“1. Deze richtlijn bevat regels en procedures betreffende de oprichting en de werking van depositogarantiestelsels, de dekking en terugbetaling van deposito’s, en het gebruik van middelen van depositogarantiestelsels voor maatregelen die erop gericht zijn de toegang van deposanten tot hun deposito’s te waarborgen.”;

“d) kredietinstellingen en bijkantoren van kredietinstellingen die hun hoofdkantoor buiten de Unie hebben, die deelnemen aan de stelsels als bedoeld in de punten a), b) of c) van dit lid.”;

“3) “deposito”: een creditsaldo dat wordt gevormd door op een rekening staande gelden of dat tijdelijk uit normale banktransacties voortvloeit die kredietinstellingen in het kader van hun bedrijfsactiviteiten uitvoeren, en dat de kredietinstelling onder de toepasselijke wettelijke en contractuele voorwaarden dient terug te betalen, met inbegrip van een termijndeposito en een spaardeposito, maar met uitsluiting van een creditsaldo indien:”;

“13) “betalingsverplichting”: een onherroepelijke, volledig door zekerheden gedekte verplichting van een kredietinstelling om een depositogarantiestelsel een geldbedrag te betalen op verzoek van dat depositogarantiestelsel, en waarbij de zekerheden:”;

“19) “afwikkelingsautoriteit”: een afwikkelingsautoriteit zoals gedefinieerd in artikel 2, punt 18, van Richtlijn 2014/59/EU;20)“deposito’s van cliëntengelden”: gelden die rekeninghouders die financiële instellingen zijn zoals gedefinieerd in artikel 4, lid 1, punt 26), van Verordening (EU) nr. 575/2013 in het kader van hun bedrijfsactiviteiten bij een kredietinstelling deponeren voor rekening van hun cliënten;21)“staatssteunregels van de Unie”: het kader dat is vastgesteld bij de artikelen 107, 108 en 109, VWEU, en de verordeningen en alle handelingen van de Unie, met inbegrip van richtsnoeren, mededelingen en bekendmakingen die uit hoofde van artikel 108, lid 4, of artikel 109, VWEU, zijn uitgevaardigd of vastgesteld;22)“witwassen van geld”: het witwassen van geld zoals gedefinieerd in artikel 2, punt 1, van [gelieve de referentie in te voegen – voorstel voor een antiwitwasverordening – COM(2021) 420 final]*;23)“terrorismefinanciering”: financiering van terrorisme zoals gedefinieerd in artikel 2, punt 2, van [gelieve de referentie in te voegen – voorstel voor een antiwitwasverordening – COM(2021) 420 final]. **”;

“3. Aandelen van “building societies” in Ierland worden als deposito’s behandeld, tenzij het gaat om aandelen met een vermogenskarakter, als bedoeld in artikel 5, lid 1, punt b).”;

____________________________________________

* [Gelieve de volledige referentie in te voegen – voorstel voor een antiwitwasverordening – COM(2021) 420 final].

** [Gelieve de volledige referentie in te voegen – voorstel voor een antiwitwasverordening – COM(2021) 420 final].

“2. Bij overeenkomst vastgestelde stelsels als bedoeld in artikel 1, lid 2, punt b), van deze richtlijn kunnen officieel als depositogarantiestelsels worden erkend als zij aan deze richtlijn voldoen.

Institutionele protectiestelsels kunnen officieel als depositogarantiestelsels worden erkend indien zij aan de criteria van artikel 113, lid 7, van Verordening (EU) nr. 575/2013, alsook aan deze richtlijn voldoen.

De lidstaten zorgen ervoor dat uiterlijk ... [36 maanden na de datum van inwerkingtreding van deze wijzigingsrichtlijn], een institutioneel protectiestelsel dat overeenkomstig dit lid als depositogarantiestelsel is erkend, zijn beschikbare financiële middelen waarvoor overeenkomstig artikel 10, lid 2, van deze richtlijn een streefniveau geldt, scheidt van de aanvullende financiële middelen voor de vervulling van andere taken dan die welke krachtens deze richtlijn worden geregeld.”;

“4. De lidstaten zorgen ervoor dat indien een kredietinstelling niet voldoet aan de verplichtingen van deelneming aan een depositogarantiestelsel, dat depositogarantiestelsel de aangewezen autoriteit en de bevoegde autoriteit van die kredietinstelling daarvan onmiddellijk op de hoogte stelt.

De lidstaten zorgen ervoor dat de bevoegde autoriteit, in samenwerking met de aangewezen autoriteit, onverwijld alle passende maatregelen neemt, waaronder, indien nodig, het opleggen van sancties, om ervoor te zorgen dat de betrokken kredietinstelling haar verplichtingen als lid van een depositogarantiestelsel nakomt. ▌

De lidstaten stellen regels vast voor de sancties die van toepassing zijn in geval van niet-nakoming door kredietinstellingen van hun verplichtingen als lid van een depositogarantiestelsel. De sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn.”;

“4 bis. De lidstaten zorgen ervoor dat indien een kredietinstelling de in artikel 10 en artikel 11, lid 4, verzuimt de bedoelde bijdragen binnen de door het depositogarantiestelsel gestelde termijn te betalen, dat depositogarantiestelsel gedurende de periode van verzuim de wettelijke rente in rekening brengt over het verschuldigde bedrag.”;

“5. De lidstaten zorgen ervoor dat het depositogarantiestelsel de aangewezen autoriteit daarvan in kennis stelt wanneer ondanks de in de leden 4 en 4 bis bedoelde maatregelen de kredietinstelling aan haar verplichtingen blijft verzaken. De lidstaten zorgen ervoor dat de aangewezen autoriteit beoordeelt of de instelling nog steeds voldoet aan de voorwaarden om deel te nemen aan het depositogarantiestelsel en de bevoegde autoriteit in kennis stelt van de uitkomst van die beoordeling.

6.De lidstaten zorgen ervoor dat indien de bevoegde autoriteit besluit de vergunning in te trekken overeenkomstig artikel 18 van Richtlijn 2013/36/EU, de kredietinstelling niet langer deelneemt aan het depositogarantiestelsel. De lidstaten zorgen ervoor dat deposito’s die zijn aangehouden op de datum waarop een kredietinstelling niet langer deelneemt aan het depositogarantiestelsel, maximaal zes maanden onder dat depositogarantiestelsel blijven vallen.”;

“De aangewezen autoriteiten beschikken over de nodige handhavingsbevoegdheden, inclusief de bevoegdheid om sancties of andere administratieve maatregelen op te leggen, om inbreuken op deze richtlijn te verhelpen.”;

“13. ▌De EBA ontwikkelt ontwerpen van technische reguleringsnormen over het toepassingsgebied, de inhoud en de procedures van de in lid 10 bedoelde stresstests.

De EBA dient die ontwerpen van technische reguleringsnormen uiterlijk op ... [24 maanden na de datum van inwerkingtreding van deze wijzigingsrichtlijn] bij de Commissie in.

Aan de Commissie wordt de bevoegdheid toegekend om deze richtlijn aan te vullen door de in de eerste alinea van dit lid bedoelde technische reguleringsnormen vast te stellen overeenkomstig de artikelen 10 tot en met 14 van Verordening (EU) nr. 1093/2010.”;

“1. Van terugbetaling door een depositogarantiestelsel zijn uitgesloten:”;

“c) deposito’s uit hoofde van transacties in verband waarmee een strafrechtelijke veroordeling is uitgesproken wegens het witwassen van geld;”;

“f) deposito’s waarvan de houder zich nooit heeft gelegitimeerd krachtens artikel 16 van Verordening (EU) ... [gelieve de korte referentie in te voegen – voorstel voor een antiwitwasverordening – COM(2021) 420 final], indien deze deposito’s niet meer beschikbaar zijn, behalve indien een houder om uitbetaling verzoekt en aantoont dat het gebrek aan identificatie niet te wijten is aan zijn of haar handelen;”;

“k bis) deposito’s van personen of juridische entiteiten die onderworpen zijn aan door de Unie vastgestelde gerichte financiële sancties.”;

“2. In afwijking van lid 1, punt i), kunnen de lidstaten besluiten dat deposito’s die worden aangehouden door persoonlijke pensioenregelingen of bedrijfspensioenregelingen van kleine of middelgrote ondernemingen in aanmerking komen tot het in artikel 6, lid 1, bepaalde dekkingsniveau.”;

“In aanvulling op lid 1 zorgen de lidstaten ervoor dat de volgende deposito’s een bescherming van minimaal 500 000 EUR en maximaal 2 500 000 EUR genieten gedurende een periode van zes maanden na creditering van het bedrag of vanaf het tijdstip waarop die deposito’s wettelijk kunnen worden overgedragen”;

“a) deposito’s die het resultaat zijn van onroerendgoedtransacties met betrekking tot particuliere woningen en deposito’s bestemd voor dergelijke transacties, mits die transacties in een periode van vier maanden worden afgesloten door een natuurlijke persoon en mits die natuurlijke persoon documenten kan overleggen die een dergelijke transactie staven;”;

“Uiterlijk ... [36 maanden na de datum van inwerkingtreding van deze wijzigingsrichtlijn] herziet de Commissie de in de eerste alinea bedoelde en door de lidstaten omgezette beschermde bedragen, teneinde te bepalen of het in die alinea bedoelde maximumbedrag moet worden verlaagd, rekening houdende met de vraag of de beschermde bedragen evenredig zijn en voor een gelijk speelveld in de hele Unie zorgen. De Commissie dient bij het Europees Parlement en de Raad een verslag in, dat in voorkomend geval vergezeld gaat van een wetgevingsvoorstel.”;

“2 bis. De lidstaten zorgen ervoor dat het in lid 2 vastgestelde dekkingsniveau een aanvulling vormt op het in lid 1 vastgestelde dekkingsniveau.”;

“6. De lidstaten zien erop toe dat kredietinstellingen ten minste eenmaal per jaar aan hun depositogarantiestelsels verslag uitbrengen over het totaalbedrag van de in aanmerking komende deposito’s. De lidstaten zorgen ervoor dat depositogarantiestelsels kredietinstellingen te allen tijde mogen verzoeken hun het totale bedrag van de in aanmerking komende deposito’s van elke deposant mee te delen.”;

“7. De lidstaten zorgen ervoor dat het depositogarantiestelsel de rente vergoedt op deposito’s die is aangegroeid maar nog niet gecrediteerd of gedebiteerd op de datum van de in artikel 2, lid 1, punt 8, onder a), bedoelde vaststelling van een relevante administratieve autoriteit, of van de in artikel 2, lid 1, punt 8, onder b), bedoelde uitspraak door een rechterlijke instantie. Het in artikel 6, lid 1, vastgestelde dekkingsniveau of, in de in artikel 6, lid 2, bedoelde omstandigheden, het in dat lid vastgestelde dekkingsniveau, mag niet worden overschreden.

