„1. Niniejsza dyrektywa określa przepisy i procedury dotyczące ustanawiania i funkcjonowania systemów gwarancji depozytów, zakresu ochrony i wypłaty depozytów oraz wykorzystania środków finansowych systemów gwarancji depozytów na potrzeby środków, których celem jest zapewnienie deponentom dostępu do ich depozytów.”;

„d) instytucji kredytowych i oddziałów instytucji kredytowych mających siedzibę poza Unią, należących do systemów, o których mowa w lit. a), b) lub c) niniejszego ustępu.”;

„3) »depozyt« oznacza należność wynikającą ze środków pozostawionych na rachunku lub z sytuacji tymczasowych w ramach normalnych operacji bankowych zwyczajowo przeprowadzanych przez instytucje kredytowe w toku prowadzonej przez nie działalności, którą to należność instytucja kredytowa jest zobowiązana wypłacić zgodnie z obowiązującymi przepisami i postanowieniami umownymi, w tym depozyt terminowy i depozyt oszczędnościowy, z wyłączeniem należności w przypadku gdy:”;

„13) »zobowiązanie do zapłaty« oznacza nieodwołalne, w pełni zabezpieczone zobowiązanie danej instytucji kredytowej do zapłaty na rzecz systemu gwarancji depozytów kwoty pieniężnej na wezwanie tego systemu gwarancji depozytów, pod warunkiem że zabezpieczenie:”;

19) »organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji« oznacza organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zdefiniowany w art. 2 pkt 18 dyrektywy 2014/59/UE;20)»depozyty ze środkami klientów« oznaczają środki pieniężne, które posiadacze rachunku będący instytucjami finansowymi zdefiniowanymi w art. 4 ust. 1 pkt 26 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 deponują w toku prowadzonej działalności w instytucji kredytowej na rzecz swoich klientów;21)»unijne ramy pomocy państwa« oznaczają ramy ustanowione postanowieniami art. 107, 108 i 109 TFUE oraz rozporządzenia i wszystkie akty Unii, w tym wytyczne, komunikaty i zawiadomienia, wydane lub przyjęte zgodnie z art. 108 ust. 4 lub art. 109 TFUE;22)»pranie pieniędzy« oznacza pranie pieniędzy zdefiniowane w art. 2 pkt 1 [proszę wstawić odesłanie do wniosku dotyczącego rozporządzenia w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy – COM(2021) 420 final] *;23)»finansowanie terroryzmu« oznacza finansowanie terroryzmu zdefiniowane w art. 2 pkt 2 [proszę wstawić odesłanie do wniosku dotyczącego rozporządzenia w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy – COM(2021) 420 final]. **”;

„3. Udziały w irlandzkich kasach budowlano-mieszkaniowych, oprócz tych, które zgodnie z ich naturą są uważane za kapitał w rozumieniu art. 5 ust. 1 lit. b), uznaje się za depozyty.”;

____________________________________________

* [Proszę wstawić pełne odesłanie do wniosku dotyczącego rozporządzenia w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy – COM(2021) 420 final].

** [Proszę wstawić pełne odesłanie do wniosku dotyczącego rozporządzenia w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy – COM(2021) 420 final].

„2. Umowny system, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. b) niniejszej dyrektywy, może zostać urzędowo uznany za system gwarancji depozytów, jeżeli jest zgodny z przepisami niniejszej dyrektywy.

Instytucjonalny system ochrony może zostać urzędowo uznany za system gwarancji depozytów, jeżeli spełnia kryteria określone w art. 113 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i jest zgodny z przepisami niniejszej dyrektywy.

Państwa członkowskie zapewniają, by do dnia ... [36 miesięcy od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy zmieniającej] instytucjonalny system ochrony uznany za system gwarancji depozytów zgodnie z niniejszym ustępem oddzielał swoje dostępne środki finansowe podlegające poziomowi docelowemu zgodnie z art. 10 ust. 2 niniejszej dyrektywy od dodatkowych środków finansowych przeznaczonych na wykonywanie mandatów innych niż te regulowane niniejszą dyrektywą.”;

„4. Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku gdy instytucja kredytowa nie spełnia zobowiązań spoczywających na niej z racji członkostwa w systemie gwarancji depozytów, taki system gwarancji depozytów bezzwłocznie informował o tym wyznaczony organ i organ właściwy dla tej instytucji kredytowej.

Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwy organ, we współpracy z wyznaczonym organem, szybko wprowadzał wszelkie odpowiednie środki, w tym w razie potrzeby nakładał kary, w celu dopilnowania, by dana instytucja kredytowa wypełniała swoje zobowiązania członka systemu gwarancji depozytów. ▌

Państwa członkowskie ustanawiają przepisy dotyczące kar mających zastosowanie w przypadku naruszenia przez instytucje kredytowe spoczywających na nich obowiązków członków systemu gwarancji depozytów. Kary te są skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.”;

„4a. Państwa członkowskie zapewniają, aby wobec instytucji kredytowej, która nie dokuje zapłaty składek, o których mowa w art. 10 i art. 11 ust. 4, w terminie określonym przez system gwarancji depozytów, taki system gwarancji depozytów pobierał ustawowe odsetki od zaległej kwoty przez okres zwłoki.”;

„5. Państwa członkowskie zapewniają, aby system gwarancji depozytów informował wyznaczony organ, jeżeli środki, o których mowa w ust. 4 i 4a, nie skutkują spełnieniem zobowiązań przez instytucję kredytową. Państwa członkowskie zapewniają, aby wyznaczony organ oceniał, czy instytucja nadal spełnia warunki dalszego członkostwa w systemie gwarancji depozytów, i informował właściwy organ o wyniku tej oceny.

6.Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku, w którym właściwy organ postanawia cofnąć zezwolenie zgodnie z art. 18 dyrektywy 2013/36/UE, instytucja kredytowa przestała być członkiem systemu gwarancji depozytów. Państwa członkowskie zapewniają, aby depozyty przechowywane na dzień, w którym dana instytucja kredytowa przestaje być członkiem systemu gwarancji depozytów, nadal były gwarantowane przez ten system gwarancji depozytów maksymalnie przez sześć miesięcy.”;

„Wyznaczone organy mają niezbędne uprawnienia do egzekwowania prawa, w tym uprawnienia do nakładania kar lub innych środków administracyjnych, aby zaradzić naruszeniom niniejszej dyrektywy przez system gwarancji depozytów.”;

„13. ▌EUNB opracuje projekty regulacyjnych standardów technicznych dotyczących zakresu i treści testów warunków skrajnych, o których mowa w ust. 10, oraz związanych z nimi procedur.

EUNB przedłoży Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia ... [24 miesiące od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy zmieniającej] r.

Komisja jest uprawniona do uzupełnienia niniejszej dyrektywy poprzez przyjęcie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.”;

„1. Następujące depozyty są wyłączone z wypłaty z systemu gwarancji depozytów:”;

„c) depozyty wynikające z transakcji, w związku z którymi doszło do skazania z powodu prania pieniędzy i finansowania terroryzmu;”;

„f) depozyty, których posiadacza nigdy nie zidentyfikowano zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) ... [proszę wstawić skrócone odesłanie do wniosku dotyczącego rozporządzenia w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy – COM(2021) 420 final], w przypadku gdy depozyty te stały się niedostępne, chyba że posiadacz zażąda wypłaty i udowodni, że brak identyfikacji nie wynika z jego działania;”;

„ka) depozyty osób lub podmiotów prawnych podlegających ukierunkowanym sankcjom finansowym przyjętym przez Unię.”;

„2. W drodze odstępstwa od ust. 1 lit. i) państwa członkowskie mogą zadecydować, że depozyty indywidualnych systemów emerytalnych i pracowniczych systemów emerytalnych małych lub średnich przedsiębiorstw są objęte gwarancją do poziomu gwarancji określonego w art. 6 ust. 1.”;

„W uzupełnieniu ust. 1 państwa członkowskie zapewniają, aby następujące depozyty były chronione co najmniej do kwoty 500 000 EUR i maksymalnie do 2 500 000 EUR przez 6 miesięcy po uznaniu rachunku daną kwotą lub od momentu, w którym zaistnieje prawna możliwość przeniesienia takich depozytów:”;

„a) depozyty wynikające z transakcji dotyczących nieruchomości związanych z prywatnymi nieruchomościami mieszkalnymi oraz depozyty przeznaczone na takie transakcje, pod warunkiem że takie transakcje są zawierane w ▌terminie czterech miesięcy przez osobę fizyczną oraz pod warunkiem że taka osoba fizyczna może przedstawić dokumenty na potwierdzenie takiej transakcji;

„Do dnia ... [36 miesięcy od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy zmieniającej] Komisja przeprowadza przegląd chronionych kwot, o których mowa w akapicie pierwszym i które zostały transponowane przez państwa członkowskie, aby ustalić, czy należy zmniejszyć maksymalną kwotę, o której mowa w tym akapicie, biorąc pod uwagę, czy kwoty objęte ochroną są proporcjonalne i czy zapewniają równe warunki działania w całej Unii. Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie, w stosownym przypadku wraz z wnioskiem ustawodawczym.”;

„2a. Państwa członkowskie zapewniają, aby poziom gwarancji określony w ust. 2 uzupełniał poziom gwarancji określony w ust. 1.”;

„6. Państwa członkowskie dopilnowują, aby instytucje kredytowe zgłaszały swoim systemom gwarancji depozytów co najmniej raz w roku łączną kwotę kwalifikujących się depozytów. Państwa członkowskie zapewniają, by systemy gwarancji depozytów mogły w dowolnym momencie zwrócić się do instytucji kredytowych o udzielenie informacji na temat łącznej kwoty kwalifikujących się depozytów poszczególnych deponentów.”;

„7. Państwa członkowskie zapewniają, aby system gwarancji depozytów zwracał odsetki od depozytów, które zostały naliczone do dnia, w którym właściwy organ administracyjny dokonuje ustalenia, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 8 lit. a), lub dnia, w którym organ sądowy wydaje orzeczenie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 8 lit. b), ale którymi to odsetkami nie uznano lub nie obciążono rachunku do tego dnia. Poziom gwarancji określony w art. 6 ust. 1 lub, w okolicznościach, o których mowa w art. 6 ust. 2, poziom gwarancji określony w tym ustępie nie ulega przekroczeniu.

