(1)In de Unie bestaat er momenteel geen gemeenschappelijke aanpak voor de berekening van de belastinggrondslag voor bedrijven wanneer zij zakendoen over de grens. Bedrijven in de Unie zijn daarom verplicht om te voldoen aan de regels van verschillende vennootschapsbelastingstelsels, afhankelijk van de lidstaat waarin zij actief zijn, wat een belemmering vormt voor kleine en middelgrote ondernemingen (kmo’s) bij de toegang tot de interne markt. Bedrijven in de Unie, met name kmo’s, worden geconfronteerd met aanzienlijke belastinggerelateerde nalevingskosten, omdat er geen oplossing is voor de berekening van hun belastbare grondslag.

(2)Het naast elkaar bestaan en de interactie van 27 verschillende vennootschapsbelastingstelsels in de Unie leidt tot complexiteit bij de fiscale nalevingskosten en heeft tot gevolg dat bedrijven te maken krijgen met mededingingsvoorwaarden die een negatief effect kunnen hebben op grensoverschrijdende investeringen, hetgeen de ontwikkeling van de interne markt ten opzichte van derde landen belemmert. Deze situatie heeft een aanzienlijke impact op kmo’s en is sterker onder de aandacht gekomen doordat mondialisering en digitalisering van de economie het beeld van grenzen en bedrijfsmodellen aanzienlijk hebben veranderd, met name aangezien aanvullende maatregelen moeten worden genomen om de interne markt verder te blijven ontwikkelen. Bovendien leiden de verschillende rechtskaders tot uiteenlopende praktijken van de belastingdiensten in de lidstaten. Dit leidt vaak tot langdurige procedures die gekenmerkt worden door onvoorspelbaarheid en inconsistentie, in combinatie met hoge nalevingskosten, hetgeen met name negatieve gevolgen heeft voor kmo’s, die hierdoor worden ontmoedigd om in meer dan één lidstaat te investeren. Samenwerking bij besluiten over belastingkwesties met als doel de interne markt te vervolledigen, versterken en verder te ontwikkelen, is alleen mogelijk als er sprake is van wederzijds vertrouwen tussen de lidstaten en als zij te goeder trouw handelen.

(3)De verscheidenheid aan manieren om zaken te doen op de interne markt, vraagt om verschillende oplossingen voor verschillende bedrijven als het gaat om het aanpakken van de huidige uitdagingen die hun grensoverschrijdende activiteiten met zich meebrengen. Voor kleinere bedrijven is het moeilijker om over de grenzen heen uit te breiden dan voor grotere bedrijven. Het is voor deze kleinere bedrijven dan ook lastiger om om te gaan met complexe procedures en hoge nalevingskosten, evenals met de onzekerheid die gepaard gaat met het investeren van eigen kapitaal in een onbekende markt. Het is daarom duidelijk dat micro-, kleine en middelgrote ondernemingen in de beginfase van hun uitbreiding behoefte hebben aan een oplossing zoals een vereenvoudigd mechanisme voor de berekening van hun belastbare resultaat wanneer zij uitsluitend via vaste inrichtingen of maximaal twee dochterondernemingen over de grens actief zijn. Transparantie is van essentieel belang voor een goede werking van de interne markt.

(4)Om een antwoord te bieden op de fiscale onzekerheid en de moeilijkheid om te voldoen aan de regels van een onbekend belastingstelsel wanneer zij in een andere lidstaat/andere lidstaten actief zijn (wat een van de belangrijkste belemmerende factoren is voor kmo’s om naar het buitenland uit te breiden), moet het belastbare resultaat van vaste inrichtingen of dochterondernemingen worden berekend op basis van de regels van de lidstaat waar het hoofdkantoor (hoofdzetel van de kmo) zijn fiscale woonplaats heeft. Dit betekent ook dat de beginselen voor de toerekening van inkomsten aan een vaste inrichting of dochteronderneming, zoals bepaald in het toepasselijke bilaterale verdrag ter voorkoming van dubbele belasting tussen de lidstaat van de vaste inrichting of dochteronderneming en de lidstaat van het hoofdkantoor, toepassing blijven vinden. Om ervoor te zorgen dat nieuwe regels een bron van vereenvoudiging voor kmo’s vormen, moet de toepassing ervan facultatief zijn en de belastingbetaler dus een keuzemogelijkheid krijgen, en moeten kmo’s daarnaast voldoende tijd krijgen om de nieuwe regels toe te passen en zich eraan aan te passen.

