Artykuł 1Zmiany w dyrektywie 2013/11/UEW dyrektywie 2013/11/UE wprowadza się następujące zmiany:-1) Art. 1 otrzymuje brzmienie:

„Article 1

Przedmiot

Celem niniejszej dyrektywy jest – poprzez osiągnięcie wysokiego poziomu ochrony konsumentów – przyczynianie się do należytego funkcjonowania rynku wewnętrznego dzięki zapewnieniu konsumentom możliwości dobrowolnego składania skarg na działania przedsiębiorców do podmiotów oferujących niezależne, bezstronne, przejrzyste, skuteczne, szybkie i uczciwe alternatywne metody rozstrzygania sporów.

Udział przewoźników lotniczych objętych zakresem rozporządzenia (WE) nr 261/2004 w postępowaniach ADR jest obowiązkowy, z zastrzeżeniem prawa stron do dostępu do systemu sądowego.

Niniejsza dyrektywa pozostaje bez uszczerbku dla ustawodawstwa krajowego nakładającego obowiązek uczestnictwa w takich postępowaniach w sektorach gospodarczych innych niż te, o których mowa w akapicie drugim, pod warunkiem że ustawodawstwo to nie uniemożliwia stronom korzystania z przysługującego im prawa dostępu do systemu sądowego.”. [Popr. 23]

1.art. 2 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie do postępowań mających na celu pozasądowe rozstrzygnięcie sporów między konsumentami zamieszkałymi w Unii a przedsiębiorcami oferującymi tym konsumentom towary lub usługi, w tym treści i usługi cyfrowe, poprzez interwencję podmiotu ADR, który proponuje lub narzuca rozwiązanie bądź doprowadza do spotkania stron w celu ułatwienia polubownego rozstrzygnięcia dotyczącego jednej z następujących kwestii:a)zobowiązania umowne wynikające z umów sprzedaży, w tym umów o dostarczanie treści cyfrowych, lub z umów o świadczenie usług;, w tym zobowiązania przedumowne i poumowne, w szczególności w odniesieniu do:(i) nieuczciwych praktyk i warunków handlowych;(ii) obowiązkowych informacji udzielanych przed zawarciem umowy;(iii) praw pasażerów i podróżnych;(iv) środków ochrony prawnej w przypadku niezgodności produktów i treści cyfrowych; oraz(v) dostępu do dostaw. [Popr. 24]b)prawa konsumentów mające zastosowanie w sytuacjach pozaumownych i przedumownych oraz przewidziane w prawie Unii dotyczące: [Popr. 25](i)nieuczciwych praktyk i warunków handlowychniedyskryminacji ze względu na obywatelstwo lub miejsce zamieszkania, [Popr. 26](ii)informacji obowiązkowo udzielanych przed zawarciem umowy,dostępu do usług; [Popr. 27](iii)niedyskryminacji ze względu na obywatelstwo lub miejsce zamieszkania,prawa do zmiany dostawcy; oraz [Popr. 28](iv)dostępu do usług i dostaw,nieuczciwych praktyk handlowych nieobjętych lit. a) ppkt (i), pod warunkiem że:1) podmiot ADR jest podmiotem o zasięgu sektorowym i posiada niezbędną wiedzę na temat nieuczciwych praktyk handlowych;2) podmiot ADR dysponuje odpowiednimi zasobami i finansowaniem;3) nieuczciwa praktyka skutkowała poniesieniem przez konsumenta szkody materialnej lub niematerialnej; oraz4) w przypadku nieuczciwych praktyk handlowych podmiot stosuje prawo właściwe; [Popr. 29](v) środków ochrony prawnej w przypadku niezgodności produktów i treści cyfrowych, [Popr. 30](vi) prawa do zmiany dostawcy oraz [Popr. 31](vii) praw pasażerów i podróżnych. [Popr. 32]

Państwa członkowskie mogą zastosować postępowania ADR określone w niniejszej dyrektywie również do kategorii sporów innych niż wymienione w akapicie pierwszym lit. b).”.

2.art. 4 ust. 1 lit. e) i f) otrzymują brzmienie:

„e) »spór krajowy« oznacza spór między konsumentem a przedsiębiorcą, dotyczący zobowiązań umownych lub praw konsumentów przewidzianych w prawie Unii, o czym mowa w art. 2 ust. 1, w przypadku gdy konsument zamieszkuje w tym samym państwie członkowskim, w którym przedsiębiorca ma siedzibę;f)»spór transgraniczny« oznacza spór między konsumentem a przedsiębiorcą, dotyczący zobowiązań umownych lub praw konsumentów przewidzianych w aktach Unii, o czym mowa w art. 2 ust. 1, w przypadku gdy konsument zamieszkuje w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie, w którym przedsiębiorca ma siedzibę, lub w przypadku gdy konsument zamieszkuje w państwie członkowskim, a przedsiębiorca ma siedzibę poza Unią;”.