Wanneer de rentevoeten op bepaalde deposito’s de geldende marktrentevoeten significant overschrijden, zoals vastgesteld op basis van transparante en voor iedereen toegankelijke gegevens, mag het depositogarantiestelsel de rente die terugbetaald wordt, aanpassen tot het niveau van de geldende marktrentevoet op het moment van de vaststelling door de relevante administratieve autoriteit of van de uitspraak door de rechterlijke instantie. Deze aanpassing geschiedt om morele risico’s te voorkomen. De criteria en de methode die voor de bepaling van een “significante overschrijding” en voor de aanpassing worden gebruikt, worden op transparante wijze vastgesteld, met inachtneming van de richtsnoeren van de EBA, en moeten worden goedgekeurd door de bevoegde autoriteit.”;

“Artikel 7 bis

Bewijslast naleving voorwaarden en recht op deposito’s

De lidstaten zorgen ervoor dat in de gevallen als bedoeld in artikel 6, lid 2, en artikel 7, lid 3, een deposant of, in voorkomend geval, een rekeninghouder, aantoont dat de betrokken deposito’s voldoen aan de voorwaarden van artikel 6, lid 2, of dat hij recht heeft op de deposito’s in de in artikel 7, lid 3, bedoelde omstandigheden.”;

“1. Depositogarantiestelsels zorgen ervoor dat het terug te betalen bedrag zo snel mogelijk beschikbaar is, en in elk geval binnen zeven werkdagen, te rekenen vanaf de datum van de in artikel 2, lid 1, punt 8), a), bedoelde vaststelling door een relevante administratieve autoriteiten of van de in artikel 2, lid 1, punt 8), b), bedoelde uitspraak door een rechterlijke instantie.”;

“3. In afwijking van lid 1 staan de lidstaten depositogarantiestelsels toe een langere ▌termijn toe te passen voor de terugbetaling van de in artikel 6, lid 2, artikel 7, lid 3, en artikel 8 ter bedoelde deposito’s, die niet meer dan twintig werkdagen bedraagt, te rekenen vanaf de datum waarop deze depositogarantiestelsels de volledige documentatie hebben ontvangen die zij een deposant of, in voorkomend geval, een rekeninghouder hebben verzocht te verstrekken, om de vorderingen te onderzoeken en na te gaan of aan de voorwaarden voor terugbetaling is voldaan. Voor de in artikel 6, lid 2, en artikel 7, lid 3, bedoelde deposito’s zorgen de depositogarantiestelsels die het terugbetaalbare bedrag niet binnen zeven werkdagen beschikbaar kunnen stellen, ervoor dat de deposanten binnen vijf werkdagen na een verzoek hiertoe toegang krijgen tot een passend bedrag van hun gedekte deposito’s om in de kosten van levensonderhoud te kunnen voorzien.”;

“c) er in afwijking van lid 9 in de afgelopen 24 maanden geen transactie heeft plaatsgevonden met betrekking tot het deposito (de rekening slaapt), tenzij een deposant ook deposito’s op een andere rekening heeft die niet slapend is;”;

“9. De lidstaten zorgen ervoor dat wanneer er gedurende de laatste 24 maanden geen transactie heeft plaatsgevonden met betrekking tot het deposito, depositogarantiestelsels een drempel kunnen vaststellen voor de administratieve kosten die deze depositogarantiestelsels zouden moeten maken om een dergelijke terugbetaling uit te voeren. Depositogarantiestelsels zijn niet verplicht actief stappen te ondernemen om deposanten onder die drempel terug te betalen. De lidstaten zorgen ervoor dat depositogarantiestelsels deposanten onder die drempel terugbetalen wanneer die deposanten daarom verzoeken.”;

“Artikel 8 bis

Terugbetaling van deposito’s van meer dan 10 000 EUR

De lidstaten zorgen ervoor dat wanneer de terugbetaalbare bedragen meer dan 10 000 EUR bedragen, depositogarantiestelsels de deposanten terugbetalen via overmakingen, zoals gedefinieerd in artikel 2, punt 20, van Richtlijn 2014/92/EU van het Europees Parlement en de Raad*.

“Artikel 8 ter

Dekking van deposito’s van cliëntengelden

1.De lidstaten zorgen ervoor dat deposito’s van cliëntengelden onder de depositogarantiestelsels vallen wanneer alle volgende punten van toepassing zijn:a)dergelijke deposito’s worden geplaatst namens en uitsluitend voor rekening van cliënten die in aanmerking komen voor bescherming overeenkomstig artikel 5, lid 1;b)dergelijke deposito’s worden geplaatst om gelden van cliënten te scheiden in overeenstemming met de beschermingsvereisten zoals vastgelegd in het Unierecht tot regeling van de activiteiten van de entiteiten als bedoeld in artikel 5, lid 1, punt d);c)de cliënten legitimeren zich als bedoeld in punt a) of zijn identificeerbaar, onder de uiteindelijke verantwoordelijkheid van de entiteit die namens cliënten de rekening houdt, vóór de datum van een vaststelling van een relevante administratieve autoriteit als bedoeld in artikel 2, lid 1, punt 8, onder a), of een uitspraak van een rechterlijke instantie als bedoeld in artikel 2, lid 1, punt 8, onder b).

2.De lidstaten zorgen ervoor dat het in artikel 6, lid 1, bedoelde dekkingsniveau van toepassing is op elk van de cliënten die voldoen aan de voorwaarden van lid 1, punt c), van dit artikel. In afwijking van artikel 7, lid 1, houdt het depositogarantiestelsel bij het bepalen van het terugbetaalbare bedrag voor een individuele cliënt geen rekening met de totale gelden die door die cliënt bij dezelfde kredietinstelling in deposito zijn geplaatst.

3.De lidstaten zorgen ervoor dat terugbetalingen van gedekte deposito’s door depositogarantiestelsels ▌rechtstreeks aan de cliënt gebeuren.

4.De EBA ontwikkelt ontwerpen van technische reguleringsnormen tot nadere bepaling van:a)de technische details met betrekking tot de identificatie van cliënten met het oog op de terugbetaling overeenkomstig artikel 8;

▌c)de regels om meerdere vorderingen om uitbetaling aan dezelfde begunstigde te voorkomen.

Bij de ontwikkeling van die ontwerpen van technische reguleringsnormen houdt de EBA rekening met alle volgende elementen:a)de specifieke kenmerken van het bedrijfsmodel van de verschillende soorten financiële instellingen als bedoeld in artikel 5, lid 1, punt d);b)de specifieke vereisten van het toepasselijke Unierecht tot regeling van de activiteiten van de financiële instellingen als bedoeld in artikel 5, lid 1, punt d), voor de behandeling van gelden van cliënten.

De EBA dient die ontwerpen van technische reguleringsnormen uiterlijk op ... [PB: gelieve de datum in te voegen = 12 maanden na de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn] bij de Commissie in.

Aan de Commissie wordt de bevoegdheid toegekend om deze richtlijn aan te vullen door de in de eerste alinea van dit lid bedoelde technische reguleringsnormen vast te stellen overeenkomstig de artikelen 10 tot en met 14 van Verordening (EU) nr. 1093/2010.

Artikel 8 quater

Opschorting van terugbetaling in geval van bezorgdheid over het witwassen van geld of terrorismefinanciering

1.De lidstaten zorgen ervoor dat de aangewezen autoriteit het depositogarantiestelsel binnen 24 uur na ontvangst van de informatie als bedoeld in artikel 48, lid 4, van [gelieve de referentie in te voegen – voorstel voor een antiwitwasrichtlijn tot intrekking van Richtlijn (EU) 2015/849 – COM(2021) 423 final] in kennis stelt van de resultaten van de cliëntenonderzoeksmaatregelen als bedoeld in artikel 15, lid 4, van Verordening (EU) ... [gelieve de korte referentie in te voegen – voorstel voor een antiwitwasverordening – COM(2021) 420 final]. De lidstaten zorgen ervoor dat de informatie die wordt uitgewisseld tussen de aangewezen autoriteit en het depositogarantiestelsel beperkt blijft tot de informatie die strikt noodzakelijk is voor de uitoefening van de taken en verantwoordelijkheden van de depositogarantiestelsels uit hoofde van deze richtlijn en dat deze uitwisseling van informatie voldoet aan de vereisten van Richtlijn 96/9/EG van het Europees Parlement en de Raad**.