(5)Om fiscale misbruikpraktijken te voorkomen, zijn robuuste en specifieke fiscale antimisbruikbepalingen ontworpen, bijvoorbeeld om de risico’s van belastingontwijking aan te pakken die gepaard gaan met de verplaatsing van de fiscale woonplaats van een kmo, en zo te voorkomen dat de locatie van het hoofdkantoor wordt bepaald op basis van fiscale motieven. Dienovereenkomstig is het noodzakelijk de ontwikkeling van de aan de vaste inrichting(en) en/of de dochterondernemingen toegerekende omzet te volgen zodat haar/hun activiteiten bijkomstig blijven ten opzichte van de hoofdactiviteit, die door het hoofdkantoor moet worden verricht. Op deze manier wordt het risico vermeden dat de regels worden misbruikt door de oprichting van lege hoofdkantoren terwijl het merendeel van de bedrijfsactiviteiten in het buitenland plaatsvindt.

(6)De internationale scheepvaart is een specifieke bedrijfstak die in verschillende lidstaten aan bijzondere belastingregelingen is onderworpen. Deze regelingen bestaan voornamelijk in het berekenen van de belastinggrondslag op basis van de tonnage (d.w.z. het laadvermogen) van de geëxploiteerde schepen in plaats van op basis van de feitelijke winsten of verliezen van de onderneming. Op grond van dit uitgangspunt moeten kmo’s die inkomsten verwerven uit scheepvaartactiviteiten die onder een tonnagebelastingregeling vallen, worden uitgesloten van de mogelijkheid om voor de vereenvoudigingsregels voor kmo’s te kiezen voor dergelijke inkomsten die worden toegerekend aan een vaste inrichting of de dochteronderneming. Deze uitsluiting zou verdere complicaties vermijden die naar verwachting kunnen voortvloeien uit de wisselwerking tussen het vereenvoudigde belastingkader voor kmo's en de tonnagebelastingregelingen. Bovendien lijkt een dergelijke potentiële complicatie onevenredig, gezien het ontbreken van dergelijke speciale belastingregelingen in sommige lidstaten. In ieder geval moet deze uitsluiting na vijf jaar van uitvoering van deze richtlijn naar behoren worden geëvalueerd. Geen enkele andere activiteit dan die welke onder de tonnagebelastingregeling valt, mag van het toepassingsgebied van de richtlijn worden uitgesloten.

(7)Met het voorstel wordt getracht een aanzienlijke procedurele vereenvoudiging te bieden; daarom moet er een éénloketsysteem worden ingevoerd, waarbij de aangifte, de vaststelling en de inning van de door de vaste inrichting(en) of dochterondernemingen verschuldigde belasting via één enkele belastingautoriteit worden afgehandeld (“autoriteit van aangifte”), d.w.z. de belastingautoriteit in de lidstaat van het hoofdkantoor. Bij dit éénloketsysteem moet zo veel mogelijk worden gestreefd naar vereenvoudiging, zodat het geen aanvullend obstakel vormt voor bedrijven die in het buitenland willen investeren. Met volledige eerbiediging van de soevereiniteit van de lidstaten op het gebied van belastingen zouden de procedures voor controles, beroepen en geschillenbeslechting in de eerste plaats intern en volgens de procedureregels van de respectieve lidstaten worden afgehandeld. Om de werking van een éénloketsysteem te ondersteunen, is het van cruciaal belang om in gezamenlijke audits te voorzien, waardoor de belastingautoriteiten van de lidstaten verplicht worden samen te werken en dus ook de lidstaat van het hoofdkantoor moet samenwerken indien de belastingautoriteit van de vaste inrichting of dochteronderneming om een audit met betrekking tot de berekening van het belastbare resultaat van zijn belastingplichtige verzoekt. In die zin moet de lidstaat van het hoofdkantoor, indien deze op eigen initiatief een controle uitvoert, de gastlidstaat uitnodigen om deze controle gezamenlijk uit te voeren.