2a) w art. 4 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„a) „nieuczciwa praktyka handlowa” oznacza każdą wprowadzającą w błąd praktykę handlową w rozumieniu załącznika I do dyrektywy 2005/29/WE.” [Popr. 33]

3.w art. 5 wprowadza się następujące zmiany:a)ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Państwa członkowskie ułatwiają konsumentom dostęp do postępowań ADR i zapewniają możliwość poddania sporów objętych niniejszą dyrektywą i dotyczących przedsiębiorcy mającego siedzibę na ich terytoriach lub przedsiębiorcy niemającego siedziby na terytorium żadnego państwa członkowskiego, ale oferującego towary lub usługi, w tym treści i usługi cyfrowe, konsumentom zamieszkałym na ich terytorium, pod rozstrzygnięcie podmiotowi ADR, które spełnia wymogi określone w niniejszej dyrektywie.; Państwa członkowskie mogą ułatwiać osobom prowadzącym działalność na własny rachunek lub mikroprzedsiębiorstwom dostęp do postępowań ADR.” [Popr. 34]

b)ust. 2 lit. a)–d) otrzymują brzmienie:

„-a) prowadziły aktualną stronę internetową umożliwiającą stronom łatwy dostęp do informacji dotyczących postępowań ADR; [Popr. 35]a)zapewniały konsumentom możliwość składania skarg i wymaganych dokumentów towarzyszących przez internet w sposób umożliwiający ich śledzenie oraz – na żądanie – zapewniały konsumentom możliwość składania tych dokumentów i dostępu do nich w formacie niecyfrowym;aa) zapewniały konsumentom możliwość składania skarg w państwie, w którym mieszkają; [Popr. 36]b)oferowały cyfrowe postępowania ADR z wykorzystaniem łatwo dostępnych i inkluzywnych narzędzi;c)przyznawałyzapewniały stronom sporu prawo do wystąpienia z wnioskiem o kontrolę wyniku postępowania ADRdostęp do kontroli przez osobę fizyczną, która jest niezależna i bezstronna, jeżeli postępowanie przeprowadzono w sposób zautomatyzowany; [Popr. 37]d)mogły łączyć podobne sprawy przeciwko temu samemu przedsiębiorcy w ramach jednego postępowania, pod warunkiem że zainteresowany konsument zostanie o tym poinformowany i niewyraźnie wyrazi sprzeciwu;zgodę na takie łączenie oraz że zgodnie z art. 6 osoby fizyczne odpowiedzialne za postępowanie ADR dysponują wystarczającą wiedzą, aby zająć się daną sprawą;”; [Popr. 38]

c)ust. 4 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a) konsument nie podjął próby skontaktowania się z danym przedsiębiorcą, aby omówić swoją skargę i rozwiązać problem bezpośrednio z przedsiębiorcą, bez wprowadzania nieproporcjonalnych zasad dotyczących formy takiego kontaktu;”

d)dodaje się ust. 8 w brzmieniu:

„8. Państwa członkowskie zapewniają, aby przedsiębiorcy mający siedzibę na ich terytorium, z którymi kontaktuje się podmiot ADR z tego lubich własnego państwa członkowskiego lub z innego państwa członkowskiego, informowali ten podmiot ADR o tym, czy zgadzają się na udział w proponowanym postępowaniu, oraz udzielali odpowiedzi w rozsądnym terminie nieprzekraczającym 15 dni roboczych. Można jednak uzyskać przedłużenie tego terminu do maksymalnie 20 dni roboczych w przypadku złożonych sporów lub w wyniku wyjątkowych okoliczności, takich jak okres wzmożonej aktywności lub kryzys zewnętrzny.”. [Popr. 39]

3a) w art. 6 wprowadza się następujące zmiany:a) ust. 1 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a) miały konieczną wiedzę i umiejętności w dziedzinie alternatywnego lub sądowego rozstrzygania sporów konsumenckich, jak również ogólną znajomość prawa,w tym w razie rozpatrywania spraw transgranicznych – w zakresie prawa prywatnego międzynarodowego;”;

b) w ust. 3 dodaje się następującą literę:

