„24a) »podmiot restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji« oznacza osobę prawną mającą siedzibę w uczestniczącym państwie członkowskim, którą Jednolita Rada lub krajowy organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wskazały, zgodnie z art. 8 niniejszego rozporządzenia, jako podmiot, w odniesieniu do którego w planie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przewidziano działanie w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji;”;

„24d) »globalna instytucja o znaczeniu systemowym spoza UE« oznacza globalną instytucję o znaczeniu systemowym spoza UE zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 134 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;24e)»podmiot będący globalną instytucją o znaczeniu systemowym« oznacza podmiot będący globalną instytucją o znaczeniu systemowym zdefiniowany w art. 4 ust. 1 pkt 136 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;”;

„49) »zobowiązania mogące podlegać umorzeniu lub konwersji« oznaczają zobowiązania, w tym zobowiązania stanowiące podstawę rezerw księgowych, i instrumenty kapitałowe, które nie kwalifikują się do instrumentów w kapitale podstawowym Tier I, instrumentów dodatkowych w Tier I lub instrumentów w Tier II podmiotu, o którym mowa w art. 2, i które nie są wyłączone z zakresu stosowania instrumentu umorzenia lub konwersji długu zgodnie z art. 27 ust. 3;”;

„1a. Państwa członkowskie jak najszybciej powiadamiają Jednolitą Radę o swoim wniosku dotyczącym nawiązania bliskiej współpracy z EBC zgodnie z art. 7 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013.

Po dokonaniu powiadomienia na podstawie art. 7 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 i przed nawiązaniem bliskiej współpracy państwa członkowskie przekazują wszelkie informacje dotyczące podmiotów i grupa mających siedzibę na ich terytorium, które to informacje mogą być potrzebne Jednolitej Radzie do przygotowania się do zadań powierzonych jej na mocy niniejszego rozporządzenia i Umowy.”;

„Realizując zadania, o których mowa w niniejszym ustępie, krajowe organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji stosują odpowiednie przepisy niniejszego rozporządzenia. Wszelkie odniesienia do Jednolitej Rady w art. 5 ust. 2, art. 6 ust. 5, art. 8 ust. 6, 8, 12 i 13, art. 10 ust. 1–10, art. 10a, art. 11–14, art. 15 ust. 1, 2 i 3, art. 16, art. 18 ust. 1, 1a, 2 i 6, art. 20, art. 21 ust. 1–7, art. 21 ust. 8 akapit drugi, art. 21 ust. 9 i 10, art. 22 ust. 1, 3 i 6, art. 23 i 24, art. 25 ust. 3, art. 27 ust. 1–15, art. 27 ust. 16 akapit drugi zdanie drugie, akapit trzeci i akapit czwarty zdanie pierwsze, trzecie i czwarte, oraz art. 32 uznaje się za odniesienia do krajowych organów ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji względem grup i podmiotów, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu.”;

„Po tym, jak powiadomienie, o którym mowa w akapicie pierwszym, stanie się skuteczne, uczestniczące państwa członkowskie mogą postanowić, że odpowiedzialność za wykonywanie zadań związanych z podmiotami i grupami mającymi siedzibę na ich terytorium, innymi niż te, o których mowa w ust. 2, przechodzi z powrotem na krajowe organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, w którym to przypadku akapit pierwszy nie ma już zastosowania. Państwa członkowskie zamierzające skorzystać z tej możliwości powiadamiają o tym Jednolitą Radę i Komisję. Powiadomienie to staje się skuteczne z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.”;

„Jednolita Rada może polecić krajowym organom ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wykonanie uprawnień, o których mowa w art. 10 ust. 8 dyrektywy 2014/59/UE. Krajowe organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wykonują instrukcje Jednolitej Rady zgodnie z art. 29 niniejszego rozporządzenia.”;

„aa) w stosownych przypadkach – szczegółowy opis powodów stwierdzenia, że daną instytucję należy uznać za podmiot poddawany likwidacji, w tym wyjaśnienie, w jaki sposób organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji doszedł do wniosku, że dana instytucja nie pełni funkcji krytycznych;”;

„ja) opis tego, w jaki sposób poszczególne strategie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji najlepiej przyczyniłyby się do osiągnięcia celów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji określonych w art. 14;”;

„pa) szczegółowy i ilościowy wykaz depozytów gwarantowanych i kwalifikujących się depozytów osób fizycznych oraz mikroprzedsiębiorstw i małych i średnich przedsiębiorstw.”;

„Określenie środków, jakie należy wprowadzić w odniesieniu do jednostek zależnych, o których mowa w akapicie pierwszym lit. b) i które nie są podmiotami restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, może podlegać zastosowaniu przez Jednolitą Radę uproszczonego podejścia, po konsultacji z odpowiednim krajowym organem ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz jeżeli takie podejście nie miałoby negatywnego wpływu na możliwość przeprowadzenia skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji grupy, z uwzględnieniem wielkości jednostki zależnej, jej profilu ryzyka, braku funkcji krytycznych oraz strategii grupowej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.

W grupowym planie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji określa się, czy podmioty w grupie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji inne niż podmiot restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji kwalifikują się jako podmioty poddawane likwidacji. Bez uszczerbku dla innych czynników, które Jednolita Rada może uznać za istotne, podmioty, które pełnią funkcje krytyczne, nie kwalifikują się jako podmioty poddawane likwidacji.”;

„-aa) zawiera szczegółowy opis powodów ustalenia, że dany podmiot powiązany należy uznać za podmiot poddawany likwidacji, w tym wyjaśnienie, w jaki sposób organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji doszedł do wniosku, że instytucja nie pełni funkcji krytycznych, oraz w jaki sposób uwzględniono stosunek jej łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko i przychodu operacyjnego do łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko i przychodu operacyjnego grupy, a także wskaźnik dźwigni podmiotu powiązanego w kontekście grupy;”;

„14. Jednolita Rada nie przyjmuje planów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do podmiotów i grup, o których mowa w ust. 1, jeżeli ma zastosowanie art. 22 ust. 5 lub jeżeli wszczęto postępowanie upadłościowe w odniesieniu do podmiotu lub grupy zgodnie z mającym zastosowanie prawem krajowym na podstawie art. 32b dyrektywy 2014/59/UE.”;

„Jeżeli środki zaproponowane przez dany podmiot skutecznie ograniczają lub usuwają przeszkody w przeprowadzeniu skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, Jednolita Rada, po konsultacji z EBC lub odpowiednim właściwym organem krajowym i, w stosownych przypadkach, z wyznaczonym organem makroostrożnościowym, podejmuje decyzję. W decyzji tej wskazuje się, że zaproponowane środki skutecznie ograniczają lub usuwają przeszkody w przeprowadzeniu skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, i nakazuje się krajowym organom ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zobowiązanie odnośnej instytucji, jednostki dominującej lub dowolnej jednostki zależnej danej grupy do wprowadzenia proponowanych środków.”;

„13a. Organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji publikuje na koniec każdego cyklu planowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zanonimizowany wykaz przedstawiający w formie zagregowanej wszystkie zidentyfikowane istotne przeszkody dla przeprowadzenia skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz odpowiednie działania służące ich wyeliminowaniu. Stosuje się przepisy dotyczące tajemnicy służbowej określone w art. 88.”;

„1. W przypadku gdy podmiot znajduje się w sytuacji, gdy spełnia wymóg połączonego bufora, gdy jest on uznawany za uzupełnienie każdego z wymogów, o których mowa w art. 141a ust. 1 lit. a), b) i c) dyrektywy 2013/36/UE, lecz nie spełnia wymogu połączonego bufora, gdy jest on uznawany za uzupełnienie wymogów, o których mowa w art. 12d i 12e niniejszego rozporządzenia, gdy obliczeń dokonuje się zgodnie z art. 12a ust. 2 lit. a) niniejszego rozporządzenia, Jednolita Rada jest uprawniona – zgodnie z ust. 2 i 3 niniejszego artykułu – do polecenia krajowemu organowi ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, aby zakazał temu podmiotowi wypłaty zysków powyżej maksymalnej kwoty podlegającej wypłacie związanej z minimalnym wymogiem w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych (zwanej dalej »M-MDA«), obliczonej zgodnie z ust. 4 niniejszego artykułu, poprzez którekolwiek z następujących działań:”;

„7. Jeżeli podmiot nie podlega wymogowi połączonego bufora na tej samej podstawie, na której jest zobowiązany do spełnienia wymogów, o których mowa w art. 12d i 12e, Jednolita Rada stosuje ust. 1–6 niniejszego artykułu na podstawie oszacowania wymogu połączonego bufora zgodnie z rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2021/1118*. Zastosowanie ma art. 128 akapit czwarty dyrektywy 2013/36/UE.

Jednolita Rada uwzględnia oszacowany wymóg połączonego bufora, o którym mowa w akapicie pierwszym, w decyzji określającej wymogi, o których mowa w art. 12d i 12e niniejszego rozporządzenia. Odnośny podmiot podaje do wiadomości publicznej oszacowany wymóg połączonego bufora wraz z informacjami, o których mowa w art. 45i ust. 3 dyrektywy 2014/59/UE.

______________________________

* Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2021/1118 z dnia 26 marca 2021 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających metodę, która ma być stosowana przez organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji do szacowania wymogu, o którym mowa w art. 104a dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE, oraz wymogu połączonego bufora dla podmiotów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji na poziomie skonsolidowanej grupy restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, jeżeli grupa restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji nie podlega tym wymogom wspomnianej dyrektywy (Dz.U. L 241 z 8.7.2021, s. 1).”;

„8. Jednolita Rada odpowiada za wydawanie podmiotom, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, zezwoleń, o których mowa w art. 77 ust. 2 i art. 78a rozporządzenia (UE) nr 575/2013. Jednolita Rada kieruje swoją decyzję do odnośnego podmiotu.”;

„1. Jednolita Rada i krajowe organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zapewniają, aby podmioty, o których mowa w art. 12 ust. 1 i 3, stale spełniały wymogi w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, gdy jest to wymagane i określone przez Jednolitą Radę na mocy niniejszego artykułu i art. 12b–12i oraz zgodnie z tymi artykułami.”;

„10. Jednolita Rada może zezwolić podmiotom restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji na spełnienie wymogów, o których mowa w ust. 4, 5 i 7, przy użyciu funduszy własnych lub zobowiązań, o których mowa w ust. 1 i 3, o ile spełnione są wszystkie poniższe warunki:a)w odniesieniu do podmiotów, które są podmiotami będącymi globalnymi instytucjami o znaczeniu systemowym lub podmiotami restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji podlegającymi art. 12d ust. 4 lub 5, Jednolita Rada nie obniżyła wymogu, o którym mowa w ust. 4 niniejszego artykułu, na podstawie akapitu pierwszego tego ustępu;b)zobowiązania, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, niespełniające warunku, o którym mowa w art. 72b ust. 2 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, są zgodne z warunkami określonymi w art. 72b ust. 4 lit. b)–e) tego rozporządzenia.”;