(14)De lidstaten mogen op grond van deze richtlijn persoonsgegevens uitsluitend verwerken met het oog op het verifiëren van de deelnamevereisten of het vaststellen van de belastingschuld van een vaste inrichting en dochterondernemingen. Elke verwerking van persoonsgegevens die voor dit doel wordt uitgevoerd, moet voldoen aan Verordening (EU) 2016/679.

(15)Er wordt voorzien in een evenredige bewaringstermijn om de lidstaten in staat te stellen te voldoen aan de meeste verjaringsregels, waarbij nauw wordt aangeknoopt bij de desbetreffende nationale regels wat betreft de aanvangsdatum of de opschorting van die termijn. De bewaringstermijn mag echter niet verder gaan dan nodig is om te garanderen dat de bevoegde belastingautoriteiten de belastingschuld kunnen vaststellen, zodat een evenwicht wordt gevonden tussen het vermogen van de belastingautoriteit om een correcte vaststelling en inning van de belastingen te waarborgen, en het recht van de belastingbetaler op rechtszekerheid.

(17)De Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming is geraadpleegd overeenkomstig artikel 42, lid 1, van Verordening (EU) 2018/1725 van het Europees Parlement en de Raad en heeft op 3 november 2023 zijn advies uitgebracht.

(18)Aangezien de doelstelling van deze richtlijn, namelijk de vereenvoudiging van de belastingregels voor bepaalde kmo’s die via (een) vaste inrichting(en) en maximaal twee dochterondernemingen grensoverschrijdend op de interne markt actief zijn, niet voldoende door de lidstaten afzonderlijk kan worden verwezenlijkt, maar vanwege de bestaande uitdagingen die worden veroorzaakt door de interactie tussen 27 verschillende nationale vennootschapsbelastingstelsels beter op het niveau van de Unie kan worden verwezenlijkt door middel van onderlinge samenwerking tussen de lidstaten, kan de Unie, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om die doelstelling te verwezenlijken,

In deze richtlijn worden regels vastgesteld voor de berekening van het belastbare resultaat van vaste inrichtingen en dochterondernemingen van kmo’s die voldoen aan de criteria van artikel 2, lid 1 (hierna “belastingheffing volgens de regels van de lidstaat van het hoofdkantoor” of “HOT-regels” genoemd).

e)zij zijn in andere lidstaten via een of meer vaste inrichtingen en/of maximaal twee dochterondernemingen actief;

2.De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 16 gedelegeerde handelingen vast te stellen om de bijlagen I tot en met IV te wijzigen naar aanleiding van wetswijzigingen in de lidstaten en op basis van de door de betrokken lidstaat verstrekte informatie met betrekking tot:

3.Deze richtlijn doet geen afbreuk aan het recht van de lidstaat waar een vaste inrichting of de dochteronderneming is gelegen om het toepasselijke belastingtarief vast te stellen, noch aan de toepasselijkheid van bilaterale verdragen ter voorkoming van dubbele belasting, noch aan de regels inzake de sociale bescherming van werknemers in de lidstaat van de vaste inrichting of de dochteronderneming.

