής Μεσογείου (Scorzoneratalia villosae)
62B0
Σερπεντινόφιλα λειβάδια της Κύπρου
62C0
Ποντο-σαρματικές στέπες
62D0
Οξινόφιλοι λειμώνες της ορεινής Μοισίας
6410
Λειμώνες με Molinia σε έδαφος ασβεστούχο, τυρφώδες ή αργιλο-λασπώδες (Molinion caeruleae)
6420
Υγροί μεσογειακοί λειμώνες με υψηλές πόες από Molinio-Holoschoenion
6510
Θεριζόμενοι λειμώνες χαμηλού υψομέτρου (Alopecurus pratensis, Sanguisorba officinalis)
6520
Ορεινοί θεριζόμενοι λειμώνες
Δάση σκληροφύλλων που χρησιμοποιούνται για βοσκή (dehesas) και λειμώνες με πυκνή βλάστηση
6310
Δάση σκληροφύλλων που χρησιμοποιούνται για βοσκή (dehesas) με Quercus spp.
6530
Φιννοσκανδιναβικοί λειμώνες με πυκνή βλάστηση
9070
Δασώδεις φιννοσκανδιναβικοί βοσκότοποι

3.ΟΜΑΔΑ 3: Ποτάμιοι, λιμναίοι, αλλουβιακοί και παρόχθιοι οικότοποι

Κωδικός τύπου οικοτόπου όπως αναφέρεται στο παράρτημα I της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ
Ονομασία τύπου οικοτόπου όπως αναφέρεται στο παράρτημα I της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ
Ποταμοί και λίμνες
3110
Ολιγοτροφικά ύδατα, με πολύ μικρή περιεκτικότητα σε ανόργανα άλατα, των αμμωδών πεδιάδων (Littorelletalia uniflorae)
3120
Ολιγοτροφικά ύδατα που περιέχουν πολύ περιορισμένα ορυκτά, κατά κανόνα σε αμμώδη εδάφη της δυτικής Μεσογείου με Isoetes spp.
3130
Στάσιμα, ολιγοτροφικά έως μεσοτροφικά ύδατα με βλάστηση Littorelletea uniflorae και/ή Isoëto-Nanojuncetea
3140
Σκληρά ολιγο-μεσοτροφικά ύδατα με βενθική βλάστηση χαροειδών σχηματισμών με Chara spp.
3150
Ευτροφικές φυσικές λίμνες με βλάστηση τύπου Magnopotamion ή Hydrocharition
3160
Φυσικές δυστροφικές λίμνες και τέλματα
3170
Μεσογειακά εποχικά τέλματα
3180
Πόλγες «turloughs»
3190
Λίμνες καρστικού γύψου
31A0
Τρανσυλβανικές εκτάσεις με λωτό θερμών πηγών
3210
Φυσικοί ποταμοί της Φιννοσκανδιναβίας
3220
Αλπικοί ποταμοί και η παρόχθια ποώδης βλάστησή τους
3230
Αλπικοί ποταμοί και η παρόχθια ξυλώδης βλάστησή τους με Myricaria germanica
3240
Αλπικοί ποταμοί και η παρόχθια ξυλώδης βλάστησή τους με Salix elaeagnos
3250
Ποταμοί της Μεσογείου με μόνιμη ροή, με Glaucium flavum
3260
Ποταμοί από πεδινά σε ορεινά επίπεδα με βλάστηση Ranunculion fluitantis και Callitricho-Batrachion
3270
Ποταμοί με λασπώδεις όχθες με βλάστηση Chenopodion rubri p.p. και Bidention p.p.
3280
Ποταμοί της Μεσογείου με μόνιμη ροή, με είδη Paspalo-Agrostidion και πυκνή βλάστηση με μορφή παραπετάσματος από Salix και Populus alba στις όχθες τους
3290
Ποταμοί της Μεσογείου με περιοδική ροή, με είδη Paspalo-Agrostidion
32A0
Καταρράκτες τούφας καρστικών ποταμών στις Διναρικές Άλπεις
Αλλουβιακοί λειμώνες
6430
Υγρόφιλες περιφερειακές φυτοκοινωνίες με υψηλές πόες σε πεδιάδες και σε επίπεδα ορεινά έως αλπικά
6440
Αλλουβιακοί πλημμυριζόμενοι λειμώνες με Cnidion dubii
6450
Αλλουβιακοί βορειο-σκανδιναβικοί λειμώνες
6540
Υπομεσογειακοί λειμώνες με Molinio-Hordeion secalini
Αλλουβιακά/παρόχθια δάση
9160
Υποατλαντικά και μεσοευρωπαϊκά δάση δρυός έμμισχα ή δρυός-καρπίνου με Carpinion betuli
91E0
Αλλουβιακά δάση με Alnus glutinosa και Fraxinus excelsior (Alno-Padion, Alnion incanae, Salicion albae)
91F0
Μεικτά δάση με Quercus robur, Ulmus laevis, και Ulmus minor, Fraxinus excelsior ή Fraxinus angustifolia κατά μήκος μεγάλων ποταμών (Ulmenion minoris)
92A0
Δάση-στοές με Salix alba και Populus alba
92B0
Παρόχθιες διαπλάσεις ποταμών της Μεσογείου με περιοδική ροή με Rhododendron ponticum, Salix και άλλα
92C0
Δάση Platanus orientalis και Liquidambar orientalis (Platanion orientalis)
92D0
Νότια παρόχθια δάση-στοές και λόχμες (Nerio-Tamaricetea και Securinegion tinctoriae)
9370
Φοινικοδάση με Phoenix

4.ΟΜΑΔΑ 4: Δάση

Κωδικός τύπου οικοτόπου όπως αναφέρεται στο παράρτημα I της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ
Ονομασία τύπου οικοτόπου όπως αναφέρεται στο παράρτημα I της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ
Βόρεια δάση
9010
Δυτική Taïga
9020
Παλαιά φυσικά ημιβόρεια δάση φυλλοβόλων της Φιννοσκανδιναβίας πλούσια σε επίφυτα (Quercus, Tilia, Acer, Fraxinus ή Ulmus)
9030
Φυσικά δάση των πρώτων φάσεων διαδοχής των αναδυόμενων παράκτιων επιφανειών
9040
Βόρεια υποαλπικά/υποαρκτικά δάση με Betula pubescens ssp. czerepanovii
9050
Φιννοσκανδιναβικά δάση πλούσια σε βλάστηση με Picea abies
9060
Δάση κωνοφόρων σε, ή συνδεόμενα με, παγετω-ποτάμια eskers
Εύκρατα δάση
9110
Δάση οξιάς από Luzulo-Fagetum
9120
Οξινόφιλα δάση οξιάς του Ατλαντικού με στρώμα θάμνων με Ilex και (καμιά φορά) Taxus (Quercion robori-petraeae ή Ilici-Fagenion)
9130
Δάση οξιάς με Asperulo-Fagetum
9140
Μεσοευρωπαϊκά υποαλπικά δάση οξιάς με Acer και Rumex arifolius
9150
Μεσοευρωπαϊκά ασβεστόφιλα δάση οξιάς Cephalanthero-Fagion
9170
Δάση δρυός-καρπίνου με Galio-Carpinetum
9180
Δάση σε πλαγιές, λιθώνες ή χαράδρες από Tilio-Acerion
9190
Παλαιά οξινόφιλα δάση δρυός με Quercus robur σε αμμώδεις πεδιάδες
91A0
Παλαιά δάση δρυός με Ilex και Blechnum των βρετανικών νήσων
91B0
Δάση φράξιου θερμόφιλα με Fraxinus angustifolia
91G0
Παννωνικά δάση με Quercus petraea και Carpinus betulus
91H0
Παννωνικά δάση με Quercus pubescens
91I0
Δάση της ευρωσιβηρικής στέπας με Quercus spp.
91J0
Δάση των βρετανικών νήσων με Taxus baccata
91K0
Ιλλυρικά δάση με Fagus sylvatica (Aremonio-Fagion)
91L0
Ιλλυρικά δάση δρυός-καρπίνου (Erythronio-carpinion)
91M0
Παννωνικά-βαλκανικά δάση τουρκικής δρυός – κοινής δρυός
91P0
Δάση ελάτης (Abietetum polonicum)
91Q0
Δάση ασβεστοφίλου Pinus sylvestris των Δυτικών Καρπαθίων
91R0
Δάση πεύκης (Genisto januensis-Pinetum) των διναρικών δολομιτών
91S0
Δάση οξιάς Δυτικής Ποντικής
91Τ0
Κεντροευρωπαϊκά δάση πεύκης με λειχήνες
91U0
Δάση πεύκης της σαρματικής στέπας
91V0
Δάση οξιάς της Δακίας (Symphyto-Fagion)
91W0
Δάση οξιάς Μοισίας
91X0
Δάση οξιάς Δοβρουτζάς
91Y0
Δάση δρυός-καρπίνου Δακίας
91Z0
Δάση Μοισίας με φιλύρα πιληματώδη
91ΑΑ
Ανατολικά δάση λευκής δρυός
91ΒΑ
Δάση Abies amabilis Μοισίας
91CA
Πευκοδάση (Pinus sylvestris) Ροδόπης και Οροσειράς του Αίμου
Δάση της Μεσογείου και των Νήσων των Μακάρων
9210
Δάση οξιάς στα Απέννινα με Taxus και Ilex
9220
Δάση οξιάς στα Απέννινα με Abies alba και δάση οξιάς με Abies nebrodensis
9230
Γαλικιακά-Πορτογαλικά δάση δρυός με Quercus robur και Quercus pyrenaica
9240
Ιβηρικά δάση δρυός με Quercus faginea και Quercus canariensis
9250
Δάση δρυός με Quercus trojana
9260
Δάση με Castanea sativa
9270
Ελληνικά δάση οξιάς με Abies borisii-regis
9280
Δάση με Quercus frainetto
9290
Δάση με Cupressus (Acero-Cupression)
9310
Δάση δρυός του Αιγαίου με Quercus brachyphylla
9320
Δάση με Olea και Ceratonia
9330
Δάση με Quercus suber
9340
Δάση με Quercus ilex και Quercus rotundifolia
9350
Δάση με Quercus macrolepis
9360
Δαφνώνες των Νήσων των Μακάρων (Laurus, Ocotea)
9380
Δάση με Ilex aquifolium
9390
Θαμνώνες και δασικές συστάσεις της Quercus alnifolia
93A0
Δασικές συστάδες της Quercus infectoria (Anagyro foetidae-Quercetum infectoriae)
Ορεινά δάση κωνοφόρων
9410
Οξινόφιλα δάση με Picea σε επίπεδα ορεινά έως αλπικά (Vaccinio-Piceetea)
9420
Δάση αλπικά με Larix decidua και/ή Pinus cembra
9430
Ορεινά και υποαλπικά δάση με Pinus uncinata
9510
Υπο-απέννινα δάση με Abies alba
9520
Δάση με Abies pinsapo
9530
(Υπο)μεσογειακά πευκοδάση με ενδημικά μαυρόπευκα
9540
Μεσογειακά πευκοδάση με ενδημικά είδη πεύκων της Μεσογείου
9550
Ενδημικά πευκοδάση των Καναρίων Νήσων
9560
Ενδημικά δάση με Juniperus spp.
9570
Δάση με Tetraclinis articulata
9580
Μεσογειακά δάση με Taxus baccata
9590
Δάση με Cedrus brevifolia (Cedrosetum brevifoliae)
95A0
Υπερορεινά μεσογειακά πευκοδάση