„Artykuł 12da

Ustalenie minimalnego wymogu w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych na potrzeby strategii przeniesienia ▌

1.Przy stosowaniu art. 12d do podmiotu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, którego preferowana strategia restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przewiduje ▌korzystanie, samodzielnie lub w połączeniu z innymi instrumentami restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, z instrumentu zbycia działalności lub z instrumentu instytucji pomostowej ▌, Jednolita Rada określa kwotę dokapitalizowania przewidzianą w art. 12d ust. 3 w sposób proporcjonalny na podstawie następujących kryteriów, stosownie do przypadku:a)wielkość ▌, model biznesowy, model finansowania i profil ryzyka podmiotu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub, w stosownych przypadkach, wielkość części podmiotu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, która podlega instrumentowi zbycia działalności lub instrumentowi instytucji pomostowej;b)akcje, inne instrumenty właścicielskie, aktywa, prawa lub zobowiązania, które mają zostać przeniesione na rzecz odbiorcy określonego w planie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, z uwzględnieniem:(i)głównych linii biznesowych i funkcji krytycznych podmiotu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji;(ii)zobowiązań wyłączonych z umorzenia lub konwersji długu na podstawie art. 27 ust. 3;(iii)zabezpieczeń, o których mowa w art. 73–80 dyrektywy 2014/59/UE;(iiia)oczekiwanych wymogów w zakresie funduszy własnych dla każdej instytucji pomostowej, która może być potrzebna do realizacji opuszczenia rynku przez podmiot restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, aby zapewnić zgodność instytucji pomostowej z rozporządzeniem (UE) nr 575/2013, dyrektywą 2013/36/UE i dyrektywą 2014/65/UE, stosownie do przypadku; (iiib)oczekiwanego żądania odbiorcy, aby transakcja była neutralna pod względem kapitałowym, w odniesieniu do wymogów mających zastosowanie do podmiotu przejmującego. c)oczekiwana wartość i zbywalność akcji, innych instrumentów właścicielskich, aktywów, praw lub zobowiązań podmiotu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, o których mowa w lit. b), z uwzględnieniem:(i)ewentualnych istotnych przeszkód w przeprowadzeniu skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, zidentyfikowanych przez organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, które są ▌związane z zastosowaniem instrumentu zbycia działalności lub instrumentu instytucji pomostowej;(ii)strat wynikających z aktywów, praw lub zobowiązań pozostawionych w pozostałej części instytucji;(iia)potencjalnie niesprzyjającego środowiska rynkowego w momencie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji;d)kwestia, czy preferowana strategia restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przewiduje przeniesienie akcji lub innych instrumentów właścicielskich wyemitowanych przez podmiot restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub całości lub części aktywów, praw i zobowiązań podmiotu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji;e)kwestia, czy preferowana strategia restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przewiduje stosowanie instrumentu wydzielenia aktywów.

▌

3.Zastosowanie ust. 1 nie może skutkować ustaleniem kwoty wyższej niż kwota wynikająca z zastosowania art. 12d ust. 3 lub kwoty niższej niż 13,5 % łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko, obliczonej zgodnie z art. 92 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, i niższej niż 5 % miary ekspozycji całkowitej odnośnego podmiotu, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, obliczonej zgodnie z art. 429 i 429a rozporządzenia (UE) nr 575/2013.”;

„Po konsultacji z właściwymi organami, w tym z EBC, Jednolita Rada może zadecydować o zastosowaniu wymogu określonego w niniejszym artykule do podmiotu, o którym mowa w art. 2 lit. b), oraz do instytucji finansowej, o której mowa w art. 2 lit. c) i która jest jednostką zależną podmiotu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, ale sama nie jest podmiotem restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.”;

„4. W przypadku gdy zgodnie z globalną strategią restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji jednostki zależne mające siedzibę w Unii – lub unijna jednostka dominująca i jej instytucje zależne – nie są podmiotami restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, a członkowie europejskiego kolegium ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, jeżeli ustanowiono takie kolegium na podstawie art. 89 dyrektywy 2014/59/UE, zgadzają się z tą strategią, jednostki zależne mające siedzibę w Unii lub – na zasadzie skonsolidowanej – unijna jednostka dominująca spełniają wymóg określony w art. 12a ust. 1 poprzez emisję instrumentów, o których mowa w ust. 2 lit. a) i b) niniejszego artykułu, na rzecz dowolnego z poniższych podmiotów:a)ich jednostki dominującej najwyższego szczebla mającej siedzibę w państwie trzecim;b)jednostek zależnych tej jednostki dominującej najwyższego szczebla mających siedzibę w tym samym państwie trzecim;c)innych podmiotów na warunkach określonych w ust. 2 lit. a) pkt (i) oraz lit. b) pkt (ii) niniejszego artykułu.”;

„1a. Na zasadzie odstępstwa od art. 12a ust. 1 Jednolita Rada ustala odpowiednie okresy przejściowe dla podmiotów na spełnienie wymogów określonych w art. 12f lub 12g, lub wymogów wynikających ze stosowania art. 12c ust. 4, 5 lub 7, stosownie do przypadku, jeżeli instytucje lub podmioty podlegają tym wymogom po wejściu w życie [niniejszego rozporządzenia zmieniającego]. Termin dla podmiotów na spełnienie wymogów określonych w art. 12f lub 12g, lub wymogów wynikających ze stosowania art. 12c ust. 4, 5 lub 7 ustala się na ... [cztery lata od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia zmieniającego].

Jednolita Rada ustala pośrednie poziomy docelowe dla wymogów określonych w art. 12f lub 12g, lub wymogów wynikających ze stosowania art. 12c ust. 4, 5 lub 7 , stosownie do przypadku, które to poziomy muszą zostać osiągnięte przez podmioty, o których mowa w akapicie pierwszym, do ... [dwa lata od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia zmieniającego]. Pośrednie poziomy docelowe co do zasady zapewniają liniowy wzrost funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych w kierunku spełnienia wymogu.

Jednolita Rada może ustanowić okres przejściowy, który kończy się po ... [cztery lata od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia zmieniającego], w przypadku gdy jest to należycie uzasadnione i stosowne, na podstawie kryteriów, o których mowa w ust. 7, biorąc pod uwagę:a)rozwój sytuacji finansowej podmiotu; b)szanse na to, że podmiot będzie w stanie zapewnić w rozsądnym terminie spełnienie wymogów określonych w art. 12f lub 12g, lub wymogu wynikającego ze stosowania art. 12c ust. 4, 5 lub 7; oraz c)czy podmiot jest w stanie zastąpić zobowiązania, które nie spełniają już kryteriów kwalifikowalności lub zapadalności, a jeżeli nie jest w stanie – czy ta niezdolność ma charakter indywidualny czy też wynika z zakłóceń na całym rynku.”;

„Artykuł 13

Środki wczesnej interwencji

1.EBC rozważa bez zbędnej zwłoki i w razie potrzeby stosuje środki wczesnej interwencji, w przypadku gdy podmiot, o którym mowa w art. 7 ust. 2 lit. a), spełnia którykolwiek z poniższych warunków:a)odnośny podmiot spełnia wymogi, o których mowa w art. 102 dyrektywy 2013/36/UE lub art. 16 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013, oraz zachodzi jedna z poniższych okoliczności:(i)odnośny podmiot nie podjął działań naprawczych wymaganych przez EBC, w tym środków, o których mowa w art. 104 dyrektywy 2013/36/UE, art. 16 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 lub art. 49 dyrektywy (UE) 2019/2034;(ii)EBC jest zdania, że działania naprawcze inne niż środki wczesnej interwencji są niewystarczające do rozwiązania problemów▌;b)odnośny podmiot narusza lub może naruszyć w ciągu 12 miesięcy od dokonania oceny przez EBC wymogi określone w tytule II dyrektywy 2014/65/UE, w art. 3–7, art. 14–17 lub art. 24, 25 i 26 rozporządzenia (UE) nr 600/2014 lub w art. 12f lub 12g niniejszego rozporządzenia.

W sytuacji znacznego pogorszenia warunków, niekorzystnych okoliczności lub uzyskania nowych informacji na temat podmiotu EBC może stwierdzić, że warunek, o którym mowa w akapicie pierwszym lit. a) pkt (ii), został spełniony bez uprzedniego podjęcia innych działań naprawczych, w tym wykonania uprawnień, o których mowa w art. 104 dyrektywy 2013/36/UE lub art. 16 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013.

Do celów akapitu pierwszego lit. b) EBC lub, w stosownych przypadkach, właściwy organ na mocy dyrektywy 2014/65/UE, lub Jednolita Rada niezwłocznie informują właściwy organ krajowy o naruszeniu lub prawdopodobnym naruszeniu.

2.Do celów ust. 1 środki wczesnej interwencji obejmują następujące elementy:a)wymóg, aby organ zarządzający podmiotu wykonał jedną z następujących czynności:(i)wdrożenie jednego lub większej liczby uzgodnień lub środków określonych w planie naprawy;(ii)zaktualizowanie planu naprawy zgodnie z art. 5 ust. 2 dyrektywy 2014/59/UE, jeżeli okoliczności, które doprowadziły do wczesnej interwencji, są odmienne od przyjętych w założeniach określonych we wstępnym planie naprawy, oraz wdrożenie w określonym terminie jednego lub większej liczby uzgodnień lub środków określonych w zaktualizowanym planie naprawy;b)zobowiązanie organu zarządzającego danego podmiotu do zwołania zgromadzenia akcjonariuszy lub, jeżeli organ zarządzający nie wypełni tego wymogu, bezpośrednie zwołanie zgromadzenia akcjonariuszy danego podmiotu i w obu przypadkach określenie porządku obrad i nałożenia wymogu rozpatrzenia możliwości przyjęcia określonych decyzji przez akcjonariuszy;c)zobowiązanie organu zarządzającego podmiotu do sporządzenia, a następnie negocjacji planu działania w sprawie restrukturyzacji długu z niektórymi lub wszystkimi wierzycielami tego podmiotu w stosownym przypadku zgodnie z planem naprawy;d)zobowiązanie do wprowadzenia zmian w strukturze prawnej instytucji;e)zobowiązanie do odwołania lub wymiany kadry kierowniczej wyższego szczebla lub organu zarządzającego podmiotu w całości lub w odniesieniu do poszczególnych członków, zgodnie z art. 13a;f)powołanie co najmniej jednego tymczasowego administratora podmiotu zgodnie z art. 13b;fa)zobowiązanie organu zarządzającego podmiotu do sporządzenia planu, który podmiot będzie mógł wdrożyć, jeżeli odpowiedni organ korporacyjny postanowi rozpocząć dobrowolną likwidację podmiotu.

3.EBC dokonuje wyboru odpowiednich i zastosowanych w odpowiednim czasie środków wczesnej interwencji w oparciu o to, co jest proporcjonalne do zamierzonych celów, z uwzględnieniem powagi naruszenia lub prawdopodobnego naruszenia oraz tempa pogarszania się sytuacji finansowej podmiotu, a także innych istotnych informacji.