2)“hoofdkantoor”: een kmo, als bedoeld in artikel 2, lid 1, die in (een) andere lidsta(a)t(en) via een of meer vaste inrichtingen en/of maximaal twee dochterondernemingen actief is;

4)“HOT-regels”: de belastingregels van de lidstaat van het hoofdkantoor die worden gebruikt om het belastbare resultaat van het hoofdkantoor en zijn vaste inrichtingen of dochterondernemingen te berekenen;

5)“gastlidstaat”: de lidstaat waar de vaste inrichting of dochteronderneming van een in artikel 2, lid 1, bedoelde kmo is gelegen;

6)“belastbaar resultaat van de vaste inrichting”: het belastbare inkomen of verlies dat aan de vaste inrichting en maximaal twee dochterondernemingen wordt toegerekend en wordt berekend overeenkomstig de HOT-regels;

8)“HOT-belastingaangifte”: de belastingaangifte die door een in artikel 2, lid 1, bedoelde kmo wordt ingediend over de belastbare resultaten van het hoofdkantoor en van de vaste inrichting(en) of dochterondernemingen, zoals berekend overeenkomstig de HOT-regels.

1. Het hoofdkantoor kan ervoor kiezen om de HOT-regels toe te passen op zijn vaste inrichtingen en dochterondernemingen in andere lidstaten als het aan de volgende vereisten voldoet:

a)de gezamenlijke omzet van zijn vaste inrichtingen en dochterondernemingen is in de laatste drie boekjaren niet hoger geweest dan een bedrag gelijk aan het driedubbele van de door het hoofdkantoor gegenereerde omzet;

b)het hoofdkantoor heeft in het laatste boekjaar of, indien recenter, sinds de oprichting van het hoofdkantoor zijn fiscale woonplaats in de lidstaat van het hoofdkantoor gehad;

c)het hoofdkantoor heeft in het laatste boekjaar of, indien recenter, sinds de oprichting van het hoofdkantoor voldaan aan de voorwaarden van artikel 2, lid 1, punt d).

2.Indien het hoofdkantoor ervoor kiest de HOT-regels overeenkomstig lid 1 toe te passen, past het die regels toe op al zijn vaste inrichtingen of dochterondernemingen in andere lidstaten. Indien het hoofdkantoor een nieuwe vaste inrichting in een andere lidstaat opricht, past het vanaf het moment van oprichting de HOT-regels toe op deze vaste inrichting. Indien het hoofdkantoor een eerste dochteronderneming in een andere lidstaat opricht, past het vanaf het moment van oprichting de HOT-regels toe op deze dochteronderneming en stelt het de gastlidstaat daarvan in kennis.

Wanneer het hoofdkantoor inkomsten uit scheepvaartactiviteiten verwerft en deze inkomsten in de lidstaat van het hoofdkantoor onderworpen zijn aan een tonnagebelastingregeling, mag dit hoofdkantoor de HOT-regels niet toepassen ten aanzien van zijn vaste inrichtingen en dochterondernemingen in andere lidstaten, voor zover deze vaste inrichtingen inkomsten uit scheepvaartactiviteiten verwerven.

1.Het hoofdkantoor dat ervoor kiest de HOT-regels op zijn vaste inrichting(en) en/of dochteronderneming(en) toe te passen, stelt de autoriteit van aangifte hiervan in kennis, samen met de naam van de gastlidsta(a)t(en). De kennisgeving geschiedt ten minste twee maanden vóór het einde van het boekjaar voorafgaand aan het boekjaar waarin de kmo de HOT-regels wil gaan toepassen.

2.De autoriteit van aangifte gaat na of aan de in artikel 4 gestelde deelnamevereisten is voldaan en brengt het hoofdkantoor binnen één maand na de in lid 1 bedoelde kennisgeving op de hoogte van haar bevindingen.

3.Indien aan de deelnamevereisten is voldaan, deelt de autoriteit van aangifte de belastingautoriteit(en) van de gastlidsta(a)t(en) binnen één maand na de in lid 1 bedoelde kennisgeving mee dat het belastbare resultaat van de desbetreffende vaste inrichtingen en dochterondernemingen vanaf het volgende boekjaar zal worden berekend overeenkomstig de HOT-regels, zoals toegepast in de lidstaat van het hoofdkantoor. De belastingautoriteit van de gastlidsta(a)t(en) deelt de autoriteit van aangifte het toepasselijke belastingtarief mee.

