Artykuł 1Zakres stosowania-1. Celem niniejszego rozporządzenia jest zwalczanie opóźnień w płatnościach w transakcjach handlowych, aby zapewnić właściwe funkcjonowanie rynku wewnętrznego, wspierając tym samym konkurencyjność przedsiębiorstw, a w szczególności MŚP. [Popr. 26]1.Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do płatności dokonywanych w ramach transakcji między przedsiębiorstwami lub w ramach transakcji między przedsiębiorstwami a organami publicznymi, w przypadku których dłużnikiem jest organ publiczny, które prowadzą do dostawy towarów lub świadczenia usług za wynagrodzeniem („transakcje handlowe”).2.Dostawa towarów lub świadczenie usług, o których mowa w ust. 1, obejmuje projektowanie i wykonywanie zamówień publicznych na roboty budowlane, robót budowlanych oraz robót inżynieryjno-budowlanych.3.Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do następujących płatności:a)płatności z tytułu transakcji z udziałem konsumentów;b)płatności stanowiących odszkodowanie, w tym płatności dokonywanych przez zakłady ubezpieczeń; [Popr. 27]c)płatności wynikających z zobowiązań, które mogą zostać anulowane, odroczone lub uchylone w ramach postępowania upadłościowego lub restrukturyzacyjnego lub w związku z nimi, w tym postępowania dotyczącego restrukturyzacji zapobiegawczej, o którym mowa w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1023Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1023 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie ram restrukturyzacji zapobiegawczej, umorzenia długów i zakazów prowadzenia działalności oraz w sprawie środków zwiększających skuteczność postępowań dotyczących restrukturyzacji, niewypłacalności i umorzenia długów, a także zmieniająca dyrektywę (UE) 2017/1132 (Dz.U. L 172 z 26.6.2019, s. 18)..ca) płatności wynikających z zakupów, sprzedaży, dostaw, prowizji lub czynności agencyjnych przyczyniających się do produkcji książek, a także za dostawę papieru i innych materiałów eksploatacyjnych przeznaczonych do drukowania, oprawiania lub publikowania książek – z uwagi na ich szczególną pozycję jako wolno rotujących produktów związanych z kulturą – w przypadku których warunki płatności określa się w drodze porozumienia między zainteresowanymi stronami. [Popr. 109]Niezależnie od lit. b) niniejsze rozporządzenie obejmuje płatności dokonywane w ramach realizacji zobowiązań wynikających z umów ubezpieczenia. [Popr. 28]4.Z wyjątkiem art. 3 ust. 1 Niniejsze rozporządzenie nie ma wpływu na przepisy określone w dyrektywie (UE) 2019/633. [Popr. 29]

Artykuł 2DefinicjeDo celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:-1) „transakcje handlowe” oznaczają transakcje między przedsiębiorstwami lub między przedsiębiorstwami a organami publicznymi, które prowadzą do dostawy towarów lub wykonania usług za wynagrodzeniem; [Popr. 30]1)„przedsiębiorstwo” oznacza każdą organizację, niezależnie od jej formy i sposobu finansowania, prowadzącą niezależną działalność gospodarczą lub zawodową;2)„organ publiczny” oznacza każdą instytucję zamawiającą w rozumieniu art. 6 ust. 1 dyrektywy 2014/23/UE, art. 2 ust. 1 pkt 1 dyrektywy 2014/24/UE lub art. 3 ust. 1 dyrektywy 2014/25/UE, niezależnie od przedmiotu lub wartości umowy; [Popr. 31]3)„opóźnienia w płatnościach” oznaczają płatności należnej kwoty, które nie zostały dokonane w umownym lub ustawowym terminie płatności, jak określono w art. 3; [Popr. 32]4)„należność” oznacza kwotę, która powinna była zostać zapłacona w umownym lub ustawowym terminie płatności, jak określono w art. 3, obejmującą także mające zastosowanie podatki, cła, opłaty lub koszty wymienione na fakturze lub w równoważnym wezwaniu do zapłaty;5)„tytuł wykonawczy” oznacza każdą decyzję, każdy wyrok lub każdy nakaz zapłaty wydane przez sąd lub inny właściwy organ, w drodze aktu prywatnego lub innego wydanego dokumentu, w tym również takie, które są tymczasowo wykonalne, niezależnie od tego, czy dotyczą płatności natychmiastowej czy w ratach, pozwalające wierzycielowi na dochodzenie swoich roszczeń względem dłużnika w drodze przymusowej egzekucji;6)„zastrzeżenie własności” oznacza porozumienie umowne, zgodnie z którym sprzedawca pozostaje właścicielem danego towaru do czasu zapłaty jego ceny w całości;7)„procedura przyjęcia lub weryfikacji” oznacza procedurę mającą na celu ustalenie, czy dostarczone towary lub świadczone usługi są zgodne z wymogami umowy, oraz weryfikację poprawności faktury i jej zgodności z tymi wymogami; [Popr. 33]8)„dłużnik” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną lub każdy organ publiczny, które są winne zapłatę za dostarczony bądź pozostały do dostarczenia towar lub świadczoną bądź pozostałą do świadczenia usługę; [Popr. 34]9)„wierzyciel” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną lub każdy organ publiczny, które dostarczyły – lub są zobowiązane do dostarczenia – towary dłużnikowi lub świadczyły – lub są zobowiązane do świadczenia – usługi na rzecz dłużnika; [Popr. 25]9a) „duże przedsiębiorstwo” oznacza jednostkę w rozumieniu art. 3 pkt 4 dyrektywy 2013/34/UE; [Popr. 36]9b) „towary wolno rotujące” oznaczają towary pozostające u sprzedawcy detalicznego przez średnio ponad 60 dni od faktycznej dostawy przez producenta lub hurtownika do ostatecznej sprzedaży detalicznej; [Popr. 37]9c) „towary sezonowe” oznaczają towary, na które popyt regularnie znacząco wzrasta w pewnych okresach lub porach roku; [Popr. 38]9d) „łańcuch książek” oznacza wszystkie podmioty i wszystkich dostawców uczestniczących w procesie produkcji i wprowadzania do obrotu książek w formie papierowej lub cyfrowej, a w szczególności podmioty działające w branży książek (autor, wydawca, drukarnia, dystrybutor, księgarnia) oraz ich dostawców. [Popr. 94]