2.De lidstaten zorgen ervoor dat depositogarantiestelsels de in artikel 8, lid 1, bedoelde terugbetaling opschorten wanneer een deposant of een persoon die recht heeft op bedragen die op zijn of haar rekening worden aangehouden, is beschuldigd van een strafbaar feit dat voortvloeit uit of verband houdt met het witwassen van geld of terrorismefinanciering, in afwachting van de uitspraak van de rechtbank.

3.De lidstaten zorgen ervoor dat depositogarantiestelsels de in artikel 8, lid 1, bedoelde terugbetaling opschorten voor dezelfde periode als bepaald in artikel 20 van [gelieve de korte referentie in te voegen – voorstel voor een antiwitwasrichtlijn tot intrekking van Richtlijn (EU) 2015/849 – COM(2021) 423 final] wanneer zij er door de financiële-inlichtingeneenheid als bedoeld in artikel 32 van Richtlijn (EU) ... [gelieve de referentie in te voegen – voorstel voor een antiwitwasrichtlijn tot intrekking van richtlijn ((EU) 2015/849 – COM(2021) 423 final] van in kennis worden gesteld dat die eenheid heeft besloten een transactie op te schorten of toestemming weigeren om een dergelijke transactie uit te voeren, of om een bank- of betaalrekening te schorsen overeenkomstig artikel 20, lid 1 of lid 2, van Richtlijn (EU) ... [gelieve de referentie in te voegen – voorstel voor een antiwitwasrichtlijn tot intrekking van Richtlijn (EU) 2015/849 – COM(2021) 423 final].

4.De lidstaten zorgen ervoor dat depositogarantiestelsels niet aansprakelijk worden gesteld voor maatregelen die worden genomen in overeenstemming met de instructies van de financiële-inlichtingeneenheid. Depositogarantiestelsels gebruiken alle informatie die zij van de financiële-inlichtingeneenheid ontvangen uitsluitend voor de doeleinden van deze richtlijn.

__________________

* Richtlijn 2014/92/EU van het Europees Parlement en de Raad van 23 juli 2014 betreffende de vergelijkbaarheid van de in verband met betaalrekeningen aangerekende vergoedingen, het overstappen naar een andere betaalrekening en de toegang tot betaalrekeningen met basisfuncties (PB L 257 van 28.8.2014, blz. 214).

** Richtlijn 96/9/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 1996 betreffende de rechtsbescherming van databanken (PB L 77 van 27.3.1996, blz. 20).”;

“2. Onverminderd rechten waarover zij krachtens de nationale wetgeving beschikken, hebben depositogarantiestelsels die in een nationaal kader uitkeringen uit hoofde van de garantie doen, het recht om in een procedure tot liquidatie of sanering gesubrogeerd te worden in de rechten van de deposanten, voor een bedrag gelijk aan het bedrag van de uitkering van depositogarantiestelsels aan de deposanten. Depositogarantiestelsels die een bijdrage leveren in het kader van de afwikkelingsinstrumenten als bedoeld in artikel 37, lid 3, punt a) of b), van Richtlijn 2014/59/EU, of in het kader van maatregelen die zijn genomen overeenkomstig artikel 11, lid 5, van deze richtlijn, hebben een vordering tegen de rest van de kredietinstelling voor elk verlies dat is geleden als gevolg van bijdragen aan de afwikkeling overeenkomstig artikel 109 van Richtlijn 2014/59/EU of aan de overdracht op grond van artikel 11, lid 5, van deze richtlijn voor een bedrag dat gelijk is aan hun bijdrage op voorwaarde dat de rest van de kredietinstelling wordt geliquideerd. ▌Die vordering moet in de rangorde dezelfde plaats bekleden als gedekte deposito’s uit hoofde van nationale wetgeving inzake normale insolventieprocedures.

3.De lidstaten zorgen ervoor dat deposanten wier deposito’s niet binnen de in artikel 8, leden 1 en 3, vastgestelde termijnen door het depositogarantiestelsel zijn terugbetaald of erkend, binnen een periode van vijf jaar aanspraak kunnen maken op terugbetaling van hun deposito’s.”;

“Voor de berekening van het in de eerste alinea bedoelde streefbedrag ligt de referentieperiode tussen 31 december vóór de datum waarop het streefbedrag moet worden bereikt en die datum.

Om te bepalen of het depositogarantiestelsel het streefbedrag heeft bereikt, houden de lidstaten uitsluitend rekening met beschikbare financiële middelen die rechtstreeks door de deelnemers aan het depositogarantiestelsel zijn bijgedragen of teruggevorderd van de deelnemers, na aftrek van administratieve vergoedingen en kosten. Deze beschikbare financiële middelen omvatten inkomsten uit beleggingen afkomstig van gelden die door de deelnemers aan het depositogarantiestelsel zijn bijgedragen, maar zijn exclusief terugbetalingen waar door in aanmerking komende deposanten tijdens uitbetalingsprocedures geen aanspraak op wordt gemaakt, alle schuldverplichtingen van de depositogarantiestelsels, met inbegrip van leningen van andere depositogarantiestelsels en alternatieve financieringsregelingen als bedoeld in artikel 10, lid 9. Een uitstaande lening aan een ander depositogarantiestelsel krachtens artikel 12 wordt behandeld als activa van het depositogarantiestelsel dat de lening heeft verstrekt en mag meegeteld worden bij het streefbedrag van dat depositogarantiestelsel.”;

“Wanneer, nadat het in de eerste alinea bedoelde streefbedrag voor het eerst is bereikt en de beschikbare financiële middelen, na een uitbetaling van de middelen van het depositogarantiestelsel overeenkomstig artikel 8, lid 1, en artikel 11, leden 2, 3 en 5, zijn teruggebracht tot minder dan twee derde van het streefbedrag, stellen de depositogarantiestelsels de reguliere bijdrage vast op een niveau waarbij het streefbedrag binnen vier jaar kan worden bereikt.

Wanneer, nadat het in de eerste alinea bedoelde streefbedrag voor het eerst is bereikt en de beschikbare financiële middelen, na een uitbetaling van de middelen van het depositogarantiestelsel overeenkomstig artikel 8, lid 1, en artikel 11, leden 2, 3 en 5, zijn teruggebracht tot minder dan twee derde van het streefbedrag, stellen de depositogarantiestelsels de reguliere bijdrage vast op een niveau waarbij het streefbedrag binnen twee jaar kan worden bereikt.”;

“De lidstaten kunnen de initiële in de eerste alinea bedoelde termijn met maximaal vier jaar verlengen ingeval het depositogarantiestelsel gecumuleerde uitbetalingen ten bedrage van meer dan 0,8 % van de gedekte deposito’s heeft verricht om deposanten terug te betalen.”;

“3. De beschikbare financiële middelen die door het depositogarantiestelsel in aanmerking worden genomen om het in lid 2 bedoelde streefbedrag te bereiken, kunnen betalingsverplichtingen omvatten waaraan op verzoek van het depositogarantiestelsel binnen 48 uur moet worden voldaan. Het totale aandeel van deze betalingsverplichtingen mag niet groter zijn dan 30 % van het totaalbedrag van de beschikbare financiële middelen die overeenkomstig lid 2 worden bijeengebracht.

De EBA vaardigt richtsnoeren uit inzake betalingsverplichtingen waarin criteria worden vastgelegd voor de ontvankelijkheid van die verplichtingen.”;

“7. De lidstaten zorgen ervoor dat depositogarantiestelsels, aangewezen autoriteiten of bevoegde autoriteiten de beleggingsstrategie bepalen voor de beschikbare financiële middelen van depositogarantiestelsels en dat die beleggingsstrategie in overeenstemming is met het beginsel van diversificatie en beleggingen in liquide activa met een laag risico.

De lidstaten zorgen ervoor dat de in de eerste alinea van dit lid vermelde beleggingsstrategie in overeenstemming is met de beginselen zoals bedoeld in de artikelen 4, 8 en 10 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/451* van de Commissie.

_______________

* Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/451 van de Commissie van 16 december 2015 tot vaststelling van algemene beginselen en criteria voor de beleggingsstrategie en regels voor het beheer van het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds (PB L 79 van 30.3.2016, blz. 2).”;

“7 bis. De lidstaten zorgen ervoor dat depositogarantiestelsels hun beschikbare financiële middelen geheel of gedeeltelijk bij hun nationale centrale bank of nationale schatkist kunnen onderbrengen, mits dit voor de depositogarantiestelsels een kostenefficiënt besluit is en deze beschikbare financiële middelen op een gescheiden rekening worden aangehouden en deze gemakkelijk beschikbaar zijn voor gebruik door het depositogarantiestelsel overeenkomstig de artikelen 11 en 12.”;

“9. De lidstaten zien erop toe dat depositogarantiestelsels over een adequaat alternatief financieringsplan beschikken op basis waarvan zij kortetermijnfinanciering kunnen verkrijgen waarmee vorderingen jegens die depositogarantiestelsels kunnen worden gehonoreerd. De lidstaten zorgen ervoor dat de alternatieve financieringsregelingen van depositogarantiestelsels niet met overheidsmiddelen worden gefinancierd.”;

“11. De lidstaten zorgen ervoor dat depositogarantiestelsels in het kader van de in artikel 11, leden 1, 2, 3 en 5, bedoelde maatregelen gebruik kunnen maken van de middelen die afkomstig zijn van de alternatieve financieringsregelingen als bedoeld in artikel 10, lid 9▌, alvorens gebruik te maken van de beschikbare financiële middelen en voordat de buitengewone bijdragen als bedoeld in artikel 10, lid 8, worden geïnd. ▌

12.De EBA ontwikkelt ontwerpen van technische reguleringsnormen tot nadere bepaling van:a)de methode voor de berekening van beschikbare financiële middelen die in aanmerking worden genomen voor het in lid 2 bedoelde streefbedrag, met inbegrip van de afbakening van de beschikbare financiële middelen van depositogarantiestelsels en de categorieën beschikbare financiële middelen die voortvloeien uit ingebrachte middelen;b)de details van het proces om het in lid 2 bedoelde streefbedrag te bereiken nadat een depositogarantiestelsel de beschikbare financiële middelen heeft gebruikt overeenkomstig artikel 11.