Jeżeli oprocentowanie niektórych depozytów znacznie przekracza obowiązującą rynkową stopę procentową, określoną i opartą na przejrzystych i publicznie dostępnych danych, system gwarancji depozytów jest uprawniony do skorygowania zwracanych odsetek, aby odzwierciedlić rynkową stopę procentową obowiązującą w momencie ustalenia dokonanego przez właściwy organ administracyjny lub orzeczenia wydanego przez organ sądowy. Korekty tej należy dokonać, aby zapobiec pokusie nadużycia. Kryteria i metodyka określania „znacznego przekroczenia” oraz korekty są ustalane w przejrzysty sposób, zgodnie z wytycznymi opracowanymi przez EUNB i pod warunkiem zatwierdzenia przez właściwy organ.”;

„Artykuł 7a

Ciężar dowodu wskazującego na kwalifikowalność depozytu i uprawnienie do depozytu

Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadkach, o których mowa w art. 6 ust. 2 i art. 7 ust. 3, deponent lub, w stosownych przypadkach, posiadacz rachunku udowodnił, że dane depozyty spełniają warunki określone w art. 6 ust. 2 albo że przysługuje mu uprawnienie do danych depozytów w okolicznościach, o których mowa w art. 7 ust. 3.”;

„1. Systemy gwarancji depozytów zapewniają dostępność kwoty podlegającej wypłacie jak najszybciej i w każdym wypadku w terminie siedmiu dni roboczych od dnia, w którym właściwy organ administracyjny dokonuje ustalenia, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 8 lit. a), lub dnia, w którym organ sądowy wydaje orzeczenie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 8 lit. b).”;

„3. W drodze odstępstwa od ust. 1 państwa członkowskie zezwalają systemom gwarancji depozytów na stosowanie dłuższego okresu na wypłatę depozytów, o których mowa w art. 6 ust. 2, art. 7 ust. 3 i art. 8b, który to okres nie może przekraczać 20 dni roboczych od daty otrzymania przez te systemy gwarancji depozytów pełnej dokumentacji, której zażądały od deponenta lub, w stosownych przypadkach, posiadacza rachunku w celu zbadania roszczeń i weryfikacji spełnienia warunków wypłaty. W odniesieniu do depozytów, o których mowa w art. 6 ust. 2 i art. 7 ust. 3, jeżeli systemy gwarancji depozytów nie są w stanie udostępnić kwoty podlegającej wypłacie w terminie krótszym niż siedem dni roboczych, systemy gwarancji depozytów dopilnowują, by w terminie pięciu dni roboczych od złożenia wniosku o daną kwotę deponenci mieli dostęp do odpowiedniej kwoty ich gwarantowanych depozytów w celu pokrycia kosztów utrzymania.”;

„c) w drodze odstępstwa od ust. 9 – w ciągu ostatnich 24 miesięcy nie miała miejsce żadna operacja związana z depozytem (rachunek jest nieaktywny), chyba że deponent posiada również depozyty na innym rachunku, który nie jest nieaktywny;”;

„9. Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku gdy w ciągu ostatnich 24 miesięcy nie miała miejsca żadna operacja związana z depozytem, systemy gwarancji depozytów mogły ustalić próg dotyczący kosztów administracyjnych, jakie poniosłyby te systemy gwarancji depozytów, dokonując takiej wypłaty. Systemy gwarancji depozytów nie są zobowiązane do podejmowania aktywnych działań w celu dokonywania wypłat na rzecz deponentów poniżej tego progu. Państwa członkowskie zapewniają, aby systemy gwarancji depozytów dokonywały wypłat na rzecz deponentów poniżej tego progu na wniosek takich deponentów.”;

„Artykuł 8a

Wypłata depozytów o wartości przekraczającej 10 000 EUR

Państwa członkowskie zapewniają, aby w sytuacji, w której wypłacane kwoty przekraczają 10 000 EUR, systemy gwarancji depozytów wypłacały te kwoty na rzecz deponentów w drodze poleceń przelewu zdefiniowanych w art. 2 pkt 20 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/92/UE*.

„Artykuł 8b

Gwarantowanie depozytów ze środkami klientów

1.Państwa członkowskie zapewniają, aby depozyty ze środkami klientów były objęte gwarancją systemu gwarancji depozytów, jeżeli spełnione są wszystkie poniższe warunki:a)takie depozyty są deponowane w imieniu i wyłącznie na rzecz klientów, którzy kwalifikują się do ochrony zgodnie z art. 5 ust. 1;b)takie depozyty są dokonywane w celu wyodrębnienia środków finansowych należących do klientów zgodnie z wymogami dotyczącymi zabezpieczeń określonymi w prawie Unii regulującym działalność podmiotów, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. d);c)klienci, o których mowa w lit. a), zostali zidentyfikowani lub można ich zidentyfikować – w ramach ostatecznej odpowiedzialności podmiotu prowadzącego rachunek w imieniu klientów – przed dniem, w którym właściwy organ administracyjny dokonuje ustalenia, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 8 lit. a), lub dniem, w którym organ sądowy wydaje orzeczenie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 8 lit. b).

2.Państwa członkowskie zapewniają, aby poziom gwarancji, o którym mowa w art. 6 ust. 1, miał zastosowanie do każdego z klientów spełniających warunki określone w ust. 1 lit. c) niniejszego artykułu. W drodze odstępstwa od art. 7 ust. 1, przy określaniu kwoty podlegającej wypłacie w odniesieniu do pojedynczego klienta, system gwarancji depozytów nie uwzględnia łącznej kwoty depozytów tego klienta w tej samej instytucji kredytowej.

3.Państwa członkowskie zapewniają, aby wypłaty gwarantowanych depozytów przez systemy gwarancji depozytów ▌były dokonywane bezpośrednio na rzecz klienta.

4.EUNB opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia:a)szczegółów technicznych dotyczących identyfikacji klientów na potrzeby wypłaty zgodnie z art. 8;

▌c)zasad mających na celu uniknięcie wielokrotnych roszczeń o wypłatę na rzecz tego samego beneficjenta.

Przy opracowywaniu wspomnianych projektów regulacyjnych standardów technicznych EUNB bierze pod uwagę wszystkie następujące elementy:a)specyfikę modelu biznesowego poszczególnych rodzajów instytucji finansowych, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. d);b)szczegółowe wymogi określone w mającym zastosowanie prawie Unii regulującym działalność instytucji finansowych, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. d), w zakresie traktowania środków finansowych należących do klientów.

EUNB przedstawia Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia ... [Urząd Publikacji – proszę wstawić datę = 12 miesięcy od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy] r.

Komisja jest uprawniona do uzupełnienia niniejszej dyrektywy poprzez przyjęcie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.

Artykuł 8c

Zawieszenie wypłat w przypadku obaw dotyczących prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu

1.Państwa członkowskie zapewniają, aby wyznaczony organ informował system gwarancji depozytów w ciągu 24 godzin od momentu otrzymania przez ten organ informacji, o których mowa w art. 48 ust. 4 [proszę wstawić odesłanie do wniosku dotyczącego dyrektywy w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy uchylającej dyrektywę (UE) 2015/849 – COM(2021) 423 final], o wynikach zastosowania środków należytej staranności wobec klienta, o których mowa w art. 15 ust. 4 rozporządzenia (UE) ... [proszę wstawić skrócone odesłanie do wniosku dotyczącego rozporządzenia w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy – COM(2021) 420 final]. Państwa członkowskie zapewniają, aby informacje, którymi wymieniają się wyznaczony organ i system gwarancji depozytów, ograniczały się do informacji bezwzględnie koniecznych do realizacji zadań i obowiązków systemu gwarancji depozytów wynikających z niniejszej dyrektywy, a taka wymiana informacji była prowadzona zgodnie z wymogami określonymi w dyrektywie 96/9/WE Parlamentu Europejskiego i Rady**.