Artykuł 3Terminy płatności1.W transakcjach handlowych termin płatności nie może przekraczać 30 dni kalendarzowych od daty otrzymania przez dłużnika faktury lub równoważnego wezwania do zapłaty, pod warunkiem że dłużnik otrzymał towary lub usługi zgodnie z porozumieniem umownym. W przypadku gdy data otrzymania faktury lub równoważnego wezwania do zapłaty nie jest pewna, termin płatności nie może przekraczać 30 dni kalendarzowych od daty otrzymania towarów lub usług. Okres ten ma zastosowanie zarówno do transakcji między przedsiębiorstwami, jak i do transakcji między organami publicznymi a przedsiębiorstwami. Ten sam termin płatności ma również zastosowanie do regularnych i nieregularnych dostaw produktów rolnych i spożywczych innych niż łatwo psujące się produkty rolne i spożywcze, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. a) pkt (i) tiret drugie i art. 3 ust. 1 lit. a) pkt (ii) tiret drugie dyrektywy (UE) 2019/633, chyba że państwa członkowskie przewidują krótszy termin płatności za takie produkty. [Popr. 39]1a. W transakcjach handlowych między przedsiębiorstwami termin płatności, o którym mowa w ust. 1, może zostać przedłużony do 60 dni kalendarzowych, o ile zostało to wyraźnie uzgodnione w umowie. [Popr. 40]1b. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 termin płatności w transakcjach między przedsiębiorstwami dotyczących zakupu towarów wolno rotujących lub sezonowych może zostać wydłużony do maksymalnie 120 dni kalendarzowych od daty otrzymania przez dłużnika faktury lub równoważnego wezwania do zapłaty, pod warunkiem że dłużnik otrzymał towary.Przed datą rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia Komisja przyjmie i opublikuje dokumentację zawierającą wytyczne techniczne dotyczące praktycznych szczegółów stosowania niniejszego ustępu w odniesieniu do towarów objętych definicją towarów wolno rotujących zawartą w art. 2 pkt 9b oraz definicją towarów sezonowych zawartą w art. 2 pkt 9c. Taka dokumentacja zawierająca wytyczne techniczne musi się odnosić w szczególności do rozbieżnych praktyk płatniczych wprowadzanych przez różne podmioty gospodarcze, powodujących ryzyko fragmentacji rynku wewnętrznego.[Popr. 41]2.Procedurę przyjęcia lub weryfikacji, za pomocą której potwierdza się zgodność towarów lub usług z umową, można przewidzieć w prawie krajowym w wyjątkowych przypadkach i tylko wtedy, gdy jest to absolutnie konieczne ze względu na szczególny charakter towarów lub usług. W takim przypadku w umowie należy określić szczegółowe ustalenia dotyczące procedury przyjęcia lub weryfikacji, w tym czas jej trwania. [Popr. 42]3.W przypadku gdy zgodnie z ust. 2 w umowie przewidziano procedurę przyjęcia lub weryfikacji do celów niniejszego rozporządzenia, maksymalny czas trwania tej procedury nie może przekraczać 30 dni kalendarzowych od daty otrzymania przez dłużnika towarów lub usług, nawet jeśli dostawę takich towarów lub świadczenie takich usług realizuje się przed wystawieniem faktury lub równoważnego wezwania do zapłaty. W takim przypadku dłużnik zobowiązany jest rozpocząć procedurę przyjęcia lub weryfikacji niezwłocznie po otrzymaniu od wierzyciela towarów lub usług będących przedmiotem transakcji handlowej. Termin płatności nie może przekraczać 30 dni kalendarzowych od przeprowadzeniazakończenia takiej procedury lub od otrzymania faktury lub równoważnego wezwania do zapłaty, jeżeli otrzymanie faktury lub wezwania do zapłaty następuje później. [Popr. 43]4.Termin płatności określony w ust. 1, 1a i 1b jest maksymalnym terminem płatności i pozostaje bez uszczerbku dla krótszego terminu, który może być przewidziany w prawie krajowym. [Popr. 44]4a. Państwa członkowskie wprowadzają odpowiednie środki w celu poprawy praktyk płatniczych organów publicznych wobec przedsiębiorstw. W związku z tym państwa członkowskie rozważają wprowadzenie środków zapewniających, aby przedsiębiorstwo będące wierzycielem w rozumieniu art. 2 pkt 9 mogło na wniosek skierowany do organu publicznego, który nie zapłacił należnej kwoty w maksymalnym terminie płatności określonym w ust. 1, potrącić należną kwotę od wszelkich zaległych kwot wierzyciela wobec tego organu publicznego. [Popr. 45]