De EBA dient die ontwerpen van technische reguleringsnormen uiterlijk ... [PB: gelieve de datum in te voegen = 24 maanden na de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn] bij de Commissie in.

Aan de Commissie wordt de bevoegdheid gedelegeerd om deze richtlijn aan te vullen door de in de eerste alinea bedoelde ontwerpen van technische reguleringsnormen vast te stellen overeenkomstig de artikelen 10 tot en met 14 van Verordening (EU) nr. 1093/2010.

13.Uiterlijk ... [PB: gelieve de datum in te vullen = 24 maanden na de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn] ontwikkelt de EBA richtsnoeren om depositogarantiestelsels te helpen bij de diversificatie van hun beschikbare financiële middelen en het beleggen in activa met een laag risico, die van toepassing zijn op de beschikbare financiële middelen van depositogarantiestelsels.”;

“Artikel 11

Gebruik van middelen

1.De lidstaten zorgen ervoor dat depositogarantiestelsels de in artikel 10 bedoelde beschikbare financiële middelen in de eerste plaats gebruiken om terugbetalingen aan deposanten overeenkomstig artikel 8 te waarborgen.▌

2.De lidstaten zorgen ervoor dat de depositogarantiestelsels de beschikbare financiële middelen gebruiken ter financiering van de afwikkeling van kredietinstellingen overeenkomstig artikel 109 van Richtlijn 2014/59/EU. De lidstaten zorgen ervoor dat de afwikkelingsautoriteiten bepalen welk bedrag een depositogarantiestelsel moet bijdragen aan de financiering van de afwikkeling van kredietinstellingen, nadat deze afwikkelingsautoriteiten het depositogarantiestelsel hebben geraadpleegd over de resultaten van de in artikel 11 sexies van deze richtlijn bedoelde laagstekostentoets. De lidstaten zien erop toe dat depositogarantiestelsels onverwijld reageren op dergelijke raadplegingen.

3.De lidstaten staan depositogarantiestelsels toe de beschikbare financiële middelen te gebruiken voor preventieve maatregelen als bedoeld in artikel 11 bis ten behoeve van een kredietinstelling wanneer al het volgende van toepassing is:a)er is niet vastgesteld dat de kredietinstelling faalt of waarschijnlijk zal falen, overeenkomstig artikel 32, lid 4, van Richtlijn 2014/59/EU▌;b)het depositogarantiestelsel heeft bevestigd dat de kosten van de maatregel niet hoger zijn dan de kosten van terugbetaling aan deposanten, zoals berekend overeenkomstig artikel 11 sexies;c)aan alle voorwaarden van de artikelen 11 bis en 11 ter is voldaan.

4.Indien de beschikbare financiële middelen worden gebruikt voor preventieve of alternatieve maatregelen als bedoeld in de leden 3 en 5 ▌, verstrekken de deelnemende kredietinstellingen het depositogarantiestelsel onverwijld de middelen die voor dergelijke maatregelen worden gebruikt, indien nodig in de vorm van buitengewone bijdragen, indien:a)het nodig is de deposanten terug te betalen of bij een afwikkeling te interveniëren en de beschikbare financiële middelen van het depositogarantiestelsel zijn teruggebracht tot minder dan twee derde van het streefbedrag;b)de beschikbare financiële middelen van het depositogarantiestelsel na de financiering van preventieve maatregelen zijn teruggebracht tot minder dan 40 % van het streefbedrag, tenzij het terugbetalingsschema van de instelling of instellingen waaraan preventieve maatregelen zijn toegekend, voorziet in terugbetaling door die instellingen binnen twaalf maanden, waardoor de beschikbare financiële middelen meer bedragen dan 40 % van het streefbedrag.

5.Indien een kredietinstelling overeenkomstig artikel 32 ter van Richtlijn 2014/59/EU wordt geliquideerd om de markt te verlaten of haar bankactiviteiten te beëindigen, staan de lidstaten depositogarantiestelsels toe de beschikbare financiële middelen te gebruiken voor alternatieve maatregelen om de toegang van deposanten tot hun deposito’s te waarborgen, waaronder de overdracht van activa en passiva en de overdracht van depositoportefeuilles, wanneer al het volgende van toepassing is:a)het depositogarantiestelsel bevestigt dat de kosten van de maatregel niet hoger zijn dan de kosten van terugbetaling aan deposanten zoals berekend overeenkomstig artikel 11 sexies van deze richtlijn;b)aan alle voorwaarden van artikel 11 quinquies van deze richtlijn is voldaan;c)indien de maatregel uit de overdracht van activa of passiva bestaat, omvat de overdracht passiva die een of meer van de volgende vormen aannemen:i)gedekte deposito’s;ii)in aanmerking komende deposito’s van natuurlijke personen en van micro-, kleine en middelgrote ondernemingen;iii)deposito’s afkomstig van natuurlijke personen en van kleine, middelgrote en micro-ondernemingen die in aanmerking komende deposito’s zouden zijn indien zij niet werden verricht in zich buiten de Unie bevindende bijkantoren van in de Unie gevestigde instellingen;iv)alle passiva die in de nationale rangorde van vorderingen in insolventieprocedures hoger gerangschikt zijn dan gedekte deposito’s.”;

“Artikel 11 bis

Preventieve maatregelen

1.▌De lidstaten zorgen ervoor dat de depositogarantiestelsels de beschikbare financiële middelen gebruiken voor de in artikel 11, lid 3, bedoelde preventieve maatregelen, mits aan alle volgende voorwaarden is voldaan:a)het verzoek van een kredietinstelling om financiering van dergelijke preventieve maatregelen gaat vergezeld van een nota van maatregelen als bedoeld in artikel 11 ter;b)de kredietinstelling heeft de bevoegde autoriteit geraadpleegd over de maatregelen die zijn voorzien in de in artikel 11 ter bedoelde nota;c)het toepassen van preventieve maatregelen door het depositogarantiestelsel is gekoppeld aan voorwaarden die aan de ondersteunde kredietinstelling worden opgelegd en die in elk geval een sterkere risicobewaking van de kredietinstelling, vergezeld van governanceregelingen die deze bewaking bevorderen, ▌uitgebreidere controlerechten van het depositogarantiestelsel en frequentere verslaglegging aan de bevoegde autoriteiten omvatten;d)het toepassen van preventieve maatregelen door het depositogarantiestelsel is afhankelijk van de effectieve toegang van de deposanten tot gedekte deposito’s;e)de deelnemende kredietinstellingen zijn in staat de buitengewone bijdragen overeenkomstig artikel 11, lid 4, te betalen;f)de kredietinstelling voldoet aan haar verplichtingen uit hoofde van deze richtlijn, heeft de afgelopen vijf jaar niet reeds buitengewone openbare financiële steun ontvangen overeenkomstig artikel 32 quater, lid 1, punt a), van Richtlijn 2014/59/EU en heeft volledig voldaan aan het terugbetalingsschema of heeft eerdere buitengewone openbare financiële steun of een preventieve maatregel terugbetaald;f bis)de preventieve maatregelen worden niet gebruikt ter compensatie van verliezen die de kredietinstelling of entiteit heeft geleden of in de nabije toekomst waarschijnlijk zal lijden, tenzij zonder deze maatregel een verstoring van de financiële stabiliteit zou optreden.

2.De lidstaten zorgen ervoor dat depositogarantiestelsels over monitoringsystemen en besluitvormingsprocedures beschikken die geschikt zijn voor de selectie en uitvoering van preventieve maatregelen en voor het monitoren van gerelateerde risico’s.

3.De lidstaten zorgen ervoor dat depositogarantiestelsels alleen preventieve maatregelen kunnen nemen als de aangewezen autoriteit heeft bevestigd dat aan alle voorwaarden van lid 1 is voldaan. De aangewezen autoriteit stelt de bevoegde autoriteit en de afwikkelingsautoriteit daarvan in kennis.

Indien de begunstigde instelling behoort tot een institutioneel protectiestelsel als bedoeld in artikel 1, lid 2, punt c), bepaalt dat institutioneel protectiestelsel op basis van de resultaten van de in artikel 11 sexies bedoelde laagstekostentoets het bedrag van de beschikbare financiële middelen voor preventieve maatregelen, dat aan de aangewezen autoriteit wordt meegedeeld.

4.De lidstaten zorgen ervoor dat het depositogarantiestelsel ▌zijn beschikbare financiële middelen uitsluitend gebruikt voor kapitaalondersteunende maatregelen, zoals herkapitalisaties, activawaardeverminderingsmaatregelen en activagaranties, indien aan de voorwaarden van artikel 11 ter is voldaan.

De lidstaten zorgen ervoor dat het depositogarantiestelsel zijn bezit van aandelen of andere kapitaalinstrumenten in de ondersteunde kredietinstelling overdraagt▌zodra de commerciële en financiële omstandigheden dit toelaten.