5.ΟΜΑΔΑ 5: Οικότοποι στέπας, χέρσων εδαφών και λοχμών

Κωδικός τύπου οικοτόπου όπως αναφέρεται στο παράρτημα I της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ
Ονομασία τύπου οικοτόπου όπως αναφέρεται στο παράρτημα I της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ
Στέπες όπου διαβιούν αλόφιλοι και γυψόφιλοι οργανισμοί
1430
Αλο-νιτρόφιλες λόχμες (Pegano-Salsoletea)
1510
Μεσογειακές αλατούχες στέπες (Limonietalia)
1520
Γυψούχες ιβηρικές στέπες (Gypsophiletalia)
Εύκρατα χέρσα εδάφη και λόχμες
4050
Ενδημικά χέρσα εδάφη στις νήσους των Μακάρων
4060
Αλπικά και βόρεια χέρσα εδάφη
4070
Λόχμες με Pinus mugo και Rhododendron hirsutum (Mugo-Rhododendretum hirsuti)
4080
Υποαρκτικές λόχμες με Salix spp.
40A0
Υπο-ηπειρωτικές περι-παννωνικές λόχμες
40B0
Συστάδες από Potentilla fruticosa της Ροδόπης
40C0
Ποντο-σαρματικές συστάδες φυλλοβόλων
Λόχμες με σκληρόφυλλη βλάστηση (matorrals)
5110
Σταθερές ξηροθερμόφιλες διαπλάσεις με Buxus sempervirens των βραχωδών κλιτύων (Berberidion p.p.)
5120
Ορεινές διαπλάσεις με Cytisus purgans
5140
Διαπλάσεις με Cistus palhinhae σε παράκτιους χερσότοπους
5210
Δενδροειδή matorrals με Juniperus spp.
5220
Δενδροειδή matorrals με Zyziphus spp.
5230
Δενδροειδή matorrals με Laurus nobilis
5310
Συστάδες από Laurus nobilis
5320
Χαμηλές διαπλάσεις με Euphorbia κοντά σε απόκρημνες βραχώδεις ακτές
5330
Θερμομεσογειακές και προερημικές λόχμες
5410
Δυτικό-Μεσογειακά φρύγανα των κορυφών απόκρημνων βραχωδών ακτών (Astragalo-Plantaginetum subulatae)
5420
Φρύγανα από Sarcopoterium spinosum
5430
Ενδημικά φρύγανα από Euphorbio-Verbascion

6.ΟΜΑΔΑ 6: Βραχώδεις οικότοποι και οικότοποι θινών

Κωδικός τύπου οικοτόπου όπως αναφέρεται στο παράρτημα I της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ
Ονομασία τύπου οικοτόπου όπως αναφέρεται στο παράρτημα I της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ
Απόκρημνες βραχώδεις ακτές, παραλίες και νησίδες
1210
Μονοετής βλάστηση μεταξύ των ορίων πλημμυρίδας και άμπωτης
1220
Πολυετής βλάστηση ακτών με κροκάλες
1230
Απόκρημνες βραχώδεις ακτές με βλάστηση στον Ατλαντικό και την Βαλτική
1240
Απόκρημνες βραχώδεις ακτές με βλάστηση στη Μεσόγειο με ενδημικά Limonium spp.
1250
Απόκρημνες βραχώδεις ακτές με βλάστηση στις νήσους των Μακάρων
1610
Νήσοι esker της Βαλτικής με βλάστηση αμμωδών, βραχωδών ή χαλικωδών παραλίων και υποπαράλια βλάστηση
1620
Νησίδες και μικρές νήσοι της βόρειας Βαλτικής
1640
Αμμώδεις παραλίες με πολυετή βλάστηση της Βόρειας Βαλτικής
Παράκτιες και ενδοχωρικές θίνες
2110
Υποτυπώδεις κινούμενες θίνες
2120
Κινούμενες θίνες της ακτογραμμής με Ammophila arenaria («λευκές θίνες»)
2130
Σταθερές παράκτιες θίνες με ποώδη βλάστηση («γκρίζες θίνες»)
2140
Απασβεστωμένες σταθερές θίνες με Empetrum nigrum
2150
Απασβεστωμένες σταθερές θίνες του Ατλαντικού (Calluno-Ulicetea)
2160
Θίνες με Hippophaë rhamnoides
2170
Θίνες με Salix repens ssp. argentea (Salicion arenariae)
2180
Θίνες με πυκνή βλάστηση της ατλαντικής, ηπειρωτικής και βόρειας περιοχής
2190
Υγρές κοιλότητες μεταξύ των θινών
2210
Σταθερές θίνες των παραλίων με Crucianellion maritimae
2220
Θίνες με Euphorbia terracina
2230
Θίνες με λειμώνες με Malcolmietalia
2240
Θίνες με λειμώνες με Brachypodietalia και μονοετή φυτά
2250
Θίνες των παραλίων με Juniperus spp.
2260
Θίνες με βλάστηση σκληρόφυλλων θάμνων Cisto-Lavenduletalia
2270
Θίνες με δάση από Pinus pinea και/ή Pinus pinaster
2310
Θίνες με ψαμμώδεις χερσότοπους όπου φύονται Calluna και Genista
2320
Θίνες με ψαμμώδεις χερσότοπους όπου φύονται Calluna και Empetrum nigrum
2330
Ενδοχωρικές θίνες με ανοικτούς λειμώνες όπου φύονται Corynephorus και Agrostis
2340
Παννωνικές ενδοχωρικές θίνες
91N0
Λόχμες παννωνικών ενδοχωρικών θινών (Junipero-Populetum albae)
Βραχώδεις οικότοποι
8110
Πυριτικοί λιθώνες σε επίπεδα ορεινά έως χιονοσκεπή (Androsacetalia alpinae και Galeopsietalia ladani)
8120
Λιθώνες ασβεστώδεις και από ασβεστο-σχιστόλιθους σε επίπεδα ορεινά έως αλπικά (Thlaspietea rotundifolii)
8130
Λιθώνες της Δυτικής Μεσογείου και θερμόφιλοι
8140
Λιθώνες της Ανατολικής Μεσογείου
8150
Πυριτικοί μεσοευρωπαϊκοί λιθώνες υψιπέδων
8160
Μεσοευρωπαϊκοί ασβεστώδεις λιθώνες σε επίπεδα λόφων έως ορεινά
8210
Ασβεστολιθικά βραχώδη πρανή με χασμοφυτική βλάστηση
8220
Πυριτικά βραχώδη πρανή με χασμοφυτική βλάστηση
8230
Πυριτικοί βράχοι με πρωτογενή βλάστηση Sedo-Scleranthion ή Sedo albi-Veronicion dillenii
8310
Σπήλαια των οποίων δεν γίνεται τουριστική εκμετάλλευση
8320
Εκτάσεις λάβας και φυσικές κοιλότητες
8340
Μόνιμοι παγετώνες

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IIΘΑΛΑΣΣΙΑ ΟΙΚΟΣΥΣΤΗΜΑΤΑ — ΤΥΠΟΙ ΟΙΚΟΤΟΠΩΝ ΚΑΙ ΟΜΑΔΕΣ ΤΥΠΩΝ ΟΙΚΟΤΟΠΩΝ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ 5 ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΙ 1 ΚΑΙ 2

Ο παρακάτω κατάλογος περιλαμβάνει τους τύπους θαλάσσιων οικοτόπων που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφοι 1 και 2, καθώς και επτά ομάδες αυτών των τύπων οικοτόπων, και συγκεκριμένα 1) βυθούς με θαλάσσια βλάστηση, 2) δάση μακροφυκών, 3) στρώματα οστρακοειδών, 4) ασβεστοφυκικούς βυθούς, 5) σφουγγάρια, κοράλλια και κοραλλιογενή στρώματα, 6) αναβλύσεις και διηθήσεις και 7) μαλακά ιζήματα (όχι βαθύτερα από 1 000 μέτρα βάθος). Παρουσιάζεται επίσης η σχέση με τους τύπους οικοτόπων που παρατίθενται στο παράρτημα I της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ.

Η ταξινόμηση των χρησιμοποιούμενων τύπων θαλάσσιων οικοτόπων, που διαφοροποιούνται ανά θαλάσσιες βιογεωγραφικές περιοχές, γίνεται σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Σύστημα Πληροφοριών για τη Φύση (EUNIS), όπως αναθεωρήθηκε για την τυπολογία θαλάσσιων οικοτόπων το 2022 από τον ΕΟΠ. Οι πληροφορίες για τους σχετικούς οικοτόπους που παρατίθενται στο παράρτημα I της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ βασίζονται στη διασταύρωση στοιχείων που δημοσιεύτηκε από τον ΕΟΠ το 2021Ταξινόμηση θαλάσσιων οικοτόπων EUNIS 2022. Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος..

1.Ομάδα 1: Βυθοί με θαλάσσια βλάστηση

Κωδικός EUNIS
Ονομασία τύπου οικοτόπου EUNIS
Σχετικός κωδικός τύπου οικοτόπου όπως αναφέρεται στο παράρτημα I της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ
Ατλαντικός
ΜΑ522
Βυθοί με θαλάσσια βλάστηση στην άμμο των ακτών του Ατλαντικού
1140· 1160
ΜΑ623
Βυθοί με θαλάσσια βλάστηση στην ιλύ των ακτών του Ατλαντικού
1140· 1160
MB522
Βυθοί με θαλάσσια βλάστηση στην υποπαραλιακή άμμο του Ατλαντικού
1110· 1150· 1160
Βαλτική Θάλασσα

ΜΑ332
Αδρά ιζήματα της υδατικής παράκτιας ζώνης της Βαλτικής που χαρακτηρίζονται από βυθισμένη βλάστηση
1130· 1160· 1610· 1620
ΜΑ432
Μεικτά ιζήματα της υδατικής παράκτιας ζώνης της Βαλτικής που χαρακτηρίζονται από βυθισμένη βλάστηση
1130· 1140· 1160· 1610
ΜΑ532
Άμμος της υδατικής παράκτιας ζώνης της Βαλτικής που χαρακτηρίζεται από βυθισμένα έρριζα φυτά
1130· 1140· 1160· 1610
ΜΑ632
Ιλύς της υδατικής παράκτιας ζώνης της Βαλτικής όπου κυριαρχούν τα βυθισμένα έρριζα φυτά
1130· 1140· 1160· 1650
MB332
Υποπαραλιακά αδρά ιζήματα της Βαλτικής που χαρακτηρίζονται από βυθισμένα έρριζα φυτά
1110· 1160
MB432
Υποπαραλιακά μεικτά ιζήματα της Βαλτικής που χαρακτηρίζονται από βυθισμένα έρριζα φυτά
1110· 1160· 1650
MB532
Υποπαραλιακή άμμος της Βαλτικής που χαρακτηρίζεται από βυθισμένα έρριζα φυτά
1110· 1130· 1150· 1160
MB632
Υποπαραλιακό ίζημα ιλύος της Βαλτικής που χαρακτηρίζεται από βυθισμένα έρριζα φυτά
1130· 1150· 1160· 1650
Μαύρη Θάλασσα

MB546
Λειμώνες με θαλάσσια βλάστηση και ριζωματώδη φύκη στα γλυκά ύδατα της Μαύρης Θάλασσας που επηρεάζονται από τις λασπώδεις άμμους της υποπαραλιακής περιοχής
1110· 1130· 1160
MB547
Θαλάσσιοι λειμώνες της Μαύρης Θάλασσας σε μετρίως εκτεθειμένες καθαρές άμμους στο ανώτερο τμήμα της υποπαραλιακής ζώνης
1110· 1160
MB548
Θαλάσσιοι λειμώνες της Μαύρης Θάλασσας στις χαμηλότερες υποπαραλιακές άμμους
1110· 1160
Μεσόγειος Θάλασσα

MB252
Βιοκοινότητα Posidonia oceanica
1120
MB2521
Οικομόρφωση λειμώνων γραμμωτής Posidonia oceanica
1120· 1130· 1160
MB2522
Οικομόρφωση λειμώνων «κοραλλιογενούς υφάλου» Posidonia oceanica
1120· 1130· 1160
MB2523
Επιφάνειες νεκρών «mattes» από Posidonia oceanica χωρίς πολύ επιχλωρίδα
1120· 1130· 1160
MB2524
Σύνδεση με Caulerpa prolifera σε στρώματα Posidonia
1120· 1130· 1160
MB5521
Σύνδεση με Cymodocea nodosa σε καλά ταξινομημένη λεπτή άμμο
1110· 1130· 1160
MB5534
Σύνδεση με Cymodocea nodosa σε επιφανειακή λασπώδη άμμο σε προστατευμένη θαλάσσια περιοχή
1110· 1130· 1160
MB5535
Σύνδεση με Zostera noltei σε επιφανειακή λασπώδη άμμο σε προστατευμένη θαλάσσια περιοχή
1110· 1130· 1160
MB5541
Σύνδεση με Ruppia cirrhosa και/ή Ruppia maritima σε άμμο
1110· 1130· 1160
MB5544
Σύνδεση με Zostera noltei σε ευρύαλο και ευρύθερμο περιβάλλον σε άμμο
1110· 1130· 1160
MB5545
Σύνδεση με Zostera marina σε ευρύαλο και ευρύθερμο περιβάλλον
1110· 1130· 1160