Artykuł 4Płatności na rzecz podwykonawców w zamówieniach publicznych1.W przypadku zamówień publicznych na roboty budowlane objętych zakresem dyrektyw Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/23/UE, 2014/24/UE, 2014/25/UE i 2009/81/WEDyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/81/WE z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania niektórych zamówień na roboty budowlane, dostawy i usługi przez instytucje lub podmioty zamawiające w dziedzinach obronności i bezpieczeństwa i zmieniająca dyrektywy 2004/17/WE i 2004/18/WE. wykonawcy przedstawiają instytucjom zamawiającym lub podmiotom zamawiającym w rozumieniu tych dyrektyw dowód na to, że w stosownych przypadkach dokonali płatności na rzecz swoich bezpośrednich podwykonawców zaangażowanych w realizację zamówienia w terminach i na warunkach określonych w niniejszym rozporządzeniu. Dowód taki może mieć formę pisemnego oświadczenia wykonawcy i wykonawca zobowiązany jest przedłożyć taki dowód instytucji zamawiającej lub podmiotowi zamawiającemu przed wystosowaniem wezwania do zapłaty lub najpóźniej wraz z nim.2.W przypadku gdy instytucja zamawiająca lub podmiot zamawiający nie otrzymały dowodu, o którym mowa w ust. 1, lub powzięły informacje o opóźnieniach w płatnościach głównego wykonawcy na rzecz jego bezpośrednich podwykonawców, instytucja zamawiająca lub podmiot zamawiający niezwłocznie powiadamiają o tym organ egzekwowania prawa swojego państwa członkowskiego.

Artykuł 5Odsetki za opóźnienia w płatnościach1.W przypadku opóźnień w płatnościach dłużnik jest zobowiązany do zapłaty odsetekpłaci wierzycielowi odsetki za opóźnienia w płatnościach, z wyjątkiem sytuacji, gdy dłużnik nie ponosi odpowiedzialności za takie opóźnienia. [Popr. 46]2.Odsetki za opóźnienia w płatnościach są automatycznie należne od dłużnika na rzecz wierzyciela bez konieczności wysyłania przez wierzyciela upomnienia, w przypadku gdy spełnione są następujące warunki:a)wierzyciel wypełnił swoje zobowiązania umowne i zobowiązania przewidziane przez prawo;b)dłużnik otrzymał fakturę lub równoważne wezwanie do zapłaty;c)wierzyciel nie otrzymał należności wskazanej na fakturze lub w równoważnym wezwaniu do zapłaty w umownym lub ustawowym terminie płatności, jak określono w art. 3.3.Wierzyciel nie może zrzec się prawa do uzyskania odsetek za opóźnienia w płatnościach w przypadku, gdy dłużnik jest organem publicznym lub dużym przedsiębiorstwem. [Popr. 47]4.Data otrzymania faktury lub równoważnego wezwania do zapłaty nie podlega porozumieniu umownemu między dłużnikiem a wierzycielem.5.Dłużnik przekazuje wierzycielowi wszelkie istotne informacje w celu zapewnienia, aby faktura lub równoważne wezwanie do zapłaty wystawione przez wierzyciela zostały przyjęte i przetworzone przez dłużnika niezwłocznie po ich otrzymaniu.6.W przypadku gdy spełnione są warunki określone w ust. 2, naliczanie odsetek za opóźnienia w płatnościach rozpoczyna się z chwilą wystąpienia tego z poniższych zdarzeń, które nastąpi jako ostatnie:od dnia następującego po upływie umownego lub ustawowego terminu płatności i zgodnie z art. 3.a) otrzymania przez dłużnika faktury lub równoważnego wezwania do zapłaty;b) otrzymania przez dłużnika towarów lub usług. [Popr. 48]7.Odsetki za opóźnienia w płatnościach są naliczane do chwili, aż wierzyciel otrzyma zapłatę zapłaty należności. [Popr. 49]