De gastlidstaat kan het besluit van de autoriteit van aangifte betreffende de naleving van de deelnamevereisten betwisten overeenkomstig de bepalingen van artikel 13. In dat geval worden de nationale voorschriften van de lidstaat van het hoofdkantoor toegepast. Niettegenstaande deze procedure kunnen de kmo’s de HOT-regels gaan toepassen.

Indien de autoriteit van aangifte tot de conclusie komt dat niet aan de deelnamevereisten is voldaan, brengt zij het hoofdkantoor hiervan binnen één maand na de in lid 1 bedoelde kennisgeving op de hoogte en kan het hoofdkantoor hiertegen beroep instellen overeenkomstig de nationale wetgeving en de HOT-regels blijven toepassen. Het definitieve besluit heeft pas rechtsgevolgen vanaf het volgende boekjaar.

4.Indien een gastlidstaat tot de conclusie komt dat de aanwezigheid van een kmo op zijn grondgebied als een vaste inrichting of een dochteronderneming kan worden aangemerkt, stelt hij de autoriteit van aangifte daarvan in kennis. Na ontvangst van deze informatie deelt de autoriteit van aangifte de bevoegde belastingautoriteit van de gastlidstaat mee of het hoofdkantoor de HOT-regels ten aanzien van zijn vaste inrichtingen of dochterondernemingen toepast. Het hoofdkantoor moet onverwijld naar behoren in kennis worden gesteld van die procedures.

1.Het hoofdkantoor dat ervoor heeft gekozen de HOT-regels toe te passen op zijn vaste inrichtingen of dochterondernemingen in een of meer gastlidstaten, past die regels gedurende een periode van zeven boekjaren toe, met de mogelijkheid tot verlenging.

2.Aan het einde van de in lid 1 bedoelde periode houden de HOT-regels op van toepassing te zijn op de vaste inrichtingen en dochterondernemingen die zich in de gastlidstaten bevinden, tenzij het hoofdkantoor de autoriteit van aangifte volgens de procedure van artikel 9 in kennis stelt van zijn keuze om de toepassing van de HOT-regels te verlengen.

1.De mogelijkheid om de HOT-regels toe te passen wordt vóór het einde van de in artikel 7, lid 1, bedoelde periode van zeven jaar beëindigd om een van de volgende redenen:

a)de in artikel 2, lid 1, bedoelde kmo verplaatst haar fiscale woonplaats naar buiten de lidstaat van het hoofdkantoor, indien de desbetreffende kmo deze regels niet meer wil toepassen;

b)de gezamenlijke omzet van de vaste inrichtingen en dochterondernemingen in de laatste drie boekjaren bedroeg meer dan drie keer de omzet van het hoofdkantoor;

2.De HOT-regels houden op van toepassing te zijn met ingang van het boekjaar dat volgt op dat waarin de in lid 1 genoemde redenen zich hebben voorgedaan.

3.De autoriteit van aangifte stelt de gastlidstaten zo snel mogelijk in kennis van de beëindiging als bedoeld in lid 1 en in ieder geval vóór het einde van het boekjaar waarin de redenen voor de beëindiging zich hebben voorgedaan.

4.Indien de in artikel 2, lid 1, bedoelde kmo haar fiscale woonplaats naar een andere lidstaat verplaatst, kan zij ervoor kiezen de HOT-regels van de nieuwe lidstaat van haar fiscale woonplaats toe te passen overeenkomstig de artikelen 4 tot en met 7. Dit wordt als een nieuwe keuze beschouwd. De vereiste van artikel 4, lid 1, punt b), is niet van toepassing indien de overdracht van de fiscale woonplaats van de kmo om geldige commerciële redenen in de zin van artikel 15, lid 1), punt a), van Richtlijn 2009/133/EG van de Raad heeft plaatsgevonden.

Het hoofdkantoor mag de keuze voor de toepassing van de HOT-regels niet verlengen indien zich een van de volgende situaties heeft voorgedaan:

a)de gezamenlijke omzet van de vaste inrichtingen of dochterondernemingen in drie willekeurige, afzonderlijke boekjaren bedroeg meer dan drie keer de omzet van het hoofdkantoor;

b)de kmo heeft binnen de Unie meer dan twee dochterondernemingen opgericht;

c)het in artikel 2, lid 1, punt d), vastgestelde criterium is gedurende drie opeenvolgende boekjaren niet vervuld.