2.Ομάδα 2: Δάση μακροφυκών

Κωδικός EUNIS
Ονομασία τύπου οικοτόπου EUNIS
Σχετικός κωδικός τύπου οικοτόπου όπως αναφέρεται στο παράρτημα I της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ
Ατλαντικός
ΜΑ123
Κοινότητες φυκών σε παράκτια πετρώματα πλήρους αλατότητας του Ατλαντικού
1160· 1170· 1130
ΜΑ125
Φυκοειδή σε παράκτια πετρώματα μεταβλητής αλατότητας του Ατλαντικού
1170· 1130
MB121
Κοινότητες αλγών και φυκών σε υποπαραλιακά πετρώματα του Ατλαντικού
1170· 1160
MB123
Κοινότητες αλγών και φυκών σε υποπαραλιακά πετρώματα του Ατλαντικού που επηρεάζονται ή διαταράσσονται από ιζήματα
1170· 1160
MB124
Κοινότητες φυκών σε υποπαραλιακά πετρώματα μεταβλητής αλατότητας του Ατλαντικού
1170· 1130· 1160
MB321
Κοινότητες αλγών και φυκών σε υποπαραλιακά αδρά ιζήματα του Ατλαντικού
1160
MB521
Κοινότητες αλγών και φυκών στην υποπαραλιακή άμμο του Ατλαντικού
1160
MB621
Κοινότητες με βλάστηση στην υποπαραλιακή ιλύ του Ατλαντικού
1160
Βαλτική Θάλασσα

ΜΑ131
Πετρώματα και κροκάλες της υδατικής παράκτιας ζώνης της Βαλτικής που χαρακτηρίζονται από πολυετή άλγη
1160· 1170· 1130· 1610· 1620
MB131
Πολυετής άλγη σε υποπαραλιακά πετρώματα και κρόκαλα της Βαλτικής
1170· 1160
MB232
Υποπαραλιακοί πυθμένες της Βαλτικής που χαρακτηρίζονται από κελύφη οστρακοειδών
1160· 1110
MB333
Υποπαραλιακά αδρά ιζήματα της Βαλτικής που χαρακτηρίζονται από πολυετή άλγη
1110· 1160
MB433
Υποπαραλιακά μεικτά ιζήματα της Βαλτικής που χαρακτηρίζονται από πολυετή άλγη
1110· 1130· 1160· 1170
Μαύρη Θάλασσα

MB144
Εκτεθειμένο ανώτερο υποπαραλιακό πέτρωμα με φυκίδες της Μαύρης Θάλασσας όπου κυριαρχούν οι Μυτιλίδες
1170· 1160
MB149
Μέτρια εκτεθειμένο ανώτερο υποπαραλιακό πέτρωμα με φυκίδες της Μαύρης Θάλασσας όπου κυριαρχούν οι Μυτιλίδες
1170· 1160
MB14A
Φυκίδες και άλλα άλγη σε προφυλαγμένο ανώτερο υποπαραλιακό πέτρωμα, καλά φωτισμένο, στη Μαύρη Θάλασσα
1170· 1160
Μεσόγειος Θάλασσα

ΜΑ1548
Σύνδεση με Fucus virsoides
1160· 1170
MB1512
Σύνδεση με Cystoseira tamariscifolia και Saccorhiza polyschides
1170· 1160
MB1513
Σύνδεση με Cystoseira amentacea (var. amentacea, var. stricta, var. spicata)
1170· 1160
MB151F
Σύνδεση με Cystoseira brachycarpa
1170· 1160
MB151G
Σύνδεση με Cystoseira crinita
1170· 1160
MB151H
Σύνδεση με Cystoseira crinitophylla
1170· 1160
MB151J
Σύνδεση με Cystoseira sauvageauana
1170· 1160
MB151K
Σύνδεση με Cystoseira spinosa
1170· 1160
MB151L
Σύνδεση με Sargassum vulgare
1170· 1160
MB151M
Σύνδεση με Dictyopteris polypodioides
1170· 1160
MB151W
Σύνδεση με Cystoseira compressa
1170· 1160
MB1524
Σύνδεση με Cystoseira barbata
1170· 1160
MC1511
Σύνδεση με Cystoseira zosteroides
1170· 1160
MC1512
Σύνδεση με Cystoseira usneoides
1170· 1160
MC1513
Σύνδεση με Cystoseira dubia
1170· 1160
MC1514
Σύνδεση με Cystoseira corniculata
1170· 1160
MC1515
Σύνδεση με Sargassum spp.
1170· 1160
MC1518
Σύνδεση με Laminaria ochroleuca
1170· 1160
MC3517
Σύνδεση με Laminaria rodriguezii σε υπολειμματικούς πυθμένες
1160

3.Ομάδα 3: Στρώματα οστρακοειδών

Κωδικός EUNIS
Ονομασία τύπου οικοτόπου EUNIS
Σχετικός κωδικός τύπου οικοτόπου όπως αναφέρεται στο παράρτημα I της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ
Ατλαντικός
ΜΑ122
Κοινότητες Mytilus edulis και/ή βαλανιδιών της θάλασσας σε εκτεθειμένα σε κύματα παράκτια πετρώματα του Ατλαντικού
1160· 1170
ΜΑ124
Κοινότητες μυδιών και/ή βαλανιδιών της θάλασσας με φύκη σε παράκτια πετρώματα του Ατλαντικού
1160· 1170
ΜΑ227
Ύφαλοι δίθυρων μαλακίων στην παράκτια ζώνη του Ατλαντικού
1170· 1140
MB222
Ύφαλοι δίθυρων μαλακίων στην υποπαραλιακή ζώνη του Ατλαντικού
1170· 1130· 1160
MC223
Ύφαλοι δίθυρων μαλακίων στην περιπαραλιακή ζώνη του Ατλαντικού
1170
Βαλτική Θάλασσα

MB231
Υποπαραλιακοί πυθμένες της Βαλτικής όπου κυριαρχούν τα επιβενθικά δίθυρα μαλάκια
1170· 1160
MC231
Περιπαραλιακοί πυθμένες της Βαλτικής όπου κυριαρχούν τα επιβενθικά δίθυρα μαλάκια
1170· 1160· 1110
MD231
Υπεράκτιοι περιπαραλιακοί βιογενείς πυθμένες της Βαλτικής που χαρακτηρίζονται από επιβενθικά δίθυρα μαλάκια
1170
MD232
Υπεράκτιοι περιπαραλιακοί πυθμένες με κελύφη οστράκων της Βαλτικής που χαρακτηρίζονται από δίθυρα μαλάκια
1170
MD431
Υπεράκτιοι περιπαραλιακοί μεικτοί πυθμένες της Βαλτικής που χαρακτηρίζονται από μακροσκοπικές επιβενθικές βιοτικές δομές

MD531
Υπεράκτια περιπαραλιακή άμμος της Βαλτικής που χαρακτηρίζεται από μακροσκοπικές επιβενθικές βιοτικές δομές

MD631
Υπεράκτια περιπαραλιακή ιλύς της Βαλτικής που χαρακτηρίζεται από επιβενθικά δίθυρα μαλάκια

Μαύρη Θάλασσα

MB141
Κατώτερο υποπαραλιακό πέτρωμα της Μαύρης Θάλασσας στο οποίο κυριαρχούν τα ασπόνδυλα
1170
MB143
Εκτεθειμένο ανώτερο υποπαραλιακό πέτρωμα της Μαύρης Θάλασσας με φυλλώδη άλγη (χωρίς φυκίδες) στο οποίο κυριαρχούν οι Μυτιλίδες
1170· 1160
MB148
Μέτρια εκτεθειμένο ανώτερο πέτρωμα της Μαύρης Θάλασσας με φυλλώδη άλγη (εκτός από φυκίδες) στο οποίο κυριαρχούν οι Μυτιλίδες
1170· 1160
MB242
Στρώματα μυδιών στην υποπαραλιακή ζώνη της Μαύρης Θάλασσας
1170· 1130· 1160
MB243
Ύφαλοι στρειδιών σε κατώτερο υποπαραλιακό πέτρωμα της Μαύρης Θάλασσας
1170
MB642
Υποπαραλιακές χερσογενείς ιλύες της Μαύρης Θάλασσας
1160
MC141
Περιπαραλιακά πετρώματα της Μαύρης Θάλασσας όπου κυριαρχούν τα ασπόνδυλα
1170
MC241
Στρώματα μυδιών στις περιπαραλιακές χερσογενείς ιλύες της Μαύρης Θάλασσας
1170
MC645
Κατώτερη περιπαραλιακή ιλύς

Μεσόγειος Θάλασσα

ΜΑ1544
Επίπεδες επιφάνειες με Mytilus galloprovincialis σε ύδατα εμπλουτισμένα σε οργανική ουσία
1160· 1170
MB1514
Επίπεδες επιφάνειες με Mytilus galloprovincialis
1170· 1160

Μεσογειακά υποπαραλιακά στρώματα στρειδιών

Μεσογειακά περιπαραλιακά στρώματα στρειδιών

4.Ομάδα 4: Ασβεστοφυκικοί βυθοί

Κωδικός EUNIS
Ονομασία τύπου οικοτόπου EUNIS
Σχετικός κωδικός τύπου οικοτόπου όπως αναφέρεται στο παράρτημα I της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ
Ατλαντικός
MB322
Ασβεστοφυκικοί βυθοί σε υποπαραλιακά αδρά ιζήματα του Ατλαντικού
1110· 1160
MB421
Ασβεστοφυκικοί βυθοί σε υποπαραλιακά μεικτά ιζήματα του Ατλαντικού
1110· 1160
MB622
Ασβεστοφυκικοί βυθοί σε υποπαραλιακά λασπώδη ιζήματα του Ατλαντικού
1110· 1160
Μεσόγειος Θάλασσα

MB3511
Σύνδεση με ροδόλιθους σε αδρομερή άμμο και λεπτά χαλίκια ανακατεμένα από τα κύματα
1110· 1160
MB3521
Σύνδεση με ροδόλιθους σε αδρομερή άμμο και λεπτά χαλίκια υπό την επίδραση ρευμάτων του πυθμένα
1110· 1160
MB3522
Σύνδεση με ασβεστούχα θαλάσσια φύκη (=Σύνδεση με Lithothamnion corallioides και Phymatolithon calcareum) σε μεσογειακή αδρομερή άμμο και χαλίκι
1110· 1160
MC3521
Σύνδεση με ροδόλιθους σε παράκτιους υπολειμματικούς πυθμένες
1110
MC3523
Σύνδεση με ασβεστούχα θαλάσσια φύκη (Lithothamnion corallioides και Phymatholithon calcareum) σε παράκτιους υπολειμματικούς πυθμένες
1110