Artykuł 6Stopa procentowa odsetek za opóźnienia w płatnościach1.Wysokość odsetek za opóźnienia w płatnościach jest równa stopie referencyjnej powiększonej o 8 punktów procentowych.2.Państwa członkowskie, których walutą jest euro, zapewniają, aby wysokość stopy referencyjnej odpowiadała wysokości jednej z poniższych stóp procentowych:a)stopy procentowej stosowanej przez Europejski Bank Centralny do jego podstawowych operacji refinansujących;b)krańcowej stopy procentowej wynikającej z procedur przetargu o zmiennej stopie procentowej stosowanej do ostatnich podstawowych operacji refinansujących Europejskiego Banku Centralnego.3.W państwach członkowskich, których walutą nie jest euro, stopą referencyjną jest stopa procentowa ustalana przez ich krajowy bank centralny.4.Stopa referencyjna w pierwszym półroczu danego roku jest równa stopie obowiązującej w dniu 1 stycznia tego roku. Stopa referencyjna w drugim półroczu danego roku jest równa stopie obowiązującej w dniu 1 lipca tego roku.

Artykuł 7Harmonogramy płatnościW przypadku gdy płatność dokonywana jest w ratach na podstawie harmonogramów i którakolwiek z rat nie zostanie zapłacona w uzgodnionym terminie, odsetki za opóźnienia w płatnościach, o których mowa w art. 5, naliczane są wyłącznie na podstawie zaległych kwot. Wypłaca się także rekompensatę zgodnie z art. 8.

Artykuł 8Rekompensata za koszty odzyskiwania należności1.W przypadku gdy odsetki za opóźnienia w płatnościach stają się wymagalne zgodnie z art. 5, ryczałtowa rekompensata za koszty odzyskiwania należności jest automatycznie należna od dłużnika na rzecz wierzyciela, a wysokość takiej rekompensaty równa jest stałej kwocie 50 EUR za każdą pojedynczą transakcję handlową o wartości od 0 do 1 500 EUR, 100 EUR za każdą pojedynczą transakcję handlową o wartości od 1501 do 15 000 EUR oraz 150 EUR za każdą pojedynczą transakcję handlową powyżej 15 000 EUR. [Popr. 50]2.Ryczałtowa rekompensata, o której mowa w ust. 1, jest wymagalna od dłużnika na rzecz wierzyciela bez konieczności wysyłania upomnienia jako rekompensata za koszty odzyskiwania należności poniesione przez wierzyciela. [Popr. 51]3.Wierzyciel nie może zrzec się prawa do uzyskania ryczałtowej rekompensaty określonej w ust. 1 w przypadku, gdy dłużnik jest organem publicznym lub dużym przedsiębiorstwem. [Popr. 52]4.Oprócz ryczałtowej rekompensaty, o której mowa w ust. 1, wierzyciel jest uprawniony do uzyskania od dłużnika rozsądnej rekompensaty za wszelkie koszty odzyskiwania należności przekraczające kwotę tej ryczałtowej rekompensaty, poniesione z powodu opóźnień w płatnościach dłużnika.5.Niniejszy artykuł stosuje się bez uszczerbku dla praw wierzyciela do otrzymania wszelkich innych rekompensat.

Artykuł 9Nieważne warunkiZakaz stosowania niektórych warunków umów i praktykipraktyk [Popr. 53]1.Następujące warunki umów i praktyki uznaje się za nieważne i są one w każdych okolicznościach zakazane: [Popr. 54]a)ustalenie terminu płatności z naruszeniem art. 3;b)wyłączenie lub ograniczenie prawa wierzyciela do uzyskania odsetek za opóźnienia w płatnościach, o których mowa w art. 5, lub prawa do uzyskania rekompensaty za koszty odzyskiwania należności, o której mowa w art. 8;ba) wyłączenie lub ograniczenie prawa wierzyciela do:(i) dokonania cesji kredytu na rzecz osób trzecich w celu uzyskania dostępu do usług finansowania;(ii) skorzystania z nakazu zapłaty wydanego przez sąd ;[Popr. 55]c)przedłużenie czasu trwania procedury przyjęcia lub weryfikacji poza termin określony w art. 3 ust. 3;d)celowe opóźnianie lub uniemożliwianie lub odraczanie wysłania faktury. przez dłużnika; [Popr. 56]da) zakazywanie, wykluczanie lub ograniczanie cesji wierzytelności na rzecz właściwej instytucji finansowej; [Popr. 57]db) korzystanie ze sposobów płatności zmieniających warunki płatności. [Popr. 58]2.Państwa członkowskie zapewniają adekwatne i skuteczne środki, aby zakończyć stosowanie warunków umów i praktyk, o których mowa w ust. 1.3.Środki, o których mowa w ust. 2, obejmują możliwość wszczynania postępowania przed sądami lub przed właściwymi organami administracji przez organizacje oficjalnie uznane za reprezentujące wierzycieli lub organizacje, które mają uzasadniony interes w reprezentowaniu przedsiębiorstw.