1.Het hoofdkantoor dient de HOT-belastingaangifte in bij de autoriteit van aangifte. De lidstaat van het hoofdkantoor staat de kmo bij bij de opstelling van de belastingaangifte, met name wat betreft de toerekening van belastbaar resultaat aan elke vaste inrichting en dochteronderneming in andere lidstaten.

b)de belastingschuld van de kmo met betrekking tot het belastbare resultaat van elke vaste inrichting en maximaal twee dochterondernemingen in andere lidstaten. De belastingschuld wordt berekend door het nationale belastingtarief van de respectieve gastlidstaat toe te passen op het belastbare resultaat, zoals dat is berekend overeenkomstig de HOT-regels.

3.Indien een of meer vaste inrichtingen van de kmo krachtens het recht van de gastlidstaat niet verplicht zijn een afzonderlijke financiële jaarrekening op te stellen, bevat de aangifte voor belastingheffing volgens de regels van de lidstaat van het hoofdkantoor de volgende gegevens:

a)activa en passiva die zijn toegerekend aan de vaste inrichting(en) en maximaal twee dochterondernemingen;

b)de winst die kan worden toegerekend aan de vaste inrichting(en) en maximaal twee dochterondernemingen in andere lidstaten.

b)een voorlopige belastingaanslag voor elke vaste inrichting en dochteronderneming.

b)een voorlopige belastingaanslag voor de relevante vaste inrichtingen en de dochterondernemingen;

8.Indien de belastingautoriteit van de gastlidstaat de voorlopige belastingaanslag verwerpt, herziet zij deze voorlopige belastingaanslag in verband met de toerekening van winsten aan de vaste inrichting en de dochterondernemingen overeenkomstig de bepalingen van het toepasselijke verdrag ter voorkoming van dubbele belasting waarbij de gastlidstaat en de lidstaat van het hoofdkantoor partij zijn. Nadat de toerekening van winsten aan de vaste inrichting en de dochterondernemingen is herzien en overeenkomstig artikel 8 bis sexies van Richtlijn 2011/16/EU aan de autoriteit van aangifte is meegedeeld, herberekent de autoriteit van aangifte het belastbare resultaat overeenkomstig de belastingregels van de lidstaat van het hoofdkantoor en geeft deze lidstaat een herziene belastingaangifte af. De belastingplichtige is gerechtigd tegen deze herziene belastingaanslag beroep in te stellen bij de rechterlijke instanties van de lidstaat van het hoofdkantoor. Elk geschil over het bedrag van de winst dat aan een vaste inrichting en de dochterondernemingen kan worden toegerekend, wordt beslecht overeenkomstig het toepasselijke verdrag ter voorkoming van dubbele belasting of de in Richtlijn (EU) 2017/1852 van de Raad van 10 oktober 201717 vastgestelde bepalingen.

_________________

17 Richtlijn (EU) 2017/1852 van de Raad van 10 oktober 2017 betreffende mechanismen ter beslechting van belastinggeschillen in de Europese Unie (PB L 265 van 14.10.2017, blz. 1).

9.Wanneer op grond van de belastingregels van de gastlidstaat bepaalde kosten die verband houden met de werknemers van de vaste inrichting of de dochteronderneming fiscaal aftrekbaar zijn, voor zover de desbetreffende bedragen op het niveau van de werknemer worden belast of onderworpen zijn aan sociale lasten, en er in de lidstaat van het hoofdkantoor geen vergelijkbare fiscale behandeling bestaat die een dergelijke aftrek mogelijk maakt, nemen de lidstaat van het hoofdkantoor en de gastlidstaat, met behulp van de richtsnoeren van de Commissie, passende maatregelen om mogelijke discrepanties te voorkomen.