5.Ομάδα 5: Σφουγγάρια, κοράλλια και κοραλλιογενή στρώματα

Κωδικός EUNIS
Ονομασία τύπου οικοτόπου EUNIS
Σχετικός κωδικός τύπου οικοτόπου όπως αναφέρεται στο παράρτημα I της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ
Ατλαντικός
MC121
Κοινότητες πανίδας στον χλωροτάπητα σε περιπαραλιακό πέτρωμα του Ατλαντικού
1170
MC124
Κοινότητες πανίδας σε περιπαραλιακό πέτρωμα μεταβλητής αλατότητας του Ατλαντικού
1170· 1130
MC126
Κοινότητες περιπαραλιακών σπηλαίων και προεξοχών του Ατλαντικού
8330· 1170
MC222
Κοραλλιογενείς ύφαλοι ψυχρών υδάτων στην περιπαραλιακή ζώνη του Ατλαντικού
1170
MD121
Κοινότητες σφουγγαριών στο υπεράκτιο περιπαραλιακό πέτρωμα του Ατλαντικού
1170
MD221
Κοραλλιογενείς ύφαλοι ψυχρών υδάτων στην υπεράκτια περιπαραλιακή ζώνη του Ατλαντικού
1170
ME122
Κοινότητες σφουγγαριών στο πέτρωμα της ανώτερης βαθύαλης ζώνης του Ατλαντικού
1170
ME123
Μεικτές κοινότητες κοραλλιών ψυχρών υδάτων στο πέτρωμα της ανώτερης βαθύαλης ζώνης του Ατλαντικού
1170
ME221
Κοραλλιογενής ύφαλος ψυχρών υδάτων στην ανώτερη βαθύαλη ζώνη του Ατλαντικού
1170
ME322
Μεικτή κοινότητα κοραλλιών ψυχρών υδάτων σε αδρά ιζήματα της ανώτερης βαθύαλης ζώνης του Ατλαντικού

ME324
Συσσωμάτωση σφουγγαριών σε αδρά ιζήματα της ανώτερης βαθύαλης ζώνης του Ατλαντικού

ME422
Συσσωμάτωση σφουγγαριών σε μεικτά ιζήματα της ανώτερης βαθύαλης ζώνης του Ατλαντικού

ME623
Συσσωμάτωση σφουγγαριών στην ιλύ της ανώτερης βαθύαλης ζώνης του Ατλαντικού

ME624
Όρθιο κοραλλιογενές πεδίο στην ιλύ της ανώτερης βαθύαλης ζώνης του Ατλαντικού

MF121
Μεικτή κοινότητα κοραλλιών ψυχρών υδάτων στο πέτρωμα της κατώτερης βαθύαλης ζώνης του Ατλαντικού
1170
MF221
Κοραλλιογενής ύφαλος ψυχρών υδάτων στην κατώτερη βαθύαλη ζώνη του Ατλαντικού
1170
MF321
Μεικτή κοινότητα κοραλλιών ψυχρών υδάτων στα αδρά ιζήματα της κατώτερης βαθύαλης ζώνης του Ατλαντικού

MF622
Συσσωμάτωση σφουγγαριών στην ιλύ της κατώτερης βαθύαλης ζώνης του Ατλαντικού

MF623
Όρθιο κοραλλιογενές πεδίο στην ιλύ της κατώτερης βαθύαλης ζώνης του Ατλαντικού

Βαλτική Θάλασσα

MB138
Υποπαραλιακά πετρώματα και κροκάλες της Βαλτικής που χαρακτηρίζονται από επιβενθικούς σπόγγους
1170· 1160
MB43A
Υποπαραλιακά μεικτά ιζήματα της Βαλτικής που χαρακτηρίζονται από επιβενθικούς σπόγγους (Porifera)
1160· 1170
MC133
Περιπαραλιακά πετρώματα και κροκάλες της Βαλτικής που χαρακτηρίζονται από επιβενθικά κνιδόζωα
1170· 1160
MC136
Περιπαραλιακά πετρώματα και κροκάλες της Βαλτικής που χαρακτηρίζονται από επιβενθικούς σπόγγους
1170· 1160
MC433
Περιπαραλιακά μεικτά ιζήματα της Βαλτικής που χαρακτηρίζονται από επιβενθικά κνιδόζωα
1160· 1170
MC436
Περιπαραλιακά μεικτά ιζήματα της Βαλτικής που χαρακτηρίζονται από επιβενθικούς σπόγγους
1160
Μαύρη Θάλασσα

MD24
Υπεράκτιοι περιπαραλιακοί βιογενείς οικότοποι της Μαύρης Θάλασσας
1170
ME14
Πετρώματα της ανώτερης βαθύαλης ζώνης της Μαύρης Θάλασσας
1170
ME24
Βιογενής οικότοπος της ανώτερης βαθύαλης ζώνης της Μαύρης Θάλασσας
1170
MF14
Πέτρωμα της κατώτερης βαθύαλης ζώνης της Μαύρης Θάλασσας
1170
Μεσόγειος Θάλασσα

MB151E
Επίπεδες επιφάνειες με Cladocora caespitosa
1170· 1160
MB151Q
Επίπεδες επιφάνειες με Astroides calycularis
1170· 1160
MB151α
Επίπεδες επιφάνειες και σύνδεση κοραλλιογενούς βιοκοινότητας (σε θύλακα)
1170· 1160
MC1519
Επίπεδες επιφάνειες με Eunicella cavolini
1170· 1160
MC151A
Επίπεδες επιφάνειες με Eunicella singularis
1170· 1160
MC151B
Επίπεδες επιφάνειες με Paramuricea clavata
1170· 1160
MC151E
Επίπεδες επιφάνειες με Leptogorgia sarmentosa
1170· 1160
MC151F
Επίπεδες επιφάνειες με Anthipatella subpinnata και αραιή κόκκινη άλγη
1170· 1160
MC151G
Επίπεδες επιφάνειες με ογκώδη σφουγγάρια και αραιή κόκκινη άλγη
1170· 1160
MC1522
Επίπεδες επιφάνειες με Corallium rubrum
8330· 1170
C1523
Επίπεδες επιφάνειες με Leptopsammia provoti
8330· 1170
MC251
Κοραλλιογενείς πλατφόρμες
1170
MC6514
Επίπεδες επιφάνειες κολλώδους ιλύος με Alcyonium palmatum και Parastichopus regalis σε περιπαραλιακή ιλύ
1160
MD151
Βιοκοινότητα μεσογειακών πετρωμάτων
1170
MD25
Μεσογειακοί υπεράκτιοι περιπαραλιακοί βιογενείς οικότοποι
1170
MD6512
Επίπεδες επιφάνειες κολλώδους ιλύος με Alcyonium palmatum και Parastichopus regalis σε κατώτερη περιπαραλιακή ιλύ

ME1511
Μεσογειακοί ύφαλοι Lophelia pertusa της ανώτερης βαθύαλης ζώνης
1170
ME1512
Μεσογειακοί ύφαλοι Madrepora oculata της ανώτερης βαθύαλης ζώνης
1170
ME1513
Μεσογειακοί ύφαλοι Madrepora oculata και Lophelia pertusa της ανώτερης βαθύαλης ζώνης
1170
ME6514
Μεσογειακές επίπεδες επιφάνειες της ανώτερης βαθύαλης ζώνης με Pheronema carpenteri

MF1511
Μεσογειακοί ύφαλοι Lophelia pertusa της κατώτερης βαθύαλης ζώνης
1170
MF1512
Μεσογειακοί ύφαλοι Madrepora oculata της κατώτερης βαθύαλης ζώνης
1170
MF1513
Μεσογειακοί ύφαλοι Madrepora oculata και Lophelia pertusa της κατώτερης βαθύαλης ζώνης
1170
MF6511
Μεσογειακές επίπεδες επιφάνειες της κατώτερης βαθύαλης ζώνης αμμώδους ιλύος με Thenea muricata

MF6513
Μεσογειακές επίπεδες επιφάνειες της κατώτερης βαθύαλης ζώνης συμπαγούς ιλύος με Isidella elongata

6.Ομάδα 6: Αναβλύσεις και διηθήσεις

Κωδικός EUNIS
Ονομασία τύπου οικοτόπου EUNIS
Σχετικός κωδικός τύπου οικοτόπου όπως αναφέρεται στο παράρτημα I της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ
Ατλαντικός
MB128
Αναβλύσεις και διηθήσεις σε υποπαραλιακό πέτρωμα του Ατλαντικού
1170· 1160· 1180
MB627
Αναβλύσεις και διηθήσεις σε υποπαραλιακή ιλύ του Ατλαντικού
1130· 1160
MC127
Αναβλύσεις και διηθήσεις σε περιπαραλιακό πέτρωμα του Ατλαντικού
1170· 1180
MC622
Αναβλύσεις και διηθήσεις σε περιπαραλιακή ιλύ του Ατλαντικού
1160
MD122
Αναβλύσεις και διηθήσεις σε υπεράκτιο περιπαραλιακό πέτρωμα του Ατλαντικού
1170
MD622
Αναβλύσεις και διηθήσεις σε υπεράκτια περιπαραλιακή ιλύ του Ατλαντικού

7.Ομάδα 7: Μαλακά ιζήματα (όχι βαθύτερα από 1 000 μέτρα βάθος)

Κωδικός EUNIS
Ονομασία τύπου οικοτόπου EUNIS
Σχετικός κωδικός τύπου οικοτόπου όπως αναφέρεται στο παράρτημα I της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ
Ατλαντικός
ΜΑ32
Παράκτια αδρά ιζήματα του Ατλαντικού
1130· 1160
ΜΑ42
Παράκτια μεικτά ιζήματα του Ατλαντικού
1130· 1140· 1160
ΜΑ52
Παράκτια άμμος του Ατλαντικού
1130· 1140· 1160
ΜΑ62
Παράκτια ιλύς του Ατλαντικού
1130· 1140· 1160
MB32
Υποπαραλιακά αδρά ιζήματα του Ατλαντικού
1110· 1130· 1160
MB42
Υποπαραλιακά μεικτά ιζήματα του Ατλαντικού
1110· 1130· 1150· 1160
MB52
Υποπαραλιακή άμμος του Ατλαντικού
1110· 1130· 1150· 1160
MB62
Υποπαραλιακή ιλύς του Ατλαντικού
1110· 1130· 1160
MC32
Περιπαραλιακά αδρά ιζήματα του Ατλαντικού
1110· 1160
MC42
Περιπαραλιακά μεικτά ιζήματα του Ατλαντικού
1110· 1160
MC52
Περιπαραλιακή άμμος του Ατλαντικού
1110· 1160
MC62
Περιπαραλιακή ιλύς του Ατλαντικού
1160
MD32
Υπεράκτια περιπαραλιακά αδρά ιζήματα του Ατλαντικού

MD42
Υπεράκτια περιπαραλιακά μεικτά ιζήματα του Ατλαντικού

MD52
Υπεράκτια περιπαραλιακή άμμος του Ατλαντικού

MD62
Υπεράκτια περιπαραλιακή ιλύς του Ατλαντικού

ME32
Αδρά ιζήματα της ανώτερης βαθύαλης ζώνης του Ατλαντικού

ME42
Μεικτά ιζήματα της ανώτερης βαθύαλης ζώνης του Ατλαντικού

ME52
Άμμος της ανώτερης βαθύαλης ζώνης του Ατλαντικού

ME62
Ιλύς της ανώτερης βαθύαλης ζώνης του Ατλαντικού

MF32
Αδρά ιζήματα της κατώτερης βαθύαλης ζώνης του Ατλαντικού

MF42
Μεικτά ιζήματα της κατώτερης βαθύαλης ζώνης του Ατλαντικού

MF52
Άμμος της κατώτερης βαθύαλης ζώνης του Ατλαντικού

MF62
Ιλύς της κατώτερης βαθύαλης ζώνης του Ατλαντικού

Βαλτική Θάλασσα

ΜΑ33
Αδρά ιζήματα της υδατικής παράκτιας ζώνης της Βαλτικής
1130· 1160· 1610· 1620
ΜΑ43
Μεικτά ιζήματα της υδατικής παράκτιας ζώνης της Βαλτικής
1130· 1140· 1160· 1610
ΜΑ53
Άμμος της υδατικής παράκτιας ζώνης της Βαλτικής
1130· 1140· 1160· 1610
ΜΑ63
Ιλύς της υδατικής παράκτιας ζώνης της Βαλτικής
1130· 1140· 1160· 1650
MB33
Υποπαραλιακά αδρά ιζήματα της Βαλτικής
1110· 1150· 1160
MB43
Υποπαραλιακά μεικτά ιζήματα της Βαλτικής
1110· 1130· 1150· 1160· 1170· 1650
MB53
Υποπαραλιακή άμμος της Βαλτικής
1110· 1130· 1150· 1160
MB63
Υποπαραλιακή ιλύς της Βαλτικής
1130· 1150· 1160· 1650
MC33
Περιπαραλιακά αδρά ιζήματα της Βαλτικής
1110· 1160
MC43
Περιπαραλιακά μεικτά ιζήματα της Βαλτικής
1160· 1170
MC53
Περιπαραλιακή άμμος της Βαλτικής
1110· 1160
MC63
Περιπαραλιακή ιλύς της Βαλτικής
1160· 1650
MD33
Υπεράκτια περιπαραλιακά αδρά ιζήματα της Βαλτικής