„aa) w przypadku gdy spór jest rozpatrywany przez podmiot ADR, a osoby fizyczne odpowiedzialne za rozstrzyganie sporów są zatrudnione lub wynagradzane wyłącznie przez indywidualnego przedsiębiorcę, podmiot ADR ma dostęp wyłącznie do danych ściśle związanych ze sprawą i specjalnie dostarczonych przez przedsiębiorcę lub konsumenta;”;

c) ust. 6 otrzymuje brzmienie:

„1. Do celów ust. 1 lit. a) państwa członkowskie dopilnowują, aby podmioty ADR prowadziły regularne szkolenia dla osób fizycznych odpowiadających za ADR, w szczególności w dziedzinie prawa konsumenckiego i innych odnośnych przepisów sektorowych. Właściwe organy, na podstawie informacji otrzymanych zgodnie z art. 19 ust. 3 lit. g), monitorują programy szkoleniowe tworzone przez podmioty ADR.” [Popr. 40]

4.w art. 7 ust. 2 wprowadza się następujące zmiany:a)formuła wprowadzająca, zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:

„Państwa członkowskie zapewniają, by podmioty ADR udostępniały publicznie na swoich stronach internetowych, na wniosek na trwałym nośniku, oraz za pomocą wszelkich innych środków, które uznają za stosowne, dwuletnie sprawozdania z działalności.;”

b) uchyla się lit. h); [Popr. 41]4a) w art. 8 wprowadza się następujące zmiany:a) lit. c) otrzymuje brzmienie:

„c) postępowanie ADR jest dla konsumentów nieodpłatne lub dostępne za opłatą o nieznacznej wysokości iw przypadku obciążenia konsumentów opłatą o nieznacznej wysokości, opłata podlega zwrotowi przez organy krajowe po rozstrzygnięciu sporu;”

b) dodaje się punkt w brzmieniu:

„da) na wniosek konsumenta strony mają dostęp do postępowania z możliwością zorganizowania fizycznego spotkania;” [Popr. 42]

4b) dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 11a

Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku gdy przedsiębiorcy nie stosują się do wyniku postępowania ADR, niezależnie od tego, czy wynik tego postępowania jest wiążący, byli oni zobowiązani do przedstawienia innym stronom postępowania ADR pisemnego wyjaśnienia.”. [Popr. 43]

5.uchyla się art. 13 ust. 3;2 otrzymuje brzmienie:

„2. Informacje, o których mowa w ust. 1, należy udostępniać:a) na stronie internetowej przedsiębiorcy, jeśli taka strona istnieje, w jasny, widoczny, zrozumiały i łatwo dostępny sposób.b) w ogólnych warunkach umów sprzedaży lub umów świadczenia usług między przedsiębiorcą a konsumentem; orazc) na fakturach wystawionych przez przedsiębiorcę.

2a. Przedsiębiorcy udostępniają konsumentom adres e-mail, w tym wyłącznie do celów postępowań ADR.”. [Popr. 44]

6.art. 14 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 14

Pomoc konsumentom

1.Państwa członkowskie zapewniają, aby w odniesieniu do sporów transgranicznych konsumenci i przedsiębiorcy mogli uzyskać pomoc w dostępie do podmiotu lub podmiotów ADR właściwych do rozstrzygnięcia ich sporu transgranicznego.

1a. Państwa członkowskie zapewniają konsumentom możliwość prowadzenia transgranicznych postępowań ADR w języku urzędowym państwa członkowskiego, w którym mieszkają.

2.Każde państwo członkowskie wyznacza punkt kontaktowy ADR odpowiedzialny za zadanie, o którym mowa w ust. 1. Każde państwo członkowskie przekazuje Komisji nazwę i dane kontaktowe swojego punktu kontaktowego ADR. Państwa członkowskie powierzają odpowiedzialność za prowadzenie punktów kontaktowych ADR swojemu centrum należącemu do Sieci Europejskich Centrów Konsumenckich lub, jeżeli nie jest to możliwe, organizacjom konsumenckim lub innemu organowi zajmującemu się ochroną konsumentów oraz dopilnowują, by mieli oni dostateczne zasoby finansowe i ludzkie. [Popr. 46]

2a. Konsumenci i przedsiębiorcy uczestniczący w sporach transgranicznych korzystają z punktu kontaktowego ADR wyznaczonego w oparciu o miejsce zamieszkania konsumenta i podmiot ADR państwa członkowskiego, w którym konsument ma miejsce zamieszkania. [Popr. 47]