2.Państwa członkowskie zapewniają, aby systemy gwarancji depozytów zawieszały wypłatę, o której mowa w art. 8 ust. 1, jeżeli deponenta lub jakąkolwiek inną osobę, która ma prawo do kwoty złożonej na jego rachunku, oskarżono o przestępstwo, które ma związek z praniem pieniędzy lub finansowaniem terroryzmu, do czasu wydania wyroku przez sąd.

3.Państwa członkowskie zapewniają, aby systemy gwarancji depozytów zawieszały wypłatę, o której mowa w art. 8 ust. 1, na okres równy okresowi określonemu w art. 20 [proszę wstawić skrócone odesłanie do wniosku dotyczącego dyrektywy w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy uchylającej dyrektywę (UE) 2015/849 – COM(2021) 423 final], jeżeli zostaną poinformowane przez jednostkę analityki finansowej, o której mowa w art. 32 dyrektywy (UE) [proszę wstawić odesłanie do wniosku dotyczącego dyrektywy w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy uchylającej dyrektywę (UE) 2015/849 – COM(2021) 423 final], że jednostka ta zdecydowała o zawieszeniu transakcji lub o wstrzymaniu na nią zgody, lub też o zawieszeniu rachunku bankowego lub płatniczego zgodnie z art. 20 ust. 1 lub 2 dyrektywy (UE) [proszę wstawić odesłanie do wniosku dotyczącego dyrektywy w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy uchylającej dyrektywę (UE) 2015/849 – COM(2021) 423 final].

4.Państwa członkowskie zapewniają, aby systemy gwarancji depozytów nie ponosiły odpowiedzialności za żadne środki wprowadzone zgodnie z instrukcjami jednostki analityki finansowej. Systemy gwarancji depozytów wykorzystują informacje otrzymane od jednostki analityki finansowej wyłącznie do celów niniejszej dyrektywy.

_________________________________

* Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/92/UE z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie porównywalności opłat związanych z rachunkami płatniczymi, przenoszenia rachunku płatniczego oraz dostępu do podstawowego rachunku płatniczego (Dz.U. L 257 z 28.8.2014, s. 214).

** Dyrektywa 96/9/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 marca 1996 r. w sprawie ochrony prawnej baz danych (Dz.U. L 77 z 27.3.1996, s. 20).”;

„2. Bez uszczerbku dla praw, które mogą przysługiwać systemom gwarancji depozytów na mocy prawa krajowego, systemom gwarancji depozytów dokonującym płatności z tytułu gwarancji w ramach systemów krajowych przysługuje, w ramach postępowania likwidacyjnego lub reorganizacyjnego, prawo do wstąpienia w prawa deponentów na kwotę równą płatnościom dokonanym przez nie na rzecz deponentów. Systemom gwarancji depozytów wnoszącym wkład w kontekście instrumentów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, o których mowa w art. 37 ust. 3 lit. a) lub b) dyrektywy 2014/59/UE, lub w kontekście środków wprowadzonych zgodnie z art. 11 ust. 5 niniejszej dyrektywy przysługuje roszczenie wobec pozostałej części instytucji kredytowej z tytułu wszelkich strat poniesionych w wyniku wszelkich wkładów wniesionych na rzecz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji na podstawie art. 109 dyrektywy 2014/59/UE lub na rzecz transferu dokonanego na podstawie art. 11 ust. 5 niniejszej dyrektywy do kwoty równej ich wkładowi, pod warunkiem że pozostała część instytucji kredytowej zostanie zlikwidowana. ▌Roszczenie to ma taki sam stopień uprzywilejowania, jaki przysługuje depozytom gwarantowanym na mocy przepisów prawa krajowego regulujących standardowe postępowanie upadłościowe.

3.Państwa członkowskie zapewniają, aby deponenci, których depozyty nie zostały wypłacone lub uznane przez system gwarancji depozytów w terminach określonych w art. 8 ust. 1 i 3, mogli dochodzić roszczeń o wypłatę ich depozytów przez okres 5 lat.”;

„Okresem odniesienia do celów obliczenia poziomu docelowego, o którym mowa w akapicie pierwszym, jest okres między dniem 31 grudnia poprzedzającym datę, do której poziom docelowy ma zostać osiągnięty, a tą datą.

Przy ustalaniu, czy system gwarancji depozytów osiągnął poziom docelowy, państwa członkowskie biorą pod uwagę wyłącznie dostępne środki finansowe bezpośrednio wniesione przez członków danego systemu gwarancji depozytów lub od nich odzyskane, po odliczeniu opłat i należności administracyjnych. Takie dostępne środki finansowe obejmują przychody inwestycyjne, których źródłem są środki wniesione przez członków systemu gwarancji depozytów, ale nie obejmują wypłat, wobec których kwalifikujący się deponenci nie zgłosili roszczeń w toku trwających wypłat, wszelkich wymagalnych zobowiązań systemu gwarancji depozytów, w tym pożyczek od innych systemów gwarancji depozytów i alternatywnych mechanizmów finansowania, o których mowa w art. 10 ust. 9. Pozostającą do spłaty pożyczkę udzieloną innemu systemowi gwarancji depozytów na mocy art. 12 traktuje się jako składnik aktywów systemu gwarancji depozytów, który udzielił tej pożyczki, i można ją zaliczyć na poczet poziomu docelowego tego systemu gwarancji depozytów.”;

„Jeżeli po pierwszym osiągnięciu poziomu docelowego, o którym mowa w akapicie pierwszym, poziom dostępnych środków finansowych – po wypłacie środków z systemu gwarancji depozytów zgodnie z art. 8 ust. 1 i art. 11 ust. 2, 3 i 5 – spadnie poniżej dwóch trzecich poziomu docelowego, systemy gwarancji depozytów ustalają stałą składkę na poziomie umożliwiającym osiągnięcie poziomu docelowego w ciągu czterech lat.”;

Jeżeli po pierwszym osiągnięciu poziomu docelowego, o którym mowa w akapicie pierwszym, poziom dostępnych środków finansowych – po wypłacie środków z systemu gwarancji depozytów zgodnie z art. 8 ust. 1 i art. 11 ust. 2, 3 i 5 – spadnie poniżej jednej trzeciej poziomu docelowego, systemy gwarancji depozytów ustalają stałą składkę na poziomie umożliwiającym osiągnięcie poziomu docelowego w ciągu dwóch lat.”;

„Państwa członkowskie mogą przedłużyć początkowy okres, o którym mowa w akapicie pierwszym, o maksymalnie cztery lata, jeżeli system gwarancji depozytów dokonał łącznych wypłat przekraczających 0,8 % kwoty gwarantowanych depozytów w celu dokonywania wypłat na rzecz deponentów.”;

„3. Dostępne środki finansowe, które system gwarancji depozytów uwzględnia do celów osiągnięcia poziomu docelowego, o którym mowa w ust. 2, mogą obejmować zobowiązania do zapłaty płatne w ciągu 48 godzin na wniosek systemu gwarancji depozytów. Całkowity udział takich zobowiązań do zapłaty nie może przekraczać 30 % całkowitej kwoty dostępnych środków finansowych pozyskanych zgodnie z ust. 2.

EUNB wydaje wytyczne dotyczące zobowiązań do zapłaty, w których to wytycznych określa kryteria dopuszczalności tych zobowiązań.”;

„7. Państwa członkowskie zapewniają, aby systemy gwarancji depozytów, wyznaczone organy lub właściwe organy określiły strategię inwestycyjną dla dostępnych środków finansowych systemów gwarancji depozytów oraz aby ta strategia inwestycyjna była zgodna z zasadą dywersyfikacji i inwestycji w aktywa o niskim ryzyku i aktywa płynne.

Państwa członkowskie dopilnowują, aby strategia inwestycyjna, o której mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, była zgodna z zasadami określonymi w art. 4, 8 i 10 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/451*.

_______________

* Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/451 z dnia 16 grudnia 2015 r. ustanawiające ogólne zasady i kryteria dotyczące strategii inwestycyjnej oraz zasady administrowania jednolitym funduszem restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (Dz.U. L 79 z 30.3.2016, s. 2).”;

„7a. Państwa członkowskie zapewniają, aby systemy gwarancji depozytów mogły lokować całość lub część swoich dostępnych środków finansowych w krajowym banku centralnym lub w Skarbie Państwa, pod warunkiem że jest to decyzja opłacalna dla systemu gwarancji depozytów, a takie dostępne środki finansowe są trzymane na odrębnym rachunku i są łatwo dostępne do wykorzystania przez system gwarancji depozytów zgodnie z art. 11 i 12.

„9. Państwa członkowskie zapewniają, by systemy gwarancji depozytów dysponowały odpowiednimi alternatywnymi mechanizmami finansowania, umożliwiającymi im pozyskanie krótkoterminowego finansowania w celu zaspokojenia wniesionych przeciwko nim roszczeń. Państwa członkowskie dopilnowują, aby alternatywne mechanizmy finansowania systemów gwarancji depozytów nie były finansowane ze środków publicznych.”;

„11. Państwa członkowskie zapewniają, aby w kontekście środków, o których mowa w art. 11 ust. 1, 2, 3 i 5, systemy gwarancji depozytów mogły wykorzystywać środki finansowe pochodzące z alternatywnych mechanizmów finansowania, o których mowa w art. 10 ust. 9, ▌zanim wykorzystają dostępne środki finansowe i zanim dokonają poboru składek nadzwyczajnych, o których mowa w art. 10 ust. 8. ▌

12.EUNB opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia:a)metodyki obliczania dostępnych środków finansowych kwalifikujących się na poczet osiągniecia poziomu docelowego, o którym mowa w ust. 2, z uwzględnieniem rozgraniczenia dostępnych środków finansowych systemów gwarancji depozytów i kategorii dostępnych środków finansowych pochodzących z wniesionych środków;b)szczegółów procesu stosowanego w celu osiągnięcia poziomu docelowego, o którym mowa w ust. 2, po wykorzystaniu przez system gwarancji depozytów dostępnych środków finansowych zgodnie z art. 11.

