(3)Jeżeli państwa członkowskie stosują lub interpretują zasadę ceny rynkowej w znacząco odmienny sposób, dochodzi do sytuacji, które mogą zaszkodzić rynkowi wewnętrznemu, generować niepotrzebne koszty dla przedsiębiorstw w przypadku sporów, a także doprowadzić do szkodliwej konkurencji podatkowej, przyciągać struktury służące agresywnemu unikaniu opodatkowania, być równoznaczne z nielegalną pomocą państwa i skutkować obniżeniem dochodów państw członkowskich. Niespójność obowiązujących przepisów dotyczących cen transferowych może nie tylko prowadzić do podwójnego opodatkowania, lecz także umożliwić przenoszenie zysków, unikanie opodatkowania i podwójne nieopodatkowanie. Taka znaczna niespójność może stanowić poważne zagrożenie dla dochodów podatkowych, morale podatników i ograniczonych zdolności organów administracji podatkowej. Ponadto niespójność taka stanowi przeszkodę dla przedsiębiorstw, zwłaszcza MŚP, prowadzących działalność transgraniczną oraz z dużym prawdopodobieństwem może prowadzić do zakłóceń gospodarczych i obniżenia wydajności, a także mieć negatywny wpływ na transgraniczne inwestycje. Ponadto Komisja powinna dopilnować, aby niniejsza dyrektywa nie była niespójna z najnowszymi wytycznymi OECD, w tym dotyczącymi kwoty A i kwoty B filaru pierwszego, mającymi na celu uproszczenie obowiązujących przepisów w sprawie cen transferowych.

(4)W niniejszej dyrektywie ustanowiono przepisy mające na celu zapewnienie wspólnego stosowania zasady ceny rynkowej w całej Unii, aby zwiększyć pewność podatkową, ograniczyć przypadki podwójnego nieopodatkowania i podwójnego opodatkowania, zmniejszyć koszty przestrzegania przepisów podatkowych i występowania na drogę sądową, zwłaszcza w przypadku podatników prowadzących działalność transgraniczną w Unii, i zapobiegać nadużyciom podatkowym.

(6)Aby zminimalizować liczbę przypadków podwójnego opodatkowania, państwa członkowskie powinny dysponować odpowiednimi mechanizmami umożliwiającymi im dokonanie odpowiedniej korekty współzależnej, gdy inne państwo członkowskie lub państwo trzecie dokonało już korekty pierwotnej. W szczególności państwa członkowskie powinny mieć możliwość dokonywania korekt współzależnych nie tylko w kontekście procedur wzajemnego porozumiewania, lecz także w wyniku (i) procedury przyspieszonej, którą należy zakończyć w ciągu 180 dni bez konieczności otwierania procedury wzajemnego porozumiewania, jeżeli nie ulega wątpliwości, że korekta pierwotna jest zasadna, lub (ii) wspólnych kontroli lub innych form współpracy międzynarodowej, w tym wielostronnych programów oceny ryzyka, takich jak europejskie podejście oparte na zaufaniu i współpracy (ETACA) i międzynarodowy program zapewniania zgodności (ICAP). W tym celu państwa członkowskie powinny stosować wszystkie procedury i uzgodnienia przewidziane w dyrektywie w sprawie współpracy administracyjnej, w szczególności w jej trzecim i szóstym przeglądzie, które obejmują wymianę informacji związanych z uprzednimi porozumieniami cenowymi oraz wymianę informacji w odniesieniu do podlegających zgłoszeniu uzgodnień transgranicznych zgłaszanych przez pośredników lub odpowiednich podatników.

(7)Z uzasadnionych powodów można zrezygnować z dokonania korekty współzależnej lub dokonać korekty o wartości niższej niż korekta pierwotna. Państwa członkowskie powinny zrezygnować z korekty współzależnej w szczególności, gdy: (i) uznaje się, że korekta pierwotna nie jest zgodna z zasadą ceny rynkowej; (ii) korekta pierwotna nie skutkuje opodatkowaniem w innej jurysdykcji kwoty zysków przedsiębiorstwa powiązanego opodatkowanych już w danym państwie członkowskim lub (iii) korekty pierwotnej dokonało państwo trzecie, z którym nie zawarto umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. W przypadku braku korekty pierwotnej państwa członkowskie mogą dokonać korekty w dół tylko wtedy, gdy: (i) korekta w dół jest zgodna z zasadą ceny rynkowej i nie prowadzi do podwójnego nieopodatkowania; (ii) kwotę równą korekcie w dół uwzględniono w zysku przedsiębiorstwa powiązanego w drugiej jurysdykcji, gdzie kwota ta podlega opodatkowaniu; oraz (iii) właściwą jurysdykcję zawiadomiono o zamiarze dokonania korekty w dół. Celem tych przepisów jest zapewnienie, (i) aby państwa członkowskie mogły zachować prawo do oceny, czy korekta pierwotna jest zgodna z zasadą ceny rynkowej, oraz (ii) aby nie występowało podwójne opodatkowanie ani podwójne nieopodatkowanie. Państwa członkowskie powinny unikać tworzenia sytuacji podwójnego nieopodatkowania.