Artykuł 10Zastrzeżenie własnościWierzyciel zachowuje prawo własności do towarów do czasu zapłaty ich ceny w całości, jeżeli dłużnik i wierzyciel wyraźnie uzgodnili zastrzeżenie własności przed dostawą towarów.

Artykuł 11Przejrzystość i rozpowszechnianie wiedzy [Popr. 59]1.Państwa członkowskie zapewniają przejrzystość w odniesieniu do praw i obowiązków określonych w niniejszym rozporządzeniu, w tym przez podawanie do wiadomości publicznej mającej zastosowanie stopy procentowej odsetek za opóźnienia w płatnościach.2.Komisja publicznie udostępnia w internecie informacje na temat aktualnych stóp procentowych odsetek za opóźnienia w płatnościach, które mają zastosowanie w państwach członkowskich.2a. W stosownych przypadkach państwa członkowskie wykorzystują profesjonalne publikacje, kampanie promocyjne lub wszelkie inne skuteczne środki, by upowszechniać wśród przedsiębiorstw wiedzę o środkach zaradczych w przypadku opóźnień w płatnościach. [Popr. 60]

Artykuł 12Procedura odzyskiwania należności w przypadku roszczeń bezspornych1.Wierzyciele uzyskują tytuł wykonawczy, w tym w ramach procedury przyspieszonej i niezależnie od kwoty długu, w ciągu 9060 dni kalendarzowych od wniesienia pozwu lub wniosku do sądu lub innego właściwego organu, pod warunkiem że dług i procedura nie są kwestionowane. [Popr. 61]2.Przy obliczaniu terminu, o którym mowa w ust. 1, nie uwzględnia się:a)czasu na dostarczenie dokumentów;b)wszelkich opóźnień spowodowanych przez wierzyciela.3.Niniejszy artykuł pozostaje bez uszczerbku dla przepisów rozporządzenia (WE) nr 1896/2006 oraz rozporządzenia (WE) nr 861/20071896/2006. [Popr. 62]

Artykuł 13Organy egzekwowania prawa1.Każde państwo członkowskie wyznacza co najmniej jeden organ odpowiedzialny za egzekwowanie niniejszego rozporządzenia („organ egzekwowania prawa”) i bez zbędnej zwłoki powiadamia o nim Komisję. Państwa członkowskie zapewniają tym organom odpowiednie zasoby kadrowe, techniczne i finansowe do wykonywania zadań i efektywnego egzekwowania przysługujących im uprawnień. [Popr. 63]1a. Organy egzekwowania prawa są niezależne od innych organów publicznych, w tym organów uczestniczących w procedurach udzielania zamówień publicznych. [Popr. 64]2.W stosownych przypadkach organy egzekwowania prawa wprowadzają wyważone środki niezbędne do zapewnienia przestrzegania terminów płatności. [Popr. 65]3.Organy egzekwowania prawa skutecznie współpracują ze sobą oraz z Komisją i udzielają sobie wzajemnej pomocy w postępowaniach wyjaśniających mających wymiar transgraniczny. Komisja ułatwia skuteczną współpracę organów egzekwowania prawa. [Popr. 66]3a. Organy egzekwowania prawa udostępniają publicznie zbiorcze informacje dotyczące liczby skarg wniesionych na przedsiębiorstwa i organy publiczne w związku z naruszeniem art. 3 niniejszego rozporządzenia. [Popr. 67]4.Organy egzekwowania prawa koordynują swoje działania z innymi organami odpowiedzialnymi za egzekwowanie innych przepisów unijnych lub krajowych, w tym w ramach obowiązków w zakresie wymiany informacji.5.W stosownych przypadkach organy egzekwowania prawa przekazują otrzymane skargi dotyczące opóźnień w płatnościach w sektorze rolnym i spożywczym właściwym organom egzekwowania prawa na podstawie dyrektywy (UE) 2019/633. [Popr. 68]5a. Niniejszy artykuł pozostaje bez uszczerbku dla przepisów rozporządzeń (WE) nr 805/2004, (WE) nr 1896/2006, (WE) nr 861/2007 oraz (UE) nr 1215/2012. [Popr. 69]