EUNB przedstawia Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia [Urząd Publikacji: proszę wstawić datę = 24 miesiące od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy] r.

Komisja jest uprawniona do uzupełnienia niniejszej dyrektywy poprzez przyjęcie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.

13.Do dnia ... [Urząd Publikacji – proszę wstawić datę = 24 miesiące od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy] r. EUNB opracuje wytyczne mające pomóc systemom gwarancji depozytów w dywersyfikacji dostępnych środków finansowych oraz wskazujące możliwości dokonywania przez systemy gwarancji depozytów inwestycji w aktywa o niskim ryzyku z wykorzystaniem ich dostępnych środków finansowych.”;

„Artykuł 11

Wykorzystanie środków finansowych

1.Państwa członkowskie zapewniają, aby systemy gwarancji depozytów wykorzystywały dostępne środki finansowe, o których mowa w art. 10, głównie do zabezpieczania wypłat na rzecz deponentów zgodnie z art. 8.▌

2.Państwa członkowskie zapewniają, aby systemy gwarancji depozytów wykorzystywały dostępne środki finansowe do finansowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych zgodnie z art. 109 dyrektywy 2014/59/UE. Państwa członkowskie zapewniają, aby organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji ustalały kwotę wkładu systemu gwarancji depozytów w finansowanie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych po przeprowadzeniu przez te organy konsultacji z danym systemem gwarancji depozytów w sprawie wyników testu najniższego kosztu, o którym mowa w art. 11e niniejszej dyrektywy. Państwa członkowskie zapewniają, aby systemy gwarancji depozytów niezwłocznie odpowiadały na takie zapytanie.

3.Państwa członkowskie zezwalają systemom gwarancji depozytów na wykorzystanie dostępnych środków finansowych na potrzeby środków zapobiegawczych, o których mowa w art. 11a, na rzecz instytucji kredytowej, jeżeli spełnione są wszystkie poniższe warunki:a)instytucja kredytowa nie została uznana za będącą na progu upadłości lub zagrożoną upadłością zgodnie z art. 32 ust. 4 dyrektywy 2014/59/UE;b)system gwarancji depozytów potwierdził, że koszt środka nie przekracza kosztu wypłaty na rzecz deponentów, jak obliczono zgodnie z art. 11e;c)wszystkie warunki określone w art. 11a i 11b są spełnione.

4.Jeżeli dostępne środki finansowe są wykorzystywane na potrzeby środków zapobiegawczych lub środków alternatywnych, o których mowa w ust. 3 i 5, ▌instytucje kredytowe należące do systemu gwarancji depozytów niezwłocznie zapewniają temu systemowi środki wykorzystywane na potrzeby takich środków zapobiegawczych, w razie potrzeby w formie składek nadzwyczajnych, jeżeli spełniona jest którakolwiek z następujących przesłanek:a)pojawia się konieczność dokonania wypłat na rzecz deponentów lub interwencji w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, a dostępne środki finansowe systemu gwarancji depozytów wynoszą mniej niż dwie trzecie poziomu docelowego;b)dostępne środki finansowe systemu gwarancji depozytów spadły poniżej 40 % poziomu docelowego po finansowaniu środków zapobiegawczych, chyba że harmonogram spłat instytucji, którym przyznano środki zapobiegawcze, przewiduje zwrot przez te instytucje w ciągu 12 miesięcy, w wyniku czego dostępne środki finansowe przekroczą 40 % poziomu docelowego.

5.Jeżeli instytucja kredytowa zostaje zlikwidowana zgodnie z art. 32b dyrektywy 2014/59/UE w celu opuszczenia rynku lub zakończenia prowadzonej działalności bankowej, państwa członkowskie zezwalają systemom gwarancji depozytów na wykorzystanie dostępnych środków finansowych na potrzeby środków alternatywnych, aby zapewnić dostęp deponentów do ich depozytów, w tym transfer aktywów i pasywów oraz transfer portfela depozytów, w przypadku gdy zachodzą wszystkie poniższe przesłanki:a)system gwarancji depozytów potwierdzi, iż koszt takiego środka nie przekracza kosztu wypłat na rzecz deponentów, jak obliczono zgodnie z art. 11e niniejszej dyrektywy;b)▌wszystkie warunki określone w art. 11d niniejszej dyrektywy są spełnione;c)w przypadku gdy środek ma postać transferu aktywów lub pasywów, transfer obejmuje pasywa, które mają postać:(i)depozytów gwarantowanych;(ii)kwalifikujących się depozytów osób fizycznych oraz mikro, małych i średnich przedsiębiorstw;(iii)depozytów osób fizycznych oraz mikroprzedsiębiorstw, małych i średnich przedsiębiorstw, które byłyby kwalifikującymi się depozytami, gdyby nie zostały one złożone za pośrednictwem zlokalizowanych poza Unią oddziałów instytucji mających siedzibę w Unii;(iv)wszelkich pasywów charakteryzujących się wyższym stopniem uprzywilejowania względem depozytów gwarantowanych w krajowej hierarchii roszczeń wierzycieli w przypadku niewypłacalności.”;

„Artykuł 11a

Środki zapobiegawcze

1.▌Państwa członkowskie zapewniają, aby systemy gwarancji depozytów wykorzystywały dostępne środki finansowe na potrzeby środków zapobiegawczych, o których mowa w art. 11 ust. 3, pod warunkiem że wszystkie następujące warunki są spełnione:a)do wniosku instytucji kredytowej o finansowanie takich środków zapobiegawczych załączono oświadczenie zawierające wykaz środków, o którym to oświadczeniu mowa w art. 11b;b)instytucja kredytowa skonsultowała się z właściwym organem w sprawie środków przewidzianych w oświadczeniu, o którym mowa w art. 11b;c)stosowanie przez system gwarancji depozytów środków zapobiegawczych wiąże się z nałożeniem na instytucję kredytową objętą wsparciem warunków, które przewidują co najmniej ściślejsze monitorowanie ryzyka związanego z daną instytucją kredytową w połączeniu z mechanizmami zarządzania ułatwiającymi takie monitorowanie, ▌większe prawa w zakresie weryfikacji przysługujące systemowi gwarancji depozytów i częstsze sprawozdania dla właściwych organów;d)stosowanie przez system gwarancji depozytów środków zapobiegawczych jest uzależnione od skutecznego dostępu deponentów do gwarantowanych depozytów;e)instytucje kredytowe należące do systemu gwarancji depozytów są w stanie uiścić składki nadzwyczajne zgodnie z art. 11 ust. 4;f)instytucja kredytowa wywiązuje się z zobowiązań nałożonych na nią niniejszą dyrektywą, nie otrzymała jeszcze nadzwyczajnego publicznego wsparcia finansowego zgodnie z art. 32c ust. 1 lit. a) dyrektywy 2014/59/UE w ciągu ostatnich pięciu lat i w pełni wywiązała się z harmonogramu wypłat lub zwróciła koszty wszelkiego wcześniejszego nadzwyczajnego publicznego wsparcia finansowego lub środków zapobiegawczych;fa)środki zapobiegawcze nie są wykorzystywane do kompensowania strat, które instytucja kredytowa lub podmiot poniosły lub mogą ponieść w bliskiej przyszłości, chyba że brak tego środka prowadzi do zakłócenia stabilności finansowej.

2.Państwa członkowskie zapewniają, aby systemy gwarancji depozytów dysponowały systemami monitorowania i procedurami decyzyjnymi, które są odpowiednie do tego, aby umożliwić wybór i wdrażanie środków zapobiegawczych oraz monitorowanie związanego z tym ryzyka.

3.Państwa członkowskie zapewniają, aby systemy gwarancji depozytów mogły wdrożyć środki zapobiegawcze jedynie wówczas, gdy wyznaczony organ potwierdzi, że wszystkie warunki określone w ust. 1 zostały spełnione. Wyznaczony organ powiadamia właściwy organ i organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.

W przypadku gdy instytucja będąca beneficjentem należy do instytucjonalnego systemu ochrony, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. c), ten instytucjonalny system ochrony określa, na podstawie wyników testu najniższego kosztu, o którym mowa w art. 11e, kwotę dostępnych środków finansowych na środki zapobiegawcze, o której powiadamia się wyznaczony organ.

4.Państwa członkowskie zapewniają, aby system gwarancji depozytów wykorzystywał swoje dostępne środki finansowe na potrzeby środków wsparcia kapitałowego, w tym dokapitalizowania, środków dotyczących utraty wartości aktywów i gwarancji aktywów, tylko jeżeli spełnione są warunki określone w art. 11b.