4.W odniesieniu do każdego ze środków, o których mowa w ust. 2, EBC określa termin, który jest odpowiedni do realizacji tego środka i który umożliwia EBC ocenę jego skuteczności.

Ocenę środka przeprowadza się niezwłocznie po osiągnięciu wyznaczonego terminu i przekazuje ją Jednolitej Radzie oraz właściwym krajowym organom ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Jeżeli z oceny tej wynika, że środki nie zostały w pełni wdrożone lub nie są skuteczne, EBC lub odpowiedni właściwy organ krajowy mogą dokonać oceny warunku, o którym mowa w art. 18 ust. 1 lit. a), po skonsultowaniu się z Jednolitą Radą oraz odpowiednim właściwym organem krajowym.

5.Jeżeli grupa obejmuje podmioty mające siedzibę w uczestniczących państwach członkowskich oraz w nieuczestniczących państwach członkowskich, EBC reprezentuje właściwe organy krajowe uczestniczących państw członkowskich na potrzeby konsultacji i współpracy z nieuczestniczącymi państwami członkowskimi zgodnie z art. 30 dyrektywy 2014/59/UE.

Jeżeli grupa obejmuje podmioty mające siedzibę w uczestniczących państwach członkowskich oraz jednostki zależne mające siedzibę w nieuczestniczących państwach członkowskich lub istotne oddziały zlokalizowane w nieuczestniczących państwach członkowskich, EBC informuje w odpowiednim czasie właściwe organy lub organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji nieuczestniczących państw członkowskich, stosownie do przypadku, o wszelkich decyzjach lub środkach, o których mowa w art. 13–13c, dotyczących grupy.

„Artykuł 13a

Wymiana kadry kierowniczej wyższego szczebla lub organu zarządzającego

Do celów art. 13 ust. 2 lit. e) powołanie nowej kadry kierowniczej wyższego szczebla lub organu zarządzającego lub poszczególnych członków tych organów następuje zgodnie z prawem Unii i prawem krajowym i podlega zatwierdzeniu przez EBC.

Artykuł 13b

Tymczasowy administrator

1.Do celów art. 13 ust. 2 lit. f) EBC może, proporcjonalnie do danych okoliczności, powołać tymczasowego administratora i powierzyć mu jedną z poniższych funkcji:a)tymczasowe zastąpienie organu zarządzającego podmiotu;b)tymczasowa współpraca z organem zarządzającym podmiotu.

W momencie powołania tymczasowego administratora EBC określa wybraną funkcję zgodnie z lit. a) lub b).

Do celów akapitu pierwszego lit. b) w chwili powoływania tymczasowego administratora EBC określa ponadto rolę, obowiązki i uprawnienia tymczasowego administratora oraz ewentualne wymogi nakładające na organ zarządzający podmiotu obowiązek konsultowania się z tymczasowym administratorem przed podjęciem konkretnych decyzji lub działań bądź też obowiązek uzyskania jego zgody na podjęcie takich decyzji lub działań.

EBC ma obowiązek podać do wiadomości publicznej informację o powołaniu tymczasowego administratora, chyba że tymczasowy administrator nie jest uprawniony do reprezentowania podmiotu lub podejmowania decyzji w jego imieniu.

Tymczasowy administrator musi spełniać wymogi określone w art. 91 ust. 1, 2 i 8 dyrektywy 2013/36/UE. Dokonywana przez EBC ocena, czy tymczasowy administrator spełnia te wymogi, stanowi integralną część decyzji o jego powołaniu.

2.EBC określa uprawnienia tymczasowego administratora w momencie jego powołania, proporcjonalnie do danych okoliczności. Uprawnienia takie mogą obejmować niektóre lub wszystkie uprawnienia organu zarządzającego danego podmiotu zgodnie z jego statutem i prawem krajowym, w tym uprawnienie do wykonywania niektórych lub wszystkich funkcji administracyjnych organu zarządzającego danego podmiotu. Uprawnienia tymczasowego administratora w odniesieniu do podmiotu są zgodne z mającym zastosowanie prawem spółek. W razie zmiany okoliczności EBC może dostosować te uprawnienia.

3.W momencie powołania tymczasowego administratora EBC określa jego rolę i funkcje. Jego rola i funkcje mogą obejmować:a)ustalanie sytuacji finansowej podmiotu;b)zarządzanie działalnością lub częścią działalności podmiotu w celu utrzymania lub przywrócenia sytuacji finansowej podmiotu;c)wprowadzanie środków w celu przywrócenia należytego i ostrożnego zarządzania działalnością podmiotu.

W momencie powołania tymczasowego administratora EBC określa ewentualne ograniczenia co do jego roli i funkcji.

4.EBC ma wyłączne uprawnienia do powoływania i odwoływania ewentualnego tymczasowego administratora. EBC może odwołać tymczasowego administratora w dowolnym momencie i z dowolnej przyczyny. EBC może zmienić warunki powołania tymczasowego administratora w dowolnym momencie, z zastrzeżeniem niniejszego artykułu.

5.EBC może nałożyć wymóg, aby określone działania tymczasowego administratora podlegały uprzedniej zgodzie EBC. EBC określa takie ewentualne wymogi w momencie powołania tymczasowego administratora lub w momencie ewentualnej zmiany warunków jego powołania.

W każdym przypadku tymczasowy administrator może wykonać uprawnienie do zwołania walnego zgromadzenia akcjonariuszy podmiotu i ustalenia porządku obrad wyłącznie po uzyskaniu uprzedniej zgody EBC.

6.Na wniosek EBC tymczasowy administrator sporządza sprawozdania na temat sytuacji finansowej danego podmiotu oraz działań przeprowadzanych w trakcie wykonywania swoich zadań w odstępach czasu ustalonych przez EBC przynajmniej raz po upływie pierwszych sześciu miesięcy oraz w każdym przypadku na końcu sprawowania powierzonej mu funkcji.

7.Tymczasowy administrator jest powoływany na okres nie dłuższy niż jeden rok. Okres ten może zostać wyjątkowo przedłużony jeden raz, jeżeli warunki powołania tymczasowego administratora są nadal spełniane. EBC określa te warunki i przedstawia akcjonariuszom uzasadnienie przedłużenia kadencji tymczasowego administratora.

8.Z zastrzeżeniem niniejszego artykułu powołanie tymczasowego administratora nie narusza praw akcjonariuszy określonych w unijnym lub krajowym prawie spółek.

9.Tymczasowego administratora powołanego na podstawie ust. 1–8 niniejszego artykułu nie można uznać za odpowiednika dyrektora lub osobę faktycznie zarządzającą na mocy prawa krajowego.

Artykuł 13c

Przygotowanie do restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji

1.W odniesieniu do podmiotów i grup, o których mowa w art. 7 ust. 2, oraz podmiotów i grup, o których mowa w art. 7 ust. 4 lit. b) i art. 7 ust. 5, jeżeli spełnione są warunki stosowania tych przepisów, EBC lub właściwe organy krajowe niezwłocznie powiadamiają Jednolitą Radę o każdej z następujących kwestii:a)o jakichkolwiek środkach, o których mowa w art. 16 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 lub art. 104 ust. 1 dyrektywy 2013/36/UE, do których wprowadzenia zobowiązują podmiot lub grupę i które mają przeciwdziałać pogorszeniu się sytuacji tego podmiotu lub grupy;b)w przypadku gdy w wyniku działań nadzorczych stwierdzono, że warunki określone w art. 13 ust. 1 niniejszego rozporządzenia lub art. 27 ust. 1 dyrektywy 2014/59/UE są spełnione w odniesieniu do podmiotu lub grupy – o ocenie, że warunki te są spełnione, niezależnie od jakichkolwiek środków wczesnej interwencji;c)o zastosowaniu któregokolwiek ze środków wczesnej interwencji, o których mowa w art. 13 niniejszego rozporządzenia lub w art. 27 dyrektywy 2014/59/UE.

Jednolita Rada informuje Komisję o powiadomieniu, które otrzymała na podstawie akapitu pierwszego.

EBC lub odpowiedni właściwy organ krajowy ściśle monitorują, w ścisłej współpracy z Jednolitą Radą, sytuację podmiotów i grup, o których mowa w akapicie pierwszym, oraz przestrzeganie przez nie środków, o których mowa w akapicie pierwszym lit. a), mających na celu przeciwdziałanie pogorszeniu się sytuacji tych podmiotów lub grup, a także środków wczesnej interwencji, o których mowa w akapicie pierwszym lit. c).

2.EBC lub odpowiedni właściwy organ krajowy jak najwcześniej powiadamiają Jednolitą Radę, jeżeli uznają, że istnieje istotne ryzyko, iż w odniesieniu do podmiotu, o którym mowa w art. 7 ust. 2, lub podmiotu, o którym mowa w art. 7 ust. 4 lit. b) i art. 7 ust. 5, zachodzi co najmniej jedna z okoliczności, o których mowa w art. 18 ust. 4, w przypadku gdy spełnione są warunki stosowania tych przepisów. Powiadomienie to zawiera:a)uzasadnienie powiadomienia;b)przegląd środków, które mogłyby zapobiec upadłości podmiotu w rozsądnym terminie, ich oczekiwany wpływ na podmiot w odniesieniu do okoliczności, o których mowa w art. 18 ust. 4, oraz oczekiwany termin wdrożenia tych środków.

Po otrzymaniu powiadomienia, o którym mowa w akapicie pierwszym, Jednolita Rada ocenia, w ścisłej współpracy z EBC lub odpowiednim właściwym organem krajowym, co stanowi rozsądny termin na potrzeby oceny dotyczącej warunku, o którym mowa w art. 18 ust. 1 lit. b), z uwzględnieniem tempa pogarszania się sytuacji podmiotu, potencjalnego wpływu na system finansowych, ochronę deponentów i środków finansowych należących do klientów, ryzyka, że przedłużający się proces prowadzi do wzrostu ogólnych kosztów dla klientów i dla gospodarki, potrzeby skutecznego wdrożenia strategii restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz wszelkich innych istotnych kwestii. Jednolita Rada możliwie jak najwcześniej przekazuje tę ocenę EBC lub odpowiedniemu właściwemu organowi krajowemu.

Po przekazaniu powiadomienia, o którym mowa w akapicie pierwszym, EBC lub odpowiedni właściwy organ krajowy oraz Jednolita Rada w ścisłej współpracy z Jednolitą Radą monitorują sytuację podmiotu, wdrażanie wszelkich odpowiednich środków w przewidywanym terminie oraz wszelkie inne istotne zmiany. W tym celu Jednolita Rada oraz EBC lub odpowiedni właściwy organ krajowy odbywają regularne spotkania, których częstotliwość ustala Jednolita Rada, uwzględniając okoliczności danej sprawy. EBC lub odpowiedni właściwy organ krajowy i Jednolita Rada niezwłocznie przekazują sobie nawzajem wszelkie istotne informacje.

Jednolita Rada powiadamia Komisję o wszelkich informacjach, które otrzymała na podstawie akapitu pierwszego.