MD43
Υπεράκτια περιπαραλιακά μεικτά ιζήματα της Βαλτικής

MD53
Υπεράκτια περιπαραλιακή άμμος της Βαλτικής

MD63
Υπεράκτια περιπαραλιακή ιλύς της Βαλτικής

Μαύρη Θάλασσα

ΜΑ34
Παράκτια αδρά ιζήματα της Μαύρης Θάλασσας
1160
ΜΑ44
Παράκτια μεικτά ιζήματα της Μαύρης Θάλασσας
1130· 1140· 1160
ΜΑ54
Παράκτια άμμος της Μαύρης Θάλασσας
1130· 1140· 1160
ΜΑ64
Παράκτια ιλύς της Μαύρης Θάλασσας
1130· 1140· 1160
MB34
Υποπαραλιακά αδρά ιζήματα της Μαύρης Θάλασσας
1110· 1160
MB44
Υποπαραλιακά μεικτά ιζήματα της Μαύρης Θάλασσας
1110· 1170
MB54
Υποπαραλιακή άμμος της Μαύρης Θάλασσας
1110· 1130· 1160
MB64
Υποπαραλιακή ιλύς της Μαύρης Θάλασσας
1130· 1160
MC34
Περιπαραλιακά αδρά ιζήματα της Μαύρης Θάλασσας
1160
MC44
Περιπαραλιακά μεικτά ιζήματα της Μαύρης Θάλασσας

MC54
Περιπαραλιακή άμμος της Μαύρης Θάλασσας
1160
MC64
Περιπαραλιακή ιλύς της Μαύρης Θάλασσας
1130· 1160
MD34
Υπεράκτια περιπαραλιακά αδρά ιζήματα της Μαύρης Θάλασσας

MD44
Υπεράκτια περιπαραλιακά μεικτά ιζήματα της Μαύρης Θάλασσας

MD54
Υπεράκτια περιπαραλιακή άμμος της Μαύρης Θάλασσας

MD64
Υπεράκτια περιπαραλιακή ιλύς της Μαύρης Θάλασσας

Μεσόγειος Θάλασσα

ΜΑ35
Παράκτια αδρά ιζήματα της Μεσογείου
1160· 1130
ΜΑ45
Παράκτια μεικτά ιζήματα της Μεσογείου
1140· 1160
ΜΑ55
Παράκτια άμμος της Μεσογείου
1130· 1140· 1160
ΜΑ65
Παράκτια ιλύς της Μεσογείου
1130· 1140· 1150· 1160
MB35
Υποπαραλιακά αδρά ιζήματα της Μεσογείου
1110· 1160
MB45
Υποπαραλιακά μεικτά ιζήματα της Μεσογείου

MB55
Υποπαραλιακή άμμος της Μεσογείου
1110· 1130· 1150· 1160
MB65
Υποπαραλιακή ιλύς της Μεσογείου
1130· 1150
MC35
Περιπαραλιακά αδρά ιζήματα της Μεσογείου
1110· 1160
MC45
Περιπαραλιακά μεικτά ιζήματα της Μεσογείου

MC55
Περιπαραλιακή άμμος της Μεσογείου
1110· 1160
MC65
Περιπαραλιακή ιλύς της Μεσογείου
1130· 1160
MD35
Υπεράκτια περιπαραλιακά αδρά ιζήματα της Μεσογείου

MD45
Υπεράκτια περιπαραλιακά μεικτά ιζήματα ζώνης της Μεσογείου

MD55
Υπεράκτια περιπαραλιακή άμμος της Μεσογείου

MD65
Υπεράκτια περιπαραλιακή ιλύς της Μεσογείου

ME35
Αδρά ιζήματα της ανώτερης βαθύαλης ζώνης της Μεσογείου

ME45
Μεικτά ιζήματα της ανώτερης βαθύαλης ζώνης της Μεσογείου

ME55
Άμμος της ανώτερης βαθύαλης ζώνης της Μεσογείου

ME65
Ιλύς της ανώτερης βαθύαλης ζώνης της Μεσογείου

MF35
Αδρά ιζήματα της κατώτερης βαθύαλης ζώνης της Μεσογείου

MF45
Μεικτά ιζήματα της κατώτερης βαθύαλης ζώνης της Μεσογείου

MF55
Άμμος της κατώτερης βαθύαλης ζώνης της Μεσογείου

MF65
Ιλύς της κατώτερης βαθύαλης ζώνης της Μεσογείου

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IIIΘΑΛΑΣΣΙΑ ΕΙΔΗ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ 5 ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 5

1)ελασμοβράγχιος του είδους Pristis clavata·

2)πρίστης του είδους Pristis pectinata·

3)πρίστης του είδους Pristis pristis·

4)καρχαρίας προσκυνητής (Cetorhinus maximus) και λευκός καρχαρίας (Carcharodon carcharias)·

5)λείος μαυροαγκαθίτης (Etmopterus pusillus)·

6)γιγαντιαίο διαβολόψαρο του είδους Mobula alfredi·

7)γιγαντιαίο διαβολόψαρο του είδους Mobula birostris·

8)διαβολόψαρο του είδους Mobula mobular·

9)σελάχι του είδους Mobula rochebrunei·

10)σελάχι του είδους Mobula japanica·

11)δροσίτης/γκριζογαλέος (Mobula thurstoni)·

12)σελάχι του είδους Mobula eregoodootenkee·

13)σελάχι του είδους Mobula tarapacana·

14)σελάχι του είδους Mobula kuhlii·

15)σελάχι του είδους Mobula hypostoma·

16)νορβηγικός βάτος (Dipturus nidarosiensis)·

17)λευκόβατος (Rostroraja alba)·

18)ρινόβατοι (Rhinobatidae)·

19)ρίνα (Squatina squatina)·

20)σολομός Ατλαντικού (Salmo salar)·

21)πέστροφα θαλάσσης (Salmo trutta)·

22)πεστροφίδι ή πεστροφοκούβιδο (Coregonus oxyrhynchus).

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IVΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΔΕΙΚΤΩΝ ΒΙΟΠΟΙΚΙΛΟΤΗΤΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΩΡΓΙΚΑ ΟΙΚΟΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ 11 ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 2

Δείκτης
Περιγραφή, μονάδες και μεθοδολογία για τον προσδιορισμό και την παρακολούθηση του δείκτη
Δείκτης πεταλούδων των λειμώνων
Περιγραφή: Αυτός ο δείκτης αποτελείται από είδη που θεωρούνται χαρακτηριστικά των ευρωπαϊκών λειμώνων και τα οποία απαντώνται σε μεγάλο μέρος της Ευρώπης και καλύπτονται από την πλειονότητα των προγραμμάτων παρακολούθησης πεταλούδων. Βασίζεται στον γεωμετρικό μέσο όρο των τάσεων των ειδών.
Μονάδα: Δείκτης.
Μεθοδολογία: όπως αναπτύχθηκε και χρησιμοποιείται από την Butterfly Conservation Europe, Van Swaay, C.A.M, Assessing Butterflies in Europe - Butterfly Indicators 1990-2018, τεχνική έκθεση, Butterfly Conservation Europe, 2020.
Απόθεμα οργανικού άνθρακα σε ανόργανα εδάφη καλλιεργήσιμων εκτάσεων
Περιγραφή: Αυτός ο δείκτης περιγράφει το απόθεμα οργανικού άνθρακα σε ανόργανα εδάφη καλλιεργήσιμων εκτάσεων σε βάθος από 0 έως 30 cm.
Μονάδα: Τόνοι οργανικού άνθρακα/εκτάριο.
Μεθοδολογία: όπως ορίζεται στο παράρτημα V του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999 σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές της IPCC του 2006 για τις εθνικές απογραφές αερίων του θερμοκηπίου, και όπως υποστηρίζεται από τη στατιστική έρευνα του πλαισίου χρήσης/κάλυψης γης (LUCAS) Soil, Jones A. et al., LUCAS Soil 2022, τεχνική έκθεση του JRC, Υπηρεσία Εκδόσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, 2021.
Ποσοστό γεωργικών εκτάσεων με χαρακτηριστικά τοπίου υψηλής ποικιλομορφίας
Περιγραφή: Τα χαρακτηριστικά τοπίου υψηλής ποικιλομορφίας, όπως ζώνες ανάσχεσης, θαμνοστοιχίες, μεμονωμένα δένδρα ή συστάδες δένδρων, δενδροστοιχίες, παρυφές αγρών, ψηφίδες, τάφροι, ρέματα, μικροί υγρότοποι, αναβαθμίδες, σωροί λίθων που χρησιμεύουν ως ορόσημα, πέτρινοι τοίχοι, μικρές λίμνες και πολιτιστικά χαρακτηριστικά, αποτελούν στοιχεία μόνιμης φυσικής ή ημιφυσικής βλάστησης που απαντούν σε ένα γεωργικό περιβάλλον και τα οποία παρέχουν υπηρεσίες οικοσυστήματος και στηρίζουν τη βιοποικιλότητα.
Για να γίνει αυτό, τα χαρακτηριστικά τοπίου πρέπει να υπόκεινται σε όσο το δυνατόν λιγότερες αρνητικές εξωτερικές διαταραχές ώστε να παρέχουν ασφαλείς οικοτόπους για διάφορες ταξινομικές ομάδες και, επομένως, πρέπει να συμμορφώνονται με τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
α)δεν μπορούν να τελούν υπό παραγωγική γεωργική χρήση (όπως η βόσκηση ή η παραγωγή χορτονομής), εκτός εάν η χρήση αυτή είναι αναγκαία για τη διατήρηση της βιοποικιλότητας· και
β)δεν θα πρέπει να υφίστανται επεξεργασία με λιπάσματα ή φυτοφάρμακα, με εξαίρεση την επεξεργασία χαμηλής εισροής με στερεή κοπριά.
Αγροί σε αγρανάπαυση, ακόμη και προσωρινή, μπορεί να θεωρηθεί ότι διαθέτουν χαρακτηριστικά τοπίου υψηλής ποικιλομορφίας εάν συμμορφώνονται με τα κριτήρια α) και β) του δεύτερου εδαφίου. Τα παραγωγικά δέντρα που αποτελούν μέρος βιώσιμων γεωργοδασοκομικών συστημάτων ή δένδρα σε εκτεταμένους παλαιούς οπωρώνες σε μόνιμους λειμώνες και τα παραγωγικά στοιχεία σε ▌ φυτοφράκτες μπορούν επίσης να θεωρηθούν χαρακτηριστικά τοπίου υψηλής ποικιλομορφίας εάν συμμορφώνονται με το κριτήριο β) του δεύτερου εδαφίου, και εάν οι συγκομιδές πραγματοποιούνται μόνο σε εποχή κατά την οποία δεν θέτουν σε κίνδυνο τα υψηλά επίπεδα βιοποικιλότητας.