Państwa członkowskie zapewniają, aby system gwarancji depozytów przeniósł posiadane przez siebie akcje lub inne instrumenty kapitałowe instytucji kredytowej objętej wsparciem ▌tak szybko, jak pozwolą na to warunki rynkowe i finansowe.

4a.EUNB opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia:a)warunków, o których mowa w ust. 1 lit. c);b)systemów monitorowania i procedur podejmowania decyzji, które systemy gwarancji depozytów muszą wprowadzić zgodnie z ust. 2;c)warunków współpracy między organami ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, wyznaczonymi organami i właściwymi organami zgodnie z ust. 1 i 3 niniejszego artykułu, z uwzględnieniem wymogów określonych w art. 11b.

EUNB przedstawi Komisji ten projekt regulacyjnych standardów technicznych do dnia ... [rok od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy zmieniającej].

Komisja jest uprawniona do uzupełnienia niniejszej dyrektywy poprzez przyjęcie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.

„Artykuł 11b

Wymogi dotyczące finansowania środków zapobiegawczych

1.Państwa członkowskie zapewniają, aby instytucje kredytowe, które zwracają się do systemu gwarancji depozytów z wnioskiem o finansowanie środków zapobiegawczych zgodnie z art. 11 ust. 3, przedstawiły właściwemu organowi ▌ oświadczenie zawierające wykaz środków, które te instytucje kredytowe zobowiązują się wprowadzić w celu zapewnienia ▌zgodności z mającymi zastosowanie wymogami nadzorczymi ▌zgodnie z dyrektywą 2013/36/UE i rozporządzeniem (UE) nr 575/2013.

2.W oświadczeniu, o którym mowa w ust. 1, określa się działania mające na celu ograniczenie ryzyka pogorszenia się kondycji finansowej oraz zwiększenie poziomu płynności i kapitału danej instytucji kredytowej.

2a.Jeżeli środki finansowe systemu gwarancji depozytów wykorzystuje się na potrzeby środków zapobiegawczych zgodnie z art. 11 ust. 3 niniejszej dyrektywy, właściwy organ zobowiązuje instytucję kredytową będącą beneficjentem do zaktualizowania, w stosownych przypadkach, planu naprawczego zdefiniowanego w art. 2 ust. 1 pkt 32 dyrektywy 2014/59/UE lub grupowego planu naprawy zdefiniowanego w art. 2 ust. 1 pkt 33 tej dyrektywy. Właściwy organ poleca instytucji kredytowej objętej wsparciem wdrożenie środków, o których mowa w art. 6 ust. 6 akapit trzeci dyrektywy 2014/59/UE, jeżeli spełnione są warunki określone w art. 6 ust. 6 tej dyrektywy.

3.Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku środka wsparcia kapitałowego na mocy ust. 1 dostępne środki finansowe systemu gwarancji depozytów pokrywały jedynie bieżący niedobór kapitału na podstawie następujących elementów, jak wskazano w oświadczeniu:a)niedobór kapitału założycielskiego stwierdzony w unijnym teście warunków skrajnych, ocenie jakości aktywów lub równoważnym działaniu bądź w trakcie procesu przeglądu nadzorczego i oceny nadzorczej oraz potwierdzony przez właściwy organ;b)środki służące pozyskaniu kapitału, które należy wdrożyć w ciągu sześciu miesięcy od przekazania planu reorganizacji działalności;c)zabezpieczenia zapobiegające odpływowi środków finansowych, w tym środki, o których mowa w ust. 5;d)w stosownych przypadkach, wkłady akcjonariuszy i właścicieli długów podporządkowanych instytucji kredytowej objętej wsparciem.

Określając niedobór kapitału, system gwarancji depozytów może również uwzględnić każdą prospektywną ocenę adekwatności kapitałowej, w tym plan ochrony kapitału, o którym mowa w art. 142 dyrektywy 2013/36/UE.

Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku gdy instytucja kredytowa jest członkiem instytucjonalnego systemu ochrony, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. c), niedobór kapitału był określany przez instytucjonalny system ochrony.

Określając niedobór kapitału, system gwarancji depozytów powiadamia o tym właściwy organ.

4.Państwa członkowskie zapewniają, aby w ▌oświadczeniu, o którym mowa w ust. 1, przedstawiono strategię wyjścia ze środków zapobiegawczych, w tym wyraźnie określony harmonogram spłaty przez instytucję kredytową wszelkich środków finansowych podlegających zwrotowi otrzymanych w ramach środków zapobiegawczych. Informacji tych nie ujawnia się przed upływem roku od zakończenia realizacji strategii wyjścia lub wdrożenia planu działań naprawczych lub zakończenia oceny zgodnie z art. 11c ust. 3.

5.Państwa członkowskie zapewniają, że nie wypłaca się dywidend, zmiennego wynagrodzenia ani nie skupuje akcji własnych oraz że instytucja kredytowa objęta wsparciem nie podejmuje nieodwołalnego zobowiązania do wypłaty dywidend, wynagrodzenia zmiennego lub skupu akcji własnych. Właściwy organ może wyjątkowo częściowo ograniczyć ten zakaz, jeżeli instytucja kredytowa wykaże w sposób zadowalający właściwy organ, że jest prawnie zobowiązana do wypłaty dywidend. ▌Państwa członkowskie dopilnowują, aby ograniczenia przewidziane w niniejszym ustępie obowiązywały do czasu, gdy instytucja kredytowa objęta wsparciem zwróci systemowi gwarancji depozytów kwotę wykorzystaną na środki zapobiegawcze.

5a.Państwa członkowskie dopilnowują, aby w terminie sześciu miesięcy od udzielenia początkowego wsparcia finansowego instytucja kredytowa będąca beneficjentem przedłożyła właściwemu organowi plan reorganizacji działalności. Jeżeli właściwy organ nie jest przekonany, że plan reorganizacji działalności jest wiarygodny i wykonalny w celu zapewnienia długoterminowej rentowności, zawiesza się środki zapobiegawcze wobec danej instytucji kredytowej, a właściwy organ wdraża odpowiednie środki w celu zapewnienia długoterminowej rentowności.

Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego niniejszego ustępu, jeżeli instytucja kredytowa należy do instytucjonalnego systemu ochrony, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. c), instytucjonalny system ochrony zatwierdza plan reorganizacji działalności po konsultacji z właściwym organem.

6.▌Państwa członkowskie zapewniają, aby środki przewidziane w planie reorganizacji działalności, o którym mowa w ust. 5a, były zgodne z planem restrukturyzacji instytucji kredytowej wymaganym przez Komisję, zgodnie z unijnymi ramami pomocy państwa.

6a.Właściwy organ przedstawia plan reorganizacji działalności organowi ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji może przeanalizować plan reorganizacji działalności z myślą o zidentyfikowaniu wszelkich działań, które mogą negatywnie wpłynąć na możliwość przeprowadzenia skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji, oraz może wydać w tych kwestiach zalecenia dla właściwego organu. Organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przekazuje swoją ocenę i zalecenia w terminie określonym przez właściwy organ.

„Artykuł 11c

Plan działań naprawczych

1.Państwa członkowskie zapewniają, aby w sytuacji, gdy instytucja kredytowa nie wywiąże się z zobowiązań określonych w oświadczeniu, o którym mowa w art. 11b ust. 1, lub planu reorganizacji działalności, o którym mowa w art. 11b ust. 5a akapit pierwszy, lub nie spłaci kwoty wniesionej w ramach środków zapobiegawczych w terminie wymagalności, lub nie przestrzega strategii wyjścia zgodnie z art. 11b ust. 4, system gwarancji depozytów niezwłocznie informował o tym właściwy organ.

2.W sytuacji, o której mowa w ust. 1, państwa członkowskie zapewniają, aby właściwy organ zwracał się do instytucji kredytowej o przedłożenie wyznaczonemu organowi i systemowi gwarancji depozytów jednorazowego planu działań naprawczych opisującego kroki, jakie instytucja kredytowa podejmie w celu zapewnienia ▌zgodności z wymogami nadzorczymi, zapewnienia swojej długoterminowej rentowności oraz spłaty należnej kwoty wniesionej przez system gwarancji depozytów na rzecz środka zapobiegawczego, a także związane z tym ramy czasowe. Wyznaczony organ i system gwarancji depozytów konsultują się z właściwym organem w sprawie środków przewidzianych w planie naprawczym.

3.Jeżeli właściwy organ nie jest przekonany, że plan działań naprawczych jest wiarygodny lub wykonalny, lub jeżeli instytucja kredytowa nie realizuje planu naprawczego, system gwarancji depozytów nie stosuje wobec tej instytucji kredytowej żadnych dalszych środków zapobiegawczych, a odpowiednie organy przeprowadzają ocenę, czy instytucja jest na progu upadłości lub jest zagrożona upadłością, zgodnie z art. 32 dyrektywy 2014/59/UE.

4.Do dnia ... [Urząd Publikacji – proszę wstawić datę = 24 miesiące po dacie wejścia w życie niniejszej dyrektywy] r. EUNB wyda wytyczne określające elementy planu reorganizacji działalności towarzyszącego środkom zapobiegawczym, o którym to oświadczeniu mowa w art. 11b ust. 3–5a, oraz elementy planu działań naprawczych, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu.