3.EBC lub odpowiedni właściwy organ krajowy przekazują Jednolitej Radzie wszelkie żądane przez nią informacje niezbędne do realizacji wszystkich poniższych celów:a)aktualizacji planu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz przygotowania ewentualnej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji danego podmiotu, o którym mowa w art. 7 ust. 2, lub podmiotu, o którym mowa w art. 7 ust. 4 lit. b) i art. 7 ust. 5, jeżeli spełnione są warunki stosowania tych przepisów;b)przeprowadzenia wyceny, o której mowa w art. 20 ust. 1–15.

W przypadku gdy EBC lub właściwe organy krajowe nie mają jeszcze dostępu do takich informacji, Jednolita Rada, EBC i właściwe organy krajowe współpracują ze sobą i koordynują działania w celu uzyskania takich informacji. W tym celu EBC i właściwe organy krajowe mają prawo zobowiązać podmiot do przekazania takich informacji, w tym w drodze kontroli na miejscu, oraz do przekazania tych informacji Jednolitej Radzie.

4.Jednolita Rada jest uprawniona do oferowania na sprzedaż potencjalnym nabywcom lub dokonania uzgodnień dotyczących takiego oferowania podmiotu, o którym mowa w art. 7 ust. 2, lub podmiotu, o którym mowa w art. 7 ust. 4 lit. b) i art. 7 ust. 5, jeżeli spełnione są warunki stosowania tych przepisów lub gdy podmiot jest do tego zobowiązany, w następujących celach:a)przygotowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji tego podmiotu, z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 39 ust. 2 dyrektywy 2014/59/UE oraz wymogów dotyczących tajemnicy zawodowej określonych w art. 88 niniejszego rozporządzenia;b)zapewnienia informacji na potrzeby dokonania przez Jednolitą Radę oceny dotyczącej warunku, o którym mowa w art. 18 ust. 1 lit. b) niniejszego rozporządzenia.

4a.Jeżeli przy korzystaniu z uprawnienia, o którym mowa w ust. 4, Jednolita Rada podejmuje decyzję o bezpośrednim oferowaniu danego podmiotu potencjalnym nabywcom, należycie uwzględnia okoliczności sprawy oraz potencjalny wpływ, jaki wykonanie tego uprawnienia mogłoby mieć na ogólną sytuację podmiotu.

5.Do celów ust. 4 Jednolita Rada może:a)zwrócić się do odnośnego podmiotu o wdrożenie platformy cyfrowej na potrzeby udostępniania informacji niezbędnych do oferowania na sprzedaż tego podmiotu potencjalnym nabywcom lub doradcom i rzeczoznawcom zatrudnionym przez Jednolitą Radę;b)nakazać odpowiedniemu krajowemu organowi ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji sporządzenie wstępnego programu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji dla odnośnego podmiotu.

Jeżeli Jednolita Rada wykonuje swoje uprawnienia na mocy akapitu pierwszego lit. b) niniejszego ustępu, zastosowanie ma art. 88.

6.Stwierdzenie, że warunki określone w art. 13 ust. 1 niniejszego rozporządzenia lub art. 27 ust. 1 dyrektywy 2014/59/UE zostały spełnione oraz uprzednie przyjęcie środków wczesnej interwencji nie są warunkami koniecznymi do tego, by Jednolita Rada mogła przygotować się do restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji podmiotu lub wykonać uprawnienia, o których mowa w ust. 4 i 5 niniejszego artykułu.

7.Jednolita Rada informuje Komisję, EBC, odpowiednie właściwe organy krajowe i odpowiednie krajowe organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji o wszelkich działaniach podjętych na podstawie ust. 4 i 5.

8.EBC, właściwe organy krajowe, Jednolita Rada i odpowiednie krajowe organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji ściśle ze sobą współpracują:a)przy rozważaniu wprowadzenia środków, o których mowa w ust. 1 akapit pierwszy lit. a), mających na celu przeciwdziałanie pogarszaniu się sytuacji podmiotu i grupy, oraz środków, o których mowa w ust. 1 akapit pierwszy lit. c);b)przy rozważaniu podjęcia któregokolwiek z działań, o których mowa w ust. 4 i 5;c)podczas wdrażania działań, o których mowa w lit. a) i b) niniejszego akapitu.

EBC, właściwe organy krajowe, Jednolita Rada i odpowiednie krajowe organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zapewniają, aby te środki i działania były spójne, skoordynowane i skuteczne.”;

„c) ochrona finansów publicznych przez ograniczenie do minimum korzystania z nadzwyczajnego publicznego wsparcia finansowego, w szczególności gdy jest ono udzielane z budżetu państwa członkowskiego;d)ochrona depozytów gwarantowanych oraz, na ile to możliwe, również ochrona niezabezpieczonej części kwalifikujących się depozytów osób fizycznych i mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw oraz ochrona inwestorów objętych zakresem dyrektywy 97/9/WE;”;

„2. Jednolita Rada podejmuje działanie w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do jednostki dominującej, o której mowa w art. 2 lit. b), w przypadku gdy spełnione zostały warunki, o których mowa w art. 18 ust. 1.

Do tych celów uznaje się, że jednostka dominująca, o której mowa w art. 2 lit. b), jest na progu upadłości lub zagrożona upadłością, jeżeli zachodzi którakolwiek z następujących okoliczności:a)jednostka dominująca spełnia co najmniej jeden z warunków określonych w art. 18 ust. 4 lit. b), c) lub d);b)jednostka dominująca narusza w istotny sposób obowiązujące wymogi określone w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 lub w przepisach krajowych przyjętych w celu transpozycji dyrektywy 2013/36/UE lub istnieją obiektywne przesłanki, z których wynika, że w najbliższej przyszłości jednostka dominująca naruszy w istotny sposób te wymogi.”;

„1. Na podstawie ust. 6 Jednolita Rada przyjmuje program restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do podmiotów, o których mowa w art. 7 ust. 2, oraz podmiotów, o których mowa w art. 7 ust. 4 lit. b) oraz w art. 7 ust. 5, jeżeli spełnione są warunki stosowania tych przepisów, wyłącznie wtedy, gdy na posiedzeniu wykonawczym, po otrzymaniu powiadomienia na podstawie akapitu drugiego lub z własnej inicjatywy stwierdzi, że spełnione są wszystkie poniższe warunki:a)podmiot jest na progu upadłości lub jest zagrożony upadłością;b)▌nie istnieje żadna rozsądna szansa na to, aby jakikolwiek alternatywny środek sektora prywatnego, w tym środki w ramach instytucjonalnego systemu ochrony, działania nadzorcze, środki wczesnej interwencji lub umorzenie bądź konwersja odpowiednich instrumentów kapitałowych i zobowiązań kwalifikowalnych, o których mowa w art. 21 ust. 1, wprowadzone w odniesieniu do danego podmiotu, zapobiegły upadłości tego podmiotu w rozsądnym terminie lub zagrożeniu upadłością;c)działanie w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji jest konieczne w interesie publicznym zgodnie z ust. 5.

Po zasięgnięciu opinii Jednolitej Rady oceny dotyczącej warunku, o którym mowa w akapicie pierwszym lit. a), dokonuje EBC w odniesieniu do podmiotów, o których mowa w art. 7 ust. 2 lit. a), lub odpowiedni właściwy organ krajowy w odniesieniu do podmiotów, o których mowa w art. 7 ust. 2 lit. b), art. 7 ust. 3 akapit drugi, art. 7 ust. 4 lit. b) i art. 7 ust. 5. Jednolita Rada może na sesji wykonawczej dokonać takiej oceny wyłącznie po poinformowaniu EBC lub odpowiedniego właściwego organu krajowego o zamiarze dokonania takiej oceny oraz tylko jeżeli EBC lub odpowiedni właściwy organ krajowy, w terminie trzech dni kalendarzowych od otrzymania takiej informacji, same nie dokonają takiej oceny. Przed otrzymaniem informacji od Jednolitej Rady o jej zamiarze dokonania oceny dotyczącej warunku, o którym mowa w akapicie pierwszym lit. a), lub po otrzymaniu tej informacji EBC lub odpowiedni właściwy organ krajowy bezzwłocznie przekazują Jednolitej Radzie wszelkie istotne informacje, jakich Jednolita Rada zażąda w celu przeprowadzenia swojej oceny.

Jeżeli EBC lub odpowiedni właściwy organ krajowy ocenił, że warunek określony w akapicie pierwszym lit. a) został spełniony w odniesieniu do podmiotu, o którym mowa w akapicie pierwszym, bezzwłocznie informuje o tej ocenie Komisję i Jednolitą Radę.

Oceny dotyczącej warunku, o którym mowa w akapicie pierwszym lit. b),▌Jednolita Rada dokonuje na sesji wykonawczej, w ścisłej współpracy z EBC lub odpowiednim właściwym organem krajowym po niezwłocznej konsultacji z wyznaczonym organem systemu gwarancji depozytów, a w stosownych przypadkach – z instytucjonalnym systemem ochrony, którego członkiem jest dana instytucja. Konsultacje z instytucjonalnym systemem ochrony obejmują rozważenie dostępności środków w ramach instytucjonalnego systemu ochrony, które mogłyby zapobiec upadłości instytucji w rozsądnym terminie. EBC lub odpowiedni właściwy organ krajowy bezzwłocznie przekazuje Jednolitej Radzie wszelkie istotne informacje, jakich Jednolita Rada zażąda w celu przeprowadzenia swojej oceny. EBC lub odpowiedni właściwy organ krajowy może również poinformować Jednolitą Radę, że uważają, iż warunek określony w akapicie pierwszym lit. b) został spełniony.

1a.Jednolita Rada przyjmuje program restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zgodnie z ust. 1 w odniesieniu do organu centralnego i wszystkich trwale powiązanych z nim instytucji kredytowych, które są częścią tej samej grupy restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, tylko w przypadku, gdy organ centralny i wszystkie trwale powiązane z nim instytucje kredytowe lub grupa restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, do której należą, jako całość spełniają warunki określone w ust. 1 akapit pierwszy.

2.Bez uszczerbku dla sytuacji, w których EBC postanowił bezpośrednio wykonywać zadania nadzorcze w odniesieniu do instytucji kredytowych zgodnie z art. 6 ust. 5 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1024/2013, w przypadku otrzymania powiadomienia na mocy ust. 1 w odniesieniu do podmiotu lub grupy, o których mowa w art. 7 ust. 3, Jednolita Rada bezzwłocznie informuje EBC lub odpowiedni właściwy organ krajowy o swojej ocenie, o której mowa w ust. 1 akapit czwarty.