4 bis.De EBA ontwikkelt ontwerpen van technische reguleringsnormen tot vaststelling van:a)de in lid 1, punt c), bedoelde voorwaarden;b)de monitoringsystemen en besluitvormingsprocedures waarover depositogarantiestelsels overeenkomstig lid 2 moeten beschikken;c)de modaliteiten voor samenwerking tussen de afwikkelingsautoriteiten, aangewezen autoriteiten en bevoegde autoriteiten uit hoofde van leden 1 en 3 van dit artikel, rekening houdend met de vereisten van artikel 11 ter.

De EBA dient die ontwerpen van technische reguleringsnormen uiterlijk op ... [een jaar na de datum van inwerkingtreding van deze wijzigingsrichtlijn] bij de Commissie in.

Aan de Commissie wordt de bevoegdheid toegekend om deze richtlijn aan te vullen door de in de eerste alinea van dit lid bedoelde technische reguleringsnormen vast te stellen overeenkomstig de artikelen 10 tot en met 14 van Verordening (EU) nr. 1093/2010.

Artikel 11 ter

Vereisten voor de financiering van preventieve maatregelen

1.De lidstaten zorgen ervoor dat kredietinstellingen die overeenkomstig artikel 11, lid 3, een depositogarantiestelsel vragen om preventieve maatregelen te financieren, aan de bevoegde autoriteit ter raadpleging een nota voorleggen met maatregelen die deze kredietinstellingen toezeggen te nemen om ▌naleving van de toepasselijke toezichtsvereisten te waarborgen ▌overeenkomstig Richtlijn 2013/36/EU en Verordening (EU) nr. 575/2013.

2.De in lid 1 bedoelde nota bevat maatregelen om het risico van verslechtering van de financiële soliditeit te beperken en de kapitaal- en liquiditeitspositie van de kredietinstelling te versterken.

2 bis.Indien de financiële middelen van een depositogarantiestelsel worden aangewend voor preventieve maatregelen overeenkomstig artikel 11, lid 3, van deze richtlijn, verlangt de bevoegde autoriteit van de begunstigde kredietinstelling dat zij, voor zover van toepassing, het herstelplan als gedefinieerd in artikel 2, lid 1, punt 32, van Richtlijn 2014/59/EU of het groepsherstelplan als gedefinieerd in artikel 2, lid 1, punt 33, van die richtlijn actualiseert. De bevoegde autoriteit draagt de ondersteunde kredietinstelling op de in artikel 6, lid 6, derde alinea, van Richtlijn 2014/59/EU bedoelde maatregelen uit te voeren indien aan de voorwaarden van artikel 6, lid 6, van die richtlijn is voldaan.

3.De lidstaten zorgen ervoor dat in geval van een kapitaalsteunmaatregel op grond van lid 1, de beschikbare financiële middelen van een depositogarantiestelsel alleen het huidige kapitaaltekort dekken op basis van de volgende elementen, zoals blijkt uit de nota:a)het oorspronkelijk kapitaaltekort als vastgesteld in een stresstest van de Unie, een beoordeling van de kwaliteit van de activa of een gelijkwaardige beoordeling, of zoals vastgesteld tijdens het toezichts- en evaluatieproces door de toezichthouder, zoals bevestigd door de bevoegde autoriteit;b)kapitaalversterkende maatregelen die binnen zes maanden na de indiening van het bedrijfssaneringsplan moeten worden uitgevoerd;c)waarborgen ter voorkoming van de uitstroom van middelen, met inbegrip van de in lid 5 bedoelde maatregelen;d)in voorkomend geval, bijdragen van aandeelhouders en houders van achtergestelde schuld van de ondersteunde kredietinstelling.

Bij het bepalen van het kapitaaltekort kan het depositogarantiestelsel ook rekening houden met een▌toekomstgerichte beoordeling van de kapitaaltoereikendheid, met inbegrip van ▌het kapitaalconserveringsplan als bedoeld in artikel 142 van Richtlijn 2013/36/EU.

De lidstaten zien erop toe dat indien een kredietinstelling is aangesloten bij een institutioneel protectiestelsel als bedoeld in artikel 1, lid 2, punt c), het kapitaaltekort door het institutioneel protectiestelsel wordt bepaald.

Bij het vaststellen van het kapitaaltekort stelt het depositogarantiestelsel de bevoegde autoriteit in kennis.

4.De lidstaten zorgen ervoor dat▌de in lid 1 bedoelde nota voorziet in een exitstrategie voor de preventieve maatregelen, met inbegrip van een duidelijk omschreven terugbetalingsschema door de kredietinstelling voor alle terug te betalen gelden die in het kader van de preventieve maatregelen zijn ontvangen. Deze informatie wordt pas een jaar na de afsluiting van de exitstrategie, de uitvoering van het saneringsplan of de voltooiing van de beoordeling krachtens artikel 11 quater, lid 3, openbaar gemaakt.

5.De lidstaten zien erop toe dat er geen dividenden, terugkoop van aandelen of variabele vergoedingen worden uitgekeerd en dat de ondersteunde kredietinstelling geen onherroepelijke toezegging doet om dividenden, terugkoop van aandelen of variabele vergoedingen uit te keren. De bevoegde autoriteit kan dit verbod bij wijze van uitzondering gedeeltelijk beperken indien de kredietinstelling ten genoegen van de bevoegde autoriteit aantoont dat zij wettelijk verplicht is de dividenden uit te keren. ▌De lidstaten zorgen ervoor dat de ▌beperkingen uit hoofde van dit lid van kracht blijven totdat de ondersteunde kredietinstelling aan het depositogarantiestelsel hetzelfde bedrag heeft terugbetaald als voor de preventieve maatregelen is aangewend.

5 bis.De lidstaten zien erop toe dat de begunstigde kredietinstelling binnen zes maanden na de verlening van de eerste financiële steun bij de bevoegde autoriteit een bedrijfssaneringsplan indient. Indien de bevoegde autoriteit er niet van overtuigd is dat het bedrijfssaneringsplan geloofwaardig en haalbaar is om de levensvatbaarheid op lange termijn te waarborgen, worden de preventieve maatregelen ten aanzien van de betrokken kredietinstelling opgeschort en treft de bevoegde autoriteit passende maatregelen om ervoor te zorgen dat de levensvatbaarheid op lange termijn wordt gewaarborgd.

In afwijking van de eerste alinea van dit lid wordt, wanneer een kredietinstelling deel uitmaakt van een institutioneel protectiestelsel als bedoeld in artikel 1, lid 2, punt c), het bedrijfssaneringsplan goedgekeurd door het institutioneel protectiestelsel, na overleg met de bevoegde autoriteit.

6.▌De lidstaten zorgen ervoor dat de maatregelen die zijn opgenomen in het in lid 5 bis bedoelde bedrijfssaneringsplan verenigbaar zijn met het herstructureringsplan van de kredietinstelling ▌dat de Commissie verlangt, in overeenstemming met de staatssteunregels van de Unie.

6 bis.De bevoegde autoriteit doet het bedrijfssaneringsplan aan de afwikkelingsautoriteit toekomen. De afwikkelingsautoriteit kan het bedrijfssaneringsplan onderzoeken met als doel om die maatregelen aan te wijzen die de mogelijkheid tot het afwikkelen van de instelling negatief kunnen beïnvloeden, en kan daarover aanbevelingen doen aan de bevoegde autoriteit. De afwikkelingsautoriteit houdt zich wat het uitvoeren van deze beoordeling en het presenteren van aanbevelingen betreft aan de door de bevoegde autoriteit vastgestelde termijn.

Artikel 11 quater

Saneringsplan

1.De lidstaten zorgen ervoor dat wanneer de kredietinstelling niet voldoet aan de verplichtingen die zijn uiteengezet in de in artikel 11 ter, lid 1, bedoelde nota, of het in artikel 11 ter, punt 5 bis), eerste alinea, bedoelde bedrijfssaneringsplan, of het in het kader van de preventieve maatregelen bijgedragen bedrag niet op de vervaldag terugbetaalt of niet voldoen aan de exitstrategie op grond van artikel 11 ter, punt 4), het depositogarantiestelsel de bevoegde autoriteit daarvan onverwijld in kennis stelt.

2.In de in lid 1 bedoelde situatie zorgen de lidstaten ervoor dat de bevoegde autoriteit de kredietinstelling bij de aangewezen autoriteit en het depositogarantiestelsel verzoekt een eenmalig saneringsplan in te dienen waarin wordt beschreven welke stappen de kredietinstelling zal nemen om ervoor te zorgen dat aan de toezichtvereisten wordt voldaan, met als doel om haar levensvatbaarheid op lange termijn te waarborgen en om het verschuldigde bedrag terug te betalen dat door het depositogarantiestelsel aan de preventieve maatregel is bijgedragen, alsmede het bijbehorende tijdschema. De aangewezen autoriteit en het depositogarantiestelsel raadplegen de bevoegde autoriteit over de maatregelen in het saneringsplan.

3.Indien de bevoegde autoriteit er niet van overtuigd is dat het saneringsplan geloofwaardig of haalbaar is, of indien de kredietinstellingen zich niet aan saneringsplan houden, zal het depositogarantiestelsel die kredietinstelling geen verdere preventieve maatregelen meer aanbieden en beoordelen de bevoegde autoriteiten of de kredietinstelling faalt of waarschijnlijk zal falen, in overeenstemming met artikel 32 van Richtlijn 2014/59/EU.