„Artykuł 11d

▌Środki alternatywne

1.▌Państwa członkowskie umożliwiają wykorzystanie środków systemu gwarancji depozytów na potrzeby środków alternatywnych, o których mowa w art. 11 ust. 5. Państwa członkowskie zapewniają ▌, aby w przypadku finansowania takich środków przez systemy gwarancji depozytów instytucje kredytowe oferowały do sprzedaży aktywa, prawa i zobowiązania, które te instytucje kredytowe zamierzają przenieść, lub zlecały zorganizowanie oferty sprzedaży tych aktów, praw i zobowiązań. Bez uszczerbku dla unijnych ram pomocy państwa taka oferta musi spełniać wszystkie poniższe wymogi:a)oferta jest otwarta i przejrzysta oraz nie przedstawia w sposób błędny aktywów, praw i zobowiązań, które mają zostać przeniesione;b)oferta nie faworyzuje ani nie dyskryminuje potencjalnych nabywców i nie przyznaje żadnych korzyści potencjalnemu nabywcy;c)oferta jest wolna od konfliktów interesów;d)oferta uwzględnia potrzebę wdrożenia szybkiego rozwiązania, biorąc pod uwagę termin określony w art. 3 ust. 2 akapit drugi w odniesieniu do ustalenia, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 8 lit. a);e)oferta ma na celu osiągnięcie jak najwyższej, w miarę możliwości, ceny sprzedaży danych aktywów, praw i zobowiązań.

1a.Państwa członkowskie dopilnowują, aby w sytuacji, gdy system gwarancji depozytów jest wykorzystywany zgodnie z art. 11 ust. 5 w odniesieniu do instytucji kredytowej, oraz pod warunkiem że działanie to gwarantuje, iż osoby fizyczne oraz mikro, małe i średnie przedsiębiorstwa mają ciągły dostęp do swoich depozytów w celu zapobiegania ponoszeniu przez nich strat, system gwarancji depozytów, którego członkiem jest dana instytucja kredytowa, wpłacał następujące kwoty:(i)kwotę niezbędną na potrzeby pokrycia różnicy między wartością depozytów gwarantowanych i zobowiązań o takim samym lub wyższym stopniu uprzywilejowania a całkowitą wartością aktywów, które mają zostać przeniesione do odbiorcy; oraz(ii)w stosownych przypadkach kwotę niezbędną do zapewnienia neutralności odbiorcy w zakresie skutków kapitałowych po przeniesieniu.

„Artykuł 11e

Test najniższego kosztu

1.Rozważając wykorzystanie środków systemu gwarancji depozytów na potrzeby środków, o których mowa w art. 11 ust. 2, 3 lub 5, państwa członkowskie zapewniają, aby systemy gwarancji depozytów dokonywały porównania następujących elementów:a)szacunkowego kosztu finansowania przez system gwarancji depozytów środków, o których mowa w art. 11 ust. 2, 3 lub 5;b)szacunkowego kosztu wypłat na rzecz deponentów zgodnie z art. 8 ust. 1.

2.Do porównania, o którym mowa w ust. 1, zastosowanie mają poniższe warunki:a)w celu oszacowania kosztów, o których mowa w ust. 1 lit. a), system gwarancji depozytów uwzględnia oczekiwane zyski, wydatki operacyjne oraz potencjalne straty związane z danym środkiem;b)w przypadku środków, o których mowa w art. 11 ust. 2 i 5, system gwarancji depozytów opiera swoje oszacowanie kosztów wypłat na rzecz deponentów, o których mowa w ust. 1 lit. b), na wycenie aktywów i zobowiązań instytucji kredytowej, o której to wycenie mowa w art. 36 ust. 1 dyrektywy 2014/59/UE, oraz na oszacowaniu, o którym mowa w art. 36 ust. 8 tej dyrektywy;c)w przypadku środków, o których mowa w art. 11 ust. 2, 3 i 5, przy szacowaniu kosztów wypłat na rzecz deponentów, o których mowa w ust. 1 lit. b), system gwarancji depozytów uwzględnia oczekiwany wskaźnik odzyskanych należności, ▌potencjalny dodatkowy koszt finansowania systemu gwarancji depozytów oraz ewentualny koszt dla systemu gwarancji depozytów wynikających z potencjalnej niestabilności gospodarczej i finansowej, w tym konieczności wykorzystania dodatkowych środków, w ramach mandatu systemu gwarancji depozytów, w celu ochrony deponentów i stabilności finansowej oraz zapobiegania efektowi domina;d)w przypadku środków, o których mowa w art. 11 ust. 3, przy szacowaniu kosztów wypłat na rzecz deponentów system gwarancji depozytów mnoży szacowany wskaźnik odzyskanych należności obliczony zgodnie z metodą, o której mowa w ust. 5 lit. b), przez 85 %.

3.Państwa członkowskie zapewniają, aby kwota wykorzystana na finansowanie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych, o której mowa w art. 11 ust. 2, na potrzeby środków zapobiegawczych, o których mowa w art. 11 ust. 3, lub na potrzeby środków alternatywnych, o których mowa w art. 11 ust. 5, nie przekraczała kwoty depozytów gwarantowanych w instytucji kredytowej.

4.Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy i organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przekazywały systemowi gwarancji depozytów wszystkie informacje niezbędne do celów porównania, o którym mowa w ust. 1. Państwa członkowskie zapewniają, aby organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przekazywał systemowi gwarancji depozytów szacunkowy koszt wkładu wnoszonego przez system gwarancji depozytów w restrukturyzację i uporządkowaną likwidację instytucji kredytowej, o którym mowa w art. 11 ust. 2.

4a.Jak najszybciej po zastosowaniu środków alternatywnych państwa członkowskie dopilnowują, aby system gwarancji depozytów udostępnił właściwemu organowi, organowi ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz wyznaczonemu organowi podsumowanie podstawowych elementów obliczeń dokonanych zgodnie z niniejszym artykułem. Podsumowanie to obejmuje w szczególności stopę odzysku netto wynikającą z szacunkowego kosztu wypłat na rzecz deponentów dla systemu gwarancji depozytów oraz obszerne uzasadnienie związanych z tym założeń.

5.EUNB, uwzględniając regulacyjne standardy techniczne przyjęte zgodnie z art. 36 ust. 16 dyrektywy 2014/59/UE, opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych określające:a)metodyki obliczania szacunkowego kosztu, o którym mowa w ust. 1 lit. a), która uwzględnia szczególne cechy danego środka;b)metodyki obliczania szacunkowego kosztu wypłat na rzecz deponentów, o którym mowa w ust. 1 lit. b), w tym szacunkowego wskaźnika odzyskanych należności, o którym mowa w ust. 2 lit. c), potencjalnego dodatkowego kosztu finansowania systemu gwarancji depozytów oraz ewentualnych kosztów dla systemu gwarancji depozytów wynikających z potencjalnej niestabilności gospodarczej i finansowej, w tym konieczności wykorzystania dodatkowych środków, w ramach mandatu systemu gwarancji depozytów, w celu ochrony deponentów i stabilności finansowej oraz zapobiegania efektowi domina;c)sposobu uwzględnienia w metodykach, o których mowa w lit. a), b) i c), w stosownych przypadkach, zmiany wartości pieniądza w związku z potencjalnymi zyskami naliczonymi w czasie.

Do celów obliczenia potencjalnego dodatkowego kosztu dla systemu gwarancji depozytów, o którym mowa w akapicie pierwszym lit. b), w metodyce uwzględnia się:a)koszty administracyjne związane z procesem wypłat;b)koszty administracyjne pobierania składek zgodnie z art. 10 ust. 8, jeżeli takie składki będą potrzebne na wypłaty na rzecz deponentów, oraz koszty uruchomienia alternatywnych mechanizmów finansowania zgodnie z art. 10 ust. 9, jeżeli takie mechanizmy zostaną uruchomione. 

Przy obliczaniu szacunkowego kosztu wypłat na rzecz deponentów, o którym mowa w ust. 1 lit. b), w przypadku środków ▌, o których mowa w art. 11 ust. 2, 3 lub 5, w metodyce, o której mowa w lit. b), uwzględnia się efekt domina, ryzyko gospodarcze i finansowe oraz wszelkie szkody dla reputacji systemu bankowego, w tym, w stosownych przypadkach, ochronę wspólnego znaku towarowego oraz znaczenie środków zapobiegawczych dla ustawowego lub umownego mandatu systemu gwarancji depozytów, w tym instytucjonalnego systemu ochrony, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. c).

EUNB przedstawia Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia ... [Urząd Publikacji – proszę wstawić datę = 12 miesięcy od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy] r.

Komisja jest uprawniona do uzupełnienia niniejszej dyrektywy poprzez przyjęcie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.”;

„1. Podstawą składek na rzecz systemów gwarancji depozytów, o których mowa w art. 10, jest kwota gwarantowanych depozytów i stopień ryzyka, na jakie narażeni są poszczególni członkowie danego systemu gwarancji depozytów.