Μονάδα: Ποσοστό (μερίδιο χρησιμοποιούμενης γεωργικής περιοχής).
Μεθοδολογία: όπως αναπτύχθηκε υπό τον δείκτη I.21 του παραρτήματος I του κανονισμού (ΕΕ) 2021/2115, με βάση την πιο πρόσφατη επικαιροποιημένη έκδοση του LUCAS για τα στοιχεία τοπίου, Ballin M. et al., Redesign sample for Land Use/Cover Area frame Survey (LUCAS), Eurostat 2018, και για την αγρανάπαυση, Farm Structure, Reference Metadata in Single Integrated Metadata Structure, δημοσίευση στο διαδίκτυο, Eurostat, και κατά περίπτωση, για χαρακτηριστικά τοπίου υψηλής ποικιλομορφίας που δεν καλύπτονται από την παραπάνω μεθοδολογία, μεθοδολογία που αναπτύσσουν τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 7 του παρόντος κανονισμού.
Η μεθοδολογία LUCAS επικαιροποιείται τακτικά προκειμένου να ενισχύεται η αξιοπιστία των δεδομένων που χρησιμοποιούνται στην Ένωση και, σε εθνικό επίπεδο, από τα κράτη μέλη κατά την εφαρμογή των εθνικών τους σχεδίων αποκατάστασης.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VΔΕΙΚΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝ ΠΤΗΝΩΝ ΓΕΩΡΓΙΚΩΝ ΕΚΤΑΣΕΩΝ ΣΕ ΕΘΝΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ

Περιγραφή

Ο δείκτης κοινών πτηνών γεωργικών εκτάσεων συνοψίζει τις πληθυσμιακές τάσεις των κοινών και ευρέως διαδεδομένων πτηνών γεωργικών εκτάσεων και έχει την έννοια προσεγγιστικού μέτρου της αξιολόγησης της κατάστασης της βιοποικιλότητας των γεωργικών οικοσυστημάτων στην Ευρώπη. Ο εθνικός δείκτης κοινών πτηνών γεωργικών εκτάσεων είναι ένας σύνθετος δείκτης πολλαπλών ειδών που μετρά τον ρυθμό μεταβολής της σχετικής αφθονίας των ειδών πτηνών γεωργικών εκτάσεων σε επιλεγμένες τοποθεσίες έρευνας σε εθνικό επίπεδο. Ο εν λόγω δείκτης βασίζεται σε ειδικά επιλεγμένα είδη που εξαρτώνται από τους οικοτόπους των γεωργικών εκτάσεων για τροφή ή φωλεοποίηση, ή αμφότερα. Οι εθνικοί δείκτες κοινών πτηνών γεωργικών εκτάσεων βασίζονται σε σύνολα ειδών που σχετίζονται με κάθε κράτος μέλος. Ο εθνικός δείκτης κοινών πτηνών γεωργικών εκτάσεων υπολογίζεται με αναφορά σε ένα έτος βάσης κατά το οποίο η τιμή του δείκτη ορίζεται συνήθως στο 100. Οι τιμές τάσης εκφράζουν τη συνολική μεταβολή του πληθυσμού στο μέγεθος πληθυσμού των πτηνών στις συμμετέχουσες γεωργικές εκτάσεις για μια περίοδο ετών.

Μεθοδολογία: Brlík et al. (2021): Long-term and large-scale multispecies dataset tracking population changes of common European breeding birds. Sci Data 8, 21. https://doi.org/10.1038/s41597-021-00804-2

Ως «κράτη μέλη με πληθυσμούς πτηνών γεωργικών εκτάσεων που παρουσιάζουν σε βάθος χρόνου μεγαλύτερη μείωση» νοούνται τα κράτη μέλη στα οποία τα μισά ή περισσότερα είδη που συμβάλλουν στον εθνικό δείκτη κοινών πτηνών γεωργικών εκτάσεων έχουν αρνητική μακροπρόθεσμη πληθυσμιακή τάση. Στα κράτη μέλη όπου δεν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία για τις μακροπρόθεσμες πληθυσμιακές τάσεις για ορισμένα είδη, χρησιμοποιούνται στοιχεία σχετικά με την ευρωπαϊκή κατάσταση των ειδών.

Αυτά τα κράτη μέλη είναι τα εξής:

Τσεχία

Δανία

Γερμανία

Εσθονία

Ισπανία

Γαλλία

Ιταλία

Λουξεμβούργο

Ουγγαρία

Κάτω Χώρες

Φινλανδία

Ως «κράτη μέλη με πληθυσμούς πτηνών γεωργικών εκτάσεων που παρουσιάζουν σε βάθος χρόνου μικρότερη μείωση» νοούνται τα κράτη μέλη στα οποία λιγότερα από τα μισά είδη που συμβάλλουν στον εθνικό δείκτη κοινών πτηνών γεωργικών εκτάσεων έχουν αρνητική μακροπρόθεσμη πληθυσμιακή τάση. Στα κράτη μέλη όπου δεν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία για τις μακροπρόθεσμες πληθυσμιακές τάσεις για ορισμένα είδη, χρησιμοποιούνται στοιχεία σχετικά με την ευρωπαϊκή κατάσταση των ειδών.

Αυτά τα κράτη μέλη είναι τα εξής:

Βέλγιο

Βουλγαρία

Ιρλανδία

Ελλάδα

Κροατία

Κύπρος

Λετονία

Λιθουανία

Μάλτα

Αυστρία

Πολωνία

Πορτογαλία

Ρουμανία

Σλοβενία

Σλοβακία

Σουηδία

Κατάλογος των ειδών που χρησιμοποιούνται για τον δείκτη κοινών πτηνών γεωργικών εκτάσεων στα κράτη μέλη

Βέλγιο - Φλάνδρα
Βέλγιο - Βαλονία
Alauda arvensis
Alauda arvensis
Anthus pratensis
Anthus pratensis
Emberiza citrinella
Corvus frugilegus
Falco tinnunculus
Emberiza citrinella
Haematopus ostralegus
Falco tinnunculus
Hirundo rustica
Hirundo rustica
Limosa limosa
Lanius collurio
Linaria cannabina
Linaria cannabina
Motacilla flava
Miliaria calandra
Numenius arquata
Motacilla flava
Passer montanus
Passer montanus
Perdix perdix
Perdix perdix
Saxicola torquatus
Saxicola torquatus
Sylvia communis
Streptopelia turtur
Vanellus vanellus
Sturnus vulgaris

Sylvia communis

Vanellus vanellus

Βουλγαρία
Alauda arvensis
Carduelis carduelis
Coturnix coturnix
Corvus frugilegus
Emberiza hortulana
Emberiza melanocephala
Falco tinnunculus
Galerida cristata
Hirundo rustica
Lanius collurio
Linaria cannabina
Miliaria calandra
Motacilla flava
Perdix perdix
Passer montanus
Sylvia communis
Streptopelia turtur
Sturnus vulgaris
Upupa epops

Τσεχία
Alauda arvensis
Anthus pratensis
Ciconia ciconia
Corvus frugilegus
Emberiza citrinella
Falco tinnunculus
Hirundo rustica
Lanius collurio
Linaria cannabina
Miliaria calandra
Motacilla flava
Passer montanus
Perdix perdix
Saxicola rubetra
Saxicola torquatus
Serinus serinus
Streptopelia turtur
Sturnus vulgaris
Sylvia communis
Vanellus vanellus

Δανία
Alauda arvensis
Anthus pratensis
Carduelis carduelis
Corvus corone
Corvus frugilegus
Emberiza citrinella
Falco tinnunculus
Gallinago gallinago
Hirundo rustica
Lanius collurio
Linaria cannabina
Miliaria calandra
Motacilla alba
Motacilla flava
Oenanthe oenanthe
Passer montanus
Perdix perdix
Saxicola rubetra
Sylvia communis
Sylvia curruca
Turdus pilaris
Vanellus vanellus

Γερμανία
Alauda arvensis
Athene noctua
Emberiza citrinella
Lanius collurio
Limosa limosa
Lullula arborea
Miliaria calandra
Milvus milvus
Saxicola rubetra
Vanellus vanellus

Εσθονία
Alauda arvensis
Anthus pratensis
Corvus frugilegus
Emberiza citrinella
Hirundo rustica
Lanius collurio
Linaria cannabina
Motacilla flava
Passer montanus
Saxicola rubetra
Streptopelia turtur
Sturnus vulgaris
Sylvia communis
Vanellus vanellus

Ιρλανδία
Carduelis carduelis
Columba oenas
Columba palumbus
Corvus cornix
Corvus frugilegus
Corvus monedula
Emberiza citrinella
Falco tinnunculus
Fringilla coelebs
Hirundo rustica
Chloris chloris
Linaria cannabina
Motacilla alba
Passer domesticus
Phasianus colchicus
Pica pica
Saxicola torquatus
Sturnus vulgaris

Ελλάδα
Alauda arvensis
Apus apus
Athene noctua
Calandrella brachydactyla
Carduelis carduelis
Carduelis chloris
Ciconia ciconia
Corvus corone
Corvus monedula
Delichon urbicum
Emberiza cirlus
Emberiza hortulana
Emberiza melanocephala
Falco naumanni
Falco tinnunculus
Galerida cristata
Hirundo daurica
Hirundo rustica
Lanius collurio
Lanius minor
Lanius senator
Linaria cannabina
Lullula arborea
Luscinia megarhynchos
Melanocorypha calandra
Miliaria calandra
Motacilla flava
Oenanthe hispanica
Oenanthe oenanthe
Passer domesticus
Passer hispaniolensis
Passer montanus
Pica pica
Saxicola rubetra
Saxicola torquatus
Streptopelia decaocto
Streptopelia turtur
Sturnus vulgaris
Sylvia melanocephala
Upupa epops

Ισπανία
Alauda arvensis
Alectoris rufa
Athene noctua
Calandrella brachydactyla
Carduelis carduelis
Cisticola juncidis
Corvus monedula
Coturnix coturnix
Emberiza calandra
Falco tinnunculus
Galerida cristata
Hirundo rustica
Linaria cannabina
Melanocorypha calandra
Merops apiaster
Oenanthe hispanica
Passer domesticus
Passer montanus
Pica pica
Pterocles orientalis
Streptopelia turtur
Sturnus unicolor
Tetrax tetrax
Upupa epops

Γαλλία
Alauda arvensis
Alectoris rufa
Anthus campestris
Anthus pratensis
Buteo buteo
Corvus frugilegus
Coturnix coturnix
Emberiza cirlus
Emberiza citrinella
Emberiza hortulana
Falco tinnunculus
Galerida cristata
Lanius collurio
Linaria cannabina
Lullula arborea
Melanocorypha calandra
Motacilla flava
Oenanthe oenanthe
Perdix perdix
Saxicola torquatus
Saxicola rubetra
Sylvia communis
Upupa epops
Vanellus vanellus

Κροατία
Alauda arvensis
Anthus campestris
Anthus trivialis
Carduelis carduelis
Coturnix coturnix
Emberiza cirlus
Emberiza citrinella
Emberiza melanocephala
Falco tinnunculus
Galerida cristata
Jynx torquilla
Lanius collurio
Lanius senator
Linaria cannabina
Lullula arborea
Luscinia megarhynchos
Miliaria calandra
Motacilla flava
Oenanthe hispanica
Oriolus oriolus
Passer montanus
Pica pica
Saxicola rubetra
Saxicola torquatus
Streptopelia turtur
Sylvia communis
Upupa epops
Vanellus vanellus

Ιταλία
Alauda arvensis
Anthus campestris
Calandrella brachydactyla
Carduelis carduelis
Carduelis chloris
Corvus cornix
Emberiza calandra
Emberiza hortulana
Falco tinnunculus
Galerida cristata
Hirundo rustica
Jynx torquilla
Lanius collurio
Luscinia megarhynchos
Melanocorypha calandra
Motacilla alba
Motacilla flava
Oriolus oriolus
Passer domesticus italiae
Passer hispaniolensis
Passer montanus
Pica pica
Saxicola torquatus
Serinus serinus
Streptopelia turtur
Sturnus unicolor
Sturnus vulgaris
Upupa epops

Κύπρος
Alectoris chukar
Athene noctua
Carduelis carduelis
Cisticola juncidis
Clamator glandarius
Columba palumbus
Coracias garrulus
Corvus corone cornix
Coturnix coturnix
Emberiza calandra
Emberiza melanocephala
Falco tinnunculus
Francolinus francolinus
Galerida cristata
Hirundo rustica
Chloris chloris
Iduna pallida
Linaria cannabina
Oenanthe cypriaca
Parus major
Passer hispaniolensis
Pica pica
Streptopelia turtur
Sylvia conspicillata
Sylvia melanocephala