3.Uprzednie przyjęcie środka na mocy art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013, art. 27 dyrektywy 2014/59/UE, art. 13 niniejszego rozporządzenia lub art. 104 dyrektywy 2013/36/UE nie jest warunkiem podjęcia działania w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.”;

„d) wymagane jest nadzwyczajne publiczne wsparcie finansowe, z wyjątkiem sytuacji, gdy wsparcie takie udzielane jest w jednej z form, o których mowa w art. 18a ust. 1.”;

„5. Do celów ust. 1 lit. c) niniejszego artykułu działanie w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji uznaje się za będące w interesie publicznym, jeśli jest ono konieczne do osiągnięcia co najmniej jednego z celów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji określonych w art. 14 i jest proporcjonalne do tych celów, a likwidacja instytucji w ramach standardowego postępowania upadłościowego nie pozwoliłaby zrealizować tych celów w takim samym zakresie.

Zakłada się, że działanie w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji nie leży w interesie publicznym do celów ust. 1 lit. c) niniejszego artykułu, jeżeli organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji postanowił zastosować uproszczone obowiązki do danej instytucji zgodnie z art. 4. Domniemanie to jest wzruszalne i nie ma zastosowania, jeżeli organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oceni, że co najmniej jeden z celów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji byłby zagrożony, gdyby instytucja została zlikwidowana w ramach standardowego postępowania upadłościowego.

Podczas dokonywania oceny, o której mowa w akapicie pierwszym, Jednolita Rada, na podstawie informacji, jakimi dysponuje w momencie oceny, ocenia, i porównuje wszelkie przypadki udzielenia podmiotowi nadzwyczajnego publicznego wsparcia finansowego, zarówno w przypadku restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, jak i w przypadku likwidacji zgodnie z mającym zastosowanie prawem krajowym.

Do celów akapitu drugiego niniejszego ustępu uczestniczące państwa członkowskie, systemy gwarancji depozytów i, w stosownych przypadkach, wyznaczony organ określony w art. 2 ust. 1 pkt 18 dyrektywy 2014/49/UE informują Jednolitą Radę o wszelkich środkach przygotowawczych podejmowanych w celu przyznania środków, o których mowa w art. 18a ust. 1 lit. c) i d) niniejszego rozporządzenia, w tym o wszelkich kontaktach z Komisją przed powiadomieniem.

„W terminie 24 godzin od przekazania programu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przez Jednolitą Radę Komisja zatwierdza ten program restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji albo sprzeciwia się temu programowi w odniesieniu do jego aspektów uznaniowych w przypadkach nieobjętych akapitem trzecim niniejszego ustępu albo w odniesieniu do proponowanego wykorzystania pomocy państwa lub pomocy z funduszu, która to pomoc nie jest uznawana za zgodną z rynkiem wewnętrznym.”;

„11. Jeżeli warunki, o których mowa w ust. 1 lit. a) i b), są spełnione, Jednolita Rada może polecić krajowym organom ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wykonanie uprawnień wynikających z prawa krajowego transponującego art. 33a dyrektywy 2014/59/UE, zgodnie z warunkami określonymi w prawie krajowym. Krajowe organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wykonują instrukcje Jednolitej Rady zgodnie z art. 29.

11a. Aby zapewnić skuteczne i spójne stosowanie niniejszego artykułu, Jednolita Rada wydaje wytyczne i kieruje wskazówki do krajowych organów ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji dotyczące stosowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w art. 32 ust. 5a dyrektywy 2014/59/UE.

Artykuł 18a

Nadzwyczajne publiczne wsparcie finansowe

1.Nadzwyczajne publiczne wsparcie finansowe wykraczające poza działanie w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w drodze wyjątku może zostać przyznane podmiotowi, o którym mowa w art. 2, wyłącznie w jednym z następujących przypadków i pod warunkiem, że takie nadzwyczajne publiczne wsparcie finansowe spełnia warunki i wymogi ustanowione w unijnych ramach pomocy państwa:a)jeżeli w celu zaradzenia poważnym zakłóceniom w gospodarce państwa członkowskiego o charakterze wyjątkowym lub systemowym oraz w celu utrzymania stabilności finansowej wspomniane nadzwyczajne publiczne wsparcie finansowe przyjmuje dowolną z następujących form:(i)gwarancji rządowej celem zabezpieczenia instrumentów wsparcia płynności udostępnionych przez banki centralne na ich warunkach;(ii)gwarancji rządowej dotyczącej nowo wyemitowanych zobowiązań;(iii)nabycia instrumentów funduszy własnych innych niż instrumenty w kapitale podstawowym Tier I lub nabycia innych instrumentów kapitałowych lub wykorzystania środków dotyczących aktywów o obniżonej jakości po cenach, o czasie trwania i na warunkach, które nie przyznają nienależnej korzyści danej instytucji lub danemu podmiotowi, pod warunkiem że w chwili przyznania publicznego wsparcia nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 18 ust. 4 lit. a), b) lub c) ani okoliczności, o których mowa w art. 21 ust. 1.b)gdy wspomniane nadzwyczajne publiczne wsparcie finansowe przyjmuje formę racjonalnej pod względem kosztów interwencji za pośrednictwem systemu gwarancji depozytów ▌zgodnie z warunkami określonymi w art. 11a i 11b dyrektywy 2014/49/UE, pod warunkiem że nie zachodzi żadna z okoliczności, o których mowa w art. 18 ust. 4;c)gdy wspomniane nadzwyczajne publiczne wsparcie finansowe przyjmuje formę racjonalnej pod względem kosztów interwencji za pośrednictwem systemu gwarancji depozytów w kontekście likwidacji instytucji kredytowej zgodnie z art. 32b dyrektywy 2014/59/UE i zgodnie z warunkami określonymi w art. 11 ust. 5 dyrektywy 2014/49/UE;d)gdy wspomniane nadzwyczajne publiczne wsparcie finansowe przyjmuje formę pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, udzielonej w kontekście likwidacji instytucji lub podmiotu zgodnie z art. 32b dyrektywy 2014/59/UE, innej niż wsparcie udzielone za pośrednictwem systemu gwarancji depozytów zgodnie z art. 11 ust. 5 dyrektywy 2014/49/UE.

2.Środki wsparcia, o których mowa w ust. 1 lit. a), spełniają wszystkie następujące warunki:a)są przeznaczone wyłącznie dla wypłacalnych podmiotów, co zostało potwierdzone przez EBC lub odpowiedni właściwy organ krajowy;b)mają charakter zapobiegawczy i tymczasowy, a ich podstawę stanowi wcześniej określona strategia ▌odejścia od środka wsparcia, zatwierdzona przez EBC lub odpowiedni właściwy organ krajowy, w której jasno określono datę zakończenia, datę sprzedaży lub harmonogram spłaty w odniesieniu do któregokolwiek z przewidzianych środków; informacji tych nie ujawnia się przed upływem roku od zakończenia realizacji strategii odejścia od środka wsparcia, wdrożenia planu działań naprawczych lub przeprowadzenia oceny zgodnie z akapitem siódmym niniejszego ustępu;c)są proporcjonalne do celów zaradzenia konsekwencjom poważnych zakłóceń lub utrzymania stabilności finansowej;d)nie są wykorzystywane do kompensowania strat, które podmiot poniósł lub może ponieść w ciągu najbliższych 12 miesięcy.

Do celów akapitu pierwszego lit. a) podmiot uznaje się za wypłacalny, gdy EBC lub odpowiedni właściwy organ krajowy stwierdzi, że nie doszło do naruszenia ani zgodnie z aktualnymi oczekiwaniami nie jest prawdopodobne, że w ciągu 12 kolejnych miesięcy dojdzie do naruszenia któregokolwiek z wymogów, o których mowa w art. 92 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, art. 104a dyrektywy 2013/36/UE, art. 11 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/2033, art. 40 dyrektywy (UE) 2019/2034 lub odpowiednich wymogów mających zastosowanie na mocy prawa krajowego lub prawa Unii.

Do celów akapitu pierwszego lit. d) odpowiedni właściwy organ określa ilościowo straty, które podmiot poniósł lub może ponieść. Takie określenie ilościowe opiera się co najmniej na ocenach jakości aktywów przeprowadzonych przez EBC, EUNB lub organy krajowe lub, w stosownych przypadkach, na kontrolach na miejscu przeprowadzonych przez właściwy organ. W przypadku gdy nie można przeprowadzić takich działań w odpowiednim czasie, właściwy organ może oprzeć swoją ocenę na bilansie instytucji, pod warunkiem że bilans jest zgodny z obowiązującymi regułami i standardami rachunkowości, co zostało potwierdzone przez niezależnego audytora zewnętrznego ▌. Właściwy organ dokłada wszelkich starań, aby zapewnić, że kwalifikacja opiera się na wartości rynkowej aktywów, zobowiązań i pozycji pozabilansowych instytucji lub podmiotu.

Środki wsparcia, o których mowa w ust. 1 lit. a) pkt (iii), są ograniczone do środków, które EBC lub właściwy organ krajowy ocenił jako niezbędne, aby zabezpieczyć wypłacalność podmiotu poprzez zaradzenie niedoborom kapitału określonym w niekorzystnym scenariuszu w ramach testów warunków skrajnych na poziomie krajowym, unijnym lub na poziomie jednolitego mechanizmu nadzorczego lub podobnych działań przeprowadzonych przez EBC, EUNB lub organy krajowe, w stosownych przypadkach potwierdzonych przez EBC lub odpowiedni właściwy organ.

Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 lit. a) pkt (iii) wyjątkowo zezwala się na nabycie instrumentów w kapitale podstawowym Tier I w przypadku gdy charakter zidentyfikowanych niedoborów jest taki, że nabycie jakichkolwiek innych instrumentów funduszy własnych lub innych instrumentów kapitałowych nie umożliwiłoby danemu podmiotowi zaradzenia niedoborom kapitału określonym w niekorzystnym scenariuszu w ramach odpowiedniego testu warunków skrajnych lub innego podobnego działania. Kwota nabytych instrumentów w kapitale podstawowym Tier I nie może przekraczać 2 % łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko danej instytucji lub podmiotu obliczonej zgodnie z art. 92 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

W przypadku gdy którykolwiek ze środków wsparcia, o których mowa w ust. 1 lit. a), nie zostanie wykupiony, spłacony lub w inny sposób wycofany zgodnie z warunkami strategii ▌odejścia od środka wsparcia ustanowionymi w chwili przyznania takiego środka, EBC lub odpowiedni właściwy organ krajowy zwraca się do instytucji lub podmiotu o przedłożenie jednorazowego planu działań naprawczych. W planie działań naprawczych opisuje się kroki, jakie należy podjąć w celu utrzymania lub przywrócenia zgodności z wymogami nadzorczymi, długoterminowej rentowności instytucji lub podmiotu oraz zdolności do spłaty przekazanej kwoty, a także przewidziane ramy czasowe.

Jeżeli EBC lub odpowiedni właściwy organ krajowy nie uzna jednorazowego planu działań naprawczych za wiarygodny lub wykonalny lub jeżeli instytucja lub podmiot nie zastosuje się do planu działań naprawczych, ocenę tego, czy instytucja lub podmiot są na progu upadłości lub są zagrożone upadłością przeprowadza się zgodnie z art. 18.