(13)Aby ograniczyć liczbę sporów, obniżyć powiązane koszty dla przedsiębiorstw i zapewnić wspólne podejście w całej Unii, niniejsza dyrektywa stanowi ponadto, że rezultat osiągnięty przez podatnika nie podlega korekcie, jeżeli rezultat ten mieści się w rozstępie międzykwartylowym, chyba że administracja podatkowa lub podatnik udowodnią, że fakty i okoliczności danego przypadku uzasadniają odmienne położenie w określonym przedziale. Jeżeli rezultat transakcji między podmiotami powiązanymi wykracza poza przedział ceny rynkowej, administracje podatkowe powinny być zobowiązane do dokonania korekty tego rezultatu do mediany wszystkich zebranych rezultatów, chyba że podatnik lub administracja podatkowa udowodnią, że w danym przypadku bardziej wiarygodna cena rynkowa odpowiada innemu punktowi w określonym przedziale.

(14)Aby zmniejszyć obciążenie podatników prowadzących działalność transgraniczną w Unii związane z przestrzeganiem przepisów oraz ograniczyć ryzyko unikania opodatkowania, należy opracować także wspólne podejście do dokumentacji cen transferowych. Jeden standardowy wzór, zasady dotyczące treści i ustalenia językowe, ramy czasowe oraz wskazanie, którzy podatnicy muszą się do tych zasad stosować, uprościłyby wymogi oraz umożliwiłyby potencjalne oszczędności kosztów, przy uwzględnieniu rozdziału V „Dokumentacja” wytycznych OECD w sprawie cen transferowych oraz kodeksu postępowania w sprawie dokumentacji cen transferowych dla przedsiębiorstw stowarzyszonych w Unii Europejskiej33. Zharmonizowana wykładnia tych terminów na szczeblu unijnym jest również niezbędna, aby ułatwić organom administracji podatkowej i przedsiębiorstwom stosowanie tej dyrektywy. W związku z tym państwa członkowskie powinny upoważnić swoje organy administracji podatkowej do skutecznego działania w związku ze wspólną dokumentacją dotyczącą cen transferowych.

_________________

33 Rezolucja Rady i przedstawicieli rządów Państw Członkowskich zebranych w Radzie z dnia 27 czerwca 2006 r. dotycząca kodeksu postępowania w sprawie dokumentacji cen transferowych dla przedsiębiorstw stowarzyszonych w Unii Europejskiej (DCT UE), 2006/C 176/01, https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX%3A42006X0728%2801%29.

(16)Aby zapewnić podatnikom większą pewność i ograniczyć ryzyko podwójnego nieopodatkowania i podwójnego opodatkowania, a także mając na uwadze potencjalny wpływ takich środków na krajowe uprawnienia wykonawcze i dotyczące egzekwowania prawa w zakresie opodatkowania bezpośredniego, wykonywanie prawa do opodatkowania na mocy dwustronnych lub wielostronnych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub podwójnego nieopodatkowania oraz z uwagi na potencjalny wpływ takich środków na podstawę opodatkowania państw członkowskich, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w celu ustanowienia dalszych wspólnych wiążących przepisów dotyczących cen transferowych. Te akty delegowane powinny wyjaśniać podatnikom, jakie warunki określonych transakcji organy podatkowe w Unii uznałyby za dopuszczalne, oraz zapewniać tzw. „bezpieczne przystanie”, zmniejszające obciążenia związane z przestrzeganiem przepisów oraz liczbę sporów.

(17)Aby ocenić skuteczność i wpływ nowych przepisów wprowadzanych niniejszą dyrektywą, Komisja powinna sporządzić ocenę na podstawie informacji przekazanych jej przez państwa członkowskie oraz na podstawie innych dostępnych danych, w razie potrzeby wraz z wnioskiem ustawodawczym.