Inning van de door de vaste inrichtingen en dochterondernemingen in de gastlidstaten verschuldigde belasting

1.Het hoofdkantoor voldoet, via de autoriteit van aangifte, de inkomstenbelastingschuld ter zake van zowel zijn eigen belastbare resultaat als het belastbare resultaat van zijn vaste inrichtingen en dochterondernemingen in de gastlidstaten.

2.De autoriteit van aangifte int de belasting die overeenkomt met de belastingschuld van elke vaste inrichting en dochteronderneming van het hoofdkantoor in de Unie, past het belastingtarief van de respectieve gastlidstaat toe en maakt het relevante bedrag onverwijld over aan de bevoegde autoriteit van de respectieve gastlidstaat.

3.De Commissie stelt door middel van uitvoeringshandelingen de praktische regelingen vast die nodig zijn om te garanderen dat de belasting die overeenkomt met de belastingschuld van de vaste inrichtingen of dochterondernemingen, door de lidstaat van het hoofdkantoor wordt geïnd en aan de gastlidstaat wordt overgemaakt. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 15 bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

1.Tenzij anders is bepaald, doen de bepalingen van deze richtlijn geen afbreuk aan de nationale voorschriften van de lidstaten inzake lokale belastingcontroles, rechtsmiddelen en -procedures, noch aan de op het niveau van de Unie beschikbare of in de toepasselijke bilaterale belastingverdragen ter voorkoming van dubbele belasting vastgestelde mechanismen voor geschillenbeslechting. Deze richtlijn laat de commerciële, boekhoudkundige en fiscale verplichtingen van vaste inrichtingen en dochterondernemingen uit hoofde van de nationale voorschriften van de gastlidstaat onverlet.

2.De belastingautoriteiten van de gastlidstaat kunnen verzoeken dat samen met de autoriteit van aangifte een audit wordt uitgevoerd met betrekking tot de berekening van het belastbare resultaat van de vaste inrichting of de dochteronderneming overeenkomstig de HOT-regels, de toerekening van winsten aan de vaste inrichting en/of de dochteronderneming en/of het toepasselijke belastingtarief. Gezamenlijke audits worden uitgevoerd overeenkomstig Richtlijn 2011/16/EU van de Raad18. Onverminderd Richtlijn 2011/16/EU kan het verzoek om een gezamenlijke audit ook door de belastingautoriteit van de lidstaat van het hoofdkantoor worden ingediend bij de belastingautoriteit van de gastlidstaat van elke vaste inrichting of dochteronderneming.

_________________

18 Richtlijn 2011/16/EU van de Raad van 15 februari 2011 betreffende de administratieve samenwerking op het gebied van de belastingen en tot intrekking van Richtlijn 77/799/EEG (PB L 64 van 11.3.2011, blz. 1).

1.Indien een hoofdkantoor zoals omschreven in artikel 3, punt 2, van de richtlijn tot vaststelling van een belastingstelsel voor micro-, kleine en middelgrote ondernemingen volgens de regels van de lidstaat van het hoofdkantoor20, dat ervoor kiest om overeenkomstig artikel 6 van die richtlijn de HOT-regels op zijn vaste inrichtingen of zijn dochterondernemingen toe te passen, voldoet aan de vereisten voor de toepassing van die regels, deelt de bevoegde autoriteit van de lidstaat van het hoofdkantoor via automatische inlichtingenuitwisseling aan de bevoegde autoriteit van de lidstaat van de vaste inrichting of de dochterondernemingen mee dat het belastbare resultaat van de betrokken vaste inrichting of de dochterondernemingen moet worden berekend overeenkomstig de HOT-regels. Deze mededeling geschiedt binnen één maand na de kennisgeving door het hoofdkantoor van zijn keuze om de HOT-regels toe te passen.

______________________

20 Richtlijn … [OJ: Please insert the number, date, title and OJ reference of that Directive].

2.Binnen twee maanden nadat de bevoegde autoriteit van de lidstaat van het hoofdkantoor kennisgeving heeft gedaan van het besluit over de toepassing van de HOT-regels, deelt de bevoegde autoriteit van de lidstaat van de vaste inrichting of de dochteronderneming aan de bevoegde autoriteit van de lidstaat van het hoofdkantoor het belastingtarief mee dat van toepassing is op de vaststelling van de belastingschuld van de op haar grondgebied gelegen vaste inrichtingen of dochterondernemingen.