2a.EBC lub odpowiedni właściwy organ krajowy informuje Jednolitą Radę o swojej ocenie dotyczącej spełnienia warunków, o których mowa w ust. 2 lit. a), b) i d), w odniesieniu do podmiotów i grup, o których mowa w art. 7 ust. 2, oraz podmiotów i grup, o których mowa w art. 7 ust. 4 lit. b) i art. 7 ust. 5.

„1. Jeżeli działanie w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji obejmuje przyznanie pomocy państwa na mocy art. 107 ust. 1 TFUE lub pomocy z funduszu zgodnie z ust. 3 niniejszego artykułu, program restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, o którym mowa w art. 18 ust. 6 niniejszego rozporządzenia, nie wchodzi w życie do czasu przyjęcia przez Komisję pozytywnej lub warunkowej decyzji lub decyzji o niewnoszeniu sprzeciwu dotyczącej zgodności wykorzystania takiej pomocy z rynkiem wewnętrznym. Uwzględniając potrzebę szybkiej realizacji przez Jednolitą Radę programu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, Komisja podejmuje decyzję dotyczącą zgodności wykorzystania pomocy państwa lub pomocy z funduszu z rynkiem wewnętrznym najpóźniej w chwili zatwierdzenia programu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub zgłoszenia wobec niego sprzeciwu na podstawie art. 18 ust. 7 akapit drugi lub po upływie okresu 24 godzin, o którym mowa w art. 18 ust. 7 akapit piąty, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej. Jeżeli Jednolita Rada nie podejmie takiej decyzji w ciągu 24 godzin od przekazania programu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, program restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji uznaje się za zatwierdzony przez Komisję i wchodzi on w życie zgodnie z art. 18 ust. 7 akapit piąty.

Wykonując zadania powierzone im na mocy art. 18 niniejszego rozporządzenia, instytucje Unii przyjmują odpowiednie uzgodnienia strukturalne dla zagwarantowania operacyjnej niezależności i uniknięcia konfliktu interesów między funkcjami, w ramach których powierzono im wykonywanie tych zadań, a innymi funkcjami, oraz w odpowiedni sposób podają do wiadomości publicznej wszystkie stosowne informacje na temat swojej organizacji wewnętrznej.”;

„3. Gdy tylko Jednolita Rada stwierdzi, że konieczne może być wykorzystanie funduszu, niezwłocznie i w sposób poufny kontaktuje się z Komisją w celu omówienia możliwego wykorzystania funduszu, w tym aspektów prawnych i ekonomicznych związanych z jego wykorzystaniem. Po uzyskaniu przez Jednolitą Radę wystarczającej pewności, że planowany program restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji będzie wiązał się z wykorzystaniem pomocy z funduszu, Jednolita Rada formalnie powiadamia Komisję o proponowanym wykorzystaniu funduszu. Powiadomienie to musi zawierać wszelkie informacje, których Komisja potrzebuje do dokonania oceny zgodnie z niniejszym ustępem i które są w posiadaniu Jednolitej Rady lub które Jednolita Rada może uzyskać zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

Po otrzymaniu powiadomienia, o którym mowa w akapicie pierwszym Komisja ocenia, czy wykorzystanie funduszu zakłóci konkurencję lub zagrozi jej zakłóceniem poprzez faworyzowanie beneficjenta lub jakiejkolwiek innej jednostki w sposób, który – w zakresie, w jakim wpłynęłoby to na wymianę handlową pomiędzy państwami członkowskimi – byłby niezgodny z rynkiem wewnętrznym. Do wykorzystania funduszu Komisja stosuje kryteria ustanowione na potrzeby stosowania zasad pomocy państwa, zapisanych w art. 107 TFUE. Jednolita Rada przekazuje Komisji informacje będące w jej posiadaniu lub informacje, które Jednolita Rada może uzyskać zgodnie z niniejszym rozporządzeniem i które Komisja uzna za niezbędne do przeprowadzenia tej oceny.

Przy dokonywaniu oceny Komisja działa na podstawie wszystkich odnośnych rozporządzeń przyjętych na mocy art. 109 TFUE, wszystkich odnośnych komunikatów i wytycznych Komisji oraz wszystkich środków przyjętych przez Komisję w celu zastosowania zasad traktatowych odnoszących się do pomocy państwa, obowiązujących w czasie dokonywania tej oceny. Środki te stosuje się tak, jakby odniesienia do państwa członkowskiego odpowiedzialnego za zgłoszenie pomocy były odniesieniami do Jednolitej Rady, wraz z wszelkimi innymi niezbędnymi zmianami.

Komisja podejmuje decyzję w sprawie zgodności wykorzystania funduszu z rynkiem wewnętrznym i przekazuje tę decyzję do Jednolitej Rady i krajowych organów ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zainteresowanego państwa członkowskiego lub zainteresowanych państw członkowskich. Decyzja ta może zależeć od warunków lub zobowiązań dotyczących beneficjenta oraz uwzględnia się w niej potrzebę terminowego przeprowadzenia przez Jednolitą Radę działania w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.

Decyzja ta może też nakładać obowiązki na Jednolitą Radę, krajowe organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w zainteresowanym uczestniczącym państwie członkowskim lub w zainteresowanych uczestniczących państwach członkowskich lub na beneficjenta – w stosownych przypadkach i w zakresie, w jakim obowiązki te wchodzą w zakres ich kompetencji – aby umożliwić monitorowanie zgodności z decyzją. Może to obejmować wymogi dotyczące powołania powiernika lub innej niezależnej osoby pomagającej w monitoringu. Powiernik lub inna niezależna osoba mogą pełnić funkcje, jakie mogą zostać określone w decyzji Komisji.

Każda decyzja podjęta na mocy niniejszego ustępu jest publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Komisja może wydać negatywną decyzję, skierowaną do Jednolitej Rady, jeżeli stwierdzi, że proponowane wykorzystanie funduszu byłoby niezgodne z rynkiem wewnętrznym i nie mogłoby zostać zrealizowane w formie proponowanej przez Jednolitą Radę. Po otrzymaniu takiej decyzji Jednolita Rada ponownie analizuje swój program restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz przygotowuje zmieniony program restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.”;

„10. Na zasadzie odstępstwa od ust. 3, na wniosek państwa członkowskiego lub Jednolitej Rady, Rada może, stanowiąc jednomyślnie, w terminie siedmiu dni od wystąpienia ze wspomnianym wnioskiem, postanowić, że wykorzystanie funduszu należy uznać za zgodne z rynkiem wewnętrznym, jeżeli taka decyzja jest uzasadniona wyjątkowymi okolicznościami. Jeżeli Rada nie podejmie decyzji w ciągu wspomnianych siedmiu dni, decyzję w tej sprawie podejmuje Komisja.”;

„1. Przed ustaleniem, czy spełnione są warunki uruchomienia procedury restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub warunki umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych i zobowiązań kwalifikowalnych, o których mowa w art. 21 ust. 1, Jednolita Rada zapewnia, by osoba niezależna od wszelkich organów publicznych, w tym od Jednolitej Rady i krajowego organu ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, a także od odnośnego podmiotu, przeprowadziła rzetelną, ostrożną i realistyczną wycenę aktywów i zobowiązań podmiotu, o którym mowa w art. 2.”;

„8a. Jeżeli jest to konieczne na potrzeby decyzji, o których mowa w ust. 5 lit. c) i d), rzeczoznawca uzupełnia informacje wymienione w ust. 7 lit. c) o oszacowanie wartości aktywów i zobowiązań pozabilansowych, w tym aktywów i zobowiązań warunkowych.”;

„d) przy określaniu strat, jakie poniósłby system gwarancji depozytów, gdyby instytucja została zlikwidowana w ramach standardowego postępowania upadłościowego, stosuje kryteria i metody, o których mowa w art. 11e dyrektywy 2014/49/UE i w każdym akcie delegowanym przyjętym na podstawie tego artykułu.”;

„1. Jednolita Rada, działając w ramach procedury określonej w art. 18, wykonuje uprawnienie do umorzenia lub konwersji odpowiednich instrumentów kapitałowych i zobowiązań kwalifikowalnych, o których mowa w ust. 7a, w odniesieniu do podmiotów i grup, o których mowa w art. 7 ust. 2, oraz podmiotów i grup, o których mowa w art. 7 ust. 4 lit. b) oraz w art. 7 ust. 5, jeżeli spełnione są warunki zastosowania tych przepisów, ale wyłącznie wtedy, gdy stwierdzi – na swojej sesji wykonawczej zwołanej po otrzymaniu powiadomienia zgodnie z akapitem drugim lub z własnej inicjatywy – że spełniony został co najmniej jeden z następujących warunków:”;

„e) podmiot lub grupa wymagają udzielenia nadzwyczajnego publicznego wsparcia finansowego, z wyjątkiem sytuacji, gdy wsparcie takie jest udzielane w jednej z form, o których mowa w art. 18a ust. 1.”;

„Oceny warunków, o których mowa w lit. a)–d) akapitu pierwszego, dokonuje EBC w odniesieniu do podmiotów, o których mowa w art. 7 ust. 2 lit. a), lub odpowiedni właściwy organ krajowy w odniesieniu do podmiotów, o których mowa w art. 7 ust. 2 lit. b), ust. 4 lit. b) i ust. 5, oraz Jednolita Rada na swojej sesji wykonawczej, zgodnie z podziałem zadań na podstawie procedury określonej w art. 18 ust. 1 i 2.”;

„b) biorąc pod uwagę ramy czasowe, potrzebę skutecznego wykonania uprawnień do umorzenia i konwersji lub strategii restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do grupy restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz inne istotne okoliczności, nie ma racjonalnych podstaw, by oczekiwać, że jakiekolwiek działanie, w tym alternatywne środki sektora prywatnego, lub działanie w ramach nadzoru lub środki wczesnej interwencji, inne niż umorzenie lub konwersja odpowiednich instrumentów kapitałowych i zobowiązań kwalifikowalnych, o których mowa w ust. 7a, zapobiegłoby upadłości tego podmiotu lub grupy w rozsądnych ramach czasowych.”;

„9. Jeśli w odniesieniu do podmiotu, o którym mowa w ust. 1, spełniony jest co najmniej jeden z warunków, o których mowa w tym ustępie, i warunki, o których mowa w art. 18 ust. 1, również zostały spełnione w odniesieniu do tego podmiotu lub podmiotu należącego do tej samej grupy, stosuje się procedurę określoną w art. 18 ust. 6, 7 i 8.”;

„7. Fundusz może dokonać wkładu, o którym mowa w ust. 6, wyłącznie gdy spełnione są wszystkie następujące warunki:a)wkład w celu pokrycia strat i dokapitalizowania równy kwocie nie niższej niż 8 % łącznych zobowiązań, w tym funduszy własnych, instytucji objętej restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją, ustalony zgodnie z wyceną przewidzianą w art. 20 ust. 1–15, został dokonany przez akcjonariuszy, posiadaczy odpowiednich instrumentów kapitałowych i innych zobowiązań mogących podlegać umorzeniu lub konwersji poprzez obniżenie, umorzenie lub konwersję na podstawie art. 48 ust. 1 dyrektywy 2014/59/UE i art. 21 ust. 10 niniejszego rozporządzenia oraz, w stosownych przypadkach, za pośrednictwem systemu gwarancji depozytów na podstawie art. 79 niniejszego rozporządzenia i art. 109 dyrektywy 2014/59/UE;b)wkład z funduszu nie przekracza pułapu 5 % całkowitych zobowiązań, w tym funduszy własnych instytucji objętej restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją, ustalonego zgodnie z wyceną przewidzianą w art. 20 ust. 1–15.”;