Artykuł 14Uprawnienia organów egzekwowania prawa1.Organy egzekwowania prawa dysponują zasobami kadrowymi, finansowymi i technicznymi i wiedzą fachową niezbędnymi do skutecznego wykonywania swoich obowiązków i mają następujące uprawnienia: [Popr. 70]a)uprawnienie do wszczynania i prowadzenia postępowań wyjaśniających z inicjatywy własnej lub na podstawie skargi;b)uprawnienie do nakazywania wierzycielom i dłużnikom dostarczenia wszelkich informacji niezbędnych do prowadzenia postępowań wyjaśniających w sprawie opóźnień w płatnościach w transakcjach handlowych;c)uprawnienie do przeprowadzania w ramach postępowań wyjaśniających niezapowiedzianych kontroli na miejscu;d)uprawnienie do wydawania decyzji stwierdzających naruszenie niniejszego rozporządzenia i nakazujących dłużnikowi zapłatę odsetek za opóźnienia w płatnościach zgodnie z art. 5 lub nakazujących dłużnikowi zapłatę rekompensaty na rzecz wierzyciela zgodnie z art. 8 bądź i jedno, i drugie; [Popr. 71]e)uprawnienie do nakładania kar pieniężnych i innych kar lub wszczynania postępowania w sprawie nałożenia kar pieniężnych i innych kar na podmioty odpowiedzialne za naruszenie oraz do stosowania wobec tych podmiotów środków tymczasowych;f)uprawnienie do żądania od dłużnika zaprzestania danego naruszenia;g)uprawnienie do publikowania swoich decyzji, o których mowa w lit. d), e) i f).Komisja ocenia, jak organy egzekwowania prawa wykonują wszystkie zadania powierzone im na mocy niniejszego rozporządzenia. [Popr. 72]2.Państwa członkowskie ustanawiają przepisy dotyczące kar nakładanych w przypadku naruszeń niniejszego rozporządzenia i stosują wszelkie niezbędne środki, aby zapewnić ich wykonanie. Przewidziane kary muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.3.[Bez zbędnej zwłoki, a w każdym razie nie później niż po 12 miesiącach od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia] państwa członkowskie [do dnia ... r./niezwłocznie] powiadamiają Komisję o tych przepisach i środkach, a następnie niezwłocznie powiadamiają ją o wszelkich zmianach mających wpływ na te przepisy. [Popr. 73]

Artykuł 15Skargi i poufność1.Wierzyciele mogą wnosić skargi do organu egzekwowania prawa w państwie członkowskim, w którym ci wierzyciele mają siedzibę lub miejsce zamieszkania, albo do organu egzekwowania prawa w państwie członkowskim, w którym siedzibę lub miejsce zamieszkania ma dłużnik. Organ egzekwowania prawa, do którego została wniesiona skarga, musi być właściwy do egzekwowania niniejszego rozporządzenia.2.Organizacje oficjalnie uznane za reprezentujące wierzycieli lub organizacje mające uzasadniony interes w reprezentowaniu przedsiębiorstw mają prawo do wniesienia skargi do organów egzekwowania prawa, o których mowa w art. 13, na wniosek swojego członka lub swoich członków lub, w stosownych przypadkach, na wniosek członka lub członków organizacji, które zrzeszają, jeżeli członkowie ci uważają, że są dotknięci naruszeniem niniejszego rozporządzenia.3.Na wniosek skarżącego Organ egzekwowania prawa zobowiązany jest podjąć działania niezbędne do zapewnienia należytej ochrony tożsamości skarżącego. Skarżący określamoże złożyć skargę do organu egzekwowania prawa anonimowo lub podać wszystkie informacje, w odniesieniu do których wnosi o poufne traktowanie. [Popr. 74]4.Organ egzekwowania prawa, do którego wniesiono skargę, w rozsądnym terminie 30 dni od otrzymania skargi informuje skarżącego o działaniach, które zamierza podjąć w związku z tą skargą. [Popr. 75]5.W przypadku gdy organ egzekwowania prawa uzna, że podstawy do podjęcia działań w związku ze skargą są niewystarczające, informuje on skarżącego o przyczynach tej decyzji w rozsądnym terminie 30 dni od otrzymania skargi. [Popr. 76]6.W przypadku gdy organ egzekwowania prawa uzna, że podstawy do podjęcia działań w związku ze skargą są wystarczające, organ ten wszczyna, prowadzi i kończy postępowanie wyjaśniające dotyczące skargi w rozsądnym terminie 90 dni od otrzymania skargi. [Popr. 77]7.W przypadku, gdy organ egzekwowania prawa stwierdzi, że dłużnik naruszył niniejsze rozporządzenie, nakazuje dłużnikowi zaprzestania nielegalnej praktyki.7a. Komisja udostępnia organom egzekwowania prawa w państwach członkowskich standardowy unijny formularz skargi. [Popr. 78]

Artykuł 16Alternatywne procedury rozstrzygania sporów1.Bez uszczerbku dla prawa wierzycieli do wnoszenia skarg zgodnie z art. 15 oraz dla obowiązków i uprawnień organów egzekwowania prawa określonych w art. 13, 14 i 15 państwa członkowskie zachęcają do dobrowolnego stosowania skutecznych i niezależnych alternatywnych mechanizmów rozwiązywania sporów w celu rozstrzygania sporów między dłużnikami a wierzycielami. Niezależnie od przepisów art. 5 ust. 3, art. 8 ust. 3 i art. 9 ust. 1 lit. b) niniejszego rozporządzenia strony umowy mogą przystąpić do negocjacji w celu osiągnięcia ugody w sprawie długów, które są przedmiotem sporu. [Popr. 79]2.Alternatywne mechanizmy rozwiązywania sporów dotyczących opóźnień w płatnościach stanowią zachętę dla stron sporu do samodzielnego znalezienia rozwiązania oraz są szybkie, skuteczne i opłacalne, a jednocześnie zapewniają zachowanie pewności i zaufania między stronami.