3.De bevoegde autoriteit van de lidstaat van het hoofdkantoor deelt via automatische inlichtingenuitwisseling de in lid 2 van dit artikel genoemde inlichtingen mee aan de bevoegde autoriteiten van de lidstaten van de vaste inrichtingen of de dochterondernemingen overeenkomstig de praktische regelingen die zijn vastgesteld krachtens artikel 21.

iii)een voorlopige belastingaanslag voor de relevante vaste inrichtingen en dochterondernemingen;

6.Indien de belastingautoriteit van de lidstaat van de vaste inrichtingen of dochterondernemingen de voorlopige belastingaangifte herziet in verband met de toerekening van winsten aan de vaste inrichting of de dochteronderneming overeenkomstig de bepalingen van het toepasselijke bilaterale verdrag ter voorkoming van dubbele belasting tussen de gastlidstaat en de lidstaat van het hoofdkantoor, nadat zij de door de lidstaat van het hoofdkantoor opgestelde voorlopige belastingaanslag heeft verworpen, deelt de bevoegde autoriteit van de lidstaat van de vaste inrichtingen of dochterondernemingen deze herziene belastingaanslag binnen een maand na de opstelling ervan mee aan de bevoegde autoriteit van de lidstaat van het hoofdkantoor, met het oog op de herberekening van het belastbare resultaat van de vaste inrichting of dochteronderneming, de opstelling van een herziene belastingaanslag en de inning van de belasting.

Het Europees Parlement wordt door de Commissie in kennis gesteld van de vastgestelde gedelegeerde en uitvoeringshandelingen, van de bezwaren daartegen en van de intrekking van de bevoegdheidsdelegatie door de Raad.

2.Gegevens, met inbegrip van persoonsgegevens, die overeenkomstig deze richtlijn zijn verwerkt, worden niet langer bewaard dan strikt nodig is (de “bewaringstermijn”) om de doeleinden van deze richtlijn — in het bijzonder de verificatie van de deelnamevereisten en de vaststelling van de belastingschuld van de belastingbetalers — te verwezenlijken overeenkomstig de nationale verjaringsregels van elke verwerkingsverantwoordelijke. De bewaringstermijn gaat in wanneer persoonsgegevens voor het eerst worden verwerkt voor de toepassing van deze richtlijn en mag in geen geval langer zijn dan zeven jaar.

1.Vijf jaar na de inwerkingtreding van deze richtlijn onderzoekt en evalueert de Commissie de werking ervan en brengt zij daarover verslag uit aan het Europees Parlement en de Raad. In het verslag onderzoekt de Commissie onder meer of de HOT-regels ook moeten worden toegepast op een of meer dochterondernemingen van de kmo’s. Het verslag gaat zo nodig vergezeld van een voorstel tot wijziging van deze richtlijn.

2.De lidstaten verstrekken de Commissie overeenkomstig lid 3 relevante informatie voor de evaluatie van de richtlijn, met inbegrip van geaggregeerde gegevens over het aantal in aanmerking komende kmo’s ten opzichte van het aantal kmo’s dat zich heeft aangemeld, hun omzet en de nalevingskosten in verhouding tot de omzet; gegevens over het aantal kmo’s dat hun activiteiten tot over de grenzen heeft uitgebreid door een vaste inrichting op te zetten, en het aantal kmo’s dat niet langer in aanmerking komt doordat zij meer dan twee dochterondernemingen hebben opgericht, of de nalevingskosten voor kmo’s die van de optie gebruikmaken.

De lidstaten dienen vóór 31 december 2024 de bepalingen vast te stellen en bekend te maken die nodig zijn om aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onmiddellijk in kennis.

Zij passen die bepalingen toe met ingang van 1 januari 2025.