„Oszacowanie, o którym mowa w akapicie pierwszym, określa kwotę, na jaką wartość zobowiązań mogących podlegać umorzeniu lub konwersji musi zostać umorzona lub poddana konwersji:a)w celu przywrócenia współczynnika kapitału podstawowego Tier I instytucji objętej restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją, lub, w stosownych przypadkach, ustala współczynnik instytucji pomostowej, z uwzględnieniem wszelkich wkładów kapitałowych z funduszu dokonanych zgodnie z art. 76 ust. 1 lit. d);b)w celu utrzymania wystarczającego zaufania rynku do instytucji objętej restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją lub do instytucji pomostowej, uwzględniając potrzebę pokrycia zobowiązań warunkowych, oraz w celu umożliwienia instytucji objętej restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją dalszego spełniania – przez co najmniej jeden rok – warunków udzielenia zezwolenia; oraz w celu dalszego prowadzenia działalności, na którą otrzymała zezwolenie zgodnie z dyrektywą 2013/36/UE lub dyrektywą 2014/65/UE.”;

„Obowiązek współpracy i wymiana informacji”;

„2a. Jednolita Rada, ERRS, EUNB, ESMA i EIOPA ściśle współpracują ze sobą i przekazują sobie nawzajem wszelkie informacje niezbędne do wykonywania ich odpowiednich zadań.

2b.EBC i inni członkowie Europejskiego Systemu Banków Centralnych (ESBC) ściśle współpracują z Jednolitą Radą i przekazują jej wszelkie informacje niezbędne do wykonywania jej zadań, w tym informacje zebrane przez nie zgodnie z ich statutem. Do odnośnej wymiany informacji zastosowanie ma art. 88 ust. 6.

2c.Wyznaczone organy, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 18 dyrektywy 2014/49/UE, współpracują ściśle z Jednolitą Radą i przekazują jej wszelkie informacje niezbędne do wykonywania jej zadań. Wyznaczone organy i Jednolita Rada przekazują sobie nawzajem wszelkie informacje niezbędne do wykonywania powierzonych im zadań.”;

„6. Jednolita Rada dąży do ścisłej współpracy z każdym publicznym instrumentem pomocy finansowej, w tym z Europejskim Instrumentem Stabilności Finansowej i Europejskim Mechanizmem Stabilności (EMS), w szczególności we wszystkich następujących sytuacjach:a)w wyjątkowych okolicznościach, o których mowa w art. 27 ust. 9, oraz w przypadkach, gdy tego rodzaju instrument przyznał lub prawdopodobnie przyzna bezpośrednią lub pośrednią pomoc finansową na rzecz podmiotów mających siedzibę w uczestniczącym państwie członkowskim;b)w przypadku, gdy Jednolita Rada zawarła na rzecz funduszu umowę finansową, zgodnie z art. 74.”;

„7. Jeżeli to konieczne, Jednolita Rada zawiera protokół ustaleń z EBC oraz innymi członkami ESBC, krajowymi organami ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji i właściwymi organami krajowymi, określający ogólne warunki ich wzajemnej współpracy na podstawie ust. 2, 2a, 2b i 4 niniejszego artykułu oraz na podstawie art. 74 akapit drugi w ramach wykonywania ich odpowiednich zadań na mocy prawa Unii. Protokół jest poddawany regularnemu przeglądowi i jest publikowany, z zastrzeżeniem wymogów dotyczących tajemnicy zawodowej.”;

„Artykuł 30a

Informacje przechowywane w scentralizowanym automatycznym mechanizmie

1.Organy prowadzące scentralizowane automatyczne mechanizmy, ustanowione na podstawie art. 32a dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849**, przekazują Jednolitej Radzie, na jej wniosek, informacje dotyczące liczby klientów, dla których podmiot, o którym mowa w art. 2 jest jedynym lub głównym partnerem bankowym.

2.Jednolita Rada występuje z wnioskiem o przekazanie informacji, o których mowa w ust. 1, wyłącznie w indywidualnych przypadkach i gdy jest to konieczne do celów wykonywania jej zadań wynikających z niniejszego rozporządzenia.

3.Jednolita Rada może udostępniać krajowym organom ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji informacje uzyskane na podstawie ust. 1 w kontekście wykonywania ich odpowiednich zadań wynikających z niniejszego rozporządzenia.

______________________________

** Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, zmieniająca rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 i uchylająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/60/WE oraz dyrektywę Komisji 2006/70/WE (Dz.U. L 141 z 5.6.2015, s. 73).”;

„Współpracę w zakresie wymiany informacji prowadzi się zgodnie z art. 11 i art. 13 ust. 1 dyrektywy 2014/59/UE, bez uszczerbku dla przepisów rozdziału 5 niniejszego tytułu. W tych ramach oraz do celów oceny planów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji Jednolita Rada: a)może zażądać od krajowych organów ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przedłożenia jej wszystkich otrzymanych przez nie niezbędnych informacji; b)na wniosek organu krajowego ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji uczestniczącego państwa członkowskiego przekazuje temu organowi wszelkie informacje, które są mu niezbędne do przeprowadzenia działań określonych w niniejszym rozporządzeniu.”;

„3. W odniesieniu do podmiotów i grup, o których mowa w art. 7 ust. 2, oraz podmiotów i grup, o których mowa w art. 7 ust. 4 lit. b) i art. 7 ust. 5, jeżeli spełnione są warunki stosowania tych przepisów, krajowe organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji konsultują się z Jednolitą Radą przed podjęciem działań na podstawie art. 86 dyrektywy 2014/59/UE.”;

„Jeśli grupa obejmuje podmioty mające siedzibę w uczestniczących państwach członkowskich oraz w nieuczestniczących państwach członkowskich lub w państwach trzecich, bez uszczerbku dla jakiegokolwiek zatwierdzenia przez Radę lub Komisję wymaganego na mocy niniejszego rozporządzenia, Jednolita Rada reprezentuje krajowe organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji uczestniczących państw członkowskich na potrzeby konsultacji i współpracy z nieuczestniczącymi państwami członkowskimi lub państwami trzecimi zgodnie z art. 7, 8, 12, 13, 16, 18, 45h, 55 i 88–92 dyrektywy 2014/59/UE.”;

„Jednolita Rada może, w pełni wykorzystując wszystkie informacje, które są już dostępne EBC, w tym informacje zgromadzone przez członków ESBC zgodnie z ich statutem lub wszystkie informacje dostępne właściwym organom krajowym, ERRS, EUNB, ESMA lub EIOPA, zażądać, za pośrednictwem krajowych organów ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub bezpośrednio, po poinformowaniu tych organów, od następujących osób prawnych lub fizycznych przekazania jej wszystkich informacji niezbędnych do wykonywania jej zadań zgodnie z procedurą wymaganą przez Jednolitą Radę i w formie przez nią wymaganej:”;

„5. Jednolita Rada, EBC, członkowie ESBC, właściwe organy krajowe i ERRS, EUNB, ESMA, EIOPA i krajowe organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji mogą sporządzić protokoły ustaleń ustanawiające procedurę wymiany informacji. Wymianę informacji między Jednolitą Radą, EBC i innymi członkami ESBC, właściwymi organami krajowymi, ERRS, EUNB, ESMA, EIOPA i krajowymi organami ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji nie uznaje się za naruszenie wymogów dotyczących tajemnicy zawodowej.

6.Właściwe organy krajowe, EBC, członkowie ESBC, ERRS, EUNB, ESMA, EIOPA i krajowe organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji współpracują z Jednolitą Radą w celu sprawdzenia, czy niektóre lub wszystkie wymagane informacje są już dostępne w chwili złożenia wniosku o ich przekazanie. Jeśli takie informacje są dostępne, właściwe organy krajowe, EBC i inni członkowie ESBC, ERRS, EUNB, ESMA, EIOPA lub krajowe organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przekazują te informacje Jednolitej Radzie.”;

„aa) wiceprzewodniczący powoływany zgodnie z art. 56;”;

„Przejrzystość i odpowiedzialność”;

„3a. Jednolita Rada publikuje swoją politykę, wytyczne, ogólne instrukcje, noty z wytycznymi i dokumenty robocze służb dotyczące restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w ogóle oraz praktyk i metod restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, które mają być stosowane w ramach jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, o ile taka publikacja nie pociąga za sobą ujawnienia informacji poufnych.”;

„n) mianuje księgowego i audytora wewnętrznego, z zastrzeżeniem regulaminu pracowniczego i warunków zatrudnienia, który jest funkcjonalnie niezależny w pełnieniu swych obowiązków;”;

„qa) zapewnia konsultacje z krajowymi organami ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w sprawie wytycznych, ogólnych instrukcji, polityki lub not z wytycznymi ustanawiających strategie, praktyki lub metody restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, które owe krajowe organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wniosą z myślą o wdrożeniu.”;

„Podczas sesji wykonawczej w skład Jednolitej Rady wchodzi przewodniczący, wiceprzewodniczący i czterech członków, o których mowa w art. 43 ust. 1 lit. b).”;

„1. W przypadku gdy obrady dotyczą indywidualnego podmiotu lub grupy mających siedzibę wyłącznie w jednym uczestniczącym państwie członkowskim, jeżeli wszyscy członkowie, o których mowa w art. 53 ust. 1 i 3, nie są w stanie dojść do wspólnego porozumienia w drodze konsensusu w terminie wyznaczonym przez przewodniczącego, przewodniczący, wiceprzewodniczący i członkowie, o których mowa w art. 43 ust. 1 lit. b), podejmują decyzję zwykłą większością głosów.