(18)Aby umożliwić przedsiębiorstwom bezpośrednie korzystanie z rynku wewnętrznego bez niepotrzebnego dodatkowego obciążenia administracyjnego, informacje o przepisach podatkowych wprowadzanych niniejszą dyrektywą należy udostępniać za pośrednictwem jednolitego portalu cyfrowego zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2018/172434. Jednolity portal cyfrowy stanowi punkt kompleksowej obsługi użytkowników transgranicznych – za pośrednictwem internetu – w zakresie zapewniania dostępu do informacji, procedur oraz usług wsparcia istotnych dla funkcjonowania rynku wewnętrznego. Ten punkt kompleksowej obsługi musi być intuicyjny i łatwo dostępny oraz posiadać niezbędne narzędzia, tak aby nie stanowił nowej biurokratycznej bariery dla przedsiębiorstw. Dobre doświadczenia z punktem kompleksowej obsługi w zakresie podatku od wartości dodanej (VAT) są dobrym przykładem tego, w jaki sposób należy zaprojektować taki punkt obsługi, aby działał prawidłowo.

_________________

34 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1724 z dnia 2 października 2018 r. w sprawie utworzenia jednolitego portalu cyfrowego w celu zapewnienia dostępu do informacji, procedur oraz usług wsparcia i rozwiązywania problemów, a także zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1024/2012 (Dz.U. L 295 z 21.11.2018, s. 1).

(21)Aby zmniejszyć obciążenie administracyjne podatników oraz ryzyko unikania opodatkowania, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania – zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej – aktów dotyczących dokumentacji cen transferowych, w tym aktów ustanawiających wspólne wzory dokumentacji, określających wymogi językowe, wskazujących, którzy podatnicy muszą stosować wspomniane wzory, oraz wskazujących ramy czasowe, które należy uwzględnić. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym z ekspertami, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa. W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowywaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

W niniejszej dyrektywie ustanowiono przepisy mające na celu harmonizację obowiązujących w państwach członkowskich przepisów dotyczących cen transferowych oraz zapewnienie wspólnego stosowania zasady ceny rynkowej w Unii, aby uprościć przestrzeganie przepisów przez przedsiębiorstwa i jednocześnie zagwarantować egzekwowanie przepisów podatkowych w Unii.

1)„zasada ceny rynkowej” oznacza międzynarodową normę określoną w art. 9 modelowej konwencji podatkowej OECD, zgodnie z którą transakcje między przedsiębiorstwami powiązanymi muszą odbywać się na takich samych warunkach, jakie ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane. Innymi słowy, rezultat transakcji między dwoma przedsiębiorstwami powiązanymi powinien być taki sam, jak rezultat tej samej transakcji w sytuacji, gdyby strony nie były ze sobą powiązane, tj. gdyby były one od siebie niezależne, a rezultat ten (cenę lub marżę) określano by na podstawie (otwartych) mechanizmów rynkowych;

18)„wytyczne OECD w sprawie cen transferowych” oznaczają Wytyczne OECD w sprawie cen transferowych dla przedsiębiorstw wielonarodowych i administracji podatkowych z 2022 r. zatwierdzone przez Radę OECD na podstawie zalecenia Rady OECD w sprawie ustalania cen transferowych między przedsiębiorstwami powiązanymi [C(95)126/Final], zmienione w dniu 20 stycznia 2022 r. i zawarte w załączniku I, oraz wszelkie dalsze zmiany wspomnianych wytycznych OECD w sprawie cen transferowych, które to zmiany państwa członkowskie zatwierdziły w kontekście Komitetu OECD do Spraw Fiskalnych lub które zostały zatwierdzone przez Unię w formie przyjęcia stanowiska Unii na mocy art. 218 TFUE;

a)dana osoba uczestniczy w zarządzaniu inną osobą i jest w stanie wywierać znaczący wpływ na tę inną osobę;