4.Uiterlijk ... [PB: gelieve de datum in te voegen = 24 maanden na de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn] vaardigt de EBA richtsnoeren uit die elementen bevatten van het bedrijfssaneringsplan dat de in artikel 11 ter, leden 3 tot en met 5, ▌bedoelde preventieve maatregelen en het in lid 1 van dit artikel bedoelde saneringsplan vergezelt.

Artikel 11 quinquies

▌Alternatieve maatregelen

1.▌De lidstaten staan het gebruik van middelen van een depositogarantiestelsel toe voor de alternatieve maatregelen als bedoeld in artikel 11, lid 5. De lidstaten zorgen ▌ervoor dat wanneer een depositogarantiestelsel dergelijke maatregelen financiert, de kredietinstellingen de activa, rechten en passiva die kredietinstellingen voornemens zijn over te dragen, verkopen of regelingen treffen om deze te verkopen. Onverminderd het staatssteunkader van de Unie moet deze verkoop voldoen aan alle volgende voorwaarden:a)de verkoop is open en transparant en geeft geen verkeerde voorstelling van de activa, rechten en passiva die worden overgedragen;b)bij de verkoop worden geen potentiële verkrijgers bevoordeeld, wordt er geen onderscheid gemaakt tussen potentiële verkrijgers en worden er geen voordelen geboden aan een potentiële verkrijger;c)de verkoop is vrij van belangenconflicten;d)bij de verkoop wordt rekening gehouden met de noodzaak om een snelle oplossing toe te passen, rekening houdend met de in artikel 3, lid 2, tweede alinea, vastgestelde termijn voor de vaststelling als bedoeld in artikel 2, lid 1, punt 8, onder a);e)de verkoop is erop gericht te streven naar een zo hoog mogelijke verkoopprijs voor de betrokken activa, rechten en passiva.

1 bis.De lidstaten dragen er zorg voor dat, wanneer het depositogarantiestelsel wordt gebruikt in overeenstemming met artikel 11, lid 5, met betrekking tot een kredietinstelling, en mits de maatregelen garanderen dat natuurlijke personen en micro-, kleine en middelgrote ondernemingen toegang blijven hebben tot hun deposito’s, teneinde te voorkomen dat zij verliezen dragen, het depositogarantiestelsel waarbij die kredietinstelling aangesloten is de volgende bedragen bijdraagt:i)het bedrag dat noodzakelijk is om het verschil te dekken tussen de waarde van de gedekte deposito’s en van de passiva met dezelfde of een hogere voorkeursrangorde en de totale waarde van de activa die moeten worden overgedragen aan een ontvanger; enii)indien van toepassing, een bedrag dat noodzakelijk is om de kapitaalneutraliteit van de ontvanger na de overdracht te waarborgen.

Artikel 11 sexies

Laagstekostentoets

1.Wanneer de lidstaten overwegen om middelen van een depositogarantiestelsel te gebruiken voor de in artikel 11, leden 2, 3 of 5, bedoelde maatregelen, zorgen de lidstaten ervoor dat het depositogarantiestelsel een vergelijking maakt van het volgende:a)de geraamde kosten voor het depositogarantiestelsel om de in artikel 11, leden 2, 3 of 5, bedoelde maatregelen te financieren;b)de overeenkomstig artikel 8, lid 1, geraamde kosten van terugbetaling aan de deposanten.

2.Voor de in lid 1 bedoelde vergelijking geldt dat:a)voor de raming van de kosten als bedoeld in lid 1, punt a), het depositogarantiestelsel rekening houdt met de verwachte inkomsten, operationele kosten en mogelijke verliezen in verband met de maatregel;b)voor de in artikel 11, leden 2 en 5, bedoelde maatregelen baseert het depositogarantiestelsel zijn raming van de kosten van terugbetaling aan de deposanten, als bedoeld in lid 1, punt b), op de waardering van de activa en passiva van de kredietinstelling als bedoeld in artikel 36, lid 1, van Richtlijn 2014/59/EU en op de in artikel 36, lid 8, van die richtlijn bedoelde raming;c)voor de in artikel 11, leden 2, 3 en 5, bedoelde maatregelen houdt het depositogarantiestelsel bij de raming van de kosten voor terugbetaling aan de deposanten, als bedoeld in lid 1, punt b), rekening met de verwachte terugvorderingen, ▌de mogelijke bijkomende financieringskosten voor het depositogarantiestelsel en de mogelijke kosten voor het depositogarantiestelsel als gevolg van potentiële economische en financiële instabiliteit, met inbegrip van de noodzaak om binnen het takenpakket van het depositogarantiestelsel aanvullende middelen te gebruiken om deposanten en de financiële stabiliteit te beschermen en besmetting te voorkomen;d)voor de in artikel 11, lid 3, bedoelde maatregelen vermenigvuldigt het depositogarantiestelsel bij de raming van de kosten van het terugbetalen van deposanten de geraamde verhouding van terugvorderingen berekend volgens de in lid 5, punt b), bedoelde methode met 85 %.

3.De lidstaten zorgen ervoor dat het bedrag dat wordt gebruikt voor de financiering van de afwikkeling van kredietinstellingen, als bedoeld in artikel 11, lid 2, voor de preventieve maatregelen, als bedoeld in artikel 11, lid 3, of voor de alternatieve maatregelen, als bedoeld in artikel 11, lid 5, het bedrag aan gedekte deposito’s bij de kredietinstelling niet overschrijdt.

4.De lidstaten zorgen ervoor dat de bevoegde autoriteiten en de afwikkelingsautoriteiten het depositogarantiestelsel alle informatie verstrekken die nodig is voor de in lid 1 bedoelde vergelijking. De lidstaten zorgen ervoor dat de afwikkelingsautoriteit het depositogarantiestelsel de geraamde kosten verstrekt van de bijdrage van het depositogarantiestelsel aan de afwikkeling van een kredietinstelling, als bedoeld in artikel 11, lid 2.

4 bis.Zo spoedig mogelijk na de uitvoering van alternatieve maatregelen dragen de lidstaten er zorg voor dat het depositogarantiestelsel een samenvatting van de belangrijkste elementen van de ingevolge dit artikel gemaakte berekening deelt met de bevoegde autoriteit, de afwikkelingsautoriteit en de aangewezen autoriteit. Deze samenvatting bevat in het bijzonder het nettoterugvorderingspercentage dat afgeleid is van de geraamde kosten van terugbetaling aan de deposanten voor het depositogarantiestelsel en een globale onderbouwing van de ermee verband houdende onderliggende aannames.

5.De EBA ontwikkelt, rekening houdend met de technische reguleringsnormen die zijn vastgesteld ingevolge artikel 36, lid 16, van Richtlijn 2014/59/EU, ontwerpen van technische reguleringsnormen tot nadere bepaling van:a)de methode voor de berekening van de geraamde kosten als bedoeld in lid 1, punt a), waarbij rekening wordt gehouden met de specifieke kenmerken van de betrokken maatregel;b)de methode voor de berekening van de geraamde kosten van terugbetaling aan de deposanten als bedoeld in lid 1, punt b), met inbegrip van de verwachte terugvorderingen als bedoeld in lid 2, punt c), de potentiële extra financieringskosten voor het depositogarantiestelsel en de mogelijke kosten voor het depositogarantiestelsel als gevolg van potentiële economische en financiële instabiliteit, met inbegrip van de noodzaak om binnen het takenpakket van het depositogarantiestelsel aanvullende middelen te gebruiken om deposanten en de financiële stabiliteit te beschermen en besmetting te voorkomen;c)de wijze waarop, in de onder de punten a), b) en c), bedoelde methoden, waar relevant, rekening moet worden gehouden met de waardeverandering van geld als gevolg van in de loop van de tijd mogelijke opgebouwde inkomsten.

Voor de berekening van de in de eerste alinea, punt b), bedoelde potentiële extra kosten voor het depositogarantiestelsel wordt in de methode rekening gehouden met:a)de administratieve kosten in verband met het terugbetalingsproces;b)de administratieve kosten in verband met het innen van bijdragen overeenkomstig artikel 10, lid 8, indien dergelijke bijdragen nodig zijn om de deposanten terug te betalen, en de kosten van het in stelling brengen van alternatieve financieringsregelingen overeenkomstig artikel 10, lid 9, indien van dergelijke regelingen gebruik wordt gemaakt.

Voor de berekening van de geraamde kosten van terugbetaling aan de deposanten als bedoeld in lid 1, punt b), houdt de onder punt b) bedoelde methode in het geval van ▌maatregelen als bedoeld in artikel 11, leden 2, 3 of 5, rekening met besmettingseffecten, economische en financiële risico’s en eventuele reputatieschade voor het bankwezen, met inbegrip van, in voorkomend geval, de bescherming van het gezamenlijke handelsmerk, en het belang van preventieve maatregelen voor de wettelijke of contractuele taak van het depositogarantiestelsel, met inbegrip van een institutioneel protectiestelsel als bedoeld in artikel 1, lid 2, punt c).

De EBA dient die ontwerpen van technische reguleringsnormen uiterlijk ... [PB: gelieve de datum in te voegen = 12 maanden na de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn] bij de Commissie in.

Aan de Commissie wordt de bevoegdheid overgedragen om deze richtlijn aan te vullen door de in de eerste alinea bedoelde technische reguleringsnormen vast te stellen overeenkomstig de artikelen 10 tot en met 14 van Verordening (EU) nr. 1093/2010.”;

“1. De in artikel 10 bedoelde bijdragen aan depositogarantiestelsels worden gebaseerd op het bedrag van de gedekte deposito’s en de mate van het risico dat de respectieve deelnemers aan depositogarantiestelsels lopen.