2.W przypadku gdy obrady dotyczą grupy transgranicznej, jeżeli wszyscy członkowie, o których mowa w art. 53 ust. 1 i 4, nie są w stanie dojść do wspólnego porozumienia w drodze konsensusu w terminie wyznaczonym przez przewodniczącego, przewodniczący, wiceprzewodniczący i członkowie, o których mowa w art. 43 ust. 1 lit. b), podejmują decyzję zwykłą większością głosów.”;

„d) sporządzenie wstępnego projektu budżetu i projektu budżetu Jednolitej Rady zgodnie z art. 61 oraz za wykonanie budżetu Jednolitej Rady zgodnie z art. 63;”;

„Kadencja przewodniczącego, wiceprzewodniczącego i członków, o których mowa w art. 43 ust. 1 lit. b), trwa pięć lat. ▌

Osoba, która zajmowała ▌stanowisko przewodniczącego, wiceprzewodniczącego lub członka, o których mowa w art. 43 ust. 1 lit. b), nie może zostać powołana na którekolwiek z pozostałych dwóch stanowisk.”;

„6. Po wysłuchaniu Jednolitej Rady na sesji plenarnej Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu zrównoważoną pod względem płci listę najlepszych kandydatów na stanowisko przewodniczącego, wiceprzewodniczącego i członków, o których mowa w art. 43 ust. 1 lit. b), oraz informuje o tej liście Radę. Parlament Europejski może przeprowadzić przesłuchania kandydatów znajdujących się na liście. Zgodnie z wynikiem uzyskanym w Parlamencie Europejskim Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu do zatwierdzenia wniosek dotyczący mianowania przewodniczącego, wiceprzewodniczącego i członków, o których mowa w art. 43 ust. 1 lit. b). Po zatwierdzeniu tego wniosku Rada przyjmuje decyzję wykonawczą w celu mianowania przewodniczącego, wiceprzewodniczącego i członków, o których mowa w art. 43 ust. 1 lit. b). Rada stanowi większością kwalifikowaną.”;

„Przewodniczący, wiceprzewodniczący i członkowie, o których mowa w art. 43 ust. 1 lit. b), sprawują swój urząd do czasu mianowania ich następców i podjęcia przez nich obowiązków zgodnie z decyzją Rady, o której mowa w ust. 6 niniejszego artykułu.”;

„Artykuł 61

Ustanowienie budżetu

1.Do dnia 31 marca każdego roku przewodniczący sporządza wstępny projekt budżetu Jednolitej Rady, w tym również preliminarz dochodów i wydatków Jednolitej Rady na kolejny rok, wraz z planem zatrudnienia na kolejny rok, i przedkłada go Jednolitej Radzie na sesji plenarnej.

Jednolita Rada na sesji plenarnej w razie potrzeby dostosowuje wstępny projekt budżetu Jednolitej Rady wraz z planem zatrudnienia.

2.Na podstawie wstępnego projektu budżetu przyjętego przez Jednolitą Radę na sesji plenarnej przewodniczący sporządza projekt budżetu Jednolitej Rady i przedkłada go Jednolitej Radzie na sesji plenarnej do przyjęcia.

Do dnia 30 listopada każdego roku Jednolita Rada na sesji plenarnej w razie potrzeby dostosowuje projekt budżetu przedłożony przez przewodniczącego i przyjmuje ostateczny budżet Jednolitej Rady wraz z planem zatrudnienia.”;

„3. Odpowiedzialność za przyjmowanie standardów kontroli wewnętrznej i wprowadzenie systemów i procedur kontroli wewnętrznej odpowiednich dla wykonywania zadań audytora wewnętrznego spoczywa na Jednolitej Radzie, która zajmuje się tym na swojej sesji plenarnej.”;

„4. Jeżeli po upływie okresu początkowego, o którym mowa w ust. 1, poziom dostępnych środków finansowych spadnie poniżej poziomu docelowego określonego w tym ustępie, regularne składki obliczane zgodnie z art. 70 pobiera się aż do chwili osiągnięcia poziomu docelowego. Jednolita Rada może odroczyć pobór regularnych składek na podstawie art. 70 na okres do trzech lat w celu zapewniania, aby kwota do pobrania osiągnęła wysokość proporcjonalną do kosztów związanych z procesem poboru, pod warunkiem że takie odroczenie nie będzie miało istotnego wpływu na zdolność Jednolitej Rady do korzystania z funduszu na podstawie ust. 3. Po osiągnięciu poziomu docelowego po raz pierwszy oraz gdy wysokość dostępnych środków finansowych spadła następnie do poziomu niższego niż dwie trzecie poziomu docelowego, wysokość tych składek ustala się na poziomie pozwalającym na osiągnięcie poziomu docelowego w ciągu czterech lat.”;

„3. Dostępne środki finansowe uwzględniane na potrzeby osiągnięcia poziomu docelowego określonego w art. 69 mogą obejmować nieodwołalne zobowiązania płatnicze, które są w pełni zabezpieczone zabezpieczeniem złożonym z aktywów o niskim ryzyku, nieobciążonych żadnymi prawami osób trzecich, do swobodnej dyspozycji i przeznaczone do wyłącznego wykorzystania przez Jednolitą Radę do celów określonych w art. 76 ust. 1. Udział nieodwołalnych zobowiązań do płatności nie może przekraczać 30 % łącznej kwoty składek pobieranych zgodnie z niniejszym artykułem. W ramach tego pułapu Jednolita Rada określa co roku udział nieodwołalnych zobowiązań płatniczych w łącznej kwocie składek, które należy pobrać zgodnie z niniejszym artykułem.”;

„3a. Jednolita Rada wzywa do wykonania nieodwołalnych zobowiązań płatniczych podjętych na podstawie ust. 3 niniejszego artykułu, gdy konieczne jest wykorzystanie funduszu na podstawie art. 76.

W przypadku gdy instytucja lub podmiot przestają wchodzić w zakres art. 2 i nie podlegają już obowiązkowi opłacania składek zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu, Jednolita Rada wzywa do wykonania nieodwołalnych zobowiązań płatniczych podjętych na podstawie ust. 3, które są nadal wymagalne. Jeżeli składka powiązana z nieodwołalnym zobowiązaniem płatniczym zostanie należycie opłacona po pierwszym wezwaniu, Jednolita Rada anuluje zobowiązanie i zwraca zabezpieczenie. Jeżeli składka nie zostanie należycie opłacona po pierwszym wezwaniu, Jednolita Rada przejmuje zabezpieczenie i anuluje zobowiązanie.”;

„Całkowita roczna kwota nadzwyczajnych składek ex post nie może przekroczyć trzykrotności 12,5 % poziomu docelowego.”;

„Jednolita Rada informuje Komisję i EBC, gdy tylko uzna, że konieczne może być uruchomienie umów finansowych zawartych na rzecz funduszu na podstawie niniejszego artykułu, oraz przekazuje Komisji i EBC wszelkie informacje niezbędne do wykonywania przez nie zadań w odniesieniu do takich umów finansowych.”;

„3. W przypadku gdy Jednolita Rada stwierdza, że wykorzystanie funduszu do celów, o których mowa w ust. 1, prawdopodobnie spowoduje przeniesienie części strat podmiotu, o którym mowa w art. 2, do funduszu, zastosowanie mają zasady regulujące wykorzystanie funduszu określone w art. 27.”;

„5. Jeżeli instrumenty restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, o których mowa w art. 22 ust. 2 lit. a) lub b), są wykorzystywane do przeniesienia jedynie części aktywów, praw lub zobowiązań instytucji objętej restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją, Jednolitej Radzie przysługuje roszczenie wobec pozostałej części podmiotu z tytułu wszelkich kosztów i strat poniesionych przez fundusz w wyniku wniesienia jakichkolwiek składek na rzecz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zgodnie z art. 1 i 2 niniejszego artykułu w związku ze stratami, które w przeciwnym razie ponieśliby wierzyciele.

6.Roszczenia Jednolitej Rady, o których mowa w ust. 5 niniejszego artykułu i art. 22 ust. 6, mają w każdym uczestniczącym państwie członkowskim taki sam stopień uprzywilejowania jak roszczenia krajowych mechanizmów finansowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w prawie krajowym danego państwa członkowskiego regulującym standardowe postępowanie upadłościowe na podstawie art. 108 ust. 9 dyrektywy 2014/59/UE.”;

„1. Uczestniczące państwa członkowskie zapewniają, aby w sytuacji, gdy Jednolita Rada podejmuje działanie w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowej, oraz pod warunkiem że działanie to zapewnia deponentom gwarantowanych depozytów, osobom fizycznym, mikroprzedsiębiorstwom oraz małym i średnim przedsiębiorstwom posiadającym kwalifikujące się depozyty ciągły dostęp do ich depozytów w celu zapobieżenia poniesieniu przez takich deponentów strat, system gwarancji depozytów, którego członkiem jest dana instytucja kredytowa, wnosił wkład do celów i na warunkach określonych w art. 109 dyrektywy 2014/59/UE.

2.W ścisłej współpracy z systemem gwarancji depozytów Jednolita Rada określa kwotę wkładu systemu gwarancji depozytów zgodnie z ust. 1 po konsultacji z systemem gwarancji depozytów, a w stosownych przypadkach z wyznaczonym organem w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 18 dyrektywy 2014/49/UE, w sprawie szacowanego kosztu spłaty deponentów na podstawie art. 11e dyrektywy 2014/49/UE oraz zgodnie z warunkami, o których mowa w art. 20 niniejszego rozporządzenia.

3.Jednolita Rada powiadamia o swojej decyzji, o której mowa w akapicie pierwszym, wyznaczony organ w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 18 dyrektywy 2014/49/UE oraz system gwarancji depozytów, którego członkiem jest dana instytucja. System gwarancji depozytów niezwłocznie wykonuje tę decyzję.”;

„Artykuł 79a

Sprawozdawczość na temat płynności w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji

Do 31 grudnia 2024 r. Komisja przedłoży Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie na temat „płynności w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.

W sprawozdaniu analizuje się, czy tymczasowy niedobór płynności po dokapitalizowaniu instytucji objętej restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją jest spowodowany m.in. brakiem instrumentu w zestawie narzędzi restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, oraz analizuje się najskuteczniejsze sposoby zaradzenia tymczasowym niedoborom płynności z uwzględnieniem praktyk stosowanych w innych jurysdykcjach. W sprawozdaniu tym należy przedstawić konkretne warianty strategiczne.

Artykuł 79b

Do 31 grudnia 2026 r., w kontekście wznowienia dyskusji na temat unii bankowej, Komisja przedłoży Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie na temat skuteczności i zakresu mechanizmu wewnętrznego przenoszenia strat w ramach grup restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, wynikającego z reformy ram zarządzania kryzysowego.

W szczególności w sprawozdaniu tym uwzględnia się zakres restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, poziom zgodności z wewnętrznymi celami MREL oraz warunki dostępu do sieci bezpieczeństwa finansowanych przez podmioty rynkowe, zwłaszcza przez fundusz.

„7. Niniejszy artykuł nie stanowi przeszkody dla Jednolitej Rady w ujawnianiu sporządzonych przez nią analiz lub ocen, w tym w przypadku gdy opierają się one na informacjach przekazanych przez podmioty, o których mowa w art. 2, lub inne organy, o których mowa w ust. 6 niniejszego artykułu, jeżeli w ocenie Jednolitej Rady takie ujawnienie nie naruszyłoby ochrony interesu publicznego w odniesieniu do polityki finansowej, monetarnej lub gospodarczej oraz jeżeli ujawnienie leży w interesie publicznym, który jest nadrzędny wobec wszelkich innych interesów, o których mowa w ust. 5 niniejszego artykułu. Uznaje się, że Jednolita Rada dokonała takiego ujawnienia w ramach wykonywania jej funkcji na podstawie niniejszego rozporządzenia do celów ust. 1 niniejszego artykułu.”;

„aa) zależności między istniejącymi ramami a ustanowieniem europejskiego systemu gwarantowania depozytów.”;