3.Punkty kontaktowe ADR ułatwiają komunikację między stronami a właściwym podmiotem ADR, co może polegać w szczególności:a)na pomocy w składaniu skarg i, w stosownych przypadkach, odpowiedniej dokumentacji;aa) na pomocy stronom i podmiotom ADR, w stosownych przypadkach, w tłumaczeniu informacji, dokumentacji lub przepisów proceduralnych; [Popr. 48]b)na przekazywaniu stronom i podmiotom ADR ogólnych informacji o prawach konsumentów w UE;ba) na przekazywaniu stronom i podmiotom ADR odpowiednich informacji o prawie ochrony konsumentów państwa członkowskiego; [Popr. 49]c)na dostarczaniu stronom wyjaśnień na temat przepisów proceduralnych stosowanych przez odpowiednie podmioty ADR;d)na informowaniu strony skarżącej o innych sposobach dochodzenia roszczeń, w przypadku gdy sporu nie można rozstrzygnąć w postępowaniu ADR.

4.Państwa członkowskie mogą przyznać punktom kontaktowym ADR prawo do udzielania konsumentom i przedsiębiorcom pomocy w dostępie do podmiotów ADR, o której mowa w niniejszym artykule, również w odniesieniu do sporów krajowych.

5.Państwa członkowskie zapewniają, aby wszelkie podmioty pomagające konsumentom w sporach transgranicznych lub krajowych działały w dobrej wierze, aby umożliwić stronom polubowne rozstrzygnięcie sporu i zachować pełną przejrzystość przy dostarczaniu konsumentom istotnych informacji, w tym informacji dotyczących przepisów proceduralnych i wszelkich mających zastosowanie opłat.”.

6a) art. 15 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„1. Państwa członkowskie dopilnowują, by stosowne organizacje konsumenckie i stowarzyszenia przedsiębiorców udostępniały do publicznej wiadomości na swoich stronach internetowych i w broszurach oraz za pomocą wszelkich innych metod, które uznają za stosowne, wykaz podmiotów ADR, o którym mowa w art. 20 ust. 4.”. [Popr. 50]

6b) art. 17 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„1. Współpraca ta obejmuje w szczególności wymianę informacji o praktykach w konkretnych sektorach gospodarki, na które konsumenci wielokrotnie składali skargi. W stosownych przypadkach obejmuje ona również zobowiązanie podmiotów ADR do kierowania konsumentów do organów krajowych, o których mowa w ust. 1, w każdym przypadku gdy zgłaszają oni nieuczciwe praktyki handlowe. Ponadto w stosownych przypadkach obejmuje ona również obowiązek zgłaszania przez podmioty ADR tym organom krajowym nieuczciwych praktyk handlowych i warunków, gdy tylko dowiedzą się o nich. Obejmuje ona także dokonywanie oceny merytorycznej oraz przekazywanie informacji przez takie organy krajowe podmiotom ADR, jeśli taka ocena lub informacje są niezbędne do rozpatrywania poszczególnych sporów i są już dostępne.”. [Popr. 51]

6c) w art. 17 dodaje się ust. 5 w brzmieniu:

„5. W przypadku gdy konsument zwraca uwagę podmiotu ADR na nieuczciwą praktykę handlową, zasada poufności nie ma zastosowania. Jeżeli istnieją wiarygodne powody, by podejrzewać, że taka praktyka miała miejsce, podmiot ADR informuje o tym właściwy organ krajowy i, w stosownych przypadkach, informuje go o wyniku sporu.”. [Popr. 52]

6d) art. 18 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Każde państwo członkowskie wyznacza właściwy organ, który będzie pełnił funkcje określone w art. 19 i 20. Państwa członkowskie dopilnowują, aby ich właściwe organy posiadały konieczne zasoby, w tym wystarczające zasoby budżetowe i innego rodzaju zasoby, takie jak odpowiednia liczba kompetentnych pracowników, a także wiedzę fachową, procedury i inne ustalenia do celów odpowiedniego wykonywania obowiązków. Osoby fizyczne pracujące dla właściwych organów powinny być bezstronne i niezależne od podmiotów ADR, nad którymi sprawują nadzór. Każde państwo członkowskie może wyznaczyć więcej niż jeden właściwy organ. Jeżeli państwo członkowskie wyznacza więcej niż jeden organ, określa również, który z właściwych organów będzie punktem kontaktowym z Komisją. Każde państwo członkowskie przekazuje Komisji informacje o właściwym organie lub – w stosownych przypadkach – właściwych organach, w tym o punkcie kontaktowym.”. [Popr. 53]