(i)wskazuje wszystkie okoliczności faktyczne i prawne niezbędne do oceny, zgodnie z zasadą ceny rynkowej, korekty pierwotnej dokonanej w innej jurysdykcji, w tym odpowiednią dokumentację cen transferowych przekazaną państwom członkowskim;

b)jeżeli przedłożono wszystkie informacje, o których mowa w ust. 3 lit. a), państwa członkowskie powiadamiają podatnika w terminie 40 dni o uznaniu wniosku za dopuszczalny. W tym samym terminie państwa członkowskie powiadamiają podatnika o ewentualnym braku jakichkolwiek niezbędnych informacji i przyznają mu co najmniej 40 dni na ich przekazanie. Jeżeli podatnik nie dostarczy żądanych informacji w wyznaczonym terminie, wniosek odrzuca się jako niedopuszczalny;

c)państwa członkowskie zapewniają, aby – w przypadku gdy z korekty pierwotnej dokonanej w innym państwie członkowskim wynika podwójne opodatkowanie – procedurę zakończono w terminie 200 dni od otrzymania wniosku podatnika, a zakończenie procedury miało formę uzasadnionego aktu przyznania lub odrzucenia korekty; Procedura może zostać jednokrotnie przedłużona o 100 dni, jeżeli podatnik i zaangażowane państwa członkowskie wyrażą zgodę na takie przedłużenie.

d)w przypadku decyzji o przyznaniu korekty państwa członkowskie natychmiast informują organ podatkowy innej właściwej jurysdykcji o przyznaniu korekty współzależnej;

a)żadna z ewentualnych różnic między porównywanymi transakcjami lub dokonującymi ich przedsiębiorstwami nie wpłynęłaby na cenę lub marżę na wolnym rynku w sposób istotny;

2.Komisja ma prawo przyjmować akty delegowane zgodnie z art. 18, aby ustanowić dalsze przepisy zgodne z najnowszymi zalecanymi na szczeblu międzynarodowym wytycznymi OECD lub ONZ w sprawie cen transferowych, dotyczące sposobu stosowania zasady ceny rynkowej i innych przepisów ustanowionych w rozdziale II niniejszej dyrektywy w odniesieniu do konkretnych transakcji, aby zwiększyć pewność podatkową, ograniczyć ryzyko podwójnego nieopodatkowania i podwójnego opodatkowania oraz ograniczyć liczbę sporów i nadużyć podatkowych.

skreśla się

1.Co trzy lata Komisja bada i ocenia stosowanie i wpływ niniejszej dyrektywy oraz jej powiązanie z najnowszymi wytycznymi OECD lub ONZ i przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z tej oceny, w stosownych przypadkach dołączając do niego wniosek ustawodawczy. Pierwsze sprawozdanie zostanie przedłożone do dnia 31 grudnia 2029 r. Komisja może odstąpić od tych terminów, gdy na szczeblu OECD lub ONZ zostaną uzgodnione nowe wytyczne w sprawie cen transferowych.

2.Państwa członkowskie przekazują Komisji informacje istotne na potrzeby oceny niniejszej dyrektywy pod kątem usprawnienia stosowania zasady ceny rynkowej, ograniczenia podwójnego nieopodatkowania i podwójnego opodatkowania, a także zwalczania nadużyć podatkowych i ograniczenia sporów podatkowych, zgodnie z ust. 3.

5.Informacje przekazywane Komisji przez państwo członkowskie na podstawie ust. 2, a także wszelkie sprawozdania lub dokumenty sporządzone przez Komisję z wykorzystaniem takich informacji, mogą być przekazywane innym państwom członkowskim i Parlamentowi Europejskiemu. Informacje te są objęte obowiązkiem zachowania tajemnicy służbowej i korzystają z takiej ochrony, jaką objęte są podobne informacje na mocy prawa krajowego państwa członkowskiego, które je otrzymało.

2.Informacje, w tym dane osobowe, przetwarzane zgodnie z niniejszą dyrektywą są przechowywane tylko tak długo, jak jest to konieczne do osiągnięcia celów niniejszej dyrektywy, zgodnie z krajowymi przepisami poszczególnych administratorów danych dotyczącymi przedawnienia, ale w żadnym wypadku nie dłużej niż przez 10 lat od momentu przetwarzania danych osobowych do celów niniejszej dyrektywy.

1.Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 3 akapit drugi, art. 13 i art. 14 ust. 2, 2a i 2b, podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 3 akapit drugi, art. 13 i art. 14 ust. 2, 2a i 2b, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie narusza ona ważności już obowiązującego aktu delegowanego.

3.Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym w sprawie lepszego stanowienia prawa z dnia 13 kwietnia 2016 r. Europejskie Forum ds. Cen Transferowych, o którym mowa w art. 14a, służy jako odpowiedni organ ekspercki.

Państwa członkowskie przyjmują i publikują, najpóźniej do dnia 31 grudnia 2024 r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów.

Państwa członkowskie stosują te przepisy od dnia 1 stycznia 2025 r.