Państwa członkowskie mogą przewidzieć niższe składki dla sektorów niskiego ryzyka, w których działają instytucje kredytowe należące do systemu gwarancji depozytów, regulowanych w przepisach krajowych.

Państwa członkowskie mogą zdecydować, że członkowie instytucjonalnego systemu ochrony płacą niższe składki do systemu gwarancji depozytów.

Państwa członkowskie mogą zezwolić, aby wobec organu centralnego i wszystkich instytucji kredytowych trwale powiązanych z tym organem centralnym, o których mowa w art. 10 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, stosowano wagę ryzyka ustaloną dla organu centralnego i instytucji z nim powiązanych, jako jednego skonsolidowanego podmiotu.

Państwa członkowskie mogą zdecydować o wnoszeniu przez instytucje kredytowe minimalnej składki, niezależnie od kwoty ich gwarantowanych depozytów.

2. Systemy gwarancji depozytów mogą stosować własne metody uzależnione od ryzyka, służące do określenia i wyliczenia składek uzależnionych od ryzyka, które wnoszą do systemu gwarancji depozytów jego członkowie. Składki są obliczane proporcjonalnie do ryzyka związanego z działalnością członków i uwzględniają w odpowiednim stopniu profile ryzyka obowiązujące w przypadku różnych modeli prowadzenia działalności. Metody te mogą również uwzględniać pozycje znajdujące się po stronie aktywów bilansu i wskaźniki ryzyka, takie jak adekwatność kapitałową, jakość aktywów oraz płynność.

Każda metoda jest zatwierdzana przez właściwy organ we współpracy z wyznaczonym organem. EUNB jest informowany o zatwierdzonych metodach.

3.Aby zapewnić jednolite stosowanie niniejszej dyrektywy, EUNB opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia metod wyliczania składek na rzecz systemów gwarancji depozytów zgodnie z ust. 1 i 2 niniejszego artykułu.

EUNB przedkłada Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia ... [12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej dyrektywy zmieniającej] r.

Komisja jest uprawniona do uzupełnienia niniejszej dyrektywy poprzez przyjęcie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.”;

„1. Państwa członkowskie zapewniają, aby systemy gwarancji depozytów obejmowały ochroną deponentów w oddziałach, które instytucje kredytowe będące ich członkami utworzyły w innych państwach członkowskich, oraz deponentów znajdujących się w państwach członkowskich, w których instytucje kredytowe będące ich członkami korzystają ze swobody świadczenia usług, o której mowa w tytule V rozdział 3 dyrektywy 2013/36/UE.”;

„W drodze odstępstwa od akapitu pierwszego państwa członkowskie zapewniają, aby system gwarancji depozytów państwa członkowskiego pochodzenia mógł podjąć decyzję o dokonaniu wypłaty na rzecz deponentów bezpośrednio w oddziałach, w przypadku gdy zachodzą wszystkie poniższe przesłanki:(i)obciążenie administracyjne i koszt takiej wypłaty są niższe niż w przypadku wypłaty przez system gwarancji depozytów przyjmującego państwa członkowskiego;(ii)system gwarancji depozytów państwa członkowskiego pochodzenia zapewnia, aby deponenci nie znaleźli się w gorszej sytuacji niż wówczas, gdyby wypłaty dokonano zgodnie z akapitem pierwszym;(iia)wypłaty dokonuje się w tej samej walucie, w jakiej by jej dokonano, gdyby zwrot nastąpił zgodnie z akapitem pierwszym.’;

„2a. Państwa członkowskie zapewniają, aby system gwarancji depozytów przyjmującego państwa członkowskiego mógł, na podstawie porozumienia z systemem gwarancji depozytów państwa członkowskiego pochodzenia, działać jako punkt kontaktowy dla deponentów w instytucjach kredytowych korzystających ze swobody świadczenia usług, o której mowa w tytule V rozdział 3 dyrektywy 2013/36/UE, oraz aby otrzymywał rekompensatę za poniesione koszty.

2b.W przypadkach, o których mowa w ust. 2 i 2a, państwa członkowskie zapewniają, aby system gwarancji depozytów danego państwa członkowskiego pochodzenia i system gwarancji depozytów danego przyjmującego państwa członkowskiego zawarły porozumienie w sprawie warunków wypłaty, w tym w sprawie rekompensaty za wszelkie poniesione koszty, punktu kontaktowego dla deponentów, harmonogramu i metody płatności. System gwarancji depozytów państwa członkowskiego pochodzenia przekazuje systemowi gwarancji depozytów przyjmującego państwa członkowskiego informacje na temat liczby deponentów, kwoty gwarantowanych depozytów i ewentualnych istotnych zmian w tym zakresie.”;

„3. Państwa członkowskie zapewniają, by w przypadku gdy instytucja kredytowa przestaje być członkiem jednego systemu gwarancji depozytów i przyłącza się do systemu gwarancji depozytów innego państwa członkowskiego lub gdy część działalności instytucji kredytowej zostaje przeniesiona do systemu gwarancji depozytów innego państwa członkowskiego, pierwotny system gwarancji depozytów przekazywał przyjmującemu systemowi gwarancji depozytów kwotę, która odzwierciedla dodatkowe potencjalne zobowiązania poniesione przez przyjmujący system gwarancji depozytów w wyniku transferu, z uwzględnieniem wpływu transferu na sytuację finansową zarówno przyjmującego systemu gwarancji depozytów, jak i pierwotnego systemu gwarancji depozytów względem ponoszonego przez nie ryzyka. ▌

EUNB opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia metody obliczania kwoty, która ma zostać przekazana, aby zapewnić neutralny wpływ transferu na sytuację finansową obu systemów gwarancji depozytów względem ponoszonego przez nie ryzyka.

EUNB przedstawi Komisji ten projekt regulacyjnych standardów technicznych do dnia ... [12 miesięcy od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy zmieniającej] r.

Komisja jest uprawniona do uzupełnienia niniejszej dyrektywy poprzez przyjęcie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie drugim niniejszego ustępu zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010.”;

„3a. Do celów ust. 3 państwa członkowskie zapewniają, aby pierwotny system gwarancji depozytów przekazał kwotę, o której mowa w tym ustępie, w terminie 1 miesiąca od zmiany członkostwa w systemie gwarancji depozytów.”;

„9. Do dnia ... [24 miesiące po wejściu w życie niniejszej dyrektywy zmieniającej] EUNB wydaje wytyczne dotyczące odpowiednich ról systemów gwarancji depozytów w państwie pochodzenia i w państwie przyjmującym, o których mowa w ust. 2 ▌, w tym wykaz okoliczności, w jakich system gwarancji depozytów państwa członkowskiego pochodzenia ▌dokonuje zwrotu na rzecz deponentów w oddziałach w innym państwie członkowskim zgodnie z ust. 2 akapit trzeci, oraz warunki, na jakich może to nastąpić.”;

„Artykuł 15

Oddziały instytucji kredytowych, które mają siedzibę w państwach trzecich

Państwa członkowskie wymagają, aby oddziały instytucji kredytowych, których siedziba znajduje się poza Unią, przyłączyły się do systemu gwarancji depozytów na ich terytorium, zanim zezwolą takim oddziałom na przyjmowanie kwalifikujących się depozytów w tych państwach członkowskich.

Państwa członkowskie dopilnowują, aby takie oddziały wnosiły składki na rzecz systemu gwarancji depozytów zgodnie z art. 13.

„Artykuł 15a

Instytucje kredytowe będące członkami, które mają oddziały w państwach trzecich

Państwa członkowskie zapewniają, aby systemy gwarancji depozytów nie obejmowały ochroną deponentów w oddziałach utworzonych w państwach trzecich przez instytucje kredytowe będące ich członkami, z wyjątkiem sytuacji, gdy – pod warunkiem zatwierdzenia przez wyznaczony organ – te systemy gwarancji depozytów pobierają odpowiednie składki od danych instytucji kredytowych.

EUNB wydaje wytyczne określające okoliczności, w których wyznaczone organy powinny zatwierdzić objęcie ochroną deponentów w oddziałach utworzonych w państwach trzecich przez instytucje kredytowe będące członkami systemów gwarancji depozytów.”;

„1. Państwa członkowskie zapewniają, aby instytucje kredytowe przekazywały obecnym i przyszłym deponentom informacje, których deponenci ci potrzebują do zidentyfikowania systemów gwarancji depozytów w Unii, do których należą dana instytucja kredytowa i jej oddziały. Instytucje kredytowe przekazują te informacje w formie arkusza informacyjnego przygotowanego w formacie umożliwiającym ekstrakcję danych w rozumieniu art. 2 pkt 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) XX/XXXX [rozporządzenie w sprawie ESAP]***.