6e) art. 19 ust. 3 lit. d) otrzymuje brzmienie:

„d) odsetek przypadków zastosowania się do rezultatu postępowań ADR, jeśli jest on znany oraz przedsiębiorców, którzy systematycznie i w sposób nieuzasadniony odmawiają zastosowania się do wyników postępowań ADR;”. [Popr. 54]

7. uchyla się art. 19 ust. 3 lit. f), g) i h); [Popr. 55]8.w art. 20 dodaje się ustęp w brzmieniuwprowadza się następujące zmiany:a) w ust. 2 dodaje się po akapicie drugim akapit w brzmieniu:

„Właściwe organy przeprowadzają regularne kontrole funkcjonowania i działalności podmiotów ADR w celu monitorowania zgodności z wymogami niniejszej dyrektywy.”;

b) dodaje się akapit w brzmieniu:

„8. Komisja opracowuje i utrzymuje przyjazne dla użytkownika, interaktywne narzędzie cyfrowe, umożliwiające znalezienie ogólnych informacji na temat środków ochrony konsumentów, praktycznych informacji o tym, jak konsumenci mogą korzystać z postępowań ADR w kontekście transgranicznym oraz linków do stron internetowych podmiotów ADR, o których powiadomiono Komisję zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu, kierując konsumentów do właściwego organu umożliwiającego im rozstrzyganie sporów.;

Jeżeli na szczeblu krajowym istnieją podobne narzędzia cyfrowe, powinny one zawierać link do narzędzia cyfrowego Komisji, aby informować konsumentów o kwestiach transgranicznych.”. [Popr. 56]

8a) Art. 21 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 21

Kary

Państwa członkowskie ustanawiają przepisy dotyczące sankcji mających zastosowanie w przypadku naruszenia przepisów krajowych przyjętych zgodnie z niniejszą dyrektywą, w szczególności art. 5 ust. 8 i art. 13, oraz przyjmują wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia ich wdrożenia. Przewidziane kary muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.” [Popr. 57]

9.w art. 24 dodaje się ust. 4 w brzmieniu:

„4. Do dnia [wstawić datę] r. państwa członkowskie przekazują Komisji nazwy i dane kontaktowe punktów kontaktowych ADR wyznaczonych zgodnie z art. 14 ust. 2.”.

Artykuł 2Zmiana w dyrektywie (UE) 2015/2302Art. 7 ust. 2 lit. g) dyrektywy (UE) 2015/2302 otrzymuje brzmienie:

„g) informację na temat dostępnych wewnętrznych procedur rozpatrywania skarg oraz na temat alternatywnych metod rozstrzygania sporów („ADR”) zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/11/UE oraz, w stosownych przypadkach, na temat podmiotu ADR, któremu podlega przedsiębiorca;.”

Artykuł 3Zmiana w dyrektywie (UE) 2019/2161Art. 5 lit. b) dyrektywy (UE) 2019/2161 otrzymuje brzmienie:

„b) złożenie skargi do właściwego centrum należącego do Sieci Europejskich Centrów Konsumenckich, zależnie od zaangażowanych stron..”

Artykuł 4Zmiana w dyrektywie (UE) 2020/1828W załączniku I do dyrektywy (UE) 2020/1828 skreśla się pkt 44.

Artykuł 5Transpozycja1.Do dnia [dd/miesiąc/rok – 1 rok po wejściu w życie] r. państwa członkowskie przyjmują i publikują środki niezbędne do wykonania art. 1 niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie powiadamiają o tym Komisję.Państwa członkowskie stosują te środki od dnia [data].2.Do dnia [dd/miesiąc/rok… 1 rok po wejściu w życie rozporządzenia xx/…. [wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady uchylającego rozporządzenie (UE) nr 524/2013 w sprawie internetowego systemu rozstrzygania sporów konsumenckich]] r. państwa członkowskie przyjmują i publikują środki niezbędne do wykonania art. 2, 3 i 4 niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie powiadamiają o tym Komisję.Państwa członkowskie stosują te środki od dnia [wstawić datę] r.3.Środki, o których mowa w ust. 1 i 2, przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Sposób dokonywania takiego odniesienia określany jest przez państwa członkowskie.4.Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 6Wejście w życieNiniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 7AdresaciNiniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.