De lidstaten mogen voor kredietinstellingen die aan een depositogarantiestelsel deelnemen, voorzien in lagere bijdragen voor sectoren met een laag risico die worden gereguleerd uit hoofde van nationaal recht.

De lidstaten mogen bepalen dat deelnemers aan een institutioneel protectiestelsel lagere bijdragen aan depositogarantiestelsels betalen.

De lidstaten kunnen toestaan dat het centrale orgaan en alle kredietinstellingen die blijvend bij het centrale orgaan zijn aangesloten als bedoeld in artikel 10, lid 1, van Verordening (EU) nr. 575/2013, als één geheel worden onderworpen aan het risicogewicht dat voor het centrale orgaan en de daarbij aangesloten instellingen op geconsolideerde basis is bepaald.

De lidstaten kunnen bepalen dat kredietinstellingen, ongeacht het bedrag van hun gedekte deposito’s, een minimumbijdrage betalen.

2.De depositogarantiestelsels kunnen hun eigen risicogebaseerde methoden gebruiken voor het bepalen en berekenen van de risicogebaseerde bijdragen van hun deelnemers. De berekening van de bijdragen is evenredig aan het risico van de deelnemers en houdt terdege rekening met de risicoprofielen van de verschillende bedrijfsmodellen. Bij deze methoden kan ook rekening worden gehouden met de activazijde van de balans en risico-indicatoren, zoals kapitaaltoereikendheid, kwaliteit van de activa en liquiditeit.

Elke methode moet worden goedgekeurd door de bevoegde autoriteit, die daarbij samenwerkt met de aangewezen autoriteit. De EBA wordt in kennis gesteld over de methoden die zijn goedgekeurd.

3.Met het oog op de consequente toepassing van deze richtlijn werkt de EBA technische reguleringsnormen uit tot nadere bepaling van de berekeningsmethoden voor de bijdragen aan depositogarantiestelsels overeenkomstig de leden 1 en 2 van dit artikel.

De EBA dient die ontwerpen van technische reguleringsnormen uiterlijk ... [twaalf maanden na de datum van inwerkingtreding van deze wijzigingsrichtlijn] bij de Commissie in.

Aan de Commissie wordt de bevoegdheid toegekend om deze richtlijn aan te vullen door de in de eerste alinea van dit lid bedoelde technische reguleringsnormen vast te stellen overeenkomstig de artikelen 10 tot en met 14 van Verordening (EU) nr. 1093/2010.”;

“1. De lidstaten zorgen ervoor dat depositogarantiestelsels dekking bieden aan deposanten bij bijkantoren in andere lidstaten van deelnemende kredietinstellingen en aan deposanten gevestigd in lidstaten waar deelnemende kredietinstellingen gebruikmaken van de vrijheid van dienstverrichting als bedoeld in titel V, hoofdstuk 3, van Richtlijn 2013/36/EU.”;

“In afwijking van de eerste alinea zorgen de lidstaten ervoor dat een depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst kan besluiten om deposanten bij bijkantoren rechtstreeks terug te betalen wanneer al het volgende van toepassing is:i)de administratieve lasten en kosten van een dergelijke terugbetaling zijn lager dan de terugbetaling door een depositogarantiestelsel van de lidstaat van ontvangst;ii)het depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst zorgt ervoor dat de deposanten er niet slechter aan toe zijn dan wanneer de terugbetaling zou hebben plaatsgevonden overeenkomstig de eerste alinea;ii bis)de terugbetaling gebeurt in dezelfde valuta als het geval zou zijn geweest indien de terugbetaling overeenkomstig de eerste alinea had plaatsgevonden.”;

“2 bis. De lidstaten zorgen ervoor dat een depositogarantiestelsel van een lidstaat van ontvangst, mits er een overeenkomst is met een depositogarantiestelsel van een lidstaat van herkomst, kan fungeren als contactpunt voor deposanten bij kredietinstellingen die gebruikmaken van de vrijheid van dienstverrichting als bedoeld in titel V, hoofdstuk 3, van Richtlijn 2013/36/EU, en een vergoeding krijgt voor de gemaakte kosten.

2 ter.In de gevallen als bedoeld in de leden 2 en 2 bis zorgen de lidstaten ervoor dat het depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst en het depositogarantiestelsel van de betrokken lidstaat van ontvangst overeenstemming hebben bereikt over de uitbetalingsvoorwaarden, waaronder over de vergoeding van eventuele kosten, het contactpunt voor deposanten, het tijdschema en de betalingsmethode. Het depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst verstrekt het depositogarantiestelsel van de lidstaat van ontvangst informatie over het aantal deposanten, het bedrag aan gedekte deposito’s en de eventuele relevante veranderingen daarvan.”;

“3. De lidstaten zorgen ervoor dat indien een kredietinstelling niet langer deelneemt aan een depositogarantiestelsel en toetreedt tot een depositogarantiestelsel van een andere lidstaat, of indien sommige activiteiten van de kredietinstelling worden overgedragen aan een depositogarantiestelsel van een andere lidstaat, het depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst aan het depositogarantiestelsel van de lidstaat van ontvangst een bedrag overdraagt dat de aanvullende potentiële verplichtingen weerspiegelt die als gevolg van de overdracht door het ontvangende depositogarantiestelsel worden gedragen, rekening houdend met de impact van de overdracht op de financiële situatie van zowel het ontvangende depositogarantiestelsel als het depositogarantiestelsel van herkomst ten opzichte van de risico’s die zij dekken. ▌

De EBA ontwikkelt ontwerpen van technische reguleringsnormen tot nadere bepaling van de methode voor de berekening van het over te dragen bedrag om ervoor te zorgen dat de overdracht een neutraal effect heeft op de financiële situatie van beide depositogarantiestelsels ten opzichte van de risico’s die zij dekken.

De EBA dient die ontwerpen van technische reguleringsnormen uiterlijk ... [twaalf maanden na de datum van inwerkingtreding van deze wijzigingsrichtlijn] bij de Commissie in.

Aan de Commissie wordt de bevoegdheid gedelegeerd om deze richtlijn aan te vullen door de in de tweede alinea van dit lid bedoelde technische reguleringsnormen vast te stellen overeenkomstig de artikelen 10 tot en met 14 van Verordening (EU) nr. 1093/2010 van het Europees Parlement en de Raad.”;

“3 bis. Voor de toepassing van lid 3 zorgen de lidstaten ervoor dat het depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst het in dat lid bedoelde bedrag binnen een maand na de wijziging van deelneming aan een depositogarantiestelsel overdraagt.”;

“9. Uiterlijk ... [24 maanden na de inwerkingtreding van deze wijzigingsrichtlijn] vaardigt de EBA ▌richtlijnen uit over hoe de EBA de respectieve rollen ziet van de depositogarantiestelsels van de lidstaten van herkomst en van ontvangst, als bedoeld in lid 2, ▌met inbegrip van een lijst ▌van omstandigheden en voorwaarden waaronder een depositogarantiestelsel van de lidstaat van herkomst ▌deposanten bij bijkantoren in een andere lidstaat terugbetaalt, zoals bepaald in lid 2, derde alinea.”;

“Artikel 15

Bijkantoren van in derde landen gevestigde kredietinstellingen

De lidstaten verplichten bijkantoren van kredietinstellingen met hun hoofdkantoor buiten de Unie toe te treden tot een depositogarantiestelsel op hun grondgebied voordat zij dergelijke bijkantoren toestaan in aanmerking komende deposito’s in die lidstaten aan te nemen.

De lidstaten zien erop toe dat deze bijkantoren bijdragen tot het depositogarantiestelsel, overeenkomstig artikel 13.”;

“Artikel 15 bis

Kredietinstellingen uit lidstaat met bijkantoren in derde landen

De lidstaten zorgen ervoor dat depositogarantiestelsels geen dekking bieden aan deposanten bij bijkantoren die door deelnemende kredietinstellingen in derde landen zijn opgericht, behalve wanneer deze depositogarantiestelsels, onder voorbehoud van goedkeuring door de aangewezen autoriteit, overeenkomstige bijdragen van de betrokken kredietinstellingen innen.

De EBA ontwikkelt richtsnoeren tot nadere bepaling van de omstandigheden waaronder aangewezen autoriteiten goedkeuring moeten hechten aan de dekking van deposanten die gebruikmaken van bijkantoren in derde landen die zijn opgezet door aan de depositogarantiestelsels deelnemende kredietinstellingen.”;

“1. De lidstaten zorgen ervoor dat kredietinstellingen de huidige en toekomstige deposanten de informatie verstrekken die deze deposanten nodig hebben om vast te stellen aan welke depositogarantiestelsels de kredietinstelling en haar bijkantoren binnen de Unie deelnemen. Kredietinstellingen verstrekken deze informatie in de vorm van een informatieblad dat is opgesteld in een formaat dat extraheerbaar is in de zin van artikel 2, punt 3, van Verordening (EU) XX/XXX van het Europees Parlement en de Raad [ESAP-verordening] ***.