_______________________________________________

*** Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) XX/XXX z dnia [dd mm rrrr] r. ustanawiające europejski pojedynczy punkt dostępu zapewniający scentralizowany dostęp do publicznie dostępnych informacji mających znaczenie dla usług finansowych, rynków kapitałowych i zrównoważonego rozwoju.”;

„1a. Państwa członkowskie zapewniają, aby arkusz informacyjny, o którym mowa w ust. 1, zawierał wszystkie poniższe elementy:(i)podstawowe informacje o ochronie depozytów;(ii)dane kontaktowe instytucji kredytowej jako pierwszego punktu kontaktowego, w którym można uzyskać informacje na temat treści arkusza informacyjnego;(iii)poziom gwarancji depozytów, o którym mowa w art. 6 ust. 1 i 2, w EUR lub, w stosownych przypadkach, w innej walucie;(iv)mające zastosowanie wyłączenia spod ochrony systemu gwarancji depozytów;(v)limit ochrony w odniesieniu do wspólnych rachunków;(vi)okres wypłaty w przypadku niewypłacalności instytucji kredytowej;(vii)walutę wypłaty;(viii)dane identyfikacyjne systemu gwarancji depozytów odpowiedzialnego za ochronę depozytu, w tym odniesienie do jego strony internetowej.”;

„2. Państwa członkowskie zapewniają, aby instytucje kredytowe przekazywały arkusz informacyjny, o którym mowa w ust. 1, przed zawarciem umowy o przyjęcie depozytu, a następnie za każdym razem, gdy nastąpi jakakolwiek zmiana w dostarczonych informacjach. Deponenci potwierdzają otrzymanie tego arkusza informacyjnego, chyba że informacje te zostały podane do wiadomości publicznej.”;

„Państwa członkowskie zapewniają, aby instytucje kredytowe potwierdzały na wyciągach z rachunków swoich deponentów, że depozyty są kwalifikującymi się depozytami, w tym umieszczały odniesienie do arkusza informacyjnego, o którym mowa w ust. 1.”;

„4. Państwa członkowskie zapewniają, aby instytucje kredytowe udostępniały informacje, o których mowa w ust. 1, w języku uzgodnionym przez deponenta i instytucję kredytową w momencie otwarcia rachunku lub w języku urzędowym lub językach urzędowych państwa członkowskiego, w którym oddział ma siedzibę.”;

„6. Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku połączenia instytucji kredytowych, przekształcenia jednostek zależnych instytucji kredytowej w oddziały lub podobnych operacji instytucje kredytowe informowały o tym fakcie swoich deponentów przynajmniej na miesiąc przed dniem, w którym dana operacja wywołuje skutek prawny, chyba że właściwy organ dopuszcza krótszy termin z uwagi na tajemnicę handlową lub stabilność finansową. W powiadomieniu tym wyjaśnia się wpływ operacji na ochronę deponentów.

Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku gdy operacje, o których mowa w akapicie pierwszym, będą miały wpływ na zmniejszenie ochrony depozytów deponentów posiadających depozyty w tych instytucjach kredytowych, dane instytucje kredytowe powiadamiały tych deponentów o możliwości wycofania lub przeniesienia do innej instytucji kredytowej ich kwalifikujących się depozytów, w tym wszystkich naliczonych odsetek i uzyskanych korzyści, bez ponoszenia żadnych kar, do wysokości kwoty równej uszczupleniu gwarancji depozytów w terminie 3 miesięcy od powiadomienia, o którym mowa w akapicie pierwszym.

7.Państwa członkowskie zapewniają, by instytucje kredytowe, które przestają być członkami systemu gwarancji depozytów, powiadamiały o tym fakcie swoich deponentów co najmniej 1 miesiąc przed dniem, w którym przestaną być członkami. Informacje te obejmują wyjaśnienie wpływu końca członkostwa na ochronę deponentów. Państwa członkowskie dopilnowują, aby deponenci instytucji kredytowej, która przestała być członkiem systemu gwarancji depozytów, mogli przenieść swoje depozyty do innej instytucji będącej członkiem tego samego systemu gwarancji depozytów bez ponoszenia kosztów transferu.”;

„7a. Państwa członkowskie zapewniają, aby wyznaczone organy, systemy gwarancji depozytów i zainteresowane instytucje kredytowe informowały deponentów, w tym poprzez publikację na swoich stronach internetowych, o fakcie, że właściwy organ administracyjny dokonał ustalenia, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 8 lit. a), lub że organ sądowy wydał orzeczenie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 8 lit. b).”;

„8. Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku gdy deponent korzysta z bankowości internetowej, instytucje kredytowe przekazywały swoim deponentom informacje, które muszą im przekazać na mocy niniejszej dyrektywy, za pomocą środków łączności elektronicznej, chyba że deponent wystąpi o otrzymywanie tych informacji w formie papierowej.”;

„9. EUNB opracowuje projekty wykonawczych standardów technicznych w celu określenia:a)treści i formatu arkusza informacyjnego, o którym mowa w ust. 1a;b)procedury, której należy przestrzegać przy przekazywaniu deponentom informacji przez wyznaczone organy, systemy gwarancji depozytów lub instytucje kredytowe w sytuacjach, o których mowa w art. 8b i 8c oraz w ust. 6, 7 i 7a niniejszego artykułu, oraz treści tych informacji.

EUNB przedstawia Komisji te projekty wykonawczych standardów technicznych do dnia [Urząd Publikacji – proszę wstawić datę = 12 miesięcy od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy] r.

Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.”;

„Artykuł 16a

Wymiana informacji między instytucjami kredytowymi a systemami gwarancji depozytów oraz sprawozdawczość organów

1.Państwa członkowskie dopilnowują, by systemy gwarancji depozytów otrzymywały co najmniej raz w roku i w dowolnym momencie ▌na żądanie od należących do nich instytucji kredytowych wszystkie informacje niezbędne do przygotowania wypłaty na rzecz deponentów, zgodnie z wymogiem identyfikacji określonym w art. 5 ust. 4, w tym informacji do celów art. 8 ust. 5 oraz art. 8b i 8c.

2.Państwa członkowskie zapewniają, by instytucje kredytowe ▌przekazywały systemowi gwarancji depozytów, którego są członkiem, co najmniej raz w roku i w dowolnym momencie na wniosek informacje na temat:a)deponentów w oddziałach tych instytucji kredytowych;b)deponentów będących odbiorcami usług świadczonych przez instytucje będące członami na podstawie swobody świadczenia usług.

W informacjach, o których mowa w lit. a) i b), wskazuje się państwa członkowskie, w których znajdują się te oddziały lub ci deponenci.

3.Państwa członkowskie zapewniają, aby do dnia 31 marca każdego roku systemy gwarancji depozytów informowały EUNB o kwocie gwarantowanych depozytów w danym państwie członkowskim na dzień 31 grudnia roku poprzedniego. W tym samym terminie systemy gwarancji depozytów informują EUNB również o kwocie swoich dostępnych środków finansowych, w tym o udziale pożyczonych środków, zobowiązaniach do zapłaty oraz harmonogramie osiągnięcia poziomu docelowego po wypłacie środków z systemu gwarancji depozytów, o których mowa w art. 10 ust. 2.

4.Państwa członkowskie zapewniają, by wyznaczone organy bez zbędnej zwłoki powiadamiały EUNB i SRB o wszystkich poniższych okolicznościach:a)stwierdzenie istnienia depozytów niedostępnych na podstawie okoliczności, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 8;b)wskazanie, czy zastosowano którykolwiek ze środków, o których mowa w art. 11 ust. 2, 3 i 5, oraz kwota środków pieniężnych wykorzystanych zgodnie z art. 8 ust. 1 i art. 11 ust. 2, 3 i 5, a także, w stosownych przypadkach, kwota odzyskanych środków pieniężnych, wynikający z tego koszt dla systemu gwarancji depozytów oraz czas trwania procesu odzyskiwania, gdy informacje te staną się dostępne;c)dostępność i wykorzystanie alternatywnych mechanizmów finansowania, o których mowa w art. 10 ust. 3;d)wszelkie systemy gwarancji depozytów, które przestały działać, lub utworzenie nowego systemu gwarancji depozytów, w tym w wyniku połączenia lub rozpoczęcia przez system gwarancji depozytów działalności transgranicznej.

Powiadomienie, o którym mowa w akapicie pierwszym, zawiera podsumowanie opisujące wszystkie poniższe elementy:a)początkową sytuację instytucji kredytowej;b)środki, na których potrzeby wykorzystano środki systemu gwarancji depozytów, w tym konkretne instrumenty wykorzystane na rzecz środków, o których mowa w art. 11 ust. 2, 3 i 5;c)przewidywaną kwotę wykorzystanych dostępnych środków finansowych.

5.EUNB bez zbędnej zwłoki publikuje informacje otrzymane zgodnie z ust. 2 i 3 oraz podsumowanie, o którym mowa w ust. 4.

6.Państwa członkowskie zapewniają, by organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych będących członkami systemów gwarancji depozytów przekazywały temu systemowi gwarancji depozytów corocznie podsumowanie kluczowych elementów planów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, o których mowa w art. 10 ust. 7 lit. a) dyrektywy 2014/59/UE.▌

7.EUNB opracowuje projekty wykonawczych standardów technicznych w celu określenia procedur, których należy przestrzegać przy przekazywaniu informacji, o których mowa w ust. 1–4, szablonów służących do przekazywania tych informacji oraz w celu doprecyzowania treści tych informacji, z uwzględnieniem rodzajów deponentów.

EUNB przedstawia Komisji te projekty wykonawczych standardów technicznych do dnia ... [Urząd Publikacji – proszę wstawić datę = 12 miesięcy od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy] r.

Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.”;