Λετονία
Acrocephalus palustris
Alauda arvensis
Anthus pratensis
Carduelis carduelis
Carpodacus erythrinus
Ciconia ciconia
Crex crex
Emberiza citrinella
Lanius collurio
Locustella naevia
Motacilla flava
Passer montanus
Saxicola rubetra
Sturnus vulgaris
Sylvia communis
Vanellus vanellus

Λιθουανία
Alauda arvensis
Anthus pratensis
Carduelis carduelis
Ciconia ciconia
Crex crex
Emberiza citrinella
Hirundo rustica
Lanius collurio
Motacilla flava
Passer montanus
Saxicola rubetra
Sturnus vulgaris
Sylvia communis
Vanellus vanellus

Λουξεμβούργο
Alauda arvensis
Emberiza citrinella
Lanius collurio
Linaria cannabina
Passer montanus
Saxicola torquatus
Sylvia communis

Ουγγαρία
Alauda arvensis
Anthus campestris
Coturnix coturnix
Emberiza calandra
Falco tinnunculus
Galerida cristata
Lanius collurio
Lanius minor
Locustella naevia
Merops apiaster
Motacilla flava
Perdix perdix
Sturnus vulgaris
Sylvia communis
Sylvia nisoria
Vanellus vanellus

Μάλτα
Calandrella brachydactyla
Linaria cannabina
Cettia cetti
Cisticola juncidis
Coturnix coturnix
Emberiza calandra
Lanius senator
Monticola solitarius
Passer hispaniolensis
Passer montanus
Serinus serinus
Streptopelia decaocto
Streptopelia turtur
Sturnus vulgaris
Sylvia conspicillata
Sylvia melanocephala

Κάτω Χώρες
Alauda arvensis
Anthus pratensis
Athene noctua
Calidris pugnax
Carduelis carduelis
Corvus frugilegus
Coturnix coturnix
Emberiza citrinella
Falco tinnunculus
Gallinago gallinago
Haematopus ostralegus
Hippolais icterina
Hirundo rustica
Limosa limosa
Miliaria calandra
Motacilla fl ava
Numenius arquata
Passer montanus
Perdix perdix
Saxicola torquatus
Spatula clypeata
Streptopelia turtur
Sturnus vulgaris
Sylvia communis
Tringa totanus
Turdus viscivorus
Vanellus vanellus

Αυστρία
Acrocephalus palustris
Alauda arvensis
Anthus spinoletta
Anthus trivialis
Carduelis carduelis
Emberiza citrinella
Falco tinnunculus
Jynx torquilla
Lanius collurio
Linaria cannabina
Lullula arborea
Miliaria calandra
Oenanthe oenanthe
Passer montanus
Perdix perdix
Saxicola rubetra
Saxicola torquatus
Serinus citrinella
Serinus serinus
Streptopelia turtur
Sturnus vulgaris
Sylvia communis
Turdus pilaris
Vanellus vanellus

Πολωνία
Alauda arvensis
Anthus pratensis
Ciconia ciconia
Emberiza citrinella
Emberiza hortulana
Falco tinnunculus
Galerida cristata
Hirundo rustica
Lanius collurio
Limosa limosa
Linaria cannabina
Miliaria calandra
Motacilla flava
Passer montanus
Saxicola torquatus
Saxicola rubetra
Serinus serinus
Streptopelia turtur
Sturnus vulgaris
Sylvia communis
Upupa epops
Vanellus vanellus

Πορτογαλία
Athene noctua
Bubulcus ibis
Carduelis carduelis
Chloris chloris
Ciconia ciconia
Cisticola juncidis
Coturnix coturnix
Delichon urbicum
Emberiza cirlus
Falco tinnunculus
Galerida cristata
Hirundo rustica
Lanius meridionalis
Linaria cannabina
Merops apiaster
Miliaria calandra
Milvus migrans
Passer domesticus
Pica pica
Saxicola torquatus
Serinus serinus
Sturnus unicolor
Upupa epops

Ρουμανία
Alauda arvensis
Anthus campestris
Calandrella brachydactyla
Ciconia ciconia
Corvus frugilegus
Emberiza calandra
Emberiza citrinella
Emberiza hortulana
Emberiza melanocephala
Falco tinnunculus
Galerida cristata
Hirundo rustica
Lanius collurio
Lanius minor
Linaria cannabina
Melanocorypha calandra
Motacilla flava
Passer montanus
Perdix perdix
Saxicola rubetra
Saxicola torquatus
Streptopelia turtur
Sturnus vulgaris
Sylvia communis
Upupa epops
Vanellus vanellus

Σλοβενία
Acrocephalus palustris
Alauda arvensis
Anthus trivialis
Carduelis carduelis
Columba oenas
Columba palumbus
Emberiza calandra
Emberiza cirlus
Emberiza citrinella
Falco tinnunculus
Galerida cristata
Hirundo rustica
Jynx torquilla
Lanius collurio
Linaria cannabina
Lullula arborea
Luscinia megarhynchos
Motacilla flava
Passer montanus
Phoenicurus phoenicurus
Picus viridis
Saxicola rubetra
Saxicola torquatus
Serinus serinus
Streptopelia turtur
Sturnus vulgaris
Sylvia communis
Upupa epops
Vanellus vanellus

Σλοβακία
Alauda arvensis
Carduelis carduelis
Emberiza calandra
Emberiza citrinella
Falco tinnunculus
Hirundo rustica
Chloris chloris
Lanius collurio
Linaria cannabina
Locustella naevia
Motacilla flava
Passer montanus
Saxicola rubetra
Saxicola torquatus
Serinus serinus
Streptopelia turtur
Sturnus vulgaris
Sylvia communis
Sylvia nisoria
Vanellus vanellus

Φινλανδία
Alauda arvensis
Anthus pratensis
Corvus monedula
Crex crex
Delichon urbica
Emberiza hortulana
Hirundo rustica
Numenius arquata
Passer montanus
Saxicola rubertra
Sturnus vulgaris
Sylvia communis
Turdus pilaris
Vanellus vanellus

Σουηδία
Alauda arvensis
Anthus pratensis
Corvus frugilegus
Emberiza citrinella
Emberiza hortulana
Falco tinnunculus
Hirundo rustica
Lanius collurio
Linaria cannabina
Motacilla flava
Passer montanus
Saxicola rubetra
Sturnus vulgaris
Sylvia communis
Vanellus vanellus

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VIΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΔΕΙΚΤΩΝ ΒΙΟΠΟΙΚΙΛΟΤΗΤΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΔΑΣΙΚΑ ΟΙΚΟΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ 12 ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΙ 2 ΚΑΙ 3

Δείκτης
Περιγραφή, μονάδες και μεθοδολογία για τον προσδιορισμό και την παρακολούθηση του δείκτη
Όρθιο νεκρό ξύλο
Περιγραφή: Αυτός ο δείκτης καταδεικνύει την ποσότητα της μη ζωντανής, όρθιας ξυλώδους βιομάζας σε δάση και άλλες δασικές εκτάσεις.
Μονάδα: m3/ha.
Μεθοδολογία: όπως αναπτύχθηκε και χρησιμοποιείται από τη FOREST EUROPE, State of Europe’s Forests 2020, FOREST EUROPE 2020, και στην περιγραφή των εθνικών δασικών απογραφών στο Tomppo E. et al., National Forest Inventories, Pathways for Common Reporting, Springer, 2010, και λαμβάνοντας υπόψη τη μεθοδολογία όπως ορίζεται στο παράρτημα V του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999 σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές της IPCC του 2006 για τις εθνικές απογραφές αερίων του θερμοκηπίου.
Πεσμένο νεκρό ξύλο
Περιγραφή: Αυτός ο δείκτης καταδεικνύει την ποσότητα της μη ζωντανής, ξυλώδους βιομάζας η οποία κείται στο έδαφος σε δάση και άλλες δασικές εκτάσεις.
Μονάδα: m3/ha.
Μεθοδολογία: όπως αναπτύχθηκε και χρησιμοποιείται από τη FOREST EUROPE, State of Europe’s Forests 2020, FOREST EUROPE 2020, και στην περιγραφή των εθνικών δασικών απογραφών στο Tomppo E. et al., National Forest Inventories, Pathways for Common Reporting, Springer, 2010, και λαμβάνοντας υπόψη τη μεθοδολογία όπως ορίζεται στο παράρτημα V του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999 σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές της IPCC του 2006 για τις εθνικές απογραφές αερίων του θερμοκηπίου.
Μερίδιο δασών με μη ομήλικη δομή
Περιγραφή: Αυτός ο δείκτης αναφέρεται στο μερίδιο των δασών που είναι διαθέσιμα για προμήθεια ξυλείας (FAWS) με μη ομήλικη δασική δομή σε σύγκριση με την ομήλικη δασική δομή.
Μονάδα: Ποσοστό δασών διαθέσιμων για προμήθεια ξυλείας με μη ομήλικη δομή.
Μεθοδολογία: όπως αναπτύχθηκε και χρησιμοποιείται από τη FOREST EUROPE, State of Europe’s Forests 2020, FOREST EUROPE 2020, και στην περιγραφή των εθνικών δασικών απογραφών στο Tomppo E. et al., National Forest Inventories, Pathways for Common Reporting, Springer, 2010.
Δασική συνδεσιμότητα
Περιγραφή: Δασική συνδεσιμότητα είναι ο βαθμός πυκνότητας των περιοχών που καλύπτονται με δάση. Ορίζεται σε κλίμακα από 0 έως 100.
Μονάδα: Δείκτης.
Μεθοδολογία: όπως αναπτύχθηκε από τον FAO, Vogt P., et al., FAO – State of the World’s Forests: Forest Fragmentation, τεχνική έκθεση JRC, Υπηρεσία Εκδόσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Λουξεμβούργο, 2019.
Δείκτης κοινών δασικών πτηνών
Περιγραφή: Ο δείκτης δασικών πτηνών περιγράφει τις τάσεις στην αφθονία των κοινών δασικών πτηνών με την πάροδο του χρόνου στις ευρωπαϊκές περιοχές όπου συναντώνται. Είναι ένας σύνθετος δείκτης που δημιουργήθηκε από δεδομένα παρατήρησης ειδών πτηνών που είναι χαρακτηριστικά των δασικών οικοτόπων στην Ευρώπη. Ο δείκτης βασίζεται σε συγκεκριμένο κατάλογο ειδών σε κάθε κράτος μέλος.
Μονάδα: Δείκτης.
Μεθοδολογία: Brlík et al. Long-term and large-scale multispecies dataset tracking population changes of common European breeding birds, Sci Data 8, 21. 2021.
Απόθεμα οργανικού άνθρακα
Περιγραφή: Αυτός ο δείκτης περιγράφει το απόθεμα οργανικού άνθρακα σε στρωμνή και σε ανόργανο έδαφος σε βάθος 0 έως 30 cm σε δασικά οικοσυστήματα.
Μονάδα: Τόνοι οργανικού άνθρακα/εκτάριο.
Μεθοδολογία: όπως ορίζεται στο παράρτημα V του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999 σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές της IPCC του 2006 για τις εθνικές απογραφές αερίων του θερμοκηπίου, και όπως υποστηρίζεται από τη στατιστική έρευνα του πλαισίου χρήσης/κάλυψης γης (LUCAS) Soil, Jones A. et al., LUCAS Soil 2022, τεχνική έκθεση του JRC, Υπηρεσία Εκδόσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, 2021.
Ποσοστό δάσους όπου κυριαρχούν αυτόχθονα είδη δένδρων·
Περιγραφή: Ποσοστό δάσους και άλλων δασικών εκτάσεων στις οποίες κυριαρχούν (> 50 % κάλυψη) αυτόχθονα είδη δένδρων
Μονάδα: Ποσοστό
Μεθοδολογία: όπως αναπτύχθηκε και χρησιμοποιείται από τη FOREST EUROPE, State of Europe’s Forests 2020, FOREST EUROPE 2020, και στην περιγραφή των εθνικών δασικών απογραφών στο Tomppo E. et al., National Forest Inventories, Pathways for Common Reporting, Springer, 2010.
Ποικιλότητα ειδών δένδρων
Περιγραφή: Ο δείκτης αυτός περιγράφει τον μέσο αριθμό ειδών δένδρων που απαντώνται σε δασικές περιοχές
Μονάδα: Δείκτης
Μεθοδολογία: όπως αναπτύχθηκε και χρησιμοποιείται από τη FOREST EUROPE, State of Europe’s Forests 2020, FOREST EUROPE 2020, και στην περιγραφή των εθνικών δασικών απογραφών στο Tomppo E. et al., National Forest Inventories, Pathways for Common Reporting, Springer, 2010.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VIIΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ 14 ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 16

1)Αποκατάσταση υγροτόπων, με επανύγρανση αποστραγγισμένων τυρφώνων, αφαίρεση των δομών αποστράγγισης τυρφώνων ή αποχωμάτωση και διακοπή της εξόρυξης τύρφης.