Artykuł 16aObowiązki sprawozdawcze1. Instytucje zamawiające, o których mowa w art. 2 ust. 1 dyrektywy 2014/24/UE, składają roczne sprawozdania dotyczące ich praktyk płatniczych.2. Obowiązki sprawozdawcze, o których mowa w ust. 1, obejmują:a) kwoty w EUR uiszczone:— 1–30 dni po terminie, o którym mowa w art. 3 niniejszego rozporządzenia;— 31–60 dni po terminie, o którym mowa w art. 3 niniejszego rozporządzenia;— 61–90 dni po terminie, o którym mowa w art. 3 niniejszego rozporządzenia;— ponad 90 dni po terminie, o którym mowa w art. 3 niniejszego rozporządzenia;b) średni czas, który upływa do zapłaty faktury.3. Instytucje zamawiające składają sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, w formie elektronicznej organowi egzekwowania prawa w danym państwie członkowskim, o którym to organie mowa w art. 13, i sprawozdanie to jest dostępne publicznie. [Popr. 80]

Artykuł 17Narzędzia cyfrowe, zarządzanie wierzytelnościami i szkolenia z zakresu wiedzy finansowej1.W miarę możliwości państwa członkowskie wykorzystują narzędzia cyfrowe w celu skutecznego egzekwowania niniejszego rozporządzenia.2.Państwa członkowskie zapewniają małym i średnim przedsiębiorstwom dostępność i możliwość korzystania z narzędzi zarządzania fakturami i wierzytelnościami, w tym korzystania z usług faktoringu i podobnych usług finansowych, a także ze i szkoleń z zakresu wiedzy finansowej i wszelkich innych inicjatyw ukierunkowanych na zwalczanie problemu opóźnień w płatnościach, w tym dotyczących korzystania z narzędzi cyfrowych w celu terminowego dokonywania płatności. [Popr. 81]

Artykuł 17aEuropejskie Centrum Monitorowania Opóźnień w Płatnościach1. Do dnia … [Urząd Publikacji: data rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia] r. Komisja ustanawia Centrum Monitorowania Opóźnień w Płatnościach („Centrum”).2. Centrum monitoruje praktyki płatnicze i opóźnienia w płatnościach w Unii, aby gromadzić i udostępniać wiedzę fachową i najlepsze praktyki oraz wskazywać potencjalnie szkodliwe praktyki, a także monitoruje skuteczność wykonywania zadań przez organy egzekwowania prawa z myślą o przekazywaniu Komisji porad i wiedzy fachowej na temat ewolucji praktyk płatniczych i opóźnień w płatnościach.3. Państwa członkowskie przekazują Centrum:a) wykazy towarów i usług objętych procedurą przyjęcia lub weryfikacji określoną w art. 3 ust. 2;b) zagregowane dane zawierające informacje, o których mowa w art. 13 ust. 3a, art. 14 ust. 1 i 2 oraz art. 16a ust. 3;c) informacje dotyczące organów egzekwowania prawa, liczby skarg i dochodzeń oraz podjętych środków.4. Centrum wydaje roczne sprawozdania, opinie i pisemne uwagi związane z wykonywaniem niniejszego rozporządzenia, obejmujące ocenę i wytyczne dotyczące skutecznego egzekwowania niniejszego rozporządzenia.5. Centrum przewodniczy Komisja, a w jego skład wchodzą przedstawiciele odpowiednich ekspertów i zainteresowanych stron. Skład zarządu zapewnia zrównoważoną reprezentację wszystkich zainteresowanych stron. [Popr. 82]

Artykuł 17bZmiany w rozporządzeniu (WE) nr 1896/2006W rozporządzeniu (WE) nr 1896/2006 wprowadza się następujące zmiany:1) w art. 7 wprowadza się następujące zmiany:a) ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5. Pozew wnosi się drogą elektroniczną.”;

b) ust. 6 otrzymuje brzmienie:

„6. Pozew musi być podpisany elektronicznie zgodnie z art. [2 ust. 2] rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym. Podpis taki jest uznawany w państwie członkowskim wydania bez nakładania dodatkowych wymogów. Państwa członkowskie wprowadzają alternatywne systemy komunikacji elektronicznej, które umożliwiają bezpieczną identyfikację użytkowników. W takim przypadku podpis elektroniczny nie jest wymagany.”;

2) art. 12 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Jeżeli spełnione są warunki określone w art. 8, sąd w terminie 14 dni od wniesienia pozwu wydaje europejski nakaz zapłaty, korzystając z formularza E określonego w załączniku V. Przy obliczaniu terminu 14 dni nie uwzględnia się czasu, który powód poświęcił na uzupełnienie, poprawienie lub zmianę pozwu.”;