_______________________________________________

*** Verordening (EU) XX/XXX van het Europees Parlement en de Raad van [dd mm jjjj] tot oprichting van een Europees centraal toegangspunt dat centraal toegang biedt tot publiek beschikbare relevante informatie over financiële diensten, kapitaalmarkten en duurzaamheid.”;

“1 bis. De lidstaten zorgen ervoor dat het in lid 1 bedoelde informatieblad alle volgende informatie bevat:i)basisinformatie over de bescherming van deposito’s;ii)contactgegevens van de kredietinstelling als eerste contactpunt voor informatie over de inhoud van het informatieblad;iii)het dekkingsniveau voor deposito’s als bedoeld in artikel 6, leden 1 en 2, in EUR of, indien relevant, in een andere valuta;iv)toepasselijke uitsluitingen van bescherming door een depositogarantiestelsel;v)de beschermingslimiet voor gezamenlijke rekeningen;vi)de termijn voor terugbetaling indien een kredietinstelling niet langer aan haar verplichtingen voldoet;vii)de munteenheid van terugbetaling;viii)identificatie van het depositogarantiestelsel dat verantwoordelijk is voor de bescherming van een deposito, met inbegrip van een verwijzing naar zijn website.”;

“2. De lidstaten zorgen ervoor dat kredietinstellingen het in lid 1 bedoelde informatieblad verstrekken voordat zij een deposito-overeenkomst sluiten en vervolgens telkens wanneer zich een wijziging voordoet in de verstrekte informatie. De deposanten bevestigen de ontvangst van dat informatieblad, tenzij de informatie openbaar wordt gemaakt.”;

“De lidstaten zorgen ervoor dat kredietinstellingen op de rekeningafschriften van hun deposanten bevestigen dat de deposito’s in aanmerking komende deposito’s zijn, met inbegrip van een verwijzing naar het informatieblad als bedoeld in lid 1.”;

“4. Lidstaten zorgen ervoor dat de kredietinstellingen in lid 1 bedoelde informatie ter beschikking stellen in hetzij de taal die door de deposant en de kredietinstelling werd overeengekomen toen de bankrekening werd geopend, hetzij de officiële taal of talen van de lidstaat waar het bijkantoor is gevestigd.”;

“6. De lidstaten zorgen ervoor dat kredietinstellingen in geval van een fusie van kredietinstellingen, de omzetting van dochterondernemingen van een kredietinstelling in bijkantoren of soortgelijke operaties, hun deposanten hiervan ten minste één maand voordat de rechtsgevolgen ervan ingaan, in kennis stellen, tenzij de bevoegde autoriteit om redenen van zakelijke geheimhouding of financiële stabiliteit een kortere termijn toestaat. In die kennisgeving wordt toegelicht welke gevolgen de transactie heeft voor de bescherming van deposanten.

De lidstaten zorgen ervoor dat, indien als gevolg van operaties als bedoeld in de eerste alinea, deposanten met deposito’s bij die kredietinstellingen worden getroffen door de verlaagde depositobescherming, de betrokken kredietinstellingen deze deposanten ervan in kennis stellen dat zij binnen drie maanden na de kennisgeving als bedoeld in de eerst alinea hun in aanmerking komende deposito’s, met inbegrip van alle opgebouwde rente en uitkeringen, tot een bedrag dat gelijk staat aan de verloren dekking van deposito’s boetevrij kunnen opnemen of overboeken naar een andere kredietinstelling.

7.De lidstaten zorgen ervoor dat kredietinstellingen die niet langer deelnemen aan een depositogarantiestelsel hun deposanten hiervan ten minste één maand vóór een dergelijke cessie op de hoogte brengen. Die informatie bevat een toelichting op de gevolgen van de cessie voor de bescherming van deposanten. De lidstaten dragen er zorg voor dat deposanten van een kredietinstelling die niet langer lid is van het depositogarantiestelsel, hun deposito’s kunnen overdragen aan een andere instelling die lid is van hetzelfde depositogarantiestelsel zonder hiervoor overdrachtskosten te moeten betalen.”;

“7 bis. De lidstaten zorgen ervoor dat de aangewezen autoriteiten, de depositogarantiestelsels en de kredietinstellingen de deposanten informeren, met inbegrip van een publicatie op hun website, over een vaststelling van een relevante administratieve autoriteit als bedoeld in artikel 2, lid 1, punt 8, onder b).”;

“8. De lidstaten zorgen ervoor dat wanneer een deposant gebruik maakt van internetbankieren, kredietinstellingen de informatie die zij op grond van deze richtlijn aan hun deposanten moeten verstrekken, langs elektronische weg verstrekken, tenzij een deposant verzoekt om die informatie op papier te ontvangen.”;

“9. De EBA ontwikkelt ontwerpen van technische reguleringsnormen tot nadere bepaling van:a)de inhoud en het formaat van het informatieblad, als bedoeld in lid 1 bis;b)de procedure die moet worden gevolgd voor het verstrekken van, en de inhoud van, de informatie die aan deposanten moet worden verstrekt in de mededelingen van aangewezen autoriteiten, depositogarantiestelsels of kredietinstellingen, in de situaties als bedoeld in de artikelen 8 ter en 8 quater en in de leden 6, 7 en 7 bis van dit artikel.

De EBA dient die ontwerpen van technische reguleringsnormen uiterlijk [PB: gelieve de datum in te voegen = 12 maanden na de inwerkingtreding van deze richtlijn] bij de Commissie in.

Aan de Commissie wordt de bevoegdheid verleend de in de eerste alinea bedoelde technische uitvoeringsnormen vast te stellen overeenkomstig artikel 15 van Verordening (EU) nr. 1093/2010.”;

“Artikel 16 bis

Uitwisseling van informatie tussen kredietinstellingen en depositogarantiestelsels, en verslaglegging door autoriteiten

1.De lidstaten zorgen ervoor dat depositogarantiestelsels ten minste één keer per jaar en te allen tijde ▌op verzoek van aan hen gelieerde kredietinstellingen alle informatie ontvangen die nodig is om zich voor te bereiden op een terugbetaling aan deposanten, overeenkomstig het identificatievereiste van artikel 5, lid 4, met inbegrip van de informatie voor de toepassing van artikel 8, lid 5, en de artikelen 8 ter en 8 quater.

2.De lidstaten zorgen ervoor dat kredietinstellingen, ten minste één keer per jaar en te allen tijde op verzoek van ▌het depositogarantiestelsel waaraan zij deelnemen informatie verstrekken over:a)deposanten bij filialen van deze kredietinstellingen;b)deposanten die ontvangers zijn van diensten die worden verleend door deelnemende instellingen op basis van de vrijheid van dienstverrichting.

De in de punten a) en b) bedoelde informatie geeft aan in welke lidstaten die bijkantoren of deposanten gevestigd zijn.

3.De lidstaten stellen de EBA jaarlijks op 31 maart in kennis van het bedrag van de gedekte deposito’s in hun lidstaat, zoals berekend per 31 december van het voorgaande jaar. Uiterlijk op dezelfde datum brengen depositogarantiestelsels ook verslag uit aan de EBA over het bedrag van hun beschikbare financiële middelen, met inbegrip van het aandeel van geleende middelen, betalingsverplichtingen en het tijdschema voor het bereiken van het streefbedrag na een uitbetaling van middelen van depositogarantiestelsels als bedoeld in artikel 10, lid 2.

4.De lidstaten zorgen ervoor dat de aangewezen autoriteiten de EBA en de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad zonder onnodige vertraging in kennis stellen van al het volgende:a)de vaststelling van niet-beschikbare deposito’s op grond van omstandigheden als bedoeld in artikel 2, lid 1, punt 8;b)of een van de in artikel 11, leden 2, 3 en 5, bedoelde maatregelen is toegepast en het bedrag van de gebruikte middelen overeenkomstig artikel 8, lid 1, en artikel 11, leden 2, 3 en 5, en, indien van toepassing en zodra beschikbaar, het teruggevorderde bedrag, de daaruit voortvloeiende kosten voor het depositogarantiestelsel en de duur van het terugvorderingsproces;c)de beschikbaarheid en het gebruik van alternatieve financieringsregelingen als bedoeld in artikel 10, lid 3;d)eventuele depositogarantiestelsels die niet langer actief zijn of de oprichting van een nieuw depositogarantiestelsel, onder meer als gevolg van een fusie of het feit dat een depositogarantiestelsel grensoverschrijdend is gaan opereren.

De in de eerste alinea bedoelde melding bevat een samenvatting van het volgende:a)de beginsituatie van de kredietinstelling;b)de maatregelen waarvoor de middelen van het depositogarantiestelsel zijn gebruikt, met inbegrip van de specifieke instrumenten die zijn ingezet voor de in artikel 11, leden 2, 3 en 5, bedoelde maatregelen;c)het verwachte bedrag aan beschikbare financiële middelen dat is gebruikt.

5.De EBA publiceert de overeenkomstig de leden 2 en 3 ontvangen informatie en de in lid 4 bedoelde samenvatting zonder onnodige vertraging.

6.De lidstaten zorgen ervoor dat de afwikkelingsautoriteiten van de kredietinstellingen die zijn aangesloten bij een depositogarantiestelsel aan dat depositogarantiestelsel jaarlijks een samenvatting verstrekken van de belangrijkste elementen van de afwikkelingsplannen als bedoeld in artikel 10, lid 7, punt a), van Richtlijn 2014/59/EU▌.

7.De EBA ontwikkelt ontwerpen van technische reguleringsnormen om de procedures te specificeren die moeten worden gevolgd bij het verstrekken van de in de leden 1 tot en met 4 bedoelde informatie, de modellen voor het verstrekken van die informatie en om de inhoud van die informatie nader te specificeren, rekening houdend met de soorten deposanten.

De EBA dient die ontwerpen van technische uitvoeringsnormen uiterlijk … [PB: gelieve datum in te voegen = 12 maanden na de inwerkingtreding van deze richtlijn] bij de Commissie in.

Aan de Commissie wordt de bevoegdheid verleend de in de eerste alinea bedoelde technische uitvoeringsnormen vast te stellen overeenkomstig artikel 15 van Verordening (EU) nr. 1093/2010.”;