2)Βελτίωση των υδρολογικών συνθηκών με αύξηση της ποσότητας, της ποιότητας και της δυναμικής των επιφανειακών υδάτων, καθώς και της στάθμης των υπόγειων υδάτων για τα φυσικά και ημιφυσικά οικοσυστήματα.

3)Απομάκρυνση ανεπιθύμητων λοχμών ή μη γηγενών φυτειών σε λειμώνες, υγροτόπους, δάση και εδάφη με αραιή βλάστηση.

4)Εφαρμογή καλλιέργειας ελωδών γαιών.

5)Επαναφορά της μαιανδρικής ροής των ποταμών και επανασύνδεση τεχνητά αποκομμένων μαιάνδρων ή ημισεληνοειδών λιμνών.

6)Απομάκρυνση διαμήκων και πλευρικών φραγμών, όπως αναχωμάτων και φραγμάτων· απόδοση επιπλέον χώρου στη δυναμική των ποταμών και αποκατάσταση τμημάτων ποταμών ελεύθερης ροής.

7)Επιστροφή στη φυσική κατάσταση των κοιτών και των λιμνών και των πεδινών υδάτινων ρευμάτων, για παράδειγμα, με αφαίρεση της εγκατάστασης τεχνητής κοίτης, βελτιστοποίηση της σύνθεσης του υποστρώματος, βελτίωση ή ανάπτυξη κάλυψης οικοτόπου.

8)Αποκατάσταση των φυσικών διεργασιών ιζηματογένεσης.

9)Δημιουργία παρόχθιων ζωνών προστασίας, όπως παρόχθιων δασών, λωρίδων προστασίας, λιβαδιών ή βοσκοτόπων.

10)Αύξηση των οικολογικών χαρακτηριστικών στα δάση, όπως τα μεγάλα, τα ηλικιωμένα και τα φθίνοντα δέντρα (δέντρα οικοτόπων) και των ποσοτήτων πεσμένου και όρθιου νεκρού ξύλου.

11)Προσπάθειες προς την κατεύθυνση μιας διαφοροποιημένης δασικής δομής από άποψη, για παράδειγμα, σύνθεσης ειδών και ηλικίας, ενεργοποίηση της φυσικής αναγέννησης και διαδοχής των ειδών των δέντρων.

12)Υποβοήθηση της μετανάστευσης των προελεύσεων και των ειδών όπου ενδέχεται να είναι αναγκαία λόγω της κλιματικής αλλαγής.

13)Ενίσχυση της δασικής ποικιλομορφίας με την αποκατάσταση μωσαϊκών μη δασικών οικοτόπων, όπως ανοικτών ψηφίδων λειμώνων ή χερσότοπων, μικρών λιμνών ή βραχωδών περιοχών.

14)Χρήση προσεγγίσεων εγγυοφυσικής δασοκομίας ή δασοκομίας «συνεχούς κάλυψης»· εισαγωγή αυτόχθονων ειδών δένδρων.

15)Ενίσχυση της ανάπτυξης παλαιών γηγενών δασών και ώριμων συστάδων, για παράδειγμα με εγκατάλειψη της συγκομιδής ή με ενεργό διαχείριση που ευνοεί την ανάπτυξη λειτουργιών αυτορρύθμισης και κατάλληλης ανθεκτικότητας.

16)Εισαγωγή χαρακτηριστικών τοπίου υψηλής ποικιλομορφίας σε αρόσιμη γη και σε εντατικά χρησιμοποιούμενους λειμώνες, όπως λωρίδες προστασίας, περιθώρια αγροτεμαχίων με αυτόχθονα άνθη, δενδροστοιχίες, δέντρα, μικρά δάση, τοιχώματα αναβαθμίδων, μικρές λίμνες, βιολογικούς διαδρόμους και σκαλοπάτια πέτρας κ.λπ.

17)Αύξηση της γεωργικής περιοχής που υπόκειται σε προσεγγίσεις αγροοικολογικής διαχείρισης, όπως η βιολογική γεωργία ή η αγροδασοκομία, η πολυκαλλιέργεια και η αμειψισπορά, η ολοκληρωμένη διαχείριση παρασίτων και θρεπτικών συστατικών.

18)Μείωση της έντασης βόσκησης ή των συστημάτων χορτοκοπής στους λειμώνες, όπου χρειάζεται, και επαναφορά της εκτεταμένης βόσκησης με οικόσιτα ζώα και συστήματα εκτεταμένης χορτοκοπής, όπου εγκαταλείφθηκαν.

19)Παύση ή μείωση της χρήσης χημικών φυτοφαρμάκων, καθώς και χημικών λιπασμάτων και λιπασμάτων ζωικής κοπριάς.

20)Παύση οργώματος λειμώνων και φύτευση σπόρων παραγωγικών αγρωστωδών.

21)Αφαίρεση φυτειών σε πρώην δυναμικά ενδοχωρικά συστήματα θινών ώστε να ενεργοποιηθεί εκ νέου η δυναμική του φυσικού ανέμου προς όφελος των ανοικτών οικοτόπων.

22)Βελτίωση της συνδεσιμότητας μεταξύ οικοτόπων ώστε να καταστεί δυνατή η ανάπτυξη πληθυσμών των ειδών, η επαρκής ατομική ή γενετική ανταλλαγή, καθώς και η μετανάστευση και προσαρμογή των ειδών στην κλιματική αλλαγή.

23)Δημιουργία δυνατοτήτων ώστε τα οικοσυστήματα να αναπτύξουν τη δική τους φυσική δυναμική, για παράδειγμα με εγκατάλειψη της συγκομιδής και προώθηση της φυσικότητας και της άγριας ζωής.

24)Αφαίρεση και έλεγχος των χωροκατακτητικών ξένων ειδών και αποτροπή ή ελαχιστοποίηση νέων εισαγωγών.

25)Ελαχιστοποίηση των αρνητικών επιπτώσεων των αλιευτικών δραστηριοτήτων στο θαλάσσιο οικοσύστημα, για παράδειγμα με τη χρήση εξοπλισμού με μικρότερο αντίκτυπο στον βυθό της θάλασσας.

26)Αποκατάσταση σημαντικών περιοχών αναπαραγωγής και γόνων ψαριών.

27)Παροχή δομών ή υποστρωμάτων ώστε να ενθαρρυνθεί η επιστροφή της θαλάσσιας ζωής, προς υποστήριξη της αποκατάστασης υφάλων με κοράλλια, στρείδια ή κροκάλες.

28)Αποκατάσταση των θαλάσσιων λειμώνων και δασών φυκών με ενεργή σταθεροποίηση του πυθμένα της θάλασσας, μείωση και, όπου είναι δυνατόν, εξάλειψη των πιέσεων ή με ενεργή αναπαραγωγή και φύτευση.

29)Αποκατάσταση ή βελτίωση της κατάστασης του πληθυσμού χαρακτηριστικών αυτόχθονων ειδών που είναι ζωτικής σημασίας για την οικολογία των θαλάσσιων οικοτόπων με τη λήψη μέτρων παθητικής ή ενεργητικής αποκατάστασης, για παράδειγμα με εισαγωγή ιχθυδίων.

30)Μείωση των διαφόρων μορφών θαλάσσιας ρύπανσης, όπως η επιβάρυνση σε θρεπτικά συστατικά, η ηχορύπανση και τα πλαστικά απορρίμματα.

31)Αύξηση των αστικών χώρων πρασίνου με οικολογικά χαρακτηριστικά, όπως πάρκων, δέντρων και ψηφίδων δασικών εκτάσεων, πράσινων στεγών, λειμώνων αγριολούλουδων, κήπων, κηπευτικής πόλεων, δρόμων με δενδροστοιχίες, αστικών λειμώνων και θάμνων, λιμνών και υδάτινων ρευμάτων, λαμβάνοντας υπόψη μεταξύ άλλων την ποικιλότητα των ειδών, τα ιθαγενή είδη, τις τοπικές συνθήκες και την ανθεκτικότητα στην κλιματική αλλαγή.

32)Παύση, μείωση ή αποκατάσταση της ρύπανσης από φαρμακευτικά προϊόντα, επικίνδυνες χημικές ουσίες, αστικά και βιομηχανικά λύματα και άλλα απόβλητα, συμπεριλαμβανομένων των απορριμμάτων και των πλαστικών, καθώς και της φωτορύπανσης σε όλα τα οικοσυστήματα.

33)Μετατροπή εγκαταλελειμμένων εγκαταστάσεων, πρώην βιομηχανικών περιοχών και λατομείων σε φυσικούς τόπους.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΣΤΟ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟ ΨΗΦΙΣΜΑΔήλωση της Επιτροπής σχετικά με την πρόσβαση στη δικαιοσύνη επ’ ευκαιρία της έκδοσης του κανονισμού (ΕΕ) 2024/…+ΕΕ: Να προστεθεί στο κείμενο ο αριθμός του παρόντος κανονισμού και να συμπληρωθούν στην υποσημείωση ο αριθμός, η ημερομηνία, ο τίτλος και τα στοιχεία αναφοράς στην ΕΕ του παρόντος κανονισμού. του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την αποκατάσταση της φύσης και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) 2022/869

Η ΕΕ και τα κράτη μέλη της αποτελούν συμβαλλόμενα μέρη της σύμβασης της Οικονομικής Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για την Ευρώπη (ΟΗΕ/ΗΕ), της 25ης Ιουνίου 1998, σχετικά με την πρόσβαση σε πληροφορίες, τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη για περιβαλλοντικά θέματα («σύμβαση του Aarhus»).

Τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι τα μέλη του ενδιαφερόμενου κοινού που, σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο, έχουν επαρκές συμφέρον ή υποστηρίζουν ότι επέρχεται προσβολή δικαιώματος, έχουν δικαίωμα προσφυγής σε διαδικασία εξετάσεως ενώπιον δικαστηρίου ή ανεξάρτητου και αμερόληπτου φορέα που έχει συσταθεί βάσει νόμου, προκειμένου να αμφισβητήσουν την ουσιαστική ή διαδικαστική νομιμότητα των εθνικών σχεδίων αποκατάστασης και τυχόν παραλείψεις των αρμοδίων αρχών, ανεξάρτητα από τον ρόλο που διαδραμάτισαν τα μέλη του ενδιαφερόμενου κοινού κατά τη διαδικασία κατάρτισης και θέσπισης των εν λόγω εθνικών σχεδίων αποκατάστασης. Αυτό συνάδει με τη σχετική νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με την πρόσβαση στη δικαιοσύνη για περιβαλλοντικά θέματα και με πλήρη σεβασμό των υποχρεώσεων που έχουν αναλάβει τα κράτη μέλη ως συμβαλλόμενα μέρη της σύμβασης του Aarhus Βλ. επίσης την ανακοίνωση με τίτλο «Βελτίωση της πρόσβασης στη δικαιοσύνη για περιβαλλοντικά θέματα στην ΕΕ και τα κράτη μέλη της» (COM(2020)0643)..