3) art. 16 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Sprzeciw musi zostać wysłany w terminie 14 dni od daty doręczenia pozwanemu nakazu zapłaty.”. [Popr. 83]

Artykuł 17cZmiany w rozporządzeniu (WE) nr 861/2007W rozporządzeniu (WE) nr 861/2007 wprowadza się następujące zmiany:1) w art. 7 wprowadza się następujące zmiany:a) w art. 7 wprowadza się następujące zmiany:

„1. W terminie 14 dni od otrzymania odpowiedzi pozwanego lub powoda przekazanych w terminie przewidzianym w art. 5 ust. 3 lub 6 sąd wydaje orzeczenie lub postępuje w następujący sposób:a) wzywa strony do przekazania dalszych informacji dotyczących powództwa w określonym terminie nieprzekraczającym 14 dni;b) przeprowadza postępowanie dowodowe zgodnie z art. 9;c) wzywa strony na rozprawę, która ma odbyć się w terminie 14 dni od wezwania.”;

b) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Państwa członkowskie wprowadzają alternatywne systemy komunikacji elektronicznej, które umożliwiają bezpieczną identyfikację użytkowników. W takim przypadku podpis elektroniczny nie jest wymagany.”;

2) w art. 13 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„4a. Od 1 stycznia 2027 r. dokumenty, o których mowa w art. 5 ust. 2 i 6, oraz orzeczenia wydane zgodnie z art. 7 są doręczane drogą elektroniczną. Doręczenie poświadcza się potwierdzeniem odbioru, w którym podaje się datę odbioru. Wszelka korespondencja inna niż ta, o której mowa w ust. 1, pomiędzy sądem a stronami lub innymi osobami biorącymi udział w postępowaniu przekazywana jest drogą elektroniczną za potwierdzeniem odbioru. Do 1 stycznia 2027 r. państwa członkowskie zapewniają niezbędne w tym celu środki techniczne.”;

3) art. 18 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Termin na złożenie wniosku o ponowne zbadanie orzeczenia wynosi 14 dni. Jego bieg rozpoczyna się w dniu, w którym pozwany faktycznie zapoznał się z treścią orzeczenia i był w stanie podjąć odpowiednie działania, nie później jednak niż w dniu zastosowania pierwszego środka egzekucyjnego, w wyniku którego pozwany utracił w całości lub części możliwość dysponowania swoim majątkiem. Wykluczone jest przedłużenie tego terminu.”. Popr. 84]

Artykuł 18SprawozdanieDo dnia [Urząd Publikacji: proszę wstawić datę przypadającą cztery lata od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia] r., a następnie co trzy lata Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie na temat stosowania niniejszego rozporządzenia. [Popr. 85]W sprawozdaniu ocenia się następujące elementy:a) wpływ zakresu określonego w art. 1, w tym wpływ na konkretne sektory i konkretne modele biznesowe;b) wpływ wdrożonych środków, w szczególności dotyczących terminów płatności określonych w art. 3, na wzrost przepływów pieniężnych i płynności na rynku;c) skuteczność organów egzekwowania prawa zgodnie z art. 13, 14 i 15;d) potencjalne korzyści pod względem skrócenia terminów płatności na rynku wynikające z wprowadzenia ogólnounijnego fakturowania elektronicznego. [Popr. 86]Państwa członkowskie przekazują Komisji informacje niezbędne do przygotowania tego sprawozdania, w tym informacje dotyczące dochodzeń, kontroli, decyzji, postępowań i publikacji organów egzekwowania prawa, o których mowa w art. 14 ust. 1. [Popr. 87]Sprawozdanie zawiera ocenę wpływu niniejszego rozporządzenia na transakcje handlowe oraz wpływu europejskiego Centrum Monitorowania Opóźnień w Płatnościach na śledzenie praktyk opóźniania płatności w UE. [Popr. 88]W razie konieczności i w stosownych przypadkach do sprawozdania załącza się odpowiedni wniosek ustawodawczy. [Popr. 89]

Artykuł 19UchylenieDyrektywa 2011/7/UE traci moc.Od dnia [data rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia] r. do dnia [24 miesiące po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia] r. rozporządzenie ma jednak nadal zastosowanie do sytuacji, w których dłużnikami są mikrojednostki, o których mowa w art. 3 ust. 1 dyrektywy 2013/34/UE, lub osoby prowadzące działalność na własny rachunek. [Popr. 90]Odesłania do uchylonej dyrektywy traktuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 20Wejście w życie i rozpoczęcie stosowania1.Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.2.Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia [Urząd Publikacji: proszę wstawić datę przypadającą 1218 miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia] r., z zastrzeżeniem art. 19 akapit drugi. [Popr. 91]3.Transakcje handlowe realizowane po dacie rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia podlegają przepisom niniejszego rozporządzenia, w tym w przypadku, gdy umowa, na podstawie której realizuje się te transakcje, została zawarta przed tą datą.Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.